← Κύπρος

Δημοκρατία ν. Αντρέα Κλεάνθους κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 1323/06, 22 Φεβρουαρίου 2007

Δημοκρατία ν. Αντρέα Κλεάνθους κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 1323/06, 22 Φεβρουαρίου 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDPAF:2007:2 ΣΤΟ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΑΖΕΙ ΣΤΗΝ ΠΑΦΟ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Μιχαηλίδου, Π.Ε.Δ. Χ. Μαλαχτού, Α.Ε.Δ. Ρ. Λιμνατίτου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 1323/06 Δημοκρατία ν.

  1. Αντρέα Κλεάνθους
  2. Γρηγόρη Γρηγορίου Κατηγορουμένων ------------------------ Ημερομηνία: 22 Φεβρουαρίου 2007 Για τη Δημοκρατία : κα Μ. Αλεξάνδρου Για τους Κατηγορούμενους: κ. Σ. Αγγελίδης με κα Ε. Χριστοφίδου Κατηγορούμενοι 1 & 2 παρόντες ------------------------ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στο κατηγορητήριο όπως αρχικά καταχωρίστηκε στο Κακουργιοδικείο εμπεριέχοντο 9 κατηγορίες. Ο κατηγορούμενος 1 τις αντιμετώπιζε στο σύνολo τους ενώ τον κατηγορούμενο 2 αφορούσαν οι κατηγορίες 2 και
  3. Πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας προστέθηκε 10η κατηγορία εναντίον του κατηγορουμένου
  4. Διαρκούσης της δίκης η κατηγορία 8 αποσύρθηκε. Η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε 19 μάρτυρες κατηγορίας για να αποδείξει την υπόθεσή της, ενώ σειρά άλλων γεγονότων έγιναν αποδεκτά από το συνήγορο υπερασπίσεως και εγκρίθηκαν ως τέτοια από το Δικαστήριο. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή ο ευπαίδευτος συνήγορος των κατηγορουμένων εισηγήθηκε πως δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση στις κατηγορίες 1, 2, 3, 6, 7 και 10 ώστε οι πελάτες του να πρέπει να κληθούν να προβάλουν την υπεράσπιση τους. Στο στάδιο τούτο η ευπαίδευτη εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου απέσυρε την κατηγορία 2 αποδεχόμενη ανεπάρκεια της μαρτυρίας προς στοιχειοθέτηση της. Οι κατηγορούμενοι αθωώθηκαν και απαλλάχθηκαν στην πιο πάνω κατηγορία. Εν συνεχεία ο κατηγορούμενος 1 προέβηκε σε παραδοχή αναφορικά με την 9η κατηγορία. Ό,τι παραμένει στην κρίση του Δικαστηρίου είναι οι κατηγορίες 1, 3 μέχρι 7 και
  5. Με την 1η κατηγορία καταλογίζεται στον κατηγορούμενο 1 πως αποπειράθηκε να επιφέρει το θάνατο στον αστ. 1380, Ν. Αντωνίου. Σύμφωνα με τη μαρτυρία ο κατηγορούμενος 1 ενώ ήταν οδηγός αυτοκινήτου το οδήγησε εναντίον του πιο πάνω αστυφύλακα που προσπαθούσε να τον ανακόψει και τον τραυμάτισε. Ο ευπαίδευτος συνήγορος εισηγήθηκε πως η πρόθεση θανάτωσης, απαραίτητο συστατικό στοιχείο του αδικήματος του Άρθρου 214 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, δεν δύναται εξ αντικειμένου να αποδειχθεί από την υπάρχουσα μαρτυρία. Κατά το συνήγορο, η μαρτυρία που προσέφερε η Κατηγορούσα Αρχή, έστω και αν γίνει πιστευτή στην ολότητά της, δεν καταδεικνύει πρόθεση εκ μέρους του κατηγορουμένου 1 να επιφέρει το θάνατο στον αστ. Ν. Αντωνίου, αλλά τείνει να καταδείξει πως πρόθεση του πελάτη του ήταν να κατορθώσει να οδηγήσει το αυτοκίνητό του σε χωματόδρομο και να διαφύγει επιτυγχάνοντας να μην ανακοπεί από την Αστυνομία. Διήλθαμε μετά προσοχής το ενώπιον μας μαρτυρικό υλικό. Κρίνουμε πως το παρουσιασθέν μαρτυρικό υλικό επαρκεί ώστε ο κατηγορούμενος 1 να κληθεί να προβάλει την υπεράσπισή του στην 1η κατηγορία. Οι λεπτομέρειες που μαρτυρήθηκαν για τον τρόπο οδήγησης του αυτοκινήτου και οι περιβάλλουσες συνθήκες δεν αποστερούν το Δικαστήριο από τη δυνατότητα ευρήματος προθέσεως θανάτωσης του αστυφύλακα. Η 3η κατηγορία αφορά αμφότερους τους κατηγορουμένους στους οποίους καταλογίζεται κατοχή και μεταφορά εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια του Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών. Η κατηγορία αφορά δυο σφαίρες πιστολιού που σύμφωνα με τη μαρτυρία τυλιγμένες σε σακουλάκι πετάχθηκαν από το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο κατηγορούμενος 1 κατά την καταδίωξη του από την Αστυνομία και εκατόν πέντε φυσίγγια κυνηγετικού όπλου που βρέθηκαν σε τσάντα μέσα στο ρηθέν όχημα όταν αυτό εντοπίστηκε εγκαταλειμμένο και ερευνήθηκε ώρες αργότερα. Αναφορικά με τα φυσίγγια του πυροβόλου όπλου εισηγήθηκε ο συνήγορος υπερασπίσεως πως εφόσον παραδεκτά ο κατηγορούμενος 1 είναι κάτοχος αδείας κυνηγίου νομιμοποίητο στην κατοχή ακόμη μεγαλύτερου αριθμού φυσιγγίων. Επικαλέστηκε πρόνοια της σχετικής νομοθεσίας επί το ότι επιτρέπεται σε κάτοχο άδειας κυνηγίου να κατέχει αποθηκευμένα μέχρι και χίλια φυσίγγια. Αντιπαρερχόμαστε το γεγονός ότι το σχετικό άρθρο 4

(6)(γ) του Περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου προϋποθέτει κατοχή πιστοποιητικού εγγραφής σχετικά με το πυροβόλο όπλο που αφορούν τα πυρομαχικά και κατοχή άδειας πυροβόλου όπλου. Επί της εισηγήσεως του ευπαιδεύτου συνηγόρου υπερασπίσεως είμαστε της άποψης πως αποθήκευση εν τη έννοια του Νόμου δεν μπορεί να υφίσταται όταν τα φυσίγγια εναποτίθενται σε όχημα και μεταφέρονται. Δεν μπορεί ο κυνηγός επικαλούμενος το Νόμο να διατείνεται πως αποθηκεύει τα φυσίγγια που η σχετική πρόνοια επιτρέπει στο αυτοκίνητό του μεταφέροντας τα από εδώ και από εκεί κατά τις κινήσεις του. Η έννοια της αποθήκευσης όπως συνάγεται από τους σκοπούς της σχετικής Νομοθεσίας είναι η εναπόθεση των φυσιγγίων σε υποστατικό, λέξη που ρητά αναφέρεται στη σχετική παράγραφο του Νόμου. Τα φυσίγγια ανεβρέθηκαν όπως προειπώθηκε στο αυτοκίνητο του κατηγορουμένου 1 που ο ίδιος θεάθηκε προγενέστερα να οδηγεί, και τούτο σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 1 είναι κάτοχος αδείας κυνηγίου και τα φυσίγγια ήταν τοποθετημένα σε τσάντα με άλλα συναφή για το κυνήγι αντικείμενα, επαρκεί ώστε να κληθεί σε απολογία για την κατοχή και μεταφορά τους. Το ίδιο δεν ισχύει αναφορικά με τον κατηγορούμενο 2 ο οποίος ήταν συνοδηγός στο αυτοκίνητο του κατηγορουμένου 1 κατά το χρόνο καταδίωξής του από την Αστυνομία. Ουδεμία μαρτυρία δόθηκε αναφορικά με γνώση του κατηγορουμένου 2 για το τι ενδεχόμενα ο κατηγορούμενος 1 μετέφερε στο αυτοκίνητό του. Τα φυσίγγια ήσαν κλειστά σε τσάντα που βρέθηκε στο πάτωμα των πίσω θέσεων του αυτοκινήτου και δεν υπάρχει ένδειξη ότι ο κατηγορούμενος 2 γνώριζε για την ύπαρξή τους. Παρενθετικά αναφέρουμε πως ακόμη και γνώση της ύπαρξης τους από μόνη της δε θα αρκούσε για στοιχειοθέτηση του αδικήματος εναντίον του. Όσον αφορά τις δυο σφαίρες πιστολιού η μαρτυρία είναι πως πετάχτηκαν από το παράθυρο του οδηγού του αυτοκινήτου που οδηγούσε ο κατηγορούμενος 1, ο μάρτυρας όμως που είδε το γεγονός δεν γνώριζε να πει ποιο από τα δυο πρόσωπα που επέβαιναν του αυτοκινήτου πέταξε το σακουλάκι που περιείχε τις δυο σφαίρες. Δεν υπάρχει συνεπώς θετική μαρτυρία επί της οποίας μπορεί να στηριχτεί εύρημα ότι το σακουλάκι πέταξε ο κατηγορούμενος 2 και πως κατά συνέπεια προηγουμένως το κατείχε. Ότι άλλο λεχθεί αναφορικά με ενδεχόμενη εμπλοκή του θα αποτελεί εικασία. Εάν το σακουλάκι πέταξε ο κατηγορούμενος 1 που το κατείχε δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί κατηγορία εναντίον του κατηγορουμένου 2, ιδιαίτερα μετά την απόσυρση και της 2ης συναφούς κατηγορίας. Εξετάζοντας τα στοιχεία εναντίον του κατηγορούμενου 1 κρίνουμε πως είναι επαρκή ώστε αυτός να κληθεί σε απολογία στην 3η κατηγορία ως έχει, δηλαδή αναφορικά με τα κυνηγετικά φυσίγγια και τις δυο σφαίρες. Σκοπίμως θα αποφύγουμε στο στάδιο τούτο να αναφερθούμε στα στοιχεία και στον τρόπο σκέψης μας για να μην προκαταβάλουμε καθ΄ οιονδήποτε τρόπο τους χειρισμούς της υπερασπίσεως. Εάν και εφόσον απαιτηθεί θα αναφερθούμε στην τελική μας απόφαση στους λόγους για τους οποίους στο στάδιο τούτο καλέσαμε τον κατηγορούμενο 1 σε απολογία σε αυτή αλλά και άλλες κατηγορίες. Όπως προειπώθηκε για τις κατηγορίες 4 και 5 δεν υπήρξε εισήγηση από μέρους του επαιδεύτου συνηγόρου του κατηγορουμένου
  1. Ορθά πιστεύουμε εφόσον το μαρτυρικό υλικό αποδεικνύει εξ αντικειμένου το σύνολο των συστατικών στοιχείων των αδικημάτων των κατηγοριών αυτών. Η 6η κατηγορία αφορά την παράνομη κατοχή περιουσίας: διάφορα χρυσαφικά και δυο ρολόγια που βρέθηκαν κατόπιν έρευνας σε τροχόσπιτο το οποίο ο κατηγορούμενος 1 χρησιμοποιούσε ως την κατοικία του. Εισηγήθηκε ο συνήγορος του κατηγορουμένου 1 πως το συστατικό στοιχείο της δημιουργίας εύλογης υπόνοιας ότι η περιουσία ήταν κλοπιμαία δεν ήταν δυνατό να στοιχειοθετηθεί γιατί η Αστυνομία δεν προέβηκε στη δέουσα έρευνα κατά ακολουθία των διευκρινίσεων του κατηγορουμένου 1 για να διαπιστώσει κατά πόσο η περιουσία του ανήκε. Σύμφωνα με τη Νομολογία, βλ. Economides v. The Police 24 C.L.R. 5, σελ. 7, ο χρόνος που η εύλογη υπόνοια πρέπει να υφίσταται για να τεκμηριώνεται η κατηγορία είναι ο χρόνος κατά τον οποίο η περιουσία βρίσκεται στην κατοχή του κατηγορουμένου, στην προκειμένη περίπτωση καθόν χρόνο η περιουσία ήταν στην κατοχή του κατηγορουμένου 1: στο τροχόσπιτό του. Ο χρόνος αφότου η Αστυνομία κατάσχε την περιουσία και την απομάκρυνε από το τροχόσπιτο του κατηγορουμένου 1 δεν είναι σχετικός. Ό,τι επομένως ενδιαφέρει είναι κατά πόσο τα Αστυνομικά όργανα που έλαβαν μέρος στην έρευνα και αφότου εντοπίστηκε η συγκεκριμένη περιουσία δημιουργήθηκαν εύλογες υπόνοιες ότι αυτή ήταν κλοπιμαία. Η 7η κατηγορία αφορά την παράνομη κατοχή μιας ηλεκτροφόρου συσκευής εκκένωσης ηλεκτρικού ρεύματος και μιας συσκευής εκτόξευσης επιβλαβούς αερίου που βρέθηκαν και αυτές στο πιο πάνω τροχόσπιτο του κατηγορουμένου
  2. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου 1 με παραπομπή στο Τεκμήριο 53, όπου η ηλεκτροφόρος συσκευή (Τεκμήριο 32) περιγράφεται ως συνδυασμός ηλεκτροφόρου συσκευής και εκτοξευτής αερίου εισηγήθηκε πως υπάρχει ασάφεια για τα αντικείμενα που η κατηγορία αφορά. Δεν βρίσκουμε να υφίσταται κάτι τέτοιο. Η κατηγορία αφορά δυο διαφορετικά αντικείμενα: την ηλεκτροφόρο συσκευή και τη συσκευή εκτόξευσης επιβλαβούς αερίου (''Spray'') (Τεκμήριο 33). Το γεγονός ότι στις λεπτομέρειες αδικήματος της 7ης κατηγορίας δεν καταγράφεται η επιπλέον δυνατότητα της ηλεκτροφόρου συσκευής να εκτοξεύει και αέριο όπως είναι η μαρτυρία, κανένα πρόβλημα δεν δημιουργεί στην κατηγορία και ουδεμία σύγχυση θα μπορούσε να είχε προκληθεί. Η 10η κατηγορία αφορά το αδίκημα της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης κατά παράβαση του Άρθρου 231, του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
  3. Καταλογίζεται στον κατηγορούμενο 1 πως οδηγώντας το αυτοκίνητό του παράνομα εναντίον του αστ. Ν. Αντωνίου, του προκάλεσε βαριά σωματική βλάβη. Ήταν η εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου του κατηγορουμένου 1 πως βαριά σωματική βλάβη δεν δύναται εξ αντικειμένου να αποδειχθεί με βάση το παρουσιασθέν μαρτυρικό υλικό. Η βλάβη στο πρόσωπο του Αστυφύλακα κάτω από το αριστερό μάτι δεν συνιστά βαριά σωματική βλάβη εν τη εννοία του ερμηνευτικού Άρθρου 4 του Νόμου. Ό,τι άλλο ιατρικά διαπιστώθηκε αρχικά ήταν πως υπήρχε μικρό αιμάτωμα ενδοηματικά. Η μαρτυρία προέρχεται από τον Ιατρό χειρούργο του Νοσοκομείου Πάφου, Παναγιώτη Παπαδόπουλο Μ.Κ.
  4. Η αναφορά σε αιμάτωμα ενδοηματικά καταγράφεται στην κατάθεση του στην Αστυνομία (Τεκμήριο 55) και σημειώνετο πως θα ακολουθούσε νέα αξονική τομογραφία για εκτίμηση του αιματώματος. Δια ζώσης ο γιατρός κατέθεσε πως η νέα αξονική τομογραφία δεν έδειξε αιμάτωμα: Είτε απορροφήθηκε, είτε η αρχική εκτίμηση περί αιματώματος ήταν λανθασμένη. Ίσως, ανέφερε, κάποιο μικρό αγγείο στην περιοχή να έδειξε στην τομογραφία την ίδια εικόνα που δείχνει ένα αιμάτωμα. Με βάση την πιο πάνω ιατρική μαρτυρία που είναι και η μόνη δεν μπορεί το Δικαστήριο εξ αντικειμένου να καταλήξει σε εύρημα πως υπήρξε αιμάτωμα. Το σύνολο της ιατρικής μαρτυρίας προέρχεται από τον ίδιο μάρτυρα. Δεν έχουμε την περίπτωση όπου ένας γιατρός μαρτυρεί την ύπαρξη αιματώματος και άλλος το αμφισβητεί οπότε θα μπορούσε να γίνει πιστευτός ο πρώτος. Εδώ ο ίδιος ο γιατρός που προέβηκε στην αρχική εκτίμηση τη θέτει εν αμφιβόλω προσφέροντας και εξηγήσεις για το τι μπορεί να συνέβηκε. Είναι συνεπώς η κατάληξή μας πως το συστατικό στοιχείο της ύπαρξης βαριάς σωματικής βλάβης στον παραπονούμενο δεν δύναται εξ΄ αντικειμένου να στοιχειοθετηθεί ως εκ τούτου ο κατηγορούμενος 1 δεν πρέπει να κληθεί να προβάλει υπεράσπιση στην κατηγορία
  5. Είμαστε ωστόσο της άποψης πως με το ενώπιόν μας μαρτυρικό υλικό: τον τρόπο οδήγησης του αυτοκινήτου από τον κατηγορούμενο 1 και τη βλάβη στο πρόσωπο του παραπονούμενου Αστυφύλακα κάτω από το αριστερό μάτι, που μαρτυρήθηκε να συνδέεται ως αποτέλεσμα των ενεργειών του κατηγορουμένου 1, δύναται να στοιχειοθετηθεί κατηγορία επίθεσης που προκαλεί πραγματική σωματική βλάβη κατά παράβαση του Άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
  6. Θα θέλαμε στο παρόν στάδιο να ακούσουμε τις απόψεις των μερών και ιδιαίτερα της υπερασπίσεως του κατηγορουμένου 1 κατά πόσο θα ήταν υπό τας περιστάσεις ορθό και δίκαιο να προσθέσουμε στο κατηγορητήριο 11η κατηγορία ως ακολούθως: ''ΕΚΘΕΣΗ ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ ΕΝΤΕΚΑΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Επίθεση που προκαλεί πραγματική σωματική βλάβη κατά παράβαση του Άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  7. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ ΕΝΤΕΚΑΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Ο 1ος κατηγορούμενος την 31η Ιανουαρίου 2006 στην περιοχή «Πλαζ» Γεροσκήπου στη Γεροσκήπου της επαρχίας Πάφου επιτέθηκε και προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη στον Αστυφύλακα 1380 Ν. Αντωνίου της ΥΚΑΝ Αρχηγείου Αστυνομίας δηλαδή ενώ ήταν οδηγός του αυτοκινήτου με αριθμό εγγραφής SX339 το οδήγησε εναντίον του πιο πάνω αστυφύλακα και τον χτύπησε.'' Μετά την κρίση του ζητήματος της πιο πάνω τροποποίησης θα επανέλθουμε για την κλήση του κατηγορουμένου 1 σε απολογία στις σχετικές κατηγορίες και την απαλλαγή και αθώωση του κατηγορουμένου
  8. (Υπ.) ............................................... Δ. Μιχαηλίδου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............................................... Χ. Μαλαχτός, Α.Ε.Δ (Υπ.) ....................................... Ρ. Λιμνατίτου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής .../Θ.Γ./Λ.Κ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.