Δημοκρατία ν. Χριστάκης Ιωάννου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 5025/06, 15 Μαΐου 2007

Δημοκρατία ν. Χριστάκης Ιωάννου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 5025/06, 15 Μαΐου 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDPAF:2007:5 ΣΤΟ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΑΖΕΙ ΣΤΗΝ ΠΑΦΟ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Μιχαηλίδου, Π.Ε.Δ. Χ. Μαλαχτού, Α.Ε.Δ. Ρ. Λιμνατίτου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 5025/06 Δημοκρατία ν.

1. Χριστάκης Ιωάννου
2. Αντρέας Γεωργίου
3. Χριστόφορος Αγαθοκλέους
4. Σάββας Σωτηριάδης
5. Πολύκαρπος Πολυκάρπου Κατηγορουμένων ------------------------ Ημερομηνία: 15 Μαΐου 20076 Για τη Δημοκρατία : κ. Ν. Κέκκος Για τους Κατηγορούμενους 2 -5: κ. Ρ. Ερωτοκρίτου Κατηγορούμενοι 2, 3, 4 & 5 : παρόντες --------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ --------------------------- Οι κατηγορούμενοι 2, 3, 4 και 5 αντιμετωπίζουν από κοινού τις κατηγορίες 51 -
6. Η κατηγορία 51 αφορά ψευδή καταχώρηση σε βιβλίο, η κατηγορία 52 συνέργεια μετά τη διάπραξη ποινικού αδικήματος και οι κατηγορίες 53 και 54, πλαστογραφία. Περαιτέρω αντιμετωπίζουν ο καθένας ξεχωριστή κατηγορία για ψευδείς πληροφορίες σε Αστυνομικό, κατηγορίες 55 - 58 αντίστοιχα. Η κατηγορούσα αρχή κάλεσε είκοσι μάρτυρες κατηγορίας για να αποδείξει την υπόθεσή της, ενώ σειρά γεγονότων έγιναν αποδεκτά από την υπεράσπιση όλων των κατηγορουμένων και εγκρίθηκαν ως τέτοια από το Δικαστήριο. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή ο ευπαίδευτος συνήγορος των κατηγορουμένων υπέβαλε πως δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση στο σύνολο των κατηγοριών. Δεν θα προτάξουμε την επιχειρηματολογία του συνηγόρου στην οποία θα αναφερθούμε αποφασίζοντας το επίδικο ζήτημα. Η κατηγορία 51 εδράζεται στο άρθρο 311(β) (ΙΙ), του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
7. Καθ΄ όση έκταση μας ενδιαφέρει αναφέρει: " Όποιος ενώ είναι .. αξιωματούχος .. εταιρείας με σκοπό καταδολίευσης . προβαίνει σε ψευδή καταχώρηση σε οποιοδήποτε τέτοιο [που ανήκει στην εταιρεία (βλ. Παρα. (Ι) )] βιβλίο . ή έχει σχέση με οποιαδήποτε τέτοια καταχώρηση, είναι ένοχος κακουργήματος. " Εισηγήθηκε ο συνήγορος των κατηγορουμένων πως, η εκ μέρους των πελατών του υπογραφή του σχετικού πρακτικού (σελ. 217 - 218 του Τεκμηρίου 75), δεν τεκμηριώνει ότι αυτοί προέβησαν στην καταχώρηση του. Επικαλέστηκε πρόνοια των Περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμών του 1987 - 2004 (Καν. 43) επί το ότι "Tα πρακτικά των συνεδριών της επιτροπείας θα καταχωρούνται υπό του Γραμματέως εις το βιβλίο των πρακτικών και θα υπογράφονται υφ΄ όλων των παρόντων μελών της επιτροπείας και υπό του Γραμματέως." Εφόσον οι κατηγορούμενοι δεν προέβησαν στην καταχώρηση, συνεχίζει η εισήγηση του συνηγόρου, και εφόσον η φράση " ή έχει σχέση με οποιαδήποτε τέτοια καταχώρηση" (πιο πάνω), που παρουσιάζεται στο ελληνικό κείμενο του Νόμου ελλείπει από το αγγλικό, κατά τη θέση του, πρωτότυπο, η ενέργεια των πελατών του δεν ήταν επιλήψιμη κατά παράβαση του άρθρου
8. Είναι η γνώμη μας πως ο νομοθέτης δεν ηθέλησε να καταστήσει ποινικά υπόλογο το γραφέα ή το δαχτυλογράφο που κατ΄ εντολή εισάγει το κείμενο στο σχετικό βιβλίο. Η καταγραφή ή δαχτυλογράφηση δε συνιστά καταχώρηση εν τη εννοία του Νόμου. Το καταγραφέν ή δαχτυλοφραφηθέν κείμενο καταχωρείται εν τη εννοία του Νόμου όταν λαμβάνει υπόσταση και κύρος με την προσυπογραφή του από τα αρμόδια πρόσωπα. Το σχετικό πρακτικό έλαβε υπόσταση και το κείμενό του απετέλεσε πρακτικό της εταιρείας, με την υπογραφή του από τα μέλη της επιτροπείας. Η προσυπογραφή και κύρωση κειμένου ως επισήμου πρακτικού εταιρείας εμπίπτει μέσα στις πρόνοιες της σχετικής παραγράφου του Νόμου. Ήταν η περαιτέρω θέση του συνηγόρου των κατηγορουμένων πως για ότι καταλογίζεται στους πελάτες του με την κατηγορία 51 αυτοί θα μπορούσαν και θα έπρεπε να διωχθούν στη βάση του Άρθρου 41ΚΑ, των Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμων του 1985 μέχρι (Αρ. 3) του
9. Παρενθετικά αναφέρουμε πως το πιο πάνω άρθρο ευρίσκεται στο Μέρος VIB, του Νόμου που τιτλοφορείται "Εξουσία Εφόρου προς Συλλογή Πληροφοριών, Είσοδο Έρευνα και Επιβολή Διοικητικών Κυρώσεων ". Σε κάθε περίπτωση ουδείς μπορεί να μην είναι υπόλογος στις πρόνοιες του Ποινικού Κώδικα, επειδή η αξιόμεμπτη πράξη του παραβιάζει κάποιο άλλο νομοθέτημα. Ως προς το κείμενο του σχετικού πρακτικού ήταν η θέση του συνηγόρου πως δε συνιστά ψεύδος γιατί η συνεδρία όντως έλαβε χώρα, σε διαφορετική όμως ημερομηνία. Ενδέχεται, αναλόγως της περιπτώσεως, η καταχώρηση σε διαφορετική ημερομηνία να συνιστά την ουσία του όλου ζητήματος. Περαιτέρω έχουμε μαρτυρία, την οποία θα αξιολογήσουμε, επί το ότι ο Σέργιος Σεργίου δεν ήταν παρών σε καμία συνεδρίαση της επιτροπής. Η καταδολίευση αφορούσε τη Σ.Π.Ε. Πολεμίου και δεν έχει σημασία ότι εκ των υστέρων τα οικονομικά συμφέροντα της εταιρείας διασφαλίστησαν. Άλλωστε σε πολλές περιπτώσεις οι παραπονούμενοι αποκαθίστανται διαρκούσης της διερεύνησης του ποινικού αδικήματος ή της δίωξης των υπόλογων. Καθ' όσον αφορά την ένοχη διάνοια που αποδίδεται στα κατηγορούμενα πρόσωπα: "με σκοπό την καταδολίευση", κρίνουμε πως δοθείσης της μαρτυρίας για την προσυπογραφή του κειμένου του πρακτικού υπό τας περιστάσεις που έγινε, δύναται εξ αντικειμένου να τεκμηριωθεί η απαραίτητη ένοχη διάνοια. Στο στάδιο τούτο ενσυνείδητα θα αποφύγουμε περαιτέρω ανάλυση του ζητήματος για να μην προκαταβάλουμε τον περαιτέρω χειρισμό της υπόθεσης από την υπεράσπιση. Η κατηγορία 52 εδράζεται στα άρθρα 23 και 24 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
10. Η ουσία της κατηγορίας, της οποίας την δυνατότητα αντικειμενικής τεκμηρίωσης αμφισβητεί η υπεράσπιση, είναι πως οι κατηγορούμενοι γνώριζαν ότι ο Γραμματέας ήταν ένοχος κλοπής από την εταιρεία και τον βοήθησαν να συγκαλύψει το έλλειμμα και να αποφύγει την τιμωρία. Κρίνουμε πως με το ενώπιον μας μαρτυρικό υλικό δύναται εξ αντικειμένου να αποδειχθεί πως οι κατηγορούμενοι και ο καθένας από αυτούς γνώριζαν για τη διάπραξη του πιο πάνω ποινικού αδικήματος από το Γραμματέα. Η κατηγορία 51 (πιο πάνω) είναι σχετική με την κατηγορία
11. Η τεκμηρίωση της γνώσης περί της διάπραξης ποινικού αδικήματος από το Γραμματέα τεκμηριώνει και την πρόθεση καταδολίευσης σε σχέση με τη ψευδή καταχώρηση σε βιβλίο. Αναφέρεται στο σύγγραμμά του Γ. Λ. Λουκαϊδη "Η πρόθεση καταδολιεύσεως", Λευκωσία 1983, σελ. 23 κάτω από το γενικό τίτλο "Το στοιχείο της βλάβης", πως η συγκάλυψη με πλαστογράφηση εγγράφων κλοπής, ή καταχρήσεως που πραγματοποιήθηκε στο παρελθόν, έστω και αν τα χρήματα έχουν ήδη πληρωθεί και ο σκοπός είναι απλώς να επηρεαστεί το δικαίωμα ποινικής διώξεως για την κλοπή, συνιστά συγκεκριμένο παράδειγμα βλάβης που στοιχειοθετεί την "πρόθεση καταδολιεύσεως". Με τις κατηγορίες 53 και 54 καταλογίζεται στους κατηγορούμενους πως κατάρτησαν πλαστά έγγραφα, δηλαδή δυο αιτήσεις δανείου (τα τεκμήρια 49 και 53), με προγενέστερη ημερομηνία, με σκοπό να δικαιολογηθεί το έλλειμμα της Σ.Π.Ε. Πολεμίου. Έχει δοθεί μαρτυρία πως οι κατηγορούμενοι προσυπόγραψαν τις δυο αιτήσεις, η δε ένοχη διάνοια τους δύναται να τεκμηριωθεί έχοντας υπόψη τις περιστάσεις της υπόθεσης. Σημειώνουμε, και τούτο ισχύει και για τις κατηγορίες 51 και 52, πως η απαραίτητη ένοχη διάνοια στην έλλειψη άμεσης μαρτυρίας αποδεικνύεται με περιστατική. Η εισήγηση του συνηγόρου πως υπάρχει διάσταση μεταξύ του αγγλικού και ελληνικού κειμένου του Νόμου (άρθρο 333 (α)):"έγγραφο που εμφανίζεται ως να μην είναι στην πραγματικότητα" και "a document purporting to be what in fact it is not" και αν υπάρχει, δε βρίσκουμε πως επηρεάζει την υπόθεση. Οι αιτήσεις δανείου παρουσιάζονταν σαν αιτήσεις που έγιναν στις 6.9.2003 ενώ στην πραγματικότητα δεν ήσαν τέτοιες. Σε ότι αφορά την εισήγηση του συνηγόρου επί το ότι οι κατηγορούμενοι θα έπρεπε να κατηγορούντο στη βάση του εδαφίου (δ) του άρθρου 333 και όχι του εδαφίου (α), θα λέγαμε πως η περίπτωση δεν καλύπτεται από το εδάφιο (δ) που αφορά στις περιπτώσεις που κάποιος υπογράφει με άλλο από το δικό του όνομα. Δυσκολευτήκαμε να παρακολουθήσουμε τις εισηγήσεις του συνηγόρου υπεράσπισης σε σχέση με τις κατηγορίες 55 -
12. Η μαρτυρία που έχουμε ενώπιόν μας εμπίπτει στις πρόνοιες του άρθρου
13. Εισηγήθηκε ακόμη ο συνήγορος πως η σχετική μαρτυρία θα πρέπει να αποκλειστεί γιατί οι κατηγορούμενοι προέβησαν στις σχετικές καταθέσεις χωρίς να τους έχει επιστηθεί προηγουμένως η προσοχή στο Νόμο. Δεν αντιλαμβανόμαστε την πραγματική θέση του ζητήματος. Συμφώνως της μαρτυρίας οι κατηγορούμενοι 3, 4 και 5, σε χρόνο που δε θεωρούνταν ύποπτοι, κλήθηκαν και κατέθεσαν για να βοηθήσουν το ανακριτικό έργο ενώ προηγήθηκε η αυτόβουλη καταγγελία του κατηγορουμένου 2 στην Αστυνομία. Διερωτόμαστε πώς θα μπορούσε να τους επιστηθεί η προσοχή και προς ποια κατεύθυνση; Ο συνήγορος υπεράσπισης εισηγήθηκε πως η μαρτυρία του Γ. Ιωάννου, Μ.Κ.20, ήταν αντιφατική, σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασιστεί σ' αυτή και ζήτησε να την αποκλείσουμε από το στάδιο τούτο. Το Δικαστήριο, σε κάθε δεδομένη στιγμή επιλύει και αποφασίζει τα ζητήματα εκείνα που είναι απαραίτητα για την κρίση του. Με βάση τη μαρτυρία όπως προκύπτει από το λοιπό μαρτυρικό υλικό κρίναμε πως οι κατηγορίες δύνανται εξ αντικειμένου να τεκμηριωθούν εναντίον των κατηγορουμένων. Συνεπώς δεν κρίνουμε απαραίτητο να αποφασίσουμε στο στάδιο τούτο κατά πόσο η μαρτυρία του Γ. Ιωάννου είναι αντιφατική ή χρήζουσα αξιολογήσεως. Καταλήγουμε πως έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση στο σύνολο των κατηγοριών και καλούμε τους κατηγορουμένους 2, 3, 4 και 5 να προβάλουν την υπεράσπισή τους στις κατηγορίες 51 - 54, τον κατηγορούμενο 2 στην κατηγορία 55, τον κατηγορούμενο 3 στην κατηγορία 56, τον κατηγορούμενο 4 στην κατηγορία 57 και τον κατηγορούμενο 5 στην κατηγορία
14. (Υπ.) ........................................... Δ. Μιχαηλίδου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............................................. Χ. Μαλαχτός, Α.Ε.Δ. (Υπ.)............... Ρ. Λιμνατίτου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Θ.Γ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο