Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. Μιχάλη Καμαρλίγκου, Αρ. Υπόθεσης: 4943/04, 30.1.2007

(1990)1 Α.Α.Δ. 35). Η εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής, όπως προωθήθηκε από τη μαρτυρία που παρουσίασε ήταν ότι ο Κατηγορούμενος τη συγκεκριμένη ημερομηνία και στο συγκεκριμένο τόπο που αναφέρεται στο κατηγορητήριο κτύπησε μετά από συζήτηση την παραπονούμενη και σύζυγο του Τροοδία Παπακλεοβούλου στην κοιλιακή χώρα με γροθιά, που σαν αποτέλεσμα είχε τη ρήξη του σπληνός και την υποχρεωτική πλέον αφαίρεση του χειρουργικώς. Η εκδοχή που προβλήθηκε από την υπεράσπιση του Κατηγορουμένου και υποστηρίχθηκε από τη μαρτυρία που παρουσίασε ήταν ότι ο Κατηγορούμενος δεν κτύπησε την παραπονούμενη η οποία θα πρέπει να έπεσε στο έδαφος και υπέστη ρήξη του σπληνός. Περαιτέρω η επιστημονική μαρτυρία που παρουσίασε η πλευρά της υπεράσπισης ήταν ότι και αν ακόμη ο Κατηγορούμενος κτυπούσε με τη γροθιά του την παραπονούμενη στην κοιλιακή χώρα δεν ήταν δυνατό να υποστεί ρήξη το όργανο αυτό το οποίο υφίσταται ρήξη μόνο από πτώση στο έδαφος ή και ότι το όργανο αυτό υπέστη ρήξη λόγω παθολογικών προβλημάτων από τα οποία υπέφερε η παραπονούμενη. Η παραπονούμενη κατά την ως άνω ημερομηνία και στον αναφερόμενο τόπο ευρισκόταν στο περίπτερο που συνδιαζειρίζετο με το σύζυγο της και Κατηγορούμενο και το λειτουργούσε. Σε κάποια στιγμή ενώ προσπαθούσε να κάμει καφέ σε κάποιους που ευρίσκονταν εκεί, αφίχθηκε ο Κατηγορούμενος, ήρχησε οξεία συζήτησης μεταξύ τους λόγω των προβλημάτων που αντιμετώπιζαν και ο Κατηγορούμενος κτύπησε την παραπονούμενη με τη γροθιά του, η παραπονούμενη έπεσε στο έδαφος σφαδάζοντας από πόνους, μετεφέρθη στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου, υπεβλήθη σε εξετάσεις, της έγινε υπερογράφηση, εξητάσθη και από χειρούργο και διεπιστώθη ρήξη του σπληνός. Όταν υπάρξει ρήξη κάποιου οργάνου υπάρχει και εσωτερική αιμορραγία και ο ασθενής πρέπει να χειρουργηθεί. Η ιατρός Θέλμα Σιαηλή ανάφερε ότι ο σπλήνας μπορεί να υποστεί ρήξη από δυνατό κτύπημα με γροθιά, από πτώση ή και από δυστύχημα. Όταν η παραπονούμενη μετεφέρθη στο Νοσοκομείο κρατούσε το υπογάστριο και τη νεφρική χώρα. Εξωτερική κάκωση δεν έφερε. Η κα Σιαηλή δεν γνώριζε αν η παραπονούμενη αντιμετώπιζε άλλα παθολογικά προβλήματα και ούτε πρόσεξε αν είχε στην κοιλιακή χώρα άλλη χειρουργική ουλή και της ίδιας δεν της έτυχε να συναντήσει ή να ακούσει ρήξη σπληνός από παθολογικά αίτια. Παρόντες στο επεισόδιο που έγινε στο περίπτερο ήταν η μικρή της κόρη, μια κουμέρα της που ήρθε να της ευχηθεί διότι ήταν τα γενέθλια της, και ο πεθερός της ο οποίος ξάπλωνε σε διπλανό δωμάτιο. Η παραπονούμενη επίσης ανάφερε ότι ο Κατηγορούμενος ήταν βίαιος χαρακτήρας και τη κτυπούσε πολλές φορές. Στην αντεξέταση ανάφερε ότι ενώ κατάγγειλε πολλές φορές τον Κατηγορούμενο για ξυλοδαρμό της πάντοτε έκαμνε πίσω και οι υποθέσεις αποσύροντο ή απορρίπτοντο. Η παραπονούμενη πρόσθεσε ακόμα ότι πάρα πολλές φορές ήταν σε διάσταση, πάρα πολλές φορές ήρθαν στο Δικαστήριο, ξεκινούσε η δίκη για τις κατηγορίες που του έκαμνε αλλά στη συνέχεια η ίδια υπαναχωρούσε και οι διαδικασίες διακόπτοντο χωρίς να συμπληρωθούν. Η ίδια δεν ήθελε να χαλάσει το γάμο της. Ο πατέρας και η μητέρα του Κατηγορούμενου ήταν δίπλα της και την υποστήριζαν. Ο Κατηγορούμενος πάντοτε ήθελε να φύγει από το περίπτερο η ίδια και γι΄ αυτό την έβριζε και την κακομεταχειριζόταν. Η ίδια έμενε στο τροχόσπιτο που ήταν δίπλα από το περίπτερο και το οποίο είχε τρία δωμάτια στο ένα εκ των οποίων έμενε ο πεθερός της. Το διαμέρισμα που είχαν το ενοικίασαν. Η παραπονούμενη επέμενε ότι ο Κατηγορούμενος όταν πήγε στο περίπτερο άρχισε να φωνάζει, να τη βρίζει και της ζητούσε να φύγει. Αυτή του είπε να την αφήσει ήσυχη και εκείνος την κτύπησε με τη γροθιά του αριστερού χεριού του διότι είναι αριστερόχερας. Η παραπονούμενη αρνήθηκε ότι είχε οποιοδήποτε παθολογικό πρόβλημα. Πρόσθεσε ότι υπεβλήθη σε εγχείριση κοίλης, τυφλού εντέρου και ωοθηκών. Υπέφερε από πρόβλημα με τις ωοθήκες της και γι΄ αυτό πήγε και στο εξωτερικό. Την εγχείρηση κοίλης την έκανε πριν γνωριστεί καν με τον Κατηγορούμενο και τις ωοθήκες τις αφαίρεσε το 2001 ή

1. Μόλις τη κτύπησε η παραπονούμενη λιποθύμησε. Με τον σπλήνα της δεν είχε ποτέ προηγουμένως οποιοδήποτε πρόβλημα και ούτε είχε πόνους στην κοιλιά. Η κουμέρα της που ήταν παρούσα για να πιουν καφέ είδε τη σκηνή αλλά δεν επιθυμούσε να δώσει μαρτυρία ή να ανακατευθεί σε αυτή την υπόθεση. Τη βοήθησε όμως αμέσως μετά που την κτύπησε ο Κατηγορούμενος. Η παραπονούμενη αρνήθηκε ότι άρχισε να φωνάζει και να διαμαρτύρεται για δήθεν δαγκωματιά που είχε ο Κατηγορούμενος στο λαιμό ή και ότι την πληροφόρησε ότι οι σχέσεις τους τέλειωσαν. Η Μαρία Πιερή, νοσηλευτική λειτουργός ανάφερε ότι παρέλαβε με νοσοκομειακό αυτοκίνητο την παραπονούμενη από αυτοκίνητο και η τελευταία παραπονείτο για έντονο πόνο. Λόγω του πόνου είχε εφίδρωση όπως και λόγω της εσωτερικής αιμορραγίας. Μετά που υποβλήθηκε σε ακτινολογικό έλεγχο και έδειξε αιμορραγία μεταφέρθηκε αμέσως στο χειρουργείο. Ο ιατρός Άριστος Σαζεϊδης ιατρός στο Νοσοκομείο Πάφου ανάφερε ότι χειρούργησε την παραπονούμενη για ρήξη σπληνός, μετά που επιβεβαιώθηκε ότι το όργανο αυτό είχε σκίσιμο και αιμορραγούσε. Στη συγκεκριμένη περίπτωση η ρήξη ήταν μεγάλη και δεν μπορούσε να γίνει συρραφή διότι ήταν πολύ επικίνδυνο. Η μόνη θεραπεία που μπορούσε να γίνει ήταν να αφαιρεθεί. Η ρήξη του σπληνός μπορεί να προκληθεί από κτύπημα άμεσο ή έμμεσο. Μετά που αφαιρέθηκε ο σπλήνας απεστάλη για εξετάσεις οι οποίες έδειξαν εκτεταμένη ανώμαλη ρήξη της κάψας του ιδιαίτερα της κοίλης επιφάνειας. Στοιχεία κακοήθειας δεν παρατηρήθησαν κατά την ιστολογική εξέταση. Η κάψα είναι η εξωτερική επιφάνεια του σπληνός ο οποίος έχει και κοίλη επιφάνεια. Σπανιότατα ο σπλήνας μπορεί να πάθει ρήξη από ανωμαλίες και παθολογικά αίτια. Αίτια που μπορεί να προκαλέσουν ρήξη του σπληνός είναι η μαλάρια, η ελονοσία, οι όγκοι, τα αποστήματα και κύστεις. Ο χειρούργος απαντώντας σε ερωτήσεις του συνηγόρου του Κατηγορούμενου ανάφερε ότι ένα κτύπημα στην κοιλιακή χώρα μπορεί να μην αφήσει σημάδι στο δέρμα λόγω της ελαστικότητος την οποία παρουσιάζει και να μην μελανιάσει. Επίσης ανάφερε ότι με ένα κτύπημα δεν είναι απαραίτητο όπως πάθουν ρήξη πολλά όργανα που βρίσκονται στο εσωτερικό της κοιλιακής χώρας. Σε παθολογικές καταστάσεις μπορεί να υποστεί ρήξη ο σπλήνας από συγκίνηση π.χ. και μπορεί ο σπλήνας να υποστεί ρήξη και στις δύο πλευρές. Η αιμορραγία που προκλήθηκε ήταν μεγάλη γι΄ αυτό οδηγήθηκε αμέσως στο χειρουργείο. Ο γιατρός θυμόταν ότι η παραπονούμενη του είπε ότι την κτύπησαν. Ο Χαμπής Παπακλεοβούλου, πατέρας της παραπονούμενης ανάφερε ότι η θυγατέρα του κατάγγειλε πολλές φορές τον Κατηγορούμενο ότι την κτυπούσε δεν γνώριζε όμως να πει το αποτέλεσμα των υποθέσεων που καταχωρούντο εναντίον του. Ο διευθυντής της χειρουργικής κλινικής του Νοσοκομείου, χειρούργος ιατρός Φυλακτής Κωνσταντινίδης ανάφερε ότι αφίχθηκε η παραπονούμενη με πόνους στην κοιλιακή χώρα, διεπιστώθη ρήξη του σπληνός και χειρουργήθηκε αμέσως. Ο ιατρός ανάφερε ότι υπάρχουν δύο κατηγορίες ρήξης του σπληνός, η τραυματική και η αυτόματη που είναι πολύ σπάνια όμως και οφείλεται σε παθολογικά αίτια. Στην τραυματική κατηγορία, η ρήξη προέρχεται από έμμεσο κτύπημα. Ο γιατρός ανάφερε ότι στα 34 χρόνια της σταδιοδρομίας του σαν χειρούργος δεν συνάντησε περίπτωση παθολογικής ρήξης του σπληνός. Για να φανεί από πού προήλθε μια ρήξη γίνεται παθολογική εξέταση. Στη συγκεκριμένη υπόθεση η ιστολογική εξέταση έδειξε ότι ο σπλήνας ήταν φυσιολογικού μεγέθους και δεν έπασχε παθολογικά. Ένα κτύπημα στην κοιλιά μπορεί να αφήσει αποτυπώματα μπορεί και όχι. Δεν είναι απαραίτητο να τραυματισθεί και άλλο όργανο και ο γιατρός πρόσθεσε ότι η υστερική κρίση που μπορεί να παθαίνει ένας δεν προκαλεί ρήξη του σπληνός. Όταν κλήθηκε ο Κατηγορούμενος σε απολογία κατάθεσε ο ίδιος ένορκα και κάλεσε και δύο περαιτέρω Μ.Υ.. Ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι παντρεύτηκε την παραπονούμενη το 1999 και απέκτησαν μια κόρη η οποία είναι 8 χρονών. Οι σχέσεις τους ουδέποτε ήταν καλές και τουλάχιστον 15-20 φορές περιήλθαν σε διάσταση. Η παραπονούμενη, όπως είπε, έκαμνε σημάδια πάνω της και τον κατάγγελλε ότι την κτυπούσε. Από τις υποθέσεις που έγιναν εναντίον του άλλες αποσύρθησαν και άλλες που εκδικάστησαν κρίθηκε αναξιόπιστη μάρτυρας η παραπονούμενη. Ο ίδιος δεν καταδικάστηκε καμιά φορά. Με αυτό τον τρόπο η παραπονούμενη προσπαθούσε να τον εκβιάσει για να επιστρέψει πίσω. Το ίδιο προσπαθεί να κάνει και τώρα με τη συγκεκριμένη υπόθεση και λέει ότι «θα τον κάτσει φυλακή». Ο Κατηγορούμενος ανάφερε ότι στο περίπτερο είχε άλλη κοπέλα που εργαζόταν και η παραπονούμενη πήγαινε εκεί και τον ενοχλούσε και μια φορά κτύπησε και την κοπέλα. Η παραπονούμενη έπιανε όλα τα χρήματα και έσπαζε όλα τα πράγματα που υπήρχαν εκεί. Ο ίδιος έκαμνε καταγγελία στον Αστυνομικό Σταθμό Πέγειας. Η παραπονούμενη έδειρε τουλάχιστον δύο φορές την κοπέλα που είχε εκεί δεν θυμόταν όμως να πει πότε συνέβη. Στις 21.6.04 είχε υπόθεση στο Δικαστήριο και άφησε τον πατέρα του υπεύθυνο στο περίπτερο. Όταν τέλειωσε από το Δικαστήριο και πήγε στο περίπτερο βρήκε την παραπονούμενη και τη φίλη της Αθηνά, την κόρη τους, το Ρίκκο και τον πατέρα του να είναι εκεί. Η παραπονούμενη τον έβριζε όπως και την κοπέλα και ο ίδιος της είπε να φύγει. Ο πατέρας του είχε ήδη ειδοποιήσει την Αστυνομία. Μέχρι το Μάρτιο η παραπονούμενη ερχόταν και έπιανε τα λεφτά για κατάθεση. Μετά όμως σταμάτησε. Η παραπονούμενη συνήθως εφώναζε, ετσιρίλλαν, έππεφτε χαμέ, εφάκκαν πάνω στο περίπτερο και την έπιανε υστερία. Αυτό το πράγμα το έκαμνε πολλές φορές όταν έφυγε από το σπίτι δηλαδή όταν εγκατέλειψε τη συζυγική κατοικία. Τη συγκεκριμένη ημέρα έπεσε στο έδαφος και κτυπούσε. Το πάτωμα ήταν τσιμέντο. «Έππεσε χαμέ και αντινάσσετου,» όπως χαρακτηριστικά είπε. Ούρλιαζε και κτυπούσε. Μετά σηκώστηκε και έφυγε με την Αθηνά. Αργότερα πληροφορήθηκε ότι πήγε στο Νοσοκομείο. Ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι δεν την κτύπησε με γροθιά και ότι η παραπονούμενη λέει ψέματα. Βάζει το μωρό μπροστά. Ούτε καν την άγγιξε την παραπονούμενη εκείνη την ημέρα. Μετά από αυτό το επεισόδιο του έλεγε ότι αν δεν πάει πίσω θα τον βάλει φυλακή. Το μωρό, όπως ανάφερε είναι μαζί του δυνάμει δικαστικού διατάγματος. Η ίδια δεν ενδιαφερόταν για το μωρό. από τον καιρό που τη γνώρισε η παραπονούμενη είχε πρόβλημα με το στομάχι της με τα έντερα, είχε κύστες στο σηκώτι και πάρα πολλά άλλα. Κατά την αντεξέταση ο Κατηγορούμενος ανάφερε ότι μπορεί στα χαρτιά να είναι γυναίκα του αλλά βρίσκονται σε διάσταση από το Μάρτιο του
2. Δεν έχει εκδοθεί ακόμα διαζύγιο. Ο γάμος έγινε το 1999 αλλά δεν γνώριζε την ημερομηνία. Το παιδί το απόκτησαν το 1998 και είναι εξαιτίας του που την παντρεύτηκε. Ο ίδιος ήταν 21 ετών και η παραπονούμενη τον περνούσε δέκα χρόνια. ο Κατηγορούμενος, όπως είπε, την γνώρισε σε ένα μπαρ και από τη γνωριμία τους έκαμναν συνέχεια καβγάδες λόγω της διαφοράς της ηλικίας. Η παραπονούμενη ήθελε να γυρίζει όλη νύχτα. Στις 21.6.04 είχε Δικαστήριο και εκείνη την εποχή έμενε στο τροχόσπιτο που ήταν δίπλα από το περίπτερο. Δεν θυμόταν να πει αν έμενε και άλλος στο τροχόσπιτο. Μερικές φορές έμενε και πατέρας του εκεί και η μητέρα του. Εκείνη την ημέρα ήταν ο πατέρας του. Η Αθηνά που ήταν παρούσα εκείνη την ημέρα είναι κουμπάρα τους αλλά είναι φίλη της παραπονούμενης. Ο ίδιος δεν έχει φιλικές σχέσεις μαζί της. Το περίπτερο όπως είπε είναι τετράγωνο, έχει πάγκους αλλά δεν μπορούσε να δώσει περαιτέρω περιγραφή. Τώρα δεν το έχει εξαιτίας της παραπονούμενης η οποία δεν εισέφερε τίποτε σε αυτή την επιχείρηση. Ο πελάτης που ήταν εκεί και έπινε καφέ όταν η παραπονούμενη άρχισε να ουρλιάζει έφυγε και ο Κατηγορούμενος είδε την παραπονούμενη που έπεσε στο έδαφος. «Έπεσε στη μέση του περιπτέρου», όπως είπε και ταυτόχρονα τον έβριζε. Ο Κατηγορούμενος διερωτήθη πώς γίνεται ένας που υποφέρει από πόνους να υβρίζει ταυτόχρονα. Ο ίδιος ούτε την πλησίασε ούτε την κτύπησε με το αριστερό του χέρι. Όταν ρωτήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή γιατί δεν τα είπε αυτά στην κατάθεση του αλλά είπε «Ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο», απάντησε «Γιατί δεν έχω εμπιστοσύνη στην Αστυνομία». Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε όλες τις υποβολές που του έγιναν, αρνήθηκε ότι ακολούθησε την παραπονούμενη στο περίπτερο που πήγε να ψήσει καφέ και την κτύπησε, αρνήθηκε ότι δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο και επέμενε ότι η παραπονούμενη τον εκβιάζει μέχρι σήμερα ότι θα τον βάλει φυλακή. Όταν ρωτήθηκε αν είναι αριστερόχειρας απάντησε «Είμαι και αριστερόχειρας και δεξιόχειρας». Πρόσθεσε δε ότι γράφει με το αριστερό του. Στη συνέχεια κάτω από πιεστική αντεξέταση ανάφερε «Δεν ξέρω αν είμαι αριστερόχειρας ή δεξιόχειρας». Ο Κατηγορούμενος επέμενε ότι η παραπονούμενη εξαγριώθηκε όταν είδε ότι είχε κάποιο σημάδι στο λαιμό. Όταν ρωτήθηκε κατά την επανεξέταση πώς προκλήθηκε αυτό το σημάδι ανάφερε ότι δεν θυμόταν. Ο ιατροδικαστής Νικόλαος Καρακούκης από την Ελλάδα αφού περιέγραψε τον σπλήνα σαν ανθρώπινο όργανο και τη θέση στην οποία ευρίσκεται ανάφερε ότι το όργανο αυτό προφυλάσσεται από την 9η, 10η και 11η πλευρά. Η πρώτη επιφάνεια του είναι κυρτή και η άλλη κοίλη. Ο σπλήνας, όπως είπε, είναι αιμοποιητικό όργανο και καταστρέφει βλαπτικές ουσίες. Ο ιατροδικαστής επεσκέφθη το συγκεκριμένο μέρος στο οποίο επεσυνέβη το ισχυριζόμενο επεισόδιο και ανάφερε ότι το δάπεδο δεν έχει εξογκώματα και ένα μέρος μέσα στο κατάστημα-περίπτερο έχει ξύλινο πάτωμα. Είδε επίσης και μελέτησε τα ιατρικά πιστοποιητικά. Η θέση του είναι ότι αν η παραπονούμενη κτυπήθηκε με γροθιά θα έπρεπε να υπάρχει μώλωπας διότι το δέρμα είναι μεταξύ των οστών που υπόκεινται και του σημείου της γροθιάς. Θα έπρεπε επίσης εφόσον το κτύπημα ήταν δυνατό να σπάσει και μια πλευρά. Το σώμα ενός ανθρώπου με τον κίνδυνο, ενστικτωδώς επέρχεται σφίξιμο των μυών της κοιλιάς και με το κτύπημα μετακινείται το πληττόμενο σημείο προς την ίδια κατεύθυνση και μειώνεται η δύναμης. Η σκέψη του απομακρύνεται από το ενδεχόμενο πλήξης με γροθιά διότι υπάρχει ασυμβατότητα των γεγονότων που αναφέρει η παραπονούμενη με το αποτέλεσμα. Για να επέλθει ρήξη του σπληνός με γροθιά πρέπει το κτύπημα να είναι από τα κάτω προς τα πάνω. Αν ο σπλήνας δεν είναι υγιής και με το πλέον ασήμαντο κτύπημα μπορεί να υποστεί ρήξη. Ο ιατροδικαστής ισχυρίσθη ότι η ιστολογική εξέταση που έγινε αναφέρεται σε έλλειψη κακοήθειας χωρίς να λέγει οτιδήποτε άλλο ενώ έπρεπε να αναφέρει πάνω «παθολογικά ευρήματα δεν υπάρχουν». Η πτώση μπορεί να προκαλέσει ρήξη του σπλήνα όπως ανάφερε επειδή το όργανο αυτό όπως και τα υπόλοιπα λόγω αδράνειας, όταν το σώμα σταματήσει στο έδαφος οι σύνδεσμοι αυτών των οργάνων συνεχίζουν να τραβούν και μπορεί να προκαλέσουν τη ρήξη στις πύλες. Ήταν η άποψη του μάρτυρα ότι η ρήξη του σπλήνα δεν μπορεί να προκλήθηκε από γροθιά και ήταν επίσης η άποψη του ότι η πτώση από όρθια θέση μπορεί να προκαλέσει ρήξη αν υπήρχαν συμφύσεις. Απλή πτώση σε ομαλή επιφάνεια μπορεί να έχει σημάδια μπορεί και όχι. Κατά την αντεξέταση ο ιατροδικαστής ανάφερε ότι ο τόπος της ρήξης του σπλήνα τον οδηγούν στο συμπέρασμα ότι δεν προήλθε από πλήξη της περιοχής. Ως πλέον πιθανό ενδεχόμενο πιστεύει ότι είναι από πτώση διότι η ρήξη εντοπίζεται στην σπλαχνική επιφάνεια των πυλών του σπληνός. Σε περίπτωση πλήξης η ρήξη θα έπρεπε να εντοπίζεται στη διαφραγματική επιφάνεια. Διαφραγματική επιφάνεια όπως εξήγησε είναι η επιφάνεια που βλέπει προς τα έξω. Ο μάρτυρας ανάφερε ότι αν ήταν αυτόπτης μάρτυρας θα μπορούσε να πει ακριβώς από πού προήλθε η ρήξη. Ο ίδιος εξέτασε μόνο το φάκελο και συμφώνησε ότι οι θεράποντες ιατροί είχαν άμεσα επαφή με την παραπονούμενη. Ο μάρτυρας επέμενε ότι δεν είναι δυνατό με κτύπημα να επέλθει ρήξη του σπληνός από ορθία θέση. Οποιαδήποτε πτώση και με πλάτη μπορεί να επιφέρει ρήξη του σπληνός. Όταν δεχθεί ένας γροθιά στην κοιλιά μπορεί να μην αφήσει μώλωπα. Ουδέποτε συνάντησε περίπτωση να επήλθε ρήξη του σπληνός με γροθιά προσθέτοντας ότι αν μια γροθιά μπορούσε να προκαλέσει ρήξη του σπληνός τότε κανένας πυγμάχος δεν θα είχε σπλήνα. Σε αυτό το σημείο ρωτήθηκε από το Δικαστήριο τι γίνεται με τους ποδοσφαιριστές που κατά τη διάρκεια ενός ποδοσφαιρικού αγώνα πολλοί εμπλέκονται σε άσχημες πτώσεις στο έδαφος. Απάντησε δεν σημαίνει πάντοτε ότι από μια πτώση θα επέλθει ρήξη του σπληνός. Ο ιατροδικαστής συμφώνησε ότι ένας χειρούργος πρέπει να είδε πολλές περιπτώσεις ρήξης του σπληνός. Η εξέταση που δείχνει σίγουρα, τις αλλοιώσεις που μπορεί να έχει ένα τέτοιο όργανο είναι η βιοψία. Η ιστολογική εξέτασης δεν δείχνει παθολογικές καταστάσεις. Ο μάρτυρας πρόσθεσε ακόμη ότι ένας πλήρως φυσιολογικός σπλήνας δεν μπορεί να πάθει ρήξη αν δεν υπάρχει επίδραση εξωτερικού παράγοντα. Ο μάρτυρας δεν μπορούσε να συμφωνήσει ότι ο σπλήνας της παραπονούμενης δεν έπασχε από οτιδήποτε διότι η ιστολογική εξέταση δεν δείχνει οτιδήποτε άλλο από έλλειψη κακοήθειας. Ο μεγαλύτερος προβληματισμός του μάρτυρα ήταν ότι στην ιστολογική εξέταση δεν αναγράφονται άλλα ευρήματα εκτός από έλλειψη κακοήθειας. Ο τρίτος Μ.Υ. ήταν η κα Χρύσω Κάϊζερ, υπεύθυνη του ποινικού τμήματος του Πρωτοκολλητείου. Παρουσιάστηκε για να καταθέσει σαν τεκμήριο το φάκελο της ποινικής υπόθεσης 1643/05 στην οποία Κατηγορούμενη είναι η Τροοδία Παπακλεοβούλου. Παρόλο ότι υπήρξε ένσταση εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής το Δικαστήριο επέτρεψε την παρουσίαση του κατηγορητηρίου. Κατά την αντεξέταση η μάρτυρας ανάφερε ότι η συγκεκριμένη υπόθεση είναι ορισμένη για ακρόαση στις 17.11.
3. Η πλέον ουσιαστική μαρτυρία στην παρούσα υπόθεση που θα αποφασίσει και την έκβαση της είναι η μαρτυρία της παραπονούμενης, του Κατηγορούμενου και των εμπειρογνωμόνων γιατρών που παρουσιάστησαν για κάθε πλευρά. Για τα υπόλοιπα ζητήματα είναι κοινό έδαφος ότι κατά τον αναφερόμενο χρόνο και τόπο παραπονούμενη και Κατηγορούμενος συναντήθησαν και φιλονίκησαν για τα θέματα που απασχόλησαν αυτή τη διαδικασία. Είναι επίσης κοινό έδαφος ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο παραπονούμενη και Κατηγορούμενος ήταν σύζυγοι και από το γάμο τους απέκτησαν μια θυγατέρα ηλικίας 8 ετών. Στην παρούσα υπόθεση κατάθεσαν για λογαριασμό της Κατηγορούσας Αρχής τρεις γιατροί οι δύο εκ των οποίων έχουν την ειδικότητα του χειρούργου και ο ένας εξ΄ αυτών ήταν ο χειρούργος που πραγματοποίησε την επέμβαση στην παραπονούμενη και αφαίρεσε τον σπλήνα της. Για την υπεράσπιση κατάθεσε ο εξ Ελλάδος ιατροδικαστής κ. Νικόλαος Καρακούκης. Πριν προχωρήσω στην αξιολόγηση της μαρτυρίας θεωρώ ορθό και σκόπιμο να ασχοληθώ με το νομικό καθεστώς που διέπει τους μάρτυρες που καταθέτουν σαν εμπειρογνώμονες ενώπιον του Δικαστηρίου. Σύμφωνα με τη νομολογία η μαρτυρία των εμπειρογνωμόνων-μαρτύρων δεν δεσμεύει το Δικαστήριο, αλλά απλώς το βοηθά με την παράθεση των σχετικών επιστημονικών κριτηρίων να καταλήξει στα δικά του ανεξάρτητα συμπεράσματα (βλέπε μεταξύ άλλων Cross on Evidence, 5η έκδοση, σελ. 446, Αναστασιάδης v. Δημοκρατίας

(1977)2 CLR 97, Kouppis v. Republic

(1978)2 CLR 132, Republic v. Chacholiades

(1992)1 Α.Α.Δ. 746, σελ. 750. Το Δικαστήριο δικαιούται να διαφοροποιήσει τη θέση του και να μην αποδεχθεί τη μαρτυρία ενός εμπειρογνώμονα νοουμένου ότι υφίστανται εκείνες οι συνθήκες που να δικαιολογούν τέτοια ενέργεια, και να δώσει τους λόγους γιατί προτιμά τη μαρτυρία του ενός και όχι του άλλου (βλέπε R. v. Matheson

(1958)1 ALL E.R. 87). Εάν η μαρτυρία που είναι ενώπιον του Δικαστηρίου έστω και από πρόσωπα τα οποία δεν είναι εμπειρογνώμονες είναι βάσιμη και πειστική τότε το Δικαστήριο μπορεί να καταλήξει και να δεχθεί τη μαρτυρία προσώπων εκτός από εμπειρογνώμονες (βλ. Karaolis v. The Estate of the Deceased Christodoulos Savva Karaoli etc

(1965)1 CLR 34 και Eleftherios Moumdis v. Michaeilidou & Others

(1974)1 CLR 226 σελ. 236). Ένας μάρτυρας μπορεί να θεωρηθεί ως εμπειρογνώμονας όχι μόνο με βάση τα ακαδημαϊκά του προσόντα αλλά και με βάση μόνο την πείρα του (βλέπε μεταξύ άλλων Ευαγγέλου & άλλος v. Αμπίζας & άλλος

(1992)1 Α.Α.Δ. 41, σελ. 57, Φιλίππου v. Οδυσσέως

(1989)1 CLR 1, σελ. 5, Θεοσκέπαστη Φάρμ v. Κυπριακής Δημοκρατίας

(1990)1 Α.Α.Δ. 984 και Phipson on Evidence, 13η έκδοση, παρ. 27-32). Βέβαια εκεί που ο εμπειρογνώμονας κατέχει και ακαδημαϊκά προσόντα εκτός από την πείρα αυτό είναι πλεονέκτημα που το Δικαστήριο θα λάβει υπόψη του όσον αφορά τη βαρύτητα που θα προσδώσει στη μαρτυρία του, αφού βέβαια εξετάσει αυτή μέσα στο σύνολο της υπόλοιπης μαρτυρίας. Στην υπόθεση Davies v. Edinburgh Magistrates

(1953)S.C. 34, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα για τους ειδικούς μάρτυρες (Expert Witnesses): "Their duty is to furnish the Judge or Jury with the necessary scientific criteria for deciding the accuracy of their conclusion so as to enable the Judge or Jury to form their own independent judgement by the application of these criteria to the facts proved in evidence." Η συμπεριφορά στο εδώλιο ενός εμπειρογνώμονα μάρτυρα παραμένει ένα από τα στοιχεία για να κριθεί η αξία της γνώμης του (βλ. Star Fiber Glass v. Elneda Trading Ltd

(1992)1 Α.Α.Δ. 875). Κατά τον Phipson on Evidence, 13th edition, παράγραφος 27-35, πλανάται ακόμη και σήμερα η υποψία ότι οι εμπειρογνώμονες μάρτυρες πιθανόν να διάκεινται ευνοϊκά υπέρ του διαδίκου που τους καλεί να μαρτυρήσουν (βλ. Αναστασιάδης v. Δημοκρατίας (ανωτέρω) Pouris and another v. Republic

(1983)2 CLR και Philippou v. Odysseos

(1989)1 C.LR. 1). Θα πρέπει επίσης να λεχθεί ότι το Δικαστήριο έχει εξουσία να δέχεται μέρος της μαρτυρίας ενός μάρτυρα και να απορρίπτει άλλο, όταν επισημαίνονται κενά ή αρνητικά στοιχεία στη συμπεριφορά και εμφάνιση του ενώπιον του Δικαστηρίου (βλ. Kades v. Νικολάου

(1986)1 CLR σελ. 212 και Γεώργιος Σάββα v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. σελ. 391). Είχα την ευκαιρία να δω, να ακούσω και να παρακολουθήσω όλους τους Μ.Κ. και τον Κατηγορούμενο και τους Μ.Υ. να καταθέτουν από το εδώλιο. Έχω στο νου μου τη συμπεριφορά τους και την αντίδραση τους στις ερωτήσεις που τους υποβάλλοντο και τον τρόπο με τον οποίο απαντούσαν. Οι μάρτυρες αστυφύλακες που κατάθεσαν και που ουσιαστικά διερεύνησαν αυτή την υπόθεση ανάφεραν τα γεγονότα που διαπίστωσαν από τις ανακρίσεις στις οποίες προέβησαν και τους θεωρώ ανεξάρτητους μάρτυρες σ΄ αυτή την υπόθεση και μάρτυρες οι οποίοι έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου όλα όσα διαπίστωσαν και τους κρίνω αξιόπιστους. Επίσης θεωρώ σαν ανεξάρτητο και ειλικρινή μάρτυρα την Χρύσω Κάϊζερ, υπεύθυνη του Ποινικού Πρωτοκολλητείου του Δικαστηρίου που κατάθεσε σαν τρίτος μάρτυρας για την πλευρά του Κατηγορουμένου όχι μόνο γιατί είναι ανεξάρτητη η μαρτυρία της αλλά και διότι ουσιαστικά συνίστατο στο να παρουσιάσει ένα κατηγορητήριο στο οποίο η παραπονούμενη είναι κατηγορούμενη και η υπόθεση είναι ορισμένη για ακρόαση και δεν έχει ακόμη εκδικαστεί. Καλή εντύπωση μου έκαμε και ο πατέρας της παραπονούμενης και είμαι σίγουρος ότι είπε την αλήθεια. Η παραπονούμενη θα πρέπει να πω ότι μου έκαμε εξαιρετική εντύπωση καταθέτουσα από το εδώλιο του μάρτυρα, ήταν θετική σε όλες τις απαντήσεις που έδιδε, ήταν άμεση στις απαντήσεις της χωρίς να χρονοτριβεί και να διαλογίζεται τι θα απαντήσει και η μαρτυρία της συνάδει πλήρως με την υπόλοιπη μαρτυρία, δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις παρά την εκτεταμένη και έντονη αντεξέταση της, από την πλευρά του Κατηγορούμενου και είμαι σίγουρος ότι ανάφερε στο Δικαστήριο την αλήθεια. Οι ισχυροί πόνοι που ανάφερε ότι υπέφερε κατά το επεισόδιο που έγινε επιβεβαιώνεται και από τη μαρτυρία της νοσηλευτικού λειτουργού Μαρίας Πιερή η οποία ανάφερε ότι η παραπονούμενη είχε εφίδρωση η οποία προκαλείται από ισχυρούς πόνους. Η παραπονούμενη ήταν επίσης σταθερή στις θέσεις της ότι τακτικά τσακωνόντουσαν με τον Κατηγορούμενο ο οποίος ήταν βίαιος και την κτυπούσε και ότι πολλές φορές τον κατάγγειλε στην Αστυνομία, κατεχωρήθησαν και ποινικές υποθέσεις εναντίον του αλλά θέλοντας να διατηρήσει το γάμο της σε κάποιο στάδιο δεν κατάθετε στο Δικαστήριο και οι υποθέσεις απορρίπτοντο. Ο Κατηγορούμενος θα πρέπει να πω εξ΄ αρχής ότι ο τρόπος με τον οποίο απαντούσε και η συμπεριφορά του στο εδώλιο ήταν τέτοια που δεν μου επροκάλεσε καθόλου καλή εντύπωση. Στο μόνο σημείο που πιστεύω ότι ο Κατηγορούμενος ανάφερε την αλήθεια είναι ότι οι σχέσεις του με την παραπονούμενη ουδέποτε ήταν καλές. Δικαιολογώντας αυτή τη θέση ο Κατηγορούμενος ανάφερε ότι η παραπονούμενη έκαμνε σημάδια πάνω της και τον κατάγγελλε ότι την κτυπούσε και από τις πολλές υποθέσεις που του έκαμαν άλλες αποσύρθησαν και άλλες που εκδικάστηκαν κρίθηκε η παραπονούμενη αναξιόπιστη και ο ίδιος δεν καταδικάστηκε καμιά φορά. Ο Κατηγορούμενος περιέγραψε την παραπονούμενη σαν μια υστερική γυναίκα η οποία συνεχώς προκαλούσε προβλήματα για να τον εκβιάζει, όπως είπε, και να είναι κοντά της. Οι ισχυρισμοί αυτοί του Κατηγορούμενου πιστεύω ακράδαντα ότι δεν ανταποκρίνονται προς την αλήθεια και προβλήθησαν με αποκλειστικό σκοπό να αποσείσει οποιαδήποτε ποινική ευθύνη σε αυτή την υπόθεση. Ενώ επανειλημμένα αναφέρθη στις υποθέσεις εναντίον του, οι οποίες είτε απεσύρθησαν είτε η παραπονούμενη κρίθηκε αναξιόπιστη και αυτός αθωώθηκε, και παρόλο ότι κλήθηκε η υπεύθυνη του Ποινικού Πρωτοκολλητείου και παρουσίασε ένα φάκελο, δεν της ζητήθηκε να παρουσιάσει οποιοδήποτε άλλο φάκελο αφορούσε τον ίδιο, γι΄ αυτά τα θέματα ούτως ώστε να τεκμηριώσει αυτό τον ισχυρισμό. Το μόνο φάκελο που ζήτησε από την εν λόγω μάρτυρα να παρουσιάσει ήταν ένας ποινικός φάκελος στον οποίο η παραπονούμενη είναι κατηγορούμενη ότι επετέθηκε σε κάποια γυναίκα και της προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη και ότι εξύβρισε την εν λόγω κυρία όπως επίσης και τον Κατηγορούμενο. Είναι το Τεκμήριο 13. Η μαρτυρία αυτή ουδέν προσθέτει στην υπόθεση του Κατηγορούμενου και κανένα ισχυρισμό του δεν τεκμηριώνει διότι είναι μια υπόθεση στην οποία η παραπονούμενη είναι απλώς κατηγορούμενη, ακόμη δεν έχει εκδικασθεί και δεν έχει αποφασισθεί τίποτε εις βάρος της παραπονούμενης. Ο Κατηγορούμενος περαιτέρω περιέγραψε την παραπονούμενη σαν τουλάχιστον επιληπτική, διότι όπως χαρακτηριστικά είπε «έππεφτε χαμέ και αντινάσσετουν, ούρλιαζε και κτυπούσε». Ο Κατηγορούμενος ήταν στη συμπεριφορά του αλαζονικός και ένας μπορούσε από τον τρόπο με τον οποίο απαντούσε να καταλήξει ότι είναι ένας βίαιος, απότομος και παρορμητικός χαρακτήρας. Ο Κατηγορούμενος επικαλέσθη τα διάφορα ιατρικά προβλήματα που είχε η παραπονούμενη για να ενισχύσει ισχυρισμούς της υπεράσπισης ότι όλα τα ζωτικά όργανα της παραπονούμενης ήταν προβληματικά και αυτός ήταν ο λόγος που κατέστη υποχρεωτική η αφαίρεση του σπλήνα. Όταν ο Κατηγορούμενος ρωτήθηκε γιατί όλα αυτά τα οποία ανάφερε προφορικά στο Δικαστήριο δεν τα είπε και στην ανακριτική του κατάθεση απάντησε και απαντούσε σε όλες τις ερωτήσεις «ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο», απάντησε «γιατί δεν έχω εμπιστοσύνη στην Αστυνομία». Δεν έχω αντιληφθεί γιατί να μην μπορούσε να δώσει μιαν απάντηση και στην γραπτή κατηγορία που του προσήψε η Αστυνομία αρνούμενος οποιανδήποτε εμπλοκή σε αυτή την υπόθεση και ανάφερε «την απάντηση μου θα την πω στο Δικαστήριο». Βέβαια ο Κατηγορούμενος εκεί που πίστευε ότι μια απάντηση ήταν συμφέρουσα για τον εαυτό του την έδιδε. Σε ερώτηση που του έγινε στην ανακριτική κατάθεση ότι κτύπησε τη σύζυγο του και παραπονούμενη ενώ βρίσκοντο στο περίπτερο και σαν αποτέλεσμα του κτυπήματος έπαθε ρήξη ο σπλήνας και αφαιρέθηκε χειρουργικά, ο Κατηγορούμενος έδωσε εκτεταμένη απάντηση, εξηγώντας και ιατρικώς γιατί αφαιρέθηκε ο σπλήνας της παραπονούμενης. Η απάντηση που έδωσε ήταν η εξής: «Εγώ σου λέω ότι δεν προκλήθηκε από κτύπημα η αφαίρεση της σπλήνας αλλά η Τροοδία εδώ και 8 χρόνια που είμαι μαζί της έχει πρόβλημα με το στομάχι της, κύστες και πρόβλημα με την σπλήνα της. Παρακολουθείτο δε από γιατρούς όπως το Νέστορα, Ιακωβίδη και γυναικολόγο στην κλινική του Θεόφιλου». Πέραν από τα πιο πάνω ο Κατηγορούμενος ήταν στις απαντήσεις του εξαιρετικά προκλητικός όπως και από τις απαντήσεις που έδωσε στην ανακριτική κατάθεση που του ελήφθη. Σε συγκεκριμένη ερώτηση που του υπέβαλε ο αστυνομικός που του έπαιρνε την κατάθεση του που είναι ως εξής: «Υπάρχει μαρτυρία σύμφωνα με την οποία στις 21.6.04 και περί ώρα 14.25 ανάφερες ότι είχεw συζητήσει με τη σύζυγο σου Τροοδία Παπακλεοβούλου στο περίπτερο Ττόμας, τι έχεις να πεις;» Ο Κατηγορούμενος απάντησε «Παρουσίασε τη μαρτυρία στο Δικαστήριο». Όταν ρωτήθηκε στην ανακριτική κατάθεση αν είναι δεξιόχειρας ή αριστερόχειρας απάντησε «Ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο». Όταν καταθέτοντας προφορικά στο Δικαστήριο ερωτήθηκε αν είναι αριστερόχειρας ή δεξιόχειρας απάντησε «Είμαι και αριστερόχειρας και δεξιόχειρας». Στη συνέχεια δε και κάτω από πιεστικές ερωτήσεις ανάφερε «Δεν ξέρω αν είμαι αριστερόχειρας ή δεξιόχειρας». Είμαι πεπεισμένος ότι ο Κατηγορούμενος δεν ανάφερε στο Δικαστήριο την αλήθεια και ούτε εξέθεσε τα πραγματικά γεγονότα αυτής της υπόθεσης και ότι κατέβαλε μεγάλη προσπάθεια να αποσείσει από τους ώμους του κάθε ευθύνη γι΄ αυτή την υπόθεση. Αναφορικά με τη μαρτυρία των γιατρών που κατάθεσαν για την Κατηγορούσα Αρχή και τον ιατροδικαστή που κλήθηκε από την Υπεράσπιση κρίνω ότι ο ιατρός Σαζεϊδης, η ιατρός Θέλμα Σιαηλή, όπως και ο ιατρός Φυλακτής Κωνσταντινίδης ανάφεραν την αλήθεια στο Δικαστήριο, δεν είχαν τίποτε περισσότερο να προσθέσουν ή να αποκρύψουν απ΄ ότι έγινε και είναι κατά την κρίση μου ανεξάρτητοι και αξιόπιστοι μάρτυρες. Δεν έχουν κανένα απολύτως συμφέρον από την οποιαδήποτε έκβαση της υπόθεσης και η μαρτυρία τους σε ορισμένα σημεία συνάδει και με τη μαρτυρία του ιατροδικαστή που κλήθηκε για την Υπεράσπιση παρά την αρχική διαφορά που διεφάνη στις θέσεις που επήρε ο ιατροδικαστής αν υπήρχε μώλωπας ή μελάνιασμα στην κοιλιακή χώρα. Ο ιατρός Σαζεϊδης ήταν ο θεράπων ιατρός της παραπονούμενης, ήταν ο γιατρός που τη χειρούργησε και ήταν σε πολύ καλύτερη θέση από οποιονδήποτε άλλο να δώσει απαντήσεις για το θέμα που συζητήθηκε. Ο ιατροδικαστής Καρακούκης διάβασε τους ιατρικούς φακέλους της παραπονούμενης και είδε και το χώρο στον οποίο έλαβε χώρα το επεισόδιο και με βάση αυτά τα δύο απεφάνθη με δογματικό τρόπο μπορώ να πω, ότι δεν μπορούσε να εξελίχθησαν τα γεγονότα όπως τα περιέγραψε η παραπονούμενη. Εκτός των άλλων ο ιατροδικαστής Καρακούκης προέβαλε και αυθαίρετες θεωρίες για το πώς μπορεί το όργανο σπλήνας να υποστεί ρήξη και η θέση του ήταν ότι μόνο από πτώση στο έδαφος μπορεί να υποστεί τέτοια ρήξη ή όταν υπάρχει παθολογικό ιστορικό του σπλήνα. Η αταλάντευτη θέση του ήταν ότι δεν μπορεί να προκληθεί ρήξη του σπλήνα από κτύπημα, και πρόβαλε σαν ισχυρό κατά την άποψη του παράδειγμα, τους πυγμάχους, οι οποίοι έπρεπε να μην έχει κανένας σπλήνα και όταν ρωτήθηκε για τους ποδοσφαιριστές που εμπλέκονται σε επικίνδυνες πτώσεις κατά τη διάρκεια ενός ποδοσφαιρικού αγώνα απάντησε «δεν σημαίνει ότι πάντοτε από μια πτώση θα προκληθεί ρήξη του σπλήνα». Ο εμπειρογνώμονας ιατροδικαστής Καρακούκης μου έδωσε την εντύπωση του κλασσικού εμπειρογνώμονα ο οποίος πληρώνεται για να καταθέσει υπέρ του πελάτη του. Η θέση του ιατροδικαστή ότι δεν μπορούσε να λεχθεί ότι ο σπλήνας της παραπονούμενης δεν έπασχε από οτιδήποτε παθολογικό λόγω του ότι η ιστολογική έκθεση αναφέρεται μόνο σε έλλειψη κακοήθειας είναι ένα επιχείρημα το οποίο δεν μπορεί να ευσταθήσει. Το γεγονός ότι η ιστολογική εξέταση αναφέρεται μόνο σε έλλειψη κακοήθειας δεν σημαίνει κατ΄ ανάγκη ότι ο σπλήνας έπασχε και παθολογικά. Ο ιατροδικαστής φαίνεται να παίρνει σαν δεδομένο ότι επειδή η ιστολογική εξέταση δεν αναφέρεται και σε έλλειψη παθολογικών αιτίων κατ΄ ανάγκη ο σπλήνας έπασχε παθολογικά. Αυτό είναι αυθαίρετο συμπέρασμα. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα. Η παραπονούμενη κατά τον αναφερόμενο τόπο και χρόνο στο κατηγορητήριο ευρισκόταν στο περίπτερο που συνδιαχειρίζετο με τον Κατηγορούμενο σύζυγο της και το λειτουργούσε. Οι σχέσεις τους δεν ήταν καθόλου καλές και φιλονικούσαν καθημερινώς. Αργότερα την ίδια ημέρα πήγε και ο Κατηγορούμενος στο περίπτερο, φιλονίκησαν, αλληλοεξυβρίστησαν και όταν η παραπονούμενη εισήλθε στο περίπτερο για να φτιάξει καφέ την ακολούθησε ο Κατηγορούμενος και την κτύπησε βίαια με γροθιά, με το αριστερό του χέρι στην κοιλιακή χώρα, με αποτέλεσμα η παραπονούμενη να αισθανθεί αφόρητους πόνους και να πέσει στο έδαφος. Η Κατηγορούμενη μετεφέρθη στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου όπου μετά από εξετάσεις διαπιστώθηκε ότι υπέστη ρήξη ο σπλήνας της, υπήρχε εσωτερική αιμορραγία και αμέσως εισήχθη στο χειρουργείο και της αφαιρέθηκε ο σπλήνας. Με αυτά τα ευρήματα κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε στο βαθμό που πρέπει, την υπόθεση της εναντίον του Κατηγορούμενου και βρίσκω τον Κατηγορούμενο ένοχο και στις τρεις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ............... Φ. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΑΜ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο