Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. Μάριος Ανδρέου, Aρ. Υπόθεσης 11656/2005, 28.3.2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2007:B24 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κουνίδου, Ε.Δ Aρ. Υπόθεσης 11656/2005 Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου V Μάριος Ανδρέου Ημερομηνία: 28.3.2007 Εμφανίσεις: Για την κατηγορούσα αρχή: κα Σάββα Για τον κατηγορούμενο: κα Α. Σαββίδου Κατηγορούμενος: Παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Το αδίκημα Ο κατηγορούμενος στην παρούσα υπόθεση αντιμετωπίζει το αδίκημα της άρνησης να δώσει δείγματα γραφικού χαρακτήρα, κατά παράβαση του άρθρου 25 του Περί Αστυνομίας Νόμου. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο κατηγορούμενος την 3η Οκτωβρίου 2005, στην Πάφο της Επαρχίας Πάφου, ενώ τελούσε υπό νόμιμη κράτηση στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Πάφου αρνήθηκε να δώσει δείγματα γραφικού χαρακτήρα, στον αστυφύλακα 2118 Α. Πόλια του ΤΑΕ Πάφου, καθ΄υπόδειξη του υπευθύνου του ΤΑΕ Πάφου. Μαρτυρία: Προς υποστήριξη της υπόθεσης της η κατηγορούσα αρχή κάλεσε και κατέθεσαν ενόρκως δύο μάρτυρες κατηγορίας, η Γ/Αστ. 3411 Π. Γιαννάκαρη (Μ.Κ.1) και ο Αστ. 2118 Ανδρέας Πόλιας (Μ.Κ.2). Οι γραπτές καταθέσεις του Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2, κατατέθηκαν και σημειώθηκαν ως τεκμήρια 1 και 3 αντίστοιχα. Οι πιο πάνω καταθέσεις τους αποτέλεσαν μέρος της κυρίως εξέτασης τους. Η Μ.Κ.1 υπηρετεί στην αστυνομική διεύθυνση Πάφου και είναι τοποθετημένη στο τμήμα μικροπαραβάσεων. Στις 4.10.2005 και μεταξύ των ωρών 0630 - 0635 κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο, στο Δικαστήριο παρουσίασε την γραπτή κατηγορία του (Τεκμήριο 2). Ερωτηθείσα στην αντεξέταση της σχετικά, η μάρτυρας απάντησε ότι οι δικές της ενέργειες σε σχέση με την υπόθεση περιορίστηκαν στις πιο πάνω και αφορούσαν μόνο την πιο πάνω ημερομηνία, ανάφερε, επίσης ερωτηθείσα, ότι δεν γνωρίζει από πότε ο κατηγορούμενος τελούσε υπό κράτηση και αν σε σχέση με τα υπό διερεύνηση αδικήματα σε προηγούμενο στάδιο έδωσε δείγματα γραφής. Ο Μ.Κ.2 υπηρετεί επίσης στην Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου και είναι τοποθετημένος στο Τμήμα Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων. Την 30.9.2005 Μάριος Ανδρέου, ο οποίος τελούσε υπό κράτηση, σχετικά με διερευνώμενα αδικήματα α) κλοπής από υπάλληλο β) πλαστογραφίας τραπεζικών επιταγών γ) κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου δ) απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις και ε) αδικήματα συγκάλυψης που διαπράχθηκαν μεταξύ των μηνών Νοεμβρίου 2004 - Σεπτεμβρίου 2005 παρουσιάστηκε ενώπιον του Ε.Δ. Πάφου και εναντίον του εκδόθηκε διάταγμα κράτησης για 6 ημέρες. Ο Μ.Κ.2 στις 3/10/2005 και ώρα 0820 μετέφερε τον Μάριο Ανδρέου στα γραφεία του ΤΑΕ Πάφου και του ζήτησε να δώσει δείγματα γραφής υπογραφής του για 69 τραπεζικές επιταγές της Λαϊκής Τράπεζας και εκδότη της εταιρεία «RΟΥAL ARTEMIS CLINIC LTD», ο Μάριος Ανδρέου αρνήθηκε, τον πληροφόρησε για το αδίκημα που διέπραξε και αφού του επέστησε την προσοχή στον Νόμο απάντησε «Δεν δίνω». Ερωτηθείς, ο Μ.Κ.2, ανάφερε ότι για να λάβει δείγματα γραφής και υπογραφής από τον κατηγορούμενο έλαβε οδηγίες από τον υπεύθυνο του ΤΑΕ, ο οποίος φέρει τον βαθμό του υπαστυνόμου. Στην αντεξέταση του ερωτηθείς σχετικά, ο Μ.Κ.2, ανάφερε ότι από τον κατηγορούμενο, την πρώτη ημέρα που συνελήφθηκε, για τα ίδια αδικήματα, ο ίδιος μαζί με ένα συνάδελφο του, έλαβαν 120 δείγματα γραφής και υπογραφής από τον κατηγορούμενο αλλά για κάθε επιταγή σύμφωνα με τους γραφολόγους χρειάζονται περί τα 10 δείγματα. Ερωτηθείς αν γνωρίζει τι δουλεία κάνει ο γραφολόγος, ο μάρτυρας απάντησε «όχι βέβαια εμείς στέλνουμε τα δείγματα και αποφασίζουν οι γραφολόγοι». Ο κατηγορούμενος μετά την κλήση του σε απολογία και αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του επέλεξε και προέβη σε ανώμοτι δήλωση και δεν κάλεσε μάρτυρες υπεράσπισης. Ανέφερε τα εξής ο κατηγορούμενος: «τελούσα υπό κράτηση από 30.9.2005 και δεν αρνήθηκα να δώσω δείγματα γραφής και έδωσα». Η πιο πάνω επιλογή του κατηγορούμενου να μην δώσει ένορκο κατάθεση και να μην καλέσει μάρτυρες είναι μέσα στα δικαιώματα του και το δικαστήριο δεν πρέπει να εξάξει συμπεράσματα ενοχής, αλλά ούτε και η Κατηγορούσα Αρχή να σχολιάσει το γεγονός αυτό, εκτός σε κάποιες περιπτώσεις που τα γεγονότα είναι τέτοια ώστε θα αναμένετο από τον κατηγορούμενο να δώσει κάποια εξήγηση (βλ. Βρακάς ν. Δημοκρατίας
(1973)2 ΑΑΔ 139 και Θεμιστοκλέους ν. Αστυνομίας
(1981)2 ΑΑΔ 2000). Σε περιπτώσεις που ένας κατηγορούμενος παραλείψει να δώσει μαρτυρία ενόρκως ή να καλέσει μάρτυρα για την υπεράσπιση του, το Δικαστήριο εξετάζει αν η μαρτυρία τη Κατηγορούσας Αρχής είναι αξιόπιστη και αν είναι αξιόπιστη προχωρεί να εξετάσει κατά πόσο είναι ικανοποιητική για να αποδείξει την κατηγορία εφόσον αποτελεί νομική αρχή ότι το βάρος απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η κατηγορούσα αρχή με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όπως έχει αποφασιστεί στην υπόθεση Χαρίτωνος κ.α ν. Δημοκρατίας
(1971)2 C.L.R
- ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ: Κατά την ακροαματική διαδικασία είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα με προσοχή όλους όσους κατέθεσαν ενόρκως. Παρακολούθησα τον τρόπο που αυτοί έδιδαν μαρτυρία, τις απαντήσεις που έδιναν, την συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους και αξιολόγησα αυτή, με επίγνωση της διάκρισης μεταξύ ευρημάτων αξιοπιστίας και βάρους απόδειξης. Παράγοντες που δύναται να ληφθούν υπόψη, χωρίς να είναι εξαντλητικού χαρακτήρα, τους οποίους και έλαβα υπόψη μου κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι η αμεσότητα των απαντήσεων, η σαφήνεια που αυτές περιείχαν, ο τρόπος με τον οποίο δίδονταν οι απαντήσεις από τους μάρτυρες, οι αντιφάσεις που υπήρξαν στις απαντήσεις τους. Οι Μ.Κ.1 και 2 μου άφησαν καλή εντύπωση βρίσκω ότι οι μάρτυρες αυτοί κατέθεσαν ενώπιον του δικαστηρίου με ευθύτητα και απλότητα αναφορικά με τις δικές του ενέργειες και την δική τους ανάμιξη στην διερεύνηση της υπόθεσης. Δέχομαι την μαρτυρία τους. Ευρήματα δικαστηρίου: Συνεπεία της πιο πάνω αξιολόγησης βρίσκω και αποδέχομαι, ότι ο κατηγορούμενος στις 30.9.2005 ενώ τελούσε υπό κράτηση σχετικά με διερευνώμενα αδικήματα α) κλοπής από υπάλληλο β) πλαστογραφίας τραπεζικών επιταγών γ) κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου δ) απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις και ε) αδικήματα συγκάλυψης που διαπράχθηκαν μεταξύ των μηνών Νοεμβρίου 2004 - Σεπτεμβρίου 2005, παρουσιάστηκε ενώπιον του Ε.Δ. Πάφου και εναντίον του εκδόθηκε διάταγμα κράτησης για 6 ημέρες. Στις 3/10/2005 και ώρα 0820, ο Αστ. 2118 Ανδρέας Πόλια (Μ.Κ.2), μετέφερε τον κατηγορούμενο στα γραφεία του ΤΑΕ Πάφου και του ζήτησε να δώσει δείγματα γραφής υπογραφής του για 69 τραπεζικές επιταγές της Λαϊκής Τράπεζας και εκδότη της εταιρεία «RΟΥAL ARTEMIS CLINIC LTD», ο κατηγορούμενος αρνήθηκε, ο Μ.Κ.2 τον πληροφόρησε για το αδίκημα που διέπραξε και αφού του επέστησε την προσοχή στον Νόμο, ο κατηγορούμενος απάντησε «Δεν δίνω». Ο Μ.Κ.2 για να λάβει δείγματα γραφής και υπογραφής από τον κατηγορούμενο έλαβε οδηγίες από τον υπεύθυνο του ΤΑΕ, ο οποίος φέρει τον βαθμό του υπαστυνόμου. Ο Μ.Κ.2 μαζί με ένα συνάδελφο του την πρώτη ημέρα που συνελήφθηκε ο κατηγορούμενος, σχετικά με τα ίδια αδικήματα, έλαβαν από τον κατηγορούμενο 120 δείγματα γραφής και υπογραφής. Η Μ.Κ.1 στις 4.10.2005 και μεταξύ των ωρών 0630 - 0635 κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο, για το ότι αρνήθηκε να δώσει δείγματα γραφής/υπογραφής στον Αστ. 2118 Ανδρέα Πόλια και ο κατηγορούμενος απάντησε «δεν δίνω δείγματα γραφής». Η συνήγορος της κατηγορούσας αρχής στο τέλος της υπόθεσης κάλεσε το δικαστήριο στη βάση της προσκομισθείσας μαρτυρίας να καταδικάσει τον κατηγορούμενο στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. Η συνήγορος του κατηγορούμενου υποστήριξε ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση της εναντίον του κατηγορούμενου. Υιοθέτησε τα όσα ανάφερε κατά το στάδιο υποβολής της εισήγησης της, ότι δηλαδή από την μαρτυρία που έχει το δικαστήριο ενώπιον του φαίνεται ότι έχουν δοθεί δείγματα γραφής και ανάφερε περαιτέρω ότι ενώπιον του Δικαστηρίου δεν υπάρχει καμία μαρτυρία που να λέει, ότι τα δείγματα γραφής που δόθηκαν κατά τον χρόνο κράτησης του κατηγορούμενου δεν ήταν ικανοποιητικά ώστε η Αστυνομία να μην μπορεί να κάμει την δουλεία της όπως ο νόμος προνοεί. Υπήρξε η θέση της κ. Σαββίδου, ότι ο σκοπός του νόμου και της συγκεκριμένη διάταξης είναι να βοηθιέται η αστυνομία στης τέλεση της δουλείας της και όχι για να ασκείται καταχρηστικά ή εκδικητικά. Ως προς το τελευταίο να σημειωθεί ότι η θέση περί εκδικητικής και καταχρηστικής μεταχείρισης του κατηγορούμενου δεν έχει υποβληθεί στους μάρτυρες κατηγορίας και ειδικά στον Μ.Κ.
- Εντοπίζω ότι η κύρια θέση της κ. Σαββίδου, είναι ότι δεν έχει διαπραχθεί το αδίκημα από την στιγμή που ο κατηγορούμενος είχε δώσει δείγματα υπογραφής σε προηγούμενο χρόνο, ήτοι στις 30.9.
- Να σημειωθεί ότι η κατηγορία όπως είναι διατυπωμένη αφορά την ημερομηνία 3.10.
- Η αναφορά του άρθρου 25 του Περί Αστυνομίας Νόμου Ν.73
(1)/2004, το οποίο διαλαμβάνει τα ακόλουθα, θεωρώ ότι κρίνεται αναγκαία: 25 -
(1)Κάθε μέλος της Αστυνομίας με βαθμό Λοχία ή ανώτερο μπορεί να λάβει ή να μεριμνήσει να ληφθούν από οποιοδήποτε πρόσωπο που τελεί υπό νόμιμη ή το οποίο υπόκειται σε αστυνομική επιτήρηση, για σκοπούς καταχώρισης, σύγκρισης, αναγνώρισης και γενικά για σκοπούς διερεύνησης οποιουδήποτε αδικήματος: (α) μετρήσεις, φωτογραφίες, δακτυλικά αποτυπώματα, αποτυπώματα παλάμης και πέλματος, δείγματα γραφικού χαρακτήρα, αποκόμματα, ονύχων, δείγματα τριχών, σάλιου, κατάλοιπα ξένης περιουσίας στο σώμα οποιοδήποτε από τα πρόσωπα αυτά με συναίνεση του ή κατόπιν διαταγής του Δικαστηρίου, αν αυτό δεν συναινεί. (β) με τη βοήθεια ιατρικού λειτουργού δείγματα αίματος και ούρων οποιουδήποτε από τα πρόσωπα αυτά με συναίνεση του ή κατόπιν διαταγής του Δικαστηρίου, αν αυτό δεν συναινεί.
(2)Εάν το πρόσωπο στο οποίο αφορούν τα στοιχεία που λήφθηκαν με βάση το εδάφιο 1 δεν κατηγορηθεί στο δικαστήριο ή εάν απολυθεί χωρίς να διατυπωθούν εναντίον του κατηγορίες ή αθωωθεί από το Δικαστήριο και δεν βαρύνεται με προηγούμενη καταδίκη για ποινικό αδίκημα τότε όλες οι καταχωρήσεις των μετρήσεων, φωτογραφιών, δακτυλικών αποτυπωμάτων και αποτυπωμάτων παλάμης και πέλματος και οποιαδήποτε αρνητικά αντίγραφα των φωτογραφιών αυτών ή των φωτογραφιών των δακτυλικών αποτυπωμάτων καταστρέφονται αμέσως ή παραδίδονται στο πρόσωπο στο οποίο αφορούν.
(3)Πρόσωπο που τελεί υπό νόμιμη κράτηση ή το οποίο υπόκειται σε αστυνομική επιτήρηση και αρνείται ή παρεμποδίζει ή δεν επιτρέπει να ληφθούν τα στοιχεία που αναφέρονται στην παράγραφο (α) του εδαφίου
(1)είναι ένοχο αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης του υπόκειται σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει τους έξι μήνες ή σε χρηματική ποινή μέχρι 1110 ευρώ ή και στις δύο αυτές ποινές. Ακολουθεί απάντηση στο ερώτημα, κατά πόσο στη βάση των γεγονότων και της μαρτυρίας που αποδέχτηκα, η Κατηγορούσα αρχή, πέτυχε να αποδείξει την ενοχή του κατηγορούμενου στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. Σύμφωνα με το άρθρο 25 του Περί Αστυνομίας Νόμου Ν.73
(1)/2004, που δημιουργεί το αδίκημα της κατηγορίας, τα συστατικά του στοιχεία, είναι:
(1)Πρόσωπο να τελεί υπό νόμιμη κράτηση ή να υπόκειται σε αστυνομική επιτήρηση
(2)Μέλος της Αστυνομίας με βαθμό Λοχία ή ανώτερο να λάβει ή να μεριμνήσει να ληφθούν
(3)Ο σκοπός της λήψης να είναι για καταχώριση, σύγκριση, αναγνώριση και γενικά για σκοπούς διερεύνησης οποιουδήποτε αδικήματος
(4)Το πρόσωπο να αρνείται ή παρεμποδίζει ή να μην επιτρέπει να ληφθούν τα στοιχεία που αναφέρονται στην παράγραφο (α) του εδαφίου
(1)του άρθρου 25 Έχω την εντύπωση ότι τα πράγματα στην προκειμένη περίπτωση είναι απλά. Ο κατηγορούμενος στις 3.10.2005 τελούσε υπό κράτηση, δόθηκαν οδηγίες από τον υπεύθυνο του ΤΑΕ, ο οποίος φέρει τον βαθμό Υπαστυνόμου, προς τον Μ.Κ.2 για να λάβει από τον κατηγορούμενο δείγματα γραφής και υπογραφής, τα δείγματα γραφής αφορούσαν τους σκοπούς διερεύνησης των αδικημάτων για τα οποία τελούσε ο κατηγορούμενος υπό κράτηση, ο κατηγορούμενος αρνήθηκε να δώσει δείγματα γραφής. Δεν είναι άμεσα σχετική η νομολογία που θα αναφέρω πιο κάτω, αλλά θεωρώ ότι δείχνουν την κατεύθυνση και τον σκοπό αυτού είδους διατάξεων που έχουν τεθεί και εφαρμοστεί με σκοπό το συμφέρον της καταστολής του εγκλήματος. Το ΕΔΑΔ στις υποθέσεις Peters v. Netherlands (Application 21132/93) 77-ADR 75 E Coun HR HR και Χ.ν. Netherlands (Application 5239/78) 16 DR 184 διευκρινίζει ότι η λήψη δείγματος αίματος, παρά τη θέληση του υπόπτου, μπορεί να δικαιολογηθεί (justified) από το συμφέρον για την καταπολέμηση του εγκλήματος, νοουμένου ότι οι προϋποθέσεις της αρχής της αναλογικότητας ικανοποιούνται. Έτσι το δικαίωμα της μη αυτοενοχοποιήσης που προστατεύεται από το Σύνταγμα δεν είναι απόλυτο. Πρέπει να εξισορροπείται με το δικαίωμα και το καθήκον της Πολιτείας να υπερασπίζεται και προστατεύει τη ζωή, τη σωματική ακεραιότητα και την περιουσία των άλλων πολιτών της. Τις ίδιες θέσεις έχει υιοθετήσει και η νομολογία πολλών χωρών και ιδιαίτερα των ΗΠΑ. Θεωρώ, και με βάση το πνεύμα της αναφερόμενης νομολογίας, ότι δεν εναπόκειται σε κάθε πρόσωπο να κρίνει πότε παύει να έχει υποχρέωση να συμμορφωθεί με τις ανάγκες που προκύπτουν κατά την διεύρυνση ενός αδικήματος και συνεπακόλουθα με τις διατάξεις του νόμου, αυτό που προέχει είναι η παρεμπόδιση και η καταστολή του εγκλήματος. Αν για παράδειγμα, σε μια περίπτωση, χρειάζεται για σκοπούς σύγκρισης να δοθούν δακτυλικά αποτυπώματα, θα μπορούσε να επικαλεστεί αυτός από τον οποίο ζητείται η λήψη, εφόσον συντρέχουν οι λοιπές προϋποθέσεις, σε περίπτωση που δώσει ένα αποτύπωμα ότι δεν δίνει άλλο και σε αυτή την περίπτωση θα σήμαινε δεν θα μπορούσε να εφαρμοστεί το άρθρου 25; Οπόταν υπό τις περιστάσεις, και αν ακόμη ο κατηγορούμενος σε προηγούμενο στάδιο είχε δώσει δείγματα γραφής σε σχέση με τα ίδια αδικήματα, τα οποία ήταν υπό διερεύνηση, γεγονός το οποίο είχε αποδειχτεί ενώπιον μου, αυτός ήταν υπόχρεος να δώσει δείγματα γραφής εφόσον προέκυψε ή υπήρχε ανάγκη, δεδομένου του γεγονότος ότι ακόμη τελούσε υπό κράτηση και τα αδικήματα τελούσαν υπό διερεύνηση. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, τηρουμένων και των άλλων προϋποθέσεων, των οποίων την ύπαρξη έχω αποδεχτεί, το αδίκημα του άρθρου 25 του Νόμου 73
(1)/2004 καταλήγω ότι στοιχειοθετείται πλήρως. Συνεπεία των πιο πάνω κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή πέτυχε να αποδείξει την κατηγορία εναντίον του κατηγορούμενου πέραν πάσης λογική αμφιβολίας και αυτός κρίνεται ένοχος στην κατηγορία. (Υπ) Κ. Κουνίδου Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο