Αστυνομία ν. Γιώργος Μουλαζίμης, Αρ. Υπόθεσης: 5368/2006, 31 Μαίου, 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2007:B20 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ (ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΑΖΕΙ ΣΤΟ ΠΑΡΑΛΙΜΝΙ) Ενώπιον:- Χρήστος Γ. Φιλίππου Αρ. Υπόθεσης: 5368/2006 Α σ τ υ ν ο μ ί α - ν - Γιώργος Μουλαζίμης Κατηγορουμένου ------- Ημερομηνία: 31 Μαίου, 2007 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Παπανικολόυ Για τον κατηγορούμενο: κ. Γ. Γεωργίου Κατηγορούμενος παρών --------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος κατηγορείται για το αδίκημα της δημόσιας εξύβρισης κατά παράβαση του άρθρου 99 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος στις 22.08.2006 στην περιοχή Περνέρα στο Παραλίμνι της Επαρχίας Αμμοχώστου ευρισκόμενος σε δημόσιο μέρος εξύβρισε το Μιχάλη Λάντο από το Παραλίμνι με τη φράση ¨Ρε σκατόπουττε αν είσαι άντρας έλα ποδά¨ με τέτοιο τρόπο που ενδέχετο να προκαλέσει σε παρευρισκόμενο πρόσωπο επίθεση. Εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής προσφέρθηκε μαρτυρία προς απόδειξη της πιο πάνω κατηγορίας εκ μέρους τριών μαρτύρων κατηγορίας (M.K.). Óταν ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία εκτός από τον ίδιο κάλεσε ακόμα τρεις μάρτυρες υπεράσπισης (Μ.Υ.) και κατέθεσαν γι΄αυτόν. Αναπτύχθηκαν από τις δύο πλευρές δύο εκδοχές. Επιγραμματικά αναφέρω ότι ο κατηγορούμενος και ο παραπονούμενος είναι συγχωριανοί και είναι ιδιοκτήτες ή κατέχουν συμφέρον σε κέντρα αναψυχής στην τουριστική περιοχή Περνέρα του Παραλιμνίου. Τα υποστατικά τους ευρίσκονται το ένα απέναντι από το άλλο καθώς τα χωρίζει ένας δρόμος. Προέκυψε από τη μαρτυρία ότι μεταξύ τους υπήρχε κάποια αντιδικία αναφορικά με καταγγελίες που έκαμνε ο παραπονούμενος στην αστυνομία για τη χρήση μεγαφώνων κατά τρόπο που προκαλούσαν ενόχληση στη περιοχή από τα κέντρα της οικογενειακής επιχείρησης του κατηγορούμενου. Σύμφωνα με τον παραπονούμενο (Μ.Κ.1) και την Μαρία Κιτάζου (Μ.Κ.3), υπάλληλο του κατά τον επίδικο χρόνο, το επεισόδιο έλαβε χώρα τις πρώτες πρωινές ώρες της 22.08.2006 που όπως προσδιορίζεται στη κατάθεση του παραπονούμενου έγινε στις 02:10π.μ. Έγινε καταγγελία στην αστυνομία και στο μέρος μετέβησαν τρεις αστυνομικοί γύρω στις 02:30 για να επιληφθούν του παραπόνου για το επεισόδιο. Μετά που ο παραπονούμενος τους εξήγησε τι είχε συμβεί οι αστυνομικοί πήγαν απέναντι όπου και συνάντησαν τον κατηγορούμενο. Τόσο την συνάντηση με τους αστυνομικούς όσο και το προηγηθέν επεισόδιο τα αρνείται ο κατηγορούμενος και προέβαλε άλλοθι το οποίο υποστήριξαν οι μάρτυρες του, ότι δηλαδή ενώ ευρισκόταν μέχρι την 01:15 περίπου στο μέρος, στη συνέχεια έφυγε και έτσι απουσίαζε από το μέρος κατά τον χρόνο που ο παραπονούμενος και η μάρτυρας του προσδιορίζουν ότι συνέβη το επεισόδιο, αλλά και όταν όπως είναι ο ισχυρισμός τους τον συνάντησαν αστυνομικοί που όπως ανέφεραν τους είδαν να κατευθύνονται στο μέρος του και να συνομιλούν μαζί του. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΥΡΙΑΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ: Η αξιολόγηση είναι έργο λεπτό και δύσκολο αφού το Δικαστήριο υφαίνοντας τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα, τις αντιδράσεις και τη συμπεριφορά του στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, καλείται να αναδείξει υπό το πρίσμα της πείρας του και της ανθρώπινης φύσης το αξιόπιστο ή μη μιας εκδοχής. Η προσπάθεια αυτή γίνεται μικροσκοπικά υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το ευρύτερο πλαίσιο της δίκης. Ναι μεν η αξιολόγηση είναι ατομική, όμως θα πρέπει τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα να συναρτώνται και να αντιπαραβάλλονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και τελικά να διερευνάται η αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (βλ. Moustafa v. Καυκαρή κ.ά.,
(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. σελ. 165). Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες κατηγορίας, τον ίδιο τον κατηγορούμενο και τους μάρτυρες που κλήθηκαν από αυτόν να καταθέτουν ενόρκως από τον εδώλιο του μάρτυρος. Είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος των μαρτύρων στην υπόθεση, τις ευκαιρίες που είχαν να γνωρίζουν ή να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, τη γενική συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, την ακεραιότητα τους, την ειλικρίνεια τους, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζερβού v. Χαραλάμπους,
(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους,
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Ο παραπονούμενος κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου πολύ νηφάλια, συγκροτημένα και σε καμιά περίπτωση δεν υπέπεσε σε οποιανδήποτε αντίφαση. Εκεί που χρειαζόταν να δώσει κάποιες εξηγήσεις τις έδιδε με σαφή και πειστικό τρόπο. Όταν του επισημάνθηκαν παραλείψεις στη διερεύνηση της υπόθεσης εκ μέρους της αστυνομίας, πολύ λογικά απάντησε ότι αυτό το θέμα αφορούσε την αστυνομία και ο ίδιος, που δεν είναι νομικός δεν μπορούσε να απαντήσει γι΄αυτές τις παραλείψεις. Για το θέμα της καθυστερημένης μετάβασης του στην αστυνομία για να καταθέσει και να εκφράσει την επιθυμία να προχωρήσει η υπόθεση στο δικαστήριο και πάλι βρίσκω ότι έδωσε πειστική εξήγηση. Ανέφερε ότι μετά που τον εξύβρισε το βράδυ της 22ας Αυγούστου με τις φράσεις που αναφέρει στην κατάθεση του, αν και προσβλήθηκε διότι τον εξύβρισε στη παρουσία των δύο ανήλικων παιδιών του, εντούτοις δεν θέλησε να δώσει μεγαλύτερη διάσταση στο θέμα πέραν της καταγγελίας που έκαμε στην αστυνομία και της έκφρασης παραπόνου την οποία έκαμε το ίδιο βράδυ και τούτο παρά το ότι ήταν συνεχείς και επαναλαμβανόμενες οι εξυβρίσεις που δεχόταν από τον κατηγορούμενο καθ΄όλη τη διάρκεια εκείνου του καλοκαιριού. Το ποτήρι όμως ξεχείλισε, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, όταν την επόμενη ημέρα με κάποιο άσχετο πρόσωπο, του έστειλε ένα τσαμπί μπανάνες, επειδή τάχα είναι ¨πίθηκος¨ όπως τον αποκαλούσε. Τότε αποφάσισε να πάει στην αστυνομία και να κάμει καταγγελία για το επεισόδιο της εξύβρισης του τα ξημερώματα της 22ας Αυγούστου
- Απέκλεισε το ενδεχόμενο να μην ήταν ο κατηγορούμενος που τον εξύβρισε εφόσον τον γνώριζε καλά και είναι κατά πολύ ψηλότερος του αδελφού του, τον οποίο και γνωρίζει επίσης, όπως είχε και το ίδιο το Δικαστήριο την ευκαιρία να διαπιστώσει, όταν αυτός κλήθηκε αργότερα να καταθέσει ως Μ.Υ.
- Κρίνω ότι, ο μάρτυρας με τον αυθορμητισμό που τον χαρακτήριζε κατά τη διάρκεια που κατέθετε ενόρκως, δημιούργησε ταυτόχρονα αδιάσειστη εντύπωση για την ειλικρίνεια του. Κρίνω ότι μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία του και να εξαγάγω τα ορθά συμπεράσματα. Η Μ.Κ.3 Μαρία Κιτάζου αντιλήφθηκα ότι παρόλο το νεαρό της ηλικίας της επρόκειτο για ένα ώριμο άτομο με συγκροτημένο χαρακτήρα. Φάνηκε καθαρά ότι δεν είχε οποιοδήποτε συμφέρον να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο για να πει ψέματα για τα όσα άκουσε και είδε το βράδυ που συνέβη το επεισόδιο. Σε μικρό χρονικό διάστημα μετά το επεισόδιο είχε παύσει πλέον να είναι υπάλληλος του παραπονούμενου. Την κρίνω ως ανεξάρτητη μάρτυρα και ως τέτοια αντικρίζω τη μαρτυρία της. Κατά την επίμονη αντεξέταση της ήταν άμεση, πειστική και επέμενε χωρίς ενδοιασμούς για την αλήθεια των όσων έλεγε χωρίς να αφήνει καμιά αμφιβολία περί της αλήθειας των γεγονότων τα οποία κατέθεσε. Κρίνω ότι μπορώ να βασιστώ στα λεγόμενα της. Αν αυτά ταυτίζονται περίπου με όσα ανέφερε ο παραπονούμενος Μ.Κ.1, η εξήγηση την οποία έδωσε η ίδια όταν της υποβλήθηκε αυτή η θέση, δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών. Επρόκειτο, όπως ανέφερε, για εξιστόρηση της αλήθειας των όσων άκουσε και είδε εκείνο το βράδυ και σε καμιά περίπτωση δεν ήρθε προηγουμένως σε συνεννόηση για το τι θα έλεγε με τον παραπονούμενο. Θα πρέπει να παρατηρήσω ότι η Γ/Αστ. Μ.Κ.2 Μ. Στυλιώτη, η οποία παρουσιάστηκε σαν η εξεταστής του παραπόνου και καταγγελίας του Μ.Κ.1 δεν έκαμε σωστά και ολοκληρωμένα την δουλειά της, δεν προέβη σε μια σε βάθος διερεύνηση των περιστατικών της υπόθεσης. Αυτό ο γεγονός οδήγησε στην αχρείαστη εκδίκαση μιας τέτοιας, απλής στην ουσία της υπόθεσης, εφόσον με τη διερεύνηση που έκαμε άφησε κενά και αυτά εστιάζονται στη μη λήψη καταθέσεων από τους αστυνομικούς που μετέβησαν στο μέρος το βράδυ του επεισοδίου και δέχθηκαν το πρώτο παράπονο από τον κατηγορούμενο. Η λήψη από αυτούς καταθέσεων θα αφαιρούσε από τον κατηγορούμενο την ευκαιρία να φτιάξει και να προβάλει το άλλοθι το οποίο επιχείρησε να παρουσιάσει στο Δικαστήριο. Σε σχέση με τα όσα περαιτέρω κατέθεσε που αφορούσαν τη λήψη κατάθεσης από το παραπονούμενο πρόσωπο και ακολούθως την έκθεση κατηγορίας στον κατηγορούμενο και τις απαντήσεις που έδωσε, δεν αμφισβητήθηκαν. Ο κατηγορούμενος και οι μάρτυρες του οι οποίοι είναι όλοι πολύ στενά του συγγενικά πρόσωπα δεν μου προκάλεσαν καθόλου καλή εντύπωση. Ήταν ολοφάνερο ότι δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο για να πουν την αλήθεια αλλά για να εξυπηρετήσουν σκοπό. Ο κατηγορούμενος για να αποφύγει τις ευθύνες της πράξης του κατασκεύασε ένα άλλοθι. Αυτό ανέλαβαν εργολαβικά να υποστηρίξουν οι μάρτυρες υπεράσπισης πλειοδοτώντας μάλιστα ως προς τις λεπτομέρειες που θυμούνταν και ανέφεραν στο Δικαστήριο. Δεν μου διαφεύγει ότι παραδέχθηκαν ότι υπήρχε μιας μορφής αντιδικία με τον παραπονούμενο σε σχέση με καταγγελίες του στην αστυνομία. Το κίνητρο που απέδωσαν στον κατηγορούμενο για αυτή την αντιδικία δεν αφορά την παρούσα υπόθεση, αλλά τις καταγγελίες που έκαμνε αυτός για την ενόχληση που δεχόταν από την μετάδοση μουσικής που προερχόταν από τα υποστατικά τους δεν αφορά τη παρούσα υπόθεση. Από την άλλη όμως, κρίνω ότι υπήρχε κίνητρο εκ μέρους του κατηγορούμενου να συμπεριφερθεί με τον τρόπο που του καταλογίζει ο παραπονούμενος και η μάρτυρας του και αυτό δεν είναι άλλο από τις συνεχείς καταγγελίες που τους έκαμνε. Ούτε ακόμα εάν το δικό του μαγαζί δεν εργαζόταν σε αντίθεση με το δικό τους, όπως κάποιοι του απέδωσαν, θα ήταν λόγος αυτός να προβεί σε μια τέτοια ψευδή καταγγελία; Από την άλλη το νόημα της φράσης που αναφέρεται στο κατηγορητήριο και η οποία συνιστά κατά την κρίση μου εξύβριση, έχει άμεση σχέση με αυτό το κίνητρο. Δεν ήταν καθόλου πειστικός ο λόγος που ανέφερε ο κατηγορούμενος ο οποίος τον οδήγησε να μεταβεί περί τις 01:30 στο μαγαζί του γαμπρού του, του Μ.Υ.3 για να μεταφέρει τα CD player's γεγονός το οποίο υποστήριξαν όλοι οι Μ.Υ. Όμως, ο Μ.Υ.3 σύζυγος της Μ.Υ.2 ανέφεραν ότι διαμένουν πάνω από τα υποστατικά της οικογενειακής τους επιχείρησης. Ποιος ο λόγος να μεταφερθούν νύχτα αυτά τα πράγματα στο μαγαζί του Μ.Υ.3, μετά την κούραση όλης της ημέρας και όχι την επόμενη να τα μετέφερε ο ίδιος ο Μ.Υ.3; Οι Μ.Υ.1 και 2 από την άλλη είναι πιθανόν να μην αντιλήφθηκαν τον κατηγορούμενο να εξυβρίζει τον παραπονούμενο εφόσον ήταν απασχολημένοι με τη δουλειά τους, όπως οι ίδιοι ανέφεραν. Μεταδιδόταν επίσης μουσική, έστω και σε χαμηλή ένταση. Αυτό όμως, δεν σημαίνει και ότι ο κατηγορούμενος κάποια στιγμή δεν εξύβρισε τον παραπονούμενο. Εξάλλου δεν επρόκειτο για ένα επεισόδιο που είχε διάρκεια ούτε και τελικά προσέλαβε μεγαλύτερες διαστάσεις από αυτές που του προσέδωσαν οι Μ.Κ. 1 και 3, ούτε αναφέρθηκε ότι προκλήθηκε η περιέργεια περαστικών ή θαμώνων στο κέντρο της οικογενειακής επιχείρησης του κατηγορουμένου. Ο Μ.Υ. 3 ήταν σίγουρος ότι το επεισόδιο είχε λάβει χώρα ημέρα Παρασκευή όμως αυτό σύμφωνα με το τι του υποδείχθηκε από τον συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής είχε συμβεί ημέρα Τρίτη, όπως αναφέρει και ο παραπονούμενος στη δική του κατάθεση. Πιθανόν να εξέφρασε αυτή τη βεβαιότητα διότι πράγματι η ιστορία με τα CD players να είχε συμβεί κάποια Παρασκευή και γι΄αυτό να του εντυπώθηκε στη μνήμη αυτή η ημέρα. Οι λεπτομέρειες, από την άλλη, τις οποίες θυμόταν η Μ.Υ.2 για εκείνο το βράδυ, κάθε άλλο παρά φαντάζουν αληθινές. Σε καμιά περίπτωση σύμφωνα με τους Μ.Κ. 1 και 3 η μητέρα του κατηγορουμένου δεν έγινε αντιληπτή στη σκηνή. Η παρουσίας της ή όχι εξάλλου είναι αδιάφορη και χωρίς σημασία σε σχέση με τα γεγονότα. Καταλήγω ότι η μαρτυρία του κατηγορούμενου και των μαρτύρων υπεράσπισης ήταν προκατασκευασμένη και ο καθένας για τους δικούς του λόγους, θέλησε να υποστηρίξει ένα άλλοθι το οποίο κατασκεύασε ο κατηγορούμενος για να αποφύγει τις ευθύνες του από την συμπεριφορά που επέδειξε εκείνο το βράδυ. Μετά την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας, βρίσκω ότι τα ξημερώματα της 22ας Αυγούστου 2006 στη περιοχή Περνέρα στο Παραλίμνι, εντός δημόσιου δρόμου δηλαδή σε δημόσιο μέρος, ο κατηγορούμενος απευθύνθηκε στον παραπονούμενο με τη φράση που αναγράφεται στο κατηγορητήριο, η οποία δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πρόκειται για εξυβριστική φράση για το πρόσωπο του παραπονούμενου και η οποία θα μπορούσε να προκαλέσει παρευρισκόμενο πρόσωπο σε επίθεση (βλ. Ηροδότου v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 7874 ημερ. 18.07.2006). Καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή με τη μαρτυρία την οποία παρουσίασε και την οποία έκαμα αποδεχτή έχει αποδείξει την κατηγορία στο βαθμό του πέραν πάσης αμφιβολίας όπως επιβάλλεται σε ποινικές υποθέσεις. Βρίσκω τον κατηγορούμενο ένοχο στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.)................................... Χρ. Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο