Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. Λεωνίδα Χαραλάμπους, Αρ. Υπόθεσης: 431/06, 25.4.2007

Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. Λεωνίδα Χαραλάμπους, Αρ. Υπόθεσης: 431/06, 25.4.2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2007:B32 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Φ. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 431/06 Μεταξύ: Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου Κατηγορούσας Αρχής και Λεωνίδα Χαραλάμπους Κατηγορούμενου ------------------------- Ημερομηνία: 25.4.2007 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Α. Χ"Κύρου Για τον Κατηγορούμενο: κ. Γαβριηλίδης Κατηγορούμενος παρών ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος έχει ως ακολούθως: «Ο Κατηγορούμενος την 15ην Ιουνίου του 2004 στο Κάτω Πύργο της Επαρχίας Πάφου, έδωσε στον ΑΣτ. 2134 Σ. Κοντάκη Φ/δι του Αστυνομικού Σταθμού Κάτω Πύργου, γραπτή κατάθεση η οποία γνώριζε ότι είναι ψευδής σχετικά με κατά φαντασία ποινικό αδίκημα, δηλαδή κατάγγειλε ότι την 14ην Ιουνίου του 2004 στη περιοχή Σιήλλες, έδαφος του Χωριού Πηγαίνια, είδε το Στέλιο Στυλιανού από τα Πηγαίνια να θέτει φωτιά σε σιδεροκάμινο ιδιοκτησίας δικής του με σκοπό να το καταστρέψει.» Ο Κατηγορούμενος δεν παραδέχθηκε ενοχή και ακολούθησε ακροαματική διαδικασία στη βάση παραδεκτών γεγονότων. Τα παραδεκτά γεγονότα συναποτελούνται από όλες τις καταθέσεις των Μ.Κ., του Κατηγορούμενου και τη γραπτή κατηγορία που του προσήφθη και η απάντηση που έδωσε. Όλες οι καταθέσεις τέθησαν ενώπιον του Δικαστηρίου, έγιναν δέσμη, σημειώθηκαν Τεκμήριο 1 και το περιεχόμενο τους εγκρίθηκε σαν παραδεκτό γεγονός. Με το κλείσιμο της υπόθεσης από την κατηγορούσα Αρχή η πλευρά του Κατηγορουμένου εισηγήθηκε ότι δεν αποδεικνύεται εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του και κάλεσε το Δικαστήριο να απορρίψει την υπόθεση και να τον αθωώσει. Η θέση της Κατηγορούσας Αρχής όπως είναι φυσικό ήταν αντίθετη. Οι αρχές που διέπουν το ζήτημα της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης είναι πάρα πολύ γνώστες και δεν θα τις επαναλάβω. Το μόνο που θα πω είναι ότι μια τέτοια εισήγηση μπορεί να γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο μόνο σε δύο περιπτώσεις. Η πρώτη περίπτωση είναι όταν από την προσαχθείσα μαρτυρία δεν αποδεικνύεται ένα ουσιώδες συστατικό στοιχείο του αδικήματος και η δεύτερη περίπτωση είναι όταν η προσαχθείσα μαρτυρία έχει σε τέτοιο βαθμό καταστεί αναξιόπιστη εξαιτίας της αντεξέτασης ή είναι τόσο αντινομική μεταξύ της ή ανεπαρκής που κανένα Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε αυτήν για να εκδώσει απόφαση. Η δεύτερη περίπτωσης δεν μπορεί με κανένα τρόπο να ευσταθήσει διότι η μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου είναι υπό τύπο παραδεκτών γεγονότων και ως εκ τούτου το Δικαστήριο θα αποφασίσει την έκβαση αυτής της υπόθεσης σε σχέση με την πρώτη περίπτωση, αν δηλαδή από τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου μπορεί να αποδεικνύονται όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος για να κληθεί ο Κατηγορούμενος σε απολογία. Το αδίκημα που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος είναι δημόσια βλάβη, κατά παράβαση του άρθρου 115 του Ποινικού Κώδικα. Το άρθρο 115 έχει ως εξής: «Όποιος, γνωρίζει ότι δίνει σε οποιοδήποτε αστυνομικό ψευδή κατάθεση σε συνάφεια με κατά φαντασία ποινικό αδίκημα, είναι ένοχος δημόσιας βλάβης, και υπόκειται σε χρηματική ποινή η οποία δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή σε φυλάκιση ενός χρόνου.» Έχω μελετήσει με μεγάλη προσοχή τα παραδεκτά γεγονότα όπως έχουν συμφωνηθεί και εγκριθεί από το Δικαστήριο. Ο Κατηγορούμενος δεν έχει δώσει δεύτερη ή συμπληρωματική κατάθεση που να ανασκευάζει ή να αναιρεί όσα στην κατάθεση του ημερομηνίας 15.6.04 αναφέρει. Εκείνο το οποίο λέγει ο Κατηγορούμενος στην κατάθεση του είναι το εξής: «Είδα το γείτονα μου το Στέλιο Στυλιανού να είναι πατημένος πάνω στο σκαλί του ενός σιδεροκάμινου και έπιασε το στούπωμα του σιδεροκάμινου με το δεξί του χέρι, το τράβησε και το άνοιξε. Το δε στούπωμα έγειρε στο πλευρό και ακουμπήσε πάνω στο καμίνι. Η απόσταση του καμινιού από εκεί που στεκόμουν εγώ ήταν γύρω στα 10 μέτρα. Μόλις με είδε μπήκε στο αυτοκίνητο του και έφυγε και ήρθε προς τον Κάτω Πύργο, εγώ δεν του είπα τίποτε. Αμέσως το καμίνι που ανοίχτηκε πήρε μεγάλη φωτιά, δεν μπορούσα να τη σβήσω και ζήτησα βοήθεια από το γείτονα μου Ανδρέα Γεωργίου και ειδοποίησε την Αστυνομία και την Πυροσβεστική.» Αυτό το γεγονός που περιγράφει ο Κατηγορούμενος δεν έχει ανασκευασθεί και δεν έχει αναιρεθεί από τον ίδιο και παραμένει ως έχει. Τα υπόλοιπα παραδεκτά γεγονότα αναφέρονται σε γεγονότα τα οποία ακολούθησαν στις προσπάθειες που έγιναν για κατάσβεση του καμινιού και άλλα γεγονότα τα οποία εν πάση περιπτώσει δεν σχετίζονται άμεσα με το αδίκημα που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος. Στο Δικαστήριο προκαλεί απορία ποιος αξιολόγησε τις καταθέσεις που παρουσιάστησαν στο Δικαστήριο σαν παραδεκτά γεγονότα και απεφάνθη ότι ο Κατηγορούμενος εψεύδετο εν γνώσει του και του προσήψαν αυτή την κατηγορία. Οι διωκτικές αρχές και οι ανακριτές μιας υπόθεσης δεν μπορούν να προβαίνουν σε αξιολόγηση της μαρτυρίας που έχουν στα χέρια τους και να αποφαίνονται ότι ο άλφα μάρτυρας λέγει ψέματα ή ο βήτα μάρτυρας λέγει αλήθεια και στη συνέχεια να διώκουν συγκεκριμένο ύποπτο με βάσει αυτή την αξιολόγηση. Το καθήκον των διωκτικών αρχών και του ανακριτή είναι να αξιολογεί όλα τα στοιχεία τα οποία έχει και τη μαρτυρία που έχει για να καταλήξει αν μια κατηγορία όπως έχει η μαρτυρία αποδεικνύεται ενώπιον του Δικαστηρίου ή όχι. Αν καταλήξει ότι είναι σε θέση να αποδείξει μια κατηγορία με βάση τα στοιχεία τα οποία έχει τότε θα προχωρήσει στην καταχώριση ποινικής υπόθεσης. Υπάρχουν βέβαια περιπτώσεις που ένα πρόσωπο καταγγέλλει άλλο για κάποιο αδίκημα, δίδει σχετική κατάθεση και στη συνέχεια προβαίνοντας σε δεύτερη ή συμπληρωματική κατάθεση αναιρεί και ανασκευάζει τα όσα στην πρώτη κατάθεση ανάφερε και κατάγγειλε και τότε οι διωκτικές αρχές ως έχουν υποχρέωση διώκουν το εν λόγω πρόσωπο για δημόσια βλάβη. Στην παρούσα υπόθεση δεν έχει γίνει κάτι τέτοιο. Στην παρούσα υπόθεση μπορούσε να υπήρχαν και δέκα μάρτυρες με εντελώς αντίθετη εκδοχή από του Κατηγορούμενου. Αυτό δεν θα μπορούσε να σημαίνει οτιδήποτε για τις διωκτικές αρχές ούτως ώστε να προωθήσουν ποινική υπόθεση για δημόσια βλάβη εναντίον του Κατηγορούμενου. Μοναδικός κριτής της αλήθειας ή μη μιας μαρτυρίας είναι το Δικαστήριο. Από την άλλη οι λεπτομέρειες της κατηγορίας που καταχωρήθηκε εναντίον του Κατηγορούμενου αναφέρουν ότι στις 14.6.04 στην περιοχή «Σιήλλες», έδαφος του χωριού Πηγαίνια, ο Κατηγορούμενος κατάγγειλε ότι είδε το Στέλιο Στυλιανού από τα Πηγαίνια να θέτει φωτιά σε σιδεροκάμινο ιδιοκτησίας δικής του με σκοπό να το καταστρέψει. Ο Κατηγορούμενος πουθενά στην κατάθεση του δεν λέει τέτοιο πράγμα. Εκείνο το οποίο λέγει είναι ότι είδε τον Κατηγορούμενο να ανοίγει το πώμα του καμινιού, να το γέρνει στο πλάι και μετά να φεύγει. Είναι φανερό ότι απ΄ ότι έχει τεθεί ενώπιον μου δεν αποδεικνύονται τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που προσήφθη εναντίον του Κατηγορούμενου. Συνακόλουθα η υπόθεση απορρίπτεται και ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. (Υπ.) ............... Φ. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΑΜ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο