Αστυνομία Πάφου ν. Βαρβάρα Αρσένη Ψαρά, Αρ. Υπόθεσης: 10233/05, 25.5.07

(1988)1 ΑΑΔ 263, Γενικός Εισαγγελέας ν. Μανώλη

(1995)2 ΑΑΔ 207 και Χάρης Χρίστου ν. Ευγενία Khoreva

(2002)1 ΑΑΔ 454). Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω προχωρώ στην αξιολόγηση των μαρτύρων. Ο ΜΚ 1 κατέθεσε τα σχεδιαγράμματα που ετοίμασε (Τεκμήρια 1 και 2) στα οποία φαίνονται σημειωμένα τα ευρήματά του από την σκηνή του δυστυχήματος. Στο τελικό σχεδιάγραμμα (Τεκμήριο 2) το σημείο της πτώσης της πεζής επί του οχήματος της Κατηγορουμένης, όπως αυτό βρέθηκε στην τελική του θέση, σημειώνεται με το γράμμα Χ, η δε πορεία της πεζής με μια οριζόντια σειρά από μαύρες κουκίδες, οι οποίες ξεκινούν από το αριστερό πεζοδρόμιο, σύμφωνα με την πορεία της Κατηγορουμένης, και καταλήγουν εντός της λωρίδας κυκλοφορίας της. Η κάθετος από το Χ μέχρι το αριστερό πεζοδρόμιο, σύμφωνα με την πορεία της Κατηγορουμένης, είναι 1,50 μέτρα. Επί της ασφάλτου δεν βρέθηκαν ίχνη φρένων. Ο δρόμος χωρίζεται σε δύο λωρίδες κυκλοφορίας με συνολικό πλάτος 6,70 μέτρα. Η λωρίδα εντός της οποίας οδηγείτο το όχημα της Κατηγορουμένης έχει πλάτος ελαφρώς μεγαλύτερο από το πλάτος της άλλης και είναι 3,40 μέτρα. Αντίθετα από την πορεία της Κατηγορουμένης ο δρόμος καταλήγει σε αδιέξοδο. Στο σημείο εκείνο υπάρχει σχολείο. Ο δρόμος εντός του οποίου επισυνέβη η σύγκρουση ξεκινά από το εν λόγω αδιέξοδο και εκτείνεται ευθύς για απόσταση 1000 μέτρων. Δεν υπήρχε οτιδήποτε που να εμποδίζει την ορατότητα της Κατηγορουμένης από το σημείο που ξεκίνησε την πορεία της μέχρι το σημείο της σύγκρουσης. Η Κατηγορουμένη εργαζόταν στο εν λόγω σχολείο ως καθηγήτρια και κατά τον ουσιώδη χρόνο έφευγε από το σχολείο. Την ώρα που ο ίδιος έφθασε στην σκηνή του δυστυχήματος υπήρχαν πολλοί μαθητές έξω από το σχολείο, οι οποίοι είχαν σχολάσει και αρκετά αυτοκίνητα γονέων, που ανέμεναν να παραλάβουν τα παιδιά τους. Το όχημα της Κατηγορουμένης δεν έφερε ζημιές. Ο μάρτυρας διαπίστωσε ίχνος επαφής της πεζής πάνω στο φτερό, που βρίσκεται πάνω από τον αριστερό μπροστινό τροχό του οχήματος της Κατηγορουμένης. Το αυτοκίνητο της Κατηγορουμένης ήταν σκονισμένο και στο σημείο εκείνο φαινόταν κάτι σαν σκούπισμα. Μέσα από την μαρτυρία του ο μάρτυρας μου έδωσε την εντύπωση, ότι επιτέλεσε το καθήκον του ως ένας αμερόληπτος και αντικειμενικός εξεταστής. Τα ευρήματα του δεν αμφισβητήθηκαν από την Υπεράσπιση, η δε αντεξέταση ήταν διευκρινιστικής φύσεως. Συνακόλουθα δέχομαι την μαρτυρία του στην ολότητά της. Η ΜΚ 2 μέσα από τον τρόπο και το ύφος με το οποίο απαντούσε δεν μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Η εντύπωση που μου δημιουργήθηκε είναι ότι παραποίησε τα γεγονότα σε μια προσπάθειά της να απαλλάξει τον εαυτό της από την ευθύνη και να αποδώσει όλη την ευθύνη για το δυστύχημα στην Κατηγορουμένη. Εστιάζομαι στον ισχυρισμό της, ότι πριν εισέλθει εντός του δρόμου έλεγξε την τροχαία κίνηση από τα δεξιά της. Από την κατεύθυνση αυτή ο δρόμος ήταν καθαρός από οχήματα. Η θέση της δεν μπορεί να γίνει πιστευτή για τους λόγους που πιο κάτω επεξηγούνται. Ερωτηθείσα κατά την αντεξέταση πόση ώρα κράτησε η διαδικασία από την στιγμή που κατέβηκε από το πεζοδρόμιο με σκοπό να εισέλθει εντός του δρόμου μέχρι την σύγκρουση η μάρτυρας απάντησε «δύο λεπτά». Δεν δέχομαι, ότι η πιο πάνω διαδικασία κράτησε δύο ολόκληρα λεπτά της ώρας. Εν' όψει της γενικότερα άσχημης εντύπωσης που μου προξένησε η μάρτυρας, θεωρώ, πως ο πιο πάνω ισχυρισμός εσκεμμένα προβλήθηκε από αυτήν. Καθότι δύο λεπτά ήταν αρκετός χρόνος για να βρεθεί το αυτοκίνητο της Κατηγορουμένης στο σημείο της σύγκρουσης εν' όψει του ότι, ο δρόμος την στιγμή που κατέβηκε από το πεζοδρόμιο ήταν καθαρός από τα δεξιά της σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της. Επίσης, δύο λεπτά είναι επαρκής χρόνος για να καταστήσει η μάρτυς σαφή την παρουσία της μέσα στο δρόμο, οπότε και η Κατηγορουμένη όφειλε, αν ήταν προσεκτική οδηγός να την αντιλαμβανόταν και να λάμβανε τα δέοντα μέτρα ώστε να μην την χτυπούσε. Σημασία έχει, ότι από το όλο πνεύμα της μαρτυρίας της, σε αντίθεση με τα όσα πιο πάνω η μάρτυρας υποστήριξε, προκύπτει, σαφώς, ότι η διαδικασία από την στιγμή που, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, έλεγξε τον δρόμο πριν κατέβει από το πεζοδρόμιο μέχρι την σύγκρουση, έλαβε χώρα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Η μάρτυρας υποστήριξε, ότι επιθυμούσε, απλώς, να ρωτήσει την μητέρα της αν της είχε φέρει τα χρήματα που χρειαζόταν. Οι δυο τους πολλές κουβέντες δεν θα μπορούσαν να ανταλλάξουν, εν' όψει του ότι η μητέρα της δεν είχε σταματήσει, αλλά εξακολουθούσε να οδηγεί προς την αντίθετη κατεύθυνση και, κατά συνέπεια, απομακρυνόταν από την μάρτυρα, υπήρχε τροχαία κίνηση στο δρόμο - οι μαθητές είχαν σχολάσει και ξεχυθεί μέσα στο δρόμο και πάνω στα πεζοδρόμια, υπήρχαν γονείς στο μέρος που περίμεναν να παραλάβουν τα παιδιά τους με τα αυτοκίνητά τους και καθηγητές που έφευγαν από το σχολείο με τα δικά τους αυτοκίνητα - και τις χώριζε απόσταση. Εν κατακλείδι, η όλη διαδικασία από την στιγμή που η μάρτυρας κατέβηκε από το πεζοδρόμιο μέχρι την σύγκρουση δεν πρέπει να κράτησε περισσότερο από κάποια δευτερόλεπτα και εν πάση περιπτώσει σαφώς πολύ λιγότερο από δύο λεπτά. Το συμπέρασμα τούτο του Δικαστηρίου υποστηρίζεται και από την ΜΚ 3, η οποία σε ερώτηση κατά την αντεξέταση πόσο χρόνο διήρκησε η πιο πάνω διαδικασία απάντησε, ότι αυτή έλαβε χώρα εντός 2 με 3 δευτερολέπτων. Υπό το φως των πιο πάνω η θέση της μάρτυρος, ότι ο δρόμος ήταν καθαρός από τα δεξιά της προτού εισέλθει σε αυτόν δεν κρίνεται αληθής. Αποδοχή της θέσης της καθιστά την παρουσία του οχήματος της Κατηγορουμένης δίπλα της εντελώς ανεξήγητη, αφού, μεταξύ άλλων, δεν θα ήταν δυνατόν η Κατηγορούμενη να είχε καλύψει την απόσταση από την αρχή του αδιεξόδου μέχρι την σύγκρουση εντός δευτερολέπτων. Ενδεχομένως, τούτο να ήταν δυνατόν αν η Κατηγορουμένη οδηγούσε με υπερβολική ταχύτητα, πράγμα, όμως, το οποίο, όμως, δεν υποστηρίζεται από την προσαχθείσα μαρτυρία. Σε κανένα σημείο της μαρτυρίας της η μάρτυρας δεν υποστήριξε, ότι η Κατηγορουμένη οδηγούσε με μεγάλη ταχύτητα. Σύμφωνα δε με την Κατηγορουμένη η ίδια οδηγούσε με πολύ χαμηλή ταχύτητα. Οδηγώντας με χαμηλή έως πολύ χαμηλή ταχύτητα δεν θα ήταν δυνατόν η Κατηγορούμενη να είχε καλύψει την απόσταση από την αρχή του αδιεξόδου μέχρι την σύγκρουση εντός δευτερολέπτων. Συνεπώς, δεν δέχομαι, ότι όταν η μάρτυρας εισήλθε εντός του δρόμου ο δρόμος ήταν καθαρός από τα δεξιά της. Η μάρτυρας εισήλθε εντός του δρόμου χωρίς να αντιληφθεί την παρουσία του οχήματος της Κατηγορουμένης. Ενδεικτικός είναι ο ισχυρισμός της, ο οποίος περιέχεται στην κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία, ότι αντιλήφθηκε την παρουσία του οχήματος της Κατηγορουμένης μόνο όταν συγκρούστηκε με αυτό. Ούτε και δέχομαι, ότι αφού εισήλθε εντός του δρόμου κοντοστάθηκε και μετά επιχείρησε να επιστρέψει στο πεζοδρόμιο από το οποίο κατέβηκε. Η μαρτυρία αυτή έρχεται σε αντίθεση με την μαρτυρία της Κατηγορουμένης σύμφωνα με την οποία η μάρτυρας επέπεσε πάνω στο όχημα της με την απότομη είσοδό της εντός του δρόμου. Απορρίπτεται, επίσης, ο ισχυρισμός της, ότι το όχημα της Κατηγορουμένης την χτύπησε με το μπροστινό του μέρος. Σύμφωνα με την Κατηγορουμένη η μάρτυρας επέπεσε στο μπροστινό αριστερό πλευρό του οχήματός της. Με την θέση της Κατηγορουμένης συνάδει και η θέση του ΜΚ 1, ο οποίος εντόπισε στο φτερό πάνω από τον αριστερό μπροστινό τροχό του οχήματος της Κατηγορουμένης σκούπισμα, που προσομοίαζε με ανθρώπινη επαφή. Περαιτέρω, η θέση επί της οποίας επέπεσε η ΜΚ 2 πάνω στο όχημα της Κατηγορουμένης, όπως αυτή έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο, σε συνδυασμό με την τελική θέση του οχήματος της Κατηγορουμένης καταρρίπτει ως αναληθή την εκδοχή της μάρτυρος, αναφορικά με τις κινήσεις της μέσα στο δρόμο. Υπό το φως των πιο πάνω θα ήταν αδύνατο η μάρτυρας να είχε κτυπηθεί από το αριστερό πλαϊνό μέρος του οχήματος της Κατηγορουμένης την στιγμή που, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, επιχειρούσε να επιστρέψει στο αριστερό πεζοδρόμιο από το μέσο της λωρίδας κυκλοφορίας της Κατηγορουμένης. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η μάρτυρας δεν κρίνεται μάρτυρας της αλήθειας, γι' αυτό και δεν δέχομαι την μαρτυρία της. Από την μαρτυρία της δέχομαι μόνο ότι πριν την σύγκρουση βρισκόταν πάνω στο πεζοδρόμιο στα αριστερά σύμφωνα με την πορεία της Κατηγορουμένης και ότι εισερχόμενη εντός της λωρίδας κυκλοφορίας της Κατηγορουμένης συγκρούστηκε με το όχημά της. Η ΜΚ 3 πρόβαλε τους ίδιους ακριβώς ισχυρισμούς όπως και η παραπονουμένη. Μέσα από τις απαντήσεις της, τον τρόπο και το ύφος με το οποίο απαντούσε δεν μου έδωσε την εντύπωση της αμερόληπτης μάρτυρος. Ήταν εμφανής η προσπάθειά της να βοηθήσει την ΜΚ 2 και φίλη της. Ερωτηθείσα κατά την αντεξέταση αναφορικά με την ταχύτητα της Κατηγορουμένης πρόβαλε τον ισχυρισμό ότι δεν θυμόταν. Η γνησιότητα του ισχυρισμού της τούτου δεν πείθει το Δικαστήριο, αφού για άλλα σημεία η μάρτυς ήταν σε θέση να δώσει λεπτομερή κατάθεση. Πιο αναλυτικά, θυμόταν, ότι είδε την Κατηγορουμένη για πρώτη φορά όταν η τελευταία αναχωρούσε από τον χώρο στάθμευσης του σχολείου, ότι η ΜΚ 2 είχε προχωρήσει πεζή μέχρι το μέσο της λωρίδας κυκλοφορίας της Κατηγορουμένης και ότι η Κατηγορουμένη είχε βάλει την ζώνη ασφαλείας της προτού ξεκινήσει. Επίσης, ενώ αδυνατούσε να περιγράψει την ταχύτητα της Κατηγορουμένης, παρόλο που, όπως η ίδια δήλωσε, παρακολουθούσε την πορεία του οχήματος της Κατηγορουμένης από τον χώρο στάθμευσης μέχρι την σύγκρουση, θυμόταν πολύ καλά να περιγράψει την ταχύτητα του οχήματος της μητέρας της ΜΚ 2 αναφέροντας, ότι αυτή οδηγούσε με πολύ χαμηλή ταχύτητα, «σημειωτόν», όπως χαρακτηριστικά ανέφερε. Επίσης, ενώ, αρχικά, ισχυρίστηκε, ότι η ΜΚ 2 έκανε το βήμα πίσω για να επιστρέψει στο πεζοδρόμιο μόνο όταν της φώναξε για να της εφιστήσει την προσοχή της στο επερχόμενο αυτοκίνητο της Κατηγορουμένης, όταν η μάρτυρας αργότερα, προφανώς, αντιλήφθηκε, ότι τούτο ενδεχομένως να εκληφθεί από το Δικαστήριο, ότι η ΜΚ 2 δεν είχε αντιληφθεί από μόνη της την παρουσία του οχήματος της Κατηγορουμένης, άλλαξε την εκδοχή της και ισχυρίστηκε, ότι πρώτα έκανε το βήμα η ΜΚ 2 προς τα πίσω και μετά της φώναξε. Η μαρτυρία της απορρίπτεται όπως και της ΜΚ 2. Αποδέχομαι από την μαρτυρία της μόνο, ότι πριν την σύγκρουση η ΜΚ 2 βρισκόταν πάνω στο πεζοδρόμιο στα αριστερά σύμφωνα με την πορεία της Κατηγορουμένης και ότι εισερχόμενη εντός της λωρίδας κυκλοφορίας της Κατηγορουμένης συγκρούστηκε με το όχημά της. Επίσης, ότι ο χρόνος που μεσολάβησε από την στιγμή που κατέβηκε από το πεζοδρόμιο μέχρι την σύγκρουση ήταν κάποια δευτερόλεπτα. Η Κατηγορουμένη μου έκανε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Ήταν σταθερή και θετική στις θέσεις της, οι οποίες έχουν ως ακολούθως. Οδηγούσε με χαμηλή ταχύτητα. Και αυτό γιατί είχε την επίγνωση, ότι θα έπρεπε να είναι ιδιαίτερα προσεκτική, καθότι οι μαθητές δεν είναι προσεκτικοί όταν χρησιμοποιούν τον δρόμο, ιδιαίτερα, όταν διασταυρώνουν. Η ΜΚ 2 εισήλθε εντός της λωρίδας κυκλοφορίας της από το πεζοδρόμιο, που βρίσκεται στα αριστερά, σύμφωνα με την πορεία της, όλως ξαφνικά και απότομα και τρέχοντας με αποτέλεσμα να χτυπήσει στο μέρος, που βρίσκεται πάνω από τον αριστερό μπροστινό τροχό του οχήματός της. Ο ισχυρισμός της ΜΚ 2 ότι κοντοστάθηκε μέσα στον δρόμο και ακολούθως επιχείρησε να επιστρέψει στο πεζοδρόμιο από το οποίο κατέβηκε με αποτέλεσμα την στιγμή εκείνη να κτυπηθεί από το όχημα της Κατηγορουμένης δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Ομοίως και ο ισχυρισμός της ΜΚ 2, ότι κτυπήθηκε με το μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου της Κατηγορουμένης. Πριν την σύγκρουση δεν είχε πατήσει φρένα. Μόνο μετά την σύγκρουση πάτησε φρένα, οπότε και το όχημά της ακινητοποιήθηκε αμέσως. Δεν είχε δει την παραπονούμενη πριν η τελευταία κατέβει από το πεζοδρόμιο για να εισέλθει εντός του δρόμου, αλλά την στιγμή που κατέβηκε από το πεζοδρόμιο. Με το που την είδε να κατεβαίνει από το πεζοδρόμιο έκανε ελιγμό προς τα δεξιά σε μια προσπάθειά της να αποφύγει την σύγκρουση μαζί της. Η όλη παρουσία της Κατηγορουμένης στο εδώλιο του μάρτυρα ήταν θετική και μέσα από τον τρόπο και το ύφος με το οποίο απαντούσε με έπεισε για την αλήθεια των ισχυρισμών της. Δεν προσπάθησε να εντυπωσιάσει το Δικαστήριο με μεγαλόστομες δηλώσεις, εντυπωσίασε, όμως, μεταξύ άλλων, με την θετικότητα της μαρτυρίας της, την ηρεμία και την καρτερικότητά της. Ήταν σαφής και σταθερή στην μαρτυρία της και δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις. Κατέθεσε αυθόρμητα και με φυσικότητα. Απαντούσε αβίαστα και χωρίς προηγουμένως να υπολογίζει τις απαντήσεις της. Συνακόλουθα δέχομαι την μαρτυρία της στην ολότητά της. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Την 15.12.04 η Κατηγορούμενη οδηγούσε το αυτοκίνητό της με αριθμούς εγγραφής ΕΤΒ 017 επί της οδού Θεσσαλονίκης στην Γεροσκήπου. Η εν λόγω οδός καταλήγει σε αδιέξοδο, όπου και βρίσκεται σχολείο. Η Κατηγορουμένη είναι καθηγήτρια και κατά τον ουσιώδη χρόνο εργαζόταν στο εν λόγω σχολείο. Η οδός Θεσσαλονίκης είναι ευθύς δρόμος και έχει δύο λωρίδες κυκλοφορίας. Η μια είναι για οχήματα, που κατευθύνονται προς το σχολείο, ενώ η άλλη για οχήματα που ακολουθούν αντίθετη κατεύθυνση. Η Κατηγορουμένη οδηγούσε εντός της δεύτερης λωρίδας κυκλοφορίας με χαμηλή ταχύτητα και κατευθυνόταν προς το σπίτι της μιας και είχε σχολάσει. Ενώ η Κατηγορούμενη οδηγούσε επί της ευθείας οδού, η ΜΚ 2 χωρίς προηγουμένως να βεβαιωθεί, ότι ο δρόμος ήταν καθαρός από οχήματα κατέβηκε τρέχοντας από το πεζοδρόμιο, που βρισκόταν στα αριστερά, σύμφωνα με την πορεία της Κατηγορουμένης, και όλως ξαφνικά και απότομα εισήλθε εντός της λωρίδας κυκλοφορίας της ανακόπτοντας την πορεία της. Η Κατηγορουμένη είδε την ΜΚ 2 την στιγμή που κατεβαίνοντας από το πεζοδρόμιο εισήλθε εντός του δρόμου. Αμέσως έκανε ελαφρύ ελιγμό προς τα δεξιά στην προσπάθειά της να αποφύγει την σύγκρουση μαζί της. Ένεκα, όμως, της μικρής απόστασης που είχε το όχημα της Κατηγορουμένης από το πεζοδρόμιο και του ότι η ΜΚ 2 εισήλθε εντός του δρόμου τρέχοντας η Κατηγορουμένη δεν κατάφερε να αποφύγει την σύγκρουση. Ως αποτέλεσμα η ΜΚ 2 επέπεσε πάνω στο φτερό που βρίσκεται πάνω από τον μπροστινό αριστερό τροχό του οχήματος της Κατηγορουμένης. Με την πτώση της ΜΚ 2 επί του οχήματος της Κατηγορουμένης, η τελευταία εφάρμοσε τα φρένα της, οπότε και το όχημά της ακινητοποιήθηκε αμέσως. Ακολούθως, η ΜΚ 2 έγειρε πάνω στο καπό του οχήματος της Κατηγορουμένης και ακολούθως έπεσε με την ράχη στην άσφαλτο. Επί της τελικής θέσης του αυτοκινήτου της Κατηγορουμένης το μήκος της καθέτου από το σημείο στο οποίο επέπεσε η ΜΚ 2 επί του πεζοδρομίου στα αριστερά σύμφωνα με την πορεία της Κατηγορουμένης είναι 1,50 μέτρα. Το αδίκημα της αμελούς οδήγησης, στο οποίο αναφέρεται το άρθρο 8 του Νόμου 86/72, έτυχε νομολογιακής ανάλυσης κατ' επανάληψη. Το κατά πόσο ένας οδηγός είναι ένοχος αμέλειας ή όχι εξαρτάται από τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Το κριτήριο της αμελούς οδήγησης είναι αντικειμενικό υπό την έννοια ότι το επίπεδο της οδήγησης που απαιτείται από τον οδηγό κρίνεται αντικειμενικά και απρόσωπα (Βλ. Charalambous v. Police

(1982)2 CLR 134 και Κυριάκου Βίττη ν. Αστυνομίας

(1990)2 ΑΑΔ 30). Η προσοχή του Δικαστηρίου επικεντρώνεται στην εξέταση του κατά πόσο ο οδηγός ενήργησε υπό τις περιστάσεις ως θα ενεργούσε ένας σώφρονας, ικανός και λογικός οδηγός και κατά πόσο εκπλήρωσε το καθήκον της δέουσας φροντίδας και μέριμνας ως προς τα άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν την ίδια με αυτόν οδό. Το καθήκον θα πρέπει να συγκεκριμενοποιείται στο πλαίσιο των γεγονότων της κάθε υπόθεσης για να αποφασισθεί η φύση του, και, όπου διαπιστώνεται η ύπαρξή του, κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει με μέτρο τον προσεκτικό και όχι τον τέλειο οδηγό (Βλ. Panayiotou v. Police

(1972)2 CLR 29 και Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 1). Υπό το φως των πιο πάνω ευρημάτων δεν βλέπω πώς η Κατηγορουμένη υπέχει οποιαδήποτε ευθύνη για την πρόκληση του επίδικου δυστυχήματος. Αυτή οδηγούσε εντός της λωρίδας κυκλοφορίας της και με χαμηλή ταχύτητα. Η γενεσιουργός αιτία της σύγκρουσης ήταν η απροειδοποίητη και όλως αιφνίδια είσοδος της ΜΚ 2 εντός της πορείας της, η οποία της ανέκοψε την πορεία. Η Κατηγορουμένη σε μια προσπάθεια να αποφύγει την σύγκρουση έκανε ελιγμό προς τα δεξιά. Δεν υπήρχε, όμως, περιθώριο για αποφυγή της σύγκρουσης, αφού όταν η ΜΚ 2 εισήλθε εντός του δρόμου το όχημα της Κατηγορουμένης βρισκόταν σε απόσταση πλησίον του πεζοδρομίου και η ΜΚ 2 εισήλθε εντός του δρόμου τρέχοντας. Κρίνω πως η Κατηγορουμένη ενήργησε υπό τις περιστάσεις ως ένας σώφρων και συνετός οδηγός και καμία ευθύνη δεν φέρει για την πρόκληση του επίδικου δυστυχήματος. Συνακόλουθα καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την υπόθεσή της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, γι' αυτό και βρίσκω την Κατηγορουμένη αθώα στην εναντίον της κατηγορία. (Υπ.) .............. Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Η μάρτυρας υποστήριξε, ότι εισερχόμενη εντός του δρόμου έκανε μόνο 3 με 4 βήματα και ως αποτέλεσμα έφτασε μέχρι το μέσο της λωρίδας κυκλοφορίας της Κατηγορουμένης. Ταυτόχρονα μιλούσε στην μητέρα της, η οποία οδηγούσε με χαμηλή ταχύτητα στην άλλη λωρίδα κυκλοφορίας και με αντίθετη κατεύθυνση. Αφού ρώτησε την μητέρα της αν της είχε φέρει τα λεφτά που της είχε ζητήσει, έκανε ένα βήμα προς τα πίσω για να επιστρέψει στο πεζοδρόμιο από το οποίο κατέβηκε. Τότε ήταν που κτυπήθηκε από το όχημα της Κατηγορουμένης. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο