Αστυνομικού Διευθυντή Λάρνακος ν. Ruth Olsen, Αρ. Υποθέσεως: 4843/07, 14.11.2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2007:B65 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. A. Παντελή, Ε.Δ. Αρ. Υποθέσεως: 4843/07 Αστυνομικού Διευθυντή Λάρνακος Κατηγορούσας Αρχής ν. Ruth Olsen Κατηγορουμένης Ημερομηνία: 14.11.2007 Εμφανίσεις: Για την κατηγορούσα αρχή: κα Στ. Πίπη Για τον κατηγορούμενο: κα Ν. Οικονόμου Κατηγορούμενη: Παρούσα Α Π Ο Φ Α Σ Η Σύμφωνα με την κατηγορία αντικείμενο της παρούσης, καταλογίζεται στην κατηγορουμένη ότι οδηγούσε αμελώς, δηλαδή κατά παράβαση των άρθρων 8, 19
(1)
(4)και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου, Ν.86/
- Οι σχετικές λεπτομέρειες αναφέρουν ότι η κατηγορουμένη στις 12.10.06 στη λεωφόρο Μακαρίου στα Περβόλια, της επαρχίας Λάρνακος, οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμό εγγραφής ΑΑΧ926, χωρίς να καταβάλλει προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή. Ενώπιον του δικαστηρίου το νήμα των γεγονότων ξετύλιξαν τρεις μάρτυρες για την κατηγορούσα αρχή και η κατηγορουμένη για την υπεράσπιση, αφότου κλήθηκε σε απολογία. Η τελευταία επέλεξε και έδωσε ένορκο μαρτυρία καταθέτοντας έτσι τη δική της αντίληψη των γεγονότων. Συνοπτικά οι εκατέρωθεν θέσεις έχουν ως ακολούθως: Στις 12.10.06 ο Χρυσοβαλάντης Χρίστου (ΜΚ3), τότε μαθητής και μη δικαιούχος άδειας οδηγήσεως, πήρε το όχημα με αριθμό εγγραφής ΚΗΖ890, ιδιοκτησία της μητέρας του και οδήγησε τούτο στον παραλιακό δρόμο Περβολιών, δηλαδή στη λεωφόρο Μακαρίου, με κατεύθυνση από Περβόλια προς φάρο. Σε κάποιο σημείο του υπό αναφορά δρόμου, έμπροσθεν του οχήματος του ΜΚ3 βρέθηκε να προπορεύεται ένα άλλο όχημα χρώματος γκρίζου. Καθώς τα δύο οχήματα προχωρούσαν με κατεύθυνση το φάρο και ενώ η ταχύτητα του οχήματος του ΜΚ3 ήταν 80km, ξαφνικά, παρά το στρίψιμο που οδηγεί στα αναπαυτήρια της ΠΕΟ, στρίψιμο το οποίο ευρίσκετo αριστερά ως η κατεύθυνση των δύο οδηγών, το προπορευόμενο όχημα διενήργησε ελιγμό δεξιά. Αμέσως μετά τον ελιγμό του προπορευόμενου οχήματος ο ΜΚ3 βρέθηκε αντιμέτωπος με ένα διπλοκάμπινο όχημα με αριθμό εγγραφής ΑΑΧ926, το οποίο είχε κατειλημμένη ολόκληρη την αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας της λεωφόρου Μακαρίου με κατεύθυνση προς φάρο. Οδηγός του εν λόγω διπλοκάμπινου οχήματος ήταν η κατηγορουμένη. Σύμφωνα με το ΜΚ3, ενόσω αντιμέτωπος με αυτή την κατάσταση, έθεσε σε λειτουργία τα φρένα του οχήματός του και έστριψε τούτο αριστερά μπαίνοντας στην πάροδο απ' όπου εξερχόταν το όχημα της κατηγορουμένης. Παρόλα ταύτα, δεν απέφυγε τη σύγκρουση με το εν λόγω όχημα, το οποίο κτύπησε στο πίσω δεξιό μέρος του, ενώ στη συνέχεια προχώρησε και κτύπησε σε παρακείμενο πεζοδρόμιο και κατόπιν σε περιτοίχισμα οικίας. Προτού κάνω αναφορά στους άλλους δύο μάρτυρες της κατηγορούσας αρχής παρεμβάλλω εδώ τη θέση της κατηγορουμένης. Σύμφωνα με την κατηγορουμένη κατά τον επίδικο χρόνο οδηγούσε το διπλοκάμπινο όχημα με αριθμό εγγραφής ΑΑΧ926 με κατεύθυνση από τα αναπαυτήρια της ΠΕΟ προς τη λεωφόρο Μακαρίου. Φτάνοντας στη διασταύρωση των δύο δρόμων ακινητοποίησε το όχημά της και έλεγξε δεξιά, αριστερά και πάλιν δεξιά. Εισήλθε στη λεωφόρο Μακαρίου πολύ προσεκτικά έχοντας πρόθεση να στρίψει δεξιά προς Περβόλια. Μόλις κατέλαβε την πρώτη λωρίδα κυκλοφορίας, δηλαδή τη δεξιά και εισήλθε μερικώς στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας, με κατεύθυνση πάντα τα Περβόλια, είδε τότε στα δεξιά της δύο οχήματα να κινούνται πλάι πλάι με πολύ μεγάλη ταχύτητα. Ευθύς ακινητοποίησε το όχημά της και ένα εκ των δύο οχημάτων, εκείνο που κινείτο στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας με κατεύθυνση το φάρο, πέρασε από μπροστά της, ενώ το άλλο, το όχημα που οδηγούσε ο ΜΚ3, έστριψε αριστερά με αποτέλεσμα να συγκρουστεί με το όχημά της. Μετά τη σύγκρουση στη σκηνή μετέβηκε ο αστυφύλακας 1296 Α. Σπανός (ΜΚ2) ο οποίος έλαβε διάφορες μετρήσεις και ετοίμασε σχέδιο σκηνής. Τελικό σχέδιο σκηνής κατατέθηκε στο δικαστήριο ως τεκμήριο
- Ο αστυφύλακας 1966 Σ. Σταύρου (ΜΚ1) έλαβε από την κατηγορούμενη σχετική κατάθεση η οποία κατατέθηκε στο δικαστήριο ως τεκμήριο
- Πρέπει να σημειωθεί εδώ πως η υπεράσπιση υπέβαλε στο ΜΚ1 ότι πριν τη λήψη κατάθεσης από την κατηγορουμένη δεν διευκρίνισε κατά πόσο η τελευταία ομιλούσε αγγλικά, γλώσσα στην οποία λήφθηκε η κατάθεση και που δεν είναι η μητρική της κατηγορουμένης. Η πιο πάνω σύνοψη του μαρτυρικού υλικού αποδεικνύει ότι επίδικο θέμα δεν είναι η οδήγηση του υπό αναφορά οχήματος από την κατηγορουμένη, όπως ούτε η πρόκληση του δυστυχήματος κατά τον εν λόγω χρόνο και τόπο. Σε επίδικο θέμα ανάγονται οι ενέργειες της κατηγορουμένης, ήτοι η κατάλληλη εξέταση της κατεύθυνσης από την οποία οδηγείτο το όχημα του ΜΚ3, ως επίσης οι ενέργειες της μόλις αντιλήφθηκε το όχημα του ΜΚ3, δηλαδή ενόσω ευρισκόταν στη μέση του δρόμου. Εξέτασης χρήζει και ο ισχυρισμός της κατηγορουμένης ότι δύο οχήματα, ένα εκ των οποίων εκείνο του ΜΚ3, κινούνταν πλάι πλάι, ισχυρισμός που ο ΜΚ3 απέρριψε. Υπεισέρχεται ο εν λόγω ισχυρισμός στην αξιολόγηση της αξιοπιστίας των εκατέρωθεν θέσεων, εφόσον αποδοχή οιασδήποτε εκ των δύο (ΜΚ3 ή κατηγορουμένης), αυτομάτως αναιρεί την άλλη. Παρακολούθησα τους μάρτυρες κατά τη διάρκεια της ζωντανής ατμόσφαιρας της διαδικασίας και αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία κατά την εξιστόρηση των γεγονότων, στη βάση των εγγενών της μαρτυρίας τους χαρακτηριστικών (πηγή γνώσεων, ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος και προκατάληψη-βλ. Phipson on Evidence, 14th edition, σελ. 251). Στην εν λόγω ενέργεια προέβηκα έχοντας επίγνωση ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός εκάστου των μαρτύρων δεν περιορίζεται στην ατομική κρίση του καθενός ξεχωριστά, αλλά επεκτείνεται και στα συμπεράσματα που προκύπτουν από το συσχετισμό, αντιπαραβολή και διερεύνηση της αντικειμενικής υπόστασης των εκατέρωθεν θέσεων (βλ. Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρας
(1992)1 Α.Α.Δ. 1056). Καθ' όλη τη διάρκεια αυτής της έκφανσης της διαδικασίας είχα κατά νου ότι η αποτίμηση της αξιοπιστίας μάρτυρα είναι έργο διακριτό και εντελώς αποσυναρτημένο από οποιοδήποτε βάρος απόδειξης (βλ. Αγαθοκλέους κ.α. ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 316 και Αθανασίου κ.α. ν. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. 614). Καθοριστικός δείκτης αποτίμησης της αξιοπιστίας αλλά και της αξιολόγησης των μαρτύρων είναι και η πραγματική μαρτυρία. Δικαιωματικά διαδραματίζει τούτο το ρόλο ένεκα του χαρακτήρα της ο οποίος οδηγεί σε εξαγωγή αδιαμφισβήτητων συμπερασμάτων (βλ. Knell ν. Αστυνομίας
(1993)2 ΑΑΔ 51, 56). Στη δοσμένη περίπτωση ως πραγματική μαρτυρία εκλαμβάνω τις τελικές θέσεις των ενεχομένων στο δυστύχημα οχημάτων ως τούτες απεικονίζονται στο τεκμήριο
- Ακόμη, πραγματική μαρτυρία συνιστούν και τα ίχνη τροχοπέδησης μήκους 19,30μ. που άφησε το όχημα με αριθμό εγγραφής ΚΗΖ
- Πραγματική μαρτυρία αποτελούν και οι ζημίες που υπέστησαν τα δύο οχήματα. Το όχημα με αριθμό εγγραφής ΑΑΧ926 υπέστη ζημίες στο δεξιό πίσω μέρος (προφυλακτήρα και φτερό), ενώ το όχημα ΚΗΖ890 υπέστη ζημίες στο δεξιό και κεντρικό μπροστινό μέρος, δηλαδή δεξιό φτερό, καπό και κοιλιά μηχανής. Τέλος, ως πραγματική μαρτυρία εκλαμβάνω και τα μορφολογικά χαρακτηριστικά της διασταύρωσης της λεωφόρου Μακαρίου με το δρόμο που οδηγεί στα αναπαυτήρια της ΠΕΟ. Και οι δύο δρόμοι είναι δύο κατευθύνσεων με μια λωρίδα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση, περιβάλλονται από πεζοδρόμιο, ενώ στο τέρμα της παρόδου (δηλαδή του δρόμου που οδηγεί στα αναπαυτήρια της ΠΕΟ), άσπρη γραμμή επί της ασφάλτου σχηματίζει σήμα αλτ. Η συνολική παρουσία των ΜΚ1 και ΜΚ2 στο δικαστήριο, ως τούτη προκύπτει από την ετοιμότητα και αμεσότητα των απαντήσεων τους, καθώς επίσης την απουσία αντιφάσεων ή συγκρούσεων από τη μαρτυρία τους, δεν αφήνει περιθώριο άλλο από αποδοχή τούτων ως αξιόπιστων. Περαιτέρω, αξίζει να σημειωθεί εδώ ότι η μαρτυρία των ΜΚ1 και ΜΚ2 είναι τυπικής και όχι ουσιαστικής σημασίας. Πρόκειται, ως επί το πλείστον, για περισυλλογή μαρτυρίας και μεταφορά τούτης στο δικαστήριο. Σε ότι αφορά το ΜΚ1 και κατά πόσο διαπίστωσε εάν η κατηγορουμένη ομιλούσε την αγγλική γλώσσα και ήταν εις θέση να δώσει κατάθεση σε αυτή τη γλώσσα αντί στη μητρική της, κρίνω ότι το τεκμήριο 4 ομιλεί αφ΄ εαυτού. Εμπεριέχεται σε αυτό δήλωση της κατηγορουμένης ότι ομιλεί, γράφει και διαβάζει αγγλικά. Παρότι τούτη η δήλωση έγινε δύο ημέρες μετά που η κατηγορουμένη προέβη σε κατάθεση, δεν αλλοιώνει το συμπέρασμα ότι και τότε, δηλαδή κατά τη λήψη της κατάθεσης, η κατηγορουμένη ήταν εις θέση να ομιλεί αγγλικά. Κρίνω σκόπιμο σε αυτό το στάδιο να διευκρινίσω το εξής. Είναι αντιληπτό ότι η αμφισβήτηση από την υπεράσπιση της θέσης της κατηγορούσας αρχής πως η κατηγορουμένη ομιλεί την αγγλική και ότι ήταν εις θέση να δώσει κατάθεση, προωθήθηκε ένεκα της απάντησης της τελευταίας στο τεκμήριο
- Πρόκεται για έντυπο γραπτής κατηγορίας που η αστυνομία πρόσαψε στην κατηγορουμένη όπου απάντησε παραδέχομαι ("I am admit"). Τούτη η απάντηση της κατηγορουμένης εκ προοιμίου αναφέρω ότι είναι άνευ σημασίας. Καταλήγω σε αυτή τη διαπίστωση εφόσον στην προκείμενη περίπτωση εξέταση του εν λόγω εγγράφου αποκαλύπτει ότι δεν προσάφθηκαν στην κατηγορουμένη συγκεκριμένα γεγονότα και μάλιστα ικανά να ενοχοποιήσουν τούτη, αλλά η έκθεση του αδικήματος ως εντοπίζεται στο σχετικό άρθρο του νόμου. Δεδηλωμένη εντύπωση οιουδήποτε προσώπου, έστω και του ίδιου του οδηγού που κατηγορείται, ότι ήταν αμελής, άνευ αποδείξεως τέτοιας θέσης μέσω πειστικών γεγονότων, δεν μπορεί να οδηγήσει σε καταδίκη. Τούτος είναι και ο λόγος που θεωρώ την εν λόγω παραδοχή ανίκανη αφ΄ εαυτής να οδηγήσει σε καταδίκη. Η μαρτυρία του ΜΚ3 μου άφησε πολύ άσχημη εντύπωση και στις δύο σχετικές παραμέτρους κρίσης. Τόσο η φυσική παρουσία του μάρτυρα στο δικαστήριο όσο και το περιεχόμενο της μαρτυρίας του προδίδουν αναλήθεια και υστεροκατασκευασμένη θέση. Εν πρώτοις, ενώπιον του δικαστηρίου ο ΜΚ3 παρουσιάστηκε ανέτοιμος να απαντήσει επικαλούμενος άλλοτε άγνοια αποστάσεων και άλλοτε άγνοια σχετικών γεγονότων. Ο ειρμός της σκέψης μάρτυρα σε συνδυασμό με την ετοιμότητα και αμεσότητα της κάθε απάντησης υπεισέρχονται στην ουσία των προβαλλόμενων ισχυρισμών και επηρεάζουν τούτους ανάλογα. Τούτη η παρατήρηση με φέρνει στο σχετικό ισχυρισμό του ΜΚ3 ότι ενόσω η κατηγορουμένη είχε κατειλημμένη την αριστερή, ως η κατεύθυνση του, λωρίδα κυκλοφορίας, δεν ακινητοποίησε το όχημά της και γι' αυτό το λόγο ο ΜΚ3 δεν ενήργησε ως το προπορευόμενο όχημα, δηλαδή αποφεύγοντας το όχημα της κατηγορουμένης από τα δεξιά. Πρέπει να υποδειχθεί ότι αυτή τη θέση ο ΜΚ3 πρώτη φορά την ανέφερε στο στάδιο της αντεξέτασής του, απαντώντας σε ερώτηση που του υποβλήθηκε γιατί δεν έπραξε ό,τι και το προπορευόμενο σύμφωνα με τον ισχυρισμό του όχημα. Κρίνω ότι τούτη η θέση του ΜΚ3 στοχεύει στην απαλλαγή του από τυχόν δικές του ευθύνες, ενώ περαιτέρω δεν συμβιβάζεται με την πραγματική μαρτυρία, όπως ούτε με τη θέση του μάρτυρα στην κυρίως εξέτασή του. Ουσιαστικά η κυρίως εξέταση του ΜΚ3 συνίσταται σε υιοθέτηση του τεκμηρίου
- Από το εν λόγω τεκμήριο κρισιμότερα κρίνω δύο αποσπάσματα τα οποία παραθέτω αυτούσια και αναφέρουν τα ακόλουθα: ". φτάνοντας κοντά στην πάροδο που οδηγεί προς τα αναπαυτήρια της ΠΕΟ ξαφνικά είδα το όχημα που ήταν μπροστά μου να κάνει μια κίνηση προς τα δεξιά και να πιάνει τη δεξιά λωρίδα και τότε αντιλήφθηκα ότι μπροστά μου υπήρχε ένα διπλοκάμπινο που έβγαινε από την πάροδο. Βρισκόταν σχεδόν κάθετα στο δρόμο και κρατούσε ολόκληρη τη λωρίδα μου. Εγώ αμέσως πάτησα στόπερ και έστριψα αριστερά για να την αποφύγω μπαίνοντας στην πάροδο.. και πιο κάτω. Δεν μου άφησε περιθώριο αντίδρασης αφού ξαφνικά την είδα μπροστά μου για να σταματήσω μόνο με τα στόπερ. Όπως σου είπα έτρεχα 80km.". Ο πρωτοεμφανιζόμενος στην αντεξέταση ισχυρισμός ήταν ότι μετά που το προπορευόμενο όχημα πέρασε το όχημα της κατηγορουμένης "η κυρία προχώρησε ακόμη λίγο και πήρε λίγο από τη δεύτερη λωρίδα." Αυτή την τελευταία θέση είναι που κρίνω ως ανυπόστατη και υστεροκατασκευασμένη. Εάν έτσι είχαν τα πράγματα γιατί ο ΜΚ3 δεν ανέφερε τούτο στην αστυνομία. Γιατί η πρώτη φορά που ανέφερε κάτι τέτοιο ήταν στο δικαστήριο και μάλιστα στο στάδιο της αντεξέτασης και όχι της κυρίως εξέτασης; Πως όμως συμβιβάζονται οι δύο θέσεις κυρίως εξέτασης και αντεξέτασης; Ενώ στην πρώτη περίπτωση ο ΜΚ3 εξαντλητικά απαριθμεί καθετί το οποίο έπραξε, στη δεύτερη προσθέτει ένα νέο στοιχείο σε βάρος της κατηγορουμένης, στοιχείο το οποίο αλλοιώνει ριζικά όλα όσα προανέφερε. Λόγος για την τοιουτοτρόπως προσθήκη και διαφοροποίηση δεν δόθηκε. Όπως υπέδειξα ενωρίτερα, προκύπτει περαιτέρω πως η εν λόγω θέση του ΜΚ3 δεν υποστηρίζεται ούτε από την πραγματική μαρτυρία. Όπως φαίνεται στο τεκμήριο 7 το όχημα της κατηγορουμένης στην τελική του θέση καταλαμβάνει ολόκληρη μεν την λωρίδα κυκλοφορίας στην οποία κινείτο ο ΜΚ3, αλλά μόλις 0,4μ. από τη δεξιά λωρίδα. Η δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας έχει πλάτος 3,4μ. και ως εκ τούτου, ακόμη και υπό την τελική του οχήματος της κατηγορουμένης θέση, ο ΜΚ3 είχε χώρο 3,00μ. για να παρακάμψει το όχημα της κατηγορουμένης εάν επιθυμούσε να πράξει τούτο. Συνεπώς, ούτε και σε αυτή τη διάσταση ευσταθεί ο ισχυρισμός περί μη ακινητοποίησης του οχήματος της κατηγορουμένης, ως τούτος ο ισχυρισμός συναρτήθηκε με έλλειψη διαθέσιμου χώρου παράκαμψης του. Μήπως όμως ο λόγος που ο ΜΚ3 δεν επεδίωξε να παρακάμψει το όχημα της κατηγορουμένης από δεξιά είναι επειδή το άλλο όχημα δεν προπορευόταν του δικού του οχήματος αλλά οδηγείτο δίπλα του; Οι απαντήσεις στα πιο πάνω κρίσιμα ερωτήματα εντοπίζονται στη μαρτυρία της κατηγορουμένης. Ούτως ή άλλως η θέση του ΜΚ3, όχι μόνο δεν υποστηρίζεται από την πραγματική μαρτυρία αλλά απορρίπτεται. Όλα όσα προανέφερα υποδεικνύουν διάσταση και αντίφαση στη μαρτυρία του ΜΚ3 και σε συνδυασμό με τη χλιαρότητα, αοριστία και ασάφεια που χαρακτηρίζει την παρουσίαση της μαρτυρίας του, καθιστούν την υπό κρίση θέση απαράδεκτη και αναξιόπιστη. Αντίθετη είναι η κρίση μου για την κατηγορουμένη. Σαφής και σταθερή στις απαντήσεις της η κατηγορουμένη μου άφησε την εντύπωση μάρτυρα που μοναδική έγνοια του είναι η αποκάλυψη της αλήθειας. Η θέση της κατηγορουμένης, θέση την οποία πρόβαλε από την πρώτη στιγμή (βλ. τεκμήριο 2), συνεπικουρείται εν μέρει και από τη μαρτυρία του ΜΚ
- Τα σημεία που η εν λόγω μαρτυρία υποστηρίζεται, είναι η ύπαρξη στο δρόμο ενός ακόμη οχήματος, άλλο από το όχημα του ΜΚ3, το οποίο ήταν χρώματος γκρίζου ή άσπρου και το οποίο πέρασε από μπροστά της, δηλαδή από τη δεξιά λωρίδα με κατεύθυνση το φάρο. Κρίνω την επί του προκειμένου θέση της κατηγορουμένης αυθεντική και την αποδέχομαι. Από την αποδεχτή ως αξιόπιστη μαρτυρία, προκύπτει ότι η κατηγορουμένη προτού εισέλθει στη λεωφόρο Μακαρίου σιγά σιγά, ήλεγξε τόσο δεξιά όσο και αριστερά και ο δρόμος ήταν καθαρός. Ευθύς μόλις αντιλήφθηκε το όχημα του ΜΚ3 και ακόμη ένα όχημα να κινούνται εκ των δεξιών της δίπλα το ένα στο άλλο με κατεύθυνση προς τα πάνω της, ακινητοποίησε το όχημά της. Από εκείνο το σημείο μέχρι και την πρόκληση του δυστυχήματος, το όχημα της κατηγορουμένης έμεινε ακινητοποιημένο στη μέση του δρόμου. Οι προειρημένες διαπιστώσεις δεν αφήνουν περιθώριο καταδίκης της κατηγορουμένης για αμελή οδήγηση. Εκ των πραγμάτων δεν προκύπτει ξαφνική και απροσδόκητη είσοδος της κατηγορουμένης στο δρόμο ούτε ανακοπή της ελεύθερης πορείας του ΜΚ
- Σύμφωνα με την αξιόπιστη μαρτυρία η κατηγορουμένη εισήλθε στο δρόμο σιγά σιγά. Άλλωστε, όταν η κατηγορουμένη είδε για πρώτη φορά το όχημα του ΜΚ3 ευρισκόταν ήδη στη μέση του δρόμου. Τούτη η κατάληξη, συνηφασμένη με την πραγματική μαρτυρία, αποκαλύπτει ότι η κατηγορούμενη κάλυψε σιγά σιγά μια απόσταση πέραν των 3,00μ. και συνεπώς δεν απέκοψε ξαφνικά την πορεία του οχήματος του ΜΚ3 που κινείτο με ταχύτητα 80km. Η ακινητοποίηση του οχήματός της σε συνδυασμό με την υπερβολική ταχύτητα του οχήματος του ΜΚ3, ήταν η μόνη δυνατή και λογική επιλογή. Επεξήγησης χρήζει και το χρονικό σημείο που η κατηγορουμένη εντόπισε για πρώτη φορά το όχημα του ΜΚ
- Όπως προανέφερα, τούτο έγινε όταν ευρισκόταν ήδη στη μέση του δρόμου. Κανείς από τους μάρτυρες δεν ανέφερε ποια ήταν η ορατότητα της κατηγορουμένης με κατεύθυνση τα Περβόλια είτε από το σημείο της διασταύρωσης είτε από οποιαδήποτε άλλη θέση. Μοναδική εν τοιαύτη περιπτώσει αξιόπιστη μαρτυρία είναι εκείνη της κατηγορουμένης ότι προτού εισέλθει στη λεωφόρο Μακαρίου ήλεγξε το δρόμο εκ των δεξιών της και ήταν καθαρός. Υπόψη λαμβάνεται και ότι η λεωφόρος Μακαρίου δημιουργεί κλίση στο σημείο της διασταύρωσης και ότι ο ΜΚ3 κινείτο με υπερβολική ταχύτητα. Ως εκ τούτου, ούτε έλλειψη προσήκουσας επιμέλειας διαπιστώνεται. Ενόψει όλων των ανωτέρω καταλήγω ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει ενέργειες της κατηγορουμένης που υπολείπονται του μέτρου του μέσου συνετού οδηγού και συνεπώς η κατηγορία απορρίπτεται και η κατηγορουμένη αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ.) .......... Λ. Α. Παντελή, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο