Έπαρχος Πάφου ν. Εργοληπτική Εταιρεία Α/φοι Χ" Μιλτή (Εργοδομή) Λτδ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 11477/05, 8 Οκτωβρίου, 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2007:B92 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 11477/05 Μεταξύ: Έπαρχος Πάφου Κατηγορούσα Αρχή ν.
- Εργοληπτική Εταιρεία Α/φοι Χ" Μιλτή (Εργοδομή) Λτδ
- Θεοδωρής Χατζημιλτή
- Μίλτος Χατζημιλτή
- Ανδρέα Κωνσταντίνου Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 8 Οκτωβρίου, 2007 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα. Μ. Κωνσταντινίδου Για Κατηγορούμενο 4 : κ. Π. Φιλίππου Κατηγορούμενος 4 : παρών. Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος 4 αντιμετωπίζει τις κατηγορίες ότι επέτρεψε και/ή ανέχτηκε την ανέγερση οικοδομής χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή (2η κατηγορία) και της κατοχής και χρήσης οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης (3η κατηγορία). Η υπόθεση εναντίον των λοιπών κατηγορουμένων έχει ήδη ολοκληρωθεί με την παραδοχή τους και την επιβολή σ΄ αυτούς ποινής προστίμου και της έκδοσης εναντίον τους διαταγμάτων για κατεδάφιση της περίφραξης και της ράμπας που αναφέρονται στις λεπτομέρειες των αδικημάτων της πρώτης και τρίτης κατηγορίας . Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων όπως αυτές εκτίθενται στο κατηγορητήριο, ο κατηγορούμενος 4, ο οποίος από τώρα και στο εξής θα καλείται ο «κατηγορούμενος» κατά /ή περί τον Ιούνιο του 2004 και μέχρι σήμερα επέτρεψε και/ή ανέχτηκε την ανέγερση οικοδομής που αποτελείται από περίφραξη και κατασκευή μπετονένιας ράμπας, εντός του τεμαχίου 318, Φ/Σχ XLV 59W1 στη τοποθεσία Πετρίδια στην Έμπα χωρίς να εξασφαλίσει άδεια από την αρμόδια αρχή. Kατηγορείται επίσης ότι κατά την ίδια περίοδο παράνομα κατέχει και χρησιμοποιεί την πιο πάνω περιγραφόμενη οικοδομή χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Από πλευράς κατηγορούσας αρχής κλήθηκε και έδωσε μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου ο Γιώργος Γιαννή (ΜΚ1) ο οποίος εργάζεται στην Επαρχιακή Διοίκηση Πάφου και εκτελεί καθήκοντα βοηθού επαρχιακού επόπτη. Μεταξύ άλλων ανάφερε ότι μετά από παράπονο που υποβλήθηκε στο γραφείο τους από τη τοπική αρχή και από πολίτες για λειτουργία χώρου στάθμευσης φορτηγών σε γεωργική περιοχή, έγιναν διάφορες επιτόπιες έρευνες οι οποίες κατέδειξαν ότι χωρίς άδεια ανεγέρθηκε περίφραξη και μπετονένια ράμπα στο τεμάχιο που ανήκει στο κατηγορούμενο. Από πληροφορίες που έλαβε από κάποιο Δημήτρη Χ" Μιλτή, η κατηγορούμενη εταιρεία 1 ενοικιάζει το ακίνητο από το κατηγορούμενο και ήταν αυτή που διενήργησε την περίφραξη. Η εταιρεία αυτή χρησιμοποιεί το ακίνητο σαν χώρο στάθμευσης. Δεν ήταν σε θέση να αναφέρει θετικά αν ο κατηγορούμενος γνώριζε εκ των προτέρων για τις κατασκευές, πριν αυτές κατασκευασθούν, ούτε αν γνώριζε ότι οι λοιποί κατηγορούμενοι θα προέβαιναν στην παρανομία. Συμφώνησε σε υποβολή που του έγινε ότι ο κατηγορούμενος όταν πληροφορήθηκε για την παρανομία είχε ήδη τροχιοδρομηθεί η παρούσα ποινική υπόθεση. Είπε ότι μόλις ο κατηγορούμενος έλαβε την επιστολή ημερ. 18.6.04 μαζί με κάποιο αρχιτέκτονα Μούγιαννο, επισκέφθηκε το γραφείο τους και στις 10.2.06 υπέβαλε αίτηση για άδεια οικοδομής (Τεκμήριο 2) η οποία όμως απορρίφθηκε με επιστολή που του έστειλαν και φέρει ημερομηνία 13.6.
- Υποστήριξε τη θέση ότι η παράνομη περίφραξη έγινε με την ανοχή του κατηγορούμενου ο οποίος όφειλε να γνωρίζει, να προβεί σε παρατηρήσεις και να λάβει όλα τα ενδεικνυόμενα μέτρα. Μετά την ολοκλήρωση της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου υπέβαλε δυνάμει του άρθρου 74
(1)(β) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 όπως τροποποιήθηκε, εισήγηση, ότι από την προσαχθείσα μαρτυρία δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου έτσι ώστε αυτός να κληθεί σε απολογία. Εισηγήθηκε ο κ. Φιλίππου ότι η κατηγορούσα αρχή δεν απέδειξε την ιδιοκτησία του ακινήτου και ότι δεν προσκόμισε μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος επέτρεψε και/ή ανέχτηκε την ανέγερση των παράνομων οικοδομών. Αντίθετη υπήρξε η θέση της ευπαίδευτου συνήγορου της κατηγορούσας αρχής η οποία εισηγήθηκε ότι αποδείχθηκαν όλα τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων γι΄ αυτό και ο κατηγορούμενος θα πρέπει να κληθεί σε απολογία ενόψει της προσκομισθείσας μαρτυρίας. Η απαλλαγή του κατηγορούμενου στο στάδιο αυτό, σύμφωνα με τη νομολογία, δικαιολογείται μόνο όταν: (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος και (β) οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει την καταδίκη του κατηγορουμένου σε αυτή. (Βλέπε Δικαστική Πρακτική του 1962 (Practice Note of the Divisional Court of the Queen´s Bench Division of the High Court of England issued in 1962 -
(1962)1 All E.R. 448). H κλήση κατηγορουμένου σε υπεράσπιση δικαιολογείται μόνο όταν μετά την προκαταρκτική θεώρηση της υπόθεσης δικαιολογείται εκ πρώτης όψεως η κλήση του σε υπεράσπιση. Ο όρος «εκ πρώτης όψεως υπόθεση» χρησιμοποιείται σε αντιδιαστολή με την απόδειξη της κατηγορίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλέπε Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Στέφανου Χριστοδούλου
(1990)2 Α.Α.Δ. 133). Στο στάδιο που γίνεται η υποβολή το Δικαστήριο κατά κανόνα δεν προβαίνει στην αξιολόγηση της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής. Και εδώ έγκειται η σημασία της Πρακτικής του 1962, η οποία υιοθετήθηκε στην απόφαση της Ολομέλειας το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Αzinas and Another v. Police
(1981)2 C.L.R. 9 και κρίθηκε ότι ενσωματώνει τις αρχές που εφαρμόζονται επί του θέματος. Η απόφαση για απαλλαγή και αθώωση στο στάδιο αυτό έχει αντικειμενικό έρεισμα και πρέπει να αντέχει στη βάσανο που θέτει η πρακτική του 1962, δηλαδή, ότι κάθε λογικό Δικαστήριο θα κατέληγε, ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας, στο ίδιο συμπέρασμα. Τόσο στην πρώτη όσο και στην δεύτερη περίπτωση το κριτήριο είναι αντικειμενικό αφού το μέτρο δεν είναι οι εκτιμήσεις του συγκεκριμένου Δικαστηρίου δηλαδή, υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας ή σε βάθος θεώρηση της υπόθεσης, αλλά εκείνες ενός νοητού λογικού Δικαστηρίου (βλέπε Azinas and another v. Police, (πιο πάνω)). Όπως προκύπτει από την προσκομισθείσα από τη κατηγορούσα αρχή μαρτυρία, ο κατηγορούμενος έμαθε για την κατασκευή της περίφραξης και της ράμπας όταν τροχιοδρομήθηκε η ποινική υπόθεση κάτι που δεν διευκρινίσθηκε χρονικά πότε έγινε. Μόλις έλαβε την επιστολή με ημερομηνία 18.6.04 επισκέφθηκε το γραφείο του ΜΚ1 μαζί με αρχιτέκτονα και στις 10.2.06 υπέβαλε αίτηση για άδεια οικοδομής (Τεκμήριο 2), η οποία απορρίφθηκε με επιστολή που του έστειλαν και φέρει ημερ. 13.6.07. Εκείνο που θα πρέπει να εξετασθεί αν με τη πιο πάνω μαρτυρία έχει αποδειχθεί το συστατικό στοιχείο του αδικήματος της δεύτερης κατηγορίας και αν μπορεί να αποδοθεί στον κατηγορούμενο τέτοια στάση που να καταδεικνύει ότι αυτός επέτρεψε και/ή ανέχτηκε τις παρανομίες, κατά τη χρονική περίοδο που αναφέρεται στο κατηγορητήριο. Στο λεξικό της Νέας Ελληνικής γλώσσας του Γ. Μπαμπινιώτη η λέξη «επιτρέπω» ετυμολογείται «
(1)χορηγώ (σε κάποιον) το δικαίωμα ή την άδεια να το πράξει (κάτι).
(2)δίνω τη δυνατότητα.
(3)επιδέχομαι, αφήνω περιθώριο για κάτι». Η προσκομισθείσα μαρτυρία δεν έχει καταδείξει οποιαδήποτε συμπεριφορά του κατηγορούμενου βάση της οποίας να μπορεί να θεωρηθεί ότι επέτρεψε στη κατηγορούμενη εταιρεία 1 να προβεί στις ενέργειες για τις οποίες κατηγορείται. Ότι θα πρέπει να εξετασθεί είναι αν η συμπεριφορά του είναι τέτοια που να συνιστά εκ μέρους του ανοχή των παράνομων ενεργειών. Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Μ. Σωφρονίου Λτδ ν. Δήμου Στροβόλου,
(1991)2 ΑΑΔ 369: « Αποτελεί προϋπόθεση για να θεωρηθεί ότι κάποιος ανέχεται κάτι να γνωρίζει την ύπαρξη του ή να εθελοτυφλεί ή να κλείνει τα μάτια του μπροστά στην πραγματικότητα (Βλ. Somerset n. Wade [1894] 1 Q.B.D 574, Words and Phrases Legally Defined, 2η έκδοση, τόμος 5ος, σ. 143, και Strouds Judicial Dictionary, 4η έκδοση, τόμος 5, σ. 26 - 66)». Όπως λέχθηκε πιο πάνω, για να θεωρηθεί ότι κάποιος ανέχεται κάτι, αποτελεί προαπαιτούμενο να γνωρίζει την ύπαρξη κάποιου γεγονότος. Και στην παρούσα υπόθεση όπως ο ίδιος ο ΜΚ1 ανάφερε, ο κατηγορούμενος πληροφορήθηκε για τις παρανομίες μόλις τροχιοδρομήθηκε η καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης. Μόλις το πληροφορήθηκε και σύμφωνα πάντα με τη μαρτυρία του ΜΚ1 επισκέφθηκε το γραφείο τους μαζί με αρχιτέκτονα και επεδίωξε τη νομιμοποίηση των όσων έγιναν από άλλο πρόσωπο και όχι από τον ίδιο υποβάλλοντας σχετική αίτηση η οποία όμως στη συνέχεια απορρίφθηκε. Στο ίδιο λεξικό στο οποίο πιο πάνω γίνεται αναφορά, στη λέξη «ανέχομαι» αποδίδονται οι εξής έννοιες «
(1)δέχομαι (κάτι) χωρίς διαμαρτυρίες, κάνω υπομονή,
(2)δείχνω ανοχή (κυρίως προς πρόσωπα, πράγματα ή καταστάσεις). Κρίνεται ότι οι ενέργειες του κατηγορουμένου, να αποταθεί στην αρμόδια αρχή αμέσως μόλις έλαβε σχετική ειδοποίηση, συνοδευόμενος μάλιστα από αρχιτέκτονα προσπαθώντας να νομιμοποιήσει τις πράξεις που έγιναν από τη κατηγορούμενη εταιρεία 1 δεν δεικνύει ανοχή αλλά αντίθετα την προσπάθεια του για άρση της παρανομίας. Η 3η κατηγορία αφορά κατοχή και χρήση οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης. Πουθενά δεν έχει καταδειχθεί ότι ο ίδιος κατηγορούμενος με οποιοδήποτε τρόπο κατέχει ή χρησιμοποιεί την οικοδομή που αφορά η κατηγορία. Αντίθετα η προσκομισθείσα μαρτυρία κατέδειξε ότι η κατηγορούμενη εταιρεία 1 είναι αυτή που κατέχει και χρησιμοποιεί την οικοδομή. Κατ΄ ακολουθία των πιο πάνω κρίνεται ότι οι κατηγορίες εναντίον του κατηγορουμένου δεν έχουν στοιχειοθετηθεί. Η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει ότι ο κατηγορούμενος επέτρεψε ή ανέχτηκε την ανέγερση των παράνομων οικοδομών και ότι ο ίδιος τα κατέχει και/ή χρησιμοποιεί. Συνακόλουθα ο κατηγορούμενος αθωώνεται στη δεύτερη και τρίτη κατηγορία. Υπ............. Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΧΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο