Αστυνομία Πάφου ν. Stephen John Clarke, Αρ. Υπόθεσης 3355/06, 17.10.07 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2007:B100 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ: ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης 3355/06 Αστυνομία Πάφου - ν - Stephen John Clarke από την Πάφο Κατηγορουμένου ------------------- Ημερομηνία: 17.10.07 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ Ν. Νεοκλέους Για τον Κατηγορούμενο: κ. Λοϊζίδης Κατηγορούμενος: παρών Χρέη διερμηνέα από Ελληνικά στα Αγγλικά και αντίστροφα εκτελούν ο κ. Νικόλας Αλέξη και η κα Τζούλια Κωνσταντίνου. ........................ Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Κατά την δικάσιμο της 10.10.07 η Υπεράσπιση ζήτησε από τον ΜΥ 2 να καταθέσει δέσμη από 56 φωτογραφίες. Κάποιες από τις φωτογραφίες αυτές απεικονίζουν τον δρόμο στον οποίο έλαβε χώρα το επίδικο δυστύχημα και κάποιες άλλες λήφθηκαν εντός του εστιατορίου Pandora από το μέρος που καθόταν ο ΜΚ 4, Lee Matthew Stevens, με θέα προς τα έξω και συγκεκριμένα προς το σημείο της σύγκρουσης, ενώ κάποιες άλλες λήφθηκαν έξω από το εν λόγω εστιατόριο με θέα προς την ίδια κατεύθυνση. Σύμφωνα με τον μάρτυρα οι φωτογραφίες που λήφθηκαν από το εστιατόριο καταδεικνύουν, ότι δεν υπήρχε ορατότητα προς το σημείο της σύγκρουσης από το σημείο που καθόταν ο ΜΚ 4 το βράδυ του δυστυχήματος. Η κατάθεση των φωτογραφιών αυτών ως τεκμήρια αποσκοπεί στο να αντικρουσθεί η άρνηση του ΜΚ 4 κατά την αντεξέτασή του óτι αυτός δεν είχε ορατότητα προς την σκηνή του δυστυχήματος και, έτσι, να καταδειχθεί στο Δικαστήριο, ότι η μαρτυρία του ως προς αυτό το σημείο δεν είναι αληθινή και κατά συνέπεια, ότι ο μάρτυρας αυτός δεν θα πρέπει να γίνει πιστευτός. Το αίτημα της Υπεράσπισης προσέκρουσε στην ένσταση της Κατηγορούσας Αρχής. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι επιχειρηματολόγησαν προς υποστήριξη ο καθένας της δικής του θέσης. Το Δικαστήριο αφού άκουσε την επιχειρηματολογία των δικηγόρων επιφύλαξε την απόφασή του. Αποτελεί κανόνα της απόδειξης, ότι οι απαντήσεις που δίνονται από μάρτυρα κατά την αντεξέτασή του σε ερωτήσεις που αφορούν δευτερεύοντα ή συνακόλουθα στην διαδικασία ζητήματα, δηλαδή, ζητήματα άσχετα προς τα επίδικα, πρέπει να θεωρούνται τελεσίδικες. Αυτό δεν σημαίνει, ότι το Δικαστήριο υποχρεούται να τις αποδεχθεί ως αληθινές, αλλά ότι ο διάδικος που αντεξετάζει δεν επιτρέπεται να καλέσει μαρτυρία με σκοπό να αντικρούσει τις απαντήσεις αυτές. Ο κανόνας αποσκοπεί στην αποφυγή του πολλαπλασιασμού των επίδικων θεμάτων (Βλ. A-G v. Hitchcock
(1847)1 Exch 91). Ο Δικαστής Pollock CB στην υπόθεση A-G v. Hitchcock, που πιο πάνω αναφέρεται, υποστήριξε, ότι το κριτήριο για να αποφασισθεί αν κατά πόσο μια ερώτηση είναι σχετική με τα επίδικα θέματα ή δευτερεύουσας σημασίας είναι το εξής: αν η απάντηση του μάρτυρα αποτελεί ζήτημα αναφορικά με το οποίο ο αντεξετάζων δικαιούται να καλέσει μαρτυρία ένεκα της σχετικότητας αυτής της μαρτυρίας με τα επίδικα θέματα, τότε το ζήτημα δεν είναι δευτερεύον και μπορεί να αντικρουσθεί. Ερωτήσεις που άπτονται της αξιοπιστίας και μόνο του μάρτυρα είναι σαφώς δευτερευούσης σημασίας στην διαδικασία. Στην υπόθεση R. v. Burke
(1858)8 Cox CC 44 Ιρλανδός μάρτυρας, ο οποίος κατέθεσε μέσω διερμηνέα αρνήθηκε στην αντεξέταση, ότι γνώριζε Αγγλικά. Το Δικαστήριο δεν επέτρεψε μαρτυρία από την άλλη πλευρά, η οποία αποσκοπούσε στο να αντικρούσει την άρνηση του μάρτυρα. Αποφασίσθηκε, ότι το αν κατά πόσο ο μάρτυρας γνώριζε Αγγλικά ή όχι ήταν ζήτημα άσχετο με τα επίδικα στην διαδικασία θέματα και, επομένως, δεν μπορούσε να αντικρουσθεί. Στην υπόθεση A-G v. Hitchcock, που πιο πάνω αναφέρεται, ο κατηγορούμενος κατηγορήθηκε ότι έκανε χρήση μιας δεξαμενής με τρόπο που παραβιάζετο η Νομοθεσία. Η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε μάρτυρα, ο οποίος κατέθεσε, ότι ο Κατηγορούμενος έκανε χρήση της δεξαμενής. Κατά την αντεξέταση του υπεβλήθη, ότι αυτός είπε σε τρίτο πρόσωπο, ότι αξιωματούχοι του Τελωνείου του πρόσφεραν 20 λίρες για να δώσει μαρτυρία ευνοϊκή προς την Κατηγορούσα Αρχή. Ο μάρτυρας αρνήθηκε την υποβολή. Το Δικαστήριο δεν επέτρεψε στην Υπεράσπιση να καλέσει το τρίτο αυτό πρόσωπο με σκοπό να αντικρούσει την θέση του μάρτυρα της Κατηγορούσας Αρχής με την δικαιολογία, ότι «είναι εντελώς άσχετο ως προς τα επίδικα θέματα το ότι κάποιος τρίτος θεώρησε ορθό να δωροδοκήσει τον μάρτυρα για να δώσει αναληθή μαρτυρία και άνευ σημασίας την στιγμή που η δωροδοκία δεν είχε γίνει αποδεκτή». Στην παρούσα περίπτωση η κατάθεση των φωτογραφιών που λήφθηκαν από το εστιατόριο αποσκοπεί σε ένα και μόνο πράγμα. Να καταδειχθεί ότι ο ΜΚ 4 ψεύδετο όταν στην διά ζώσης μαρτυρία του ισχυρίσθηκε, ότι είχε ορατότητα προς την σκηνή του δυστυχήματος από την θέση που καθόταν. Είναι, όμως, το ζήτημα αυτό σχετικό με τα επίδικα θέματα ή άπτεται της αξιοπιστίας του μάρτυρα και μόνο; Υπό το φως των πιο πάνω και εφαρμόζοντας το κριτήριο που έθεσε ο Δικαστής Pollock CB στην υπόθεση A-G v. Hitchcock καταλήγω στο ότι η απάντηση θα πρέπει να είναι αρνητική ως προς το πρώτο σκέλος του ερωτήματος και καταφατική ως προς το δεύτερο. Μαρτυρία είναι σχετική με τα επίδικα θέματα αν από αυτήν το Δικαστήριο μπορεί να συμπεράνει την ύπαρξη ή την μη ύπαρξη ενός επίδικου θέματος. Στην Αγγλική υπόθεση DPP v. Kilbourne
(1973)AC 729 ο Λόρδος Simon of Glaisdale υποστήριξε, ότι το κριτήριο για να αποφασισθεί αν κατά πόσο μια μαρτυρία είναι σχετική είναι η αποδεικτική της αξία (probative value) ως προς την ύπαρξη ή την μη ύπαρξη ενός ζητήματος που χρειάζεται απόδειξη ή όταν αυτή καθιστά ένα ζήτημα που χρειάζεται απόδειξη περισσότερο ή λιγότερο πιθανό. Τα επίδικα θέματα στην διαδικασία είναι, μεταξύ άλλων, αν ο Κατηγορούμενος οδηγούσε αλόγιστα, απερίσκεπτα ή επικίνδυνα. Απόδειξη, ότι ο ΜΚ 4 δεν είχε ορατότητα προς την σκηνή του δυστυχήματος δεν καθιστά περισσότερο ή λιγότερο πιθανό οποιοδήποτε από τα πιο πάνω ζητήματα. Με άλλα λόγια, το ζήτημα της ορατότητας του ΜΚ 4 δεν αποτελεί ζήτημα από το οποίο το Δικαστήριο θα μπορούσε να καταλήξει σε ευρήματα αναφορικά με τα επίδικα ζητήματα. Συνακόλουθα δεν είναι σχετικό με τα επίδικα θέματα. Εφαρμόζοντας το κριτήριο που έθεσε ο Δικαστής Pollock CB στην υπόθεση A-G v. Hitchcock καταλήγω στο ότι η Υπεράσπιση, ακόμα και αν δεν αμφισβητούσε την θέση του ΜΚ 4 ότι, δηλαδή, αυτός είχε ορατότητα, για τον λόγο που πιο πάνω δόθηκε δεν θα δικαιούτο να προσκομίσει μαρτυρία σχετική με το ζήτημα αυτό. Πρόκειται για ζήτημα, που άπτεται της αξιοπιστίας και μόνο του μάρτυρα αυτού και άσχετο ως προς τα επίδικα θέματα. Άλλωστε, διασαφηνίσθηκε και από τον ευπαίδευτο συνήγορο του Κατηγορουμένου, ότι η κατάθεση των φωτογραφιών που λήφθηκαν από το εστιατόριο στόχο έχει μόνο να καταδείξει, ότι ο μάρτυρας δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο και ότι για τον λόγο αυτό δεν θα πρέπει να γίνει πιστευτός. Διαφωτιστική είναι η Αυστραλέζικη υπόθεση Piddington v. Bennett and Wood Proprietary Ltd
(1940)63 CLR 533, η οποία αναφέρεται στο σύγγραμμα Απόδειξη, Κακογιάννης, έκδοση 1983, σελίδα
- Στην υπόθεση αυτή ένας από τους μάρτυρες του ενάγοντα ερωτηθείς στην αντεξέταση πώς έτυχε να βρεθεί στην σκηνή του δυστυχήματος απάντησε, ότι είχε πάει στην τράπεζα που βρισκόταν κοντά για λογαριασμό κάποιου προσώπου που κατονόμασε. Το Εφετείο έκρινε, ότι ο δικαστής εσφαλμένα επέτρεψε στον διευθυντή της τράπεζας να καταθέσει ότι καμία συναλλαγή δεν έγινε στην τράπεζα την ημέρα του δυστυχήματος για λογαριασμό του προσώπου που είχε κατονομάσει ο εν λόγω μάρτυρας και για τον λόγο αυτό διέταξε την επανεκδίκαση της υπόθεσης. Παρόλο που είχε αμφισβητηθεί η παρουσία του μάρτυρα στην σκηνή και, κατ΄ επέκταση, η ιδιότητά του ως αυτόπτη μάρτυρα, κρίθηκε από το Δικαστήριο, ότι ήταν άσχετη και, επομένως, μη επιτρεπτή η προσκόμιση μαρτυρίας που έτεινε να αποδείξει, ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο αυτός δεν ήταν παρών στην σκηνή και, επομένως, δεν είχε δει την σύγκρουση. Η πιο πάνω απόφαση είναι σημαντική γιατί με αυτήν καταδεικνύεται, ότι δεν κρίθηκε ως σχετική μαρτυρία, που έτεινε να αποδείξει, ότι ο μάρτυρας δεν ήταν παρών στην σκηνή του δυστυχήματος, έστω και αν αποδοχή μιας τέτοιας μαρτυρίας θα σήμαινε, ότι η μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα, η οποία, κατ' ισχυρισμό, προέκυψε από αυτήν την ίδια την παρουσία του στην σκηνή, καθίστατο εντελώς αναξιόπιστη. Οι αποκλειστικοί κανόνες της απόδειξης πρέπει να τηρούνται και η κατάθεση μαρτυρίας, η οποία αποκλείεται από αυτούς δεν πρέπει να επιτρέπεται ανεξαρτήτως του κόστους που κάτι τέτοιο ενδεχομένως να έχει στην υπόθεση του διαδίκου που επιχειρεί να την εισάξει, εκτός αν αυτή εμπίπτει σε κάποια εξαίρεση στον κανόνα. Στον κανόνα του τελεσίδικου των απαντήσεων μάρτυρα κατά την αντεξέταση σε δευτερεύοντα ζητήματα, που πιο πάνω αναφέρθηκε (finality of answers to collateral questions), υπάρχουν τέσσερεις καλά αναγνωρισμένες εξαιρέσεις. Σύμφωνα με αυτές είναι επιτρεπτή η προσκόμιση μαρτυρίας που τείνει να αντικρούσει την άρνηση μάρτυρα της άλλης πλευράς, ότι αυτός δεν έχει καταδικασθεί για ποινικό αδίκημα ή ότι δεν μεροληπτεί υπέρ του διαδίκου που τον καλεί ή ότι δεν πάσχει από μια σωματική ή πνευματική ανικανότητα που καθιστά την μαρτυρία του αναξιόπιστη ή ότι δεν έχει φήμη ανειλικρίνειας. Η παρούσα περίπτωση δεν εμπίπτει σε καμία από αυτές. Επιπρόσθετα αναφέρεται, ότι και αν ακόμη η κατάθεση των φωτογραφιών δεν αποκλειόταν από τον πιο πάνω κανόνα ένας επιπρόσθετος λόγος για να μην επιτρέψω την κατάθεσή τους είναι ότι τίποτα δεν αναφέρθηκε από τον ΜΥ 2 ως προς την σημερινή κατάσταση της περιοχής από το εστιατόριο προς το σημείο της σύγκρουσης. Κρίνω, πως μαρτυρία προς την κατεύθυνση, ότι η κατάσταση του περιβάλλοντος ακριβώς έξω από το Pandora μέχρι το σημείο της σύγκρουσης είναι η ίδια ή ότι αυτή δεν διαφέρει ή δεν διαφέρει ουσιωδώς από την κατάσταση που επικρατούσε κατά τον χρόνο του δυστυχήματος αποτελεί μέρος του υπόβαθρου που όφειλε να τεθεί από την Υπεράσπιση για την προσκόμιση της επιδιωκόμενης μαρτυρίας. Στην απουσία μιας τέτοιας μαρτυρίας και με δεδομένο, ότι οι φωτογραφίες λήφθηκαν ενάμισι σχεδόν χρόνο μετά το δυστύχημα η μαρτυρία που επιχειρείται να κατατεθεί θα στερείτο σχετικότητας και θα αποκλειόταν και για αυτόν τον λόγο. Για τους λόγους που εξήγησα η κατάθεση των φωτογραφιών από το εστιατόριο Pandora δεν επιτρέπεται. Αναφορικά με τις φωτογραφίες που απεικονίζουν τον δρόμο στον οποίο έλαβε χώρα το επίδικο δυστύχημα και τις νέες ταμπέλες τροχαίας θα πρέπει να λεχθεί, ότι τίποτα δεν έχει αναφερθεί από τον ΜΥ 2 που να καθιστά τις φωτογραφίες αυτές σχετικές με τα επίδικα θέματα. Κριτήριο για την αποδεχτότητα μιας μαρτυρίας είναι η σχετικότητά της ως προς τα επίδικα θέματα. Δηλαδή, μια μαρτυρία είναι αποδεκτή όταν αυτή είναι σχετική με τα επίδικα θέματα, νοουμένου, ότι δεν αποκλείεται από κάποιο αποκλειστικό κανόνα της απόδειξης. Ο μάρτυρας δεν ανέφερε σε τι συνίσταται η σχετικότητα του περιεχομένου των φωτογραφιών αυτών ως προς τα επίδικα θέματα. Ούτε και έχει γίνει αντιληπτό από το Δικαστήριο πώς μπορεί να σχετίζεται το περιεχόμενο των φωτογραφιών του δρόμου στον οποίο έλαβε χώρα το επίδικο δυστύχημα και νέων σημάτων τροχαίας, που δεν υπήρχαν κατά τον ουσιώδη χρόνο, ενάμισι χρόνο μετά την στιγμή, μάλιστα, που σύμφωνα με τον μάρτυρα στον δρόμο αυτόν έγιναν αλλαγές από την αρμόδια αρχή σε χρόνο μεταγενέστερο του δυστυχήματος. Φρονώ, πως σχετικές θα ήταν οι φωτογραφίες αν αυτές απεικόνιζαν τον δρόμο κατά τον ουσιώδη χρόνο. Τέτοιες φωτογραφίες κατατέθηκαν από τον ΜΚ 1 και σημειώθηκαν ως Τεκμήριο
- Αλλά και αν ακόμα έκρινα ότι οι φωτογραφίες οι οποίες επιχειρούνται να κατατεθούν από την Υπεράσπιση ήταν σχετικές με τα επίδικα θέματα και πάλι δεν θα επέτρεπα την κατάθεσή τους, αφού ελλείπει το αναγκαίο υπόβαθρο για την κατάθεσή τους. Για τους λόγους που εξήγησα το αίτημα της Υπεράσπισης δεν γίνεται αποδεκτό και απορρίπτεται. Συνακόλουθα η κατάθεση των φωτογραφιών δεν επιτρέπεται. (Υπ.) .............. Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο