Κοινοτικό Συμβούλιο Αναρίτας ν. Ανδρέα Μηνά Παπαμηνά, Αρ. Υπόθεσης:21/07, 25.9.07 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2007:B86 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ: ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης:21/07 Κοινοτικό Συμβούλιο Αναρίτας -ν- Ανδρέα Μηνά Παπαμηνά, από την Πάφο ------------------- Ημερομηνία: 25.9.07 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ Α. Πολυδώρου Κατηγορούμενος: απών ........................ Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της ρίψης ή τοποθέτησης σκυβάλων σε ιδιωτικό ή δημόσιο χώρο εντός των ορίων του Κοινοτικού Συμβουλίου Αναρίτας κατά παράβαση, μεταξύ άλλων, των άρθρων 2, 5, 6, 81, 82(στ), (ζ), (η), 103, 113 και 116 του Περί Κοινοτήτων Νόμου, Ν.86
(1)/99 και των Κανονισμών του Δήμου Πάφου, Κανονισμοί 101
(5),
(6), 107 και 243. Συγκεκριμένα κατηγορείται ότι κατά ή περί τον Αύγουστο του 2006 στην Αναρίτα της επαρχίας Πάφου έριξε και τοποθέτησε σκύβαλα και άλλα άχρηστα υλικά εντός του τεμαχίου 04424, Φ/Σχ. 2-158-344 εντός της περιοχής του Κοινοτικού Συμβουλίου Αναρίτας χωρίς την άδεια του Συμβουλίου. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεσή της κάλεσε τον Μιχάλη Νικάνδρου, Κοινοτάρχη Αναρίτας. Ο Κατηγορούμενος δεν εμφανίστηκε στην διαδικασία και η υπό της Κατηγορούσας Αρχής προσκομισθείσα μαρτυρία παρέμεινε ως εκ τούτου αναντίλεκτη. Μέσα από τον τρόπο και το ύφος με το οποίο κατέθεσε, αλλά και την συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα γενικότερα ο μάρτυρας μου έδωσε την εντύπωση του ειλικρινούς μάρτυρα. Κατέθεσε με ειλικρίνεια αυτά που είδε και όσα πίστευε ότι ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα. Συνακόλουθα δέχομαι, ότι εντός κάποιου τεμαχίου βρίσκονται τοποθετημένα και αφημένα τα υλικά, τα οποία περίγραψε στην μαρτυρία του. Δεν δέχομαι, όμως, ότι το τεμάχιο εντός του οποίου έγινε η εναπόθεση είναι ιδιοκτησίας του Κατηγορουμένου. Ο μάρτυρας εκτός του ότι δεν ανέφερε από πού γνωρίζει για το πιο πάνω θέμα και πού στηρίζει τον ισχυρισμό αυτό δεν είναι και ο αρμόδιος για να τον αποδείξει. Ούτε και μπορώ να αποδεχτώ, ότι η εναπόθεση έγινε κατόπιν υποδείξεων του Κατηγορουμένου. Ο μάρτυρας εκτός από μια γενικόλογη δήλωση προς αυτή την κατεύθυνση καμία άλλη μαρτυρία δεν προσκόμισε που να αποδεικνύει τις υποδείξεις και προτροπές που καταλογίζει στον Κατηγορούμενο. Η κατηγορία είναι έκθετη προς απόρριψη. Και αυτό για δύο λόγους. Ο πρώτος, είναι γιατί δεν υπάρχει καμία μαρτυρία που να αποδεικνύει, ότι ο Κατηγορούμενος τοποθέτησε τα αντικείμενα εντός του τεμαχίου. Η κατηγορία καταλογίζει σε αυτόν την πράξη της εναπόθεσης των αντικειμένων. Ο μάρτυρας, όμως, ήταν σαφής και κατηγορηματικός, ότι ουδέποτε είδε τον Κατηγορούμενο να τοποθετεί τα αντικείμενα. Η εναπόθεση των αντικειμένων στο τεμάχιο έγινε, σύμφωνα με τον μάρτυρα, από τρίτους. Ο δεύτερος λόγος είναι γιατί καμία μαρτυρία δεν προσκομίστηκε που να αποδεικνύει με την απαραίτητη υπό του Νόμου βεβαιότητα, ότι το αδίκημα διαπράχθηκε εντός των ορίων της κοινότητας Αναρίτας. Στην υπόθεση The Municipality of Paphos v. Andreas Karayiorghis
(1981)2 CLR 242 ο εφεσίβλητος κρίθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου αθώος στην κατηγορία ότι διατηρούσε κοπάδι εντός των δημοτικών ορίων της Πάφου κατά παράβαση του Κανονισμού 155
(1)των Δημοτικών Κανονισμών. Σύμφωνα με το πρωτόδικο Δικαστήριο, παρόλο που ο εφεσίβλητος δεν αμφισβητούσε, ότι η μάντρα του βρισκόταν στην περιοχή Μούτταλος, η προσκομισθείσα μαρτυρία απέτυχε να αποδείξει το συστατικό στοιχείο, ότι η εν λόγω μάντρα βρισκόταν εντός των ορίων του Δήμου Πάφου. Στη δίκη παρουσιάστηκε χάρτης από επιθεωρητή του Δήμου Πάφου, ο οποίος ναι μεν παρουσίαζε την περιοχή στην οποία ο εφεσίβλητος τηρούσε το ποίμνιό του, πλην όμως ο χάρτης αυτός δεν καταδείκνυε, ότι η περιοχή αυτή περιλαμβανόταν στα όρια του Δήμου Πάφου. Καμία μαρτυρία δεν παρουσιάστηκε, που να επεξηγεί πώς στον εν λόγω χάρτη καθορίζονταν τα δημοτικά όρια της Πάφου ώστε να μπορούσε να εξακριβωθεί αν κατά πόσο η εν λόγω περιοχή ήταν εντός των ορίων του Δήμου Πάφου ή όχι. Το Εφετείο αποφάσισε, ότι ορθά το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε, ότι δεν είχε αποδειχθεί, ότι τα υποστατικά του εφεσίβλητου βρίσκονταν εντός των δημοτικών ορίων της Πάφου. Στη υπόθεση Λοϊζου ν. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 363 ειπώθηκαν τα ακόλουθα: «Η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που την συνιστά βαρύνει εξ' ολοκλήρου την κατηγορούσα αρχή. Δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και αν είναι. Κενά αναφορικά με την ύπαρξη των πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη». Αυτό σημαίνει, ότι όσο λογικό και αν φαίνεται ότι κάποια περιοχή βρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων μιας πόλης ή μιας κοινότητας το γεγονός αυτό πρέπει να αποδεικνύεται, όπως και κάθε άλλο γεγονός που στοιχειοθετεί την κατηγορία, με την αυστηρότητα που επιβάλλει το δίκαιο της απόδειξης (Βλ. Γεώργιος Ιωάννου ν. Δήμου Λάρνακας
(1996)2 ΑΑΔ 315). Χρειάζονται ασφαλή στοιχεία (Βλ. Δήμος Αγίας Νάπας ν. Στέλλας Ιωάννη Καραγιάννη
(2001)2 ΑΑΔ 42). Η υπό του μάρτυρος επί του θέματος τούτου δοθείσα μαρτυρία είναι ανεπαρκής για να αποδείξει το συστατικό αυτό στοιχείο. Η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει, ότι οι πράξεις που αποδίδονται στον Κατηγορούμενο διαπράχθηκαν μέσα στα όρια της κοινότητας Αναρίτας. Συνακόλουθα ο Κατηγορούμενος αθωώνεται στην εναντίον του κατηγορία. (Υπ.) .............. Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο