← Κύπρος

Δημοκρατία ν. Χριστάκη Ιωάννου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 5025/2006, 24 Ιουλίου 2007

Δημοκρατία ν. Χριστάκη Ιωάννου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 5025/2006, 24 Ιουλίου 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDPAF:2007:11 ΣΤΟ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΑΖΕΙ ΣΤΗΝ ΠΑΦΟ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Μιχαηλίδου, Π.Ε.Δ. Χ. Μαλαχτού, Α.Ε.Δ. Ρ. Λιμνατίτου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 5025/2006 Δημοκρατία ν.

  1. Χριστάκη Ιωάννου
  2. Αντρέα Γεωργίου
  3. Χριστόφορου Αγαθοκλέους
  4. Σάββα Σωτηριάδη
  5. Πολύκαρπου Πολυκάρπου Κατηγορουμένων ------------------------ Ημερομηνία: 24 Ιουλίου 2007 Για τη Δημοκρατία : κ. Ν. Κέκκος Για τους Κατηγορούμενους 2 - 5: κ. Ρ. Ερωτοκρίτου Κατηγορούμενοι 2, 3, 4 & 5 : παρόντες --------------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ Είναι η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής πως ο πρώην κατηγορούμενος 1, γραμματέας της ΣΠΕ Πολεμίου, (πιστοποιητικό εγγραφής - Τεκμήριο 104) Χριστάκης Ιωάννου (Μ.Κ.20) (κατάθεση Τεκμήριο 116), οικειοποιήθηκε μεγάλο χρηματικό ποσό περιουσία της εταιρείας. Είναι αποδεκτά γεγονότα πως ο γραμματέας εξέδωσε 22 επιταγές της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας (Τεκμήρια 4 μέχρι 25) έναντι του λογαριασμού της εταιρείας για διάφορα ποσά, που συμποσούνται σε £97.732,42, με δικαιούχους πρόσωπα προς τα οποία ο γραμματέας είχε χρέη και προς τα οποία παρέδωσε τις επιταγές έναντι των χρεών του. Μια από τις επιταγές αυτές με αριθμό 02540069 που αφορούσε ποσό £7.000 (Τεκμήριο 22) με δικαιούχο κάποιο Ανδρέα Παναγή Γεωργίου, έφερε κατά την παρουσίαση της και δεύτερη οπισθογράφηση με υπογράφοντα τον γραμματέα. Η τελευταία οπισθογράφηση αποκάλυπτε το πρόσωπο που είχε εξαργυρώσει την επιταγή και έχρηζε διερεύνησης γιατί ο γραμματέας της εταιρείας να έχει εισπράξει το ποσό. Το γεγονός τέθηκε υπόψη του Μιχαλάκη Στυλιανού (Μ.Κ.4) (καταθέσεις Τεκμήρια 82, 83, 84 και 85) Ανώτερος Συνεργατικός Λειτουργός που εργάζεται στην Υπηρεσία Εποπτείας Συνεργατικών Εταιρειών Τμήμα Πάφου από την Ελεγκτική Υπηρεσία Συνεργατικών Ιδρυμάτων Πάφου στις 22.10.2003, οπόταν ενετάλησαν μια συνεργατική λειτουργός η Ελένη Αθηνοδώρου και δυο ελεγκτές ο Νίκος Παπακωνσταντίνου (Μ.Κ.10) (κατάθεση Τεκμήριο 99) και ο Ανδρέας Σπύρου να επισκεφθούν τη ΣΠΕ Πολεμίου για έλεγχο. Οι ελεγκτές δεν ήρθαν σε επαφή με οποιαδήποτε πρόσωπα. Όπως εξήγησε ο Ν. Παπακωνσταντίνου, υπεύθυνος της Ελεγκτικής Υπηρεσίας Συνεργατικών Εταιρειών στην Πάφο, ο έλεγχος γίνεται με βάση το έγγραφο υλικό. Ο επιτόπου έλεγχος άρχισε την Παρασκευή 24.10.2003 και διαπιστώθηκε ότι η ρηθείσα επιταγή δεν ήταν καταχωρημένη στα βιβλία της εταιρείας. Η έρευνα συνεχίστηκε τη Δευτέρα 27.10.2003 οπόταν και διαπιστώθηκε πως κι άλλες επιταγές, με διάφορους δικαιούχους, δεν ήταν καταχωρημένες. Με τη αποκάλυψη των πιο πάνω και αυθημερόν ο Μ. Στυλιανού μετέβηκε στο Πολέμι στα γραφεία της εταιρείας για να εμπλακεί προσωπικά στην έρευνα. Ο Μ. Στυλιανού είχε στις 27.10.2003 συνάντηση με το γραμματέα και ζήτησε εξηγήσεις αναφορικά με τις πιο πάνω επιταγές. Ο γραμματέας ανέφερε πως η περίπτωση αφορούσε 22 επιταγές συνολικού ποσού £100.000 που εκδόθηκαν με δικαιούχους διάφορα πρόσωπα χρεώστες κάποιου Σέργιου Σεργίου. Ο Σ. Σεργίου, συνέχισε, είχε εξασφαλίσει δάνειο £100.000 από την εταιρεία για να τακτοποιήσει οικονομικές του υποχρεώσεις και εξουσιοδότησε την εταιρεία να εκδοθούν οι ρηθείσες επιταγές εις διαταγή των διάφορων χρεωστών του. Σημειώνουμε για σκοπούς πληρότητας, πως για την επιταγή που εισέπραξε ο ίδιος ο γραμματέας έδωσε την εκδοχή πως ο δικαιούχος δεν μπορούσε να μεταβεί για εξαργύρωση της και τον εξυπηρέτησε παραδίδοντας του τα μετρητά που εισέπραξε. Προς επιβεβαίωση των λεχθέντων του, ο γραμματέας παρουσίασε το βιβλίο πρακτικών της εταιρείας (Τεκμήριο 75) όπου στις σελίδες 217 και 218 υπήρχε καταχώρηση φερόμενη ως πρακτικό συνεδρίασης της επιτροπείας ημερομηνίας 3.9.2003 σύμφωνα με το οποίο εγκρίθηκε το ρηθέν δάνειο. Καταγράφετο πως η συνεδρίαση έγινε στην παρουσία του αιτητή. Το επίμαχο πρακτικό προσυπογράφεται, εκτός από το γραμματέα, και από τον κατηγορούμενο 2, πρόεδρο της επιτροπείας και τους κατηγορούμενους 3, 4 και 5, μέλη της επιτροπείας. Είναι η θέση της Κατηγορούσας Αρχής πως το «δάνειο» προς το Σ. Σεργίου ήταν εικονικό και πως το παρουσιασθέν πρακτικό έγκρισης του κατασκευάστηκε μετά την οικειοποίηση των ποσών των επιταγών από τον γραμματέα, ενόψει και του διενεργούμενου ελέγχου, για να καλυφθεί το έλλειμμα που είχε δημιουργηθεί. Ως χρόνος διάπραξης του αδικήματος της ψευδούς καταχώρησης στο βιβλίο πρακτικών καθορίζεται με την κατηγορία 51 ο χρόνος «μεταξύ της 25ης και της 26ης Οκτωβρίου 2003» δηλαδή το Σαββατοκυρίακο που μεσολάβησε των αρχικών ερευνών στην εταιρεία. Ο πιο πάνω χρονικός προσδιορισμός προέκυψε από το περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσης του γραμματέα στην Αστυνομία ημερομηνίας 20.11.2003 (Τεκμήριο 116) που εμπλέκει άμεσα τους κατηγορούμενους 2 μέχρι
  6. Τους αποδίδει πως, με δική του πρωτοβουλία, ενημερώθηκαν για το πρόβλημα του, ότι δηλαδή είχε εκδώσει διάφορες επιταγές σε πρόσωπα που γνώριζε και επ΄ ονόματι του ιδίου, και τους εξήγησε πως θα το αντιμετώπιζε παρουσιάζοντας το ποσό ως δάνειο προς το Σέργιο Σεργίου. Συνευρέθηκε με τους κατηγορούμενους 2 μέχρι 5 στις 25 ή 26 Οκτωβρίου 2003 στα γραφεία της εταιρείας και αφού με τη σύμφωνη θέση τους συνέταξε ο ίδιος το πρακτικό με ημερομηνία 3.9.2003 οι κατηγορούμενοι 2 μέχρι 5, όπως και ο ίδιος, το προσυπέγραψαν. Ακόμη πως οι δυο αιτήσεις του Σέργιου Σεργίου υπογράφηκαν από τον τελευταίο μετά τη συγκέντρωση του Σαββατοκυρίακου. Συμπληρώθηκαν από τον ίδιο τον γραμματέα και παραδόθηκαν στον κατηγορούμενο 2 που τις υπέγραψε αναλαμβάνοντας να εξασφαλίσει τις υπογραφές και των κατηγορούμενων 3 - 5, πράγμα που έκαμε. Αντιμετωπίζουν συναφώς οι κατηγορούμενοι 2 - 5 κατηγορία για συνέργια μετά τη διάπραξη ποινικού αδικήματος κατά παράβαση των άρθρων 23, 24 και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (κατηγορία 52): ενώ γνώριζαν ότι ο γραμματέας ήταν ένοχος κλοπής από την εταιρεία τον βοήθησαν να συγκαλύψει το έλλειμμα παρουσιάζοντας το ως δάνειο στο Σέργιο Σεργίου, για να αποφύγει την τιμωρία. Από κοινού αντιμετωπίζουν ακόμη την κατηγορία της ψευδούς καταχώρησης σε βιβλίο με σκοπό την καταδολίευση κατά παράβαση των άρθρων 311(β) (ΙΙ) και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (κατηγορία 51): προσυπέγραψαν το πιο πάνω πρακτικό ενώ τέτοια συνεδρίαση ουδέποτε έγινε και συνεπώς ούτε ο αιτητής θα μπορούσε να ήταν παρών. Αντιμετωπίζουν, επίσης όλοι μαζί, δυο κατηγορίες πλαστογραφίας κατά παράβαση των άρθρων 331, 333(α), 335 και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (κατηγορίες 53 και 54) αναφορικά με τις δυο αιτήσεις που κατάρτισαν με σκοπό την παραπλάνηση λειτουργών της Ελεγκτικής Υπηρεσίας του Συνεργατισμού. Κατά τις ανακρίσεις που έγιναν από την Αστυνομία οι κατηγορούμενοι κλήθηκαν για κατάθεση και έδωσαν όλοι γραπτή κατάθεση στις 19.11.
  7. Όλοι κατέθεσαν πως είχε γίνει συνεδρίαση στις 3.9.2003 και πως σ΄ αυτή αξιολόγησαν αίτημα του Σέργιου Σεργίου που ήταν μάλιστα παρών. Προσήφθησαν συνεπώς κατηγορίες εναντίον τους για ψευδείς πληροφορίες σε αστυνομικό κατά παράβαση του άρθρου 114 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (κατηγορίες 55, 56, 57 και 58 αντίστοιχα) εφόσον είναι η θέση της Κατηγορούσας Αρχής πως τέτοια συνεδρίαση ουδέποτε έγινε. Οι κατηγορούμενοι κατηγορήθηκαν γραπτώς στις 20.12.2003 (Τεκμήρια 71 - 74 αντίστοιχα). Ο κατηγορούμενος 2 επιφυλάχθηκε να ομιλήσει στο Δικαστήριο. Οι υπόλοιποι αρνήθηκαν τις κατηγορίες. Οι κατηγορούμενοι καταθέτοντας ενόρκως υποστήριξαν πως υπήρξε νομότυπη συνεδρίαση της επιτροπείας, όχι την 3.9.2003, αλλά σε μεταγενέστερη ημερομηνία, την πρώτη εβδομάδα του Σεπτέμβρη και πως αξιολόγησαν καλή τη πίστη και ενέκριναν το ενώπιον τους αίτημα του Σέργιου Σεργίου, που παραδέχονται πως δεν παρευρίσκετο στη συνεδρίαση, προσυπογράφοντας λίγες μέρες μετά και αφού καθαρογράφηκε στο βιβλίο το σχετικό πρακτικό. Το περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσης του γραμματέα στην Αστυνομία είναι καταπέλτης κατά των κατηγορουμένων 2 -
  8. Σε συνδυασμό με μη αμφισβητούμενα περιστατικά, τεκμηριώνει την τέλεση των επιλήψιμων πράξεων από τους κατηγορούμενους 2 - 5 με την απαραίτητη ένοχο διάνοια. Κατά την κύρια εξέταση του γραμματέα παρουσιάστηκε και έγινε τεκμήριο η πιο πάνω γραπτή του κατάθεση. Είχε προηγηθεί η πιο κάτω εξέταση: «Ε. Θα σου δείξω αυτό το έγγραφο κ. Ιωάννου και πες μου σε παρακαλώ αν το αναγνωρίζεις. (Ο μάρτυρας βλέπει κάποιο έγγραφο) Α. Ναι. Ε. Είναι η κατάθεση που έδωσες στην Αστυνομία; Α. Ναι. Ε. Υιοθετείς το περιεχόμενο της κατάθεσης σου κ. Ιωάννου; Α. Δεν θυμούμαι ακριβώς τώρα διότι πρέπει να τη διαβάσω, να ξέρω. Ε. Θέλεις να τη διαβάσεις; Α. Αλλά απ΄ ότι φαίνεται είναι το πρωτότυπο, είναι οι υπογραφές μου, ό,τι είπα τότες, σίγουρα θα είναι αυτή.» Κρίθηκε πως με τα λεχθέντα του ο μάρτυρας υιοθετούσε το περιεχόμενο της γραπτής του κατάθεσης. Εξέφρασε αρχικά τη θέση πως θα έπρεπε να διέλθει το περιεχόμενο της, παρατηρώντας όμως ότι επρόκειτο περί του πρωτοτύπου που έφερε την υπογραφή του θεώρησε πως αναμφίβολα εμπεριέχει ότι ο ίδιος είχε καταθέσει. Η γραπτή του κατάθεση έγινε τεκμήριο και θεωρείται, σύμφωνα με το άρθρο 25 του Περί Αποδείξεως Νόμου ότι αποτελεί μέρος της κύριας εξέτασης του γραμματέα. Ό,τι εκ των υστέρων παρατηρούμε, έχοντας πλέον υπόψη και την αντεξέταση που ακολούθησε, είναι πως ο μάρτυρας εντέχνως απέφυγε να δηλώσει ρητά πως υιοθετούσε το περιεχόμενο της γραπτής του κατάθεσης. Στην αντεξέταση ο γραμματέας ανέτρεψε την ουσία των όσων διατύπωνε στη γραπτή του κατάθεση. Υποστήριξε πως όσο κι αν ο ίδιος είχε δημιουργήσει έλλειμμα στην εταιρεία συνεπεία κακοδιαχείρισης, η επιτροπεία δεν το γνώριζε. Ο Σ. Σεργίου, φίλος του, που κάποιους μήνες πιο πριν είχε μιλήσει στον ίδιο ζητώντας του να διευθετήσει ώστε να πάρει κάποιο μικρότερο δάνειο, θα τον βοηθούσε αιτούμενος ενυπόθηκο δάνειο £100.000 προσφέροντας κτήματα του προς εξασφάλιση. Ούτε αυτό το γνώριζε η επιτροπεία προς την οποία η περίπτωση παρουσιάστηκε ως ένα γνήσιο αίτημα δανείου. Συνεδρίαση κατά την οποία αξιολογήθηκε και εγκρίθηκε το αίτημα του Σ. Σεργίου έγινε, όχι όμως στις 3.9.2003, αλλά 2-3 μέρες μεταγενέστερα. Όταν ένας μάρτυρας υιοθετεί μια γραπτή του κατάθεση με μια απλή κατάφαση σε σχετική ερώτηση και στη συνέχεια περιγραφικά στη δια ζώσης μαρτυρία του απορρίπτει το περιεχόμενο της και λέγει κάτι το διαφορετικό και ανατρεπτικό της πρώτης θέσης, νομίζουμε πως ότι πρέπει να εκλαμβάνουμε ως η θέση του μάρτυρα ενώπιον του Δικαστηρίου, είναι η δεύτερη και τελευταία του θέση. Αναπόφευκτα όταν δεν επανεξετάζεται ώστε να τοποθετηθεί επί της διάστασης των θέσεων του. Πολύ περισσότερο, θα λέγαμε, όταν η υιοθέτηση της γραπτής κατάθεσης θα μπορούσε να επιδεχόταν αμφισβήτηση. Ουσιαστικά καταλήγουμε στο ίδιο αποτέλεσμα όπως θα συνέβαινε αν η γραπτή κατάθεση είχε την υπόσταση απλά μιας προηγούμενης αντιφατικής δήλωσης. Το περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσης, έστω δικονομικά μαρτυρία ενώπιον μας, και έχοντας κάποια αντικειμενικά εχέγγυα για να κριθεί ως αληθές, έχει ανατραπεί εκ θεμελίων από τον ίδιο τον καταθέτη με μεταγενέστερη ενώπιον μας μαρτυρία του. Θεωρούμε ανασφαλές να βασιστούμε στη γραπτή κατάθεση ενός προσώπου που με τόση ευκολία αυτοανατρέπεται. Ποια η εξασφάλιση πως, αναμφίβολα εμπλεκόμενος ο ίδιος, δεν εξυπηρετούσε τότε κάποιες σκοπιμότητες όπως ενδεχομένως σήμερα κάποιες άλλες; Σύμφωνα με τον Αναπληρωτή Υπαστυνόμο Παναγιώτη Κουντουρέσιη (Μ.Κ.1) (κατάθεση Τεκμήριο 1) η υπό συζήτηση γραπτή κατάθεση του γραμματέα ήταν η δεύτερη. Είχε προηγηθεί άλλη στις 6.11.2003 επίσης θεληματική. Αφορούσε τις εναντίον του καταγγελίες και θα θεωρούσαμε έλλειψη στην μαρτυρία ότι ουδέποτε τέθηκε υπόψη μας. Αν μέρος της μαρτυρίας του είχε οποιαδήποτε προοπτική αποδοχής θα έπρεπε να γνωρίζουμε κατά πόσο η αρχική του θέση συνήδε ή αντιμάχετο την όποια ενώπιόν μας εκδοχή του. Ο κατηγορούμενος 3 στη μαρτυρία του είπε πως στην κατάθεσή του της 6.11.2003 ο γραμματέας είχε καταθέσει πως είχε συμφωνήσει με το Σ. Σεργίου να αιτηθεί ο τελευταίος υψηλότερο δάνειο από ότι χρειαζόταν και να πάρει τη διαφορά ο γραμματέας. Η υπεράσπιση πρότεινε την παρουσίαση της κατάθεσης του γραμματέα της 6.11.2003 αλλά η Κατηγορούσα Αρχή δεν συναίνεσε στην παρουσίασή της. Ούτε την τελευταία προβαλλόμενη εκδοχή αισθανόμαστε ασφαλείς στο να αποδεχτούμε για τους ίδιους λόγους, αλλά και περαιτέρω, γιατί σε αυτή ήταν ευδιάκριτη η προσπάθεια εξυπηρέτησης των κατηγορουμένων, χωρίς τούτο να άπτεται του ζητήματος της ενοχής των τελευταίων. Ούτε η πρώτη εκδοχή λαμβάνεται υπόψη εναντίον των κατηγορουμένων ούτε η δεύτερη υπέρ τους. Μας είναι αδιάφορο στην αξιολόγηση της δεύτερης το ότι προέρχεται από μάρτυρα της Κατηγορούσας Αρχής. Ο γραμματέας ήταν στα μάτια μας πλήρως αναξιόπιστος και καμιά «ταμπέλα» δε θα μπορούσε να προσδώσει αποδεικτική αξία στη μαρτυρία του. Δεν θα υπεισέλθουμε σε επιμέρους πτυχές της μια ή της άλλης θέσης του εφόσον κρίνουμε πως θα πρέπει να αγνοήσουμε παντελώς την έλευση του από το εδώλιο του μάρτυρα. Όσο και αν διακρίνουμε κάποιες σκοπιμότητες στην προώθηση κάποιων θέσεων του είναι πιστεύουμε άσκοπο και μόνο σύγχυση μπορεί να προκαλέσει ο οποιοσδήποτε σχολιασμός επιμέρους πτυχών μιας μαρτυρίας στην οποία καμιά βαρύτητα δε θα μπορούσε να αποδοθεί. Αν υπάρχουν κάποιες αλήθειες στη μαρτυρία του αυτές θα πρέπει να τεκμηριωθούν με άλλη αξιόπιστη μαρτυρία. Η δική του μαρτυρία έχει μηδενική αποδεικτική αξία. Ένας άλλος μάρτυρας που με την κατάθεσή του στην αστυνομία εμπλέκει τον εαυτό του και ενοχοποιεί τους κατηγορουμένους είναι ο υποτιθέμενος χρεώστης ο Σέργιος Σεργίου (Μ.Κ.16) (κατάθεση Τεκμήριο 76). Ο Σ. Σεργίου υιοθέτησε την κατάθεση του όπου είχε πει ότι χρειαζόταν δάνειο ύψους £30.000 και είχε γι' αυτό μιλήσει στον γραμματέα. Τοποθετεί τα περιστατικά ένα με ενάμιση μήνα πριν την κατάθεσή του, που ήταν στις 20.11.
  9. Μετά 4 - 5 ημέρες συνάντησε το γραμματέα και του παράδωσε τους τίτλους των κτημάτων του για υποθήκευση. Πέρασαν δυο εβδομάδες, αναφέρει, και ζήτησε κατεπειγόντως χρήματα από το γραμματέα που του έδωσε μια επιταγή για £7.000 (Τεκμήριο 6). Στη συνέχεια, 15 ημέρες μετά του ζήτησε κι άλλα χρήματα και ο γραμματέας τον συνάντησε σε μια βενζίνη και του έδωσε £3.000 μετρητά, χωρίς ο ίδιος να υπογράψει οιαδήποτε απόδειξη. Τα ποσά θα αφαιρούνταν από το δάνειο. Τις αιτήσεις για το δάνειο υπόγραψε τέλη του Οκτώβρη του 2003 μετά που είχε, όπως αναφέρει, δημιουργηθεί το πρόβλημα. Ο γραμματέας τον επισκέφθηκε στην Πάφο και τις αιτήσεις υπόγραψε στο αυτοκίνητο του τελευταίου. Γύρω στις 26 με 27.10.2003 αναφέρει, του τηλεφώνησε ο κατηγορούμενος 2 πως διαπιστώθηκε έλλειμμα £100.000 στη Σ.Π.Ε. Πολεμίου και πως ο γραμματέας θα πήγαινε φυλακή και μόνο αυτός θα μπορούσε να τον σώσει αποδεχόμενος να παρουσιαστεί σαν ενυπόθηκος οφειλέτης σε δάνειο £100.
  10. Για το ζήτημα του τηλεφώνησε και ο ίδιος ο γραμματέας. Μετά μια - δυο ημέρες τα ίδια πρόσωπα του τηλεφώνησαν και μετέβηκε στην Σ.Π.Ε. Πολεμίου και ενώπιον αξιωματούχων του συνεργατισμού υπόγραψε δυο έγγραφα. Ο Θεόδωρος Φωτίου, (Μ.Κ.18) (κατάθεση Τεκμήριο 114) ερευνών λειτουργός, τον ρώτησε αν είχε ζητήσει δάνειο £100.000 και για να καλύψει το γραμματέα απάντησε θετικά. Ο Σ. Σεργίου μας έκαμε φτωχή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Δεν υπάρχει μαρτυρία ότι ήρθε σε οποιαδήποτε συνεννόηση με τους λοιπούς κατηγορουμένους, πέραν του κατηγορούμενου 2, ωστόσο παρουσιάζεται ως συναυτουργός στην προώθηση του ιδίου εγκληματικού σχεδίου. Η μαρτυρία του πρέπει να αντιμετωπιστεί κάτω από αυτό το φακό. Βρίσκουμε πως η κατάθεση του κινείται στην ίδια γραμμή με την γραπτή κατάθεση του γραμματέα της ίδιας ημερομηνίας, τούτο όμως δεν είναι εχέγγυο της αλήθειας. Οι σχέσεις του με τον γραμματέα ήταν στενές. Δεν αποκαλύφθηκαν σε όλο τους το εύρος. Πέραν της επιταγής των £7.000 (Τεκμήριο 6) που δια ζώσης αρνήθηκε ότι σχετιζόταν με το δάνειο που είχε ζητήσει, προκύπτει από τα αποδεκτά γεγονότα πως ο Σ. Σεργίου είχε εξαργυρώσει και εισπράξει σε μετρητά την επιταγή, Τεκμήριο 18, για το ποσό των £3.
  11. O Σ. Σεργίου μαρτύρησε πως δεν θυμάται τι έκανε τα χρήματα, αν ο ίδιος τα χρησιμοποίησε. Αναφέρθηκε ακόμα ο μάρτυρας στην επιταγή Τεκμήριο 24 για το ποσό των £2.007 λέγοντας πως την αναγνωρίζει. Στην γραπτή του κατάθεση, που ήταν σύντομα μετά τα γεγονότα, είχε πει πως οι δυο τελευταίες επιταγές δεν του είχαν δοθεί έναντι δανείου. Τις οπισθογράφησε, και είτε τις έδωσε πίσω στο γραμματέα, είτε τις εξαργύρωσε ο ίδιος και έδωσε τα χρήματα στο γραμματέα. Φαίνεται πως πολλά χρήματα κυκλοφορούσαν από τα χέρια του γραμματέα στα χέρια του Σ. Σεργίου. Έξη με επτά φορές ως φίλος του ζήτησε βοήθεια, ανάφερε ο μάρτυρας, αλλά δε θυμάται τι ποσά του έδιδε ο γραμματέας. Βρέθηκε, αναφέρει, επ΄ ονόματι του ένα άλλο δάνειο £68.000, το οποίο πλήρωσε παρά το ότι δεν ξέρει αν είχε πάρει τόσα πολλά χρήματα. Δεν μας διαφεύγει ακόμη πως σε συνάντηση σε σταθμό βενζίνης ο γραμματέας του έδωσε £3.000 σε μετρητά χωρίς καν να του ζητήσει να υπογράψει απόδειξη. Ακούστηκε πως ο Σ. Σεργίου αποκαλούσε το γραμματέα πατέρα. Τώρα που ο γραμματέας είναι στη φυλακή, διατείνεται ο Σ. Σεργίου πως του επέστρεψε τα χρήματα που είχε λάβει, δεν έχει όμως προς τούτο αποδείξεις. Ο Σ. Σεργίου αποδέχτηκε να επιβαρυνθεί δάνειο £100.000 και να υποθηκεύσει περιουσία του για να βοηθήσει το γραμματέα. Δεν αποδεχόμαστε τη θέση του πως πείστηκε από τις διαβεβαιώσεις του κατηγορούμενου 2 και του γραμματέα πως ήταν κάτι το τυπικό. Ο Σ. Σεργίου ήταν πρόσωπο με πολλές δοσοληψίες με τράπεζες και χρηματοδοτικούς οργανισμούς και αντιλαμβανόταν τι σήμαινε να είναι χρεώστης για £100.
  12. Η θέση του πως τα κτήματά του δεν θα υποθηκεύονταν γιατί ήταν ήδη υποθηκευμένα, είναι ένα αφελές επιχείρημα. Πάλιν θα ήταν υπόλογος για το ποσό. Είδαμε πως στο τέλος της ημέρας ένα κτήμα του πράγματι υποθηκεύτηκε για το δάνειο αυτό. Δεν μπορούμε να αποκλείσουμε ο Σ. Σεργίου να κατευθύνθηκε στην κατάθεσή του από το γραμματέα για να εξυπηρετήσει συμφέροντα του γραμματέα ή και των δυο και τούτο παρά το ότι εκ πρώτης τα συμφέροντα του γραμματέα θα εξυπηρετούνταν με θέσεις όπως αυτές που προβάλλουν οι κατηγορούμενοι. Μια άλλη πτυχή του ζητήματος αφορά αυτό που κατάθεσε ο Λοχίας 2813 Σταμάτης Σταμάτη, πως παρά την παραδοχή συνεργίας από το Σ. Σεργίου η νομική υπηρεσία αποφάσισε να μην διωχθεί και να χρησιμοποιηθεί ως μάρτυρας κατηγορίας. Έχει λοιπόν, μπορεί κάποιος να σκεφθεί, υποχρέωση να εκπληρώσει ο μάρτυρας. Περαιτέρω υπάρχει και ένα τεράστιο οικονομικό συμφέρον για τον Σ. Σεργίου. Η θέση του για εικονικό δάνειο τον εξυπηρετεί ίσως για να απαλλαγεί από χρεώστης της εταιρείας για το ποσό των £100.000 και να εξαλειφθεί η υποθήκη επί της περιουσίας του. Καταλήγουμε πως δεν μπορούμε να βασιστούμε στη μαρτυρία του Σ. Σεργίου όπου αυτή δεν ενισχύεται και ουσιαστικά αποδεικνύεται με άλλη μαρτυρία. Δεν έχουμε αξιόπιστη μαρτυρία ώστε με ασφάλεια να καταλήξουμε σε ευρήματα γεγονότων σε σχέση με τις επαφές του με το γραμματέα, πότε πραγματικά ζήτησε δάνειο, τι συνεννόηση είχαν μεταξύ τους και πότε υπόγραψε αιτήσεις για δάνειο. Ούτε για τις επαφές και συνεννοήσεις του με τον κατηγορούμενο 2 έχουμε ενώπιόν μας αξιόπιστη μαρτυρία. Έχοντας υπόψη τις σχέσεις του με το γραμματέα μας ξενίζει γιατί η επαφή για να εμπλακεί στο εγκληματικό σχέδιο να γίνεται αρχικά από τον κατηγορούμενο 2 εκτός κι΄ αν είχε και με τον τελευταίο ανάλογες σχέσεις που δεν αποκαλύφθηκαν. Η ουσία είναι πως παρουσιάστηκε ενώπιόν μας ένα σενάριο, που στην πτυχή του πριν την εμπλοκή της υπηρεσίας εποπτείας και της ελεγκτικής υπηρεσίας του Συνεργατισμού, με κομβική ημερομηνία την 27.10.2003, που είναι και η σημαντική περίοδος γιατί τα όσα ακολούθησαν είναι κοινό έδαφος, που δεν εδράζεται σε αξιόπιστη μαρτυρία. Μπορεί το σενάριο να είναι στην ολότητα του ή μερικώς αληθινό πλην όμως προέρχεται από μάρτυρες που ήταν αναξιόπιστοι. Η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής θα πρέπει να κριθεί επί της λοιπής παρουσιασθείσας μαρτυρίας. Η καρδιά της υπόθεσης είναι η κατηγορία 51 της ψευδούς καταχώρησης σε βιβλίο, αυτό των πρακτικών. Είναι κοινό έδαφος πως οι κατηγορούμενοι προσυπέγραψαν το επίδικο πρακτικό. Είναι επίσης κοινό έδαφος πως συνεδρίαση δεν έγινε στις 3.9.
  13. Έγινε μεταγενέστερα όπως διατείνονται οι κατηγορούμενοι ή ποτέ ως πραγματική συνεδρίαση, όπως είναι η θέση της Κατηγορούσας Αρχής. Το ζήτημα είναι κατά πόσο ο κάθε συγκεκριμένος κατηγορούμενος ενήργησε προσυπογράφοντας με σκοπό την καταδολίευση ή κατά πόσο υπάρχει το περιθώριο της αμφιβολίας είτε γιατί συνέβηκε αυτό που ο καθένας υποστηρίζει είτε κάτι άλλο. Η υπεράσπιση δεν έχει το βάρος να πείσει για τη θέση της. Το βάρος βρίσκεται στους ώμους της Κατηγορούσας Αρχής να πείσει για την ενοχή του κάθε κατηγορούμενου πέρα από κάθε λογική αμφιβολία. Θα εξετάσουμε λοιπόν τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ο κάθε κατηγορούμενος προσυπέγραψε το πρακτικό για να διαπιστώσουμε κατά πόσο τεκμηριώνεται πέρα από κάθε λογική αμφιβολία ότι ενήργησε με σκοπό την καταδολίευση. Η διαδικασία Όταν κάποιο πρόσωπο μέλος της εταιρείας επιθυμεί να δανειστεί χρήματα από την εταιρεία υποβάλλει προς τούτο γραπτή αίτηση. Υπάρχει τυποποιημένο έντυπο που για σκοπούς ορθής συμπλήρωσης και ομοιομορφίας συμπληρώνεται, είτε από το γραμματέα, είτε από άλλο υπάλληλο της εταιρείας. Η αίτηση πρέπει να υπογραφεί από το μέλος - αιτητή. Την αίτηση παραλαμβάνει ο γραμματέας και την παρουσιάζει στην επόμενη συνεδρίαση της επιτροπείας με τις εισηγήσεις του για έγκριση ή απόρριψη. Η επιτροπεία σε απαρτία, που ικανοποιείται εφόσον παρίστανται τρία από τα πέντε μέλη της, αποφασίζει. Τηρούνται πρακτικά της συνεδρίασης από τον γραμματέα που προσυπογράφονται από τον τελευταίο και τα παρευρισκόμενα μέλη. Εφόσον η αίτηση εγκριθεί οι μετέπειτα διαδικασίες διεκπεραιώνονται από τον γραμματέα χωρίς εμπλοκή της επιτροπείας. Το ποσό του «δανείου» Ένα στοιχείο στην υπόθεση είναι το ύψος του δανείου προς τον Σ. Σεργίου που ενέκριναν οι κατηγορούμενοι. Εξηγήθηκε από τους Μ. Στυλιανού και Θ. Φωτίου πως οι Ειδικοί Κανονισμοί της ΣΠΕ Πολεμίου καθόριζαν ως μέγιστο ποσό που μπορεί να παραχωρηθεί σε ένα μέλος αυτό των £5.000 με εγγυητές ή υποθήκη και το ποσό του δανείου δεν πρέπει σε τέτοια περίπτωση να ξεπερνά το 60% της αξίας του ακινήτου σε αναγκαστική πώληση. Η εξασφάλιση μπορεί διαζευκτικά να είναι η δέσμευση καταθέσεων του αιτητή. Σε αυτή την περίπτωση δεν υπάρχει όριο. Ο δανεισμός μπορεί να φτάσει το 75% του ποσού των καταθέσεων που δεσμεύονται. (Καν. 6(α) των Ειδικών Κανονισμών της Σ.Π.Ε. Πολεμίου, Τεκμήριο 103). Αναμφίβολα έγινε παραβίαση των κανονισμών από την επιτροπεία. Ο κατηγορούμενος 2 είπε πως £100.000 ήταν ένα «μεσαίο» δάνειο. Δεν ήταν είπε το μοναδικό. Είχε δοθεί ανάλογο και σε κάποιο Νεόφυτο. Ο κατηγορούμενος 3 ήταν της εντύπωσης πως θα μπορούσαν να δώσουν δάνειο £5.000 - £6.000 με μόνο την προσωπική δέσμευση του Αιτητή και όταν το δάνειο ήταν ενυπόθηκο να μην ξεπερνά το 60% της αξίας του ακινήτου. Η περίπτωση Σ. Σεργίου ήταν, αναφέρει ο κατηγορούμενος 3, η πρώτη φορά που ενέκριναν ενυπόθηκο δάνειο στη δική του θητεία. Ο κατηγορούμενος 4 γνώριζε πως δεν μπορούσαν να παραχωρήσουν δάνειο πέραν των £5.000 αν η εξασφάλιση ήταν προσωπική του πρωτοφειλέτη και των εγγυητών του. Όταν όμως υπήρχε υποθήκη που κάλυπτε το ποσό, ο γραμματέας τον διαβεβαίωσε πως δεν υπήρχε πρόβλημα. Ο κατηγορούμενος 5, αναφορικά με άλλο ζήτημα, απάντησε πως δεν ήξερε τους κανονισμούς της εταιρείας. Έχουμε αποκομίσει την εντύπωση πως ο κανονισμός σχετικά με το ανώτατο όριο του ποσού του δανεισμού, δεν τηρείτο με ευλάβεια. Συμβαίνει παράτυπα, διάφορες ΣΠΕ, να δίνουν δάνεια πέραν του ορίου τους, αποκάλυψε ο Μ. Στυλιανού, σε κάθε όμως περίπτωση το ποσό των £100.000 ήταν υπέρμετρα υψηλό για τα δεδομένα της ΣΠΕ Πολεμίου και αυτό ήταν σίγουρα αντιληπτό στους κατηγορούμενους. Άλλωστε όταν στις 27.10.2003 η περίπτωση τέθηκε υπόψη τους από τον Μ. Στυλιανού και τους αναφέρθηκε ότι υπερέβησαν την εξουσία τους, δεν επικαλέσθηκαν ότι ενέργησαν εντός των Κανονισμών αλλά κατέφυγαν σε δικαιολόγηση της υπέρβασης τους με αναφορά στις προσωπικές συνθήκες του Σ. Σεργίου. Το ερώτημα είναι κατά πόσο η έγκριση δανείου για ένα τόσο μεγάλο ποσό σε σχέση με το ποσό που θα μπορούσε να παραχωρηθεί, είναι στοιχείο καταλυτικό ή έστω ενδεικτικό του ότι οι κατηγορούμενοι γνώριζαν πως ο γραμματέας είχε κλέψει το ποσό. Ο γραμματέας είχε οικειοποιηθεί ένα μεγάλο ποσό που για να καλυφθεί απαιτείτο η παρουσίαση ενός ανάλογα μεγάλου δανείου. Απαιτείτο η έγκριση 20 δανείων των £5.000 για να καλυφθεί το έλλειμμα. Στον αντίλογο μπορεί κάποιος να υποστηρίξει πως, αφότου άρχισε ο έλεγχος της εταιρείας στις 24.10.2003 και θα συνεχιζόταν στις 27.10.2003, ουδείς θα αποτολμούσε να εμπλακεί στο ενδιάμεσο προσυπογράφοντας την έγκριση ενός δανείου £100.000 αντί μέχρι £5.000 που εδικαιούτο. Είναι αποδεκτό γεγονός πως η κατηγορούμενοι δεν γνώριζαν, πέραν του Σ. Σεργίου, οιονδήποτε από τους δικαιούχους των 22 επιταγών και δεν έχει υποδειχθεί άλλο συμφέρον τους στην υπόθεση. Εάν δεν είχαν εμπλοκή μέχρι τις 24.10.2003 που άρχισε ο έλεγχος, γιατί να εμπλακούν όταν ο έλεγχος ήταν σε εξέλιξη. Δεν έχει υποδειχθεί πως ο γραμματέας είχε τέτοιο έλεγχο ή επιρροή στους κατηγορούμενους ή τους κρατούσε με κάποιο τρόπο στο χέρι, ώστε να τους πείσει ή εμμέσως εξαναγκάσει να εμπλακούν στο στάδιο εκείνο. Οι αιτήσεις δανείου και οι τίτλοι της περιουσίας που θα υποθηκευόταν Το Τεκμήριο 49 είναι τυποποιημένο έντυπο αίτησης προς την ΣΠΕ Πολεμίου συμπληρωμένο κατά τρόπο που να παρουσιάζει το Σέργιο Σεργίου ως αιτητή για δάνειο £40.
  14. Προτείνεται ως εξασφάλιση της εταιρείας η υποθήκευση τριών κτημάτων με «αρ. τίτλου» 8075, 7333 και
  15. Το Τεκμήριο 53 είναι η αίτηση του Σ. Σεργίου για δάνειο £60.000 με προτεινόμενο για υποθήκευση το κτήμα με «αρ. τίτλου»
  16. Τα Τεκμήρια 52, 51, 50 και 54 είναι τα πιστοποιητικά εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας των περιουσιών με τους πιο πάνω αριθμούς τίτλων αντίστοιχα. Όλα τα πιο πάνω έγγραφα παραδόθηκαν στην Αστυνομία στις 13.11.2003 από την Άντρη Χριστοδούλου (Μ.Κ.6) (καταθέσεις Τεκμήρια 88 και 89), υπάλληλο της ΣΠΕ Πολεμίου από το 1999, με καθήκοντα γραφέα. Παρατηρούμε πως τα τέσσερα πιστοποιητικά εγγραφής εκδόθηκαν από το Κτηματολόγιο στις 18.9.
  17. Υπογράφηκαν και επικυρώθηκαν από τον Κτηματολογικό γραφέα Κυριάκο Ιωάννου (Μ.Κ.14) (κατάθεση Τεκμήριο 107). Μαρτύρησε ο Κ. Ιωάννου πως την έκδοση των αντιγράφων αιτήθηκε στις 18.9.2003, ο Σέργιος Σεργίου. Το Κτηματολόγιο δεν διατηρεί αρχείο ώστε να ήταν δυνατό να διαφανεί κατά πόσο παλαιότερα και πότε είχαν εκδοθεί, αν ποτέ, άλλα αντίγραφα. Τα συγκεκριμένα αντίγραφα (Τεκμήρια 52, 51, 50 και 54), που ήταν αυτά που κρατούνταν στην εταιρεία μαζί με στις σχετικές αιτήσεις, δεν μπορεί να ήταν στα χέρια του γραμματέα ή να υποδείχθηκαν ή να τα είδαν οι κατηγορούμενοι σε συνεδρίαση που οι ίδιοι τοποθετούν την πρώτη εβδομάδα του Σεπτεμβρίου του
  18. Κατά την αντεξέταση του κατηγορούμενου 2 στη δικάσιμο της 15.5.2007, τέθηκε υπόψη του το ζήτημα της ημερομηνίας έκδοσης των αντιγράφων των τίτλων. Ήταν η θέση του πως, αυτός είχε δει ήταν φωτοτυπίες, χωρίς ημερομηνία έκδοσης. Μας φαίνεται παράξενο να είχε παρατηρήσει κάτι τέτοιο και να του απέδιδε σημασία, ώστε να το θυμόταν. Ο κατηγορούμενος 3 στην κύρια του εξέταση υποστήριξε πως κατά την συνεδρίαση ο γραμματέας είχε πει πως είχε τους τίτλους του Σ. Σεργίου. Κρατούσε φωτοτυπίες τίτλων και αναφέρθηκε στις τοποθεσίες που βρίσκονταν τα κτήματα. Ο κατηγορούμενος 3 δεν τα έπιασε στα χέρια του. Ο κατηγορούμενος 3 μαρτύρησε στις 6.6.
  19. Ο κατηγορούμενος 4 μαρτύρησε στην κύρια εξέταση του πως κατά την συνεδρία ο γραμματέας είχε πάνω στο γραφείο του έγγραφα που φαίνονταν να είναι αντίγραφα τίτλων ιδιοκτησίας. Είχε μάλιστα πει πως επρόκειτο για τα κτήματα που θα υποθηκεύονταν. Ο κατηγορούμενος 4 δεν τα διάβασε. Ο κατηγορούμενος 4 μαρτύρησε στις 18.6.
  20. Ο κατηγορούμενος 5, που μαρτύρησε επίσης στις 18.6.2007 παρουσίασε φωτοαντίγραφα των αντιγράφων που κατά την θέση του κρατούσε ο γραμματέας (Τεκμήρια 117 - 120). Τα είχε ζητήσει και παραλάβει από τον τελευταίο 1 - 2 μέρες μετά την συνεδρίαση. Είχε αντιπαλότητα με τον γραμματέα, όπως διατείνεται, και ήθελε να ελέξει τη διαβεβαίωση που ο γραμματέας είχε δώσει στην επιτροπεία ότι τα κτήματα εξασφάλιζαν το δάνειο. Παρά τις ανησυχίες ή τα όποια ερωτηματικά ή τις προσδοκίες να διαπιστώσει σφάλμα του γραμματέα, που ενώπιον μας προέβαλε, ουδέποτε έλεγξε τη βασιμότητα της διαβεβαίωσης του γραμματέα και είχε ήδη προσυπογράψει την έγκριση του δανείου. Τα παρουσιασθέντα φωτοαντίγραφα δεν έχουν ημερομηνία έκδοσης. Το ερώτημα είναι κατά πόσο ο κατηγορούμενος 5 τα κατείχε από τους ουσιώδης χρόνους ή μήπως ο κατηγορούμενος 5, ή κάποιος άλλος, τα εξασφάλισε την τελευταία στιγμή και παρουσιάστηκαν μέσω του κατηγορούμενου 5, που ήταν και ο τελευταίος μάρτυρας στην υπόθεση. Απορρίπτουμε την εκδοχή του κατηγορούμενου
  21. Τέτοια θέση δεν υποβλήθηκε στον γραμματέα κατά την αντεξέταση του. Το πλέον όμως καταλυτικό επί του ζητήματος είναι το περιεχόμενο της κατάθεσης του κατηγορούμενου 5 της 19.11.
  22. Κατέθεσε ως εξής (σελ. 3, Τεκμήριο 94): «Εκεί κατά τη συνεδρία στο γραφείο μπροστά μας ήταν 3 - 4 τίτλοι κτημάτων και ο Γραμματέας μας τα έδειξε τα κοτσιάνια. Δεν πήρα στα χέρια μου τα κοτσιάνια αυτά ούτε τα μελέτησα να δω εάν ήταν στο όνομα του Σέργιου, τοποθεσία κτημάτων, αξία κτημάτων και άλλα συναφή. Είδα ότι ήταν τίτλοι όμως. Μου παρουσιάζεται τέσσερις τίτλους κτημάτων από το τμήμα Κτηματολογίου και χωρομετρίας που ανήκουν στο Σέργιο Σεργίου και αφορούν κτήματα στο Πολέμι. Δεν ξέρω εάν είναι αυτοί οι τίτλοι που μας παρουσίασαν εκείνη την ημέρα στη Συνεδρία της ΣΠΕ Πολεμίου ή αν ήταν άλλοι τίτλοι γιατί όπως σας ανάφερα δεν πήρα στα χέρια μου τους τίτλους αυτούς για να τους μελετήσω. Επίσης ούτε ο Γραμματέας ούτε κανένας άλλος μας ανάφερε οτιδήποτε για τα κτήματα αυτά δηλαδή αν ανήκαν στο Σέργιο και τοποθεσίες, αξίες κλπ.» Τα πιο πάνω δεν είναι λόγια προσώπου που κατείχε φωτοαντίγραφα των υπό αναφορά τίτλων. Η θέση του κατηγορούμενου 5 πως δεν ανάφερε πως είχε φωτοαντίγραφα, γιατί δεν ερωτήθηκε, υποτιμά την κρίση του Δικαστηρίου. Ούτε αποδεχόμαστε πως ο λαμβάνων την κατάθεση αστυνομικός δεν ήταν δίκαιος ή τον παραπλάνησε, ωσάν και να γνώριζε ο αστυνομικός πως στην τελευταία δικάσιμο της δίκης του ο κατηγορούμενος 5 θα έβγαζε από το μανίκι φωτοαντίγραφα των τίτλων που από τότε κατείχε. Υποστήριξε ακόμα στην δια ζώσης μαρτυρία του ο κατηγορούμενος 5, πως οι τίτλοι που του επιδείχθηκαν κατά την λήψη της κατάθεσης του δεν ήταν τα τεκμήρια 50, 51, 52 και 54 αλλά άλλοι που δεν είχαν ημερομηνία έκδοσης. Θα ήταν παράδοξο να προσέξει τέτοια λεπτομέρεια. Κάτι τέτοιο, εφόσον το πρόσεχε τότε, έπρεπε να το πει στην κατάθεση του, αλλά και να τον οδηγήσει στο να αποκαλύψει πως κατείχε φωτοαντίγραφα. Ούτε και τέτοια θέση υποβλήθηκε στον υπαστυνόμο Α. Αναστασιάδη που κατάθεσε πως ότι υπέδειξε στις 19.11.2003 στον κατηγορούμενο 5, ήταν τα πιο πάνω τεκμήρια. Είμαστε πεπεισμένοι πως τα φωτοαντίγραφα (Τεκμήρια 117 - 120) δεν περιήλθαν στην κατοχή του κατηγορούμενου 5 όπως ο ίδιος διατείνεται, ούτε τα κατείχε όταν έδιδε την κατάθεση του στις 19.11.
  23. Αυτά περιέπεσαν στην κατοχή του πολύ αργότερα διαρκούσης της δίκης και αισθανόμαστε πως τούτο έγινε τελευταίως. Ο κατηγορούμενος 5 προσπάθησε να παραπλανήσει το Δικαστήριο αναφορικά με σημαντικό για την υπόθεση στοιχείο. Ο Σ. Σεργίου μαρτύρησε πως τα συγκεκριμένα αντίγραφα (Τεκμήρια 50, 51, 52 και 54) είναι αυτά που παρέδωσε στον γραμματέα. Δεν είχε άλλα. Αρνήθηκε υποβολή πως συναντήθηκε με τον γραμματέα τον Αύγουστο του 2003 και πως του είχε δώσει άλλες φωτοτυπίες. Η θέση αυτή είναι αληθοφανής. Αν ο Σ. Σεργίου είχε άλλα αντίγραφα που είχε παραδώσει στο γραμματέα, προς τι να αιτηθεί νέα στις 18.9.
  24. Σε καμία συνεδρίαση πριν τις 18.9.2003 δεν θα μπορούσε ο γραμματέας να κατέχει αντίγραφα των τίτλων του Σ. Σεργίου, η θέση όμως όλων των κατηγορουμένων πως δεν διάβασαν τα έγγραφα που κατείχε ο γραμματέας αφήνει, αντικειμενικά, ανοικτό το ενδεχόμενο ο γραμματέας να κρατούσε άλλα εξ΄ όψεως παρόμοια έγγραφα, και να τους ξεγέλασε. Εκτεθειμένος παραμένει ο κατηγορούμενος 5 που είπε ψέματα. Καθόσον αφορά τις αιτήσεις διαπιστώνουμε και στις δυο παραποιήσεις της ημερομηνίας που αφορά στο χρόνο υπογραφής της από τον αιτητή. Δεν προσφέρθηκε μαρτυρία από εμπειρογνώμονα, ότι όμως μπορούμε να δούμε είναι πως η ημερομηνία ήταν διψήφιος αριθμός με πρώτο τον αριθμό «2». Ο δεύτερος ήταν «0», «5» ή «6» ήταν δηλαδή «20» «25» ή «26». Με πιο σκούρο μελάνι το «2» έγινε «0» και ο δεύτερος αριθμός «6» δηλαδή «06». Ο μήνας παρουσιάζεται σαν «09» δηλαδή Σεπτέμβριος φαίνεται όμως και εδώ παραποίηση, πιο ευδιάκριτη στο Τεκμήριο
  25. Η μάρτυρας Α. Χριστοδούλου δεν ήταν παρούσα κατά την υπογραφή των αιτήσεων. Οι αιτήσεις είχαν ελλείψεις, δεν ήταν δηλαδή πλήρως συμπληρωμένες. Όπως μαρτύρησε ο Ν. Παπακωνσταντίνου υπεύθυνος, υπενθυμίζουμε, της Ελεγκτικής Υπηρεσίας Συνεργατικών Εταιρειών στην Πάφο δεν υπήρχε είτε στη μια είτε στην άλλη αριθμός αίτησης. Δεν καταγραφόταν εκτιμημένη αξία της προτεινόμενης για υποθήκευση περιουσίας, ούτε ο τρόπος αποπληρωμής, ούτε κατά πόσο ο αιτητής είχε άλλα χρέη στην εταιρεία, που όπως ακούσαμε είχε. Τέλος, δεν καταγραφόταν η όποια απόφαση της επιτροπείας ούτε γινόταν παραπομπή στο σχετικό πρακτικό. Απλά παρουσιάζονται οι υπογραφές των κατηγορουμένων 2 - 5 χωρίς να καταχωρείται η ημερομηνία που υπέγραψαν. Επρόκειτο αναμφίβολα για αιτήσεις που συμπληρώθηκαν πρόχειρα. Εξασφάλιση του «δανείου» - Υποθήκευση Όπως εξηγήθηκε, αρμόδιος για την καταχώρηση υποθήκης στο Κτηματολόγιο ήταν ο γραμματέας και είναι η θέση των κατηγορουμένων πως ενέκριναν μεν το δάνειο προς το Σ. Σεργίου, τα χρήματα όμως θα εκταμιεύονταν μόνο αφότου καταχωρούνταν οι υποθήκες. Η ευθύνη της επιτροπείας ήταν όπως προτού εγκρίνει το δανεισμό διαπιστώσει πως η προτεινόμενη προς υποθήκευση περιουσία συνιστούσε επαρκή εξασφάλιση. Για την αξία της περιουσίας λαμβάνεται γνώμη-εκτίμηση από εκτιμητή. Μέλος ή μέλη της επιτροπείας μπορεί να έχουν ιδία άποψη για την αξία μιας περιουσίας. Όταν τούτο ισχύει καταχωρείται στα πρακτικά. Σημειώνεται η αξία και το μέλος που την υποστηρίζει. Αν τα υπόλοιπα μέλη συμφωνούν με την αξία, αυτή γίνεται αποδεκτή. Στην προκειμένη περίπτωση, στο πρακτικό της συνεδρίασης απλά καταγράφετο πως η αξία της περιουσίας ήταν πέραν των £100.000, αόριστα. Τούτο δεν θα ήταν αρκετό γιατί πέραν των άλλων £100.000 έπρεπε να ήταν το 60% της αξίας της περιουσίας. Οι γραπτές καταθέσεις των κατηγορουμένων ημερομηνίας 19.11.2003 Όπως προειπώθηκε, οι κατηγορούμενοι έδωσαν καταθέσεις στην Αστυνομία στις 19.11.
  26. Είχαν κληθεί ως πρόσωπα που γνώριζαν γεγονότα σε σχέση με τη διερευνόμενη υπόθεση εναντίον του γραμματέα. Ότι κατέθεσαν κάποια ψεύδη είναι αδιαμφισβήτητο. Όλοι είπαν ότι έγινε συνεδρίαση στις 3.9.2003 ενώ συνεδρίαση δεν έγινε στις 3.9.2003 όπως όλοι παραδέχονται. Είπαν ακόμη πως στη συνεδρία ήταν παρών ο Σ. Σεργίου ενώ δέχονται πως δεν ήταν. Το ζήτημα της ημερομηνίας Καθ΄ όσον αφορά το ζήτημα της ημερομηνίας, ο κατηγορούμενος 2 μαρτύρησε πως όταν στις 27.10.2003 πληροφορήθηκε από τους ερευνόντες λειτουργούς πως υπήρχε έλλειμμα £100.000 στο λογαριασμό της εταιρείας, υπέθεσε πως επρόκειτο για το δάνειο προς τον Σ. Σεργίου και ανέτρεξε στα πρακτικά όπου και εντόπισε την σχετική συνεδρίαση. Εφόσον καταγραφόταν ως ημερομηνία διεξαγωγής της η 3.9.2003, το εξέλαβε ως ορθό και έτσι στην κατάθεση του της 19.11.2003 κατάθεσε πως η συνεδρίαση είχε γίνει στις 3.9.
  27. Εφόσον οι ερευνόντες λειτουργοί δεν παρέλαβαν το βιβλίο πρακτικών, που προφανώς παρέμεινε στα γραφεία της εταιρείας, ο κατηγορούμενος 2 Πρόεδρος της εταιρείας θα μπορούσε να είχε πρόσβαση σε αυτό. Ο κατηγορούμενος 3 αντεξετάστηκε αναφορικά με την δήλωση του ότι είχε γίνει συνεδρίαση την 3.9.2003, και υποστήριξε πως κατά την λήψη της κατάθεσης του είχε δει το βιβλίο πρακτικών, παρατήρησε την καταγραμμένη ημερομηνία και παραπλανήθηκε υποπίπτοντας σε σφάλμα. Του υποβλήθηκε, με παραπομπή στο περιεχόμενο της κατάθεσης του, πως εξ΄ υπ΄ αρχής στην κατάθεση του αναφέρθηκε στην ημερομηνία 3.9.2003 (σελ. 1) ενώ μεταγενέστερα (σελ. 4 του Τεκμηρίου 78) του υποδείχθηκε το βιβλίο πρακτικών. Ο κατηγορούμενος επέμενε πως το είχε δει. Επανεξεταζόμενος είπε πως το βιβλίο του είχε υποδειχθεί και στις 13.11.2003, όταν έδωσε άλλη κατάθεση, νομίζει ήταν ανοικτό και είχε τότε δει την ημερομηνία 3.9.
  28. Ότι το βιβλίο του είχε υποδειχθεί στις 13.11.2003, επιβεβαιώνεται από τον Αναπλ. Υπαστυνόμο Π. Κουντουρέσιη, στα πλαίσια όμως διερεύνησης άλλης υπόθεσης. Εξ΄ αντικειμένου δεν αποκλείεται να είχε δει την σχετική σελίδα, όμως δεν προέβαλε εξ΄ υπ΄ αρχής την θέση του αυτή. Ο κατηγορούμενος 4 είπε στην κύρια εξέταση του πως αναφέρθηκε σε ημερομηνία 3.9.2003 παραπλανόμενος κι΄ αυτός από το βιβλίο πρακτικών. Προφανώς αντιλαμβανόμενος ότι θα αντεξεταζόταν όπως και ο κατηγορούμενος 3, ανάφερε πως είδε το βιβλίο στις 11.11.2003 όταν είχε δώσει άλλη κατάθεση. Του είχε τότε υποδειχθεί στα πλαίσια άλλης διερευνόμενης υπόθεσης, όμως η θέση του δεν είναι εξ΄ αντικειμένου απορριπτέα. Ο κατηγορούμενος 5 υποστήριξε πως οδηγήθηκε από την αστυνομία να αναφέρει ότι η συνεδρίαση έγινε 3.9.2003, αφού κατά την λήψη της κατάθεσης του είχε τοποθετηθεί μπροστά του το βιβλίο πρακτικών ανοικτό. Ότι του υποδείχθηκε το βιβλίο πρακτικών είναι γεγονός. Κατά πόσο τοποθετήθηκε μπροστά του ανοικτό εξ΄ υπ΄ αρχής, δε διερευνήθηκε όταν ο Υπαστυνόμος Α. Αναστασιάδης βρισκόταν στο εδώλιο του μάρτυρα. Αν έγινε συνεδρίαση την πρώτη εβδομάδα του Σεπτέμβρη του 2003 δεν έχει σημασία αν ήταν στις 3 ή στις
  29. Δύσκολα θα μπορούσε να αποδοθεί δόλος και σκοπιμότητα στο να υποστηριχθεί 3.9.2003 αν η ορθή ημερομηνία ήταν 2 - 3 ημέρες μετά ή αντίθετα. Δόλος και σκοπιμότητα διαπιστώνονται εφόσον ήθελε φανεί πως ουδεμία συνεδρίαση έγινε την πρώτη εβδομάδα του Σεπτέμβρη και εφόσον αυτό είναι η ουσία του ζητήματος. Το θέμα που γεννάται είναι ποιος ο λόγος τοποθέτησης της υποτιθέμενης συνεδρίασης 2 - 3 ημέρες μετά αντί στις 3.9.2003, όπως ήταν η θέση στις γραπτές καταθέσεις όλων των κατηγορουμένων. Μόνο να εικάσουμε μπορούμε. Οι κατηγορούμενοι ακολούθησαν στις δια ζώσης μαρτυρίες τους την προσέγγιση του γραμματέα που μαρτύρησε πριν από αυτούς. Ο γραμματέας για να απεγκλωβιστεί, όπως πιθανόν το σκεφτόταν, από την γραπτή του κατάθεση όπου δήλωσε πως συνεδρίαση στις 3.9.2003 ουδέποτε έγινε, υποστήριξε πως συνεδρίαση έγινε αλλά 2 - 3 μέρες μετά. Ίσως ακόμη να κατάθεσε έτσι για να ταυτίζεται η συνεδρίαση με την παραποιημένη ημερομηνία στις αιτήσεις του Σ. Σεργίου. Οι τελευταίες επιβαλλόταν να παραποιηθούν αν ο Σ. Σεργίου τις υπόγραψε το Σαββατοκυρίακο 25 ή 26.10.2003 και εκ παραδρομής ανέγραψε την ημερομηνία της ημέρας. Αντικειμενικά το "25" ή "26" πιο εύκολα γίνεται "06" παρά "03". Στο πρακτικό της συνεδρίασης της 3.9.2003 καταγράφεται πως η επιτροπεία επιλήφθηκε και άλλων περιπτώσεων δανείων και εγγραφής νέων μελών. Ουδεμία μαρτυρία προσφέρθηκε, αναφορικά με αυτές τις ανεξάρτητες περιπτώσεις, που θα μπορούσαν ίσως να βοηθήσουν στην διαπίστωση του πότε πραγματικά προσυπογράφηκε το πρακτικό και κατά πόσο τούτο έγινε στα πλαίσια πραγματικής συνεδρίασης της επιτροπείας. Το ζήτημα της παρουσίας του Σέργιου Σεργίου Ο κατηγορούμενος 2 μαρτύρησε πως όταν θα μετέβαινε στην αστυνομία για κατάθεση ο γραμματέας του τηλεφώνησε και του ζήτησε να πει πως ο Σ. Σεργίου ήταν παρών στην συνεδρίαση. Δεν γνωρίζει το λόγο και υπέθεσε πως ήταν για λόγους νομικούς, για να πληρούνται οι κανονισμοί. Εφόσον είχαν γίνει συζητήσεις με τον Σ. Σεργίου, έστω εκτός της συνεδρίασης της επιτροπείας, αποδέχτηκε να καταθέσει έτσι. Ο κατηγορούμενος 3 μαρτύρησε πως και αυτός δέχτηκε τηλεφώνημα από τον γραμματέα να πει ότι ο Σ. Σεργίου ήταν παρών γιατί έτσι ήταν σωστό, όπως του είπε. Θεώρησε ότι έτσι ήταν το νομότυπο σύμφωνα με τους κανονισμούς της εταιρείας, παρά το ότι στο παρελθόν δεν ξαναέτυχε να παρουσιαστεί ο αιτητής σε συνεδρίαση της επιτροπείας. Ο κατηγορούμενος 4 μαρτύρησε πως του τηλεφώνησε ο γραμματέας να πει πως ο Σ. Σεργίου ήταν παρών, και επειδή δεν είχε ξαναεγκρίνει ενυπόθηκο δάνειο, νόμισε πως έπρεπε για τέτοιο δάνειο να ήταν παρών ο αιτητής. Δεν εξέλαβε το ζήτημα ως κάτι το επιλήψιμο και το είπε. Διερωτώμεθα πως θα μπορούσαν να πεισθούν από τον τελευταίο να καταθέσουν στην αστυνομία ψευδώς ότι ο Σέργιος Σεργίου ήταν παρών στη συνεδρίαση της επιτροπείας. Ο γραμματέας δεν μπορεί να ήταν στα μάτια τους πρόσωπο έντιμο και να του είχαν εμπιστοσύνη. Είναι πρόδηλο πως κάποια σκοπιμότητα είχαν να εξυπηρετήσουν λέγοντας ψέματα στην αστυνομία, είτε γιατί δεν ήσαν αμέτοχοι στο έγκλημα του γραμματέα, είτε γιατί αμέτοχοι οι ίδιοι ήθελαν να εξυπηρετήσουν το γραμματέα. Παλαιότερα η επιτροπεία, με ίδια σύνθεση, είχε θέσει το γραμματέα σε διαθεσιμότητα γιατί είχε παραποιήσει μία απόδειξη. Μετά από γνωμάτευση του Γενικού Εισαγγελέα, ότι επρόκειτο για πειθαρχικό και όχι ποινικό αδίκημα, η επιτροπεία μετά από υπόδειξη της υπηρεσίας εποπτείας, του επέβαλε πειθαρχικά μέτρα. Ένα από τα μέτρα ήταν να μη διεκπεραιώνει ταμιακές πράξεις όμως ο γραμματέας δεν συμμορφώνετο. Οι κατηγορούμενοι 2, 3 και 5 ανάφεραν ρητά ότι είχαν υπόψη τους την περίπτωση. Στις 27.10.2003, έστω υπό το βάρος των περιστάσεων είχαν δοθεί οδηγίες από τον Έφορο Συνεργατισμού, η επιτροπεία με απόφαση της εξουσιοδοτώντας καταγγελία του γραμματέα στην αστυνομία προχώρησε στην προσωρινή παύση του. Ο κατηγορούμενος 2 την ίδια ημέρα κατάγγειλε τον γραμματέα στην αστυνομία. Κάτω από αυτές τις συνθήκες πως θα μπορούσαν οι κατηγορούμενοι 2, 3 και 4 να ακολουθήσουν την υπόδειξη του γραμματέα για να πουν στις καταθέσεις τους στην αστυνομία ότι ο Σ. Σεργίου ήταν παρών στην συνεδρίαση της επιτροπείας; Ο κατηγορούμενος 5 έχοντας δια ζώσης προβάλει μια σχέση αντιπαλότητας με τον γραμματέα, μαρτύρησε πως σ΄ αυτόν τηλεφώνησε ο κατηγορούμενος 2 για να καταθέσει ότι ο Σ. Σεργίου ήταν παρών. Θεώρησε πως ήταν ζήτημα νομοτυπικό. Αυτή η θέση δεν τέθηκε υπόψη του κατηγορούμενου 2 κατά την παρουσία του στο εδώλιο του μάρτυρα. Μήπως η θέση αντιπαλότητας ήταν επινόηση κατά τη δίκη ώστε να τεθεί η βάση για την παρουσίαση των αντιγράφων των τίτλων; Έστω και αν έγινε συνεδρίαση σε μεταγενέστερο της 3.9.2003 χρόνο και όταν κατέθεταν υπέπεσαν σε σφάλματα, νομίζοντας πως η ορθή ημερομηνία ήταν η 3.9.2003, όλοι αποδέχονται πως γνώριζαν όταν κατέθεταν πως ήταν ψεύδος ότι ο Σ. Σεργίου ήταν παρών. Είπαν ότι ήταν παρών λέγοντας ενσυνείδητα ψέματα. Ό,τι απομένει γι΄ αυτή την πτυχή της υπόθεσης είναι να διαπιστωθεί κατά πόσο γνώριζαν ότι κατέθεταν σε σχέση με διαπραχθέν ποινικό αδίκημα, συγκεκριμένα της κλοπής χρημάτων της εταιρείας από το γραμματέα. Ο ουσιώδης χρόνος είναι ο χρόνος λήψης της κατάθεσης του καθενός, δηλαδή η 19.11.
  30. Εάν βέβαια διαπιστωθεί πως οι κατηγορούμενοι ήταν μέρος στη σκευωρία και ένοχοι στην κατηγορία της συνέργιας, η γνώση για το διαπραχθέν ποινικό αδίκημα είναι αυταπόδεικτη. Τόσο ο Υπαστυνόμος Ανδρέας Αναστασιάδης (Μ.Κ.9) (κατάθεση Τεκμήριο 92), τότε Λοχίας 1290, που έλαβε τις καταθέσεις των κατηγορουμένων 2 και 5 (Τεκμήρια 95 και 94 αντίστοιχα) όσο και ο αστ. 3408 Μάριος Ναζίρης (Μ.Κ.2) (κατάθεση Τεκμήριο 77) που έλαβε τις καταθέσεις των κατηγορουμένων 3 και 4 (Τεκμήρια 78 και 79 αντίστοιχα) δεν μαρτύρησαν να είχαν αναφέρει σε οποιοδήποτε χρόνο πως ο γραμματέας είχε διαπράξει ποινικό αδίκημα, αυτό της κλοπής από την εταιρεία, και πως αυτό διερευνούσαν. Η διαπίστωση του γεγονότος δεν έχει να κάμει με τη θέση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι δεν έγινε επίστηση της προσοχής των κατηγορουμένων στο Νόμο προτού καταθέσουν. Τίποτα δεν επέβαλλε επίστηση. Τι επίστηση άλλωστε εφόσον δε φέρονταν ως ύποπτοι. Η τυχόν γνώση του κάθε κατηγορούμενου πρέπει συνεπώς να αναζητηθεί στα γεγονότα που είχαν διαδραματιστεί και που αποδεικνύεται πως περιέπεσαν στην αντίληψη τους. Η επιτροπεία είχε συνάντηση στις 27.10.2003 με τον Μ. Στυλιανού και τα μέλη της είχαν ενημερωθεί ότι ο γραμματέας είχε εκδώσει 22 επιταγές σε χρεώστες του Σ. Σεργίου χωρίς να έχει καταχωρήσει υποθήκες προς εξασφάλιση του δανείου. Δεν τους ετέθηκε, αφού δεν ήταν ούτε η θέση του Μ. Στυλιανού, ότι ο γραμματέας είχε κλέψει το ποσό των £100.
  31. Η επιτροπή αποφάσισε την προσωρινή παύση του γραμματέα και να καταγγελθεί υπόθεση για πιθανά ποινικά αδικήματα εξουσιοδοτώντας τον πρόεδρο κατηγορούμενο 2, να προβεί σε καταγγελία στην Αστυνομία. Την καταγγελία του κατηγορούμενου 2 και του Μ. Στυλιανού εναντίον του γραμματέα έλαβε ο Λοχίας 2813 Σταμάτης Σταμάτη (Μ.Κ.17) (κατάθεση Τεκμήριο 112). Ο κατηγορούμενος 2 έδωσε σχετική κατάθεση (Τεκμήριο 113) στην οποία παρατηρούμε πως δεν αποδίδει ποινική ευθύνη στο γραμματέα παρά μόνο ίσως πειθαρχική: πλήρωσε 22 επιταγές προς το Σ. Σεργίου χωρίς να έχει προηγουμένως εξασφαλίσει την εταιρεία με υποθήκες. Δεν υπάρχει μαρτυρία πως έκτοτε οι κατηγορούμενοι έλαβαν άλλη ή περαιτέρω πληροφόρηση ώστε να γνωρίσουν ότι ο γραμματέας δεν περιορίστηκε σε πειθαρχικές παρατυπίες σχετικά με την υπόθεση Σ. Σεργίου αλλά είχε διαπράξει και το ποινικό αδίκημα της κλοπής. Η συνεδρίαση της επιτροπείας την 5.11.2003 κατά την οποία αποφασίστηκε η οριστική παύση του γραμματέα είχε αντικείμενο άλλη περίπτωση δανείου £15.000 που ο γραμματέας παραδέχτηκε πως ήταν εικονικό. Ο κατηγορούμενος 2 μαρτύρησε πως ότι έμαθε ότι ο γραμματέας είχε διαπράξει κλοπή περί τα μέσα με 20.11.03 μετά που η αστυνομία διερεύνησε την περίπτωση κάποιων επιταγών. Άλλο συναφές ψεύδος του κατηγορουμένου 2 Στην κατάθεση - καταγγελία του της 27.10.2003, ο κατηγορούμενος 2 είχε αναφέρει πως τον Αύγουστο του ιδίου έτους είχε δεχθεί επίσκεψη στο σπίτι του από τον Σ. Σεργίου, που συνοδευόταν από την μητέρα του Ανδρούλλα Σεργίου, και πως του ζήτησαν να βοηθήσει ώστε να εγκριθεί δάνειο μεγάλου χρηματικού ποσού προς το Σέργιο, είχε σοβαρά οικονομικά προβλήματα που τον είχαν οδηγήσει σε διάσταση με την σύζυγό του. Ο κατηγορούμενος 2 αναφέρει πως αποφάσισε να βοηθήσει αφού ο Σέργιος ήταν παιδί πεσόντος του
  32. Αυτά ανέφερε ο κατηγορούμενος 2 και στο μάρτυρα Μ. Στυλιανού όταν τον συνόδευε για να προβεί στην καταγγελία στην Αστυνομία στις 27.10.2003, πως συναντήθηκε με την μητέρα του Σ. Σεργίου και τον τελευταίο και του έκλαιγαν. Αφότου ο κατηγορούμενος 2 θεωρήθηκε ως ύποπτος, το ζήτημα τέθηκε υπόψη της ρηθείσης Ανδρούλλας Σεργίου (Μ.Κ.17) που σε κατάθεση που της λήφθηκε στις 27.11.2003 (Τεκμήριο 115) και που υιοθέτησε ενώπιόν μας, ανέφερε πως τον κατηγορούμενο 2 γνώριζε εξ΄ όψεως και ότι ουδέποτε τον επισκέφθηκε ούτε και γνωρίζει που διαμένει. Η μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε. Ήδη ο κατηγορούμενος 2 στην κατάθεση του της 19.11.2003 όπως και δια ζώσης ενώπιον μας, προέβαλε τη θέση πως δεν είχε επαφή ή συνομιλία με τη γυναίκα που συνόδευε το Σ. Σεργίου. Αυτή είχε μείνει στο αυτοκίνητο και δεν κατέβηκε στο σπίτι του. Πέραν τούτου δε γνωρίζει αν πράγματι ήταν η μητέρα του Σ. Σεργίου ή κάποια άλλη γυναίκα. Είναι ολοφάνερο πως ο κατηγορούμενος 2 είπε αρχικά ψέματα, θέλοντας να δείξει πως πράγματι ο Σ. Σεργίου επειγόταν για δάνειο και πως για ανθρωπιστικούς λόγους ο ίδιος θα βοηθούσε. Όταν η θέση του διερευνήθηκε και η μητέρα του Σ. Σεργίου δεν φάνηκε διατεθειμένη να πει ψέματα για να τον καλύψει, διαφοροποίησε τη θέση του ώστε να μην παραμείνει εκτεθειμένος. Ένα άλλο σημείο που αφορά τον κατηγορούμενο 2 είναι πως κατά τις διεργασίες μετά τη διαπίστωση πως η εταιρεία δεν ήταν εξασφαλισμένη και όταν διαφάνηκε πως η προσφερθείσα από το Σ. Σεργίου περιουσία δεν ήταν ικανοποιητική προσφέρθηκε να παρουσιάσει δική του περιουσία για υποθήκευση. Το παραδέχεται και ο ίδιος. Θα λέγαμε πως δε θα αναμέναμε, από κάποιο πρόσωπο στην θέση του κατηγορουμένου 2, για λόγους ευθιξίας και μόνο, να προσφέρει δική του περιουσία για εξασφάλιση της εταιρείας. Όσο και αν έκαμε σφάλμα ως πρόεδρος της εταιρείας και δόθηκε δάνειο καθ' υπέρβαση των κανονισμών. Πιο αναμενόμενο θα ήταν να προσφέρει την εξασφάλιση αν ήταν ένοχος ποινικού αδικήματος σε σχέση με το ποσό των £100.000, φοβόταν τις συνέπειες και πίστευε πως με την εξασφάλιση της εταιρείας θα έκλεινε το ζήτημα. Από την άλλη όμως πριν την πρόταση του και από 27.10.2003 η υπόθεση είχε καταγγελθεί στην αστυνομία με τον τρόπο βέβαια και το περιεχόμενο που αναφέραμε πιο πάνω. Για την έκδοση μιας επιταγής της εταιρεία απαιτούνται δυο υπογραφές Ανέφερε η μάρτυρας Α. Χριστοδούλου πως τις επιταγές υπέγραφαν ο γραμματέας και ο κατηγορούμενος 2 πρόεδρος της εταιρείας. Ο κατηγορούμενος 2 συνήθιζε να υπογράφει επιταγές εν λευκώ για διευκόλυνση των εργασιών. Τύγχανε και ο γραμματέας να υπογράφει εν λευκώ. Ο Μ. Στυλιανού επιβεβαιώνει πως οι επιταγές υπογράφονταν εν λευκώ από τον πρόεδρο της εταιρείας και ακολούθως συμπληρώνονταν από το γραμματέα, που επίσης τις υπέγραφε. Αυτή ήταν και η θέση του Ν. Παπακωνσταντίνου πως τούτο συνέβαινε για σκοπούς λειτουργικότητας. Υπό τις πιο πάνω συνθήκες ότι η υπογραφή του προέδρου κατηγορούμενου 2 ενδεχομένως εμφανίζεται στις επιταγές (Τεκμήρια 4 - 25) δεν θα οδηγούσε σε συμπέρασμα ότι γνώριζε εις διαταγή ποιου εκδόθηκαν οι επιταγές ή τι αφορούσαν. Καταλήγουμε πως δεν μπορούμε να προβούμε σε θετικό εύρημα πως μεταξύ της 25η και 26η Οκτωβρίου του 2003 συντελέστηκε το αδίκημα της ψευδούς καταχώρησης σε βιβλίο, ότι δηλαδή το επίδικο πρακτικό συνεδρίασης προσυπογράφηκε από τους κατηγορουμένους το Σαββατοκύριακο εκείνο. Πότε έγινε η προσυπογραφή ώστε να καταρτιστεί το πρακτικό σαν τέτοιο, δε μπορούμε να διακριβώσουμε. Το ζήτημα είναι κατά πόσο μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο η προσυπογραφή να έγινε σε πραγματική συνεδρίαση της επιτροπής και οι κατηγορούμενοι να προσυπόγραψαν και ενέκριναν το δάνειο προς το Σ. Σεργίου καλή τη πίστη ή έστω χωρίς πρόθεση καταδολίευσης. Ότι ο Σ. Σεργίου ήταν πρόσωπο που είχε οικονομικές οφειλές ήταν γεγονός. Είδαμε πως είχε χρέη δυνάμει 8 συμβάσεων ενοικιαγοράς με τη Λαϊκή Τράπεζα Χρηματοδοτήσεως και πως στις 30.9.2003 παρουσίασε την επιταγή Τεκμήριο 6 στον υπάλληλο της τράπεζας Θωμά Νικολάου (Μ.Κ.12) (κατάθεση Τεκμήριο 105) διαθέτοντας μέρος της έναντι των χρεωστικών υπολοίπων του. (βλ. Τεκμήρια 27-35) Είχε ακόμη από το 1999 υποθηκευμένα τρία κτήματα του προς όφελος του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Υπαλλήλων ΑΤΗΚ Λτδ για το ποσό των £12.000 (βλ. Τεκμήριο 111 που παραδόθηκε στην Αστυνομία από τον υπεύθυνο του Κλάδου Μεταβιβάσεων και Υποθηκών του Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου Ανδρέα Γεωργίου (Μ.Κ.15) (κατάθεση Τεκμήριο 108)). Εξετάσαμε τις διάφορες παραμέτρους και καταγράψαμε τα αξιοσημείωτα σε σχέση με την περίπτωση. Ακούσαμε ακόμη τα όσα οι ανώτεροι υπάλληλοι του συνεργατισμού ανάφεραν για το ρόλο του γραμματέα σε μια Σ.Π.Ε. Είναι ο μόνος επαγγελματίας, υπό την έννοια του εμμίσθου, που λαμβάνει μέρος στις συνεδριάσεις. Είναι ο καθοδηγητής της επιτροπείας αναφορικά με τους κανονισμούς που διέπουν τη λειτουργία της εταιρείας και φαίνεται να έχει βαρύνουσα γνώμη στην έγκριση ή απόρριψη κάποιου δανείου. Οι κατηγορούμενοι διατείνονται πως έδωσαν βάση στα λεχθέντα του γραμματέα εμπιστευθήκαν ότι θα προχωρούσε στην υποθήκευση των περιουσίων προς εξασφάλιση της εταιρείας και ενέκριναν το δάνειο. Ο γραμματέας θα μπορούσε να τους παραπλανήσει. Έστω και αν δεν είχε στα χέρια του τίτλους ιδιοκτησίας του αιτητή να τους παρουσιάσει μια εικόνα ειλικρινούς αιτήσεως για δανεισμό ώστε να προωθήσει τα δικά του συμφέροντα, δηλαδή πρώτα να πάρει την έγκριση του δανείου και μετά να οικειοποιηθεί τα ποσά μόνος ή με άλλο ή άλλους. Παρά τα διάφορα σημεία που εντοπίσαμε, που δεν δεικνύουν όλα και πάντοτε προς την κατεύθυνση του δόλου εκ μέρους των κατηγορουμένων, αισθανόμαστε πως διατηρούμε αμυδρές έστω αμφιβολίες, στο κατά πόσο κατά την προσυπογραφή του πρακτικού της 3.9.2003 οι κατηγορούμενοι συμμετείχαν σε εγκληματικό σχεδιασμό του γραμματέα. Το ψεύδος κάποιου κατηγορούμενου δεν αποδεικνύει αφ΄ εαυτού την υπόθεση της κατηγορούσης αρχής η οποία πρέπει να τεκμηριωθεί στη βάση θετικής μαρτυρίας. Όταν η υπόθεση τεκμηριώνεται με μαρτυρία τότε το ψεύδος του κατηγορουμένου προστίθεται και θεμελιώνει την ενοχή του. Δεν μας διαφεύγει ότι και οι ανώτεροι υπάλληλοι του συνεργατισμού, οι οποίοι είχαν ενώπιον τους τα στοιχεία που παρατεθήκαν και στη δίκη, δεν απέκλεισαν το ενδεχόμενο να επρόκειτο για περίπτωση δανεισμού και γι' αυτό κάλεσαν και το Σ. Σεργίου για να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες υποθήκευσης. Και οι ανακριτικές αρχές είναι εκ των υστέρων και στην βάση των καταθέσεων του γραμματέα και του Σ. Σεργίου που εθεώρησαν τους κατηγορουμένους ως ύποπτους. Οι μαρτυρίες όμως του γραμματέα και του Σ. Σεργίου έχουν απορριφθεί και διαγραφεί από το μυαλό μας και η υπόθεση εξετάστηκε στη βάση του λοιπού μαρτυρικού υλικού. Οι αμφιβολίες επενεργούν προς όφελος των κατηγορουμένων και οδηγούν στην απόρριψη των κατηγοριών 51, 52, 53 και 54 και αθώωση και απαλλαγή των κατηγορουμένων. Επανερχόμαστε σε σχέση με τις κατηγορίες 55 - 58 για να επισημάνουμε πως ενόψει της ετυμηγορίας μας αναφορικά με τις λοιπές κατηγορίες θα έπρεπε να είχαμε μαρτυρία πως μετά τις 27.10.2003 περιήλθαν εις γνώση του εκάστοτε κατηγορούμενου τέτοια στοιχεία ή πληροφορίες ώστε αυτός να "γνώριζε ότι ο γραμματέας της εν λόγω εταιρείας Χριστάκης Ιωάννου διέπραξε το ποινικό αδίκημα της κλοπής χρημάτων από την εν λόγω εταιρεία". Σημειώνουμε πως οι λεπτομέρειες του αδικήματος περιορίζονται ως ανωτέρω και δεν καλύπτουν το πλήρες εύρος του άρθρου
  33. Ελλείπει τέτοια μαρτυρία. Οι περιβάλλουσες συνθήκες δημιουργούν την εικόνα πως ενδεχομένως, ίσως πιθανότερο παρά όχι, οι κατηγορούμενοι να είχαν την απαραίτητη γνώση. Τούτο δεν είναι αρκετό, απαιτείται απόδειξη του συστατικού στοιχείου πέραν από κάθε λογική αμφιβολία, αμφιβολία που στην προκειμένη περίπτωση οδηγεί στην απόρριψη και των κατηγοριών 55, 56, 57 και 58 και αθώωση και απαλλαγή των κατηγορουμένων. Τελειώνοντας, δε μπορούμε παρά να εκφράσουμε τη δυσφορία και την ανησυχία μας για τη χαλαρότητα που διαπιστώσαμε πως επικρατούσε στην εποπτεία της ΣΠΕ Πολεμίου. Ακούσαμε πως και στο παρελθόν ο γραμματέας είχε προβεί σε ατασθαλίες και όμως διατήρησε τη θέση του ως έμμισθος και επικεφαλής της εταιρείας μη συμμορφούμενος με τα πειθαρχικά μέτρα εναντίον του. Ακόμα, στην παρούσα περίπτωση, διακρίναμε ένα ζήλο στο να εξασφαλιστεί η εταιρεία, καθόλα θεμιτή προσέγγιση των υψηλά ισταμένων υπαλλήλων της εταιρείας, που όμως δεν πρέπει να παραβλάπτει τη διαλεύκανση τυχών εγκλημάτων και απόδοση ποινικής ευθύνης. Δε διερευνήθηκε η παράξενη εκδοχή του γραμματέα σε σχέση με την επιταγή των £7.000 με δικαιούχο τον Ανδρέα Παναγή Γεωργίου, ενώ δε φαίνεται να δόθηκε η δέουσα βαρύτητα στο γεγονός πως οι 22 επιταγές είχαν εκδοθεί από καινούργιο βιβλιάριο επιταγών (Τεκμήριο 59), χωρίς να έχει αναλωθεί το προηγούμενο. Περαιτέρω, κατά τις διεργασίες που έγιναν στις 27.10.2003 αισθανόμαστε πως τα ζητήματα δεν προσεγγίστηκαν με διερευνητικό φακό και εύκολα έγιναν δεκτές οι θέσεις του γραμματέα. (Υπ.) ............................................... Δ. Μιχαηλίδου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............................................... Χ. Μαλαχτός, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ............................................... Ρ. Λιμνατίτου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ../Λ.Κ./Θ.Γ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.