Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού ν. GUENNADI AFANASOF, Aρ. Υπόθεσης: 9986/2005, 23.10.2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2007:B101 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κουνίδου, Ε.Δ Aρ. Υπόθεσης: 9986/2005 Μεταξύ: Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού Κατηγορούσας Αρχής -V- GUENNADI AFANASOF Κατηγορούμενου -------------------------------- Ημερομηνία: 23.10.2007 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Ξ. Ξενοφώντος Κατηγορούμενος: παρών -------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τις πιο κάτω κατηγορίες: Επίθεση κατά αστυνομικού οργάνου τηρήσεως της τάξεως κατά τη δέουσα εκτέλεση του καθήκοντος του κατά παράβαση του άρθρου 244 (β) του Κεφ. 154 και παράνομη κατοχή περιουσίας κατά παράβαση του άρθρου 309 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων ο κατηγορούμενος στις 14.10.2005 στη Πάφο της Επαρχίας Πάφου, επιτέθηκε κατά οργάνου τηρήσεως της τάξεως, δηλαδή εναντίον του Αστ.1137 Στ. Παμπόρη του ΤΑΕ Πάφου, κατά την εκτέλεση του καθήκοντος του και κατά τον ίδιο χρόνο και τόπο, όπως πιο πάνω, είχε στην κατοχή του 22 κιλά μήλα, για τα οποία υπήρχαν εύλογες υπόνοιες ότι ήταν κλοπιμαία. Μάρτυρες Κατηγορούσας Αρχής: Η κατηγορούσα αρχή για να αποδείξει τις κατηγορίες εναντίον του κατηγορούμενου, κάλεσε έξι μάρτυρες κατηγορίας, τον Αστ. 4860 Ιωάννη Χ¨Φιλίππου (Μ.Κ.1), τον Αστ. 2417 Αθανάση Αθανασίου (Μ.Κ.2) τον Αστ. 1137 Στέλιο Παμπόρη (Μ.Κ.3) την Γ/Αστ. 4640 Φρόσω Αθανασίου (Μ.Κ.4), την Χριστίνα Λιασίδου (Μ.Κ.5) και τον Αστ. 3530 Χρ. Χριστοδούλου (Μ.Κ.6). Τεκμήρια υπόθεσης: Κατά την ακροαματική διαδικασία ενώπιον του δικαστηρίου κατατέθηκαν συνολικά δώδεκα τεκμήρια, ως ακολούθως: 1) Γραπτή κατάθεση του Αστ. 4860 Ιωάννη Χ¨Φιλίππου - (Τεκμήριο 1) - η οποία αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέταση του. 2) Ανακριτική κατάθεση κατηγορούμενου στη μητρική του γλώσσα ημερ. 15.10.2005 (Τεκμήριο 2). 3) Μετάφραση της ανακριτικής κατάθεση του κατηγορούμενου στα Ελληνικά (Τεκμήριο 3). 4) Γραπτή κατάθεση του Αστ. 2417 Αθανάση Αθανασίου - (Τεκμήριο 4) - η οποία αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέταση του. 5) Γραπτή κατηγορία του κατηγορούμενου στην μητρική του γλώσσα (Τεκμήριο 5). 6) Μετάφραση της γραπτής κατηγορίας του κατηγορούμενου στα Ελληνικά (Τεκμήριο 6). 7) Γραπτή κατάθεση του (Μ.Κ.3) Αστ. 1137 Στέλιου Παμπόρη (Τεκμήριο 7) - η οποία αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέταση του. 8) Βεβαίωση παραλαβής ημερομηνίας 19.9.2005 (Τεκμήριο 8). 9) Γραπτές καταθέσεις της Χριστίνας Λιασίδου (Μ.Κ.5) (Τεκμήρια 9 και 10) - οι οποίες αποτέλεσαν μέρος της κυρίως εξέταση της. 10) Γραπτή κατάθεση του (Μ.Κ.6) Αστ. 3530 Χρ. Χριστοδούλου (Τεκμήριο 11) - η οποία αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέταση του. 11) Ένταλμα έρευνας ημερομηνίας 15.10.2005 (Τεκμήριο 12). Ο κατηγορούμενος όταν κλήθηκε σε απολογία και αφού εξηγήθηκαν σε αυτόν τα δικαιώματα του, επέλεξε και έδωσε ένορκη κατάθεση και αντεξετάστηκε από τη συνήγορο της κατηγορούσας αρχής. Υπήρξε η εκδοχή του κατά την ένορκη κατάθεση του, ότι χτυπήθηκε από το Μ.Κ.3 γιατί αρνήθηκε να υπογράψει το χαρτί που του ζήτησαν για να κάνουν έρευνα στο σπίτι του, και ότι τα μήλα του τα έδωσε ένας γνωστός του ονόματι Βαλέρα, ο οποίος του τηλεφώνησε με απόκρυψη αριθμού και τον συνάντησε στον δρόμο και τα φόρτωσε στο όχημα του. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑΣ ΑΡΧΗΣ: Κατά την ακροαματική διαδικασία είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες της Κατηγορούσας Αρχής που κατέθεσαν ενόρκως. Παρακολούθησα τον τρόπο που αυτοί έδιδαν μαρτυρία, τις απαντήσεις τους, τη συμπεριφορά και αντίδραση τους στο εδώλιο του μάρτυρα και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους και αξιολόγησα αυτή, με επίγνωση της διάκρισης μεταξύ ευρημάτων αξιοπιστίας και βάρους απόδειξης. Παράγοντες που δύναται να ληφθούν υπόψη, χωρίς να είναι εξαντλητικού χαρακτήρα, τους οποίους και έλαβα υπόψη μου κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, είναι η αμεσότητα των απαντήσεων, η σαφήνεια που αυτές περιείχαν, ο τρόπος με τον οποίο δίδονταν οι απαντήσεις από τους μάρτυρες, οι αντιφάσεις που υπήρξαν στις απαντήσεις τους και τα όσα γνώριζε ο κάθε ένας για τα διαδραματισθέντα κατά τον ουσιώδη χρόνο και περίοδο. Όλοι οι μάρτυρες της Κατηγορούσας Αρχής μου έκαναν πολύ καλή εντύπωση και είμαι βέβαιη ότι στο Δικαστήριο είπαν την αλήθεια. Θα πρέπει να αναφέρω ότι η μαρτυρία των Μ.Κ. 2, 4, 5 και 6 παρέμεινε αναντίλεκτη εφόσον δεν αντεξετάστηκαν από τον κατηγορούμενο. Ενόψει τούτου αλλά και λόγω της καλής εντύπωσης που έκαναν στο Δικαστήριο οι μάρτυρες κρίνονται αξιόπιστοι και η μαρτυρία τους γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της. Η μαρτυρία του Μ.Κ. 1 δεν κλονίστηκε καθ΄ οιονδήποτε τρόπο από την αντεξέταση που υποβλήθηκε από τον κατηγορούμενο ενώ τα όσα υποστήριξε ενισχύονται από την αναντίλεκτη μαρτυρία της Μ.Κ.
- Συγκεκριμένα ο κατηγορούμενος υπέβαλε στον Μ.Κ.1 ότι του είπε, αναφερόμενος στην κατάθεση του, πως τον χτύπησαν γιατί αρνήθηκε να υπογράψει, κάτι το οποίο ο Μ.Κ.1 αρνήθηκε αναφέροντας ότι υπήρχε διερμηνέας και ότι του λέχθηκε από τη διερμηνέα το κατέγραφε. Η Μ.Κ. 5 στην μαρτυρία της, η οποία όπως πιο πάνω αναφέρω παρέμεινε αναντίλεκτη, ανάφερε αφού αναγνώρισε τα τεκμήρια 2 και 3, πως ότι ο κατηγορούμενος της έλεγε το κατέγραφε στα Ρωσικά και μετά έγινε η μετάφραση από το Ρωσικά στα Ελληνικά και τα κατέγραφε ο εξεταστής. Θα πρέπει να αναφερθεί σε αυτό το σημείο ότι ο κατηγορούμενος δεν ισχυρίστηκε στην κατάθεση του ότι τον χτύπησε ο Μ.Κ.3, στην κατάθεση του Τεκμ. 3, ο κατηγορούμενος, αναφέρει τα εξής: «σχετικά με το ότι με πληροφόρησες ότι επιτέθηκα του Αστυνομικού θέλω απλά να σου πω ότι δεν του επιτέθηκα απλά με ξάφνιασε η απότομη πράξη του να με συλλάβει και να με πάρει από τα χέρια και να με βάλει στο αυτοκίνητο της αστυνομίας με την βία έτσι προσπάθησα να αμυνθώ». Ο Μ.Κ. 3, ο οποίος αρχικά υιοθέτησε τη γραπτή του κατάθεση (Τεκμήριο 7), ερωτηθείς κατά την κυρίως εξέταση του γιατί ανέκοψαν το όχημα του κατηγορούμενου, ανάφερε, πως ο κατηγορούμενος ο οποίος είναι γνωστός στην αστυνομία τη στιγμή που τον αντιλήφθηκαν στην οδό Ελευθερίου Βενιζέλου γύριζε προς τα πίσω καθώς οδηγούσε και τους έβλεπε αν τον παρακολουθούσαν πράγμα το οποίο τους έθεσε σε υποψία. Ο ίδιος γνωρίζει τον κατηγορούμενο και ο κατηγορούμενος τον ίδιο γιατί τον συνέλαβε και για άλλες υποθέσεις, όταν όμως τον ανέκοψαν του υπέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα και όταν ο κατηγορούμενος βγήκε έξω από το αυτοκίνητο και στάθηκε έξω από την πόρτα του οδηγού και του είπε ο Μ.Κ.3 ότι θα τον ερευνήσει, ο κατηγορούμενος τον έσπρωξε, αυτός (ο Μ.Κ.3) κινήθηκε προς τα πίσω πέφτοντας στο πεζοδρόμιο χωρίς να χτυπήσει, λέγοντας του ο κατηγορούμενος πως δεν έχει δικαίωμα να τον ερευνήσει. Ο Μ.Κ.3 μου προξένησε πολύ καλή εντύπωση. Ήταν συνεπής στη μαρτυρία του και δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις κατά τη διάρκεια της αντεξέταση του, εφόσον κάθε φορά που αυτός ερωτείτο σε σχέση με τα γεγονότα ήταν σταθερός και επαναλάμβανε αυτά κατά τον ίδιο τρόπο. Ο μάρτυρας κρίνεται αξιόπιστος και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Η εκδοχή που ο κατηγορούμενος παρουσίασε καταθέτοντας ενόρκως, βρίσκεται σε αντίφαση με την κατάθεση του (τεκμήριο 3), όπου στην προσπάθεια του να δικαιολογήσει τούτο υπέπεσε σε σωρεία αντιφάσεων, συγκεκριμένα ενώ στην κατάθεση του αναφέρει ότι προσπάθησε να αμυνθεί αφού ξαφνιάστηκε από την απότομη πράξη του αστυνομικού να τον συλλάβει και να τον πάρει από τα χέρια και να τον βάλει στο αυτοκίνητο της Αστυνομίας, στην ένορκη μαρτυρία του είπε ότι ο Μ.Κ.3 «τον έβαλαν» πάνω στο αυτοκίνητο και τον χτυπούσε, αντεξετασθείς αν το είπε αυτό στην κατάθεση του, ότι δηλαδή τον χτύπησε ο αστυνομικός, ο κατηγορούμενος είπε πως το είπε «στα λόγια» και ότι δεν πρέπει να καταγράφηκε, ότι αυτό το είπε πριν την κατάθεση του, ότι στην κατάθεση του «αυτή», εννοώντας τη διερμηνέα κατέγραφε ότι της έλεγε ο Αστυνομικός και ότι αυτός απαντούσε με ναι ή όχι, ότι δεν το είπε στην κατάθεση του γιατί δεν ήθελε να δημιουργήσει προβλήματα στους αστυνομικούς και στον ίδιο, γιατί νόμιζε ότι θα τον αφήσουν, ενώ μετά ερωτηθείς αν το είπε στη διερμηνέα ανάφερε ότι το είπε αλλά δεν ξέρει αν καταγράφηκε ή όχι, και μετά επανέλαβε ξανά ότι στην κατάθεση του δεν το είπε για να μην δημιουργήσει προβλήματα στους αστυνομικούς. Περαιτέρω υποστήριξε στην κυρίως εξέταση του ο κατηγορούμενος, ότι ο Μ.Κ.3 τον έβαλε πάνω στο αυτοκίνητο και τον χτυπούσε, στην αντεξέταση του ανάφερε ότι ο ένας αστυνομικός τον κρατούσε και ο άλλος τον χτυπούσε ενώ ερωτηθείς αν τον χτυπούσαν και οι δύο είπε ότι ο ένας τον χτυπούσε και ο άλλος απλώς ήταν εκεί, περιγράφοντας διαφορετικά το σκηνικό κατά αυτό τον τρόπο. Ενόψει των ανωτέρω, αλλά και γενικότερα της εικόνας που ο κατηγορούμενος παρουσίαζε ενώ κατάθεσε ενόρκως, χωρίς κανένα ενδοιασμό λέγω ότι δεν είπε στο δικαστήριο την αλήθεια. Ενώ σε σχέση με τις εξηγήσεις που αυτός έδωσε για την κατοχή των μήλων σχετική αναφορά γίνεται πιο κάτω. Κατ΄ ακολουθία των πιο πάνω συμπερασμάτων μου κρίνω ότι τα πραγματικά γεγονότα που έλαβαν χώρα κατά τον ουσιώδη χρόνο, είναι όσα συνθέτουν την εκδοχή της Κατηγορούσας αρχή, χωρίς την ανάγκη επανάληψης τους. Ακολουθεί απάντηση στο ερώτημα, κατά πόσο στη βάση των γεγονότων αυτών και της μαρτυρίας που αποδέχτηκα, η Κατηγορούσα αρχή, πέτυχε να αποδείξει την ενοχή του κατηγορούμενου στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Το αδίκημα της επίθεσης του άρθρου 244 (β) έχει ως εξής: Όποιος - (α)....... (β) επιτίθεται ή αντιστέκεται ή εσκεμμένα παρεμποδίζει όργανο τήρησης της τάξης κατά την κανονική εκτέλεση του καθήκοντος του ή άλλο που παρέχει συνδρομή σε τέτοιο όργανο τήρησης της τάξης ή Είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο ετών. Σύμφωνα με τη μαρτυρία την οποία έκανα αποδεχτή, ο Μ.Κ.3 ενώ βρισκόταν καθήκον και διενεργούσε περιπολία με τον Λοχ. 1277 Γ. Λάμπρου, ανέκοψε το όχημα του κατηγορούμενου για έλεγχο και αφού ο Μ.Κ.3 υπέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα στον κατηγορούμενο και του ζήτησε να διενεργήσει έλεγχο στο όχημα του, ο κατηγορούμενος τον έσπρωξε με τα χέρια του στο στήθος με αποτέλεσμα ο Μ.Κ.3 να πέσει στο έδαφος. Μέσα από τα πιο πάνω, τόσο η επίθεση αποδείχτηκε, εφόσον το σπρώξιμο το οποίο προϋποθέτει φυσική επαφή συνιστά επίθεση όσο και η ιδιότητα του Μ.Κ.3 αλλά και οι συνθήκες ήταν τέτοιες, οι οποίες εντάσσονται στο πλαίσιο της κανονικής εκτέλεσης του καθήκοντος του. Το άρθρο 309 του Κεφ. 154, επί του οποίου στηρίζεται η δεύτερη κατηγορία έχει ως εξής: «Όποιος έχει στην κατοχή του κινητό, χρήματα, αξιόγραφο, ή οποιαδήποτε άλλη περιουσία για την οποία υπάρχουν εύλογες υπόνοιες ότι είναι κλοπιμαία, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση έξι μηνών, εκτός αν αποδείξει με αυτό τον τρόπο που να ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι απόκτησε νόμιμα την κατοχή τους». Στην υπόθεση Τζώννης Καριπίδης ν. Αστυνομίας Π.Ε. 28/2007 ημερομηνίας 22.5.2007 το Εφετείο συμφώνησε με τη θέση του συνηγόρου του εφεσείοντα, αναφορικά με την έννοια της εύλογης υπόνοιας που περιέχεται στο πιο πάνω άρθρο, η οποία αποδεικνύεται ως αντικειμενικό γεγονός από το σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται και ότι δεν αποδεικνύεται από την έκφραση της υποκειμενικής κρίσης και αντίληψης του οποιουδήποτε, και στην συγκεκριμένη υπόθεση, του εξεταστή. Οπόταν στην προκειμένη περίπτωση οποιαδήποτε κρίση του εξεταστή, την οποία εξέφρασε ερωτηθείς εάν οι υπόνοιες του ήταν εύλογες, δε δύναται να οδηγήσει σε συμπέρασμα ως προς την απόδειξη της εύλογης υπόνοιας, όπως λέχθηκε και στην πιο πάνω υπόθεση Καριπίδης, η κρίση των στοιχείων του αδικήματος δεν μπορεί να μεταβιβαστεί στις διωκτικές αρχές και να υποκαταστήσει το έργου του Δικαστηρίου. Θεωρώ όμως ότι ενώπιον μου ότι υπάρχουν ικανοποιητικά στοιχεία προς απόδειξη της εύλογης υπόνοιας που θέτει το άρθρο
- Συγκεκριμένα: Η ανησυχία που ο κατηγορούμενος έδειχνε προτού το όχημα του ανακοπεί από την αστυνομία, ο οποίος γύριζε προς τα πίσω καθώς οδηγούσε και έβλεπε αν τον παρακολουθούσε η αστυνομία. Η αντίδραση του κατηγορούμενου, όταν ο Μ.Κ.3 του είπε ότι θα ερευνήσει το όχημα του, ο οποίος του επιτέθηκε λέγοντας του ότι δεν έχει δικαίωμα. Η εξήγηση που έδωσε ευθύς αμέσως στον αστυνομικό ο κατηγορούμενος, για το πού βρήκε τα μήλα, λέγοντας του ότι τα έκοψε από την μηλιά του αδελφού του, ο οποίος ερωτηθείς για τα στοιχεία του αδελφού του δεν τα έλεγε στους αστυνομικούς. Η διαφορετική εκδοχή που έδωσε ακολούθως ο κατηγορούμενος στην κατάθεση του, αλλάζοντας την πρώτη του εκδοχή, λέγοντας ότι τα μήλα, του τα έδωσε κάποιος φίλος του ονόματι Βαλέρα. Η ποσότητα των μήλων και το μέρος που αυτά ήταν τοποθετημένα, στο πάτωμα στις πίσω θέσεις του οχήματος, καθώς και η ώρα που αυτά βρέθηκαν στο αυτοκίνητο του. Το ότι ενώ ο Βαλέρα είπε ότι είναι φίλος του, δε γνώριζε, ούτε το σπίτι του ούτε το τηλέφωνο του, και ενώ ανάφερε ότι διευθέτησαν ραντεβού στο δρόμο, δεν γνώριζε που ακριβώς τον συνάντησε, και ότι όταν του τηλεφώνησε ο Βαλέρα το τηλεφώνημα ήταν με απόκρυψη. Ενώ τα όσα ανάφερε ο κατηγορούμενος ως προς τον τρόπο της κατοχής των μήλων, δεν με έχουν πείσει, με αποτέλεσμα να μην καταφέρει ο κατηγορούμενος να αποσείσει το βάρος απόδειξης του νόμιμου της κατοχής τους. Ο κατηγορούμενος επικαλείτο συχνά στη μαρτυρία του την ύπαρξη προσώπων στο σημείο το οποίο χτυπήθηκε, όπως υποστήριξε από τον αστυνομικό, σε μια προσπάθεια του να πείσει για την εκδοχή του, ενώ σε καμία περίπτωση δεν επικαλέστηκε στοιχεία προσδιοριστικά της ταυτότητας του Βαλέρα με τον οποίο μάλιστα σε κάποιο σημείο υποστήριξε ότι εργάζονταν και μαζί. Η αποφυγή του κατηγορούμενου να δώσει επαρκείς στοιχεία και πειστικές εξηγήσεις ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν με έχουν ικανοποιήσει ότι απόκτησε νόμιμα την κατοχή τους. Με βάση την αξιόπιστη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής και δη την μαρτυρία του Μ.Κ.3 αναφορικά με την επίθεση που δέχτηκε από τον κατηγορούμενο αλλά και με βάση τα πιο πάνω ευρήματα μου καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την πρώτη κατηγορία ενώ η αποτυχία του κατηγορούμενου να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ως προς το νόμιμο της κατοχής των μήλων επιτέλεσε στο να πετύχει η Κατηγορούσα Αρχή να αποδείξει και την δεύτερη κατηγορία εναντίον του. Συνεπακόλουθα ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος και στις δύο κατηγορίες. (Υπ.) .............. Κ. Κουνίδου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο