← Κύπρος

Κυπριακή Δημοκρατία μέσω του Γενικού Εισαγγελέα κ.α. ν. Στέλιου Γεωργίου Βασίλη κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 4227/2005, 30 Απριλίου, 2007

Κυπριακή Δημοκρατία μέσω του Γενικού Εισαγγελέα κ.α. ν. Στέλιου Γεωργίου Βασίλη κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 4227/2005, 30 Απριλίου, 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2007:B16 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΠΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΑΖΕΙ ΣΤΟ ΠΑΡΑΛΙΜΝΙ. Ενώπιον:- Χρήστος Γ. Φιλίππου Αρ. Υπόθεσης: 4227/2005

  1. Κυπριακή Δημοκρατία μέσω του Γενικού Εισαγγελέα
  2. Επάρχου Αμμοχώστου - ν -
  3. Στέλιου Γεωργίου Βασίλη
  4. Ανδρούλλας Αντωνίου
  5. Θεράποντος Αντωνίου Κατηγορουμένων ------- Ημερομηνία: 30 Απριλίου, 2007 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Θ. Γιούπας Για τους κατηγορούμενους: κ. Κυρμίτσης Κατηγορούμενοι παρόντες. --------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν την κατηγορία της ανέγερσης υποστατικού χωρίς άδεια της Αρμόδιας Αρχής κατά παράβαση διατάξεων του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ.
  6. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος οι κατηγορούμενοι κατά ή περί τον Μάρτιο του 2005 μέχρι και σήμερα στο Αυγόρου της Επαρχίας Αμμοχώστου ανήγειραν υποστατικό δηλαδή προχώρησαν στην ανέγερση παράνομου υποστατικού το οποίο έχει ξύλινο σκελετό, οροφή και κεραμίδια και τοιχοποιία από τσιμεντοπλόκς. Οι διατάσεις του υπό αναφορά υποστατικού είναι κατά προσέγγιση 16Χ20Χ3 μέτρα επί του τεμαχίου Φ/Σχ. 32/56 W2 στο Αυγόρου. Γύρω από την οικοδομή υπάρχουν επίσης υπόστεγα και υποστατικά από κυψελοειδή φύλλα λαμαρίνας και μεταλλικό σκελετό. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει τις κατηγορίες εναντίον των κατηγορουμένων παρουσίασε τέσσερις μάρτυρες κατηγορίας (Μ.Κ.) οι οποίοι κατέθεσαν οκτώ τεκμήρια. Στην πιο πάνω μαρτυρία θα κάμω αναφορά αμέσως πιο κάτω. Οι κατηγορούμενοι επέλεξαν το δικαίωμα της σιωπής. Η Αλεξία Ιωάννου κατέθεσε ως Μ.Κ.1 και είναι Βοηθός Επαρχιακός Επόπτης στην Επαρχιακή Διοίκηση Αμμοχώστου από το 2005 και υπεύθυνη για το χωριό Αυγόρου από την 1.01.
  7. Πριν από αυτή, υπεύθυνη λειτουργός για το χωριό Αυγόρου ήταν η Άντρη Τσαπαρέλλα. Η μάρτυρας είχε μαζί της και συμβουλευόταν τον φάκελο ο οποίος τηρείται στο τμήμα Οικοδομών της Επαρχιακής Διοίκησης και αφορά το κτήμα για το οποίο και η κατηγορία. Κατέθεσε αντίγραφο του τοπογραφικού σχεδίου του εν λόγω κτήματος ως Τεκ. 1 όπου εμφαίνεται χωροταξικά επί του τεμαχίου το σχέδιο μιας οικοδομής όπως είχε υποβληθεί αίτηση και εξασφαλίστηκε προς τούτο η πολεοδομική άδεια με αριθμό 0227/95/11.01.
  8. Αργότερα εκδόθηκε και η άδεια οικοδομής με αριθμό 13177 /24.07.1997 η οποία ίσχυε για δύο χρόνια και αφορούσε την ίδια διώροφη οικοδομή με ισόγειο χώρο στάθμευσης. Η χρήση της θα ήταν ως οικία. Η άδεια αυτή είχε εκδοθεί επ΄ονόματι της Χριστίνας Λοϊζου και άλλων. Οι παρόντες κατηγορούμενοι είναι συνδιοκτήτες του εν λόγω κτήματος. Η Βασίλη Γεωργίου Ελένη και η Σωτήρη Χριστίνα επίσης συνδιοκτήτες του κτήματος υπέβαλαν αίτηση στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Αμμοχώστου με την οποία ζητούσαν την διανομή του κτήματος σύμφωνα με το Άρθρο 29 του Κεφ.
  9. Προς τούτο ορίστηκε ημερομηνία επιτόπιας εξέτασης η 17.03.2005 και προς τούτο στάλθηκε σχετική ειδοποίηση σε όλους τους συνδιοκτήτες η οποία κατατέθηκε ως Τεκ.
  10. Αρμόδιος λειτουργός των τεχνικών υπηρεσιών της Επαρχιακής Διοίκησης Αμμοχώστου με το όνομα Λοϊζιάς είχε διαπιστώσει με επιτόπια επίσκεψη του στις 6.04.2005 ότι είχε αρχίσει παράνομα η ανέγερση υποστατικών εντός του κτήματος χωρίς να υπάρχουν οι απαιτούμενες άδειες (Πολεοδομική και Οικοδομική). Προς τούτο αφού η πληροφορία ήταν ότι σε αυτές προέβαιναν τρεις εκ των συνδιοκτητών του κτήματος, οι παρόντες δηλαδή κατηγορούμενοι, στάλθηκε προειδοποιητική επιστολή με ημερομηνία 26.04.2005 σε αυτούς να τερματίσουν αμέσως κάθε είδους οικοδομικές εργασίες μέχρι να εξασφαλιστούν οι απαιτούμενες άδειες. Αντίγραφο της επιστολής κατατέθηκε ως Τεκ.
  11. Σε αυτό γίνεται αναφορά σε άδειες μεταξύ των οποίων και η πιο πάνω άδεια οικοδομής οι οποίες έχουν λήξει. Στην πιο πάνω προειδοποίηση και υπόδειξη σύμφωνα με όσα γνωρίζει δεν έχουν συμμορφωθεί οι κατηγορούμενοι μέχρι σήμερα. Σύμφωνα με σημείωμα στον ίδιο φάκελο είχε γίνει επίσκεψη από αρμόδιο λειτουργό στο εν λόγω κτήμα στις 6.06.2005 όπου διαπιστώθηκε ότι δεν υπήρχε συμμόρφωση σε υποδείξεις και ότι τα παράνομα υποστατικά λειτουργούσαν ως εστιατόριο. Για τούτο και δόθηκαν οδηγίες για λήψη δικαστικών μέτρων με την ετοιμασία σχετικής έκθεσης πταίσματος που ετοιμάστηκε από το Γραφείο του Έπαρχου και σε αυτή περιγράφεται με λεπτομέρειες αυτή η οικοδομή, όπως καθορίζεται στις λεπτομέρειες της κατηγορίας στις οποίες έκαμα αναφορά πιο πάνω. Αντίγραφο της πιο πάνω έκθεσης κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  12. Από ότι γνώριζε η μάρτυρας μέχρι σήμερα δεν έχει υποβληθεί οποιαδήποτε αίτηση για καλυπτική άδεια. Στην αντεξέταση της ανέφερε ότι δεν είχε ενημερωθεί όταν παράλαβε τις υποθέσεις από την προκάτοχο της ειδικά σε σχέση με την παρούσα υπόθεση. Διευκρίνισε ακόμα ότι, η Πολεοδομική Άδεια και η Άδεια Οικοδομής που έχουν εκδοθεί και αφορούν το κτήμα, για τις οποίες έκαμε λόγο πιο πάνω, δεν αφορούν την επίδικη παράνομη οικοδομή. Δεν είχε μιλήσει με τον κ. Λοϊζιά γι΄αυτή την υπόθεση ούτε και μετέβη ποτέ η ίδια στο επίδικο κτήμα για επιθεώρηση. Ο Ανδρέας Λοϊζιάς εργάζεται ως Τεχνικός Βοηθός στο Γραφείο του Επάρχου Αμμοχώστου και κατέθεσε ως Μ.Κ.
  13. Μετά από οδηγίες του υπεύθυνου Πολιτικού Μηχανικού των Κοινοτικών Συμβουλίων της Επαρχίας Αμμοχώστου ο οποίος εργάζεται και για τον Έπαρχο επισκέφθηκε το χώρο όπου ανεγειρόταν οικοδομή στο επίδικο κτήμα στις 6.04.2005 και έκαμε σχετική γραπτή αναφορά στο φάκελο που ανοίχθηκε στον Έπαρχο. Η αντίστοιχη σελίδα σημειώθηκε ως Τεκ.
  14. Σε αυτό το σημείωμα καταγράφει τα ακόλουθα: ¨Μετά από επιτόπια έρευνα διαπιστώθηκε ότι στο χώρο που υπάρχει εστιατόριο - ταβέρνα χωρίς άδεια, ανεγείρεται μεγάλο ξύλινο υποστατικό όπως αυτό φαίνεται στις φωτογραφίες που πήρε από το χώρο. Γύρω από την ανεγειρόμενη ξύλινη κατασκευή υπάρχουν πολλά βοηθητικά υπόστεγα από ευτελή υλικά όπως αυτά απεικονίζονται επίσης σε φωτογραφίες που έλαβε. Πολύ πιθανόν λόγω μεγάλου εμβαδού που καταλαμβάνουν τα κτίρια στο τεμάχιο, κάποια από αυτά να έχουν ανεγερθεί μέσα στο οδικό δίκτυο που προτάθηκε για εφαρμογή με την πολεοδομική άδεια διαχωρισμού οικοπέδων ΑΜΧ/0315/93 και Φάκελο Δ.76/94, η οποία ούτως ή άλλως έχει λήξει. Για πραγματική εξακρίβωση της θέσης των κτιρίων σε σχέση με το τεμάχιο και το προτεινόμενο οδικό δίκτυο θα πρέπει να γίνει αποτύπωση των κτιρίων, οριοθέτηση του τεμαχίου από το Κτηματολόγιο καθώς και οριοθέτηση του νέου οδικού δικτύου στο έδαφος¨. Οι φωτογραφίες που είχε πάρει κατατέθηκαν ως Τεκ. 6 και επεξήγησε τι απεικονίζει η κάθε μια από αυτές όταν ακόμα οι κατασκευαστικές εργασίες ευρίσκονταν σε εξέλιξη. Είχε ρωτήσει τους εργάτες που συνάντησε εκεί εάν υπήρχε άδεια οικοδομής και αυτοί τον παρέπεμψαν στον ιδιοκτήτη. Ο ίδιος δεν γνωρίζει ακόμα και μέχρι σήμερα ποιος είναι ο ιδιοκτήτης του κτήματος εφόσον ό,τι του ανατέθηκε ήταν η διαπίστωση της συνέχισης των οικοδομικών εργασιών, διαπίστωση την οποία κατέγραψε στο σημείωμα του επί του φακέλου. Ο μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε. Η Άντρη Τσαπαρέλλα κατέθεσε ως Μ.Κ.
  15. Είναι Βοηθός Επαρχιακός Επόπτης στην Επαρχιακή Διοίκηση Αμμοχώστου από τον Απρίλιο του
  16. Η περιοχή του χωριού Αυγόρου πριν την αντικατάσταση της από την Μ.Κ.1 ήταν εντός της δικαιοδοσίας της. Μετά που λειτουργός του γραφείου τους ο κ. Λοϊζιάς Μ.Κ.2 είχε διαπιστώσει ότι οικοδομικές εργασίες άρχισαν και συνεχίζονταν στο εν λόγω κτήμα φρόντισε ώστε να σταλεί η επιστολή (Τεκ. 3) σε όσους από τους συνδιοκτήτες σύμφωνα με τις πληροφορίες τους προέβαιναν παράνομα στις οικοδομικές εργασίες, δηλαδή τους κατηγορούμενους. Με αυτή τους καλούσαν να παύσουν τη συνέχιση αυτών των εργασιών και να αποταθούν με αίτηση τους για έκδοση άδειας. Η πληροφορία προερχόταν από τις άλλες δύο συνδιοκτήτριες οι οποίες προέβησαν σε καταγγελία. Προς διακρίβωση των συνδιοκτησιών βασίστηκαν και σε πιστοποιητικό έρευνας το οποίο ήταν κατατιθέμενο στο φάκελο άλλης αίτησης για άδεια οικοδομής στο ίδιο κτήμα το οποίο και κατέθεσε ως Τεκ.
  17. Η άδεια αυτή είχε εκδοθεί πριν ακόμα μερίδιο του κτήματος μεταβιβαστεί στον 3ο κατηγορούμενο ο οποίος λειτουργούσε και το εστιατόριο, επίσης είχαν πάρει πληροφορίες σχετικά με τους συνδιοκτήτες από το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Αμμοχώστου. Στις 6.06.2005 όταν είχε επισκεφθεί η ίδια το επίδικο κτήμα οι οικοδομικές εργασίες είχαν ολοκληρωθεί και λειτουργούσε το εστιατόριο. Τις διαστάσεις των εν λόγω οικοδομών τις είχε μετρήσει η ίδια και ήταν αυτή που υπέγραψε την έκθεση πταίσματος το Τεκ.
  18. Η οικοδομή, ανέφερε, ήταν φτιαγμένη με ξύλα, τούβλα και κεραμίδια. Την ώρα που είχε μεταβεί η ίδια στο χώρο, το εστιατόριο δεν λειτουργούσε, όμως από τον εξοπλισμό του φαινόταν ότι αυτό λειτουργούσε ως εστιατόριο. Αναγνώρισε στις φωτογραφίες του Τεκ.6 το εν λόγω υποστατικό το οποίο όμως στις φωτογραφίες απεικονίζεται ασυμπλήρωτο. Το εν λόγω υποστατικό εξακολουθεί να υφίσταται μέχρι και σήμερα. Εξήγησε κατά την αντεξέταση της τον λόγο που κατηγορήθηκαν μόνο οι τρεις από τους συνδιοκτήτες και όχι και οι άλλοι δύο. Ωφειλόταν στο γεγονός ότι οι δύο που δεν κατηγορήθηκαν ήταν αυτοί που έκαμαν το παράπονο. Από τα αρχεία του κτηματολογίου φαινόταν ότι οι δύο πρώτοι κατηγορούμενοι είχαν πωλήσει μερίδιο στον τρίτο κατηγορούμενο. Δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει εάν υπήρξε μεταξύ των συνδιοκτητών οποιαδήποτε συμφωνία διανομής ή διαχωρισμού του κτήματος. Σε ιδιωτική της επίσκεψη είχε τύχει των υπηρεσιών εστιατορίου στο εν λόγω υποστατικό όπου υπήρχαν αρκετοί θαμώνες, δεν θυμόταν όμως εάν εκεί ήταν και ο 3ος κατηγορούμενος. Δεν ήταν σε θέση να πει εάν στο ίδιο κτήμα υπήρχαν και άλλες οικοδομές πλην του επίδικου, εξάλλου δεν την ενδιέφερε εφόσον η καταγγελία ήταν για το συγκεκριμένο εστιατόριο. Γνωρίζει ότι είχε εκδοθεί μια μόνο άδεια οικοδομής για το εν λόγω κτήμα. Δεν ήταν σε θέση με βεβαιότητα να πει εάν υπήρχαν και άλλες άδειες οικοδομής που αφορούσαν το ίδιο κτήμα για τις οποίες τηρούνταν άλλοι φάκελοι στο τμήμα της, εκείνο το οποίο μπορούσε να πει όμως με βεβαιότητα ήταν ότι για τα υποστατικά που αφορούν την παρούσα υπόθεση δεν υπήρξε αίτηση. Ο Παύλος Παύλου του Επαρχιακού Κτηματολογίου Αμμοχώστου κατέθεσε ως Μ.Κ.
  19. Είναι ο υπεύθυνος του κλάδου εγγραφής στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Αμμοχώστου και κατέθεσε ως Τεκ. 8 αντίγραφο πιστοποιητικού εγγραφής του επίδικου κτήματος το οποίο σήμερα έχει αριθμό 438 στο οποίο εμφαίνονται οι συνδιοκτήτες του και τα μερίδια που κατέχει ο καθένας από αυτούς. Ο 1ος κατηγορούμενος είναι συνδιοκτήτης σε ποσοστό 3/25 μερίδια, η 2η κατηγορούμενη σε ποσοστό 1/20 μερίδιο και ο 3ος κατηγορούμενος σε ποσοστό 33/100 μερίδια. Τα υπόλοιπα μερίδια τα κατέχουν άλλες δύο συνδιοκτήτριες του κτήματος δηλαδή το 1/5 μερίδιο η Ελένη Βασίλη και τα 6/20 η Χριστίνα Σωτήρη. Στο επισυνημμένο στο πιστοποιητικό εγγραφής τοπογραφικό σχέδιο φαίνεται να υπάρχει μια οικοδομή εντός του εν λόγω κτήματος. Ο ίδιος δεν επισκέφθηκε επιτόπου το κτήμα. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ: Όσον αφορά το θέμα της αξιολόγησης της μαρτυρίας που παρουσίασε η Κατηγορούσα Αρχή αυτή δεν παρουσιάζει οποιοδήποτε ιδιαίτερο πρόβλημα εφόσον ουσιαστικά δεν αμφισβητείται η μαρτυρία ως προς την ανέγερση του υποστατικού και της ύπαρξης του μέχρι και σήμερα, όπως ανέφερε και ο συνήγορος των κατηγορουμένων κατά την τελική του αγόρευση. Εκείνο το οποίο αμφισβητείται είναι κατά πόσο με τη μαρτυρία που παρουσίασε η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της παράνομης ανέγερσης οικοδομής από τους παρόντες κατηγορούμενους, στον βαθμό και στο επίπεδο που εξετάζεται σε αυτό το στάδιο, δηλαδή του πέραν πάσης αμφιβολίας. Ήταν η εισήγηση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι δεν έχει παρουσιαστεί μαρτυρία ότι είναι πράγματι οι κατηγορούμενοι που ανήγειραν το επίδικο υποστατικό όπως αυτό περιγράφεται στις λεπτομέρειες του αδικήματος. Επομένως με βάσει την μαρτυρία προφορική και έγγραφη η οποία προσκομίσθηκε με πρωτοβουλία της Κατηγορούσας Αρχής προς απόδειξη του αδικήματος θα προχωρήσω στην εξαγωγή των ευρημάτων και συμπερασμάτων μου. Από την μαρτυρία αυτή, στην οποία έκαμα αναφορά πιο πάνω και την οποία αποδέχομαι ως ειλικρινή και ανταποκρινόμενη στην αλήθεια της προκύπτει η ανέγερση ενός παράνομου υποστατικού της περιγραφής όπως δίδεται στις λεπτομέρειες του αδικήματος και η μη υποβολή μέχρι σήμερα οποιασδήποτε αίτησης για την νομιμοποίηση του. ΕΥΡΗΜΑΤΑ: Το τεμάχιο 662, Φ/Σχ. 32/56 W2 ευρίσκεται στο χωριό Αυγόρου της Επαρχίας Αμμοχώστου ανήκει κατά διάφορα μερίδια σε διάφορους συνδιοκτήτες. Σύμφωνα με την μαρτυρία του Παύλου Παύλου Μ.Κ.4 αρμόδιου λειτουργού του κτηματολογίου ο 1ος κατηγορούμενος είναι συνδιοκτήτης σε ποσοστό 3/25 μερίδια, η 2η κατηγορουμένη σε ποσοστό 1/20 μερίδιο και ο 3ος κατηγορούμενος σε ποσοστό 33/100 μερίδια. Τα υπόλοιπα μερίδια ανήκουν σε ποσοστό 1/5 στην Ελένη Βασίλη και σε ποσοστό 6/20 στην Χριστίνα Σωτήρη. Τα πιο πάνω στοιχεία φαίνονται και επί του Τεκμηρίου 8 το οποίο είναι πιστό αντίγραφο του Πιστοποιητικού εγγραφής του κτήματος το οποίο είχε ετοιμάσει ως αρμόδιος λειτουργός ο πιο πάνω μάρτυρας. Περί τον Μάρτιο του 2005 είχε περιέλθει στην αντίληψη του Επάρχου Αμμοχώστου, ως της αρμοδίας αρχής για την έκδοση αδειών οικοδομής μετά από παράπονο των δύο τελευταίων πιο πάνω συνδιοκτητών ότι οι υπόλοιποι συνδιοκτήτες του κτήματος ανήγειραν οικοδομή εντός του κοινού κτήματος τους. Προς τούτο διερευνήθηκε η υπόθεση εκ μέρους των Μ.Κ. 2 και 3 και μετά από τη διαπίστωση ότι η οικοδομή ανεγειρόταν χωρίς πολεοδομική άδεια ή άδεια οικοδομής στάλθηκε στις 26.04.2005 σχετική συστημένη επιστολή - προειδοποίηση στους κατηγορούμενους με την οποία καλούνταν να τερματίσουν κάθε οικοδομική εργασία διαφορετικά θα λαμβάνονταν δικαστικά μέτρα εναντίον τους. Οι κατηγορούμενοι φέρονται ότι παραγνώρισαν την πιο πάνω επιστολή και συνέχισαν τις οικοδομικές εργασίες ολοκληρώνοντας την κατασκευή του υποστατικού όπως διαπιστώθηκε αργότερα στις 6.06.2005 από την Μ.Κ.3 σε επιτόπια επίσκεψη της. Αποτέλεσμα αυτής της παραγνώρισης της προειδοποίησης εκ μέρους της Αρμόδιας Αρχής του Επάρχου, συντάχθηκε από την Μ.Κ. 3 έκθεση πταίσματος εναντίον των κατηγορουμένων με βάσει τα στοιχεία που υπήρχαν γι΄αυτούς σε φάκελο άλλης οικοδομής που είχε ανεγερθεί στο εν λόγω υποστατικό αλλά και από στοιχεία που πήρε από το κτηματολόγιο. Ακολούθως ο Γενικός Εισαγγελέας έδωσε οδηγίες για καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Το αδίκημα εδράζεται στον περί Οδών και Οικοδομών Νόμο Κεφ.
  20. Στο Άρθρο 2 δίδεται η ερμηνεία διαφόρων όρων και λέξεων που συναντούνται στο νόμο. Για ό, τι ενδιαφέρει την παρούσα θα παραθέσω στη συνέχεια τους ακόλουθους ερμηνευτικούς ορισμούς: ¨Αρμόδια Αρχή¨ σημαίνει την αρμόδια αρχή που καθιδρύεται ή που διορίζεται δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 3, η οποία ασκεί εξουσίες σε σχέση με οποιοδήποτε σχετικό ζήτημα δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού εντός της περιοχής αναφορικά με την οποία εγκαθιδρύεται η διορίζεται.¨ ¨Οικοδομή¨ σημαίνει οποιαδήποτε κατασκευή, είτε από λίθους, σκυρόδεμα, πηλό, σίδερο, ξύλο ή άλλη ύλη και περιλαμβάνει οποιοδήποτε λάκκο και οποιοδήποτε θεμέλιο, τοίχο, στέγη, καπνοδόχο, βεράντα, εξώστη, κορωνίδα ή προεξοχή ή τμήμα οικοδομής, ή οποιοδήποτε πράγμα που είναι προσαρτημένο σε αυτή, ή οποιοδήποτε τοίχο, ανάχωμα , φράκτη, περίφραγμα ή άλλη κατασκευή που περικλείει ή οροθετεί ή έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο¨. Το Άρθρο 3

(1)(α)προβλέπει τα πιο κάτω: ¨Κανένα πρόσωπο δεν δύναται να ανεγείρει ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να ανεγείρεται οικοδομή ή να κατεδαφίζει ή να ανοικοδομεί ή να προβαίνει σε μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή σε οποιαδήποτε υφιστάμενη οικοδομή ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να γίνει οποιαδήποτε τέτοια κατεδάφιση ή ανοικοδόμηση ή οποιαδήποτε τέτοια μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή¨. Το Άρθρο 3
(1)(ε) φαίνεται εκ λάθους συμπεριλήφθηκε στην έκθεση του αδικήματος εφόσον δεν συντρέχουν τέτοια γεγονότα στη παρούσα υπόθεση εφόσον δεν υπήρξε οποιαδήποτε άδεια για την παράνομη οικοδομή που ανεγέρθηκε. Σύμφωνα με αυτό ¨Κανένα πρόσωπο δεν δύναται να μετατρέψει ή επιτρέψει ή ανεχθεί τη μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης μιας οικοδομής¨ Το Άρθρο 20
(1)(α) στο οποίο επίσης βασίζεται η κατηγορία καθορίζει τις ποινές. Στις λεπτομέρειες του αδικήματος καταλογίζεται στους κατηγορούμενους η πράξη της ανέγερσης του επίδικου υποστατικού. Επομένως εκείνο το οποίο θα πρέπει να εξετάσω είναι εάν με βάσει τη προσκομισθείσα μαρτυρία στοιχειοθετείται το συστατικό στοιχείο του αδικήματος η ανέγερση δηλαδή εκ μέρους των κατηγορουμένων ή οποιουδήποτε από αυτούς ή τυχόν αντιπροσώπου τους ή με οδηγίες τους, του υποστατικού που περιγράφεται στην έκθεση του αδικήματος. Δεν αμφισβητήθηκε ότι το εν λόγω υποστατικό έχει ανεγερθεί στο κτήμα στο οποίο είναι συνδιοκτήτες οι κατηγορούμενοι Όμως, αυτό από μόνο του είναι αρκετό για να καταδειχθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ότι αυτό το ανήγειραν οι παρόντες κατηγορούμενοι; Είναι γεγονός ότι δεν έχει παρουσιαστεί οποιαδήποτε θετική ή άλλη μαρτυρία ότι είναι οι παρόντες κατηγορούμενοι που έχουν ανεγείρει το παράνομο υποστατικό. Δεν αρκεί μόνο η πληροφόρηση που έλαβε το γραφείο του Έπαρχου, όπως ανέφερε η Μ.Κ.3, για κατάδειξη του γεγονότος της ανέγερσης. Απαιτείται να καταδειχθεί με θετική μαρτυρία ότι είναι πράγματι οι παρόντες κατηγορούμενοι, όλοι ή κάποιος εξ αυτών που προχώρησε στην ανέγερση. Τέτοια μαρτυρία δεν παρουσιάστηκε. Η Μ.Κ.1 αντλούσε τα στοιχεία που παρέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου από το φάκελο της υπόθεσης. Η ίδια πέραν του ότι κατά τη διάρκεια που έδιδε μαρτυρία ήταν επιφορτισμένη εκ μέρους της υπηρεσίας της με τις υποθέσεις του χωριού Αυγόρου ως επόπτης δεν είχε εμπλακεί προσωπικά στη διερεύνηση του αδικήματος και στη διαδικασία καταχώρησης της υπόθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου εφόσον ως αντικαταστάτρια ανέλαβε τα πιο πάνω καθήκοντα της πολύ αργότερα από την καταχώρηση της υπόθεσης. Ο Μ.Κ.2 πέραν της διαπίστωσης της ανέγερσης του παράνομου υποστατικού το οποίο μάλιστα φωτογράφησε, Τεκ. 6, δεν ενδιαφέρθηκε ούτε τότε αλλά ούτε και αργότερα για τους ιδιοκτήτες του κτήματος και ποιοι από αυτούς είχαν δώσει οδηγίες στους εργάτες που συνάντησε κατά την επιτόπια επίσκεψη του να προβούν στις οικοδομικές εργασίες. Αυτούς δεν τους γνώριζε και μέχρι την ημέρα που έδωσε κατάθεση στο Δικαστήριο. Τέλος η Μ.Κ.3 δεν είχε φροντίσει να έχει επαφή με τους συνδιοκτήτες του κτήματος για να διαπιστώσει ποιος από όλους ανήγειρε το υποστατικό. Βασίστηκε στη σύνταξη της εκθέσεως πταίσματος στο παράπονο που υπέβαλαν οι δύο εκ των συνδιοκτητών. Αυτό το παράπονο δεν έλαβε την μορφή μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου, ούτε εάν ήταν έγγραφο να παρουσιαστεί ως τεκμήριο, ούτε διά ζώσης δεν κλήθηκαν αυτοί να καταθέσουν. Παρέμεινε δηλαδή ένας αόριστος ισχυρισμός με βάσει τον οποίον δεν μπορεί ένα ποινικό Δικαστήριο να εξαγάγει ασφαλές συμπέρασμα ποιος από όλους τους κατηγορούμενους οι οποίοι είναι συνδιοκτήτες σε διαφορετικά μερίδια ο καθένας τους έδωσε οδηγίες για την ανέγερση του υποστατικού ή εάν το είχαν κάμει και οι τρεις μαζί ή κάποιοι από αυτούς. Εν πάση περιπτώσει η μη παροχή οδηγιών ή έστω η μη συμπερίληψη στις λεπτομέρειες του αδικήματος και των στοιχείων της ανοχής ή επίτρεψης της ανέγερσης όπως προσδιορίζονται στο νόμο καθιστά την κατηγορία ευάλωτη και έκθετη σε απόρριψη. Το ερώτημα που προκύπτει είναι εάν η ιδιότητα των κατηγορουμένων ως ιδιοκτητών θα μπορούσε να τους προσδώσει γνώση του γεγονότος της ανέγερσης του παράνομου υποστατικού. Ο νομοθέτης δεν εναπόθεσε τέτοιο βάρος ή ευθύνη στον ιδιοκτήτη ενός κτήματος. Θα ήταν υπόλογοι οι κατηγορούμενοι εάν στις λεπτομέρειες του αδικήματος, όπως αναφέρω και πιο πάνω, συμπεριλαμβανόταν και το άλλο στοιχείο που καθορίζει ο νομοθέτης στο Άρθρο 3
(1)(β) δηλαδή αυτό της ανοχής ή έστω της επίτρεψης εκ μέρους των κατηγορουμένων εάν υπήρχε τέτοια μαρτυρία. Κάτι τέτοιο δεν έγινε ούτε και υπήρξε εισήγηση εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής για την προσθήκη του με την τροποποίηση του κατηγορητηρίου καθ΄οιονδήποτε στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας. Ούτε και κρίνω ότι θα ήταν δίκαιο για τους κατηγορούμενους, των οποίων η γραμμή υπεράσπισης ήταν συγκεκριμένη, να προβώ με βάσει τις διατάξεις του Άρθρου 85
(4)σε τροποποίηση του κατηγορητηρίου έτσι που να συμπεριληφθεί και η λέξη ¨ανέχθηκαν¨ στις λεπτομέρειες του αδικήματος. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Αντρέα Στυλιανού, άλλως ¨Αβισσινός¨
(1993)2 Α.Α.Δ. 104. λέχθηκε ότι το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια και όχι υποχρέωση να τροποποιήσει το κατηγορητήριο με βάση τα άρθρα 83
(1)ή 85
(4)ή να καταδικάσει χωρίς τροποποίηση (άρθρο 85
(1)
(2)και
(3). Βασικό κριτήριο στη μετατροπή ενός κατηγορητηρίου είναι η απουσία επηρεασμού των δικαιωμάτων του κατηγορουμένου όπως αναφέρεται στο Criminal Procedure in Cyprus στη σελ. 71, των Ανδρέα Ν. Λοίζου και Γεωργίου Μ. Πική. Πιθανός επηρεασμός προκύπτει μόνο αν ένα εντελώς νέο αδίκημα εμφανίζεται, που λογικά δεν αναμενόταν, αλλά στην πράξη η τροποποίηση επιτρέπεται με σχετική ευκολία στα πρωταρχικά στάδια της δίκης, με την προϋπόθεση ότι η τροποποίηση σχετίζεται θεματικά με τα αδικήματα που ήδη εμπεριέχονται στο κατηγορητήριο. Άλλο κριτήριο είναι κατά πόσο η τροποποίηση είναι ουσιαστική ή επιφέρει μόνο διορθώσεις λανθασμένης γραφής. Τροποποίηση μπορεί να γίνει καθ΄οιονδήποτε στάδιο της δίκης. Αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο θα έλεγα πως σπάνια γίνεται πριν η Κατηγορούσα Αρχή κλείσει την υπόθεση της αφού το Δικαστήριο δεν γνωρίζει στο στάδιο εκείνο τι άλλη μαρτυρία δυνατό να προσφερθεί. Κρίνω ότι εάν επιτρεπόταν η προσθήκη σε αυτό το στάδιο, των πιο πάνω λέξεων ¨ανέχθηκαν¨ ή ¨επέτρεψαν ¨, θα ήταν άδικο για τους κατηγορούμενους καθότι όταν επέλεξαν την γραμμή υπεράσπισης που προώθησαν ενώπιον του Δικαστηρίου δεν είχαν παρά υπόψη τους ότι αντιμετώπιζαν μόνο την κατηγορία της ανέγερσης την οποία όφειλε να είχε αποδείξει με σαφή και πλήρη μαρτυρία η Κατηγορούσα Αρχή, ευθύνη που βρισκόταν επί των ώμων της. Ένας κατηγορούμενος δεν φέρει κανένα απολύτως βάρος απόδειξης της αθωότητας του. Στην υπόθεση Κυριάκου v. Γρίβα,
(2002)1 (Β)Α.Α.Δ. σελ. 827 λέχθηκε ότι: ¨η εφαρμογή των Κανόνων της λογικής δεν είναι έξω από τα όρια της δικαστικής συλλογιστικής, αλλά είναι το κύριο εργαλείο για την εκλογίκευση του μαρτυρικού υλικού για την εξαγωγή συμπερασμάτων¨. Όμως, σύμφωνα με την υπόθεση Ηλία v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. σελ. 48 ¨Ενίοτε η εσωτερική συνειδησιακή λειτουργία του δικαστή δεν συνάδει με την υποχρέωση που επιβάλλει το δίκαιο, την κρίση δηλαδή της υπόθεσης στη βάση μόνον των αποδεικτικών στοιχείων που υπάρχουν και προσκομίζονται σύμφωνα με τη δικονομία. Στην ποινική δίκη, όπως η περίπτωση που μας απασχολεί, η δικαστική βεβαιότητα ενοχής δημιουργείται μόνο όταν αυτή αποδεικτή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας από τη μαρτυρία που προσάγεται.¨ Στην υπόθεση Λοίζου v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. σελ. 363 λέχθηκαν τα ακόλουθα: ¨Η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που την συνιστά, βαρύνει εξ ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή. Δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες κι΄ αν είναι. Κενά αναφορικά με την ύπαρξη των πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη¨ Στην δε υπόθεση Φλουρής v. Αστυνομίας,
(1989)2 Α.Α.Δ. σελ. 401 λέχθηκαν τα ακόλουθα: ¨Σε όλες ανεξαίρετα τις ποινικές υποθέσεις εναπόκειται στην Κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι όχι μόνο αξιόπιστη αλλά και σαφής, η οποία να περιλαμβάνει γεγονότα που να επιτρέπουν στο Δικαστήριο να κάμει ασφαλή ευρήματα αναφορικά με όλα τα συστατικά στοιχεία που συνθέτουν την κατηγορία. Μαρτυρία που υστερεί είτε στον τομέα της αξιοπιστίας είτε στον τομέα της σαφήνειας είναι ανεπαρκής για να στηρίξει καταδίκη σε ποινικό αδίκημα¨. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή με βάσει την προσκομησθείσα μαρτυρία δεν κατάφερε να αποδείξει την κατηγορία σε βάρος των κατηγορουμένων στο βαθμό και στο επίπεδο που επιβάλλεται σε ποινικές υποθέσεις, δηλαδή στο βαθμό του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Επομένως οι κατηγορούμενοι αθωώνονται από την κατηγορία. (Υπ.)................................... Χρ. Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.