Δημοκρατία ν. Γλαύκου Σωκράτους κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 12579/06, 29 Μαρτίου 2007

Δημοκρατία ν. Γλαύκου Σωκράτους κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 12579/06, 29 Μαρτίου 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDPAF:2007:3 ΣΤΟ ΜΟΝΙΚΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΑΖΕΙ ΣΤΗΝ ΠΑΦΟ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Μιχαηλίδου, Π.Ε.Δ. Χ. Μαλαχτού, Α.Ε.Δ. Ρ. Λιμνατίτου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 12579/06 Δημοκρατία Κατηγορούσα Αρχή ν.

1. Γλαύκου Σωκράτους
2. Χαράλαμπου Λοίζου Κατηγορουμένων ------------------------ Ημερομηνία: 29 Μαρτίου 2007 Για τη Δημοκρατία : κα Χρ. Κυθρεώτου Για τον 1ο Κατηγορούμενο: κα Α. Σαββίδου Για τον 2ο Κατηγορούμενο: κ. Ρ. Ερωτοκρίτου Κατηγορούμενοι 1 & 2 παρόντες --------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ --------------------------- Πριν την κλήση του πρώτου μάρτυρα κατηγορίας ο συνήγορος του κατηγορούμενου 2 ήγειρε ένσταση στο κατηγορητήριο ζητώντας διαχωρισμό της δίκης των κατηγορουμένων 1 και
3. Αντιπαρερχόμαστε το κατά πόσον θα ήταν ορθό η ένσταση να εγερθεί πριν ο κατηγορούμενος 2 απαντήσει στις κατηγορίες (βλ. άρθρο 66 του Κεφ. 155). Επί της ουσίας ο συνήγορος του κατηγορούμενου 2 εισηγείται πως η υπεράσπιση επιθυμεί να αντεξετάσει τον κατηγορούμενο 1 αναφορικά με το ποινικό του μητρώο αλλά και τον εν γένει χαρακτήρα του. Τούτο δεν εξασφαλίζεται με την παρούσα διαδικασία, και είναι ορθό πως αν ο κατηγορούμενος 1 δεν επιλέξει να καταθέσει ενόρκως δεν θα βρεθεί ποτέ στο εδώλιο του μάρτυρα, αλλά και αν το πράξει, εφόσον ο ίδιος δεν θέσει τον καλό χαρακτήρα υπόψη προστατεύεται από του να ρωτηθεί και απαντήσει σε σχέση με το χαρακτήρα του (βλ. άρθρο 1(Ε) του Criminal Procedure Act 1898). Δεν ακούσαμε και δεν αντιληφθήκαμε πώς μαρτυρία του μητρώου ή χαρακτήρα του κατηγορούμενου 1 άπτεται του κατά πόσον ο κατηγορούμενος 2 διέπραξε ή όχι τα όσα του καταλογίζονται με το κατηγορητήριο. Είμαστε της άποψης πως η συνένωση των κατηγορουμένων ώστε να διεξαχθεί μια δίκη ήταν η ορθή διαδικασία μέσα στις παραμέτρους του άρθρου 41 του Κεφ. 155, θα λέγαμε από τις κλασσικότερες περιπτώσεις συνένωσης κατηγορουμένων (έστω και αν δεν υπήρχε η κατηγορία της συνομωσίας). Οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν συναφείς κατηγορίες για τα ίδια αδικήματα και το μαρτυρικό υλικό εναντίον τους είναι κοινό. Εξυπηρετούνται πλήρως τα συμφέροντα της δικαιοσύνης με τη συνένωση των κατηγορουμένων και τίποτα από τα όσα έχουμε ακούσει δεν ανατρέπει την ορθότητα αλλά και το επιθυμητό της διεξαγωγής μιας δίκης για τις κατηγορίες. Οποιαδήποτε άλλη πορεία θα ερχόταν σε αντίθεση με το δημόσιο συμφέρον και την ορθή και δίκαιη απονομή της δικαιοσύνης (βλ. In the Matter of Article 155,.4 of the Constitution and Sections 3 and 9 of the Administration of Justice (Miscellaneous Provisions) Law, 1964 and In The Matter of an Application by the Attorney-General of the Republic