Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Μαρία Σαλάτα, Αρ. Υπόθεσης: 8241/06, 16 Ιανουαρίου, 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2008:B4 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Παπαδοπούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 8241/06 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν Μαρία Σαλάτα Κατηγορούμενη Ημερομηνία: 16 Ιανουαρίου,
- Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Θεοδότου Για την Κατηγορούμενη: κ. Αβρααμίδης Κατηγορούμενη παρούσα. ΠΟΙΝΗ Η Κατηγορούμενη μετά από δική της παραδοχή, βρέθηκε ένοχη στην κατηγορία της πρόκλησης θανάτου λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης, κατά παράβαση του άρθρου 210 του Ποινικού Κώδικα ΚΕΦ. 154, και συγκεκριμένα ότι, την 24.10.2005 στην συμβολή της Λεωφόρου Ακαδημίας με την οδό Αμφίσσης ενώ οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΚL 257 επί οδού λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης ή συμπεριφοράς που δεν ανάγεται σε υπαίτια αμέλεια, χωρίς πρόθεση επέφερε τον θάνατο του Ανδρέα Ιορδάνους τέως από την Αγλαντζιά. Τα γεγονότα, όπως εκτέθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή και δεν αμφισβητήθηκαν από την Υπεράσπιση, έχουν ως ακολούθως: Κατά την 24.10.2005 και περί ώρα 13.20 η Κατηγορούμενη οδηγούσε το αυτοκίνητο της με αριθμούς εγγραφής KL 257 στην οδό Αμφίσσης με κατεύθυνση προς την Λεωφόρο Ακαδημίας, με πρόθεση να στρίψει δεξιά προς την Λεωφόρο Κυρηνείας. Την ίδια μέρα και ώρα το θύμα οδηγούσε την μοτοσυκλέτα με αριθμούς εγγραφής ΗΚΡ 277 στην Λεωφόρο Ακαδημίας με κατεύθυνση προς Λεωφόρο Αγλαντζιάς, και κρατούσε την δεύτερη λωρίδα κυκλοφορίας. Έφερε κράνος, το οποίο όμως δεν ήταν προσδεδεμένο. Η Κατηγορούμενη σταμάτησε στο ΑΛΤ της οδού Αμφίσσης με την Λεωφόρο Ακαδημίας, η οποία έχει δυο λωρίδες κυκλοφορίας για κάθε κατεύθυνση, ενώ οι κατευθύνσεις χωρίζονται με κτιστή νησίδα. Αφού πέρασε ένα όχημα το οποίο οδηγείτο στην πρώτη λωρίδα της Λεωφ. Ακαδημίας, η Κατηγορούμενη εισήλθε στην προαναφερόμενη Λεωφόρο. Πέρασε την πρώτη λωρίδα, και εισήλθε στην δεύτερη λωρίδα με κλήση δεξιά. Στην προσπάθεια της αυτή συγκρούστηκε με την μοτοσυκλέτα που οδηγούσε το θύμα. Από την σύγκρουση το θύμα εκτινάχθηκε, και αφού πέρασε πάνω από το μπροστινό καπό του αυτοκινήτου, έπεσε στην αριστερή πλευρά του αυτοκινήτου στο σημείο του μπροστινού αριστερού τροχού, ενώ το κράνος έφυγε από το κεφάλι του και έσπασε τον ανεμοθώρακα του αυτοκινήτου της Κατηγορούμενης. Το θύμα μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας, και εισήχθη στο αγγειοθωρακοχειρουργικό τμήμα, όπου και απεβίωσε η ώρα 22.
- Ο ιατροδικαστής Σοφοκλής Σοφοκλέους διενήργησε την νενομισμένη νεκροψία στην σορό του θύματος, και απεφάνθη ότι ο θάνατος οφείλετο σε εσωτερική αιμορραγία ως είναι από τροχαίο ατύχημα. Κατά τον χρόνο του ατυχήματος ο καιρός ήταν αίθριος, η άσφαλτος στεγνή, και η ορατότητα πολύ καλή και ως προς τις δύο κατευθύνσεις. Τα δύο οχήματα ελέγχθηκαν μηχανικά και διαπιστώθηκε ότι δεν υπήρχε οιονδήποτε μηχανικό πρόβλημα σε αυτά. Η Κατηγορούμενη δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες και δεν έχει βαθμούς ποινής. Ο κ. Αβρααμίδης, σε μία εμπεριστατωμένη αγόρευση προς μετριασμό της ποινής, έκανε εκτεταμένη αναφορά στις προσωπικές συνθήκες της Κατηγορουμένης, καθώς και στα γεγονότα της υπόθεσης. Ο ευπαίδευτος συνήγορος επεσήμανε το γεγονός ότι η Κατηγορούμενη σταμάτησε στο ΑΛΤ προτού εισέλθει στην Λεωφόρο, έλεγξε δε την κίνηση προς τα δεξιά της και δεν είχε δει την μοτοσυκλέτα του θύματος. Αφού πέρασε ένα αυτοκίνητο, αυτή προχώρησε δειλά δειλά, ως ανέφερε, να κινείται προς την δεύτερη λωρίδα κυκλοφορίας όταν άκουσε το κτύπημα της μοτοσυκλέτας πάνω στο όχημα της. Η παράλειψη της, εισηγήθηκε ο κ. Αβρααμίδης, συνίσταται ακριβώς στο γεγονός ότι παρέλειψε να εντοπίσει την παρουσία της μοτοσυκλέτας, πράγμα που καταδεικνύει ότι δεν πρόκειται περί περίπτωσης αδιαφορίας για την ασφάλεια άλλων, ή εγωϊστικής παραγνώρισης αυτής, αλλά για μία στιγμιαία απροσεξία ή αβλεψία. Ο ευπαίδευτος συνήγορος επεσήμανε ότι δεν υπάρχει καμία μαρτυρία ως προς το σημείο από το οποίο εισήλθε το θύμα στην Λεωφόρο, όπως ελλείπει και οιαδήποτε μαρτυρία ως προς την ταχύτητα αυτού και την ευρύτερη του οδική συμπεριφορά. Ήταν δε η θέση του ότι η παράλειψη της Κατηγορούμενης βρίσκεται στο μεταίχμιο παράλειψης η οποία να αποτελεί απλή αμέλεια. Εκτεταμένη αναφορά έγινε επίσης στις προσωπικές συνθήκες της Κατηγορούμενης. Όπως ανέφερε ο κ. Αβρααμίδης, αυτή είναι ηλικίας 54 ετών, έγγαμη και μητέρα δύο ενήλικων τέκνων, μόνιμοι κάτοικοι εξωτερικού. Ο σύζυγος της λόγω προβλημάτων υγείας δεν εργάζεται, ενώ χρήζει καθημερινής φροντίδας. Όπως αναφέρεται σε ιατρικό πιστοποιητικό που κατατέθηκε ως Τεκμήριο, ο κ. Αντρέας Σαλάτας υποφέρει από σοβαρή καρδιακή πάθηση, σε σχέση με την οποία υποβλήθηκε σε επέμβαση στο Ηνωμένο Βασίλειο κατόπιν αποστολής αυτού εκεί από το Υπουργείο Υγείας. Η Κατηγορούμενη, επεσήμανε ο συνήγορος, είναι μία νομοταγής λευκού ποινικού μητρώου πολίτης 54 ετών, την ειλικρινή μεταμέλεια της οποίας και εξέφρασε προς το Δικαστήριο. Επεσήμανε την παραδοχή της, και ειδικότερα την πλήρη συνεργασία αυτής με την Αστυνομία, στοιχειοθετόντας ουσιαστικά η ίδια την υπόθεση εναντίον της αφού δεν υπήρχε οιαδήποτε άλλη μαρτυρία ως προς τις συνθήκες του ατυχήματος. Το επίδικο ατύχημα, και ο επακόλουθος χαμός μίας ανθρώπινης ζωής την έχουν συνθλίψει, και επηρεάσει την ψυχική της κατάσταση σε τέτοιο βαθμό που επηρεάζουν την καθημερινότητα της. Πιθανή επιβολή ποινής φυλακίσεως θα οδηγήσει σε απώλεια της εργασίας της, με καταστροφικές συνέπειες για την ίδια, αλλά και για τον σύζυγο της, τον οποίο συντηρεί οικονομικά, αλλά και φροντίζει καθημερινώς. Δεν υπάρχουν δε οποιοιδήποτε συγγενείς οι οποίοι και να μπορούσαν να αναλάβουν τις ευθύνες αυτές. Τελειώνοντας, ο κ. Αβρααμίδης ανέφερε ότι οι συγγενείς του θύματος έχουν αποζημιωθεί πλήρως σε σχέση με τον θάνατο του. Επεσήμανε τον χρόνο που έχει παρέλθει από την διάπραξη του αδικήματος μέχρι σήμερα, και ζήτησε την επιείκια του Δικαστηρίου. Το Γραφείο Ευημερίας ετοίμασε Έκθεση σε σχέση με την Κατηγορούμενη στην οποία γίνεται εκτενής αναφορά στις οικογενειακές, οικονομικές και προσωπικές της συνθήκες. Όπως αναφέρεται η Κατηγορούμενη είναι ηλικίας 53 ετών και εργάζεται ως λογίστρια. Είναι μητέρα δύο ενήλικων παιδιών τα οποία διαμένουν στο εξωτερικό, ενώ η ίδια διαμένει με τον σύζυγο της. Τα εισοδήματα της ανέρχονται σε Λ.Κ.820,00 (Ευρώ 1.401,23) μηνιαίως, ενώ λαμβάνεται και το ποσό των Λ.Κ.307,79 (Ευρώ 525,95) ως χορηγία για τον σύζυγο της. Ο σύζυγος της αναγκάστηκε να σταματήσει την εργασία του μετά που παρουσίασε προβλήματα υγείας, και υποβλήθηκε σε εγχείρηση ανοικτής καρδίας στην Αγγλία. Έκτοτε λαμβάνει συστηματική φαρμακοθεραπεία, χρειάζεται συνεχή βοήθεια στην φροντίδα του, και παρουσιάζει πρηξίματα στα πόδια με δυσκολία στην βάδιση. Η Κατηγορούμενη από της συνταξιοδοτήσεως του κ. Σαλάτα ανέλαβε περισσότερες ευθύνες συντήρησης και φροντίδας του. Δηλώνει την μεγάλη λύπη και στεναχώρια την οποία υπέστη λόγω του θανάτου του θύματος, την οποία και νοιώθει μέχρι σήμερα. Το άρθρο 210 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 αναφέρει τα ακόλουθα: «Όποιος λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης ή συμπεριφοράς, που δεν ανάγεται σε υπαίτια αμέλεια, χωρίς πρόθεση επιφέρει το θάνατο άλλου προσώπου, είναι ένοχος αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε φυλάκιση μέχρι τεσσάρων χρόνων ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δύο χιλιάδεις πεντακόσιες λίρες». Πέραν των προνοιών του πιο πάνω άρθρου, τα άρθρα 19 και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου παρέχουν εξουσία στο Δικαστήριο να στερήσει από τον καταδικασθέντα το δικαίωμα να κατέχει άδεια οδήγησης για όσο χρονικό διάστημα ήθελε αποφασίσει, καθώς και την επιβολή βαθμών ποινής. Όπως προκύπτει και από την ισχύουσα Νομολογία, τα θανατηφόρα ατυχήματα αποτελούν πλέον μάστιγα για την Κυπριακή κοινωνία, γεγονός που δεν αφήνει αδιάφορα τα Δικαστήρια. Όπως αναφέρθηκε στην Ανδρέας Μενελάου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 6550, ημερ. 21.7.1998: «Συμφωνούμε με το πρωτόδικο Δικαστήριο ότι τα τροχαία δυστυχήματα έχουν προσλάβει ανησυχητικές διαστάσεις, διαπίστωση που άπτεται τόσο της επιλογής των τιμωρητικών μέσων όσο και του ύψους της ποινής, μέσα στο πλαίσιο που επιλέγεται. Τα οδικά δυστυχήματα έχουν αποβεί χαίνουσα πληγή για την κυπριακή κοινωνία. Οι απώλειες σε ανθρώπινες ζωές, τραυματισμούς και υλική ζημιά είναι τεράστιες. Δεν μπορεί το Δικαστήριο να αδιαφορήσει μπροστά στο καταστροφικό αυτό φαινόμενο. Αυτό επιβάλλει το καθήκον του Δικαστηρίου για την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου, που έχει ως λόγο την καθήλωση, μέσω της τιμωρίας, της παράνομης συμπεριφοράς, που, στην περίπτωση της οδικής αμέλειας, χαρακτηρίζει ο έντονος αντικοινωνικός χαρακτήρας». (βλ. επίσης Charalambous v. Police
(1986)2 C.L.R. 128, Pamporis v. Police
(1985)2 C.L.R. 85, Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 109, Σταύρος Δημητρίου Τσιολής ν. Αστυνομίας
(1992)Α.Α.Δ. 66). Η σοβαρότητα του αδικήματος διαφαίνεται και από τις προβλεπόμενες στον Νόμο ποινές (βλ. Βραχίμης ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 6879, ημερ. 4.10.2000). Από την Νομολογία προκύπτει ότι, η ποινή που επιβάλλεται σε περιπτώσεις καταδίκης δυνάμει του άρθρου 210, είναι άρρηκτα συνυφασμένη με τα περιστατικά της υπόθεσης, την υφή της αμέλειας που προκάλεσε τον θάνατο, την έκταση της ευθύνης του Κατηγορουμένου, τα σοβαρά επακόλουθα της αλόγιστης, επικίνδυνης ή απερίσκεπτης πράξης, καθώς και τις προσωπικές συνθήκες του Κατηγορουμένου (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέα Σωτηρίου, Ποιν. Εφ. 7457, ημερ. 9.7.2003, Παμπακάς ν. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 487, Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 109). Καθοριστiκός παράγοντας στην απόφαση του Δικαστηρίου ως προς το είδος της ποινής, είναι το κατά πόσο πρόκειται για περίπτωση στιγμιαίας αβλεψίας, ή εγωϊστικής παραγώρισης της ασφάλειας άλλων προσώπων, και αδιαφορίας περί αυτής. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδη
(1993)2 Α.Α.Δ. 355: «Στις περιπτώσεις όπου το ατύχημα οφείλεται σε στιγμιαία αβλεψία ή απροσεξία και ο κατηγορούμενος έχει καλό ποινικό μητρώο, η ποινή πρέπει να περιορίζεται σε χρηματική και στέρηση της άδειας οδηγού, η έκταση της οποίας να είναι ανάλογη με τις ειδικές συνθήκες της κάθε υπόθεσης, εκτός αν υπάρχουν ειδικοί λόγοι για να μην επιβληθεί στέρηση της άδειας. Σε περίπτώσεις που το θανατηφόρο ατύχημα προξενείται από εγωϊστική παραγνώριση της ασφάλειας των άλλων προσώπων ή πεζών, ή από επικίνδυνη ή απερίσκεπτη οδήγηση του κατηγορούμενου, ενδείκνυται η επιβολή ποινής φυλάκισης και στέρησης της άδειας οδηγού». (βλ. επίσης Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας (πιο πάνω), Στέλιος Σάββα ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 6753, ημερ. 23.2.2000, Νίκος Χ'Ιωάννου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 7747, ημερ. 22.7.2004). Η επιβολή ποινής είναι ένα πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου αφού απαιτείται η εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης από την μία, και η εξατομίκευση της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη από την άλλη. Το καθήκον εξατομίκευσης της ποινής ώστε να αρμόζει στις συνθήκες του συγκεκριμένου παραβάτη δεν ατονεί, ακόμη και όταν επιβάλλεται η πρόσδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή (βλ. Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 245). Η εξατομίκευση αυτή, όμως, δεν πρέπει να οδηγεί σε εξουδετέρωση του αποτρεπτικού χαρακτήρα της ποινής, ειδικά σε περιπτώσεις όπως και τα θανατηφόρα ατυχήματα, τα οποία βρίσκονται, δυστυχώς, σε έξαρση. Υπάρχει επιπλέον και η ανάγκη να δοθεί μήνυμα ότι απερίσκεπτες συμπεριφορές που στοιχίζουν ζωές, πόνο και χρήματα, δεν μπορούν πλέον να γίνονται ανεκτές (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέα Σωτηρίου (πιο πάνω)). Οι συνθήκες υπό τις οποίες διαπράχθη το υπό εξέταση αδίκημα, φανερώνουν ένα, μοιραίο δύστυχώς, λανθασμένο υπολογισμό της Κατηγορούμενης. Δεν είδε καλά, και έστριψε δεξιά, με αποτέλεσμα να ανακόψει την πορεία του θύματος. Η συμπεριφορά, όμως, αυτή, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι ήταν το αποτέλεσμα εγωϊστικής οδήγησης, ή παντελούς αδιαφορίας για την ασφάλεια των άλλων, ειδικά αφού αυτή σταμάτησε στο ΑΛΤ, και αφού έλεγξε, προχώρησε να εισέλθει στην Λεωφόρο. Ο θάνατος του θύματος προήλθε ως αποτέλεσμα στιγμιαίας αβλεψίας της Κατηγορουμένης. Λαμβάνω επίσης υπ' οψιν μου το γεγονός ότι το θύμα δεν είχε προσδεδεμένο το κράνος στο κεφάλι του, το οποίο και έφυγε κατά την σύγκρουση. Παραπέμπω σε απόσπασμα από την απόφαση Νίκος Χ'Ιωάννου ν. Αστυνομίας (πιο πάνω). Προς μετριασμό της ποινής λαμβάνω υπ' όψιν μου την παραδοχή της Κατηγορουμένης. Όπως έχει νομολογηθεί, η παραδοχή ενοχής πρέπει να αμοίβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή, ενθαρρύνοντας έτσι τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή ώστε να μην σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 28). Υπ' όψιν μου λαβάνω επίσης και το ότι το αδίκημα έλαβε χώρα τον Οκτώβριο 2005 και έχει παρέλθει διάστημα πέραν των δύο ετών (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Νεοφύτου
(1991)2 Α.Α.Δ. 5, Γενικός Εισαγγελέας ν. Τέλλα
(1991)2 Α.Α.Δ. 71 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδη (πιο πάνω). Οι προσωπικές συνθήκες της Κατηγορούμενης, όπως παρατίθενται πιο πάνω, θα ληφθούν και αυτές υπ' όψιν και ειδικότερα το γεγονός ότι αυτή έχει την αποκλειστική ευθύνη για την φροντίδα του ασθενή συζύγου της. Των πιο πάνω δεδομένων θεωρώ ότι η διακριτική μου ευχέρεια μπορεί να ασκηθεί ώστε να μην επιβληθεί στην Κατηγορούμενη ποινή στερητική της ελευθερίας της. Η εξατομίκευση, όμως, αυτή της ποινής δεν πρέπει να οδηγήσει και σε εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος. Συναφώς, επιβάλλεται στην Κατηγορούμενη ποινή προστίμου € 2.000,00 και 5 βαθμούς ποινής. Η Κατηγορούμενη αποστερείται, περαιτέρω, του δικαιώματος να κατέχει ή λαμβάνει άδεια οδήγησης για περίοδο 10 μηνών από σήμερα, αφού δεν αναφέρθηκαν οποιοιδήποτε ειδικοί λόγοι για μη αποστέρηση της άδειας της. € 105,00 έξοδα από Κ.Δ. ....................................... Μαρίνα Παπαδοπούλου Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο