Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. TOMASZ RYSZARD BARANIUK κ.α., Αρ. Υπόθεσης:14110/2007, 21 Νοεμβρίου,  2007

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. TOMASZ RYSZARD BARANIUK κ.α., Αρ. Υπόθεσης:14110/2007, 21 Νοεμβρίου, 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2007:B68 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον:- Χρήστου Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης:14110/2007 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας - ν -

1. TOMASZ RYSZARD BARANIUK
2. Ανδρέας Θεοδοσίου Κατηγορουμένων ------- Ημερομηνία: 21 Νοεμβρίου, 2007 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Μιχαήλ Για τον 2ο κατηγορούμενο: κ. Α. Ποιητής Ο 2ος κατηγορούμενος παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Η παρούσα απόφαση μου αφορά τον 2ο κατηγορούμενο ο οποίος αντιμετωπίζει τις κατηγορίες 6 έως και 9 του κατηγορητηρίου. Αφορούν τα αδικήματα της παροχής βοήθειας στη διάπραξη των αδικημάτων της κλοπής υπό υπαλλήλου τα οποία διέπραξε ο 1ος κατηγορούμενος ο οποίος αντιμετώπισε τις κατηγορίες της κλοπής υπό υπαλλήλου (κατηγορίες 2,3,4,και 5) στις οποίες βρέθηκε ένοχος μετά από παραδοχή του. Στην 6η κατηγορία καταλογίζεται στον 2ο κατηγορούμενο ότι μεταξύ της 1.04.2007 έως την 31.08.2007 σε ημερομηνία άγνωστη στη Κατηγορούσα Αρχή, στη Λάρνακα της Επαρχίας Λάρνακας, βοήθησε τον 1ο κατηγορούμενο που ήταν υπάλληλος της εταιρείας ASG PUBLIC LTD να κλέψει το ποσό των Λ.Κ.800,00 από την εταιρεία, δηλαδή να χρησιμοποιήσει τις κάρτες καυσίμων με αριθμούς 21971 και 21972 της εταιρείας ΠΕΤΡΟΛΙΝΑ που ήταν εκδομένες στο λογαριασμό της πιο πάνω εταιρείας να χρεώνει μεγαλύτερο ποσό σε καύσιμα που τοποθετούνταν στα αυτοκίνητα της εταιρείας με αποτέλεσμα ο 1ος κατηγορούμενος να κλέψει το πιο πάνω ποσό από την εταιρεία. Στις επόμενες τρεις κατηγορίες 7,8 και 9 αντιμετωπίζει αδικήματα για παροχή βοήθειας στον 1ο κατηγορούμενο να χρησιμοποιήσει την κάρτα καυσίμων με αριθμό 21972 όπως περιγράφεται πιο πάνω και να κλέψει σε τρεις ξεχωριστές και συγκεκριμένες περιπτώσεις δηλαδή στις 19.04.2007 το ποσό των Λ.Κ.10,95σ., στις 31.05.2007 το ποσό των Λ.Κ.10,00 και την ίδια ημέρα δηλαδή στις 31.05.2007 το ποσό επίσης των Λ.Κ.10,00 χρεώνοντας μεγαλύτερο ποσό σε καύσιμα για τρία συγκεκριμένα αυτοκίνητα της εταιρείας ASG PUBLIC LTD. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ: Με την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας κατατέθηκαν εκ συμφώνου δεκαέξι συνολικά τεκμήρια τα οποία αποτελούσαν μέρος του ανακριτικού υλικού. Θα τα καταγράψω στη συνέχεια με τη σειρά που κατατέθηκαν επεξηγώντας το καθένα από αυτά. Τεκμήριο 1: Είναι η κατάθεση του εξεταστή της υπόθεσης Αστ. 349 Π. Αβρααμίδη του ΤΑΕ Λάρνακας. Σε αυτή αναφέρεται για την καταγγελία που είχε γίνει στο τμήμα του από τον Πέτρο Μενελάου διευθυντή της εταιρείας Europcar ότι υπάλληλος της εταιρείας τους, ο 1ος κατηγορούμενος, έκλεβε από την εταιρεία χρησιμοποιώντας την κάρτα της Πετρολίνα την οποία έπαιρνε κάθε πρωί από το γραφείο της εταιρείας στο αεροδρόμιο με σκοπό να ετοιμάζει τα αυτοκίνητα ενοικίασης ¨Ζ¨ για τους πελάτες. Στη συνέχεια της κατάθεσης του αναφέρεται στη λήψη θεληματικής και ανακριτικής κατάθεσης από τον 1ο κατηγορούμενο ο οποίος στην ανακριτική του κατάθεση αναφέρει τον τρόπο με τον οποίο μαζί με τον 2ο κατηγορούμενο χρέωναν την κάρτα με πιο μεγάλο ποσό από αυτό που αντιστοιχούσε στα καύσιμα που έβαζαν στα αυτοκίνητα. Στις 6.09.2007 είχε παραλάβει από τον Πέτρο Μενελάου τρεις αποδείξεις της Petrolina Card της εταιρείας Europcar με ημερομηνία 19.04.2007 με αριθμό 54600 και με ημερομηνία 31.05.2007 με αριθμούς 56354 και 65379 οι οποίες κατατέθηκαν στη συνέχεια ως τεκμήρια και στις οποίες θα κάμω αναφορά αργότερα, του είχε παραδώσει επίσης ενοικιαστήριο έγγραφο της ίδιας εταιρείας με αριθμό
3. Τεκμήριο 2: Κατάθεση του Αστ. 1776 Κ. Χριστοδούλου του ΤΑΕ Λάρνακας. Σε αυτή αναφέρεται για τη λήψη στις 8.09.2007 από τον 2ο κατηγορούμενο ανακριτικής κατάθεσης σχετικά με διερευνούμενη υπόθεση συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος κλοπής και κλοπής από υπάλληλο. Όταν του επέστησε την προσοχή στο νόμο και τον κάλεσε να υπογράψει αυτός αρνήθηκε να το κάμει και του είπε ότι δεν ήθελε να υπογράψει τίποτε, όπως και δεν υπέγραψε στο τέλος της κατάθεσης του. Στις ερωτήσεις που του υπέβαλε αρνήθηκε οποιαδήποτε ανάμιξη στην υπόθεση. Τεκμήριο 3: Είναι η ανακριτική κατάθεση του 2ου κατηγορούμενου για την οποία έκαμα λόγο αμέσως πιο πάνω. Σε αυτή όταν ο ανακριτής του έθεσε διάφορες ερωτήσεις σε σχέση με την χρέωση της κάρτας της παραπονούμενης εταιρείας από τον 1ο κατηγορούμενο, δεν απάντησε σε ερωτήσεις που αφορούσαν το κατά πόσο συνεργάζονταν στο να κλέψουν την εταιρεία ή εάν έλαβε ο ίδιος οποιαδήποτε χρήματα. Τεκμήριο 4: Είναι η κατάθεση του Γεώργιου Κυριάκου ο οποίος εργάζεται στην Πετρολίνα στο τμήμα πληροφορικής. Το τμήμα τους, όπως ανέφερε, είχε εγκαταστήσει και χειριζόταν το σύστημα της εταιρείας Πετρολίνα " Petrolina Card" για όλα τα πρατήρια βενζίνης της εταιρείας τους. Εξηγεί στη κατάθεση του τον τρόπο λειτουργίας του συστήματος με τον έλεγχο που διενεργείται κάθε τέλος του μήνα για την προμήθεια πετρελαιοειδών από τους κατόχους τέτοιων καρτών και την έκδοση τιμολογίου στη συνέχεια, το οποίο αποστέλλεται στους κατόχους των καρτών. Μια από τις εταιρείας αυτές είναι και η ASG PUBLIC LTD στην οποία ανήκει η Europcar Rentals. Παρέδωσε στον ανακριτή λίστα των πράξεων της εν λόγω εταιρείας με τις τρεις κάρτες που διέθετε για προμήθεια καυσίμων από το πρατήριο της Λεωφόρου Αρτέμιδος η οποία αποτελείτο από 61 σελίδες. Τεκμήριο 5: Είναι η κατάθεση του Κυριάκου Κυριάκου συναδέλφου του 2ου κατηγορουμένου στο ίδιο πρατήριο ο οποίος δηλώνει ότι δεν είχε αντιληφθεί οτιδήποτε σε σχέση με συνεργασία των κατηγορουμένων για να χρεώνουν την παραπονούμενη εταιρεία με καύσιμα τα οποία δεν έβαζαν στα αυτοκίνητα της. Τεκμήριο 6: Είναι η κατάθεση του ιδιοκτήτη του πρατηρίου Νίκου Χήρα. Αυτός αναφέρει ότι ποτέ δεν είχε αντιληφθεί από τους ελέγχους που διενεργούσε στους λογαριασμούς του πρατηρίου οτιδήποτε το επιλήψιμο σε σχέση με χρεώσεις που διενεργούσε ο 1ος κατηγορούμενος σε κάρτες της παραπονούμενης. Δεν είχε αντιληφθεί καμιά συνεργασία των κατηγορουμένων προς αυτόν τον σκοπό. Τεκμήριο 7: Είναι η κατάθεση του Αστ. 947 Π. Δημητρίου του ΤΑΕ Λάρνακας ο οποίος είχε παραλάβει από κάποιο George Andrea τις κάρτες της Petrolina Card με αριθμούς 21971 και 21972 στο όνομα της παραπονούμενης. Τεκμήριο 8: Είναι η κατάθεση του George Andrea ο οποίος ήταν υπάλληλος της παραπονούμενης εταιρείας με υπεύθυνο τον 1ο κατηγορούμενο. Εξηγεί τη διαδικασία που ακολουθούσαν κατά το γέμισμα με καύσιμα των οχημάτων της εταιρείας και ότι δεν είχε αντιληφθεί οτιδήποτε επιλήψιμο στη συνεργασία τους με το εν λόγω πρατήριο. Τεκμήρια 9, 10 και 11: Αποδείξεις όπως αυτές περιγράφονται στις λεπτομέρειες των αδικημάτων των κατηγοριών 7,8 και
4. Τεκμήριο 12: Αφορά μια συμφωνία της παραπονούμενης με κάποιο πελάτη της για την ενοικίαση ενός αυτοκινήτου. Τεκμήρια 13 και 14: Είναι οι κάρτες με αριθμούς 21971 και 21972 αντίστοιχα της Petrolina. Τεκμήριο 15: Είναι κατάσταση για τις συναλλαγές της παραπονούμενης με την Petrolina την οποία παρέδωσε σύμφωνα με το τεκμήριο 4 ο Γεώργιος Κυριάκου στον ανακριτή και για ό,τι ενδιαφέρει την υπόθεση έχουν υπογραμμισθεί οι τρεις συναλλαγές που αφορούν κατ΄ ισχυρισμό τις κατηγορίες 7, 8 και
5. Τεκμήριο 16: Είναι η κατάθεση της Grazyna Szturma - Nicolaou επίσημης μεταφράστριας και διερμηνέα, εγκεκριμένη από το Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών για τη μετάφραση από την πολωνική στην ελληνική γλώσσα και αντίστροφα, η οποία εκτέλεσε χρέη διερμηνέως κατά τη λήψη κατάθεσης από τον 1ο κατηγορούμενο. Κλήθηκαν και κατέθεσαν διά ζώσης δύο μάρτυρες κατηγορίας (Μ.Κ.). Ο Πέτρος Μενελάου (Μ.Κ.1) στη κατάθεση του που είχε δώσει στην αστυνομία στις 4.09.2007 και της οποίας το περιεχόμενο υιοθέτησε αναφέρει ότι είναι διευθυντής της εταιρείας Andys Spyrou Group με έδρα τη Λεμεσό η οποία έχει γραφεία ενοικιάσεως αυτοκινήτων σε όλη την Κύπρο. Ένα από αυτά εδρεύει στο αεροδρόμιο Λάρνακας και φέρει το όνομα Europcar. H εταιρεία τους συνεργαζόταν με το πρατήριο βενζίνης της Πετρολίνας που διαχειριζόταν ο Νίκος Χήρας στη Λεωφ. Αρτέμιδος στη Λάρνακα για την προμήθεια καυσίμων στα αυτοκίνητα τους και το πλύσιμο τους. Προς τούτο η Πετρολίνα τους είχε εκδώσει τρεις πιστωτικές κάρτες (Petrolina Card) στο όνομα της διευθύντριας τους στη Λάρνακα Linda Sendona εκ των οποίων την μια ακύρωσαν αργότερα και έτσι οι συναλλαγές τους με το εν λόγω πρατήριο πληρώνονταν πάντα με τις δύο μόνο κάρτες. Τις κάρτες αυτές τις κατείχαν οι τρεις οδηγοί της εταιρείας τους μεταξύ των οποίων και ο 1ος κατηγορούμενος ο οποίος ήταν ο υπεύθυνος τους. Τις κάρτες αυτές ο 1ος κατηγορούμενος τις παραλάμβανε κάθε μέρα από το γραφείο τους στο αεροδρόμιο όπου τις παρέδιδε το βράδυ όταν τέλειωνε η εργασία μαζί με τις αποδείξεις που έπαιρναν από το πρατήριο βενζίνης. Σε αυτά αναγράφονταν τα νούμερα του αυτοκινήτου και τα χιλιόμετρα του και στη συνέχεια την υπέγραφαν. Ο επί καθήκοντι υπάλληλος ετοίμαζε μια κατάσταση και την απέστελλε στο λογιστήριο της εταιρείας. Οι στατιστικοί τους υπολογισμοί κατέδειξαν ότι για την καλοκαιρινή περίοδο στη Λάρνακα παρουσιαζόταν ένα έλλειμμα αρκετών χιλιάδων λιρών. Υποψιάστηκαν ότι κάτι συνέβαινε και προς τούτο μετέβη στο πρατήριο του Χήρα στη Λάρνακα και μίλησε με κάποιο Κυριάκο υπάλληλο στο εν λόγω πρατήριο και ο οποίος του είπε ότι ο 1ος κατηγορούμενος κατά διαστήματα χρέωνε κάρτες με ποσά πέραν των όσων κόστιζαν τα καύσιμα που έβαζε στα αυτοκίνητα. Όταν του παραπονέθηκε γιατί να μην τον ενημερώσουν, αυτός του είπε ότι κάλεσαν τον 1ο κατηγορούμενο να μη το κάμνει αλλά αυτός συνέχιζε. Είχε καλέσει τον 1ο κατηγορούμενο στο γραφείο τους στη Λεμεσό όπου στη παρουσία και των άλλων διευθυντών της εταιρείας παραδέχθηκε ότι επέλεγε από τα αυτοκίνητα των πελατών που παραλάμβανε είτε γεμάτα είτε που χρειάζονταν λίγη βενζίνη για να γεμίσουν και τα γέμιζε χρεώνοντας την κάρτα με ποσά Λ.Κ.25,00 - 30,00 ενώ έβαζε βενζίνη σε αυτά αξίας Λ.Κ.4,00 - 5,
6. Την διαφορά την έπαιρνε σε μετρητά από τον 2ο κατηγορούμενο υπάλληλο επίσης του πρατηρίου. Τη μέθοδο αυτή τη γνώριζε και ο συνάδελφος του Malies. Ο μάρτυρας αναγνώρισε τον 2ο κατηγορούμενο τον οποίο είχε γνωρίσει στο πρατήριο. Το τεκμήριο 12 ήταν ένα ενοικιαστήριο συμβόλαιο που συνήψαν με πελάτη τους για ενοικίαση αυτοκινήτου. Το εν λόγω συμβόλαιο έχει σχέση, όπως ανέφερε με την απόδειξη τεκ. 9, η οποία εξεδόθη μετά από χρησιμοποίηση μιας από της κάρτες, το τεκ.
7. Δεν αναγνώρισε σε αυτή την υπογραφή που έφερε καθώς δεν ήταν η υπογραφή κάποιου από τους υπαλλήλους τους. Τα τεκ. 13 και 14 ήταν οι κάρτες που χρησιμοποιούσαν οι υπάλληλοι της εταιρείας τους για να προμηθεύονται καύσιμα για τα αυτοκίνητα της εταιρείας από το συγκεκριμένο πρατήριο. Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι δεν ήταν αυτός που κρατούσε τα λογιστικά βιβλία της εταιρείας και επομένως δεν ήταν σε θέση να πει εάν πράγματι υπήρξε απώλεια για την εταιρεία του της τάξης των Λ.Κ.15.000,00 όπως είχε αναφέρει. Η εταιρεία του δεν είχε λάβει δικαστικά μέτρα εναντίον οποιουδήποτε διεκδικώντας το πιο πάνω ποσό καθώς κάτι τέτοιο θα το γνώριζε. Δεν είχε εξετάσει σε ποιόν ανήκε η υπογραφή επί της απόδειξης τεκ.
8. Λογίστρια της εταιρείας τους ήταν η Μάχη Χριστοφόρου η οποία είχε δώσει κατάθεση στην αστυνομία. Δέχθηκε ότι ένα συμβόλαιο που υπογράφεται με πελάτη για την ενοικίαση ενός αυτοκινήτου δεσμεύει και τα δύο συμβαλλόμενα μέρη. Από ότι γνώριζε ποτέ δεν είχαν χρεώσει λογαριασμό πελάτη τους όταν κατά την επιστροφή του οχήματος έλειπε βενζίνη όπως είναι όρος του συμβολαίου και αναγράφεται στο τεκ.
9. Για τη συγκεκριμένη περίπτωση που αφορά το τεκ. 12 δεν φρόντισε να πάρει την άποψη του πελάτη τους. Ο Μ.Κ. 2 ήταν ο 1ος κατηγορούμενος Tomasz Ryszard Baraniuk. Είχε δώσει δύο καταθέσεις στην αστυνομία οι οποίες σημειώθηκαν ως τεκ. 18 η πρώτη και τεκ. 18 Α η πιστή της μετάφραση και η δεύτερη ως τεκ. 19 και ως τεκ. 19 Α η πιστή της μετάφραση. Στη πρώτη του κατάθεση την οποία έδωσε στις 4.09.2007 αναφέρει ότι εργαζόταν στην Europcar ως οδηγός από την 1.10.
10. Δουλειά του ήταν να προετοιμάζει τα αυτοκίνητα ενοικιάσεως της εταιρείας για να παραδίδονται στους πελάτες της. Κάποτε τα αυτοκίνητα που επέστρεφαν πελάτες τύγχανε να έχουν βενζίνη μέσα στο ντεπόζιτο ενώ αυτά κανονικά βάσει της συμφωνίας θα έπρεπε να είναι άδεια. Μέσα στα πλαίσια της εργασίας του έπαιρνε τα αυτοκίνητα στο πρατήριο βενζίνης της Πετριλίνα με το οποίο είχε συμφωνία η Europcar και τα γέμιζε με βενζίνη. Εκεί ο 2ος κατηγορούμενος που ήταν υπάλληλος του πρατηρίου χρέωνε την κάρτα και έτσι χρεωνόταν ο λογαριασμός της εταιρείας του με μεγαλύτερο χρηματικό ποσό από όσο ήταν η αξία των καυσίμων που έβαζε στα αυτοκίνητα. Το μεγαλύτερο ποσό ο 2ος κατηγορούμενος του το έδιδε σε μετρητά. Είχε ξεκινήσει να κάμνει αυτές τις πράξεις από τον Απρίλιο ή τον Μάιο του
11. Υπολόγισε το ποσό που κέρδισε στις Λ.Κ.800,00 - 900,
12. Παραδεχόταν ότι αυτό που έκανε δεν ήταν νόμιμο και προς τούτο ήθελε να απολογηθεί. Το έκαμε όμως επειδή ο μισθός που έπαιρνε δεν τον αρκούσε και είχε ανάγκη από περισσότερα χρήματα. Tη δεύτερη του κατάθεση την είχε δώσει στις 6.09.2007 δύο ημέρες δηλαδή μετά από την πρώτη. Σε αυτή καταγράφει ότι όλα είχαν αρχίσει τον Απρίλιο του 2007 καθώς αρκετές φορές αναγκαζόταν να ζητά δανεικά από τον ιδιοκτήτη του πρατηρίου τον Νίκο επειδή του τέλειωναν τα χρήματα πριν το τέλος του μήνα που πληρωνόταν. Τότε ο 2ος κατηγορούμενος, χωρίς να θυμάται πότε, προθυμοποιήθηκε να του δίνει αυτός χρήματα. Τον ρώτησε πως θα γινόταν αυτό και του είπε ότι θα το έκαμνε με την κάρτα της Πετρολίνα. Του είπε να βάζει βενζίνη και αυτός θα χρέωνε την κάρτα με μεγαλύτερο ποσό και θα του έδιδε το υπόλοιπο σε μετρητά. Έτσι και έγινε και όταν τα αυτοκίνητα ήταν μισογεμάτα ή ή χρειάζονταν λίγη βενζίνη και ήταν στο ταμείο ο 2ος κατηγορούμενος, έβαζε βενζίνη σε αυτά και στη συνέχεια ο 2ος κατηγορούμενος του υποδείκνυε στην οθόνη του Η/Υ να διαλέξει αντλία εκτός από αυτή που χρησιμοποίησε ο ίδιος ή άλλες εταιρείες ενοικιάσεως αυτοκινήτων και έτσι διάλεγε κάποια που παρουσίαζε μεγαλύτερο ποσό από όσο ο ίδιος είχε βάλει και αφού χρέωνε μεγαλύτερο ποσό στη κάρτα του έδιδε το επιπλέον ποσό σε μετρητά. Ο 2ος κατηγορούμενος ποτέ δεν έπαιρνε από αυτά τα χρήματα και του έδιδε ολόκληρη τη διαφορά που προέκυπτε. Το μόνο που κέρδισε ο 2ος κατηγορούμενος ήταν όταν, όπως ανέφερε ενώπιον του δικαστηρίου, για δύο φορές του γέμισε το αυτοκίνητο του με βενζίνη και χρέωσε την κάρτα της Europcar. Αυτή την πράξη την είχε κάμει περί τις 40-50 φορές περίπου και τα χρήματα που πήρε δεν υπερέβαιναν τις Λ.Κ.900,
13. Είχε κάμει αυτή την πράξη για τελευταία φορά μια βδομάδα πριν την κατάθεση του με τη βοήθεια του 2ου κατηγορουμένου χωρίς να θυμάται περισσότερες λεπτομέρειες. Σε διευκρινιστική ερώτηση ανέφερε ότι δεν αναγνώριζε την υπογραφή του στην απόδειξη τεκ. 9 σε αντίθεση με τις αποδείξεις τεκ. 10 και 11 όπου και αναγνώρισε την υπογραφή του. Στην αντεξέταση του επέμενε ότι είχε αρχίσει τις πράξεις με την χρέωση της κάρτας πέραν της αξίας της βενζίνης που έβαζε στα αυτοκίνητα τον Απρίλιο. Δεν ήταν σε θέση να θυμάται τις ακριβείς ημερομηνίες ούτε και τους αριθμούς εγγραφής των αυτοκινήτων τα οποία χρησιμοποίησε για να εξασφαλίσει χρήματα όπως περιέγραψε ούτε και το ακριβές ποσό που εξασφάλισε στις 40 - 50 φορές που ενήργησε κατά τον τρόπο που περιέγραψε στην κυρίως εξέταση του. Επέμενε ακόμα και όταν του υποδείχθηκε στο τεκμήριο 12 και ότι σε αυτό υπήρχε όρος ότι τα αυτοκίνητα έπρεπε να επιστρέφονταν γεμάτα από βενζίνη, ότι αυτά έπρεπε να επιστρέφονται άδεια. Κάποιες όμως φορές πρόσθεσε αυτά επιστρέφονταν γεμάτα και κάποιες άδεια όπως επέλεγε ο πελάτης. Δεν υπήρχε άλλο συμβόλαιο από ό,τι ήξερε το οποίο να χρησιμοποιούσε η Europcar με πελάτες της. Δεν γνώριζε ποιου ήταν η υπογραφή που φαίνεται στην απόδειξη (τεκ. 9). Στις αποδείξεις τεκ. 10 και 11 ήταν η υπογραφή του. Όταν έλεγε στην κατάθεση του ότι τα αυτοκίνητα ¨κανονικά¨ θα έπρεπε να επιστρέφονταν άδεια, δεν είχε διευκρινίσει ότι θα μπορούσαν να επιστραφούν και γεμάτα καθώς δεν τον ρώτησε ο αστυνομικός. Επέμενε ότι στις 40 - 50 φορές που προέβη στη πράξη με τις κάρτες χρεώνοντας τις με επιπλέον χρήματα κέρδιζε περί τις Λ.Κ.15,00 - 20,00 κάθε φορά και γι΄ αυτό υπολογίζει ότι το ποσό που είχε εξασφαλίσει ήταν περίπου Λ.Κ.800,
14. Αρνήθηκε υποβολή ότι ενέπλεξε τον 2ο κατηγορούμενο στην όλη υπόθεση θέλοντας να αμυνθεί από τις κατηγορίες και μάλιστα από την κατηγορία της συνωμοσίας. Τη δεύτερη κατάθεση, ανέφερε ότι την έδωσε όχι από φόβο επειδή βρισκόταν υπό κράτηση, αλλά επειδή η αστυνομία του ζήτησε να διευκρινίσει τον τρόπο που ενεργούσαν κάτι το οποίο δεν γινόταν κατανοητό στη πρώτη του κατάθεση. Δεν ήταν αυτός που ανέφερε την ημερομηνία 31.08.2007 που αναφέρεται στην 6η κατηγορία καθώς ποτέ δεν είχε αναφέρει οποιαδήποτε ακριβή ημερομηνία. Αρνήθηκε υποβολή ότι ο 2ος κατηγορούμενος δεν είχε ανάμιξη στη διάπραξη των αδικημάτων και επέμενε ότι έλεγε την αλήθεια πριν από το θέμα. Ο 2ος κατηγορούμενος όταν κλήθηκε σε απολογία επέλεξε ως είχε δικαίωμα, όπως παραμείνει σιωπηλός. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Η κ. Θεμιστοκλέους εισηγήθηκε ότι έχουν αποδειχθεί τα αδικήματα εφόσον ο Μ.Κ.2 ήδη έχει καταδικασθεί σε ποινή φυλάκισης από το δικαστήριο και δεν είχε κανένα λόγο να επιμένει την εμπλοκή του 2ου κατηγορουμένου για τη βοήθεια που του παρείχε στη διάπραξη των αδικημάτων τα οποία ο ίδιος διέπραξε και παραδέχθηκε. Φάνηκε επίσης από τη μαρτυρία του ίδιου του μάρτυρα ότι είχε συμφέρον και ο 2ος κατηγορούμενος στη διάπραξη των αδικημάτων εφόσον τουλάχιστον για δύο φορές είχε γεμίσει το αυτοκίνητο του με βενζίνη χρησιμοποιώντας την κάρτα της παραπονούμενης εταιρείας. Ο κ. Ποιητής στην περιεκτική και εμπεριστατωμένη αγόρευση του έκαμε αναφορά τόσο στη μαρτυρία που παρουσιάστηκε η οποία χαρακτηριζόταν από ασάφεια όσο και σε διάφορα νομικά σημεία τα οποία προκύπτουν όπως η σύνταξη και παράθεση των κατηγοριών στο κατηγορητήριο όπου από τη μια η 6η κατηγορία και από την άλλη οι κατηγορίες 7,8 και 9 οι οποίες όπως φάνηκε από τη μαρτυρία συμπεριλαμβάνονται στην 6η κατηγορία τόσον ως προς τον χρόνο διάπραξης τους όσο και ως προς το ποσό, επομένως προκύπτει ζήτημα πολλαπλότητας ¨Duplicity". Υπάρχει όμως και σοβαρό πρόβλημα απόδειξης των κατηγοριών καθότι η μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής παρουσιάζει εγγενείς δυσκολίες σε βαθμό που κανένα δικαστήριο δεν θα μπορούσε με βάσει αυτή να βρει ένοχο τον 2ο κατηγορούμενο πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η μαρτυρία του Μ.Κ.2 θα πρέπει να αντικρισθεί με κάθε δυσπιστία καθότι συγκατηγορούμενος, αλλά και αυτή καθ΄αυτή η μαρτυρία του παρουσιάζει αρκετές αδυναμίες και αντιφάσεις τις οποίες επεσήμανε. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Έχω μελετήσει τα τεκμήρια 1 -16 που αποτελούσαν το έγγραφο υλικό του ανακριτικού έργου και τα οποία κατατέθηκαν εκ συμφώνου. Αυτά θα τύχουν αξιολόγησης το καθένα ξεχωριστά αλλά και στο πλαίσιο της εξέτασης της μαρτυρίας ως συνόλου συμπεριλαμβανομένης και της προφορικής μαρτυρίας, έτσι που να καταδειχθεί η σημασία τους, αν υπάρχει, για τη συνολική θεώρηση της υπόθεσης. Θα κάμω αναφορά σε αυτά, όπου χρειαστεί και κριθεί ως αναγκαίο στη συνέχεια της απόφασης μου. Είχα την ευκαιρία στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω τους δύο μάρτυρες της Κατηγορούσας Αρχής να καταθέτουν ενώπιον μου. Ο Μ.Κ.1 κρίνω ότι είπε στο δικαστήριο την αλήθεια η οποία αφορούσε βέβαια όσα γνώριζε για τον τρόπο προμήθειας πετρελαιοειδών από τον σταθμό βενζίνης της εταιρείας Πετρολίνα επί της Λεωφ. Αρτέμιδος στη Λάρνακα και τον τρόπο εργασίας των υπαλλήλων της εταιρείας του μεταξύ των οποίων και ο 1ος κατηγορούμενος. Όπως επίσης και τις ενέργειες του μετά που είχαν διαπιστώσει ότι κάποια ατασθαλία συνέβαινε με την προμήθεια πετρελαιοειδών για τα αυτοκίνητα της εταιρείας τους στη Λάρνακα. Θα προβώ σε κάποιες επισημάνσεις από σημεία της μαρτυρίας του τα οποία έχουν τη σημασία τους για τη στοιχειοθέτηση των αδικημάτων. Καταγράφει στην κατάθεση του για τη διαπίστωση της εταιρείας τους για ύπαρξη ελλείμματος το οποίο και υπολογίζει σε αρκετές χιλιάδες λίρες, αναγόμενο μέχρι και τις Λ.Κ.15,000,00 περίπου. Προς τούτο είχε επιφυλαχθεί να επανέλθει μετά από λογιστικό έλεγχο στα βιβλία της εταιρείας κάτι όμως που δεν έγινε και έτσι το ποσό που αναγράφεται στην 6η κατηγορία εξακολουθεί να παραμένει αόριστο και η αστυνομία κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης κατέληξε σε αυτό βασιζόμενη στον υπολογισμό που έκαμε ο 1ος κατηγορούμενος στην κατάθεση του. Ούτε ο μάρτυρας αυτός ήταν σε θέση να πει όταν κλήθηκε να καταθέσει ενώπιον του δικαστηρίου το ακριβές ποσό που απώλεσε η εταιρεία του εφόσον όπως ανέφερε δεν ήταν αυτός που κρατούσε τα λογιστικά της βιβλία. Το σίγουρο ήταν ότι η εταιρεία του δεν είχε κινηθεί με αστική αγωγή εναντίον οποιουδήποτε για να διεκδικήσει οποιοδήποτε ποσό το οποίο πιστεύει ότι κλάπηκε εφόσον θα το γνώριζε εάν είχε συμβεί κάτι τέτοιο. Δεν είχαν αξιώσει οποτεδήποτε από πελάτη - ενοικιαστή αυτοκινήτου της εταιρείας τους όταν αυτός δεν συμμορφωνόταν με τον ρητό όρο του ενοικιαστηρίου συμβολαίου που υπέγραφαν, να επιστρέφεται δηλαδή το αυτοκίνητο με γεμάτο το ντεπόζιτο του από καύσιμα. Δεν γνώριζε σε ποιόν ανήκε η υπογραφή επί της απόδειξης τεκ. 9 στο οποίο βασίζεται η κατηγορία
15. Ο Μ.Κ.2 ήταν συγκατηγορούμενος του παρόντος κατηγορουμένου. Όταν κατέθεσε ενώπιον του δικαστηρίου η υπόθεση γι΄αυτόν είχε τελειώσει εφόσον είχε παραδεχθεί τις κατηγορίες που αντιμετώπιζε και του είχε επιβληθεί ποινή φυλάκισης. Ο μάρτυρας αντεξετάσθηκε επί πολύ. Επέμενε στην εμπλοκή του 2ου κατηγορουμένου στην όλη υπόθεση ο οποίος προθυμοποιήθηκε από μόνος του και χωρίς αντάλλαγμα να τον βοηθήσει με σκοπό να κερδίζει κλέβοντας χρήματα να ξεπεράσει τα οικονομικά προβλήματα τα οποία αντιμετώπιζε και αναγκαζόταν να δανείζεται χρήματα. Στην μαρτυρία αυτού του μάρτυρα βασίζει και την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή εναντίον του 2ου κατηγορουμένου. Είχε δώσει όπως ανέφερα και πιο πάνω δύο καταθέσεις στην αστυνομία με δύο ημέρες διαφορά η μια από την άλλη. Τη 2η κατάθεση την έδωσε ενώ τελούσε υπό κράτηση κατά τη διερεύνηση των αδικημάτων από την αστυνομία. Στη 1η του κατάθεση αναφέρει ότι οι πελάτες θα έπρεπε να επιστρέφουν τα αυτοκίνητα άδεια από βενζίνη όπως ήταν η συμφωνία ενώ κάποτε αυτοί τα επέστρεφαν ενώ αυτά είχαν κάποια ποσότητα καυσίμων. Εδώ επισημαίνω αντίφαση μεταξύ της μαρτυρίας που παρουσίασε η Κατηγορούσα Αρχή εφόσον ο Μ.Κ. 1 ανέφερε ότι ήταν υποχρέωση του πελάτη που πήγαζε από όρο του ενοικιαστηρίου εγγράφου όπως ήταν και το τεκ. 12 να επιστρέφει το αυτοκίνητο γεμάτο από βενζίνη. Σε αυτό το σημείο όταν επίμονα ρωτήθηκε από τον συνήγορο υπεράσπισης γιατί το είπε αυτό στην κατάθεση του δεν στάθηκε αρκούντως διαφωτιστικός. Στη 1η του κατάθεση κάμνει αναφορά στον 2ο κατηγορούμενο ως τον υπάλληλο του πρατηρίου βενζίνης με το όνομα Αντρέας ο οποίος χρέωνε την κάρτα που του έδιδε της εταιρείας με μεγαλύτερο χρηματικό ποσό από όσο ήταν η αξία της βενζίνης που έβαζε στο αυτοκίνητο που γέμιζε το ντεπόζιτο του. Το ποσό που αντιστοιχούσε στην επιπλέον χρέωση ο Ανδρέας του το έδιδε σε μετρητά. Όταν έδιδε τη 2η του κατάθεση και του επεστήθη η προσοχή στο νόμο και του γνωστοποιήθηκαν τα αδικήματα που διερευνούσε η αστυνομία εναντίον του μεταξύ των οποίων και αυτό της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, αρνήθηκε ότι είχε ξανακούσει γι΄αυτό αν και γνώριζε ότι ήταν μια σοβαρή κατηγορία. Προς τούτο χρειάστηκε να του υποδειχθεί ότι αναγράφεται στην ίδια την κατάθεση του. Τα όσα ανέφερε στη συνέχεια ότι δεν το θεώρησε ότι ήταν κάτι σοβαρό ήταν κατά την άποψη μου μια προσπάθεια του να δικαιολογηθεί και σίγουρα μια αντίφαση στα λεγόμενα του. Στη 2η του κατάθεση κατέγραψε την προθυμία που επέδειξε ο 2ος κατηγορούμενος να τον βοηθήσει να κλέβει από τους εργοδότες του χρήματα με τη υπερχρέωση των καρτών όταν γέμιζε τα αυτοκίνητα τους με βενζίνη. Μάλιστα αποδίδει σε αυτόν παρότρυνση να το κάμει και επινόηση της μεθόδου που θα ακολουθούσαν, έτσι που με τη χρήση της κάρτας να τον βοηθά να κλέβει διάφορα ποσά από την εταιρεία στην οποία εργαζόταν από τα οποία όμως ποτέ δεν είχε πάρει κάποιο μερίδιο ο 2ος κατηγορούμενος. Το μόνο που του αποδίδει ήταν ότι είχε γεμίσει το αυτοκίνητο του τέσσερις με πέντε φορές με βενζίνη, όπως λέγει στη κατάθεση του, τις οποίες όμως τις μείωσε κατά την κυρίως εξέταση του σε δύο φορές. Παρουσιάζει τον 2ο κατηγορούμενο ο οποίος τον βοηθούσε να κλέβει τους εργοδότες του και ο οποίος επινόησε και του εξήγησε τη μέθοδο που θα ακολουθούσαν προς αυτόν το σκοπό να τον ρωτά εάν υπήρχε δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν την κάρτα της εταιρείας για να γεμίσει το αυτοκίνητο του με βενζίνη. Δεν καθορίζει πότε έγινε αυτό ούτε και με τι ποσό χρέωσαν την κάρτα όταν γέμισαν δύο φορές το αυτοκίνητο του με βενζίνη. Την απόδειξη τεκ. 9 η οποία αφορά την κατηγορία 7 δεν την αναγνώρισε και έδωσε εξηγήσεις για τις άλλες δύο αποδείξεις που αφορούν τις κατηγορίες 8 και 9 και σε αυτές δεν εμπλέκεται ο 2ος κατηγορούμενος και ούτε προκύπτουν από αυτές τα όσα καταμαρτυρούνται στον 2ο κατηγορούμενο στις λεπτομέρειες αυτών των κατηγοριών. Δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει συγκεκριμένο ποσό σε συγκεκριμένη ημερομηνία το οποίο έκλεψε χρησιμοποιώντας την κάρτα της εταιρείας με τον τρόπο που περιέγραψε στις καταθέσεις του. Δεν μπορούσε να θυμηθεί οποιαδήποτε συγκεκριμένη περίπτωση. Παραδέχθηκε πως ο τύπος του ενοικιαστηρίου εγγράφου που υπέγραφαν οι πελάτες της εταιρείας ήταν αυτός που παρουσιάζεται στο τεκ. 12 και σε αυτόν υπάρχει ο όρος ότι το αυτοκίνητο θα πρέπει να επιστραφεί γεμάτο με βενζίνη. Επέμενε όμως ότι ο πελάτης είχε την ευχέρεια να το επιστρέφει είτε γεμάτο είτε άδειο από βενζίνη. Δεν θυμόταν καμιά συγκεκριμένη περίπτωση από τις 40-50 φορές που χρησιμοποίησε την κάρτα κατά τον τρόπο που περιέγραψε στην κατάθεση του και ποιες από αυτές ήταν άδειο ή μισοάδειο από βενζίνη το αυτοκίνητο. Εξετάζοντας τη μαρτυρία του Μ.Κ.2 θα έλεγα ότι αυτή δεν εμπνέει εμπιστοσύνη. Κρίνω ότι δεν μπορεί ένα δικαστήριο να βασιστεί και να εξαγάγει ορθά και ασφαλή συμπεράσματα από αυτή. Έκαμα αναφορά ήδη σε διάφορα σημεία της μαρτυρίας του τα οποία με οδηγούν στο να την απορρίψω καθώς είναι φανερό ότι δεν αποκάλυψε όλη την αλήθεια ή ίσως την παραποίησε για δικούς του λόγους. Δεν στάθηκε ειλικρινής και αυτό καθίσταται φανερό από τη διάσταση που υπάρχει μεταξύ της 1ης και της 2ης του κατάθεσης. Στη 1η δεν αποδίδει οποιοδήποτε συμφέρον στον 2ο κατηγορούμενο πράγμα που κάμνει στη 2η του κατάθεση όταν λέγει ότι τέσσερις με πέντε φορές του γέμισε το αυτοκίνητο με βενζίνη τις οποίες όμως ενώπιον του δικαστηρίου τις μειώνει στις δύο φορές. Διερωτάται κάποιος ποια η σκοπιμότητα της απόκρυψης στην 1η του κατάθεση ενός τόσο σημαντικού στοιχείου. Από την άλλη όμως γιατί επαναλαμβάνει και στη 2η του κατάθεση ότι ο 2ος κατηγορούμενος πάντοτε του έδιδε όλα τα επιπλέον χρήματα. Γιατί θέλησε να μπλέξει τον 2ο κατηγορούμενο στην όλη υπόθεση είναι γεγονός ότι παραμένει ακόμα αδιευκρίνιστο και δεν έχει αποκαλυφθεί κάποιο κίνητρο που να τον οδήγησε σε αυτή την κατηγορία. Του αποδόθηκε φόβος όταν είχε ακούσει τη λέξη ¨συνωμοσία¨, ίσως να ήταν ένας λόγος. Όμως πως είναι δυνατό να γίνει πιστευτός ένας τέτοιος μάρτυρας όταν παρουσιάζει τον 2ο κατηγορούμενο να τον παροτρύνει ουσιαστικά να διαπράξει αυτό το αδίκημα παρέχοντας του ταυτόχρονα τη βοήθεια του χωρίς ο ίδιος να έχει οποιοδήποτε οικονομικό όφελος; Στη συνέχεια όμως βάζει τον 2ο κατηγορούμενο να τον ρωτά αν μπορούν να γεμίσουν το δικό του αυτοκίνητο με βενζίνη χρησιμοποιώντας τη κάρτα της εταιρείας και όχι να αξιώνει κάτι τέτοιο εφόσον τον βοηθά συνεχώς να κλέβει αυτήν την εταιρεία. Ο 2ος κατηγορούμενος εν πάση περιπτώσει δεν αντιμετωπίζει τέτοιες κατηγορίες. Αποδίδει στον 2ο κατηγορούμενο ενέργειες οι οποίες δεν μπορούν να σταθούν στη λογική καθώς κανένας νοήμων άνθρωπος δεν θα διακινδύνευε την υπόληψη του, τη δουλειά του αλλά και την πιθανή ποινική δίωξη του απλώς και μόνο για να βοηθήσει ένα ξένο για να αμβλύνει τα οικονομικά του προβλήματα χωρίς να αξιώνει και ο ίδιος μερίδιο από το κέρδος. Για όλους αυτούς τους λόγους η μαρτυρία του κρίνω ότι δεν εμπνέει εμπιστοσύνη και δεν διαθέτει εκείνα τα εχέγγυα στα οποία θα μπορούσα να βασιστώ για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων και επομένως θα την απορρίψω. Ο κατηγορούμενος τήρησε το δικαίωμα της σιωπής τόσο σε μέρος των ερωτήσεων που του υποβλήθηκαν κατά τη λήψη της ανακριτικής κατάθεσης του (τεκ. 3) όσο και όταν κλήθηκε σε απολογία. Σύμφωνα με τη νομολογία όταν στο ανακρινόμενο πρόσωπο με βάσει του Δικαστικούς Κανόνες δίδεται προειδοποίηση ότι δεν έχει υποχρέωση να πει τίποτε, η άρνηση του να απαντήσει σε κατηγορία που του προσάπτεται δεν αποτελεί μαρτυρία εναντίον του (βλ. R v. Whitehead 21 Cr. App. R. 23). Δεν κρίνω επίσης ότι είναι η περίπτωση που ο κατηγορούμενος, όπως είναι η νομολογία μας, θα έπρεπε να είχε δώσει μια εξήγηση για όσα του καταμαρτύρησε ο 1ος κατηγορούμενος ενώπιον του δικαστηρίου κατά τη διάρκεια της προφορικής του κατάθεσης (βλ. R v. Chandler