Αστυνομία ν. Νίκος Αντρέα Νικολάου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 1360/2005, 25 Ιουνίου, 2007 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2007:B25 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ (ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΣΥΝΕΔΡΙΑΖΕΙ ΣΤΟ ΠΑΡΑΛΙΜΝΙ) Ενώπιον:- Χρήστος Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 1360/2005 Α σ τ υ ν ο μ ί α - ν -
- Νίκος Αντρέα Νικολάου
- Κώστας Άγγελου Κυριάκου Κατηγορουμένων ------- Ημερομηνία: 25 Ιουνίου, 2007 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Πίτσιλλου Για τον 2ο κατηγορούμενο: κ. Μικελλίδου (στην εκφώνηση της απόφασης η κα Δ.Κυριάκου) 2ος Κατηγορούμενος παρών. --------- Α Π Ο Φ Α Σ Η ΤΑ ΑΔΙΚΗΜΑΤΑ: Η παρούσα απόφαση αφορά τον 2ο κατηγορούμενο εφόσον στον 1ο κατηγορούμενο μετά από παραδοχή του στα ίδια αδικήματα του έχει επιβληθεί ποινή σε προγενέστερο χρόνο. Ο 2ος κατηγορούμενος δεν παραδέχθηκε τις τρεις κατηγορίες που αφορούν το κατηγορητήριο και οι οποίες βέβαια προήλθαν από το ίδιο επεισόδιο. Πρόκειται για τα αδικήματα της συμπλοκής, της πρόκλησης ανησυχίας και της επίδειξης συμπεριφοράς διασαλεύουσας την ειρήνη. Το επεισόδιο είχε λάβει χώρα έξω από την μπυραρία με το όνομα με Κολούμπια στην Αγία Νάπα το βράδυ της 23ης .02.
- ΜΑΡΤΥΡΙΑ - ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η αξιολόγηση είναι έργο λεπτό και δύσκολο αφού το Δικαστήριο υφαίνοντας τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα, τις αντιδράσεις και τη συμπεριφορά του στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, καλείται να αναδείξει υπό το πρίσμα της πείρας του και της ανθρώπινης φύσης το αξιόπιστο ή μη μιας εκδοχής. Η προσπάθεια αυτή γίνεται μικροσκοπικά υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το ευρύτερο πλαίσιο της δίκης. Ναι μεν η αξιολόγηση είναι ατομική, όμως θα πρέπει τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα να συναρτώνται και να αντιπαραβάλλονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και τελικά να διερευνάται η αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (βλ. Moustafa v. Καυκαρή κ.ά.,
(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. σελ. 165). Η μαρτυρία ενός μάρτυρα δεν εξετάζεται μικροσκοπικά όπως λέχθηκε πολλές φορές σε αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου αλλά εξετάζεται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας και των γεγονότων που συνθέτουν την υπόθεση. Στην υπόθεση Ομήρου v. Δημοκρατίας,
(2001)2 Α.Α.Δ. σελ. 506 υποδεικνύεται ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα και πειστικότητα της και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του καθενός μάρτυρα ξεχωριστά. Είναι επιθυμητό η μαρτυρία να συσχετίζεται, να αντιπαραβάλλεται και να διερευνάται με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων, προσέγγιση η οποία επαυξάνει το κύρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου και ενισχύει την πίστη του κοινού στη δικαστική αποστολή (βλ. Στυλιανίδης v. Χ¨Πιέρα,
(1992)1 Α.Α.Δ. 1056 και Mustafa v. Κακουρή κ.ά.
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. σελ. 162. Σε σχέση με τις επισημάνσεις για αντιφάσεις στη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής ή αδυναμίες που παρουσίασε αυτή που έγιναν από την ευπαίδευτο συνήγορο της Υπεράσπισης αρκεί να παραπέμψω σε απόσπασμα της απόφασης Γιαννίδης v. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. σελ. 143 όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: ¨Οι αντιφάσεις για να οδηγούν σε απόρριψη της μαρτυρίας πρέπει να είναι ουσιώδεις, δηλαδή να είναι τέτοιας φύσης και περιεχομένου που να μολύνουν την μαρτυρία στο βαθμό που καθίσταται επικίνδυνη ή άδικη η αποδοχή της από το δικαστήριο¨. Τέλος, η νομολογία δέχεται πως αντιφάσεις σε λεπτομέρειες δεν αποδυναμώνουν μια μαρτυρία η οποία, είναι γενικά πειστική, αντίθετα, τέτοιες αντιφάσεις καταδεικνύουν ανυπαρξία προσχεδιασμού ή συνεννόησης μεταξύ των μαρτύρων ως προς το τι θα κατέθεταν (βλ. Ξυδιάς v. Αστυνομίας
(1993)2 Α.Α.Δ. σελ. 174, Πέτρου κ.ά v. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. σελ. 76 και Χριστοδούλου Ρόπας v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. σελ. 628). Από τη μαρτυρία φάνηκε ότι υποστηρίζονται δύο εκ διαμέτρου αντίθετες εκδοχές και ως εκ τούτου η αξιολόγηση στην οποία θα προβώ αμέσως πιο κάτω βασίζεται στις πιο πάνω αρχές που έχω καταγράψει. Δόθηκε μαρτυρία εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής από τρεις μάρτυρες (Μ.Κ) και εκτός από την μαρτυρία του ίδιου του κατηγορούμενου όταν κλήθηκε σε απολογία κάλεσε ακόμα τέσσερις μάρτυρες (Μ.Υ.), οι δύο τελευταίοι ήταν οι γιατροί που τον περιέθαλψαν. Προέκυψε από τη μαρτυρία, η οποία κατά κύριο λόγο προήλθε από τους εμπλεκόμενους στο επεισόδιο ότι υπάρχουν δύο διισταμένες εκδοχές τόσο όσο αφορά τα αίτια ή την αφορμή για την πρόκληση του επεισοδίου όσο και σε σχέση με το ποιος επιτέθηκε πρώτος στον άλλο ή εάν ο 2ος κατηγορούμενος ευρισκόταν πάντοτε σε άμυνα και σε καμιά περίπτωση δεν επιτέθηκε στον 1ο κατηγορούμενο. Ακόμα κατά πόσο ο 1ος κατηγορούμενος πήγε στην εν λόγω μπυραρία επί σκοπού για να προκαλέσει το επεισόδιο μεταφέροντας μάλιστα μαζί του επιθετικό όπλο, δηλαδή τη σιδερογροθιά. Τα ιατρικά πιστοποιητικά που παρουσιάστηκαν και για τους δύο κατηγορούμενους (τεκ. 5, 8 και 10) και η μαρτυρία που προήλθε από τους θεράποντες ιατρούς του 2ου κατηγορουμένου (Μ.Υ. 3 και 4) μπορούν να ρίξουν κάποιο φως στο όλο ζήτημα εξετάζοντας την έκταση των τραυμάτων που υπέστησαν οι εμπλεκόμενοι. Η μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής προέρχεται από την έγγραφη κατάθεση τεκ. 2 και την προφορική ενώπιον του Δικαστηρίου του 1ου κατηγορουμένου, το ιατρικό πιστοποιητικό το οποίο ετοιμάστηκε για τον τραυματισμό του (τεκ. 5) καθώς και τη μαρτυρία του Σάββα Μαυρουδή (Μ.Κ.3) ο οποίος είχε μεταβεί στην εν λόγω μπυραρία μαζί με τον Νίκο Νικολάου και ήταν γνώριμος με τον 1ο κατηγορούμενο ο οποίος έδωσε δύο καταθέσεις την πρώτη το ίδιο βράδυ του επεισοδίου (τεκ. 6) και τη δεύτερη μετά από τρεις ημέρες (τεκ. 7). Η μαρτυρία της Υπεράσπισης προέρχεται εκτός από την γραπτή κατάθεση του ίδιου του κατηγορούμενου τεκ. 2, την προφορική του μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου όταν κλήθηκε σε απολογία και από τη μαρτυρία του Μ.Υ.1, μαρτυρία η οποία όμως εν πολλοίς είναι αδιάφορη για το πως είχε αρχίσει το επεισόδιο καθώς ανέφερε ότι είχε βγει έξω από τη μπυραρία μετά που αυτό είχε αρχίσει, σε κάποια φάση όμως είχε δει τον Νίκο Νικολάου να ορμά προς το μέρος που βρισκόταν 2ος κατηγορούμενος και να τον κτυπά με κάτι που έμοιαζε με σιδερογροθιά, άσπρου χρώματος, για την οποία όμως δεν ήταν και απόλυτα σίγουρος εάν ήταν τέτοια. Η μαρτυρία της Μ.Υ.2 Τατιάνας έχει σημασία ως προς το πιο μέρος του τζαμιού της πόρτας της εισόδου της μπυραρίας της που είχε σπάσει κατά το επεισόδιο. Ενώ αρχικά ανέφερε ότι ήταν το τζάμι του πάνω μέρος της πόρτας που είχε σπάσει μετά ανέφερε ότι δεν θυμόταν επ΄ακριβώς αυτή τη λεπτομέρεια. Γεγονός όμως παραμένει ότι τρεις ημέρες μετά το επεισόδιο στην κατάθεση της (τεκ. 9) είχε πει ότι ήταν το τζάμι του πάνω μέρους της πόρτας που είχε σπάσει το οποίο μάλιστα της είχε στοιχίσει Λ.Κ.30,00 για να το επιδιορθώσει και για το οποίο δεν είχε οποιαδήποτε απαίτηση. Η σημασία του μέρους του τζαμιού που έσπασε έγκειται στο ότι η Κατηγορούσα Αρχή υπέβαλε τη θέση στον 2ο κατηγορούμενο ότι τα τραύματα του στο κεφάλι προήλθαν από τα γυαλιά του τζαμιού που έσπασαν όταν αυτός κτύπησε σε αυτό και βρέθηκε από κάτω και όχι από κτύπημα σιδερογροθιάς σύμφωνα με τον δικό του ισχυρισμό. Η χαρακτηρισμός που έδωσε η ίδια μάρτυρας για τον Νίκο Νικολάου που τον χαρακτήρισε ¨σαν μάγκα¨ δεν συμβάλλει στην όλη αντίληψη που μπορεί να έχει το Δικαστήριο για αυτόν και τούτο ενόψει του πως τελικά η μάρτυρας αναφέρθηκε σε αυτόν τον χαρακτηρισμό όταν σχεδόν της υποβλήθηκε κάτι τέτοιο από την συνήγορο υπεράσπισης. Η μαρτυρία του Σάββα Μαυρουδή (Μ.Κ.3) κατά την άποψη μου έχει μεγάλη σημασία για την εξαγωγή των ορθών συμπερασμάτων σχετικά με το πως άρχισε και πως εξελίχθηκε το όλο επεισόδιο. Την αποδέχομαι ως έκφραση ειλικρίνειας και ως ανεξάρτητη μαρτυρία και τούτο παρόλο ότι αυτός έδωσε δύο καταθέσεις γεγονός για το οποίο δεν διακρίνω ο,τιδήποτε το μεμπτό. Η εξήγηση που έδωσε γιατί το έκαμε, είναι κατά την άποψη μου πειστική. Θέλησε δηλαδή να πει όλη την αλήθεια που αφορούσε το επεισόδιο στην προσπάθεια που γινόταν να συμφιλιωθούν οι εμπλεκόμενοι στο επεισόδιο και να αποσυρθούν οι αλληλοκατηγορίες. Εξάλλου τα όσα αφηγείται στη 1η του κατάθεση για όσα είχαν προηγηθεί του επεισοδίου δεν διαφοροποιούνται και δεν συγκρούονται με όσα ανέφερε στη 2η κατάθεση του, η μια θα μπορούσα να πω ότι συμπληρώνει την άλλη. Τα όσα αναφέρει στην αρχή της 2ης του κατάθεσης (τεκ. 7) βρίσκω ότι ήταν η αιτία αλλά και η αφορμή για το επεισόδιο. Φαίνεται ότι ο 2ος κατηγορούμενος ανέλαβε κάποιο ρόλο προστασίας στην εν λόγω μπυραρία. Αποδίδει στη δική του κατάθεση στον 1ο κατηγορούμενο τη φράση ¨γειά σας παλιοπουτάνες¨ φράση που εκστόμισε με το που εισήλθε στην μπυραρία, η οποία σίγουρα εφόσον βρισκόταν, όπως αναφέρει, εκεί και καθόταν στο μπαρ με τη φίλη του θα τον ενόχλησε. Ζήτησε από τον συνοδό του 1ου κατηγορούμενου, τον Μ.Κ.3 τον οποίο έτυχε να γνωρίζει να πάει κοντά του για να πιουν ένα ποτό και να ζητήσει από αυτόν πει στο φίλο του να ηρεμήσει. Προς τι αυτό το ενδιαφέρον, εάν δεν είχε κάτι να επιτελέσει στην εν λόγω μπυραρία. Τα όσα προηγήθηκαν και τα οποία αφηγείται στην 2η κατάθεση του ο Μαυρουδής είναι σημαντικά και ως προς τον ρόλο τον οποίο πράγματι διαδραμάτιζε ο 2ος κατηγορούμενος εκείνο το βράδυ. Αναφέρει χαρακτηριστικά ότι τα προηγούμενα βράδια όταν είχαν δημιουργήσει κάποιο χρέος Λ.Κ.20,00, μια αλλοδαπή κοπέλα που εργαζόταν στο μπαρ της μπυραρίας θέλησε να μη σερβίρει στο Νίκο ποτό. Προκλήθηκε λεκτικό επεισόδιο μεταξύ τους και αυτή του είπε ότι θα έλεγε στον φίλο της τι είχε συμβεί για να τον δείρει. Πράγματι όταν μετέβησαν οι δυο τους στην ίδια μπυραρία την επόμενη φορά βρήκαν τον 2ο κατηγορούμενο να κάθεται στο μπαρ. Τον κάλεσε να καθίσει κοντά του για κάτι που τον ήθελε και είχε αντιληφθεί την αλλοδαπή κοπέλα να δείχνει τον 1ο κατηγορούμενο και να λέγει στον 2ο κατηγορούμενο ¨εν τζίνος ο Νίκος¨. Ήταν τότε που ο 2ος κατηγορούμενος κάλεσε τον 1ο κατηγορούμενο να βγουν έξω, βγάζοντας ταυτόχρονα το σακάκι του, όπως και έγινε. Από εκεί και πέρα ποιος από τους δύο άρχισε το επεισόδιο δεν έχει και ιδιαίτερη σημασία εφόσον η κίνηση του παρόντος κατηγορουμένου να βγάλει το σακάκι του υποδηλώνει ότι αυτός πήγαινε για να ζητήσει τον λόγο από τον Νικολάου και με σκοπό να πιαστούν και στα χέρια. Το σακάκι είχε βγει για να είναι πιο άνετος στις κινήσεις του. Οι κινήσεις του 2ου κατηγορούμενου όπως τις αποδέχομαι πιο πάνω οδήγησαν στο επεισόδιο και στη συμπλοκή μεταξύ του και του 1ου κατηγορουμένου. Από το επεισόδιο της συμπλοκής όπως αυτό τελικά εξελίχθηκε προκλήθηκαν και τα αδικήματα των κατηγοριών 2 και 3 εφόσον επρόκειτο για συμπλοκή που έλαβε χώρα σε δημόσιο χώρο έξω από μια μπυραρία η οποία έγινε αντιληπτή και από άλλους θαμώνες μερικοί από τους οποίους προσέτρεξαν μάλιστα στη σκηνή, αυτή η συμπεριφορά, το επεισόδιο που επακολούθησε σε δημόσιο χώρο θα μπορούσε να διασαλεύσει την ειρήνη όπως προνοείται στη σχετική διάταξη του Ποινικού Κώδικα . Επισημαίνω ότι οι Μ.Κ.2 και 3 μου προκάλεσαν εξαιρετική εντύπωση για τον ήρεμο και νηφάλιο τρόπο με τον οποίο κατέθεσαν, σε καμιά στιγμή της έντονης αντεξέτασης τους δεν εκνευρίστηκαν ή έχασαν τη ψυχραιμία τους. Ήταν άμεσοι στις απαντήσεις τους και ήρεμα εξέθεσαν τα γεγονότα όπως τα αντιλήφθηκαν και τα έζησαν. Τα αντίθετα χαρακτηριστικά παρουσίασε η μαρτυρία και η όλη εμφάνιση του 2ου κατηγορουμένου στο εδώλιο. Ήταν φανερά εκνευρισμένος, ανήσυχος, φώναζε, χειρονομούσε και παρέμβαινε εκεί που δεν εκαλείτο να το κάμει. Χρειάστηκε πολλές φορές να παρέμβει το δικαστήριο και να τον καλέσει να μην επεμβαίνει όταν κατέθεταν άλλοι μάρτυρες αλλά και να είναι ήρεμος όταν κατέθετε και ο ίδιος. Κρίνω ότι δεν ήταν απόλυτα ειλικρινής καθώς θέλησε να απεκδυθεί την δική του ευθύνη για την εμπλοκή του στο επεισόδιο. Δεν παραγνωρίζω ότι τα τραύματα που υπέστη αναμφισβήτητα είναι σοβαρότερης μορφής από όσα υπέστη ο 1ος κατηγορούμενος. Όμως, σε ένα επεισόδιο συμπλοκής, όπως αυτό που έλαβε χώρα βράδυ έξω από μια μπυραρία δεν ενέχει και καθοριστική σημασία για την απόδειξη των κατηγοριών της συμμετοχής του σε συμπλοκή, σε δημόσιο χώρο κατά τρόπο που θα μπορούσε να διασαλεύσει την ειρήνη εφόσον στο χώρο ευρίσκονταν και άλλα πρόσωπα. Πολύ πιθανόν κάποια από αυτά τα τραύματα να προκλήθηκαν στον 2ο κατηγορούμενο από την πτώση γυαλιών της πόρτας που είχε θρυμματισθεί. Καταλήγω ότι η εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής είναι αυτή που ανταποκρίνεται στην αλήθεια και την αποδέχομαι. Στην κατάθεση του αναφέρεται ότι στην μπυραρία είχε μεταβεί με την φιλενάδα του κάποια Ουκρανή με το όνομα Nataly για διασκέδαση ενώ στην προφορική του κατάθεση ανέφερε ότι είχε πάει εκεί μετά από την επιστροφή του από τη Λάρνακα για να καθίσει για ένα ποτό και μετά να φύγει για το σπίτι του. Απέκρυψε ότι ο Νικολάου, τον οποίο δεν γνώριζε του υπεδείχθη από κάποια κοπέλα του μπάρ όπως κατέθεσαν τόσο ο Νικολάου όσο και ο Μαυρουδής. Επίσης μου προκάλεσε αρνητική εντύπωση το γεγονός ότι θυμήθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, κάτι που δεν είπε στην γραπτή κατάθεση του, ότι μπαίνοντας στην μπυραρία είχε βγάλει το σακάκι του. Κρίνω ότι σκόπιμα ανέφερε αυτή τη λεπτομέρεια μετά που είχε ακούσει τη μαρτυρία των Νικολάου και Μαυρουδή ο οποίος ανέφερε ότι βγαίνοντας από τη μπυραρία είχε βγάλει το σακάκι του, και ο σκοπός αυτής της αναφοράς του είναι προφανής για να διασκεδάσει τις όποιες εντυπώσεις δημιουργεί μια κίνηση να καλείς κάποιο να βγει έξω από ένα χώρο διασκεδάσεως και ταυτόχρονα να βγάζεις το σακάκι σου. Η μαρτυρία του Μ.Υ. 1 Ονούφριου Χαμπή δεν προσέφερε ο,τιδήποτε στην όλη υπόθεση. Διέκρινα κάποια καθοδήγηση σε διάφορα σημεία της μαρτυρίας του και κυρίως στο εάν ο 1ος κατηγορούμενος κρατούσε σιδερογροθιά ή όχι, ή στο άλλο θέμα κατά πόσο είδε τον 2ο κατηγορούμενο οποιαδήποτε στιγμή να επιτίθεται στον 1ο κατηγορούμενο όπου απάντησε αρνητικά. Η όλη αντίληψη που είχε του επεισοδίου, όπως φάνηκε από την μαρτυρία του, ήταν μεταγενέστερη της έναρξης του εφόσον αυτός είχε βγει έξω από την μπυραρία όταν πλέον το επεισόδιο ήταν σε εξέλιξη και οι δύο εμπλεκόμενοι στο επεισόδιο βρίσκονταν στο έδαφος. Τα όσα ανέφερε περί της σιδερογροθιάς την οποία είδε, όπως είπε, να κρατεί ο 1ος κατηγορούμενος, ο τρόπος με τον οποίο απάντησε σε σχετικές ερωτήσεις με δισταγμό αρχικά και τελικά οι αμφιβολίες που άφησε επί αυτού του θέματος, κατά πόσον ήταν πράγματι σιδερογροθιά, κρίνω ότι δεν βοηθούν το δικαστήριο να εξαγάγει οποιοδήποτε θετικό συμπέρασμα σε σχέση με αυτή τη πτυχή της υπόθεσης η οποία εν πάση περιπτώσει δεν θα ενείχε και ιδιαίτερη σημασία ως προς το τελικό μου συμπέρασμα. Δεν παραμένει καμιά αμφιβολία στο μυαλό μου. Αποδέχομαι την μαρτυρία που προήλθε από τους μάρτυρες κατηγορίας οι οποίοι ενέπλεξαν τον 2ο κατηγορούμενο στο επεισόδιο στον οποίο και επιρρίπτουν την ευθύνη και την πρωτοβουλία για έναρξη του επεισοδίου. Βρίσκω ότι αυτός δεν ευρισκόταν συνεχώς σε άμυνα για να αποκρούσει τις επιθέσεις που δεχόταν από τον 1ο κατηγορούμενο, ο τραυματισμός και του 1ου κατηγορουμένου, έστω και μόνο με εκδορές σε διάφορα σημεία του σώματος του, δείχνουν ότι ο 2ος κατηγορούμενος δεν τηρούσε απλώς μια παθητική στάση. Το αδίκημα της συμμετοχής του σε επεισόδιο συμπλοκής κρίνω ότι έχει στοιχειοθετηθεί πέραν πάσης αμφιβολίας όπως και τα αδικήματα των κατηγοριών 2 και 3 λαμβάνοντας υπόψη το χώρο όπου έλαβε χώρα το επεισόδιο και το γεγονός ότι στο μέρος ευρίσκονταν και άλλα πρόσωπα, θαμώνες της μπυραρίας. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή κατάφερε να αποδείξει πέρα από κάθε αμφιβολία και τις τρεις κατηγορίες στις οποίες κρίνω τον κατηγορούμενο ένοχο. (Υπ.).................................... Χρ. Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο