Αστυνομία ν. Nεοφύτου Πέτρου, Αρ. Υπόθεσης: 11215/05, 31 Οκτωβρίου, 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2007:B108 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 11215/05 Μεταξύ: Αστυνομία Κατηγορούσας Αρχής ν. Nεοφύτου Πέτρου Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 31 Οκτωβρίου, 2007 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κ. Σ. Π" Λαζάρου Για Κατηγορούμενο: καμιά εμφάνιση Κατηγορούμενος παρών. Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος κατηγορείται για παράλειψη του καθήκοντος για ασφαλή φύλαξη μηχανοκίνητου οχήματος σύμφωνα με το άρθρο 14 (α) του Περί Μηχανοκινήτων και Τροχαίας Κίνησης Νόμου 86/72 όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 80
(1)/
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος κατηγορείται συγκεκριμένα ότι ενώ ήταν ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής ΗΖΖ 083 παρέλειψε να λάβει τα απαραίτητα εύλογα μέτρα για αποτροπή της χρησιμοποίησης του πιο πάνω οχήματος από μη εξουσιοδοτημένο πρόσωπο με αποτέλεσμα να το οδηγήσει ο γιός του Χριστόδουλος Χριστοδούλου ο οποίος κατάθεσε σαν ΜΚ
- Σύμφωνα με τη δυνατότητα που παρέχεται από το άρθρο 25 του Περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ. 9 όπως έχει τροποποιηθεί με το Νόμο 32
(1)/04 αυτός κατάθεσε τη γραπτή του κατάθεση, υιοθέτησε το περιεχόμενο της σαν μέρος της κύριας εξέτασης του και στη συνέχεια αντεξετάσθηκε από το κατηγορούμενο. Ανάφερε μεταξύ άλλων ότι στις 19.5.05 όταν βγήκε από το στρατό και χωρίς ο πατέρας του να το γνωρίζει, πήρε τα κλειδιά του αυτοκινήτου του που εκείνη τη μέρα οδηγούσε η μητέρα του και τα είχε αφήσει στο τραπέζι και οδήγησε το αυτοκίνητο. Ο ίδιος ο πατέρας του τη μέρα εκείνη, βρισκόταν για δουλειά στο Σταυρό της Ψώκας σε απόσταση 50 χιλιομέτρων από το σπίτι τους. Σαν ΜΚ2 κατάθεσε ο αστ. 779, Ανδρέας Ιωάννου ο οποίος υπηρετεί στον αστυνομικό σταθμό της Πόλης Χρυσοχούς. Στις 19.5.05 κατηγόρησε το κατηγορούμενο γιατί ενώ ήταν εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του οχήματος με αριθμούς εγγραφής ΗΖΖ083 δεν έλαβε τα δέοντα μέτρα για ασφαλή φύλαξη του με αποτέλεσμα να το οδηγήσει ο γιός του. Ο κατηγορούμενος δεν παραδέχθηκε ενοχή. Όπως γνωρίζει το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΗΖΖ083 οδηγείτο και από το κατηγορούμενο αλλά και από τη σύζυγο του. Τη συγκεκριμένη μέρα δεν ήξερε που βρισκόταν ο κατηγορούμενος. Μετά την ολοκλήρωση της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής το Δικαστήριο έκρινε ορθό όπως εξετάσει το ζήτημα κατά πόσον εναντίον του κατηγορούμενου, ο οποίος εμφανίζεται χωρίς δικηγόρο αποκαλύφθηκε ή όχι εκ πρώτης όψεως υπόθεση έτσι ώστε αυτός να κληθεί σε απολογία. Η απαλλαγή του κατηγορούμενου στο στάδιο αυτό, σύμφωνα με τη νομολογία, δικαιολογείται μόνο όταν: (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος και (β) οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει την καταδίκη του κατηγορουμένου σε αυτή. (Βλέπε Δικαστική Πρακτική του 1962 (Practice Note of the Divisional Court of the Queen´s Bench Division of the High Court of England issued in 1962 -
(1962)1 All E.R. 448). H κλήση κατηγορουμένου σε υπεράσπιση δικαιολογείται μόνο όταν μετά την προκαταρκτική θεώρηση της υπόθεσης δικαιολογείται εκ πρώτης όψεως η κλήση του σε υπεράσπιση. Ο όρος «εκ πρώτης όψεως υπόθεση» χρησιμοποιείται σε αντιδιαστολή με την απόδειξη της κατηγορίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλέπε Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Στέφανου Χριστοδούλου
(1990)2 Α.Α.Δ. 133). Στο στάδιο που γίνεται η υποβολή το Δικαστήριο κατά κανόνα δεν προβαίνει στην αξιολόγηση της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής. Και εδώ έγκειται η σημασία της Πρακτικής του 1962, η οποία υιοθετήθηκε στην απόφαση της Ολομέλειας το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Αzinas and Another v. Police
(1981)2 C.L.R. 9 και κρίθηκε ότι ενσωματώνει τις αρχές που εφαρμόζονται επί του θέματος. Η απόφαση για απαλλαγή και αθώωση στο στάδιο αυτό έχει αντικειμενικό έρεισμα και πρέπει να αντέχει στη βάσανο που θέτει η πρακτική του 1962, δηλαδή, ότι κάθε λογικό Δικαστήριο θα κατέληγε, ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας, στο ίδιο συμπέρασμα. Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος για τα οποία ο κατηγορούμενος κατηγορείται και τα οποία οφείλει η Κατηγορούσα Αρχή να αποδείξει είναι : (α) η ιδιοκτησία του μηχανοκίνητου οχήματος (β) η χρησιμοποίηση του από τρίτο πρόσωπο (γ) η χρησιμοποίηση του από μη εξουσιοδοτημένο πρόσωπο. Σύμφωνα με την ερμηνεία του όρου ιδιοκτήτης όπως δίδεται στο άρθρο 2 του Νόμου 86/72 αλλά και όπως ο όρος ερμηνεύεται στο άρθρο 14 α
(4), «ιδιοκτήτης» σημαίνει το πρόσωπο στο όνομα του οποίου είναι εγγεγραμμένο κάποιο μηχανοκίνητο όχημα αλλά και οποιοδήποτε πρόσωπο που έχει στη κατοχή του και υπό τον έλεγχο του κάποιο μηχανοκίνητο όχημα. Θα έπρεπε συνεπώς η Κατηγορούσα Αρχή να αποδείξει ότι ο κατηγορούμενος είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του οχήματος ή το πρόσωπο που έχει το όχημα στη κατοχή και υπό τον έλεγχο του. Στην παρούσα υπόθεση ανάφερε ο ΜΚ1 ότι «πήρε» το αυτοκίνητο του πατέρα του και ότι αυτό τη συγκεκριμένη μέρα και πριν ο κατηγορούμενος πάρει τα κλειδιά και το οδηγήσει, το οδηγούσε η μητέρα του. Ο ΜΚ2 είπε ότι κατήγγειλε τον κατηγορούμενο γιατί «ενώ ήταν ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου» δεν έλαβε ασφαλή μέτρα για τη φύλαξη του. Εκείνο λοιπόν που πρέπει να εξετασθεί είναι αν με την πιο πάνω προσκομισθείσα μαρτυρία αποδεικνύεται το συστατικό στοιχείο της ιδιοκτησίας. Στην υπόθεση Λοϊζου ν. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 363 λέχθηκαν τα ακόλουθα: « Η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που τη συνιστά βαρύνει εξ΄ολοκλήρου τη Κατηγορούσα Αρχή. Δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και αν είναι. Κενά αναφορικά με την ύπαρξη πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα αφήνουν τη κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη» Η προσκομισθείσα εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής μαρτυρία κατέδειξε ότι ο κατηγορούμενος τη συγκεκριμένη μέρα δεν είχε στη κατοχή του το αυτοκίνητο αλλά αυτό βρισκόταν στη κατοχή της συζύγου του. Δεν αποδείχθηκε περαιτέρω ότι αυτός ήταν ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του. Η αναφορά και μόνο του ΜΚ2 ότι κατήγγειλε το κατηγορούμενο επί του «ότι ενώ ήταν ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του οχήματος με αριθμούς εγγραφής ΗΖΖ083.» δεν είναι αρκετή για να αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας το συστατικό στοιχείο της ιδιοκτησίας. Ούτε βέβαια και τα όσα ανάφερε ο ΜΚ1 ότι δηλαδή «πήρε το αυτοκίνητο του πατέρα του» είναι αρκετό προς απόδειξη του συστατικού αυτού στοιχείου. Με βάση όλα τα πιο πάνω κρίνεται ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει το συστατικό στοιχείο της ιδιοκτησίας. Συνεπώς δεν συντρέχει λόγος για εξέταση οποιουδήποτε άλλου θέματος. Συνακόλουθα ο κατηγορούμενος αθωώνεται. Υπ.............. Μ. Λάρμου Παπαδήμα, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΧΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο