Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. Παναγιώτη Ζαχαρία, Αρ. Υπόθεσης: 8466/04, 17 Μαΐου, 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2007:B42 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 8466/04 Μεταξύ: Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου εναντίον Παναγιώτη Ζαχαρία Κατηγορούμενου -------------- Ημερομηνία: 17 Μαΐου, 2007 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Ξ. Ξενοφώντος Για τον κατηγορούμενο: κα Γ. Κωμοδρόμου Κατηγορούμενος: παρών ----------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του Μ.Υ. 3 Παύλου Ζήνωνος και πρωτού συμπληρώσει την υπόθεσή της η Υπεράσπιση, η ευπαίδευτη εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής, υπόβαλε αίτημα για κλήτευση του αστυφύλακα 300 Μ. Φώκλα, ο οποίος προέβη στη λήψη γραπτής κατάθεσης από το Μ.Υ. 1 Mustafa H. Kutchuk (βλ. το τεκμήριο 7). Ο λόγος για τον οποίο υποβλήθηκε το αίτημα, σύμφωνα με όσα ανάφερε στο δικαστήριο η κα Ξενοφώντος που εκπροσωπεί την Κατηγορούσα Αρχή, είναι για ν' αντικρουστεί ο εν λόγω μάρτυρας, σε σχέση με τον ισχυρισμό του κατά το στάδιο της αντεξέτασής του, πως δε γνωρίζει καλά ελληνικά, μολονότι, σύμφωνα με τη γραπτή του κατάθεση, επί της οποίας αναγνώρισε την υπογραφή του, φέρεται να δηλώνει ότι μιλά και καταλαβαίνει καλά την ελληνική γλώσσα. Είναι γεγονός, ότι ο μάρτυρας Kutchuk, αντεξεταζόμενος από την κα Ξενοφώντος και πιο συγκεκριμένα, όταν αυτή επιχείρησε να του θέσει το περιεχόμενο της γραπτής του κατάθεσης, προκειμένου να αντικρούσει μερικούς από τους ισχυρισμούς του στο δικαστήριο, ο μάρτυρας είτε αρνήθηκε ότι είπε αυτά που του αναγνώσθηκαν από την γραπτή του κατάθεση, είτα τα απέδωσε σε λανθασμένη μετάφραση. Ισχυρίστηκε ακόμη ότι η κατάθεση που του λήφθηκε και η συνομιλία που είχε με τον αστυνομικό που την πήρε ήταν στα αγγλικά, χωρίς ωστόσο να αρνείται ότι έθεσε την υπογραφή του σ' αυτή, που είναι γραμμένη εξ ολοκλήρου στα ελληνικά. Η ευπαίδευτη δικηγόρος του κατηγορούμενου έφερε ένσταση στο σχετικό αίτημα, με βασικό λόγο, ότι το θέμα για το οποίο η Κατηγορούσα Αρχή ζητά την κλήτευση του συγκεκριμένου μάρτυρα, δεν εγείρεται ex improviso. Δεν προτίθεμαι να επαναλάβω το περιεχόμενο των εκατέρωθεν αγορεύσεων. Ό,τι έχει λεχθεί καταγράφηκε και ασφαλώς λαμβάνεται υπόψη. Στο κατάλληλο στάδιο και στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο, θα διαφανεί ποιες από τις θέσεις κάθε πλευράς αποδέχομαι και ποιες απορρίπτω. Προχωρώ στην εξέταση του σχετικού αιτήματος, με τη διαπίστωση ότι οι εκπρόσωποι και των δυο πλευρών, ενέταξαν το θέμα στο σωστό νομικό πλαίσιο. Προκύπτει απ' όσα εκτίθενται από το Δικαστή Ηλιάδη, στο σύγγραμμά του «Το Δίκαιο της Απόδειξης» (Μια πρακτική προσέγγιση), με αναφορά σε νομολογία (βλ. τις σελ. 234 μέχρι 240), ότι σε ποινικές υποθέσεις, προκειμένου να αποτραπεί μια πιθανή αδικία, το δικαστήριο, παρά το γενικό κανόνα σύμφωνα με τον οποίο η Κατηγορούσα Αρχή, θα πρέπει να παρουσιάσει τη μαρτυρία επί της οποίας βασίζει την υπόθεσή της προτού την κλείσει, δύναται να επιτρέψει την προσαγωγή μαρτυρίας για να αντικρούσει μαρτυρία που δόθηκε από την Υπεράσπιση, νοούμένου ότι η μαρτυρία που παραλήφθηκε είναι τυπική ή σε περίπτωση που το θέμα εγείρεται ex improviso, σε βαθμό που καμιά ανθρώπινη φαντασία δεν μπορούσε να προβλέψει. Κατά τον Κακογιάννη (βλ. το σύγγραμμα του «Η Απόδειξη» σελ. 214 μέχρι 216 και 224, με αναφορά και αυτός όπως και ο Ηλιάδης στη R. v. Frost,
(1840)9 C & P 129), «το θέμα πρέπει να είναι τέτοιο που να μην μπορούσε να το είχε προβλέψει η ανθρώπινη οξύνοια». Διαπιστώνω τ' ακόλουθα: Η επίμαχη κατάθεση (τεκμήριο 7), λήφθηκε από τον αστυφύλακα Φώκλα στην ελληνική γλώσσα. Ο Kutchuk, μεταξύ άλλων φέρεται να δηλώνει με αυτή, ότι μιλά και καταλαβαίνει καλά την ελληνική γλώσσα. Επιπλέον, ο εν λόγω αστυφύλακας, σύμφωνα με τη σχετική πιστοποίηση του στο τέλος της κατάθεσης, δηλώνει ότι αυτή λήφθηκε από τον ίδιο στις 21.10.2003 στην Τροχαία Λεμεσου, αναγνώσθηκε στο μάρτυρα, ο οποίος, ως ορθή την υπόγραψε στην παρουσία του. Ο Kutchuk, μολονότι αναγνώρισε την υπογραφή του στη συγκεκριμένη κατάθεση, ουσιαστικά, αμφισβητεί ότι το περιεχόμενό της ανταποκρίνεται σ' αυτό της μιας κατάθεσης που έδωσε στην αστυνομία και όχι μόνο. Αμφισβητεί ότι μιλά και καταλαβαίνει την ελληνική γλώσσα, ως επίσης, ότι η συνομιλία που είχε με τον αστυφύλακα που του πήρε την κατάθεση ήταν στα ελληνικά. Επιπλέον, έκανε λόγο και για λανθασμένη μετάφραση. Ισχυρίστηκε η ευπαίδευτη δικηγόρος του κατηγορούμενου, ότι το όλο θέμα δεν εγείρεται ex emproviso και τούτο γιατί, μεταξύ άλλων που ανάφερε, η κατάθεση του Kutchuk ήταν εξ αρχής στη διάθεση της Κατηγορούσας Αρχής, η οποία παρότι μάρτυράς της, δεν το κλήτευσε να καταθέσει, επειδή γνώριζε τι θα έλεγε. Διαφωνώ πλήρως με το πιο πάνω σκεπτικό της κας Κωμοδρόμου. Καταρχήν, δεν έχω αντιληφθεί κατά ποια έννοια ή λογική, ο Kutchuk, που κατάθεσε ως μάρτυρας υπεράσπισης, θα πρέπει να θεωρηθεί μάρτυρας κατηγορίας. Έπειτα, ούτε από που προκύπτει ότι η Κατηγορούσα Αρχή γνώριζε τι θα κατάθετε ο Kutchuk στο δικαστήριο και γι' αυτό δεν τον κάλεσε, έχω αντιληφθεί. Και τούτο, με δεδομένο το περιεχόμενο της κατάθεσης, την οποία ομολογεί ότι υπόγραψε, ανεξάρτητα από το πως τοποθετήθηκε ως προς το περιεχόμενο της στο δικαστήριο, κάτι που προφανώς δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο αξιολόγησης στο παρόν στάδιο. Διερωτώμαι και για το εξής: Η Κατηγορούσα Αρχή, προτού κλείσει την υπόθεση της, ακόμη και αν παρουσίαζε ως μάρτυρα τον αστυφύλακα Φώκλα, που πήρε την κατάθεση από τον Kutchuk, πώς μπορούσε είτε να γνωρίζει είτε ακόμη, έστω να προβλέψει, τι θα κατάθετε ο Kutchuk στο δικαστήριο, πέραν όσων φέρεται να έχει πει με την κατάθεση του στην αστυνομία; τουλάχιστον αυτή που θεωρεί ως τη γραπτή του κατάθεση η Κατηγορούσα Αρχή, επί της οποίας ο ίδιος αναγνωρίζει την υπογραφή του. Για να το πω κάπως διαφορετικά, πώς μπορούσαν να γνωρίζουν εκ προοιμίου, είτε η Κατηγορούσα Αρχή, είτε ο υπό αναφορά αστυφύλακας, κατά πόσο και σε ποια έκταση θα αμφισβητείτο από τον Kutchuk το περιεχόμενο της συγκεκριμένης κατάθεσης; ΄Εχει τύχει αρκετές φορές, ένας κατηγορούμενος να ενίσταται στην παρουσίαση της γραπτής του κατάθεσης στην αστυνομία, νοουμένου ότι προκύπτει από το περιεχόμενο της ομολογία ενοχής, με τον ισχυρισμό ότι, είτε δεν πρόκειται για θεληματική ομολογία είτε ακόμη επειδή κατά τη λήψη της κατάθεσης παραβιάστηκαν οι δικαστικοί κανόνες. Όμως, το να αναγνωρίζει κάποιος την υπογραφή του σε μια κατάθεση και ακολούθως να αμφισβητεί το περιεχόμενό της, στη βάση των λόγων για τους οποίους το αμφισβητεί ο μάρτυρας Kutchuk επί του προκειμένου, κάθε άλλο παρά συνηθισμένο φαινόμενο μπορεί να θεωρηθεί. Ιδιαίτερα, όταν ένας από αυτούς τους λόγους, είναι ο ισχυρισμός του μάρτυρα ότι δε γνωρίζει τη γλώσσα που χρησιμοποιήθηκε κατά τη λήψη της κατάθεσης, στην οποία περιέχεται ρητή δήλωση του περί του αντιθέτου. Θα μπορούσε να λεχθεί, ότι η φράση «σε βαθμό που καμιά ανθρώπινη φαντασία δεν μπορούσε να προβλέψει», σύμφωνα με τον Ηλιάδη (ανωτέρω) ή «η ανθρώπινη οξύνοια» κατά τον Κακογιάννη (ανωτέρω επίσης), δεν αφήνει και μεγάλα περιθώρια στα δικαστήρια για να θεωρήσουν κάποιο θέμα ως εγερθέν ex improviso. Φαίνεται όμως ότι στην πράξη, οι πιο πάνω φράσεις δεν ερμηνεύονται τόσο αυστηρά και σύμφωνα με το νόημα των λέξεων που τις συνθέτουν, με γραμματική ερμηνεία. Ενδεικτικό του τι θέλω να πω, είναι το ακόλουθο απόσπασμα από το σύγγραμμα του Ηλιάδη και πάλι, στις σελίδες 239 και 240, στο οποίο γίνεται αναφορά σε δυο περιπτώσεις, όπου στην μία επιτράπηκε ενώ στην άλλη θα πρέπει να επιτραπεί, κατά την κρίση του συγγραφέα, η προσαγωγή αντικρουστικής μαρτυρίας. Ακολουθεί το σχετικό απόσπασμα: «΄Ομως στην υπόθεση R. v. Milliken το Ποινικό Εφετείο δέχθηκε ότι το Πρωτόδικο Δικαστήριο είχε ενεργήσει σωστά όταν επέτρεψε στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία για να αντικρούσει τον κατηγορούμενο που πρόβαλε για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια της δίκης τον ισχυρισμό ότι υπήρξε σκευωρία εναντίον του από την Αστυνομία. Σε περιπτώσεις που η Κατηγορούσα Αρχή έχει στην κατοχή της μαρτυρία η ορθότητας της οποία αμφισβητείται κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης του κατηγορούμενου, όπως όταν για ένα έγγραφο που φαίνεται ότι είχε μονογραφηθεί σε μια ορισμένη ημερομηνία, ο κατηγορούμενος αντεξεταζόμενος ισχυρίζεται ότι μονογραφήθηκε σε μεταγενέστερη ημερομηνία από αυτή που αναφέρεται στο έγγραφο, αντικρουστική μαρτυρία μπορεί να επιτραπεί για να ανατρέψει τον ισχυρισμό του κατηγορούμενου.» Είναι η κατάληξή μου για όλους τους πιο πάνω λόγους, ότι το εγερθέν από την Υπεράσπιση θέμα εγείρεται ex improviso, οπότε, κατά την ενάσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας, θα επιτρέψω στην Κατηγορούσα Αρχή να το απαντήσει με αντικρουστική μαρτυρία. Επομένως, επιτρέπεται η κλήτευση του αστυφύλακα 300 Μ. Φώκλα, για να καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας σε σχέση με το θέμα για το οποίο υποβλήθηκε το σχετικό αίτημα. Συγκεκριμένα, για να αντικρούσει τον ισχυρισμό του μάρτυρα Kutchuk, τον οποίο προέβαλε στο δικαστήριο αντεξεταζόμενος, σύμφωνα με τον οποίο δε γνωρίζει καλά την αγγλική γλώσσα ως επίσης και τον ισχυρισμό του, ότι στην κατάθεση επί της οποίας αναγνώρισε την υπογραφή του, υπάρχουν αναφορές στις οποίες δεν έχει προβεί καθ' ον χρόνο έδινε την κατάθεσή του. (Υπ.) ........................................................ Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής .../Χ.Κ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο