Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. Λούης Νεοφύτου, Αρ. Υπόθεσης: 11259/05, 8.8.2007

(1)/

1. Η τρίτη κατηγορία αφορά αδίκημα παράνομης εργοδότησης της παραπονούμενης από τον Κατηγορούμενο για την περίοδο 12.10.05 και 11.11.05 και προστέθηκε αυτή η κατηγορία στις 5.6.2007 όταν ήδη άρχισε η ακροαματική διαδικασία. Για να θεμελιώσει η Κατηγορούσα Αρχή την υπόθεση της κάλεσε τρεις Μ.Κ., τον αστυφ. 2465 Πανίκο Δανιήλ, τον αστυφ. 3035 Δ. Κωμοδρόμο και την παραπονούμενη Marinela Louiza Zaharia. Παρουσίασε επίσης και τέθησαν ενώπιον του Δικαστηρίου και πέντε Τεκμήρια τα οποία κυρίως είναι καταθέσεις των δύο μαρτύρων που κατάθεσαν όπως επίσης και την κατάθεση του Κατηγορούμενου. Ο Μ.Κ.1 αστυφ. 2465 ανάφερε ότι στις 14.11.05 η παραπονούμενη αλλοδαπή επεσκέφθη το τμήμα του και ανάφερε ότι από τις 12.10.05 μέχρι τις 11.11.05 εργαζόταν στην μπυραρία Alcatraz, ιδιοκτησίας του Κατηγορούμενου. Η συμφωνία εργοδότησης προέβλεπε αμοιβή £10 ημερησίως αλλά από την ημέρα που ανέλαβε εργασία 12.10.05 μέχρι 11.11.05 δεν την πλήρωσε και ούτε της εξασφάλισε οποιοδήποτε συμβόλαιο εργασίας. Πέραν των πιο πάνω, όπως η ίδια ανάφερε, ο εργοδότης της και Κατηγορούμενος, επί καθημερινής βάσεως την παρότρυνε να κάνει έρωτα με πελάτες της μπυραρίας έναντι αμοιβής. Η παραπονούμενη αρνήθηκε να δεχθεί αυτή την πρόταση του εργοδότη της. Ο μάρτυρας περαιτέρω ανάφερε ότι η παραπονούμενη του ανάφερε ότι μια εβδομάδα προηγουμένως ο Κατηγορούμενος την επισκέφθηκε στο διαμέρισμα της και της ζήτησε να κάνουν έρωτα μαζί. Η ίδια αρνήθηκε και ο εργοδότης της για την άρνηση της αυτή κατακρατεί παράνομα το εισιτήριο επιστροφής της στη χώρα της. Επειδή, όπως είπε ο μάρτυρας, ο Κατηγορούμενος και η αλλοδαπή δεν εξασφάλισαν συμβόλαιο εργασίας μεταξύ τους η υπόθεση ανατέθη στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων για τα περαιτέρω. Σε ερώτηση που του υποβλήθηκε στην αντεξέταση ο μάρτυρας απάντησε «Δεν γνωρίζω αν είναι αληθείς ή ψευδείς οι ισχυρισμοί της παραπονούμενης». Στην επανεξέταση απάντησε «Έκαμα έρευνες και δεν υπήρχε συμβόλαιο εργασίας μεταξύ Κατηγορούμενου και παραπονούμενης». Ο Μ.Κ.2, αστυφ. 3035, Δ. Κωμοδρόμος ανάφερε ότι πήρε κατάθεση από την παραπονούμενη και δεν προέβη σε οποιαδήποτε άλλη ενέργεια. Η παραπονούμενη Marilena Louiza Zaharia υιοθέτησε την κατάθεση της σαν μέρος της κυρίως εξέτασης της και ανεγνώρισε τον Κατηγορούμενο σαν το πρόσωπο που την εργοδοτούσε κατά τον ουσιώδη χρόνο. Στην Τεκμήριο 4Α που αποτελεί πιστή μετάφραση της κατάθεσης που έδωσε στη μητρική της γλώσσα περιλαμβάνονται τα ακόλουθα: Η παραπονούμενη αναφέρει ότι ήρθε στην Κύπρο στις 11.10.
2. Από το αεροδρόμιο την παρέλαβε ο Λούης Νεοφύτου που ήταν και ο εργοδότης της και την οδήγησε σε ένα διαμέρισμα του χωριού Χλώρακα του οποίου δεν γνωρίζει τη διεύθυνση. Την ιδία ημέρα συμφώνησαν να εργάζεται στην μπυραρία του Κατηγορούμενου με αμοιβή £10 ημερησίως και την επόμενη ημέρα άρχισε δουλειά. Στην μπυραρία Alcatraz εργαζόταν από η ώρα 19.00 μέχρι η ώρα 02.00 καθημερινά εκτός Παρασκευής και Κυριακής όπου δούλευε μέχρι η ώρα 03.
3. Στην μπυραρία σέρβιρε ποτό και καθόταν με τους πελάτες για παρέα. Η παραπονούμενη δεχόταν πιέσεις καθημερινά από το Λούη Νεοφύτου, τον εργοδότη της και Κατηγορούμενο να κάμει έρωτα με πελάτες πράγμα που αυτή αρνήθηκε και ουδέποτε το έκανε. Ο Κατηγορούμενος της έλεγε οι άλλες κοπέλες κάνουν έρωτα για το ποσό των £20 και της ίδιας της είπε ότι αν έκανε έρωτα με πελάτη θα έπαιρνε το ποσό των £30 για κάθε πελάτη. Η παραπονούμενη ζητούσε από τον Κατηγορούμενο συμβόλαιο εργασίας για να εργοδοτείται νόμιμα πράγμα που ο Κατηγορούμενος απέφευγε να κάμει. Για την περίοδο που δούλεψε ο εργοδότης της δεν την πλήρωσε. Το μόνο που της πρόσφερε είναι να της πάρει φαγητό 10-12 φορές. Η δικαιολογία που εύρισκε ο Κατηγορούμενος για τη μη καταβολή της αμοιβής της ήταν ότι πλήρωσε το εισιτήριο της για να έρθει στην Κύπρο το οποίο ήταν £
4. Μερικές φορές την πήρε στο σπίτι του για φαγητό και μετά για αντάλλαγμα την πίεζε να κάνει τις δουλειές του σπιτιού, πράγμα που έκανε, γιατί φοβόταν. Μετά που σχόλαζε από τη δουλειά της την μετέφερε στο διαμέρισμα στη Χλώρακα και ένα-δύο φορές προσπάθησε με τη βία να τη φιλήσει στο στόμα πράγμα που αυτή δεν επέτρεψε. Στη συνέχεια την πίεζε να κάνει έρωτα μαζί του πράγμα που επίσης αρνήθηκε. Η παραπονούμενη παρέδωσε και στον αστυφύλακα ένα αντίγραφο ενός συμβολαίου το οποίο, όπως είπε, της το έστειλε ο Λούης ενώ βρισκόταν στη Ρουμανία και σύμφωνα με το οποίο φαίνεται ότι όταν θα ερχόταν θα δούλευε στο Belly Cabaret στην Πάφο. Η παραπονούμενη όταν είδε ότι αναφερόταν σε καπαρέ τηλεφώνησε στον Κατηγορούμενο και τον ρώτησε «Τι είναι αυτό το συμβόλαιο» και αυτός της απάντησε ότι «Αυτό θα σε βοηθήσει για να έρθεις στην Κύπρο και μην σε ανησυχεί τι γράφει πάνω». Ο Κατηγορούμενος δεν χρησιμοποιούσε βία αλλά μόνο με τα λόγια πίεζε λέγοντας της «Δεν σε έφερα εδώ για διακοπές, σε έφερα για να κάμεις λεφτά ενώ εσύ είσαι φτανή και δεν θέλεις να πάεις έξω με πελάτες και χάνεις πολλά λεφτά». Την τελευταία φορά που της επιτέθηκε για να τη φιλήσει εξάσκησε βία πάνω της δηλαδή επειδή αυτή αρνήθηκε αυτός πήρε το κεφάλι της με τα χέρια του και την κράτησε με τη βία και τη φίλησε. Μετά ο Κατηγορούμενος παρέλαβε το εισιτήριο επιστροφής της από το διαμέρισμα και έφυγε. Αυτή τον ρώτησε τι θα κάμει με το εισιτήριο και αυτός απάντησε ότι το χρειαζόταν για κάτι και θα της το επέστρεφε την επόμενη μέρα. Επειδή την επομένη ημέρα δεν της το έφερε αυτή έφυγε από το διαμέρισμα και με ταξί πήγε στη φίλη της Κορίνα που διαμένει στην οδό Καραϊσκάκη 11 όπου και διαμένει μέχρι σήμερα. Μέχρι σήμερα, όπως είπε, ο Κατηγορούμενος δεν έχει ετοιμάσει συμβόλαιο εργασίας. Η παραπονούμενη αντεξεταζόμενη ανάφερε ότι δεν θυμόταν πότε τη φίλησε για τελευταία φορά. Πρόσθεσε δε ότι ήταν δύο εβδομάδες μετά που αφίχθηκε στην Κύπρο. Μετά από αυτό το επεισόδιο συνέχισε να πηγαίνει στην μπυραρία του Κατηγορούμενου ενάμιση με δύο εβδομάδες. Όπως ανάφερε πήγαινε αλλά δεν θυμόταν ακριβώς για πόσο καιρό. Μετά που πήγε να μένει με την Κορίνα δεν ξαναπήγε στην μπυραρία. Στην Αστυνομία πήγε μια βδομάδα μετά που πήγε να μένει με τη φίλη της την Κορίνα. Στη συνέχεια η παραπονούμενη ανάφερε ότι ο Κατηγορούμενος τη μετέφερε και μια στο Νοσοκομείο που είχε πρόβλημα υγείας και επίσης ανάφερε ότι έμεινε και στο σπίτι του Κατηγορούμενου δύο μέρες και τη φρόντιζε η γυναίκα του. Αρνήθηκε ότι έμεινε στο σπίτι του 8 μέρες και δεν θυμόταν να πει πότε συνέβη αυτό. Όταν υπεβλήθη στην παραπονούμενη ότι ο λόγος που κατάγγειλε τον Κατηγορούμενο στην Αστυνομία ήταν για να πάρει λεφτά αρνήθηκε και πρόσθεσε ότι ο λόγος ήταν που δεν της έφτιαχνε τα χαρτιά. Συμφώνησε με υποβολή που της έγινε ότι κατηγορήθηκε ότι εργαζόταν από 12.10.05 μέχρι 11.11.05 παράνομα. Όταν ερωτήθη η παραπονούμενη γιατί συνέχισε να θέλει να της ετοιμάσει τα χαρτιά της εφόσον την παρενοχλούσε με αυτό τον τρόπο απάντησε «Μέχρι να με παρενοχλήσει ήθελα να μου κάμει τα χαρτιά». Δεν έφυγε αμέσως διότι δεν γνώριζε κανένα. Η παραπονούμενη επέμενε ότι ανάφερε στο Δικαστήριο την αλήθεια και ότι την πίεζε να κάμει έρωτα με πελάτες. Η παραπονούμενη αρνήθηκε ότι όταν έφυγε από το διαμέρισμα που της παραχώρησε ο Κατηγορούμενος πήγε και διέμενε με κάποιο Γιαννάκη. Η παραπονούμενη επέμενε ότι ο Κατηγορούμενος δοκίμασε να τη φιλήσει, δεν μπορούσε να ξέρει πόσες φορές, υποθέτει ότι ήταν τρεις φορές και δεν μπορούσε να τις περιγράψει. Ξέρω ότι δοκίμασε αλλά δεν ξέρω πόσες φορές και επίσης επέμενε ότι της ζήτησε να κάμουν έρωτα μια φορά και αρνήθηκε υποβολή που της έγινε ότι η απάντηση που έδωσε είναι ότι «Έχω φίλο το Γιαννάκη». Επίσης πρόσθεσε ότι μια φορά την παρενόχλησε σεξουαλικά. Στην επανεξέταση ανάφερε ότι ο Κατηγορούμενος δοκίμασε να έχει σεξουαλική επαφή μαζί της. Στη συνέχεια ανάφερε ότι δεν μπορεί να περιγράψει τις φορές που προσπάθησε να τη φιλήσει διότι δεν θυμόταν ακριβώς πώς έγινε. Σε ερώτηση που της υπέβαλε το Δικαστήριο γιατί άργησε μια βδομάδα να πάει στην Αστυνομία η παραπονούμενη ανάφερε «Δεν γνώριζα τι να κάνω και πού να πάω». Όταν βρέθηκε από το Δικαστήριο ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου και αφού του εξηγήθησαν τα δικαιώματα του ο τελευταίος επέλεξε όπως προβεί σε ανώμοτη δήλωση από τη θέση του: Η ανώμοτη δήλωση του Κατηγορούμενου έχει ως εξής: «Εντιμότατε κύριε Πρόεδρε. Εγώ είμαι 63 χρονών σήμερα. Υπηρέτησα 21 χρόνια διευθυντής ξενοδοχείων, είχα πέντε εστιατόρια, ερέξαν χιλιάδες υπαλλήλοι από εμένα, σε καμιά περίπτωση στη ζωή μου είχα τέτοιο πρόβλημα ούτε ξαναπαρουσιάστηκα Δικαστήριο. Όσα με κατηγορεί η παραπονούμενη είναι τελείως ψέματα. Ήρθε να εργαστεί, εγκατέλειψε τη δουλεία της χωρίς να εργαστεί και όταν την κατάγγειλα στην Αστυνομία μετά που πέντε μέρες κάποιος την ώθησε να πάει να με καταγγείλει και εμένα γι΄ αυτές τις κατηγορίες. Ευχαριστώ εντιμότατε.» Ως προς την αξία και τον τρόπο προσέγγισης από το Δικαστήριο τέτοιων δηλώσεων, σχετικές είναι και οι αποφάσεις στις υποθέσεις Anastassiades v. Republic

(1977)2 C.LR. 97, Khadar and another v. Republic

(1978)2 C.LR. 152, Ιωάννου και Συμιανός v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ.

1. Συνοψίζοντας τις αρχές που πηγάζουν από την ανωτέρω νομολογία, μπορεί να λεχθεί ότι μια ανώμοτη δήλωση, ενώ δεν συνιστά μαρτυρία με την αυστηρή έννοια του όρου, εντούτοις δεν είναι χωρίς καμία απολύτως αποδεικτική αξία και ισχύ. Μπορεί να βοηθήσει στη θεώρηση της μαρτυρίας από κάποια διαφορετική σκοπιά. Παρόλο ότι δεν υπάρχει μαρτυρία αντίθετη από αυτή της Κατηγορούσας Αρχής το Δικαστήριο έχει καθήκον να αξιολογήσει τη μαρτυρία που άκουσε και να αποφασίσει για την αξιοπιστία των μαρτύρων που κατάθεσαν. Χωρίς κανένα δισταγμό αποδέχομαι τη μαρτυρία των δύο αστυνομικών που κατάθεσαν σαν ειλικρινή και αληθινή διότι εκτός του ότι είναι ανεξάρτητοι μάρτυρες στην παρούσα υπόθεση με σταθερότητα και φυσικότητα κατάθεσαν για τις ενέργειες που έκαμαν και στις διαπιστώσεις που προέβησαν με βάση αυτές τις έρευνες. Σε σχέση με την παραπονούμενη θα πρέπει να πω ότι η παράσταση της ενώπιον του Δικαστηρίου δεν με εντυπωσίασε καθόλου και για ότι είπε και ανάφερε και πιστεύω ότι δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Η παραπονούμενη σε κάποιο σημείο της μαρτυρίας περιέγραψε πώς ο Κατηγορούμενος τη φίλησε ενώ αργότερα κατά την αντεξέταση και την επανεξέταση ανάφερε ότι ο Κατηγορούμενος προσπάθησε να τη φιλήσει δύο με τρεις φορές χωρίς να είναι σε θέση να περιγράψει αυτή την προσπάθεια του Κατηγορούμενου ή και να είναι σε θέση να πει περίπου πότε προσπάθησε να το κάμει. Επίσης μου φαίνεται εντελώς παράδοξο και περίεργο ενώ η θέση της παραπονούμενης ήταν ότι καθημερινώς την παρενοχλούσε και την επίεζε να πηγαίνει με πελάτες της μπυραρίας να κάμνει έρωτα και αυτή αρνείτο και διαμαρτύρετο συνέχιζε η παραπονούμενη επί καθημερινής βάσεως να ζητά από τον Κατηγορούμενο να ετοιμάσει συμβόλαιο εργασίας μεταξύ τους. Η παραπονούμενη από τη στιγμή που ο Κατηγορούμενος όπως είναι ο ισχυρισμός της, της ζήτησε να πηγαίνει με πελάτες όφειλε να καταγγείλει την υπόθεση στην Αστυνομία ή και να φύγει από την εργασία του εφόσον δεν είχε ούτε συμβόλαιο μαζί του και όχι να επιμένει όπως ετοιμασθεί συμβόλαιο εργασίας. Η παραπονούμενη δεν μου έδωσε την εντύπωση ειλικρινούς μάρτυρα ο οποίος είπε την αλήθεια αλλά μου έδωσε την εντύπωση ότι για εξυπηρέτηση δικών της σκοπών προέβηκε σε αυτή την καταγγελία εναντίον του Κατηγορούμενου όταν θεώρησε ότι εξυπηρετούντο τα δικά της συμφέροντα. Είμαι απόλυτα σίγουρος ότι η παραπονούμενη δεν ανέφερε την αλήθεια ή όλη την αλήθεια στο Δικαστήριο. Με βάση την αξιολόγηση της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής έχω πολύ σοβαρές αμφιβολίες για το τι έγινε μεταξύ των ημερομηνιών που αναφέρονται στο κατηγορητήριο και συνακόλουθα θα πρέπει να χορηγηθεί στον Κατηγορούμενο το προνόμιο της αμφιβολίας για τις κατηγορίες 1 και
2. Η παραπονούμενη στο τέλος της ημέρας η θέση της ήταν ότι δεν θυμάται πότε, πόσες φορές και ούτε μπορούσε να περιγράψει πώς προσπάθησε ο Κατηγορούμενος να τη φιλήσει και η τελευταία θέση της ήταν ότι, προσπάθησε να τη φιλήσει. Σε σχέση με τη δεύτερη κατηγορία στο άρθρο 2 του Ν.205

(1)/2002 στην ερμηνεία της λέξης παρενόχληση αναφέρονται τα ακόλουθα: «παρενόχληση» σημαίνει ανεπιθύμητη από τον αποδέκτη της συμπεριφορά σχετιζόμενη με το φύλο ενός προσώπου, η οποία έχει ως σκοπό ή αποτέλεσμα την προσβολή της αξιοπρέπειας ενός προσώπου, ιδίως όταν δημιουργεί ένα εκφοβιστικό, εχθρικό, εξευτελιστικό, ταπεινωτικό ή επιθετικό περιβάλλον.» Εάν πράγματι υπήρξε παρενόχληση όπως είναι ο ισχυρισμός της παραπονούμενης θα έπρεπε να δημιουργηθεί σύμφωνα με την ερμηνεία της λέξης, ένα εκφοβιστικό, εχθρικό, εξευτελιστικό, ταπεινωτικό ή επιθετικό περιβάλλον στον τόπο της εργασίας της. Τέτοιο όμως περιβάλλον δεν φαίνεται να δημιουργήθηκε. Τουναντίον η παραπονούμενη με επιμονή και υπομονή καθημερινώς ζητούσε από τον Κατηγορούμενο να ετοιμάσει συμβόλαιο εργασίας μεταξύ τους. Αναφορικά με την τρίτη κατηγορία θα πρέπει να πω ότι ο Κατηγορούμενος εργοδοτούσε την Κατηγορούμενη για την περίοδο που αναφέρεται στο κατηγορητήριο χωρίς να υπάρχουν οι σχετικές άδειες από τις αρμόδιες υπηρεσίες και τούτο προκύπτει από τρία σημεία. Πρώτο από τη γραμμή αντεξέτασης που ακολουθήθηκε καθόλη τη διαδικασία από το συνήγορο του Κατηγορούμενου και δεύτερο από την ανώμοτη δήλωση του Κατηγορούμενου η οποία ενισχύει τη θέση της παραπονούμενης ότι εργαζόταν στην μπυραρία Alcatraz του Κατηγορούμενου και από την κατάθεση του Κατηγορουμένου που ευρίσκεται ενώπιον μου σαν Τεκμήριο. Η ανώμοτη δήλωση έχει ως εξής: «Εντιμότατε κύριε Πρόεδρε. Εγώ είμαι 63 χρονών σήμερα. Υπηρέτησα 21 χρόνια διευθυντής ξενοδοχείων, είχα πέντε εστιατόρια, ερέξαν χιλιάδες υπαλλήλοι από εμένα, σε καμιά περίπτωση στη ζωή μου είχα τέτοιο πρόβλημα ούτε ξαναπαρουσιάστηκα Δικαστήριο. Όσα με κατηγορεί η παραπονούμενη είναι τελείως ψέματα. Ήρθε να εργαστεί, εγκατέλειψε τη δουλεία της χωρίς να εργαστεί και όταν την κατάγγειλα στην Αστυνομία μετά που πέντε μέρες κάποιος την ώθησε να πάει να με καταγγείλει και εμένα γι΄ αυτές τις κατηγορίες. Ευχαριστώ εντιμότατε.» Το Δικαστήριο έχει δικαίωμα να αποδεχθεί μέρος μαρτυρίας ενός μάρτυρος και να απορρίψει άλλη. Σε αυτό το θέμα της εργοδότησης αποδέχομαι τη μαρτυρία της παραπονούμενης ότι μεταξύ της 12.10.05 και 11.11.05 εργοδοτείτο από τον Κατηγορούμενο στην μπυραρία του με την επωνυμία Alcatraz χωρίς να υφίσταται οποιαδήποτε άδεια από την αρμόδια υπηρεσία. Οι θέσεις που έθεσε η υπεράσπιση κατά την αντεξέταση της παραπονούμενης δείχνουν προς αυτή την κατεύθυνση όπως και οι θέσεις που προκύπτουν από την ανώμοτη δήλωση του Κατηγορούμενου. Το αν κάποιες ημέρες δεν εργάσθηκε λόγω του ότι ασθένησε και ο Κατηγορούμενος τη μετέφερε στο Νοσοκομείο και αργότερα στην οικία του για περίθαλψη δεν έχει σημασία στο θέμα της εργοδότησης της από τον Κατηγορούμενο ή και αν ακόμη μερικές ημέρες εργάστηκε στην μπυραρία του Κατηγορούμενου. Στη βάση όλων των πιο πάνω είναι η κρίση μου ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει στο βαθμό που πρέπει σε ποινικές υποθέσεις την υπόθεση της εναντίον του Κατηγορούμενου όσον αφορά τις κατηγορίες 1 και 2 και ως εκ τούτου ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από τις κατηγορίες 1 και 2. Αναφορικά με την τρίτη κατηγορία κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε στο βαθμό που πρέπει την ενοχή του Κατηγορούμενου και τον ευρίσκω ένοχο όπως οι λεπτομέρειες της τρίτης κατηγορίας. (Υπ.) ............... Φ. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΑΜ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο