Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Δημήτρης Δημητρίου, Αρ. Υπόθεσης: 11839/06, 14.1.2008

(1)/

1. Επίσης αντιμετωπίζει Κατηγορία παράλειψης συμμόρφωσης σε σήμα τροχαίας, και συγκεκριμένα ότι προσπέρασε άλλα οχήματα σε συνεχή άσπρη γραμμή. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε δύο μάρτυρες. Ο Αστυφύλακας 3334 Μάριος Χρίστου ανέφερε ότι την 18.8.2005 επισκέφτηκε την σκηνή τροχαίου ατυχήματος που επεσυνέβη στον δρόμο Αστρομερίτη - Τροόδους. Ενεχόμενα ήσαν το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής KJD 121 που οδηγείτο από τον Κατηγορούμενο, και το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΕΜΒ 769 που οδηγείτο από την Μ.Κ.
2. Πήρε μέτρα της σκηνής και ετοίμασε πρόχειρο σχεδιάγραμμα το οποίο αργότερα μετέτρεψε σε συμμετρικό, και με το οποίο συμφώνησαν και οι δύο οδηγοί. Ήταν η θέση του Μ.Κ.1 ότι, όπως προέκυψε από τις έρευνες που διεξήγαγε, ο Κατηγορούμενος στην προσπάθεια του να προσπεράσει συγκρούστηκε με την Μ.Κ.2 η οποία έστριβε δεξιά. Ο δρόμος στο σημείο του ατυχήματος χωρίζεται με συνεχόμενη άσπρη γραμμή, εκτός από το σημείο της παρόδου όπου είναι διακεκομμένη. Η κα Στέλλα Χ'Γιαννακού ανέφερε ότι την 18.8.2005 και περί ώρα 10.55 οδηγούσε το αυτοκίνητο της με αριθμούς εγγραφής ΕΜΒ 769 και βρισκόταν σε κρεοπωλείο στην αριστερή πλευρά του δρόμου Λευκωσίας - Τροόδους με κατεύθυνση προς Τρόοδος. Εισήλθε στον δρόμο με πρόθεση να πάει δεξιά σε πάροδο. Έδειξε και άρχισε να στρίβει. Ενώ τα μούτρα του αυτοκινήτου της μπήκαν σχεδόν στην πάροδο, άκουσε ένα κορνάρισμα και, πριν προλάβει να αντιδράσει, ένα αυτοκίνητο που ερχόταν από την Λευκωσία, στην προσπάθεια του να προσπεράσει, κτύπησε στο δεξί μπροστινό φτερό του αυτοκινήτου της. Η Μ.Κ.2 ισχυρίστηκε ότι η ταχύτητα της ήταν πολύ χαμηλή, ενώ αρνήθηκε ότι εισήλθε διαγώνια στον δρόμο. Μετά που ο Κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία με βάση τις διατάξεις του άρθρου 74

(1)(β) της Ποινικής Δικονομίας Κεφ. 155 και του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, επέλεξε να δώσει 'Ενορκη μαρτυρία. Στην μαρτυρία του ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι την 18.8.2005 και περί ώρα 11.10 οδηγούσε το αυτοκίνητο του με αριθμούς εγγραφής KJD 121 στον δρόμο Αστρομερίτη - Τροόδους με κατεύθυνση προς Τρόοδος και ακολουθούσε ένα ημιφορτηγό. Σε ένα σημείο του δρόμου, το ημιφορτηγό ελάττωσε απότομα ταχύτητα, και αυτός για να το αποφύγει προσπέρασε και κτύπησε με το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΕΜΒ 769, το οποίο εκείνη την ώρα προσπαθούσε να στρίψει δεξιά σε πάροδο. Ήταν η θέση του Κατηγορούμενου ότι μόλις είδε το προαναφερόμενο αυτοκίνητο πάτησε φρένα και έστριψε και αυτός το τιμόνι του δεξιά. Ο κ. Θωμάς Χαραλάμπους ανέφερε ότι την 18.8.2005 οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΕΒΚ 737 και ακολουθούσε το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου. Ο Κατηγορούμενος προσπάθησε να αποφύγει να συγκρουστεί με το πίσω μέρος ενός ημιφορτηγού το οποίο φρέναρε απότομα ώστε αυτό να αποφύγει την Μ.Κ.2 η οποία εισήλθε με διαγώνια κατεύθυνση στον δρόμο. Όπως ανέφερε ο Μ.Υ.1, ο δρόμος ήταν καθαρός και δεν μπορούσε να σκεφτεί οποιοδήποτε λόγο γιατί ο Κατηγορούμενος να μην δει την Μ.Κ.2 που διασταύρωνε. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Ο Αστυφύλακας Μαντοβάνης δεν με εντυπωσίασε ως μάρτυρας. Παρά το γεγονός ότι μου έδωσε την εντύπωση ότι προσπάθησε να πει την αλήθεια στο Δικαστήριο, εν' τούτοις, από την μαρτυρία του προέκυψε ότι η εργασία την οποία έκανε ήταν μάλλον πλημελλής. Συγκεκριμένα, προέβη ο ίδιος σε αξιολόγηση της αξιοπιστίας του Μ.Υ.1, έργο το οποίο σίγουρα δεν εμπίπτει στις αρμοδιότητες του. Πέραν τούτου, απέφευγε να απαντήσει σε ερωτήσεις που του τέθηκαν κατά την αντεξέταση, και αντιδικούσε με τον συνήγορο Υπεράσπισης. Σημειώνω, περαιτέρω, ότι ο Μ.Κ.1 δεν μέτρησε την ορατότητα της Μ.Κ.2 από το σημείο σύγκρουσης, και ισχυρίστηκε ότι αυτή μπορεί να υπολογιστεί από το σχεδιάγραμμα, πράγμα ανυπόστατο. Επίσης παρέλειψε να σημειώσει την πορεία της Μ.Κ.2 στο σχεδιάγραμμα, σε σχέση με το από πού αυτή εισήλθε στον δρόμο. Των πιο πάνω δεδομένων, από την μαρτυρία του Μ.Κ.1 αποδέχομαι μόνο την πραγματική μαρτυρία, και τα όσα υποστηρίζονται από την μαρτυρία των λοιπών μαρτύρων. Η κα Στέλλα Χ'Γιαννακού μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας, και θεωρώ ότι προσπάθησε να πει στο Δικαστήριο την αλήθεια. Υπήρξε ήρεμη, σαφής και σταθερή στην μαρτυρία της, η οποία ήταν ανεπιτήδευτη, και ως τέτοια την αποδέχομαι εξ' ολοκλήρου. Την ίδια καλή εντύπωση, του αντικειμενικού μάρτυρα, μου έκανε και ο κ. Θωμάς Χαραλάμπους, την μαρτυρία του οποίου επίσης αποδέχομαι. Ο Κατηγορούμενος δεν με έπεισε ως προς την εκδοχή την οποία προέβαλε στο Δικαστήριο, ενώ περιέπεσε και σε αντιφάσεις. Σημειώνω ενδεικτικά τα πιο κάτω: - Ο ισχυρισμός του Κατηγορούμενου ότι δεν μπήκε στην αντίθετη λωρίδα, αλλά προσπέρασε μέσα στην δική του λωρίδα, δεν συνάδει με το σημείο Χ το οποίο βρίσκεται σχεδόν μέσα στην πάροδο. - Ο Κατηγορούμενος ανέφερε αρχικά καθώς και στην κατάθεση του ότι η Μ.Κ.2 διασταύρωνε τον δρόμο. Σε μετέπειτα στάδιο, όμως, ανέφερε ότι το αυτοκίνητο της Μ.Κ.2 είδε για πρώτη φορά όταν τα μούτρα του βγήκαν μπροστά από το ημιφορτηγό. Κατά την αντεξέταση του δε ανέφερε ότι δεν την είδε καθόλου προηγουμένως, και άρα δεν γνώριζε ότι αυτή διασταύρωνε. - Όπως προέκυψε από την μαρτυρία και του ιδίου του Κατηγορούμενου, αυτός αναγκάστηκε να προσπεράσει ώστε να αποφύγει το προπορευόμενο του ημιφορτηγό, θέση η οποία οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δεν τηρούσε την δέουσα από αυτό απόσταση. - Ο ισχυρισμός του Κατηγορούμενου ότι ο Αστυνομικός δεν του εξέδωσε εξώδικο «για δικούς του λόγους» λέχθηκε για σκοπούς εντυπωσιασμού και μόνο, αφού δεν συνάδει με την λογική. - Ο ισχυρισμός του ότι, όταν το ημιφορτηγό ελάττωσε ταχύτητα αυτός νόμισε αρχικά ότι το ημιφορτηγό θα σταματούσε σε ανοικτό χώρο στάθμευσης στα αριστερά, καταδεικνύει ότι δεν ήταν θέμα απότομου φρεναρίσματος του ημιφορτηγού, αλλά απλά επιθυμίας του Κατηγορούμενου να προσπεράσει. - Ο ισχυρισμός του Κατηγορούμενου ότι κόρναρε όταν είδε την Μ.Κ.2 να διασταυρώνει τον δρόμο είναι αντίθετος με τον ισχυρισμό του ότι δεν την είχε δει να διασταυρώνει. - Ο Κατηγορούμενος δεν εξήγησε γιατί το ημιφορτηγό πρόλαβε να αποφύγει την Μ.Κ.2, ενώ αυτός που βρισκόταν ακόμη πιο πίσω δεν τα κατάφερε. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Της πιο πάνω αξιολόγησης δεδομένης, αποτελεί εύρημα μου ότι, κατά την 18.8.2005 και περί ώρα 11.00 ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής KJD 121 στον δρόμο Αστρομερίτη - Τροόδους με κατεύθυνση προς το Τρόοδος, και ακολουθούσε ένα ημιφορτηγό. Σε ένα σημείο του δρόμου η Μ.Κ.2 οδηγώντας το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΕΜΒ 769 εισήλθε στον δρόμο με την ίδια κατεύθυνση από την αριστερή μεριά αυτού, και επιχείρησε να εισέλθει σε πάροδο που βρισκόταν στα δεξιά της λίγο πιο κάτω. Το ημιφορτηγό ελάττωσε ταχύτητα, και ο Κατηγορούμενος το προσπέρασε από δεξιά ώστε να το αποφύγει. Στην προσπάθεια του αυτή συγκρούστηκε με το μπροστινό δεξί φτερό του αυτοκινήτου της Μ.Κ.2. Στο σημείο όπου ο Κατηγορούμενος άρχισε να προσπερνά ο δρόμος χωρίζεται με συνεχόμενη άσπρη γραμμή. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Των πιο πάνω ευρημάτων δεδομένων, προκύπτει ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της σε σχέση με την 2η Κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, και ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος σε αυτήν. Θα εξετάσω τώρα την 1η Κατηγορία: Το άρθρο 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 αναφέρει τα ακόλουθα: «Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα επί τίνος οδού μη καταβάλλον την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή ή μη επιδεικνύων εύλογο μέριμνα για έτερα πρόσωπα, χρησιμοποιούντα την οδό, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν δια διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματική ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας χιλίας λίρας ή εις αμφότερας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης». Στην Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 6279, ημερ. 27.3.98 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η οδήγηση εξυπακούει την εξάσκηση προσήκουσας προσοχής. Το ερώτημα που εγείρεται σε περιπτώσεις αμελούς οδήγησης κατά παράβαση του άρθρου 8 του Νόμου 86/72 είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση εξάσκησης λογικής φροντίδας και προσοχής για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το κριτήριο που εφαρμόζεται σε μια τέτοια περίπτωση είναι αντικειμενικό και οι παράμετροι του αναφέρονται στη συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα και όχι του τέλειου οδηγού. (Ιδε Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(1982)1 Α.Α.Δ. 585, Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1 και Βασιλείου ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 202)». Το καθήκον φροντίδας και μέριμνας (duty of care) οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού. Τα συστατικά στοιχεία της αμέλειας είναι τα ίδια στο αστικό και ποινικό δίκαιο ό,τι διαφέρει είναι το βάρος της αποδείξεως (βλ. Σωκράτης Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1). Όπως αναφέρεται στην απόφαση αυτή: «Το απρόσωπα προσδιοριζόμενο καθήκο προς κάθε ένα που είναι λογικά δυνατό να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού, συγκεκριμενοποιείται στα πλαίσια των γεγονότων της υποθέσεως για να αποφασισθεί - (α) η φύση του καθήκοντος και (β) όπου διαπιστώνεται η ύπαρξη του κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει. Το κριτήριο για τη διαπίστωση αμέλειας είναι αντικειμενικό, και μέτρο ο προσεκτικός και όχι ο τέλειος οδηγός. Τέλος, η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια». (βλ. επίσης Παλαιομυλίτης ν. Τροχαίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 300 Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1. Βίττη ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 31, στη σελ. 37. Θεοφάνους ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 160. Derek Knell v. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 51, Ioannis Charalambous v. Police

(1982)1 C.L.R. 134, Portokallides v. Police

(1987)2 C.L.R. 86). Όπως προκύπτει και από την σχετική με το θέμα Νομολογία, ένας οδηγός έχει καθήκον τήρησης της δέουσας παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από όλες τις περιστάσεις (βλ. Κωνσταντίνου ν. Κατσούρη

(1975)1 C.L.R. 188). Η αμέλεια είναι συνυφασμένη με το χρόνο, τόπο και άλλες συνθήκες, και παράλειψη να δει κανείς ότι είναι απλά ορατό αποτελεί αμέλεια (Νικολαϊδης ν. Οικονομίδης

(1963)2 C.L.R. 78). Στην υπόθεση Parmaxi and another v. Katsiola

(1985)1 C.L.R. 633 της οποίας τα γεγονότα προσομοιάζουν με αυτά της υπό εξέταση περίπτωσης, κρίθηκε ότι ο μοτοσυκλετιστής που προσπερνούσε αυτοκίνητο το οποίο έστριψε δεξιά, δεν μπορούσε να θεωρηθεί άμοιρος ευθυνών. Αναφέρθηκε περαιτέρω ότι, άτομο είναι ένοχο συντρέχουσας αμέλειας εάν έπρεπε λογικά να προβλέψει ότι, αν δεν ενεργούσε συνετά, υπήρχε η πιθανότητα να υποστεί ζημιά. (βλ. επίσης Ιωάννου & Παρασκευαϊδης Λτδ ν. Ταξί Κυριάκος Λτδ, Πολ. Εφ. 8671 ημερ. 13.6.1995 και Polycarpou and another v. Adamou

(1985)1 C.L.R 727). Στην υπό εξέταση περίπτωση, ο Κατηγορούμενος, λόγω του ότι δεν τηρούσε ασφαλή απόσταση από το προπορευόμενο του ημιφορτηγό, επιχείρησε προσπέρασμα ώστε να το αποφύγει όταν αυτό ελάττωσε ταχύτητα, χωρίς να ελέγξει κατά πόσο αυτό ήταν απόλυτα ασφαλές. Δεδομένου του ότι, οι λοιποί οδηγοί στον δρόμο αντιλήφθηκαν την Μ.Κ.2 η οποία εισήλθε σε αυτόν από την αριστερή μεριά και επιχειρούσε στροφή δεξιά, ο Κατηγορούμενος, εάν επιδείκνυε την λογική μέριμνα, θα μπορούσε να την είχε αντιληφθεί. Παρά το γεγονός ότι η Μ.Κ.2 σίγουρα φέρει και αυτή ευθύνη για το υπ' αναφορά ατύχημα, εν' τούτοις η συμπεριφορά του Κατηγορούμενου συνέτεινε στην σύγκρουση, αφού δεν λειτούργησε ως ένας συνετός οδηγός. Των πιο πάνω δεδομένων, καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ο Κατηγορούμενη κρίνεται ένοχος και στην 1η Κατηγορία. ........................................... Μαρίνα Παπαδοπούλου Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο