Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Θεορής Περικλής, Αρ. Υπόθεσης: 217/2007, 3 Αυγούστου,2007

(21)τεκμήρια και τρία τεκμήρια προς αναγνώριση (Ε,ΣΤ, Ζ) τα οποία παρέμειναν έτσι μέχρι το τέλος της διαδικασίας και στα οποία επίσης θα κάμω αναφορά πιο κάτω. Θα πρέπει να πω πως η μαρτυρία υπήρξε μακρά και η αντεξέταση του κάθε μάρτυρα εξαντλητική. Προσπάθεια της Υπεράσπισης ήταν να αμφισβητήσει το κάθε τι που μπορούσε να αμφισβητηθεί φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να αμφισβητούνται και τα προφυλακτικά ως τέτοια, τα οποία βρέθηκαν στο δωμάτιο όπου ήταν το ερωτικό ζευγάρι επειδή ευρίσκονταν συσκευασμένα και δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία από ειδικό που να πιστοποιεί ότι είναι πράγματι προφυλακτικά. Ειδικότερα έντονα αμφισβητήθηκε η μαρτυρία του Μ.Κ.4, στην οποία ουσιαστικά βασίζεται η Κατηγορούσα Αρχή προς απόδειξη των κατηγοριών μετά την κήρυξη ως εχθρικού της Μ.Κ.2 Natalia Checeanu και της οποίας η κατάθεση παρέμεινε μόνο ως τεκμήριο για αναγνώριση ενώπιον του δικαστηρίου (Τεκ. Για Αναγνώριση Ε και ΣΤ). Η μαρτυρία αυτού του μάρτυρα υπήρξε επί πλέον επεισοδιακή και διεξήχθη κάτω από έντονα φορτισμένο κλίμα. O πιο πάνω μάρτυρας ζήτησε την προστασία του δικαστηρίου υπό την έννοια της μη αποκάλυψης του αριθμού της ταυτότητας του και της διεύθυνσης του, καθ΄ότι, όπως ήταν ο ισχυρισμός του, παρενοχλήθηκε ή τουλάχιστον έτσι αντιλήφθηκε ότι έγινε από ανθρώπους του κατηγορούμενου κατά την επιστροφή του στη Λευκωσία μετά από κάποια συνεδρίαση του δικαστηρίου όπου κατέθεσε και προς τούτο προκάλεσαν σε αυτόν φόβο με διάφορους τρόπους. Βέβαια η απόκρυψη των στοιχείων του ήταν αίτημα του στην αστυνομία ευθύς εξ αρχής και προς τούτο οι καταθέσεις του (τεκ. 10 και 11 ) δεν έχουν οποιαδήποτε στοιχεία πλην του ονόματος του. Η πιο πάνω απόκρυψη ουσιαστικά της ταυτότητας του στάθηκε αφορμή για την έντονη αμφισβήτηση του χαρακτήρα του και ως ενός έντιμου, ηθικού και αξιόπιστου μάρτυρα και ότι δεν ήταν παρά ένας αχυράνθρωπος, βαλτός από την αστυνομία ή έστω ότι ενεργούσε για τους δικούς του σκοπούς και επιδιώξεις για να βλάψει τον κατηγορούμενο. Το αίτημα να παρουσιαστεί το ποινικό του μητρώο δεν έτυχε ανταπόκρισης εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής η οποία παρουσίασε μόνο κατάλογο με τροχαίες καταδίκες του μάρτυρα (τεκ. 15). Ο κατηγορούμενος όταν κλήθηκε σε απολογία προέβη σε ανώμοτη δήλωση αναφέροντας ότι ο Μ.Κ. 4 Κώστας Κυριάκου είπε πολλά ψέματα και ότι είναι αθώος. Ο Μ.Κ.4 Κώστα Κυριάκου είχε την πρωτοβουλία, σύμφωνα με την εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής, αυτόβουλα, να επισκεφθεί το γραφείο του Λοχ. Π. Παρασκευά, υπεύθυνου του Ο.Π.Ε. Αμμοχώστου στις 19.01.2007 μετά από ένα βράδυ διασκέδασης που προηγήθηκε στην μπυραρία Apollo Pub και ακολούθως ερωτικής επαφής του με κοπέλα που εργαζόταν εκεί, για την οποία πλήρωσε τον κατηγορούμενο να καταγγείλει το γεγονός. Η καταγγελία του έλαβε τη μορφή γραπτής κατάθεσης (τεκ. 10) όπου σε αυτή καταλόγιζε στον κατηγορούμενο ότι στην μπυραρία του, την Apollo Pub που ευρίσκεται στον Πρωταρά ή μέσω αυτής διεξάγει πορνεία. Τα πιο πάνω στάθηκαν η αφορμή για την οργάνωση επιχείρησης εκ μέρους της αστυνομίας στην οποία προθυμοποιήθηκε ο Μ.Κ.4 να συμμετάσχει και κατ΄αυτόν τον τρόπο να βοηθήσει την αστυνομία για την αποκάλυψη των δραστηριοτήτων του κατηγορουμένου οι οποίες δεν περιορίζονταν μόνο στην επιχείρηση της μπυραρίας αλλά και στην εκμετάλλευση γυναικών που εργάζονταν σε αυτή εκπορνεύοντας τις. Η επιχείρηση οργανώθηκε από τον πιο πάνω Λοχία και προγραμματίστηκε να γίνει το βράδυ της 23ης Ιανουαρίου 2007 προς ξημερώματα της 24ης Ιανουαρίου,

1. Προς τούτο νωρίτερα το ίδιο βράδυ στα γραφεία του Ο.Π.Ε. Αμμοχώστου, παραδόθηκαν στον Μ.Κ.4 από τον Λοχία Παρασκευά δέκα χαρτονομίσματα των Λ.Κ.10= τα οποία προηγουμένως είχαν φωτοτυπηθεί. Συνεννοήθηκαν για το πως θα ενεργούσε ο Μ.Κ.4 έτσι που αφού θα πλήρωνε τον ιδιοκτήτη της εν λόγω μπυραρίας με τα πιο πάνω δεκάλιρα, θα έπαιρνε - αγόραζε όπως ήταν η φράση που χρησιμοποιήθηκε, κάποια από τις κοπέλες που εργάζονταν στην εν λόγω μπυραρία έναντι αμοιβής και θα την έπαιρνε σε διαμέρισμα του οποίου το κλειδί επίσης του παραδόθηκε και το οποίο ήταν γνωστό στην αστυνομία. Σύμφωνα με το σενάριο, όταν το ζευγάρι θα ευρισκόταν σε ερωτική περίπτυξη, και αφού προς τούτο ο Μ.Κ.4 θα ενημέρωνε αστυνομικούς οι οποίοι θα καραδοκούσαν στη περιοχή θα εφορμούσαν στο διαμέρισμα αστυνομικοί έτσι που θα τους έπιαναν επ΄αυτοφόρω να επιδίδονται σε σεξουαλική πράξη για να ήταν δυνατή η στοιχειοθέτηση των αδικημάτων ενώπιον του δικαστηρίου. Ήταν η εισήγηση της ευπαιδεύτου συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής ότι με τη προσκομισθείσα μαρτυρία έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων και οι κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος και εισηγήθηκε στο δικαστήριο να τον βρει ένοχο. Διαμετρικά αντίθετη ήταν η εισήγηση του συνηγόρου Υπεράσπισης ο οποίος επίσης σε παραπομπή στη μαρτυρία και σε συνδυασμό με νομολογία, εισηγήθηκε ότι όχι μόνο δεν αποδείχθηκαν συστατικά στοιχεία των αδικημάτων αλλά η μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής βρίθει από αντιφάσεις και δεν είναι καθόλου πειστική και ειδικότερα ο Μ.Κ.4 θα πρέπει να κριθεί ως ένα εντελώς αναξιόπιστο πρόσωπο στη μαρτυρία του οποίου δεν μπορεί να βασιστεί το δικαστήριο για εξαγωγή οποιουδήποτε ασφαλούς συμπεράσματος. Προς τούτο ζήτησε την αθώωση του κατηγορουμένου. Δεν θα υπεισέλθω σε λεπτομέρειες της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του δικαστηρίου η οποία όπως προανέφερα είναι τεράστια. Κάτι τέτοιο το θεωρώ ανώφελο. Θα προχωρήσω να δώσω μια συνοπτική περιγραφή του ρόλου που διαδραμάτισε ο κάθε μάρτυρας της Κατηγορούσας Αρχής έτσι που όταν στη συνέχεια θα προχωρήσω στην αξιολόγηση της μαρτυρίας και στην εξαγωγή των ευρημάτων μου να γίνει εύκολα κατανοητή από τον αναγνώστη. Ο Μ.Κ.1 Αστ. Χρίστου υπηρετούσε στο Τ.Α.Ε. Αμμοχώστου και είχε ζητηθεί από τον Λοχ. Παρασκευά η συνδρομή του σε επιχείρηση που οργάνωσε και θα διεξαγόταν ξημερώματα της 24ης Ιανουαρίου
2. Ο ρόλος του θα ήταν όπως με δικαστικό ένταλμα έρευνας (τεκ. 3), να προέβαιναν σε έρευνα στην μπυραρία Apollo και προς τούτο του παρέδωσε φωτοτυπίες των δέκα δεκαλίρων (τεκ. 2) τα οποία θα έπρεπε να αναζητήσει. Όταν σύμφωνα με τον πληροφοριοδότη της αστυνομίας αυτός ¨αγόρασε¨ μια κοπέλα, μεταξύ των ωρών 02:50-03:00 έκαναν έρευνα στην εν λόγω μπυραρία με τον Λοχ. Παρασκευά. Εκεί εντόπισε στην ταμειακή μηχανή εννέα από τα δέκα δεκάλιρα τα οποία φαίνονταν στις φωτοτυπίες (τεκ. 4). Είχε επίσης εντοπίσει σε χάρτινο κιβώτιο κάτω από την ταμειακή μηχανή μια απόδειξη που έφερε ημερομηνία 24.01.2007 με ονομασία THEORIS PERIKLIS APOLLO PUB (τεκ. 6) και διάφορα άλλα τεκμήρια. Όλα τα ανευρεθέντα τεκμήρια τα οποία ήταν ύποπτα και θα είχαν, κατά την άποψη του, σημασία για την υπόθεση τα παρέλαβε και αφού επέστησε την προσοχή στο νόμο στον κατηγορούμενο αυτός του απάντησε ¨κάμετε τη δουλειά σας¨. Στη συνέχεια και περί ώρα 05:10 στα γραφεία του Τ.Α.Ε. Αμμοχώστου, μετά από δικαστικό ένταλμα συνέλαβε τον κατηγορούμενο αφού του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του και όταν του επέστησε τη προσοχή στο νόμο αυτός απάντησε ¨δεν έχω να πω τίποτε¨. Αργότερα παρέλαβε από συναδέλφους του που είχαν συμμετάσχει στην επιχείρηση έρευνας του διαμερίσματος όπου είχε μεταβεί το ζευγάρι, διάφορα προφυλακτικά που βρέθηκαν είτε στο διαμέρισμα είτε στην κατοχή της κοπέλας και ένα δεκάλιρο και πέντε χαρτονομίσματα της Λ.Κ.1=. Τα πιο πάνω κατατέθηκαν και σημειώθηκαν ως τεκμήρια ενώπιον του δικαστηρίου. Είχε λάβει ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο στις 25.01.2007 και σε δεκαεπτά ερωτήσεις που του υπέβαλε δεν έδωσε καμιά ουσιαστική απάντηση την επόμενη ημέρα τον κατηγόρησε γραπτώς για τη διάπραξη των δύο αδικημάτων. Η Natalia Checeanu η οποία κλήθηκε να καταθέσει ως Μ.Κ.2 δήλωσε ότι δεν επιθυμούσε να το κάμει και ότι τα όσα κατεγράφησαν στην κατάθεση της η μετάφραση της οποίας σημειώθηκε ως Τεκ. για Αναγνώριση Ε και η κατάθεση της στη μητρική της γλώσσα ως Τεκ. για Αναγνώριση Στ, εφόσον προέκυψε ζήτημα διάστασης μεταξύ των όσων ανέφερε στη κατάθεση της στη μητρική της γλώσσα με όσα μεταφράστηκαν στην ελληνική και προς τούτο παρεμβλήθηκε η κατάθεση της διερμηνέως Αλεξίας Κίτσι που όπως φάνηκε πράγματι σε πολλά σημεία υπήρχε μια τέτοια διάσταση των όσων ανέφερε η μάρτυρας στη μητρική της γλώσσα και όπως αυτά μεταφράσθηκαν στην ελληνική, παρέμειναν ως Τεκμήρια για Αναγνώριση μέχρι το τέλος της διαδικασίας. Όταν επιχειρήθηκε να επιβεβαιώσει σημεία της κατάθεσης της η μάρτυρας και διαφοροποιήθηκε από αυτή τότε ζητήθηκε από το δικαστήριο όπως αυτή κηρυχθεί ως εχθρικός μάρτυρας και αντεξετασθεί, όπως και έγινε. Αυτή διαφοροποιήθηκε πλήρως από όσα υποστήριζε στην κατάθεση της που είχε δώσει στην αστυνομία το πρωινό που ακολούθησε η επιχείρηση της αστυνομίας δηλαδή στις 24.01.
3. Για τον Μ.Κ.4 που είναι οικοδόμος, όπως ισχυρίστηκε, στο επάγγελμα από τη Λευκωσία, έχω αναφέρει ήδη τον ρόλο του. Προσθέτω ότι με την κατάθεση του της 19.01.2007 (τεκ. 10) ουσιαστικά έδιδε πληροφορίες στην αστυνομία, αποκρύπτοντας τα στοιχεία του, λέγοντας απλώς ένα όνομα το οποίο όμως δεν φάνηκε με πειστική μαρτυρία ενώπιον του δικαστηρίου εάν ανταποκρίνεται στο αληθινό του όνομα, για το λόγο ότι φοβόταν να αποκαλυφθεί η ταυτότητα του για ευνόητους λόγους, όπως ανέφερε. Η όλη του στάση σε ό,τι αφορά αυτό το ζήτημα προκάλεσε την έντονη αντίδραση της Υπεράσπισης και μεγάλο μέρος της αντεξέτασης του και λεκτικοί διαξιφισμοί που την συνόδευσαν οφειλόταν σε αυτή την επιλογή της Κατηγορούσας Αρχής να παρουσιάσει τον ουσιαστικό της μάρτυρα αποκρύπτοντας την ταυτότητα του. Το δικαστήριο, εφόσον ο ίδιος ο μάρτυρας έθετε ζήτημα της προσωπικής του ασφάλειας ενόσω κατέθετε, μέχρι το τέλος της μαρτυρίας του εξασφάλισε την μη αποκάλυψη της ταυτότητας του δημόσια, προς τούτο εξέδωσα και ενδιάμεση απόφαση στις 26.04.2007, όπου είχα επιληφθεί του ζητήματος, όπως και της αποκάλυψης του ποινικού του μητρώου. Όπως ο ίδιος θέλησε να μεταδώσει αρχικά, το κίνητρο της ενέργειας του να δώσει την πιο πάνω πληροφορία στην αστυνομία ήταν η αηδία που ένοιωσε όταν αντελήφθη ως θαμώνας στην μπυραρία του κατηγορούμενου κοπέλες να χορεύουν γυμνές, να γλείφονται και να αγκαλιάζουν στύλους στη πίστα κάμνοντας όργια και αυτές στη συνέχεια να αγοράζονται από πελάτες για έρωτα και τα χρήματα ή μέρος τους να καταλήγουν στον κατηγορούμενο. Χρειάστηκε πολύς κόπος εκ μέρους του συνηγόρου Υπεράσπισης για να αποκαλύψει στο τέλος, ότι ο λόγος της καταγγελίας του στην αστυνομία ήταν ότι ένοιωθε ότι τον είχαν κλέψει πληρώνοντας τον λογαριασμό του που ανερχόταν στο ποσό των Λ.Κ.100,00 για τη διασκέδαση που του προσφέρθηκε το βράδυ της 18ης Ιανουαρίου στη μπυραρία του κατηγορούμενου με κατάληξη να είχε κάμει έρωτα και με κοπέλα που του είχε ¨πωλήσει¨ ο κατηγορούμενος, παράλληλα βέβαια με την αηδία που ένοιωσε. Αποκαλυπτικός βέβαια υπήρξε και ως προς τον λογαριασμό που έκαμε πίνοντας αρχικά χυμό, στη συνέχεια μπύρες, ακολούθως να κερνά κοπέλες με διάφορα ποτά και να ανοίγει σαμπάνια για να κεράσει τη συγκεκριμένη κοπέλα με την οποία συνεννοήθηκε όπως μεταβεί για έρωτα, να κερνά διάφορους στο κέντρο όπως τα μέλη της ορχήστρας και να πετά χαρτομάντιλα τα οποία προμηθευόταν από το κέντρο. Όλα αυτά βέβαια δεν ήταν που ανέβασαν τον λογαριασμό του στο ποσό των Λ.Κ.90,00, κατά την άποψη του, αλλά από αυτό το ποσό οι Λ.Κ.70,00 αφορούσαν το κέρασμα της Μολδαβής κοπέλας που είχε διαλέξει και για την οποία συμφώνησε με τον κατηγορούμενο όπως αφού την κεράσει σαμπάνια, όπως και έκαμε να του προσφέρει μετά που θα έκλεινε το μαγαζί σεξουαλικές υπηρεσίες. Η δεύτερη του κατάθεση που την είχε δώσει στις 24.01.2007 μετά την επιχείρηση της αστυνομίας που έγινε το βράδυ που προηγήθηκε, όπως οργανώθηκε και ήταν η συνεννόηση μεταξύ τους, αφορούσε την περιγραφή των όσων διαδραματίσθηκαν με πρωταγωνιστή τον ίδιο το βράδυ που έγινε η επιχείρηση. Αρχικά δίσταζε για τη συμμετοχή του αλλά στη συνέχεια αποφάσισε να βοηθήσει την αστυνομία για να εξιχνιαστεί η υπόθεση διεξαγωγής πορνείας. Πήρε τα δέκα δεκάλιρα και πήγε στην εν λόγω μπυραρία και άρχισε να διασκεδάζει. Ήπιε τα ποτά του, κέρασε κοπέλες με ποτά, αγόρασε τσιγάρα, έπαιξε τραγούδια στο Τζιού - μπόξ (Juke Box) καταβάλλοντας δύο λίρες κ.λ.π. όπως τα αποκάλυψε και στη προφορική του μαρτυρία, δημιούργησε εν ολίγοις ένα λογαριασμό Λ.Κ.80,00 εκ των οποίων όπως του είπε ο κατηγορούμενος οι Λ.Κ.30,00 ήταν για την Μολδαβή την οποία θα έπαιρνε για sex. Το ποσό αυτό το κατέβαλε στο ταμείο και το υπόλοιπο ποσό που παρέμεινε στα χέρια του το επέστρεψε στον αστυνομικό στον οποίο έδωσε την κατάθεση του. Έτσι και έγινε και μετέβη με την εν λόγω κοπέλα στο διαμέρισμα για το οποίο υπήρχε προσυνεννόηση να αφήσει το κλειδί απέξω έτσι που να μπορέσει η αστυνομία να εισέλθει σε αυτό και να τους πιάσει επ΄ αυτοφώρο όπως και έγινε με το να πιαστούν γυμνοί στο κρεβάτι να του κάμνει στοματικό έρωτα η Μολδαβή. Η συγκατάθεση για έρευνα του διαμερίσματος όπου είχε πάει με τη Μολδαβή χωρίς δικαστικό ένταλμα (τεκ. 16) όπως ανέφερε ο ίδιος είχε υπογραφεί από αυτόν μετά την επιχείρηση. Η Γ/Αστ. 324 Μ. Στυλιώτη (Μ.Κ.5) είχε συμμετάσχει μαζί με συναδέλφους της στην επιχείρηση έρευνας του διαμερίσματος όπου είχε καταφύγει το ερωτικό ζευγάρι τις πρώτες πρωινές ώρες της 24.01.
4. Γνώριζε λεπτομέρειες της υπόθεσης πριν την επιχείρηση και περιέγραψε ότι μπαίνοντας στο υπνοδωμάτιο όπου βρήκαν το ερωτικό ζευγάρι γυμνούς στο κρεβάτι έτοιμους να προβούν σε ερωτικές περιπτύξεις. Ερεύνησε την Μολδαβή κοπέλα όπου στην τσάντα της βρήκε διάφορα προφυλακτικά τα οποία αφού φωτογραφήθηκαν από συνάδελφο της τα παρέλαβε ως τεκμήρια τα οποία στη συνέχεια τα παρέδωσε στον Μ.Κ.
5. Ο Λοχ. 921 Π. Παρασκευά (Μ.Κ.6) ήταν αυτός που ανέλαβε μετά την πληροφορία που είχε πάρει με γραπτή κατάθεση από τον Μ.Κ.4 την επιχείρηση για αποκάλυψη των δραστηριοτήτων του κατηγορουμένου που γίνονταν μέσω της μπυραρίας του με το όνομα Apollo Pub στο Πρωταρά και αφορούσαν εκμετάλλευση γυναικών με την εκπόρνευση τους. Αναφέρθηκε στις ενέργειες του που προηγήθηκαν της επιχείρησης που οργάνωσε όπως και αυτές κατά τη διάρκεια της επιχείρησης οι οποίες προκύπτουν από όσα πιο πάνω κατέγραψα αναφερόμενος στη μαρτυρία των προηγούμενων μαρτύρων. Η μαρτυρία του Παναγιώτης Μέσσιου (Μ.Κ.7) της Επαρχιακής Διοίκησης Αμμοχώστου και της Κατερίνας Γιαννάκη (Μ.Κ.9) του Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού (Κ.Ο.Τ.) αποσκοπούσε στο να καταδείξει τη σχέση του κατηγορουμένου με την εν λόγω μπυραρία με το όνομα Apollo Pub. Στον κατηγορούμενο εκδίδονταν άδεια λειτουργίας της από τον Κ.Ο.Τ. και άδεια χρήσεως μεγαφώνων από τον Έπαρχο Αμμοχώστου (τεκ. 19 και 20) . Τέλος ο Αστ. 1860 Σ. Θεοδούλου (Μ.Κ.9) κατέθεσε για τη συμμετοχή του στην έρευνα στο διαμέρισμα όπου ήταν το ερωτικό ζευγάρι σύμφωνα με πληροφορίες. Ο ρόλος του ήταν να συμμετάσχει και διενεργήσει την έρευνα και βγάλει φωτογραφίες. Βρήκε τα κλειδιά πάνω στη πόρτα και αφού κτύπησε μια φορά άνοιξε και μπήκαν μέσα. Άναψε τα φώτα του διαμερίσματος τα οποία ήταν κλειστά και στο υπνοδωμάτιο εντόπισε γυμνούς την αλλοδαπή με τον μάρτυρα της αστυνομίας έτοιμους να προβούν σε ερωτικές περιπτύξεις. Τους ζήτησε να σηκωθούν και να φορέσουν τα ρούχα τους. Αφού πήρε τα στοιχεία τους ζήτησε από τον Μ.Κ.4 να του δώσει γραπτή συγκατάθεση για έρευνα του διαμερίσματος όπως και έγινε. Έδωσε οδηγίες στην Μ.Κ. 5 να ερευνήσει την αλλοδαπή κοπέλα. Η έρευνα αποκάλυψε την ύπαρξη διαφόρων προφυλακτικών τα οποία ο Μ.Κ.4 του ανέφερε ότι θα τα χρησιμοποιούσε όταν θα έκαμνε έρωτα με την αλλοδαπή. Πήρε φωτογραφίες της σκηνής. Οδήγησαν την αλλοδαπή στο αστυνομικό σταθμό και ζήτησε από τον Μ.Κ..4 να τους ακολουθήσει στο σταθμό από τον οποίο αργότερα έλαβε γραπτή κατάθεση και ο οποίος του παρέδωσε ένα χαρτονόμισμα των Λ.Κ10,00 και πέντε χαρτονομίσματα της Λ.Κ.1= που του είχαν περισσέψει από αυτά που του είχε δώσει ο Λοχ. Παρασκευά. Αυτά τα παρέδωσε αργότερα στον Μ.Κ.1 για να κρατηθούν ως τεκμήρια. Το ποσό των Λ.Κ.50= που βρέθηκε στη τσάντα της Μ.Κ.2 δεν θεωρήθηκε σχετικό με την υπόθεση και της επιστράφηκε. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Δεν έχω λόγο να αμφισβητήσω τα όσα ανέφεραν όλοι οι μάρτυρες κατηγορίας πλην του ουσιαστικού μάρτυρα της Κατηγορούσας Αρχής του Κώστα Κυριάκου (Μ.Κ.4) την μαρτυρία του οποίου την αντικρίζω με κάθε επιφύλαξη και ενδοιασμό για τους λόγους που θα εξηγήσω στη συνέχεια. Θα αποδεχθώ επομένως τα όσα ανέφεραν όλοι οι πιο πάνω μάρτυρες με επιφύλαξη τον Μ.Κ.4 με τη μαρτυρία του οποίου θα ασχοληθώ στη συνέχεια σε έκταση ακόμα και ότι υπεύθυνος του κέντρου αναψυχής με το όνομα Apollo Pub στον Πρωταρά ήταν ο κατηγορούμενος όπως προέκυψε από τη μαρτυρία των Μ.Κ. 7 και
6. Κάμνοντας μια γενική εκτίμηση του μάρτυρος θα πρέπει να πω ότι αυτός δεν ήταν καθόλου σταθερός, αναθεωρούσε συνεχώς θέσεις που είχε προβάλει προηγουμένως, ήταν φανερά εκνευρισμένος, οι κινήσεις του φανέρωναν την ταραχή του, εκνευριζόταν και φωνασκούσε, τα έβαζε συνεχώς με το συνήγορο Υπεράσπισης και ήθελε να τον μειώσει. Γενικά η εντύπωση που προκάλεσε ήταν ενός ανθρώπου όχι σταθερού, με υποβόσκουσα σε κάθε σημείο την κρυψίνοια αλλά και την ερειστικότητα που τον χαρακτήριζε. Θα ξεκινήσω από το ζήτημα της μη αποκάλυψης της ταυτότητας του. Είναι γεγονός ότι αυτός εξέφρασε εξ αρχής με τη πρώτη κατάθεση του στις 19.01.2007 ότι δεν ήθελε να αποκαλύψει τα στοιχεία του γιατί φοβόταν. Τότε είναι απορίας άξιον γιατί η αστυνομία δεν φρόντισε να τον εντάξει ως υπό προστασία μάρτυρα με βάσει τις διατάξεις του νόμου περί Προστασίας Μαρτύρων Νόμου του 2001 (Ν. 95

(1)72001 και άφησε την υπόθεση ως προς τη μαρτυρία του να εξελιχθεί κατά τον τρόπο που εξελίχθηκε δηλαδή να αιωρείται συνεχώς και να τίθεται υπό αμφισβήτηση ακόμα και αν ακόμα ήταν το πρόσωπο με το όνομα που παρουσιάστηκε και αν όντως το αληθινό του όνομα ήταν αυτό με το οποίο παρουσιάστηκε στην αστυνομία. Εντούτοις κάτι τέτοιο φρόντισε να γίνει με την Μ.Κ.2 την οποία την ενέταξαν σε πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων με βάσει τον πιο πάνω νόμο. Ανέφερε κατά την προφορική του μαρτυρία ότι είναι από τη Λευκωσία όπου και διαμένει. Όμως κατέστη φανερό από τα λεγόμενα Λοχ. Παρασκευά, ο οποίος διακριτικά φρόντισε να πάρει κάποιες πληροφορίες για αυτόν, ότι καταγόταν και διέμενε σε κάποιο χωριό της Λευκωσίας όπως εξάλλου μπορεί το δικαστήριο να διαπιστώσει από το μητρώο του των τροχαίων αδικημάτων (τεκ. 15) το οποίο κατατέθηκε εκ συμφώνου από την Κατηγορούσα Αρχή. Ανεξάρτητα όμως από τα πιο πάνω τα οποία θα μπορούσαν να εκληφθούν ότι αποσκοπούσαν στην πλήρη απόκρυψη και πρόκληση σύγχυσης, για ευνόητους λόγους, σε σχέση με την διεύθυνση του, θα έλεγα ότι η παρουσίαση του μητρώου των τροχαίων μόνο αδικημάτων του κατηγορουμένου στο δικαστήριο εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής όταν υπήρξαν σχετικά αιτήματα εκ μέρους της Υπεράσπισης κρίνω ότι ρίχνουν σκιές στην όλη αντίκριση του ως αξιόπιστου μάρτυρα καθώς δεν μου διαφεύγουν ο υποβολές που του έγιναν ότι επρόκειτο για ένα αχυράνθρωπο της αστυνομίας και τα κίνητρα του στο να παρουσιαστεί αρχικά σαν πληροφοριοδότης στην αστυνομία και στη συνέχεια να την συνδράμει στο να αποκαλυφθούν τα ισχυριζόμενα από αυτόν αδικήματα που διέπραττε ο κατηγορούμενος το ολιγότερο που μπορεί να σκεφθεί κάποιος είναι ότι κάτι το ύποπτο απέκρυβε εφόσον και οι απαντήσεις που έδιδε δεν ήταν αρκούντως πειστικές αλλά και υπήρξε και ουσιώδης αντίφαση επ΄αυτού του θέματος στην οποία θα κάμω αναφορά σε άλλο σημείο της απόφασης μου. Εξάλλου οι διάφοροι ισχυρισμοί του για εκφοβισμό του και παρακολούθηση του κατά τη διάρκεια που πηγαινοερχόταν με σκοπό να καταθέσει στο δικαστήριο, χωρίς να είχε καταγγείλει αυτά τα γεγονότα στην αστυνομία παρέμειναν ατεκμηρίωτοι. Δεν μου διαφεύγει ότι όπως γινόταν κάθε φορά όταν προσερχόταν στο δικαστήριο αυτό γινόταν με συνοδεία αστυνομικών και αστυνομία ακόμα τον μετέφερε κάποια φορά και από τη Λευκωσία, όπως παραδέχθηκε. Ακόμα και η παροχή σε αυτόν της δυνατότητας να κυκλοφορεί χωρίς πινακίδες εγγραφής στο αυτοκίνητο του χωρίς να διακατέχεται από φόβο μήπως καταγγελθεί γι΄αυτή την τροχαία παράβαση αφού το στάθμευε ακόμα και σε αστυνομικό σταθμό, χωρίς αυτός να είχε ενταχθεί στο σχέδιο προστασίας μαρτύρων, υποκρύπτει κατά την άποψη μου, κάτι το ύποπτο. Επί της ουσίας τώρα της μαρτυρίας του κρίνω ότι δεν ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Ενώ στην πρώτη κατάθεση του ισχυρίζεται ότι ο λόγος που τον ώθησε στο να δώσει αυτή την πληροφορία στην αστυνομία για το τι είχε διαπιστώσει διασκεδάζοντας το προηγούμενο βράδυ στη μπυραρία του κατηγορούμενου ήταν η αηδία που ένοιωσε για όσα είδε και άκουσε και έζησε εκεί διασκεδάζοντας ο ίδιος στη συνέχεια μετά από πίεση παραδέχθηκε και το επανέλαβε αρκετές φορές ότι ένοιωθε ότι τον είχαν κλέψει στο λογαριασμό και γι΄αυτό προέβη στις αποκαλύψεις του στην αστυνομία. Κυριεύτηκε από ηθικές αναστολές οι οποίες του επέβαλαν να δώσει στην αστυνομία την πληροφορία για την εκπόρνευση γυναικών εκ μέρους του κατηγορουμένου. Από τέτοιες όμως αναστολές δεν διακατεχόταν όταν αποφάσισε να διασκεδάσει με τον τρόπο που αποφάσισε και ήταν ο ίδιος σύμφωνα με ισχυρισμό που προβάλλει στην πρώτη του κατάθεση που επιζήτησε πέραν του θεάματος που απολάμβανε για αρκετή ώρα με γυμνές γυναίκες να χορεύουν, να γλείφονται μεταξύ τους και να λικνίζονται γύρω από στύλους να συνεχίσει την κραιπάλη ¨αγοράζοντας¨ κατά την έκφραση του γυναίκα. Ακόμα και η αντίληψη του για τα πράγματα δεν συνάδει με την κοινή λογική και συγκεκριμένα αναφέρεται σε ένα ολονύκτιο γλέντι το βράδυ της 18ης Ιανουαρίου 2007, όπου επί σκοπού, όπως παραδέχθηκε, βρέθηκε στον Πρωταρά προερχόμενος από τη Λευκωσία, για να διασκεδάσει και να ξοδέψει χρήματα. Προς τούτο κατέφυγε ¨τυχαία¨, όπως ισχυρίστηκε, στο μαγαζί του κατηγορούμενου, εκεί άρχισε παρά το ότι ήταν άρρωστος να πίνει αλκοολούχα ποτά όπως είναι οι μπύρες, κέρασε τέτοια ποτά σε διάφορες κοπέλες που κάθισαν μαζί του, κέρασε ακόμα και τα μέλη της ορχήστρας, δεν παρέλειψε να πετάξει και χαρτομάντιλα, όπως ίσως να συνηθίζεται σε τέτοιου είδους χώρους διασκέδασης, για τα οποία βέβαια όπως είναι φυσικό θα χρεώθηκε και προς τούτο είχε ανοίξει λογαριασμό. Άνοιξε σαμπάνια και κέρασε αλλοδαπή κοπέλα, την Μολδαβή που του άρεσε, πλήρωσε στο τέλος για τον λογαριασμό που έκαμε το συνολικό ποσό των Λ.Κ.90,00 και όπως ισχυρίστηκε σε αυτό το ποσό συμπεριλαμβανόταν και η προσφορά σεξουαλικών υπηρεσιών με την πιο πάνω κοπέλα σε ξενοδοχείο μέχρι πρωίας. Όμως, όλα αυτά τα έξοδα δεν τα ανέλυσε με πειστικό τρόπο, για να αποδείξει στο δικαστήριο ότι κατέβαλε στον κατηγορούμενο κάποιο ποσό για να ¨αγοράσει¨ την κοπέλα την οποία την μετέφερε μαζί του σε ξενοδοχείο για συνέχιση του γλεντιού με σεξουαλικές πράξεις. Πέραν αυτού προκάλεσε και σύγχυση ισχυριζόμενος ότι τα ποτά του τα πλήρωνε κάθε φορά, πράγμα που δεν είπε στην κατάθεση του, αλλά ούτε και μπόρεσε κατά την αντεξέταση του να δώσει μια σαφή εικόνα εάν πράγματι πλήρωνε κάθε φορά τα ποσά του τότε προς τι ο λογαριασμός που άνοιξε όπως παραδέχθηκε. Τα ίδια και το βράδυ της 23ης Ιανουαρίου 2007, όπου μετά από συνεννόηση με την αστυνομία και με χρήματα που του είχαν δοθεί από την αστυνομία γι΄αυτόν το σκοπό και πάλι αφειδώλευτα ξόδεψε Λ.Κ.85,00 αυτή τη φορά αγοράζοντας μάλιστα και τσιγάρα και βάζοντας και χρήματα στο τζιού μπόξ. Γι΄αυτά τα ζητήματα η μαρτυρία του παρέμεινε ασαφής και μη πειστική. Από την άλλη γιατί δεν παρουσίασε, εάν είχε πάρει απόδειξη από την μπαργούμαν όπου τον παρέπεμψε, σύμφωνα με τον ισχυρισμό του, ο κατηγορούμενος να πληρώσει τον λογαριασμό του, και εάν δεν του δόθηκε μια τέτοια απόδειξη, τότε γιατί δεν την απαίτησε; Η ύπαρξη μιας τέτοιας απόδειξης και το περιεχόμενο της σίγουρα θα ξεδιάλυνε το μυστήριο αμέσως και δεν θα άφηνε περιθώρια αμφισβήτησης. Αμφιβολίες δημιουργεί στο μυαλό του δικαστηρίου και η απόκρυψη από τις καταθέσεις αναφοράς στο ποσό των Λ.Κ.50,00 που βρέθηκε στη τσάντα της Μ.Κ.2. Οι εξηγήσεις που δόθηκαν τόσο από την Μ.Κ.5, όσο και τους Μ.Κ. 9,1 και 6 δεν στάθηκαν ικανοποιητικές έτσι που να μην αντικρισθεί με επιφυλακτικότητα αυτό το γεγονός και την δίκαιη αντιμετώπιση του κατηγορουμένου εκ μέρους των ανακριτών. Η αστυνομία οφείλει κατά τη διερεύνηση αδικημάτων να είναι δίκαιη με ένα ύποπτο. Όλα τα στοιχεία που είναι δυνατό να έχουν κάποια σημασία ή επίδραση στην έκβαση της υπόθεσης πρέπει να αξιολογούνται και να τίθενται ενώπιον του δικαστηρίου. Το μόνο που έγινε εν προκειμένω ήταν η φωτογράφηση τους και όποια άλλη μαρτυρία προέκυψε γι΄αυτά τα χρήματα ήταν μετά από ερωτήσεις του συνηγόρου Υπεράσπισης και το σίγουρο είναι ότι δεν ερευνήθηκε από που προήλθαν αυτά τα χρήματα. Η μη λήψη κατάθεσης από την μπαργούμαν η οποία εισέπραξε το ποσό των Λ.Κ.85,00 από τον κατηγορούμενο κατά τη δεύτερη επίσκεψη του δημιουργεί και πάλι την αίσθηση ότι υπήρχαν γεγονότα τα οποία η αστυνομία τα εκλάμβανε ως δεδομένα και με επίδειξη πλήρους εμπιστοσύνης στον πληροφοριοδότη της - Μ.Κ.4, για τον οποίο δεν έγινε καμιά ουσιαστική έρευνα για τον χαρακτήρα και τα κίνητρα του. Όμως η λήψη από την πιο πάνω μιας κατάθεσης θα έριχνε φως, κατά την άποψη μου, σε τι συνίστατο ο λογαριασμός που δημιούργησε ο Μ.Κ.4 εκείνο το βράδυ. Το τεκμήριο 6 που ήταν μια απόδειξη της ταμειακής μηχανής δεν προσέφερε οτιδήποτε προς αυτή την κατεύθυνση. Έχοντας τα πιο πάνω υπόψη κρίνω ότι η μαρτυρία του Μ.Κ.4 ήταν εντελώς αναξιόπιστη και ότι δεν μπορώ να βασιστώ σε αυτή και να εξαγάγω οποιαδήποτε ασφαλή συμπεράσματα ως προς τη στοιχειοθέτηση των συστατικών στοιχείων των κατηγοριών. Επομένως, εφόσον αυτή ήταν η κρίση μου επί της μαρτυρίας αυτού του μάρτυρα δεν κρίνω σκόπιμο να ενδιατρίψω στο κατά πόσο υπάρχει ενισχυτική μαρτυρία εφόσον πρόκειται περί σεξουαλικής φύσης αδικήματα όπου μάλιστα για το αδίκημα της 1ης κατηγορίας υπάρχει ρητή νομοθετική πρόβλεψη για την ανάγκη ύπαρξης ενισχυτικής μαρτυρίας αλλά και σε σχέση με την 2η κατηγορία, σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως κρίνω ήταν και η παρούσα, απαιτείται η ενίσχυση, αξιόπιστης κατά τα άλλα μαρτυρίας. Ούτε και τίθεται ζήτημα, ενόψει της πιο πάνω αντίκρισης της μαρτυρίας του Μ.Κ.4 κατάλληλης προειδοποίησης, εφόσον στο τέλος δεν υπήρξε μαρτυρία ούτε εκ μέρους της παραπονούμενης (Μ.Κ.2) (βλ. R. v. King

(1914)10 Cr. App. R. 117). Ο κατηγορούμενος ως είχε δικαίωμα προέβη σε ανώμοτη δήλωση και σύμφωνα με τη νομολογία μας αυτή η στάση του δεν μπορεί να έχει δυσμενή επίδραση σε αυτόν. Η ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Το Άρθρο 35 προβλέπει για την γενική ποινή για τα πλημμελήματα. Η 1η κατηγορία βασίζεται στο Άρθρο 157 (β) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Σύμφωνα με αυτό: ¨Όποιος προάγει γυναίκα σε κοινή πορνεία, είτε στη Δημοκρατία είτε αλλού είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα πέντε έτη. Νοείται ότι κανένας δεν καταδικάζεται για ποινικό αδίκημα δυνάμει του άρθρου αυτού βάσει της μαρτυρίας ενός μόνο μάρτυρα, εκτός αν τέτοια μαρτυρία ενισχύεται σε ουσιώδες σημείο της από άλλο ενοχοποιητικό αποδεικτικό στοιχείο για τον κατηγορούμενο¨. Ο όρος ¨προάγω¨ σύμφωνα με τη νομολογία περιέχει το στοιχείο της πειθούς ή της πρόσκλησης για τη τέλεση της συγκεκριμένης πράξης (βλ. R v. Christian

(1913)23 Cox. 541). Περαιτέρω υπονοείται ότι πρέπει να υπάρχει αιτιώδης σχέση μεταξύ της προαγωγής και του αποτελέσματος δεδομένου ότι αν το αποτέλεσμα επέρχεται με την ελεύθερη βούληση της γυναίκας ανεξάρτητα από τη συμπεριφορά του κατηγορούμενου, ή αν ήδη κατά το χρόνο της ισχυριζόμενης εκδήλωσης της μεμπτής συμπεριφοράς του κατηγορούμενου η γυναίκα ήταν πόρνη, δεν τίθεται θέμα προαγωγής της υπό την έννοια του άρθρου 157 (βλ. R. v. Boadfoot

(1976)3 All E.R. 753, 64 Cr. App. R. 71, C.A. όπου επεξηγήθηκε η έννοια του όρου ¨προάγω¨. Αναφορικά με την έννοια του όρου ¨προάγει¨ χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει στην απόφαση Attorney´s General Referece (No.1) of

(1975)61 Cr. App. R. 119 σελ. 121: ¨To procure means t produce endeavor. You procure a thing by setting out to see that it happens and taking the appropriate steps to produce that happening¨. Στην υπόθεση Boadfoot (πιο πάνω) το δικαστήριο πρόσθεσε την εισήγηση ότι ο όρος ¨procuring¨ θα μπορούσε να θεωρείται ότι αφορά σε ενέργειες στις οποίες η γυναίκα φερόμενη ως πόρνη δεν θα προέβαινε αυθόρμητα ή σαν αποτέλεσμα της ελεύθερης βούλησης της. Αναφορικά με την έννοια του όρου ¨κοινή πορνεία¨, στην υπόθεση R v. Munk

(1918)1 K.B. 635 αποφασίστηκε ότι ο όρος συμπεριλαμβάνει περιπτώσεις όπου γυναίκα προσφέρει το σώμα της κοινά για σεξουαλικά ακόλαστες πράξεις επί πληρωμή παρόλο που δεν υπάρχει ενέργεια ή προσφορά για ενέργεια συνήθους σεξουαλικής επαφής. Στην υπόθεση R v. Wolf

(1963)3 All E.R. 177 κρίθηκε ότι η πορνεία δεν περιορίζεται σε περιπτώσεις όπου η γυναίκα προσφέρει το σώμα της για άσεμνες πράξεις παθητικά, αλλά περιλαμβάνει και περιπτώσεις όπου η γυναίκα προσφέρει το σώμα της συμμετέχοντας σε φυσικές πρόστυχες ενέργειες για τη σεξουαλική ικανοποίηση άντρα. Στη δε υπόθεση R v. Gold and Cohen

(1907)71 J.P.360 αποφασίστηκε ότι μια γυναίκα που είναι ήδη πόρνη δεν μπορεί να προαχθεί για να γίνει πόρνη. Σε σχέση με την επιφύλαξη του Άρθρου 157 που αφορά την περίπτωση της μαστροπείας, από τη φύση της κατηγορίας είναι εύκολο να προβληθεί και δύσκολο να αντιμετωπισθεί κύριος μάρτυρας κατηγορίας, που είναι η γυναίκα που έχει προαχθεί, και η ενίσχυση μπορεί να δικαιολογείται λόγω της ηλικίας της γυναίκας, της φύσης του αδικήματος και του δημοσίου συμφέροντος. Για το αδίκημα αυτό, ως νομοθετικό πρόσταγμα, η μαρτυρία των παραπονούμενων, κρινόμενη αξιόπιστη, χρήζει ενίσχυσης. Αποτελεί σταθερή θέση της νομολογίας ότι ενισχυτική μαρτυρία τότε μόνο συζητείται όταν ο μάρτυρας που τη χρειάζεται ή που τη δίνει κρίνεται κατά βάση αξιόπιστος (βλ. D.P.P. v. Kilbourne,

(1973)1 All E.R. 440, Χριστοδούλου v. Αστυνομίας,

(1998)2 A.A.Δ. σελ. 449 και Μεϊτανής v. Αστυνομίας,

(2000)2 Α.Α.Δ. σελ. 177 ) Η 2η κατηγορία βασίζεται στο Άρθρο 164

(1)(α) του Ποινικού Κώδικα, το οποίο προβλέπει τα ακόλουθα: ¨Όποιος ή όποια που εν γνώση του ζει εξ ολοκλήρου ή μερικώς από τα κέρδη πορνείας, που ασκείται μεταξύ προσώπων είτε του ίδιου ή διαφορετικού φύλου είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα πέντε έτη¨. Για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Στυλιανού, άλλως ¨Αβισσινός¨

(1993)2 Α.Α.Δ. 104 απαιτείται να αποδειχθούν τα ακόλουθα συστατικά στοιχεία: (α) Το πρόσωπο από τα εισοδήματα του οποίου αποζούσε ο κατηγορούμενος κατά τη διάπραξη του αδικήματος ήταν πόρνη, (β) ότι ο κατηγορούμενος ζούσε εν όλο ή εν μέρει με τα κέρδη από τη πορνεία της, και (γ) γνώση του γεγονότος αυτού. Στο νόμο δεν δίδεται ο ορισμός της λέξης ¨πόρνη¨. Στα συνηθισμένα ορθογραφικά και ερμηνευτικά λεξικά ¨πόρνη¨ χαρακτηρίζεται η γυναίκα του δρόμου, η γυναίκα που παραδίνει επ΄αμοιβή σε άνδρα το σώμα της κ.λ.π. Στην απόφαση R v. Webb

(1963)2 All E.R. 177 αναφέρεται σε μετάφραση: ¨Η έννοια της ¨πόρνης¨ περιορίζεται στη γυναίκα που προσφέρει το κορμί της για την ικανοποίηση ομαλών σεξουαλικών ορέξεων, συγκεκριμένα, για σεξουαλική επαφή¨. Στην ίδια απόφαση δίδεται περαιτέρω διεύρυνση στον ορισμό της ¨πόρνης¨ υιοθετώντας ότι η πόρνη χαρακτηρίζεται ανεξάρτητα αν η εκδήλωση της είναι ενεργητικού ή παθητικού ρόλου περιλαμβανομένου και του αυνανισμού Ο όρος περιλαμβάνει και την περίπτωση που γυναίκα προσφέρεται για ασέλγεια επί πληρωμή χωρίς να αποτελεί προϋπόθεση η ολοκλήρωση της γενετήσιας πράξης¨. Στην απόφαση R. v. De Μunk (1918- 1919) All E.R. 499 η έννοια της λέξης ¨πορνεία¨ ερμηνεύεται σε ελεύθερη μετάφραση ότι: ¨πορνεία έχει αποδειχθεί αν φανεί ότι μια γυναίκα προσφέρει το κορμί της για σκοπούς που ισοδυναμούν με κοινή ασέλγεια και ακολασία με αντάλλαγμα την πληρωμή.¨ Το θέμα του πότε πρόσωπο αποζεί από κέρδη πορνείας αποτέλεσε αντικείμενο εκτεταμένης αγγλικής νομολογίας. Στην υπόθεση Shaw v. D.P.P.

(1961)Cr.App. Rep. 113 που υιοθετήθηκε από την υπόθεση Mavrides v.Police

(1987)2 C.L.R. 63 έγινε ευρύτερη ανάλυση μέχρι ποιου σημείου μπορεί να διευρυνθεί η αχτίνα της παροχής υπηρεσιών προς την πόρνη και την συνεπακόλουθη πληρωμή από αυτήν για να ενταχθεί στο πλαίσιο του αδικήματος. Σύμφωνα με την υπόθεση Calvert v. Mayes

(1954)1 Q.B.342 πρόσωπο θεωρείται ότι αποζεί από τα κέρδη πορνείας έστω και αν δεν εισπράττει χρήματα από την ίδια την πόρνη προσωπικά αλλά μέσω τρίτου προσώπου βάσει προδιαγεγραμμένου σχεδίου. Διευκρινίζεται πάντως ότι ένα πρόσωπο μπορεί να θεωρηθεί ότι αποζεί από κέρδη πορνείας έστω και αν δεν εισπράττει χρήματα από την ίδια την πόρνη αλλά από τους πελάτες. Στην υπόθεση R v. Ansell, 60 Cr.App. R.45, κρίθηκε ότι αν τα χρήματα δίνονται από τους άντρες με τους οποίους η πόρνη ασχολείται και όχι από την ίδια την πόρνη, τα χρήματα αυτά εξακολουθούν να θεωρούνται κέρδη από την πορνεία. Στην υπόθεση Αυξεντίου άλλως Μπίλλυς v. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. σελ. 5 λέχθηκε ότι το αδίκημα συντελείται όταν κάποιος εν γνώσει του ζει μερικώς ή εξ΄ ολοκλήρου από τα κέρδη πορνείας. Δεν έχει σημασία αν οι πραγματικές εισπράξεις από την πορνεία αναμιγνύονται με το εισόδημα άλλων καθαρών πηγών. (βλέπε επίσης την απόφαση Petrides v. Police

(1962)2 C.L.R. 114) Άλλο συστατικό στοιχείο του αδικήματος, χωρίς το οποίο δεν μπορεί να υπάρξει καταδίκη του κατηγορουμένου, είναι η γνώση του, που μπορεί να αποδειχθεί είτε με άμεση είτε με περιστατική μαρτυρία. Στην υπόθεση Kasapoglou v. Αστυνομίας,

(2005)2 Α.Α.Δ. σελ. 301 στη σελ. 312 λέχθηκαν τα πιο κάτω: ¨... δεν είναι στη περίπτωση μας η άσκηση της πορνείας που τιμωρείται, αλλά το αδίκημα του αποζείν από κέρδη πορνείας, που εμπεριέχει το στοιχείο της εκμετάλλευσης του σώματος γυναικών προς όφελος τρίτων¨. Η παράγραφος β του άρθρου 6 του περί Καταπολέμησης της Εμπορίας Προσώπων και περί Σεξουαλικής Εκμετάλλευσης Ανηλίκων Νόμου του 200 δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής στα γεγονότα της υπόθεσης εφόσον ελλείπει παντελώς οποιαδήποτε μαρτυρία του προβαλλόμενου ως θύματος της εκμετάλλευσης που έτυχε εκ μέρους του κατηγορούμενου δηλαδή της Μολδαβής Checeanu. Έχοντας υπόψη την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας και την νομική πτυχή που διέπει τις κατηγορίες καταλήγω στο συμπέρασμα ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να παρουσιάσει αξιόπιστη μαρτυρία η οποία θα οδηγούσε το δικαστήριο σε συμπεράσματα ενοχής. Θα αθωώσω τον κατηγορούμενο και στις δύο κατηγορίες. (Υπ.) ............... Χρ. Γ. Φιλίππου, Ε..Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο