Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. Λούη Νεοφύτου, Αρ. Υπόθεσης: 8546/04, 20 Φεβρουαρίου, 2007

(1)(α)

(2)(α) του περί Καταπολέμησης της Εμπορίας Προσώπων και περί Σεξουαλικής Εκμετάλλευσης Ανηλίκων Νόμου του 2000 (Ν. 3

(1)/2000) - βλ. την 1η κατηγορία -, μαστροπεία, κατά παράβαση του άρθρου 157(β) του Ποινικού Κώδικα (βλ. τη 2η κατηγορία), αποζείν από κέρδη πορνείας, κατά παράβαση του άρθρου 164

(1)(α) του Ποινικού Κώδικα (βλ. την 3η κατηγορία), προαγωγή διαφθοράς γυναίκας με απειλές ή με εκφοβισμό οποιουδήποτε είδους, κατά παράβαση του άρθρου 159(α) του Ποινικού Κώδικα (βλ. την 4η κατηγορία), απειλή βιοπραγίας, κατά παράβαση του άρθρου 91(γ) του Ποινικού Κώδικα, (βλ. την 5η κατηγορία), και τέλος, κοινή επίθεση, κατά παράβαση του άρθρου 242 του Ποινικού Κώδικα (βλ. τις κατηγορίες 6 και 7). Παραπονούμενες στις κατηγορίες 1, 2 και 4 είναι οι αλλοδαπές από την Ουκρανία Dariya Matviychuk και Victoria Kobzar (Μ.Κ. 4), στις κατηγορίες 5 και 6 και η Dariya Matviychuk (στο εξής «Dariya»), ενώ στην 7η κατηγορία η Μ.Κ.

1. Αποτελεί θέση της Κατηγορούσας Αρχής, ότι όλα τα αδικήματα διαπράχθηκαν από τον κατηγορούμενο μεταξύ Αυγούστου και Οκτωβρίου, 2004, καθ' ον χρόνο οι πιο πάνω παραπονούμενες εργάζονταν στην μπυραρία του με την ονομασία «Alkatraz» που βρίσκεται στην Κάτω Πάφο. Η ουσία της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής περιέχεται στις γραπτές καταθέσεις των δυο παραπονούμενων (βλ. τα Τεκμήρια 3 και 4 αναφορικά με την Dariya και τα Τεκμήρια 8 και 10 αναφορικά με την Μ.Κ. 4). Ο κατηγορούμενος αφού κλήθηκε σε απολογία και του εξηγήθηκαν τα δικαιώματά του προέβηκε σε ανώμοτη δήλωση, με την οποία ουσιαστικά θεωρεί ανυπόστατες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει και χωρίς να έχει οποιαδήποτε ανάμειξη σ' αυτές. Προχωρώ αμέσως να παραθέσω τους λόγους για τους οποίους θεωρώ ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει οποιαδήποτε κατηγορία εναντίον του κατηγορούμενου: Η παραπονούμενη Dariya, ουδέποτε παρουσιάστηκε στο δικαστήριο για να καταθέσει. Οι δυο καταθέσεις που έδωσε στην αστυνομία (τεκμήρια 3 και 4) παρουσιάστηκαν στο δικαστήριο από το Μ.Κ. 1, αστυφύλακα 1830 Ν. Παπαριστοδήμου και έγιναν αποδεκτές ως σχετικές, παρά την ένσταση της Υπεράσπισης. Το ίδιο συνέβηκε και με την πρώτη κατάθεση της Μ.Κ. 4 (τεκμήριο 8) η οποία παρουσιάστηκε στο δικαστήριο από το Μ.Κ. 2, αστυφύλακα 1635 Α. Χ"Βασιλη, ενώ η δεύτερη (τεκμήριο 10) ναι μεν παρουσιάστηκε στο δικαστήριο από την ίδια τη Μ.Κ. 4, η οποία υιοθέτησε το περιεχόμενο τόσο αυτής όσο και της πρώτης για σκοπούς κυρίως εξέτασης, πλην όμως, η εν λόγω μάρτυρας, μετά το πέρας της κυρίως εξέτασής της, ουδέποτε παρουσιάστηκε ξανά στο δικαστήριο, για σκοπούς συμπλήρωσης της μαρτυρίας της. Συγκεκριμένα, μετά το πέρας της κυρίως εξέτασής της, ζητήθηκε αναβολή από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής, επειδή η μάρτυρας θα αναχωρούσε για το εξωτερικό την ίδια μέρα. Το αίτημα αναβολής έγινε δεκτό και η υπόθεση ορίστηκε για συνέχιση της ακρόασης με αντεξέταση της μάρτυρος στις 25.1.
2. Την ημέρα αυτή, η μάρτυρας δεν παρουσιάστηκε στο δικαστήριο, οπότε, εναντίον της εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης. Η υπόθεση αναβλήθηκε ξανά και ορίστηκε για συνέχιση της ακρόασης στις 12.2.2007, ημερομηνία κατά την οποία η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής έκλεισε την υπόθεσή της, αφού το ένταλμα σύλληψης της μάρτυρος στις 6.2.2007 επιστράφηκε ανεκτέλεστο. Σύμφωνα με τη σχετική επιφύλαξη του άρθρου 24

(1)του περί Αποδείξεως Νόμου, σε ποινική διαδικασία, το δικαστήριο δύναται σε οποιοδήποτε στάδιο να μην αποδεχθεί εξ ακοής μαρτυρία αν κρίνει ότι αυτό εξυπηρετεί τους σκοπούς της ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Περαιτέρω, προκύπτει από τη συνδυασμένη ερμηνεία των άρθρων 12.5(δ) και 30.3.(γ) του Συντάγματος, ότι κάθε κατηγορούμενος έχει το ελάχιστο δικαίωμα να αντεξετάζει τους μάρτυρες κατηγορίας. Οι λόγοι ασφαλώς είναι κατανοητοί: η αξιοπιστία κάθε μάρτυρα αξιολογείται από το δικαστήριο μέσα από τη διαδικασία αντεξέτασης και όχι ασφαλώς από το περιεχόμενο της κυρίως εξέτασης του μάρτυρα είτε ακόμη από το περιεχόμενο των δηλώσεων ή καταθέσεών του, οι οποίες, στην απουσία του από το δικαστήριο, εκτός του ότι αποτελούν εξ ακοής μαρτυρία, παραμένουν απλοί ισχυρισμοί. Εάν ο μάρτυρας δεν υποβληθεί στη βάσανο της αντεξέτασης δεν μπορεί να ελεγχθεί η ακρίβεια και το αληθές των ισχυρισμών του, κάτι που μόνο στα πλαίσια της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης μπορεί να γίνει. (Βλ. και τη Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Γεωργίου, Ποινική ΄Εφεση 74/05, ημερομηνίας 22.5.2006. Εξηγώ αμέσως γιατί δεν είμαι διατεθειμένος να προσδώσω αξία στο περιεχόμενο των καταθέσεων των δυο παραπονούμενων. (α) Και οι δυο παραπονούμενες, αποτελούν κύριους μάρτυρες, υπό την έννοια ότι η υπόθεση της Κατηγορύσας Αρχής βασίζεται αποκλειστικά στο περιεχόμενο της μαρτυρίας τους. (β) Το περιεχόμενο της μαρτυρίας της πρώτης (Dariya), (βλ. τα τεκμήρια 3 και 4), αποτελεί εξ ολοκλήρου εξ ακοής μαρτυρία, αφού καθώς ήδη έχει αναφερθεί, αυτή, ουδέποτε παρουσιάστηκε στο δικαστήριο για να καταθέσει ενόρκως καθώς και να αντεξεταστεί, σε σχέση με τους ισχυρισμούς που περιέχονται στις δύο καταθέσεις της. (γ) Το ίδιο βασικά ισχύει και για την άλλη (Μ.Κ. 4), της οποίας θεωρώ και προσβλητική τη στάση που επέδειξε τόσο έναντι του δικαστηρίου όσο και έναντι του κατηγορούμενου. Η εν λόγω μάρτυρας παρουσιάστηκε στο δικαστήριο, υιοθέτησε το περιεχόμενο των δυο καταθέσεων που έδωσε στην αστυνομία για σκοπούς κυρίως εξέτασης και έκτοτε εξαφανίστηκε. Η υπεράσπιση την αναμένει ακόμα για να την αντεξετάσει. Όμως, τα πιο πάνω, δεν αποτελούν και το μοναδικό λόγο για τον οποίο δεν μπορώ να λάβω υπόψη το περιεχόμενο των καταθέσεων των δυο παραπονούμενων. Ακόμη και αν παρουσιάζονταν στο δικαστήριο (η Μ.Κ. 4 παρέμενε μέχρι τέλους) και η εκδοχή τους ήταν αυτή που καταγράφεται στις καταθέσεις τους, θα είχα δυσκολία να τις πιστέψω για όσα καταμαρτυρούν του κατηγορούμενου. Διερωτώμαι ειλικρινά, πόσο γνήσιο είναι το παράπονο τους σε βάρος του κατηγορούμενου, όταν η πρώτη (Dariya), σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, παρά τα όσα υπέφερε καθ' ον χρόνο εργαζόταν στην μπυραρία του κατηγορούμενου και για τα οποία διαμαρτυρήθηκε από την πρώτη στιγμή που έπιασε δουλειά, συνέστησε τον ίδιο εξευτελισμό, την ίδια ταλαιπωρία και ταπείνωση και στη φίλη της Victoria (Μ.Κ. 4) η οποία, καθ' ομολογία της (βλ. την κατάθεση της - τεκμήριο 8 -), ήρθε στην Κύπρο στις 29.9.2004 για να εργαστεί στην ίδια μπυραρία που εργαζόταν η Dariya, κάτι που κανόνισε η τελευταία, η οποία όταν της τηλεφώνησε για να έρθει στην Κύπρο να εργαστεί στο συγκεκριμένο μέρος, της ανάφερε ότι σ' αυτό θα πήγαινε με πελάτες για sex επί πληρωμή. Και η δεύτερη (Μ.Κ. 4) πώς είναι δυνατό, ενώ ήξερε τι θα έκανε στην Κύπρο και συγκεκριμένα στη μπυραρία του κατηγορούμενου, όχι μόνο να αποδεχθεί να το κάνει (με το αζημίωτο εννοείται) για να ανακαλύψει ένα περίπου μήνα μετά, πως ό,τι έκανε - αν και εφόσον είναι αληθές -, το έκανε με τη χρήση βίας, εξαναγκασμού, απειλών και εκφοβισμού εκ μέρους του κατηγορούμενου; Και όλα αυτά, έχοντας κατά νου, ότι σε σχέση με τα αδικήματα των πρώτων τεσσάρων κατηγοριών, καθότι πρόκειται για σεξουαλικά αδικήματα, για στοιχειοθέτησή τους, είτε ως θέμα πρακτικής είτε βάσει ρητής νομοθετικής πρόνοιας, απαιτείται ενισχυτική μαρτυρία. Βλ. μεταξύ άλλων Δημοσθένους κ.α. ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 129, Μεϊτανής ν. Δημοκρατίας

(1967)2 Α.Α.Δ. 31 κ.ο.κ. Είναι η κατάληξή μου, για όλους τους πιο πάνω λόγους, να μην αποδεχθώ τις καταθέσεις των δυο παραπονούμενων και τούτο γιατί, σε αντίθεση περίπτωση δεν θα εξυπηρετούνταν οι σκοποί της ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Κατ' ακολουθία των πιο πάνω, ο κατηγορούμενος αθωώνεται σ' όλες τις κατηγορίες. (Υπ.) ..................................................... Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής .../Χ.Κ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο