Δημοκρατία ν. Aivar Pajupuu, Αρ. Υπόθεσης: 3000/07, 22 Οκτωβρίου 2007

(3)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε από το Άρθρο 5 του Νόμου 3/62 ότι δηλαδή ότι την 28η Μαρτίου του 2007 στη Κάτω Πάφο με παράνομη πράξη επέφερε το θάνατο του Ρομπέρτου Ρωτή τέως από την Λεμεσό. Αντιμετωπίζει επίσης την κατηγορία της επίθεσης που έχει προκαλέσει πραγματική σωματική βλάβη, κατά παράβαση του Άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 ότι κατά τον ίδιο χρόνο και τόπο που αναφέρεται στη πρώτη κατηγορία επιτέθηκε εναντίον του Σάββα Χαραλάμπους από την Πάφο και του προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη. Στην εκδίκαση της υπόθεσης μεγάλο μέρος της μαρτυρίας των μαρτύρων κατηγορίας, έχει δηλωθεί με κατάλογο αποδεκτών γεγονότων. Επίσης η επιστημονική μαρτυρία επί Τεκμηρίων παρουσιάζεται να είναι κοινή. Η αμφισβήτηση αγγίζει κυρίως τους μάρτυρες Σάββα Χαραλάμπους ο οποίος είναι και παραπονούμενος στη δεύτερη κατηγορία, τον Πανίκο Γιάγκου και την Ηλιάνα Ηλία. Στις 28.3.2007 στην Πάφο έλαβε χώρα επεισόδιο μεταξύ του κατηγορούμενου, του θύματος, του παραπονούμενου Σάββα Χαραλάμπους (Μ.Κ. 5) και του μάρτυρα Πανίκου Γιάγκου (Μ.Κ. 7). Το επεισόδιο έλαβε χώρα συγκεκριμένα στο καμπαρέ "La Grotte" όπου ο κατηγορούμενος βρισκόταν ως θαμώνας ενώ οι Σάββας Χαραλάμπους, Πανίκος Γιάγκου και το θύμα ήσαν σερβιτόροι. Επίσης δεν αμφισβητήθηκε ότι η Λιλιάνα Ηλία Μ.Κ.8 σύζυγος του ιδιοκτήτη του καμπαρέ ήταν παρούσα στο επεισόδιο. Προκύπτει ακόμη ότι τουλάχιστον σε πτυχές του επεισοδίου παρούσες ήταν και διάφορες καλλιτέχνιδες του καμπαρέ. Σύμφωνα με την σελίδα 5 των παραδεκτών γεγονότων Τεκμήριο 9 τα ανακριτικά διαβήματα, η εγκυρότητα των πράξεων της αστυνομίας καθώς και η διακίνηση Τεκμηρίων από την αστυνομία δεν αμφισβητούνται. Ο κατηγορούμενος κατά την εκτέλεση του εντάλματος σύλληψης εναντίον του στις 28.3.2007 απάντησε ότι δεν παραδέχεται και στην κατάθεση του της ίδιας ημέρας (Τεκμήριο 14) σε ερωτήσεις που του υποβάλλοντο από την αστυνομία ανάφερε ότι είχε να πει θα το έλεγε στο Δικαστήριο. Είναι σημαντικό να λεχθεί ότι με βάση τα αποδεκτά γεγονότα και μόνο και χωρίς να ακούσουμε σχετική μαρτυρία των καλλιτέχνιδων έχουμε στη διάθεση μας το τι είπαν στην αστυνομία για το επεισόδιο. Πριν υπεισέλθουμε στη βαρύνουσα μαρτυρία των μαρτύρων Μ.Κ. 6 - 8 θα πρέπει να καταγράψουμε τις διάφορες αναφορές που οι κοπέλες, οι καλλιτέχνιδες, είχαν δώσει στην αστυνομία. Η Irina Gusasenko ανάφερε ότι την επίδικη μέρα και περί ώρα 00:45 ενώ εργαζόταν στο καμπαρέ πήγε και κάθισε μαζί με τον κατηγορούμενο, ο οποίος έπινε μπίρα για να του κάνει παρέα. Στη συνέχεια ήρθε κοντά το θύμα και αφού παράγγειλε ποτό για αυτή έφερε μικρή μπουκάλα σαμπάνια. Μετά από πάροδο 20 λεπτών περίπου ήρθε το θύμα κοντά στον κατηγορούμενο και της έφερε δεύτερη μικρή μπουκάλα σαμπάνια. Στη συνέχεια το θύμα έφερε τον λογαριασμό στον κατηγορούμενο και του ζήτησε να πληρώσει. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε και άρχισαν να συζητούν έντονα. Η ίδια έφυγε από το τραπεζάκι του κατηγορούμενου και πήγε στο αποχωρητήριο. Ενώ βρισκόταν στο αποχωρητήριο άκουσε φωνές και θόρυβο. Όταν βγήκε από το αποχωρητήριο είδε το θύμα να είναι ξαπλωμένος στο πάτωμα κοντά στο μπαρ και τον κατηγορούμενο να είναι και αυτός ξαπλωμένος στο πάτωμα σε απόσταση ενός μέτρου περίπου από το θύμα. Ακολούθως είδε την Λιλιάνα Ηλία, να φέρνει νερό για να βοηθήσει το θύμα. Η Guzal Timivyanova ανάφερε ότι την επίδικη ημέρα και ώρα μπήκε στο καμπαρέ ο κατηγορούμενος και κάθισε. Η ίδια πήγε στο αποχωρητήριο και όταν επέστρεψε είδε ότι καθόταν μαζί του η Irina Gusasenko για να του κάνει παρέα. Στη συνέχεια ενώ καθόταν στο καμπαρέ η Gusal Timinyanova είδε το θύμα να συζητά με τον κατηγορούμενο. Ακολούθως άκουσε ένα θόρυβο και είδε το θύμα και τον κατηγορούμενο να αλληλοσπρώχνονται. Στη συνέχεια είδε τον Σάββα Χαραλάμπους να πηγαίνει κοντά τους και να προσπαθεί να τους χωρίσει. Όπως έσπρωχνε ο κατηγορούμενος το θύμα έπεσαν στο πάτωμα. Μετά έτρεξε ο Πανίκος Γιάγκου κοντά τους και τράβηξε τον κατηγορούμενο πίσω από το θύμα. Επίσης είδε την Λιλιάνα Ηλία να φέρνει χαρτοπετσέτες και να σκουπίζει τα αίματα από το κεφάλι του θύματος, χωρίς η ίδια να πλησιάσει κοντά. Η Natalia Sclonni πρόσεξε το θύμα να συζητά με τον κατηγορούμενο κοντά στην είσοδο του καμπαρέ. Ακολούθως άρχισαν να αλληλοκτυπιούνται και σε κάποια στιγμή έπεσαν στο πάτωμα. Στη συνέχεια είδε τον Πανίκο Γιάγκου να κτυπά τον κατηγορούμενο στην πλάτη με ένα ρόπαλο μαύρου χρώματος. Ο κατηγορούμενος τότε ανασηκώθηκε και έγειρε δίπλα από το θύμα, ο οποίος ήταν ακίνητος και αιμορραγούσε. Η Irena Ledenova θυμάται ότι το θύμα σέρβιρε τον κατηγορούμενο. Μετά η Irina Gusasenko κάθισε μαζί του. Στη συνέχεια πρόσεξε το θύμα να συζητά με τον κατηγορούμενο και ακολούθως είδε το θύμα να κτυπιέται με τον κατηγορούμενο και το θύμα σε κάποια στιγμή να πέφτει στο πάτωμα. Τότε ο Πανίκος Γιάγκου έτρεξε κοντά τους και κτύπησε με ένα ξύλο τον κατηγορούμενο και τον απομάκρυνε από πάνω στο θύμα. Η Aliona Krivithi ανάφερε ότι σε κάποια στιγμή είδε την Irina Gusasenko να κάθεται μαζί με τον κατηγορούμενο σε ένα τραπεζάκι. Στη συνέχεια ενώ καθόταν στο καμπαρέ άκουσε φασαρία και πρόσεξε το θύμα και τον κατηγορούμενο να είναι πεσμένοι στο πάτωμα. Μετά έτρεξε ο Πανίκος Γιάγκου κοντά τους αλλά επειδή η Aliona Krivithi φοβήθηκε δεν κοίταζε για να βλέπει τι γίνεται. Ο ιατροδικαστής Νικόλας Χαραλάμπους κατάθεσε τις ιατροδικαστικές του εκθέσεις τόσο σε σχέση με την νεκροψία όσο και σε σχέση με τα τραύματα του κατηγορούμενου. Οι εκθέσεις αυτές είναι αποδεκτές ως μη αμφισβητούμενες. Είναι σημαντικό να πούμε ότι δεν αμφισβητείται ότι ο θάνατος του θύματος επήλθε κατά το επεισόδιο. Δεν αμφισβητείται ακόμη ότι και ο κατηγορούμενος έχει σοβαρά τραυματιστεί κατά το ίδιο το επεισόδιο. Με βάση ακόμη τα αποδεκτά γεγονότα και με δεδομένο ότι στην ιατροδικαστική έκθεση ημερομηνίας 28.3.2007, Τεκμήριο 19, γίνεται μνεία μεταξύ άλλων σε θλαστική εκχύμωση στα γεννητικά όργανα του κατηγορούμενου (όρχεις, πέος), στις 29.3.2007, ο κατηγορούμενος μετά από παράπονο του εξετάζεται από ουρολόγο στο Νοσοκομείο Λεμεσού ο οποίος διαπίστωσε αιμάτωμα οσχέου και ρήξη δεξιού όρχεως. Είναι εύρημα επίσης του Δικαστηρίου με βάση τα αποδεκτά γεγονότα σελ. 9 ότι ο κατηγορούμενος ακολούθως υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση στο Νοσοκομείο Λεμεσού, όπου του αφαιρέθηκαν τα ¾ του αποσπασμένου όρχεως. Ο ιατροδικαστής Μ.Κ. 5 στην αντεξέταση του τόνισε ότι και οι τραυματισμοί και των δύο ήταν εξίσου σοβαροί με περισσότερα τραύματα να είναι του κατηγορούμενου. Σε σχέση με το τραύμα του θύματος είπε και τα εξής: "Το θύμα έφερε ένα τραύμα στο κεφάλι το οποίο του προκάλεσε κάταγμα του θόλου του κρανίου του, πιθανώς αυτό το τραύμα να του προκάλεσε και την πτώση του με αποτέλεσμα να κτυπήσει πάνω σε μεταλλικό stool και συγκεκριμένα σε ένα από τα πόδια του stool και να του δημιουργήσει το ανοικτό τραύμα (αστεροειδές) που φαίνεται και στις φωτογραφίες. Ήταν απόλυτος δε στη συνέχεια ότι τα τραύματα του θύματος δεν μπορούσαν να προκληθούν από γυμνά χέρια. Να αναφέρουμε επίσης ότι στο επίδικο χώρο του καμπαρέ είχαν ληφθεί φωτογραφίες και ανάμεσα στις φωτογραφίες ο ιατροδικαστής αναφέρθη στη φωτογραφία 30 του Τεκμηρίου 6 στην οποία αναγνώρισε το stool στο μπαρ που έχει σημασία για την εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής. Όπως έχουμε ήδη αναφέρει, οι ιατροδικαστικές εκθέσεις και η μαρτυρία του ιατροδικαστή δεν αμφισβητούνται και γίνονται ευρήματα του Δικαστηρίου (Τεκμήρια 19 και 20). Τα τραύματα του κατηγορούμενου όπως και του θύματος περιγράφονται στο Τεκμήριο 19, χωρίς να είναι ανάγκη να επαναληφθούν. Η αιτία θανάτου προσδιορίζεται, με βάση το Τεκμήριο 20, σε ασφυξία συνεπεία εισρόφησης εμεσμάτων. Το ίδιο η έκθεση του Ινστιτούτου Γενετικής και Νευρολογίας Τεκμήριο 33 το περιεχόμενο και τα συμπεράσματα της καθίστανται ευρήματα του Δικαστηρίου, χωρίς επίσης να είναι ανάγκη να επαναληφθούν. Εύρημα μπορεί να γίνει και για την κάκωση αριστερού καρπού που παρουσίαζε ο Σάββας με βάση το Τεκμήριο 16. Θα ασχοληθούμε στη συνέχεια με την μαρτυρία του Μ.Κ. 6, 7 και 8. Επειδή οι μάρτυρες είναι ουσιώδεις κρίνουμε σκόπιμο να παραθέσουμε το αυτούσιο τους λόγο για να δοθεί καλύτερα η εικόνα της εκδοχής τους. Ο Σάββας Χαραλάμπους (Μ.Κ. 6) λέει, στη πρώτη χρονολογικά κατάθεση του Τεκμήριο 21 ημερομηνίας 28.3.2007, ώρα 03.10, σε σχέση με το συμβάν. "Η ώρα 23.10 της 27.3.2007 ο Ρομπέρτος βγήκε έξω από το καμπαρέ και γύρω στις 00.30 της 28.3.2007 επέστρεψε πίσω μαζί με ένα αλλοδαπό πελάτη (ακολουθεί περιγραφή του Κατηγορούμενου). Αφού μπήκαν ο αλλοδαπός κάθησε σ' ένα καναπέ του μαγαζιού και ο Ρομπέρτος του πήρε μια μπουκάλα μπύρα ΚΕΟ. Κοντά του κάθησε και η καλλιτέχνιδα η Irina. Μετά πάροδον πέντε λεπτών περίπου ο Ροπέρτος σέρβιρε και μια σαμπάνια, και ζήτησε από τον αλλοδαπό να την πληρώσει, αλλά αυτός αρνήθηκε να πληρώσει. Ο Ρομπέρτος ζήτησε από τον Πανίκο να καλέσει Αστυνομία, πράγμα το οποίο και έπραξε. Στη συνέχεια άρχισε μια λογομαχία μεταξύ των δύο, Ρομπέρτου και αλλοδαπού αφού ο πρώτος του ζητούσε να παραμείνει στο μαγαζί μέχρι να έλθει η Αστυνομία ενώ ο αλοδαπός ήθελε να φύγει. Από την λογομαχία πέρασαν στα σπρωξίματα και μετά άρχισαν να πιάνονται στα χέρια και να κτυπά ο ένας τον άλλον. Εγώ προσπάθησα να τους σταματήσω αλλά ο αλλοδαπός με έσπρωξε δυνατά και έπεσα στο πάτωμα και κτύπησα στο αριστερό μου χέρι. Όπως κτυπούσε ο ένας τον άλλο με τα χέρια τους είδα τον Ρομπέρτο να πέφτει κάτω στο πάτωμα και τον αλλοδαπό να πέφτει από πάνω του και να συνεχίζει να κτυπά τον Ρομπέρτο. Εγώ όταν είδα τον αλλοδαπό να κτυπά τον Ρομπέρτο δεν πρόσεξα να κρατά οτιδήποτε στα χέρια του. Στη συνέχεια έτρεξε προς βοήθεια και ο Πανίκος και τράβηξε προς τα πίσω τον αλλοδαπό. Ο Ρομπέρτος έμεινε κάτω στο πάτωμα αναίσθητος μέχρι που ήλθε το ασθενοφόρο και τον μετέφερε στο Νοσοκομείο Πάφου. Το όλο συμβάν έγινε γύρω στις 01.00. Εγώ όπως ανάφερα και πιο πάνω είδα τον αλλοδαπό να τον κτυπά με τα χέρια του τον Ρομπέρτο στην κεφαλή και στη συνέχεια ως αποτέλεσμα των δυνατών κτυπημάτων να πέφτει αναίσθητος στο έδαφος". Στην επόμενη κατάθεση του (ώρας 20.10 Τεκμήριο 23) αναφέρει ότι πιθανόν ένας πελάτης που είχε έρθει γύρω στις 10.30 το ίδιο βράδυ και είχε πιεί μπύρα που του σέρβιρε ο Ρομπέρτος να ήταν ο κατηγορούμενος. Επανερχόμενος στην ώρα του επεισοδίου, αφού τοποθέτησε τα πρόσωπα στο χώρο όπως προηγουμένως (η Irina καθόταν με τον Κατηγορούμενο, οι κοπέλες στα τραπεζάκια τους, ένω ο Πανίκος (Μ.Κ.7) και η Λιλιάνα (Μ.Κ.8) ήσαν μέσα στο μπαρ), συνεχίζει ως εξής: "Τη στιγμή αυτή ο αλλοδαπός πελάτης καθόταν στον καναπέ ενώ ο Ρομπέρτος στεκόταν μπροστά του πίσω από το τραπεζάκι. Ο πελάτης προσπαθούσε να σηκωθέι για να φύγει ενώ ο Ρομπέρτος τον έσπρωχνε για να παραμείνει στην θέση του. Σε κάποια στιγμή ενώ ο Ρομπέρτος έσπρωχνε τον αλλοδαπό, έγειρε ο καναπές που καθόταν προς τα πίσω και έπεσαν και οι δύο στο πάτωμα. Ακολούθως σηκώθηκαν και οι δύο και άρχισαν να σπρώχνει ο ένας τον άλλον με τα χέρια τους. Την στιγμή αυτή πήγα κοντά τους και μπήκα στην μέση τους και ο αλλοδαπός έσπρωξε με, με τα χέρια του με αποτέλεσμα να πέσω στο πάτωμα και να κτυπήσω το αριστερό μου χέρι. Την ώρα εκείνη εκατέβηκε κάτω και ο Πανίκος και μπήκε μέσα στο μπάρ ενώ ο Ρομπέρτος και ο αλλοδαπός άρχισαν να κτυπιούνται μπροστά από το μπαρ με τα χέρια τους. Εγώ σηκώθηκα από το πάτωμα ενώ πονούσα το χέρι μου. Το επόμενο πράγμα που είδα ήταν τον αλλοδαπό να κτυπά με γροθιά στο κεφάλι τον Ρομπέρτο, ο οποίος έπεσε μπρούμυτα στο πάτωμα και από πάνω του ο αλλοδαπός ο οποίος συνέχισε να τον κτυπά με τα χέρια του. Χωρίς να δω να κρατούν είτε ο ένας είτε ο άλλος οποιοδήποτε αντικείμενο. Μετά βγήκε ο Πανίκος από το μπαρ και πήγε και τράβησε τον αλλοδαπό πίσω από το Ρομπέρτο, χωρίς να θυμάμαι από πού τον τράβησε ο αλλοδαπός. Προσπάθησε να σηκωθεί πάνω και ο Πανίκος πηγε πίσω από το μπαρ, έπιασε ένα κομμάτι ξύλο μήκους ογδόντα εκατοστά περίπου, πάχους επτά εκατοστών περίπου και πήγε πάνω στον αλλοδαπό και τον κτύπησε πάνω στα πόδια μέχρι που έπεσε στο πάτωμα. Κανένας άλλος δεν κτύπησε τον αλλοδαπό. Το ξύλο που έπιασε ο Πανίκος δεν το ξαναείδα, επίσης να αναφέρω ότι όπως ήταν μισοσκότεινα μέσα στο καμπαρέ δεν διέκρινα το χρώμα του ξύλου. Μετά τα πράγματα συνέβηκαν όπως τα περιέγραψα στην προηγούμενη κατάθεση μου. Όσον αφορά το ξύλο με το οποίο κτύπησε ο Πανίκος τον αλλοδαπό δεν ξέρω τι έγινε μετά. Επίσης να αναφέρω ότι δεν είδα οποιοδήποτε να κτυπά με μπουκάλι. Όσον αφορά τις κοπέλλες αυτές παρακολουθούσαν από τις θέσεις τους που ήταν ενώ η Λίλια έμεινε πίσω από το μπαρ μέχρι την ώρα που πήγε κοντά στο Ρομπέρτο και του σκούπιζε τα αίματα από την κεφαλή του. Σήμερα 28.3.2007 μου υποδείχθηκε η ώρα 20.40 ένα ξύλινο στελίφη μήκους εβδομήταν πέντε εκατοστών το οποίο μοιάζει με το ξύλο που κτύπησε ο Πανίκος τον αλλοδαπό. Επίσης το ξύλο χρώματος κίτρινου και το σιερένιο αντικείμενο το οποίο μοιάζει με στέκκα πρώτη φορά τα βλέπω". Παρά την πιο πάνω αναφορά του, στη συνέχεια της κύριας εξέτασης του αναγνώρισε το Τεκμήριο 8

(13)και όχι το Τεκμήριο 8

(39)ως αυτό που κρατούσε ο Πανίκος . Ο Μ.Κ. 7 Πανίκος Γιάγκου δίδει την δική του εκδοχή στις καταθέσεις του που υιοθετεί ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Στην πρώτη του κατάθεση Τεκμήριο 25 ημερομηνίας 28.3.2007 και ώρας 2.15 αναφέρει: ".Η ώρα 00.55 περίπου ο Ρομπέρτο του πήρε τον λογαριασμό για το ποτό και την σαμπάνια που ήταν £120.00. Απ' ότι κατάλαβα αυτός αρνιότανε να πληρώσει γιατί άκουσα τον Ρομπέρτο να του λέει ότι αν δεν πληρώσει θα καλέσει αστυνομία και στη συνέχεια άκουσα τον ξένο να του λέει "fuck off, call anyone you want". Αμέσως εγώ πήρα το κινητό μου και ανέβηκα πάνω που είχε λήψη και τηλεφώνησα στην αστυνομία. Μόλις κατέβηκα κάτω, είδα τον Ρομπέρτο να είναι κάτω μπρούμυτα και ο ξένος να τον κτυπά με τα στουλ. Αμέσως εγώ τον τράβηξα πίσω και είδα ότι ο Ρομπέρτος είχε αίματα στο κεφάλι του. Αμέσως ξανά ανέβηκα πάνω και πήρα την αστυνομία πάλι για να έρθουν και να ειδοποιήσουν και ασθενοφόρο. Την ίδια στιγμή ήρθε στο μέρος και το περιπολικό της αστυνομίας και σύλλαβε τον ξένο. Αν τον δω αυτόν τον ξένο ξανά θα τον αναγνωρίσω". Στη δεύτερη του κατάθεση (Τεκμήριο 26 ώρας 14.40) λέει για το συμβάν και τα εξής: "Ο αλλοδαπός παράγγειλε μπύρα στο Ρομπέρτο και σαμπάνια για την Irina η οποία πήγε και κάθισε μαζί του." ".Μετά άκουσα φωνές και γύρισα και είδα τον Ρομπέρτο να εξηγά τον λογαριασμό, στέκεται δίπλα από το τραπεζάκι που καθόταν ο πελάτης, ενώ αυτός συνέχισε να κάθεται, ενώ η Irina σηκώθηκε και έφυγε από εκεί. Άκουσα τον Ρομπέρτο να του λέει ότι πρέπει να πληρώσει τον λογαριασμό στα αγγλικά αλλιώς θα τηλεφωνήσει στην αστυνομία και ο πελάτης αυτός του απεύθυνε στα αγλλικά "fuck off, call anyone you want". Ο Ρομπέρτο στην συνέχεια μου φώναξε να τηλεφωνήσω στην αστυνομία και εγώ έπιασα το κινητό μου και βγήκα έξω στο δρόμο λόγω του ότι δεν είχε λήψη το κινητό μέσα στο καμπαρέ και τηλεφώνησα στην αστυνομία. Η ώρα πρέπει να ήταν μια παρά τρία λεπτά περίπου. Όταν τηλεφώνησα επέστρεψα πίσω στο καμπαρέ. Με το που κατέβηκα στο καμπαρέ είδα ότι είχε πεσμένα στουλ στο πάτωμα, τον πελάτη αυτό να είναι γονατισμένος πάνω από το Ρομπέρτο, ο οποίος ήταν ξαπλωμένος στο πάτωμα και να τον κτυπά με τα χέρια του χωρίς να δω αν κρατούσε κάτι στα χέρια του. Η Λίλια ήταν πίσω από το μπαρ και φώναζε. Ο Σάββας ήταν πιο πίσω περίπου σε απόσταση τριών μέτρων και στεκόταν, ενώ η κοπέλλες του καμπαρέ δεν πρόσεξα που ήταν. Στη συνέχεια εγώ έτρεξα κοντά τους και προσπάθησα να τραβήξω τον πελάτη αυτό από την πίσω πλευρά του για να τον απομακρύνω από τον Ρομπέρτο, αλλά κλωτσούσε τα πόδια του προς τα πίσω και δεν με άφηνε να τον κοντέψω. Μετά έτρεξα πίσω από το μπαρ και έπιασα ένα κομμάτι ξύλο κυλινδρικό μήκους τριάντα πόντους περίπου πογιατισμένο με κίτρινη πογιά, το οποίο χρησιμοποιούσαμε ως βάση και βάλαμε το χαρτί της κουζίνας και ξαναπήγα κοντά στο πελάτη και τον κτύπησα μερικές φορές με το ξύλο πάνω στα πόδια και στην πλάτη του για να μπρέσω να τον τραβήξω πίσω από τον Ρομπέρτο αφού αυτός συνέχιζε να τον κτυπά. Μετά ο πελάτης σταμάτησε να κτυπά τον Ρομπέρτο και εγύρισε στο πλευρό και έκατσε στο πάτωμα. Εκείνη τη στιγμή είδα το πρόσωπο του Ρομπέρτου αιματωμένο, του φώναξα χωρίς να μου απαντήσει ενώ βρισκόταν πεσμένος στο πάτωμα ακίνητος. Αμέσως έτρεξα στο μπαρ, πήρα το κινητό μου και βγήκα ξανά έξω και τηλεφώνησα δεύτερη φορά στην αστυνομία για να στείλουν και ασθενοφόρο. Μόλις ετέλειωσα το τηλεφώνημα μου ήρθε το περιπολικό της αστυνομίας και κατεβήκαμε μαζί κάτω με τους ατυνομικούς. Ο πελάτης αυτός που κτύπησε τον Ρομπέρτο καθόταν σε ένα στουλ κοντά στο μπαρ ενώ η Λίλια πήρε χαρτομάντιλα και σκούπιζε το πρόσωπο του Ρομπέρτου από τα αίματα (ως το αντικείμενο που χρησιμοποίησε έδειξε Τεκμήριο 8

(13)". Στις 31.3.2007 δίδει συμπληρωματική κατάθεση Τεκμήριο 28 αναφέρει: ".θέλω να διευκρινήσω κάτι. Στο σημείο που αναφέρω ότι ο ξένος ο πελάτης κτυπούσε τον Ρομπέρτο με τα στουλ, την ώρα που ήταν μπρούμουτα στο πάτωμα, εννοούσα ότι ο πελάτης κτυπύσε το κεφάλι του Ρομπέρτου πάνω στα πόδια του στουλ και στην γωνιά της βάσης του πάγκου, την ώρα που ο Ρομπέρτος ήταν μπρούμυτα στο πάτωμα και ο πελάτης από πάνω του. Σε καμιά περίπτωση δεν είδα τον πελάτη να κρατά οτιδήποτε στα χέρια του και να κτυπά τον Ρομπέρτο". Σε σχετικές ερωτήσεις που του έγιναν από την κα. Θεοδώρου για τα στουλς είπε ότι υπήρχαν 4 με 5 στουλς και κάποια από αυτά μεταφέρθηκαν για να ανοίξουν τις πόρτες όταν το ασθενοφόρο κατάφθασε στη σκηνή για να μεταφερθεί το φορίο. Ο ίδιος πάντως είδε τον Ρομπέρτο κοντά σε δύο στουλς, και ο Κατηγορούμενος τον κτυπούσε πάνω τους. Τόσο στην κύρια εξέταση (χωρίς να ρωτηθεί) και ακόμη περισσότερο στην αντεξέταση ο Πανίκος Γιάγκου (Μ.Κ. 7) προσπάθησε να αιτιολογήσει τις αντιφάσεις ή διαφοροποιήσεις των καταθέσεων του στο ότι ήταν συγχυσμένος λόγω του επεισοδίου. Ειδικά ο κ. Ιωάννου επέμενε πάνω στο θέμα του στουλ και πολλές ερωτήσεις έγιναν επί του θέματος. Δέχθηκε ότι κτύπησε τον Κατηγορούμενο ("τον κτύπησα και εγώ, προσπάθησα να τον απομακρύνω). Αρνήθηκε ότι τον κτύπησε με άλλο όργανο εκτός με το ξύλο Τεκμήριο 8

(13)" και επέμενε ότι μόνο τον κατηγορούμενο είχε κτυπήσει. Του υποβλήθηκε από τον κ. Ιωάννου ότι ενώ ο Κατηγορούμενος και ο Μ.Κ. 6 "αλληλοσπρώχνονταν και αλληλοκτυπιούνταν με τα χέρια" αυτός επενέβη με τέτοια μανία εναντίον και των δύο και τους κτύπησε. Ο Μ.Κ. 7 απάντησε: "Εγώ κατέβηκα κάτω. Ο Ρομπέρτος ήταν ήδη κάτω κτυπημένος. Ο Κατηγορούμενος ήταν μανιακός. " Για το ρόλο του Σάββα είπε: Ο Σάββας ήταν δύο με τρία μέτρα αριστερά τους, δεν ήταν αναμειγμένος μεταξύ τους. Ακόμα του υποβλήθηκε κύρια υπερασπιστική γραμμή ότι "ο ίδιος τον κτύπησε, με όργανο που εξαφανίσθηκε, με μεγάλη μανία". Ο Μ.Κ. 7 αρνήθηκε. Η Μ.Κ. 8 Λιλιάνα Ηλία, λέει για το συμβάν: "Όταν σηκώθηκε για να φύγει, ο Ρομπέρτος του πήρε την απόδειξη για την σαμπάνια, για την πληρωμή το γκαρσόνι που ήταν £150.00 και αυτός από ότι εκατάλαβα από τις κινήσεις του δεν ήταν διαθέσιμος να πληρώσει και προσπάθησε να φύγει. Τότε τον σταμάτησαν το γκαρσόνι και ο Ρομπέρτος και ο Πανίκος βγήκε έξω για να τηλεφωνήσει στην αστυνομία. Τότε αυτός κούντησε πίσω τον Ρομπέρτο και αυτός έπεσε πίσω με αποτέλεσμα να γύρει, να πέσει ο καναπές που καθόταν. Μετά σηκώστηκε πάνω και άρκεψαν να αλληλοσπρώχνονται με τον Ρομπέρτο και τον Σάββα. Μέχρι να μπει μέσα ο Πανίκος αυτοί ήδη είχαν έρθει στα χέρια. Πάλευαν κοντά στο μπαρ και κάποια ποτήρια που ήταν εκεί τα έριξαν κάτω και έσπασαν. Τότε εγώ είπα τους είπα να κάνουν κάτι γιατί θα μας σκοτώσει. Ο Πανίκος πήρε ένα ξύλο που ήταν στο μπαρ για να του κτυπήσει στα πόδια και να πέσει κάτω. Νομίζω του κτύπησε με αυτό μερικές φορές στα πόδια. Εγώ εκείνη την στιγμή ήμουν μέσα στο μπαρ. Όταν βγήκα έξω από το μπαρ για να δω τι γινόταν είδα τον Ρομπέρτο να είναι πεσμένος στο έδαφος μπροστά από το μπαρ και το κεφάλι του ήταν πάνω στο σίδερο μιας καρέκλας που ήταν στο μπαρ. Πάνω στον Ρομπέρτο ήταν πεσμένος ο πελάτης αυτός, δεν πρόσεξα αν εκείνη την στιγμή κτυπούσε τον Ρομπέρτο. Μετά αυτός σηκώθηκε, ο πελάτης, και προσπάθησε να φύγει. Τον κτυπήσαμε τότε με το ξύλο που κρατούσε ο Πανίκος στα πόδια και έπεσε κάτω. Μετά από λίγο ήρθε η αστυνομία και έβαλε τον πελάτη να κάτσει. Ο Ρομπέρτος όπως έπεσε κάτω, δεν σηκώθηκε, δεν κινήτουν. Οι αστυνομικοί όταν ήρθαν γύρισαν το σώμα του Ρομπέρτο στο πλάι γιατί ήταν πεσμένο με το πρόσωπο κάτω. Σε κάποια στιγμή, προηγουμένως πριν να τον γυρίσουν ο Ρομπέρτος έκαμε εμετό. Είχε κτύπημα στο κεφάλι στο πάνω μέρος. Μετά ήρθε ασθενοφρόρο και πήρε τον Ρομπέρτο στο νοσοκομείο ενώ τον πελάτη αυτόν τον πήρε η αστυνομία. Ο Σάββας κτύπησε στο χέρι και πήγε και αυτός στο νοσοκομείο με το ασθενοφόρο. Όταν ήρθαν στα χέρια ο πελάτης αυτός μαζί με τα γκαρσόνια έκαμε φασαρία, φώναζε, και έλεγε "fuck you". Η σιδερένια καρέκλα που είπα ότι έπεσε ο Ρομπέρτος είναι απ' αυτές τις στρογγυλές τις ψηλές που χρησιμοποιούν στα μπαρ. Από την στιγμή που έπεσε κάτω ο Ρομπέρτος δεν μας μίλησε καθόλου, έβγαζε όμως κάποιους ήχους από το στόμα σαν να έκανε εμετό. Όταν αυτός ο πελάτης ήρθε νομίζω έμοιαζε να είναι λίγο μεθυσμένος γιατί δεν περπατούσε καλά. Μετά που τους πήραν στο νοσοκομείο εγώ πήρα τον φλόκκο και σκούπισα εκεί που ήταν ο εμετός στο σημείο εκεί που ήταν το κεφάλι του Ρομπέρτου, είχε αίμα στο χαλί. Θέλω επίσης να σας πω ότι εγώ πριν να έρθει το ασθενοφόρο πήρα πετσέτες και έβαζα στο κεφάλι του Ρομπέρτο για να σταματήσω το αίμα. Νομίζω κάποιος από τους αστυνομικούς που ήρθαν στο μέρος, ήταν τέσσερεις, μετακίνησε την καρέκλα αυτή που κτύπησε ο Ρομπέρτος. Εκεί που αναφέρω ότι ο πελάτης κούντησε τον Ρομπέρτο και αυτός έπεσε πίσω με αποτέλεσμα να γύρει ο καναπές, εννοώ ότι έπεσε ο πελάτης. Το περιστατικό αυτό έγινε στην παρουσία όλων των κοπέλλων". Υπάρχει και δεύτερη κατάθεση της Μ.Κ. 8 ημερομηνίας 29.3.2007 Τεκμήριο 31, όπου αναφέρει: "Στη συνέχεια όπως καθόταν ο πελάτης αυτός στον καναπέ και ο Ρομπέρτος στεκόταν μπροστά του και τον έσπρωχνε για να μην φύγει μέχρι να έρθει η αστυνομία, ο καναπές έγειρε προς τα πίσω και ο πελάτης αυτός έπεσε προς τα πίσω και αμέσως σηκώθηκε στα πόδια του. Ο Ρομπέρτος έτρεξε κοντά του μαζί με το Σάββα και ο Ρομπέρτος άρχισε να παλεύει μαζί με αυτόν τον πελάτη. Ο Σάββας πήγε και αυτός κοντά τους και προσπαθούσε να πιάσουν τον πελάτη. Να σημειώσω όταν είπα πιο πάνω ότι πάλευαν μεταξύ τους, ο ένας κτυπούσε τον άλλο με τα χέρια τους χωρίς να κρατά κανένας τους οτιδήποτε στα χέρια. Εκείνη την στιγμή όπως κτυπούσε ο ένας τον άλλο με τα χέρια τους μετακινήθηκαν μπροστά από το μπαρ. Στην συνέχεια κατέβηκε και ο Πανίκος κάτω στο μαγαζί αφού βγήκε να τηλεφωνήσει στην αστυνομία, άφησε το κινητό του πίσω από το μπαρ και του είπα να κάμει κάτι γιατί αυτός θα μας σκοτώσει, και πήρε ένα κομμάτι ξύλο κίτρινου χρώματος το οποίο χρησιμοποιούμε για να βάλουμε το χαρτί κουζίνας πάνω σε αυτό για να το πιάσει ο Πανίκος χωρίς να θυμάμαι αν του το έδωσα στο χέρι ή αν το έβαλα πάνω στο μπαρ. Ο Πανίκος πήρε το ξύλο αυτό και πήγε κοντά στον πελάτη που κτυπούσε τον Ρομπέρτο. Εκείνη την στιγμή ο Ρομπέρτο ήταν πεσμένος στο πάτωμα μαζί με τον πελάτη χωρίς όμως να τους βλέπω αφού ήμουν πίσω από το πάγκο. Όμως έβλεπα τον Πανίκο που κτυπούσε αλλά δεν έβλεπα ποιον κτυπούσε ή αν κρατούσε κάτι στα χέρια του. Επίσης δεν είδα τι έγινε με τον Σάββα, αν τον έσπρωξε ο πελάτης ή αν έπεσε στο πάτωμα...". Ο κατηγορούμενος αφού κλήθηκε σε απολογία, προέβαλε ένορκα την εκδοχή του. Ανάφερε ότι βρισκόταν στη Κύπρο από τον Φεβρουάριο για να δει φίλους και εργαζόταν περιστασιακά. Στην αστυνομία δεν θέλησε να μιλήσει για το συμβάν μετά από συμβουλή της δικηγόρου του. Λίγες μέρες πριν την επίδικη ημερομηνία είχε αποφασίσει να επιστρέψει στη πατρίδα του. Το βράδυ για να ξεσκάσει βγήκε έξω και ήπιε ποτό σε μια μπυραρία. Μετά περπατώντας στο δρόμο τυχαία πέρασε από το καμπαρέ. Έξω απ' αυτό καθόταν ένας άνδρας. Μετά από σύντομη συνομιλία που είχε μαζί του αφού τον ρώτησε αν εργαζόταν εκεί και αν είχε κοπέλες που χόρευαν μπήκαν μαζί μέσα και κάθησε. Παράγγειλε μια μπύρα, έμεινε 15 με 20 λεπτά, πλήρωσε την μπύρα £5 και έφυγε. Δεν είχε άλλα λεφτά μαζί του, επέστρεψε στο σπίτι, πήρε £100 μαζί του και ξαναβγήκε για ποτό. Χωρίς να το έχει κατά νου ξαναείδε τυχαία μπροστά του το ίδιο καμπαρέ και αποφάσισε να ξαναμπεί. Τον υποδέχθηκε ο ίδιος άντρας. Μπήκε μέσα και παράγγειλε μια μπύρα. Ενώ δεν το ζήτησε ήρθε μια κοπέλα και κάθησε στο τραπεζάκι του. Εκείνη παράγγειλε αλλά ο ίδιος δεν ήξερε και δεν κατάλαβε τι. Μετά είδε ότι ήταν σαμπάνια. Η κοπέλα άρχισε να τον ρωτά διάφορα πράγματα για τον ίδιο για μισή ώρα. Τότε ο ίδιος άντρας της εισόδου ήρθε και του ζήτησε να πληρώσει για την σαμπάνια, όταν του ζήτησε £200 διαμαρτυρήθηκε ότι ήταν πάρα πολλά και ότι μόνο £100 κρατούσε. Ο άντρας αγρίευσε και σε κάποια στιγμή ενώ ήταν σε κάποια απόσταση τον πλησίασε και τον κτύπησε στο πρόσωπο, κάτω από το αριστερό μάτι. Μούδιασε το πρόσωπο του και δεν μπορούσε να δει καθαρά. Αφού περιγράφει στη συνέχεια την αψιμαχία, τοποθετεί τον εαυτό του στο πάτωμα οπότε "και νοιώθει το αίμα πάνω στο κεφάλι του και να μην μπορεί να σηκωθεί". Την ίδια στιγμή άκουσε κάποιο άντρα πίσω του να φωνάζει να μην σηκωθεί. ´Eνιωσε να τον πλησιάζει κάποιος από πίσω και αισθάνθηκε "σκληρά κτυπήματα στη ράχη". Την ίδια στιγμή ενώ το άτομο αυτό τον κτυπούσε, προσπάθησε να συρθεί χρησιμοποιώντας τους αγκώνες του. Δεν μπορεί να πει ποιος τον κτύπησε. Έμεινε κτυπημένος στο πάτωμα. Για τα τραύματα του στα γεννητικά όργανα δεν μπορούσε να εξηγήσει πως έγιναν. Έχουμε εξετάσει την δοθείσα μαρτυρία με μεγάλη προσοχή. Η συνολική αναφορά του επεισοδίου όπως προβάλλεται από τους μάρτυρες κατηγορίας αφήνει πληθώρα ερωτηματικών στο μυαλό μας. Τα ερωτηματικά αυτά αγγίζουν πολλές πτυχές και παραμέτρους που έχουν την δική τους δυναμική στο έργο της αξιολόγησης σφαιρικά αλλά και για ένα έκαστον των μαρτύρων όπως η Κατηγορούσα Αρχή επιχείρησε να θεμελιώσει τις θέσεις της. Θα προσπαθήσουμε να παραθέσουμε τα πιο κραυγαλέα σημεία που καθιστούν την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής τρωτή: (α) Όλες οι καλλιτέχνιδες στις δικές τους καταθέσεις όπως παρατίθενται στο κείμενο των παραδεκτών γεγονότων παρουσιάζονται είτε να απουσιάζουν είτε να μη βλέπουν το συμβάν είτε να δίδουν μια ελλειπτική σειρά των γεγονότων που δεν εναρμονίζεται ικανοποιητικά με αυτή των Μ.Κ. 6, 7 και 8. (β) Όλοι οι ουσιώδεις μάρτυρες στους οποίους η Κατηγορούσα Αρχή στηρίζει την συνολική της εκδοχή παρουσιάζονται να έχουν δύο (ή και περισσότερες) καταθέσεις με ελλείψεις, αντιφάσεις και αναπάντητα κενά. Λεπτομέρειες δίδονται πιο κάτω. (γ) Η επιστημονική μαρτυρία δεν παρέχει κανενός είδους θετική βοήθεια αφού κανένα Τεκμήριο δεν συνδέεται επαρκώς με το επεισόδιο ή με τα εμπλεκόμενα πρόσωπα ώστε να συνδράμει σε οποιανδήποτε εκδοχή. Το ότι στο στούλ υπάρχει γενετικό υλικό του θύματος, δεν σημαίνει βέβαια ότι ευσταθεί η ούτως ή άλλως αντιφατική εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής, όπως θα εξηγήσουμε στη συνέχεια (βλ. Τεκμήριο 33 και το στουλ Τεκήριο 8

(10). (δ) Ενώ είναι γεγονός ότι κανένα από τα τραύματα του θύματος δεν έγινε με γυμνά χέρια η συντριπτική μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής δεν παρουσιάζει τον Κατηγορούμενο να χρησιμοποιεί οποιοδήποτε αντικείμενο για την επίθεση. (ε) Είναι αν μη τι άλλο τουλάχιστον περίεργο το γεγονός ότι μέρος της σκηνής καθαρίζεται από την Μ.Κ. 8. Παράλληλα αφήνονται αιχμές από τον Μ.Κ. 7 Πανίκο Γιάγκου ότι και τα στουλ (που έχουν την σημασία τους) έχουν μετακινηθεί "κατά την άφιξη του ασθενοφόρου". Παρόμοια νύξη κάνει και η Μ.Κ. 8 "για μετακίνηση του στουλ από αστυνομικούς". (στ) Ο Σάββας (Μ.Κ. 6) σαφώς στην κατάθεση του ομιλεί "για άλλου είδους όργανο με το οποίο ο Πανίκος Γιάγκου (Μ.Κ. 7) κτυπά τον Κατηγορούμενο". Στη δεύτερη κατάθεση του μιλά για ξύλο ογδόντα εκατοστών, πάχους επτά εκατοστών και αναγνωρίζει ως αυτό το αντικείμενο, ένα ξύλινο στελίφη μήκους 75 εκατοστών (Τεκμήριο 8

(39)), ενώ δεν αναγνωρίζει το ξύλινο αντικείμενο (Τεκμήριο 8

(13)). Στη δίκη όμως με ευκολία αντίθετα αναγνωρίζει το Τεκμήριο 8

(13)και δεν αναγνωρίζει το Τεκμήριο 8

(39). Καμιά δικαιολογία δεν δίδεται γι' αυτό το θέμα . Οι άλλοι δύο μάρτυρες (ο Πανίκκος και η Λιλιάνα Ηλια Μ.Κ. 7 και 8) από την αρχή δεν συνδέουν το Τεκμήριο 8

(39)με την υπόθεση. Να σημειώσουμε ότι το Τεκμήριο 8

(13)έχει μήκος περίπου 30 εκατοστών. Κάποιες από τις εκδορές του κατηγορούμενου όπως παρουσιάζονται στην ιατροδικαστική έκθεση Τεκμήριο 19 είναι 40 εκατοστά (βλ. και φωτογραφία 15 του Τεκμηρίου 2). Εύλογα λοιπόν τίθεται ερώτημα υπό το πρίσμα της κοινής λογικής για την δυνατότητα επιστημονικής στήριξης του μέρους αυτού της εκδοχής της Κατηγορούσας Αρχής. (ζ) Καμιά από τις καλλιτέχνιδες δεν μίλησε για ανηλεή κτυπήματα του κατηγορούμενου προς το θύμα, όπως θέλησαν να παρουσιάσουν τα πράγματα κύρια οι Μ.Κ. 7 και 8, που μίλησαν για "μαινόμενο ταύρο" που κτυπούσε. Καμιά δεν μίλησε για γροθιά του κατηγορούμενου στο κεφάλι του θύματος όπως ομιλεί ο Μ.Κ. 6. Αν δούμε συνολικά τις θέσεις των καλλιτέχνιδων μιλούν μάλλον για αλληλοσπρωξίματα των δύο και ενεργή ανάμιξη του Πανίκου Γιάγκου. (η) Κανένας άλλος (εκτός των Μ.Κ. 7 και 8), δεν ομιλεί για βρισιά του κατηγορούμενου στο θύμα που οι δύο αυτοί παρουσίασαν ως έναυσμα του καβγά. (θ) Ο Μ.Κ. 7 παρουσιάζει ως κρίσιμο μέρος του καβγά όταν ο Ρομπέρτος ήταν μπρούμυτα και ο κατηγορούμενος τον κτυπά με το στουλ (βλ. Τεκμήριο 25), (αν και το ανακατασκευάζει στις επόμενες του καταθέσεις). Κανείς άλλος των παρισταμένων δεν αναφέρει κάτι τέτοιο. (ι) Η Natalia Sclonni αναφέρει ότι είδε τον Πανίκο Γιάγκου να κτυπά τον κατηγορούμενο στην πλάτη με ένα ρόπαλο μαύρου χρώματος, ο Σάββας μιλά μόνο για κτυπήματα στα πόδια και μόνο στη δεύτερη κατάθεση του ομιλεί "για ξύλο". Ουδείς δε των υπολοίπων ομιλεί για ρόπαλο μαύρου χρώματος. (κ) Από τις πέντε καλλιτέχνιδες μόνο η μια ομιλεί για εμπλοκή του Σάββα, ενώ οι τρεις ομιλούν μόνο για εμπλοκή του Πανίκου Γιάγκου. Αντιλαμβανόμενοι το καθήκον μας για τον έλεγχο της αξιοπιστίας σε μια υπόθεση η οποία στηρίζεται σχεδόν εξ ολοκλήρου στο βάθρο αυτό, έχουμε ελέγξει και επαναελέγξει όλους τους μάρτυρες, μεμονωμένα και συνολικά. Εξάλλου είναι πάντα επιθυμητό η μαρτυρία να συσχετίζεται να αντιπαραβάλλεται και να διερευνάται με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων, προσέγγιση η οποία επαυξάνει το κύρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου και ενισχύει την πίστη του κοινού στη δικαστική αποστολή (βλ. Mustafa v. Κακούρη

(2002)1 Α.Α.Δ., σελ. 165). Οφείλουμε να πούμε ότι στην υπόθεση είναι αξιοσημείωτη η εν εαυτώ αντίφαση σε ένα έκαστο των μαρτύρων, χωρίς μάλιστα την συνδρομή της αντεξέτασης. Αξιοπερίεργη είναι η λήψη δεύτερης και τρίτης κατάθεσης από τους μάρτυρες στις οποίες γίνεται μια επικίνδυνη διεύρυνση, για να μην πούμε ορατή διαφοροποίηση θέσεων, που δεν υπάρχουν στις πρώτες τους καταθέσεις. Θα πάρουμε τον κάθε μάρτυρα ξεχωριστά: Α' Σάββας Χαραλάμπους - Μ.Κ. 6 - Τεκμήριο 21 πρώτη κατάθεση, Τεκμήριο 23, δεύτερη κατάθεση, Τεκμήριο 22 τρίτη κατάθεση Ο Σάββας στην πρώτη του κατάθεση ομιλεί για λογομαχία και αλληλοσπρωξίματα. Μετά "άρχισαν να πιάνονται στα χέρια" και παρουσιάζει τον εαυτό του να παρεμβαίνει να τους σταματήσει. Ενώ σαφώς ομιλεί για μια κοινή δυναμική στο καβγά, παρουσιάζει τον αλλοδαπό να σπρώχνει τον ίδιο και να τον κτυπά στο χέρι. Απομονωμένα δε απ' αυτή τη σκηνή ομιλεί για το ότι όταν κτυπούσε ο ένας τον άλλο με τα χέρια (και πάλι η κοινή δυναμική) βλέπει τον Ρομπέρτο να πέφτει στο πάτωμα και τον αλλοδαπό να πέφτει από πάνω του και να συνεχίζει να τον κτυπά. Στη δεύτερη κατάθεση αναφέρει ότι ο πελάτης προσπαθούσε να φύγει και ο Ρομπέρτος τον έσπρωχνε να μείνει στη θέση του και σε κάποια στιγμή ενώ τον έσπρωχνε έγειρε ο καναπές που καθόταν ο αλλοδαπός και έπεσαν και οι δύο στο πάτωμα. Αυτή η εικόνα δεν υπάρχει στην πρώτη του κατάθεση. Σε σχέση με την παρέμβαση του στον καβγά στη δεύτερη κατάθεση δεν λέει ότι ο αλλοδαπός τον κτύπησε στο χέρι αλλά ότι έπεσε στο πάτωμα και κτύπησε στο αριστερό χέρι. Ενώ στην πρώτη παρουσιάζει τον Πανίκο να δρα εντελώς περιθωριακά απλώς τραβώντας προς τα πίσω τον κατηγορούμενο προς το τέλος σχεδόν του καβγά, στη δεύτερη κατάθεση του τα πράγματα ουσιωδώς διαφοροποιούνται. Ο Πανίκος, σε αυτή την κατάθεση, πάει πίσω από το μπαρ παίρνει ένα ξύλο μήκους 80 εκατοστών και πάχους 7 εκατοστών και κτυπά τον αλλοδαπό πάνω στα πόδια μέχρι που έπεσε στο πάτωμα. Είναι δυσνόητη και περίεργη αυτή η διαφοροποίηση. Δεν μπορεί να εκληφθεί ως τυχαία παράλειψη. Σχολιάσαμε ήδη πιο πάνω τις αντιφάσεις του Σάββα για το ξύλο που "ο Πανίκος χρησιμοποιεί" (βλ. σελ. 18 ανωτέρω). Β' Πανίκος Γιάγκου - Μ.Κ. 7 - Τεκμήριο 25 πρώτη κατάθεση, Τεκμήριο 26 δεύτερη κατάθεση και Τεκμήριο 28 τρίτη κατάθεση. Ιδιαίτερα ελλειπτικά στη πρώτη κατάθεση ο Πανίκος λέει ότι βλέπει τον Ρομπέρτο να είναι κάτω μπρούμυτα και τον κατηγορούμενο να τον κτυπά με τα στουλς. Ο ίδιος δε παρουσιάζει τον εαυτό του απλά να τραβά τον κατηγορούμενο πίσω. Καμία απολύτως αναφορά στη χρήση ξύλου και την παρέμβαση του στο να κτυπήσει τον κατηγορούμενο. Στη δεύτερη κατάθεση του ομιλεί για την παρέμβαση του με ένα ξύλο (σαφώς διαφορετικό από αυτό που ο Σάββας περιγράφει) με το οποίο τον κτυπά μερικές φορές πάνω στα πόδια και στη πλάτη " για να μπορέσει να τον τραβήξει πίσω από τον Ρομπέρτο αφού συνέχιζε να τον κτυπά" Με οποιονδήποτε τρόπο να επιχειρούσαμε να εξηγήσουμε την παράλειψη αυτή δεν καταλήγουμε να θεωρήσουμε ότι υπάρχει επαρκής αποδεκτή εξήγηση. Είναι αξιοπερίεργο πάντως ότι στη δεύτερη περιγραφή-κατάθεση του δεν αναφέρεται καθόλου σε κτύπημα με το στουλ. Στη τρίτη του κατάθεση επανέρχεται το θέμα του στουλ με μια παράξενη διαφοροποίηση. Ο κατηγορούμενος παρουσιάζεται εδώ να κτυπά το κεφάλι του Ρομπέρτου πάνω στα πόδια του στουλ και στη γωνιά της βάσης του πάγκου, την ώρα που ο Ρομπέρτος ήταν μπρούμυτα στο πάτωμα και ο πελάτης από πάνω του. Γ' Η Λιλιάνα Ηλία - Μ.Κ. 8 - Τεκμήριο 29 πρώτη κατάθεση, Τεκμήριο 30 δεύτερη κατάθεση. Στην πρώτη κατάθεση η Λιλιάνα παρουσιάζει τον Ρομπέρτο και τον Σάββα να ενεργούν ευθύς εξ αρχής από κοινού για να σταματήσουν τον κατηγορούμενο να φύγει και τον Πανίκο να επεμβαίνει μετά από δική της παρέμβαση και να κτυπά με το ξύλο Τεκμήριο 8

(13)τον κατηγορούμενο στα πόδια και να πέφτει (ο κατηγορούμενος) κάτω. Κατά τα λοιπά, δεν βλέπει ο,τιδήποτε άλλο γιατί ήταν πίσω από το μπαρ και μόνο όταν βγήκε έξω από το μπαρ βλέπει τον Ρομπέρτο πεσμένο στο έδαφος και το κεφάλι του ήταν πάνω στο σίδερο του στουλ και πάνω σε αυτόν πεσμένο τον κατηγορούμενο. Τότε, σύμφωνα με την Λιλιάνα, προσπάθησε να φύγει και τον κτύπησαν με το ξύλο που κρατούσε ο Πανίκος στα πόδια και έπεσε κάτω. Στη δεύτερη κατάθεση δίνει επιπρόσθετη θέση ότι η ίδια βρίσκει το ξύλο Τεκμήριο 8

(13)για να χρησιμοποιηθεί από τον Πανίκο χωρίς όμως να θυμάται αν του το έδωσε στο χέρι ή ότι το έβαλε πάνω στο μπαρ. Και το παράξενο συνεχίζεται γιατί το μόνο που μπορεί να δει είναι τον Πανίκο να κτυπά αλλά επιπρόσθετα αναφέρει ότι δεν ξέρει ποιο κτυπούσε ή αν κρατούσε κάτι στα χέρια του. Με τις πιο πάνω παρατηρήσεις προκύπτουν αβίαστα οι μεταξύ των μαρτύρων αντιφάσεις εκτός των γενικών ήδη παρατηρήσεων μας για το σύνολο της μαρτυρίας. Όπως έχει τεθεί στην υπόθεση Πελεκάνου v. Πελεκάνου,

(1999)1 Α.Α.Δ 1273 η εντύπωση που αφήνει ένας μάρτυρας στο Δικαστήριο δεν αποτελεί απλά μια μαθηματική αποτίμηση των αντιφάσεων και κενών, αποτελεί ένα ιδιαίτερα επίμοχθο και δύσκολο έργο κατά το οποίο το Δικαστήριο με την εμπειρία της ανθρώπινης φύσης που διαθέτει, παρατηρεί τον μάρτυρα, τον τρόπο που καταθέτει, την συμπεριφορά, την εκφορά λόγου και εκφράσεων, την τυχόν διστακτικότητα του, την ιδιοσυγκρασία που εκδηλώνει για να διαπιστώσει, κατά το ανθρώπινο μέτρο, αν ο μάρτυρας τιμά το καθήκον του να πει την αλήθεια. Και οι τρεις πιο πάνω αναφερόμενοι μάρτυρες, ιδιαίτερα ο Μ.Κ. 7 δεν μας έπεισαν ως μάρτυρες της αλήθειας. Κινούμενοι ευθύς εξ αρχής είτε σε ένα ελλειπτικό πλαίσιο γεγονότων είτε σε ένα κυκεώνα αντιφάσεων, κενών και αποσπασματικών αναφορών, άφησαν σκιές στα δρώμενα, τέτοιες που κανένα ουσιαστικό μέρος της μαρτυρίας δεν μπορεί να διασωθεί. Και οι τρεις μάρτυρες, είναι φανερό, κατά την κρίση μας, ότι προσάρμοζαν ανάλογα εκδοχές και θέσεις, ώστε στο τέλος να μην υπάρχει δυνατότητα ούτε καν μερικής αποδοχής των θέσεων τους. Έχουμε την εντύπωση ότι η όλη εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής παρουσιάστηκε ως αποσπάσματα γεγονότων των οποίων όμως η πραγματική σειρά και το αληθές περιεχόμενο δεν αποκαλύφθησαν ενώπιον μας. Σύμφωνα με την υπόθεση Γ.Β. Νικολάου κ.α. v. Δημοκρατίας,

(2000)2 Α.Α.Δ., σελ. 482 το αδίκημα της ανθρωποκτονίας στοιχειοθετείται εφόσον έχει αποδειχθεί ο θάνατος με παράνομη πράξη. Στην κρινόμενη περίπτωση δεν υπάρχει ούτε κατ' ελάχιστον σιγουριά για την παράνομη πράξη ούτε καν για την πράξη του κατηγορούμενου και αν ήταν αυτή που οδήγησε στο θανάσιμο τραυματισμό του Ρομπέρτου ή στο κτύπημα του Σάββα. Ίδιον αυτής της ασάφειας είναι ότι δεν έγινε συγκεκριμένη υποβολή από την Κατηγορούσα Αρχή προς τον κατηγορούμενο για τον τρόπο ενέργειας του και της εισηγούμενης παράνομης πράξης που επέφερε το θάνατο του Ρομπέρτου σύμφωνα με το κατηγορητήριο. Η παράλειψη αυτή δεν μπορεί να μην έχει την σημασία της (βλ. Παφίτης v. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ., σελ. 102) Έχουμε βέβαια, κατά τον έλεγχο της αξιοπιστίας, εξετάσει με προσοχή και τα ίδια τα λεγόμενα του κατηγορούμενου στην ένορκη του κατάθεση. Δεν μας διαφεύγει ότι το συμβάν στο αρχικό του, τουλάχιστο, στάδιο είχε το χαρακτήρα απλής συμπλοκής, η οποία μάλιστα, παρά τη διαφωνία για την τιμή των ποτών, δεν άρχισε με επιθετική πράξη του κατηγορούμενου ακόμη και με την εκδοχή των μαρτύρων κατηγορίας. Όντως δεν είναι εύκολο σε μια συμπλοκή να υπάρχει ομοούσια μαρτυρία από διάφορα πρόσωπα αφού ο καθένας είναι δυνατόν να έχει διαφορετική παρατηρητικότητα (βλ. Πέτρου v. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 76). Είναι σημαντικό όμως να πρόκειται για μη ουσιώδεις αντιφάσεις και όχι για σημαντικά κενά. Εν προκειμένω αυτό δεν συμβαίνει. Καταγράφονται σοβαρές αντιφάσεις και κενά όπως ενδεικτικά αναφέραμε πιο πάνω. Μάλιστα αυτές οι παρατηρήσεις αφορούν ουσιώδεις μάρτυρες που ήσαν και εμπλεκόμενοι. Τυγχάνει εφαρμογής ο σχολιασμός του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Παναγή v. Αστυνομίας, Π.Ε. 78/07, ημερομηνίας 19.7.2007 στην οποία ακριβώς το Εφετείο ανέτρεψε την Πρωτόδικη απόφαση λόγω του ότι παρατηρήθηκαν σοβαρές αντιφάσεις του παραπονούμενου σε ουσιώδη σημεία που καθιστούσαν την καταδίκη ανασφαλή. Σημειώνουμε και πάλι ότι η επιστημονική μαρτυρία δεν μπορεί να στηρίξει συγκεκριμένη εκδοχή με τρόπο που να άρει ή τουλάχιστον να απαμβλύνει τη σημαντική πλημμέλεια της λοιπής μαρτυρίας. Παρά το ότι ο κ. Ιωάννου παρέλειψε να ερωτήσει τον ιατροδικαστή Χαραλάμπους για την δυνατότητα πρόκλησης των τραυμάτων που έφερε ο κατηγορούμενος από το Τεκμήριο 8

(13)μας κάλεσε να αποκλείσουμε το Τεκμήριο 8

(13)ως το μέσο που χρησιμοποίησε ο Πανίκος Γιάγκου γιατί δεν ήταν δυνατόν να γίνουν τέτοια τραύματα στον κατηγορούμενο με το Τεκμήριο 8

(13). Στο Τεκμήριο 8

(13)υπάρχει γενετικό υλικό του Πανίκου Γιάγκου όπως υπάρχει και στο σιδερένιο αντικείμενο Τεκμήριο 8

(38)που κανείς συγκεκριμένα δεν συνέδεσε με το συμβάν. Ήδη διατυπώσαμε το σχόλιο μας επ' αυτών στη σελ. 18. Περαιτέρω θα λέγαμε ότι όλα αυτά θα είχαν καταληκτική αξία αν υπήρχε κάποια κατ' αρχήν αξιόπιστη μαρτυρία, πράγμα που εδώ δεν συμβαίνει. Σημασία έχει ότι η επιστημονική μαρτυρία δεν οδηγεί άνευ ετέρου σε πράξη του κατηγορούμενου ως αιτία της πρόκλησης θανάτου ή επίθεσης ακόμη και με δεδομένο, όπως προείπαμε, ότι η συμπλοκή είναι το αφετηριακό γεγονός. Χωρίς θετική και αξιόπιστη μαρτυρία δεν μπορούν να προσδιορισθούν με σαφήνεια οι πράξεις των εμπλεκομένων προσώπων, παρά τα τραγικά αποτελέσματα εκείνης της νύκτας. Να σχολιάσουμε πρώτιστα ότι δεν μας βρίσκει σύμφωνους η προσπάθεια της κας Θεοδώρου ενοχοποίησης του κατηγορούμενου επειδή άσκησε το δικαίωμα σιωπής απέναντι του ανακριτή. Σε τέτοιο αρνητικό σχολιασμό δεν μπορούμε να προβούμε. Υιοθετούμε το σκεπτικό της υπόθεσης Saunders v. United Kingdom,

(1997)2 E.H.R.R. 313 στην οποία τονίζεται εμφαντικά ότι το δικαίωμα της μη ενοχοποίησης αποβλέπει κυρίως στο σεβασμό της θέλησης του κατηγορούμενου να μείνει σιωπηλός. Επίσης πρέπει να πούμε ότι μας εξέπληξε η προσπάθεια που έγινε από την κα Θεοδώρου στην αντεξέταση του κατηγορούμενου να του υποβάλει, χωρίς υπόβαθρο μαρτυρίας, αλλά και εν αντιθέσει με τα αποδεκτά γεγονότα και τις ιατροδικαστικές εκθέσεις, ότι η κάκωση στα γεννητικά όργανα του κατηγορούμενου δεν προήλθε κατά το επεισόδιο αλλά από επίθεση που υπέστη αργότερα στο Νοσοκομείο από συγγενείς του θύματος. Η υποβολή αυτή, αν και δεν είχε ουσιαστική συνέχεια, μας προκάλεσε περαιτέρω ερωτηματικά για την εγκυρότητα της όλης εκδοχής της Κατηγορούσας Αρχής. Η κάκωση των γεννητικών οργάνων παρουσιάζεται ως μέρος της περιγραφής των τραυμάτων του κατηγορούμενου στο Τεκμήριο 19 (βλ. σελ. 5 της απόφασης μας). Είναι γεγονός ότι η μαρτυρία του κατηγορούμενου δεν οδηγεί σε αλληλουχία γεγονότων τέτοια επί του συμβάντος για να μπορεί να θεμελιώσει θετικά ευρήματα αφού πολλά απ' αυτά τα γεγονότα φαίνεται να ελλείπουν με αποτέλεσμα να παρουσιάζεται και πάλι μια αποσπασματική παρουσίαση των δρώμενων. Αναγνωρίζουμε όσα επισήμανε η κα. Θεοδώρου αναφορικά με τα κενά στο χειρισμό της υπεράσπισης με τις σημαντικές παραλείψεις του κ. Ιωάννου να θέσει σαφείς υποβολές καθαρής γραμμής υπεράσπισης. Οι λόγοι όμως απόρριψης της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής είναι ισχυροί και αγγίζουν την ποιότητα των ουσιωδών μαρτύρων της Κατηγορούσας Αρχής. Γι' αυτό και δεν τίθεται θέμα να υπεισέλθουμε περαιτέρω στα κενά της υπεράσπισης. Παρά τις αδυναμίες και της Υπεράσπισης, είναι στοιχειώδης αρχή του δικανικού μας συστήματος ότι δεν εναπόκειται στον κατηγορούμενο να αποδείξει την αθωότητα αλλά στη Κατηγορούσα Αρχή να θεμελιώσει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ενοχή με βάση αξιόπιστη και με λογική αλληλουχία μαρτυρία (βλ. Woolmington v. D.P.P., (25 Cr. App. R.72). Οι επισημάνσεις μας για την εν γένει αδυναμία της εκδοχής της Κατηγορούσας Αρχής καθορίζει το αποτέλεσμα της διεργασίας της δικαιικής μας κρίσης: Η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση της εναντίον του Κατηγορούμενου και ως εκ τούτου η υπόθεση απορρίπτεται. Ο κατηγορούμενος απαλλάσσεται και αθωώνεται και στις δύο κατηγορίες. (Υπ.) ................ Φ. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................ Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ............... Μ. Ματθαίου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Ο.Ρ. (Η απόφαση ετοιμάστηκε από την κ. Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου, Α.Ε.Δ.) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο