← Κύπρος

Δήμου Πόλεως Χρυσοχούς ν. Φανής Γεωργιάδη, Αρ. Υπόθεσης: 9528/07, 26 Οκτωβρίου 2007

Δήμου Πόλεως Χρυσοχούς ν. Φανής Γεωργιάδη, Αρ. Υπόθεσης: 9528/07, 26 Οκτωβρίου 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2007:B104 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 9528/07 Μεταξύ: Δήμου Πόλεως Χρυσοχούς Κατηγορούσας Αρχής και Φανής Γεωργιάδη Κατηγορουμένης ----------------- Ημερομηνία: 26 Οκτωβρίου 2007 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Α. Κακογιάννη με κα. Ε. Δημητρίου (κα. Δημητρίου για να ακούσει απόφαση) Για τους Κατηγορούμενους: κ. Γεωργιάδης μαζί με κ. Χ" Λοϊζου (κ. Λ. Χ" Λοϊζου για να ακούσει απόφαση) Α Π Ο Φ Α Σ Η Αντικείμενο της παρούσας υπόθεσης αποτελεί το ενδιάμεσο προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε στις 17.9.

  1. Οι Αιτητές με μονομερή τους αίτηση πέτυχαν αναστολή της λειτουργίας της επιχείρησης πίστας Go - Karts της Καθ΄ης η αίτηση που διεξάγεται στην Πόλη Χρυσοχούς και εντός του τεμαχίου 344 του Φ/Σχ 25/
  2. Τα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση περιέχονται σε ένορκο δήλωση του Σπύρου Σπύρου, πολιτικού μηχανικού και προϊστάμενου του τεχνικού τμήματος του Δήμου Πόλεως Χρυσοχούς. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα η κατηγορούμενh και/ή οι υπαλλήλοι και/ή οι υπηρέτες της, κατά ή περί τις 5.9.07 και/ή προηγουμένως προχώρησε στη κατασκευή και λειτουργία επιχείρησης πίστας αγωνιστικών αυτοκινήτων Go Karts καθώς και διαφόρων υποστατικών μέσα στο τεμάχιο 344 χωρίς να εξασφαλίσει άδεια από τους Αιτητές για το 2007 και χωρίς επίσης να εξασφαλίσει άδεια οικοδομής. Η παράνομη χρήση και λειτουργία της επιχείρησης περιήλθε στη γνώση του περί τις 5.9.07 μετά από προσωπική επίσκεψη στο χώρο. Είναι η θέση των Αιτητών ότι η λειτουργία της επιχείρησης προκαλεί σοβαρή οχληρία και είναι επιζήμια για την υγεία των κατοίκων της περιοχής ενώ η συνέχιση της λειτουργίας της χωρίς άδειες εγκυμονεί σοβαρότατους κινδύνους για το κοινό αφού δεν παρέχεται στην αρμόδια αρχή η δυνατότητα να ελέγχει την επιχείρηση. Ζήτησαν και πέτυχαν οι Αιτητές μονομερώς την έκδοση του διατάγματος καθότι όπως υποστηρίζουν υπάρχουν ορατοί κίνδυνοι ατυχήματος και γιατί συντρέχουν οι προϋποθέσεις που τίθενται από το Νόμο. Το εκδοθέν διάταγμα συνάντησε την ένσταση της καθ΄ης η αίτηση η οποία μεταξύ άλλων ισχυρίζεται ότι αυτό θα πρέπει να ακυρωθεί γιατί οι Αιτητές δεν ήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια αλλά απέκρυψαν από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα. Απέκρυψαν συγκεκριμένα ότι η επιχείρηση λειτουργεί από το 1997, ότι υποβλήθηκε αίτηση για έκδοση πολεοδομικής άδειας για τη δημιουργία της πίστας Go Karts, ότι το 1998 καταχωρήθηκε ποινική υπόθεση εναντίον της καθ΄ης η αίτηση η οποία στη συνέχεια αποσύρθηκε, ότι οι Αιτητές επέβαλλαν και εισέπρατταν διάφορα τέλη και φόρους και ότι πριν από λίγα χρόνια το δημοτικό συμβούλιο συναίνεσε στην έκδοση πολεοδομικής άδειας. Πέραν των εκατέρωθεν ενόρκων δηλώσεων ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει και η προφορική μαρτυρία της καθ΄ης η αίτηση η οποία αντεξετάσθηκε από την ευπαίδευτη συνήγορο των Αιτητών. Αυτή μεταξύ άλλων ανάφερε ότι το 1997 υπέβαλαν αίτηση για έκδοση πολεοδομικής άδειας αλλά επειδή μέχρι σήμερα δεν έχουν λάβει απάντηση προσέφυγαν στο Ανώτατο Δικαστήριο. Από το 1997 εργάζονται με την ανοχή των τοπικών αρχών και κάποια ποινική υπόθεση που καταχωρήθηκε εναντίον της το 1998 αποσύρθηκε στη συνέχεια. Μέχρι το 2000 πλήρωναν δημοτικά τέλη αλλά μετά από προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο δεν τους επεβλήθησαν άλλα τέλη και πληρώνουν μόνο για το ηλεκτρικό ρεύμα και το νερό. Το Δικαστήριο σύμφωνα με τη νομολογία δεν θα προχωρήσει σε αξιολόγηση της μαρτυρίας της αφού όπως αποφασίσθηκε στην υπόθεση C.T. Tobacco Ltd v. Εκδόσεις Αρκτίνος Λτδ

(2003)1 AAΔ 853 μια τέτοια προσέγγιση σε αυτής της φύσης τη διαδικασία θα ήταν λανθασμένη. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι επιχειρηματολόγησαν προβάλλοντας ο καθένας τη θέση του διαδίκου που εκπροσωπεί και παρέπεμψαν το Δικαστήριο σε σχετική νομολογία. Εκ διαμέτρου αντίθετες υπήρξαν οι θέσεις των δικηγόρων σε σχέση με το ζήτημα της απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων. Αντίθετα από την εισήγηση του κ. Γεωργιάδη ο οποίος υποστήριξε ότι οι Αιτητές απέκρυψαν διάφορα ουσιώδη γεγονότα με ουσιωδέστερο το γεγονός ότι η επιχείρηση λειτουργεί από το 1997, η κα. Κακογιάννη προέβαλε ότι οι Αιτητές προέβησαν σε πλήρη αποκάλυψη όλων των γεγονότων ακόμα και της ανοχής που επιδείχθηκε από τους Αιτητές όλα αυτά τα χρόνια. Οι αρχές που διέπουν το θέμα της έκδοσης συντηρητικών διαταγμάτων έχουν καθορισθεί σε πολλές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Οδυσσέως ν. Πιερής Estates
(1982)1 A.A.Δ. 557, Μ. Δημητρίου κ.α. ν. Royal Ris Ltd
(2002)1 (Β) Α.Α.Δ 1164, Χρ. Κούνουνα ν. C & A Simonos Ltd,
(2002)1 (B) A.A.Δ. 1361, Μαίρη Ν. Σεβαστού ν. Εμαννουήλ Ν. Σεβαστού
(2002)1 (Γ) 1980, Papapetrou Bros Ltd v. Παπαπέτρου
(2003)1 Α.Α.Δ. 741). Στη κλασσική για το θέμα απόφαση Οδυσσέως πιο πάνω, επανατοποθετήθηκε η αρχή πως για την επιτυχή επίκληση του άρθρου 32 απαιτείται να ικανοποιηθεί το Δικαστήριο ότι συντρέχουν οι ακόλουθες τρείς προϋποθέσεις: α) να υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση β) να υπάρχουν πιθανότητες επιτυχίας οι Αιτητές να δικαιούνται σε θεραπεία και γ) να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το διάταγμα. Αναλύοντας το Ανώτατο Δικαστήριο τις πιο πάνω προϋποθέσεις ανάφερε ότι η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση δεν εξυπακούει οτιδήποτε περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τη δύναμη των δικογράφων. Η δεύτερη προϋπόθεση επιβάλλει στον Αιτητή να δείξει ότι έχει πιθανότητα επιτυχίας. Η έννοια της πιθανότητας περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις ενώ η τρίτη προϋπόθεση είναι η αδυναμία απόδοσης δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Στην υπόθεση Χάρης Φεσσάς, Αίτηση
(1990)1 Α.Α.Δ. 704, αποφασίσθηκε ότι το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 περιέχει ουσιαστικό και όχι δικονομικό δίκαιο και ότι το πρόσωπο που επιζητεί την έκδοση προσωρινού διατάγματος φέρει το βάρος να αποδείξει ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32. Η έκδοση τέτοιου διατάγματος στοχεύει στην εξυπηρέτηση των αναγκών της δικαιοσύνης με βάση πάντα τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Εφόσον ο Αιτητής ικανοποιήσει το Δικαστήριο πως πληρούνται όλες οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει όλους τους παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη για την ορθή ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας και να σταθμίσει στα πλαίσια αυτά κατά πόσο με βάση τα δεδομένα της υπόθεσης είναι εύλογο και δίκαιο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Πασχάλης Χατσηβασίλης
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152, Bacardi v. Vinko
(1996)1 Α. Α. Δ. 788, C. T. Tobacco ν. Εταιρεία Εκδόσεων Αρκτίνος
(2003)1 Α.Α.Δ. 853 και Χρ. Κούνουνα ν. C & A Simonos
(2002)1 (B) AAΔ.1361. Η καθυστέρηση στην έναρξη της διαδικασίας δυνατό να επιφέρει αρνητικά αποτελέσματα στην έγκριση του αιτήματος. Στην υπόθεση Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 788 αναλύονται οι συνέπειες της καθυστέρησης για έναρξη διαδικασίας σε αίτηση για προσωρινό διάταγμα. Στην υπόθεση αυτή παρότι βρέθηκε ότι συνέτρεχαν οι τρείς προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60, το Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση λόγω της μεγάλης καθυστέρησης στην υποβολή της αίτησης. Με βάση όλα όσα έχουν εκτεθεί πιο πάνω και πρίν την εξέταση της ουσίας της αίτησης θα πρέπει να εξετασθεί αρχικά κατά πόσον υπήρξε απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων. Η διαδικασία έκδοσης διατάγματος κατόπιν μονομερούς αίτησης επιβάλλει στον Αιτητή την αποκάλυψη στο Δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων, που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση, υποχρέωση που είναι υψίστης πίστεως (uberrima fides). Ο Αιτητής έχει καθήκον να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα γνωρίζει ή που με εύλογη επιμέλεια θα γνώριζε, τα οποία μπορεί να είναι ευνοϊκά για τον απόντα διάδικο και μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη κρίση του Δικαστηρίου. Ο λόγος είναι ότι η έκδοση διατάγματος μονομερώς συνιστά παρέκκλιση από το θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης να ακούονται και τα δύο μέρη πριν το Δικαστήριο εκφέρει κρίση (βλ. Resola (Cyprus) Ltd κ.α. ν. Χρίστου,
(1988), 1 Α.Α.Δ. 598 και Zein v. Καμπανέλλα Λτδ,
(2000), 1 Α.Α.Δ. 606). Παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου στη μονομερή αίτηση θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου. Επειδή η αίτηση υποβάλλεται μονομερώς και η μόνη μαρτυρία που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου είναι αυτή που προσκομίζεται από τον Αιτητή, αυτός οφείλει να παρουσιάσει και να περιγράψει την υπόθεση στο Δικαστήριο όσο πιο δίκαια γίνεται. Θα πρέπει να τεθούν σε γνώση του Δικαστηρίου οποιεσδήποτε τυχόν υπερασπίσεις που ο Καθ΄ου η Αίτηση θα μπορούσε να προβάλει ή οποιαδήποτε τυχόν προβλήματα, ώστε η κρίση του Δικαστηρίου να είναι όσο πιο αντικειμενική μπορεί να είναι στο αρχικό αυτό στάδιο της υπόθεσης (Βλ. το σύγραμμα «The Mareva Injunction and Related Orders», Mark S.W. Hoyle, 1997, 3η έκδοση, σελ. 71 υπό τον τίτλο «Lack of full disclosure»). Το Δικαστήριο στην περίπτωση μη αποκάλυψης απαντά «δεν σας ακούω πλέον» και ακυρώνει την διαταγή που έδωσε χωρίς να εξετάσει την ουσία (βλ. Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου, πιο πάνω). Η απόκρυψη ανατρέπει τη βάση του διατάγματος και το καθιστά ακυρωτέο. Το διάταγμα που δόθηκε χωρίς να τηρηθεί η υποχρέωση αυτή του Αιτητή θα πρέπει να ακυρωθεί κατά την inter partes ακρόαση της αίτησης (Βλ. Δήμος Πάφου ν. Σοφοκλή Βοσκού
(2001)1 ΑΑΔ 1168). Οι παράμετροι και οι διαστάσεις της υποχρέωσης αποκάλυψης σε μονομερείς αιτήσεις αναπτύχθηκαν στην υπόθεση Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co. Ltd
(1996)1 AΑΔ 597 στις σελίδες 601 - 602 όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Είναι θεμελιωμένο ότι διάδικος ο οποίος επιδιώκει με μονομερή αίτηση την χορήγηση θεραπείας πρέπει να προβεί σε πλήρη αποκάλυψη των γεγονότων τα οποία επενεργούν στην άσκηση των εξουσιών του Δικαστηρίου για την παροχή θεραπείας. Η αρχή αυτή συναρτάται με την καλή πίστη, η οποία πρέπει να επιδεικνύεται οποτεδήποτε επιδιώκεται η θεραπεία στην απουσία του αντιδίκου». Η απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος επενεργεί καταλυτικά, διασαλεύοντας τη βάση του διατάγματος, ανεξάρτητα από την ύπαρξη πρόθεσης για εξαπάτηση του Δικαστηρίου. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Όπως ενδεικτικά αναφέρθηκε στην υπόθεση Resola (Cyprus) Ltd v. Χρήστου
(1998)1 ΑΑΔ 598 στις σελίδες 602 - 603: «Όπως διαπιστώσαμε στην Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co. Ltd . πρόθεση εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση διατάγματος λόγω παράλειψης αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Το κριτήριο είναι . κατά πόσο η μη αποκάλυψη συγκεκριμένων γεγονότων συνιστά εξ΄ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, οπότε, στην απουσία του αυτή τούτη η απόφαση του Δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής». Στην υπόθεση Μ & CΗ Μitsingas Trading Λτδ κ.α. ν. Τhe Τimberland Cο οf USA
(1997)1 (Γ) ΑΑΔ 1791 αποφασίσθηκε ότι το ουσιώδες ενός ζητήματος προσδιορίζεται στο πλαίσιο της αντιδικίας των μερών. Το ουσιώδες του γεγονότος προσδιορίζεται με αναφορά στα επίδικα θέματα του αιτήματος για όπως καθορίζονται από το άρθρο 32 του Ν.14/60. Ό,τι πρέπει να αποκαλυφθεί σε κάθε περίπτωση είναι: «.γεγονότα γνωστά στον αιτητή ή γεγονότα τα οποία θα μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογες προσπάθειες, τα οποία σχετίζονται με: (α) το βάσιμο του δικαιώματος του, όπως διαγράφεται στο δικόγραφό του, (β) την σοβαρότητα του ζητήματος, το οποίο εγείρεται καθώς και (γ) την πιθανότητα επιτυχίας.». Στην υπόθεση Βασιλική Χαραλάμπους v. Petros Michael Exclusif Ltd κ.α.
(2004)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1953 κρίθηκε ότι ορθά ακυρώθηκε το προσωρινό διάταγμα που είχε εκδοθεί αφού η Έκθεση Απαίτησης και η ένορκος δήλωση που συνόδευε τη μονομερή αίτηση για προσωρινό διάταγμα έδιδαν την εντύπωση ότι η Ενάγουσα ήταν κάτοχος εγγεγραμμένου σήματος. Λέχθηκαν στην υπόθεση αυτή τα ακόλουθα: « Είναι μεγάλη η ευθύνη εκείνου που επιδιώκει θεραπεία χωρίς να ακούεται η άλλη πλευρά, να θέσει όλα τα δεδομένα με ύψιστη καλή πίστη και πληρότητα. Το ενδεχόμενο να είναι δυνατό εκ των υστέρων η γενική εικόνα που δημιουργείται να είχε αντικρυστεί διαφορετικά μετά από μια εξονυχιστική έρευνα, δεν είναι ικανοποιητική απάντηση όταν όσα ως σύνολο μεταδίδονται, σαφώς οδηγούν στο σχηματισμό άλλης εικόνας» Σε περιπτώσεις μονομερών αιτήσεων ουσιώδη είναι και τα γεγονότα που σχετίζονται με το κατεπείγον του αιτήματος για τη χορήγηση θεραπείας (βλ. M & Ch Mitsingas Trading Ltd κ.α. v. The Timberland Co of Usa, πιο πάνω). Στην υπόθεση Timperland Co v. Evans & Sons Ltd k.a.
(1998)1 AAΔ.1180 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Γεγονότα που σχετίζονται με το κατεπείγον του αιτήματος ενέχουν άμεση σημασία για τη χορήγηση θεραπείας στην απουσία του αντιδίκου. Απόκρυψη γεγονότων, που καθιστούν το αίτημα μη επείγον, αναιρούν τη βασική προϋπόθεση για παροχή ενδιάμεσης θεραπείας στη απουσία του Εναγομένου». Το άρθρο 9
(1)του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 έχει εφαρμογή μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις και μόνο εφόσον καταδεικνύονται επείγουσες ή άλλες περιστάσεις που να δικαιολογούν την έκδοση του διατάγματος μονομερώς. Η δικαιοδοτική ικανότητα έκδοσης ex - parte διατάγματος βασίζεται πάντοτε στο άρθρο 9
(1)σαν εξαιρετικό μέτρο πρός το οποίο ο παράγοντας του χρόνου είναι ως εκ των πραγμάτων άμεση συνάρτηση αφού ανάγεται στο θεμελιακό ερώτημα του κατεπείγοντος του πράγματος. Όπως είναι νομολογημένο, μόνο εφόσον καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος δικαιολογείται, όλως εξαιρετικά, η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία του αντιδίκου. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρεθεί η παρέκκλιση από το θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, να ακούονται και τα δύο μέρη πριν το Δικαστήριο εκφέρει κρίση (βλ. Resola (Cyprus) Ltd v. Xρίστου (πιο πάνω) και Ζein κ.α. v. Καμπανέλλα Λτδ, (πιο πάνω). Από τον τρόπο διατύπωσης της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση και βάση της οποίας εκδόθηκε το προσωρινό διάταγμα ημερ. 14.9.07 αφήνεται να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι η καθ΄ης η αίτηση προχώρησε στη κατασκευή και λειτουργία της επιχείρησης περί τις 5.9.
  1. Ο ενόρκως δηλών ξεκάθαρα αναφέρει στην §6 της ένορκης του δήλωσης ότι τα γεγονότα περιήλθαν σε γνώση του περί τις 5.9.07 μετά από επιτόπια επίσκεψη που ο ίδιος έκαμε στο χώρο. Τίποτε απολύτως δεν αναφέρει για οτιδήποτε τυχόν είχε συμβεί προηγουμένως. Όπως όμως διαφάνηκε από τα γεγονότα όπως αυτά έχουν προβληθεί την καθ΄ης η αίτηση μέσα από την ένορκο της δήλωση και τα τεκμήρια που έχουν επισυναφθεί αλλά και από την αντεξέταση της ακόμα και από την ίδια τη γραμμή αντεξέτασης όπως ακολουθήθηκε από τους Αιτητές αυτοί όχι μόνο γνώριζαν από χρόνια προηγουμένως την ύπαρξη και λειτουργία της επιχείρησης αλλά επέβαλλαν τέλη και φόρους σε αυτήν και εισπράττουν οφειλές για το νερό και το ηλεκτρικό ρεύμα. Μεσολάβησε επίσης ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου η εκδίκαση δύο προσφυγών που καταχώρησε η Καθ΄ης η αίτηση εναντίον των Αιτητών για την επιβολή τελών αποκομιδής σκυβάλλων και επαγγελματικό φόρο. Καταχώρησαν επίσης οι Αιτητές χρόνια πριν, από το 1998, ποινική υπόθεση εναντίον της Καθ΄ης η αίτηση η οποία σε κάποιο στάδιο αποσύρθηκε. Τα πιο πάνω γεγονότα οι Αιτητές απέφυγαν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου. Εισηγήθηκε η ευπαίδευτη συνήγορος των Αιτητών ότι οι πελάτες της έχουν εκπληρώσει πλήρως την υποχρέωση τους για αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων αφού στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, και συγκεκριμένα στις παραγράφους 7 έως 9, αναφέρουν ότι η επιχείρηση λειτουργεί «πρότερον» της 5.9.07, ότι αυτή «αρχικώς» εμφανίστηκε να λειτουργεί υποτυπωδώς και επί ερασιτεχνικής βάσης αλλά στη συνέχεια και με την «πάροδο του χρόνου» « έχει εξελιχθεί και εμφανίζεται ογκώδη επιχείρηση». Δεν θα συμφωνήσω με την εισήγηση της αυτή. Η υποχρέωση αποκάλυψης που επιτάσσει η νομολογία δεν εξαντλείται σε γενικές και αόριστες αναφορές αλλά επιβάλλει ρητή, συγκεκριμένη και ξεκάθαρη αναφορά στα γεγονότα που είναι ουσιώδη για την υπόθεση και είναι δυνατό να επηρεάσουν τον τρόπο άσκησης της δικαστικής κρίσης στο στάδιο της έκδοσης διατάγματος κατόπιν μονομερούς αίτησης . Οι πιο πάνω ελάχιστες, γενικόλογες και αόριστες αναφορές που γίνονται στην ένορκο δήλωση, δεν μπορούν να κριθούν ικανοποιητικές και ούτε είναι δυνατό να θεωρηθεί ότι με αυτές οι Αιτητές έχουν εκπληρώσει την υποχρέωση τους για αποκάλυψη. Η ελάχιστη αναφορά που γίνεται σε «πρότερο» χρόνο, σε «πάροδο χρόνου» κ.λ.π. σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να κριθεί επαρκής και ικανοποιητική προς εκπλήρωση της υποχρέωσης των Αιτητών. Εάν η εισήγηση αυτή της κας Κακογιάννη γινόταν αποδεκτή, αυτό θα οδηγούσε στην εξουδετέρωση ουσιαστικά της υποχρέωσης του προσώπου που αποτείνεται στο Δικαστήριο με μονομερή αίτηση, να έρχεται με «καθαρά χέρια». Η όλη διατύπωση και παρουσίαση των γεγονότων στόχευε να δώσει στο αίτημα των Αιτητών για προσωρινή θεραπεία το στοιχείο του κατεπείγοντος, αφού η παρουσίαση των γεγονότων όπως πραγματικά έχουν, ότι δηλαδή η επιχείρηση αυτή λειτουργεί εδώ και 10 χρόνια, με γνώση των Αιτητών θα αποδυνάμωνε εντελώς το στοιχείο αυτό που είναι απολύτως απαραίτητο για την έκδοση αυτής της φύσης διαταγμάτων. Με επιμέλεια απέφυγαν οι Αιτητές να αποκαλύψουν ότι η επιχείρηση της καθ΄ης η αίτηση λειτουργεί από το
  2. Το γεγονός αυτό αποδυναμώνει το κατεπείγον του αιτήματος των Αιτητών για προσωρινή θεραπεία και ως γεγονός που άπτεται του στοιχείου αυτού, ασκεί επιρροή στη δικαστική κρίση. Οι Αιτητές είχαν υποχρέωση να το αποκαλύψουν και όχι να το αποκρύψουν από το Δικαστήριο. Στην υπόθεση Resola (Cyprus) Ltd v. Χρήστου, (πιο πάνω), αποφασίστηκε πως η μη αποκάλυψη από τον ενόρκως δηλούντα ότι οι πληροφορίες για την κατ΄ ισχυρισμό πρόθεση των εφεσειόντων να αποξενώσουν την περιουσία τους είχαν περιέλθει σε γνώση του τουλάχιστον τεσσεράμισι μήνες νωρίτερα, έτυνε να αποδυναμώσει το κατεπείγον του αιτήματος, συνιστούσε απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων και αποτελούσε πρόσθετο λόγο για την ακύρωση του διατάγματος που είχε δοθεί μονομερώς. Με βάση όλα τα πιο πάνω προκύπτει ότι η απόκρυψη του γεγονότος της λειτουργίας της επιχείρησης πίστας αγωνιστικών αυτοκινήτων Go - Karts από το 1997 καταλύει το εκδοθέν μονομερώς προσωρινό διάταγμα, ανατρέπει τη βάση του και προδιαγράφει τη τύχη του. Συνακόλουθα το διάταγμα που εκδόθηκε στις 17.9.07 ακυρώνεται. Τα έξοδα της αίτησης όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται σε βάρος των Αιτητών και υπέρ της Καθ΄ης η αίτηση και να καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας της υπόθεσης. Υπ.............. Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΧΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.