Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ευάνθης Νικολαϊδης, Αρ. Υπόθεσης: 5562/06, 1 Φεβρουαρίου, 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2008:B20 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Παπαδοπούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 5562/06 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν Ευάνθης Νικολαϊδης Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 1 Φεβρουαρίου,
- Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Θεοδότου Για τον Κατηγορούμενο: κ. Παναγίδης Κατηγορούμενος παρών. ΠΟΙΝΗ Ο Κατηγορούμενος μετά από παραδοχή βρέθηκε ένοχος στις ακόλουθες Κατηγορίες: 1η Κατηγορία: Υπέρβαση ορίου ταχύτητας, και συγκεκριμένα ότι την 2.9.2005 στον κύριο δρόμο Λευκωσίας - Παλαιχωρίου οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΚΚΤ 731 με ταχύτητα 99 χ.α.ω. αντί 65 χ.α.ω. 2η Κατηγορία: Χρήση μηχανοκινήτου οχήματος χωρίς να ευρίσκεται σε ισχύ ασφαλιστήριο υπέρ τρίτου 4η Κατηγορία: Απείθεια κατά νομίμων διαταγών, και συγκεκριμένα ότι κατά τον χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην 1η Κατηγορία ο Κατηγορούμενος απείθησε σε διάταγμα που εξεδόθη από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στην υπόθεση 26622/04 το οποίο του στερούσε το δικαίωμα της οδήγησης μηχανοκινήτου οχήματος για περίοδο 2 μηνών από 5.7.2005 λόγω συσσώρευσης βαθμών ποινής Τα γεγονότα, όπως αναφέρθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή και δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση, έχουν ως οι λεπτομέρειες των αδικημάτων. Ο Κατηγορούμενος δεν έχει βαθμούς ποινής, αλλά βαρύνεται με μίαν προηγούμενη καταδίκη, αυτήν που αναφέρεται στην 4η Κατηγορία, ημερομηνίας 5.7.2005 και αφορούσε το αδίκημα της αλόγιστης και επικίνδυνης οδήγησης. Ο κ. Παναγίδης σε μία εμπεριστατωμένη αγόρευση προς μετριασμό της ποινής ανέφερε ότι, σε σχέση με την 1η Κατηγορία, ήταν δρόμος με αρκετή ορατότητα, και ο Κατηγορούμενος έλεγχε την αραιή τροχαία κίνηση, ενώ δεν έθεσε σε κίνδυνο οποιοδήποτε πρόσωπο ή περιουσία. Σε σχέση με την 2η Κατηγορία επεσήμανε απλά ότι αυτή είναι απόρροια της 4ης Κατηγορίας. Ιδιαίτερη βαρύτητα έδωσε ο ευπαίδευτος συνήγορος στην 4η Κατηγορία. Όπως ανέφερε, ο Κατηγορούμενος είχε στερηθεί του δικαιώματος να κατέχει άδεια οδήγησης για την περίοδο μεταξύ 5.7.2005 - 5.9.
- Η παράβαση έλαβε χώρα στις 2.9.2005, ήτοι 3 μέρες προ της λήξης της εν λόγω στέρησης. Ο Κατηγορούμενος πίστευε όμως ότι η στέρηση έληγε την 2.9.2005, και ότι δεν διέπραττε οιονδήποτε αδίκημα. Δεν θα είχε, διαφορετικά οιονδήποτε λόγο να μην περιμένει άλλες τρεις μέρες, ειδικά αφού κατανοούσε πλήρως την σοβαρότητα του αδικήματος. Όσον αφορά στις προσωπικές συνθήκες του Κατηγορούμενου ο κ. Παναγίδης ανέφερε ότι υιοθετεί πλήρως το περιεχόμενο της Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας. Πρόσθεσε, περαιτέρω, ότι ο Κατηγορούμενος είναι το δεύτερο παιδί διαλυμένης οικογένειας, την οποία εγκατέλειψε ο πατέρας του από τότε που ο ίδιος ήταν μόλις 5 ετών, και έκτοτε δεν διατηρεί καμία επικοινωνία μαζί τους. Ως αποτέλεσμα αυτού, ο Κατηγορούμενος στερήθηκε παντελώς της πατρικής στοργής. Το σπίτι στο οποίο διαμένουν, δεν είναι σε βιώσιμη κατάσταση, αφού δεν έχει καν παράθυρα, ενώ ο Κατηγορούμενος έχει χρέη πέραν των Λ.Κ.30,000 και επιπλέον βοηθά οικονομικά και την μητέρα του η οποία δεν εργάζεται. Ήταν η εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου ότι, εν' όψει ακριβώς των προσωπικών αυτών συνθηκών του Κατηγορούμενου, το νεαρό της ηλικίας του, την άμεση του παραδοχή και συνεργασία, καθώς και την κατάσταση της υγείας της μητέρας του, αυτός δικαιούται να τύχει της μέγιστης επιείκιας. Σε περίπτωση δε που το Δικαστήριο αποφασίσει ότι η πρέπουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης, ο κ. Παναγίδης εισηγήθηκε ότι αυτή θα πρέπει να ανασταλεί. Σε σχέση δε με την άδεια οδήγησης του, ο κ. Παναγίδης ζήτησε όπως ο Κατηγορούμενος μην αποστερηθεί αυτής λόγω του ότι διαμένει στην Αγροκηπιά και εργάζεται στην Λευκωσία, ενώ αυτή του είναι απαραίτητη και για την διεκπεραίωση της εργασίας του. Στο παρόν στάδιο κρίνω σκόπιμο όπως γίνει αναφορά στα όσα αναφέρονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, και τα οποία θα ληφθούν υπ' όψιν από το Δικαστήριο. Ο Κατηγορούμενος είναι ηλικίας 23 ετών και εργάζεται ως ισιωτής αυτοκινήτων σε Κυπριακή εταιρεία με μηνιαίες απολαβές Λ.Κ.712,
- Διαμένει με την μητέρα και τα αδέλφια του στην Αγροκηπιά, αλλά οι συνθήκες διαβίωσης δεν είναι ικανοποιητικές, και το Γραφείο εξετάζει αίτημα της οικογένειας για οικονομική στήριξη. Οι γονείς του Κατηγορούμενου χώρισαν όταν αυτός ήταν 5 ετών, και ο πατέρας του επέστρεψε έκτοτε στην Ελλάδα και δεν έχει καμία επικοινωνία μαζί με την οικογένεια του. Η μητέρα του λόγω προβλημάτων υγείας δεν μπορεί να εργαστεί. Θα εξετάσω πρώτα την 4η Κατηγορία: Το άρθρο 137 του Ποινικού Κώδικα αναφέρει τα ακόλουθα: «Όποιος ανυπακούει σε διάταγμα, ένταλμα, ή διαταγή που εκδόθηκε από Δικαστήριο, λειτουργό ή πρόσωπο που ενεργεί με οποιαδήποτε επίσημη ιδιότητα και κανονικά εξουσιοδοτημένο για αυτό, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων, εκτός όταν καθορίζεται ρητά κάποια άλλη ποινή ή διαδικασία σε συνάφεια με τέτοια ανυπακοή». Στην υπόθεση Διευθυντή Τμήματος Υπηρεσίας Κοινωνικής Ευημερίας, Έφεση 140, ημερ. 8.2.2002, αναφέρθηκε ότι πρόσωπο εναντίον του οποίου έχει εκδοθεί Δικαστικό διάταγμα οφείλει να συμμορφώνεται με τις πρόνοιες του διατάγματος αυτού. Το αδίκημα της ανυπακοής είναι ιδιαίτερα σοβαρό, αφού πλήττει το θεμέλιο της έννομης τάξης, και η συμμόρφωση σε Δικαστικά διατάγματα είναι αναγκαία προϋπόθεση για την ύπαρξη του κράτους δικαίου. Τούτων δεδομένων, η ποινή που θα επιβληθεί πρέπει να είναι ανάλογη της σοβαρότητας της ανυπακοής. Παραπέμπω περαιτέρω σε απόσπασμα από την υπόθεση Λοϊζου ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 227, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Παρακοή σε διαταγή του Δικαστηρίου πλήττει το θεμέλιο της έννομης τάξης. Η συνέχιση της (παρακοής) τείνει να το ανατρέψει. Ανάλογη με την σοβαρότητα της ανυπακοής είναι και η τιμωρία η οποία επιβάλλεται. Η τιμωρία για τη συνεχιζόμενη παρακοή σε διαταγή του δικαστηρίου είναι κατά κανόνα η φυλάκιση. Όταν επέλθει συμμόρφωση παρέχεται η δυνατότητα για επιεικέστερη αντιμετώπιση του παραβάτη, χωρίς όμως να διαγράφεται η σοβαρότητα του αδικήματος». Η επιβολή ποινής είναι ένα πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου αφού απαιτείται η εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης από την μία, και η εξατομίκευση της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη από την άλλη. Η έκδοση διατάγματος στέρησης της άδειας οδηγήσεως αποτελεί μία ύστατη προσπάθεια του Δικαστηρίου να αλλάξει την οδική συμπεριφορά Κατηγορουμένου, και τα Δικαστήρια οφείλουν να δώσουν ξεκάθαρο μήνυμα ότι ανυπακοή σε διάταγματα τέτοια θα αντιμετωπίζεται σοβαρά. Ο Κατηγορούμενος, με την όλη συμπεριφορά του, επέδειξε πλήρη αδιαφορία για την ύπαρξη Δικαστικού διατάγματος. Οδηγούσε ενώ βρισκόταν σε ισχύ στέρηση, χωρίς ασφάλεια υπέρ κινδύνου τρίτου μέρους, και μάλιστα με ταχύτητα 99 χ.α.ω αντί 65 χ.α.ω. που ήταν και το επιτρεπόμενο όριο. Τούτων δεδομένων, το είδος της ποινής που θα επιβληθεί δεν μπορεί να είναι άλλο από ποινή στερητική της ελευθερίας. Οι μετριαστικοί παράγοντες στους οποίους αναφέρθηκε ο ευπαίδευτος συνήγορος για τον Κατηγορούμενο, θα ληφθούν υπ' όψιν. Λαμβάνω επίσης υπ' όψιν μου τον χρόνο που παρήλθε από την διάπραξη του αδικήματος μέχρι και σήμερα. Τα πιο πάνω, όμως δεν μπορούν να επηρεάσουν το είδος της ποινής αλλά απλά το εύρος της. Επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκια, επιβάλλω στον Κατηγορούμενο στην 4η Κατηγορία ποινή φυλάκισης 1 μηνός. Στην 1η Κατηγορία επιβάλλεται ποινή προστίμου € 170,00 και 3 βαθμοί ποινής. Σε σχέση με την 2η Κατηγορία παρατηρώ τα ακόλουθα: Όπως αναφέρθηκε και στην απόφαση Ηλίας Σ. Πουλλής ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 6835, ημερ. 25.1.2000, οι σοβαρές επιπτώσεις για τα θύματα δυστυχημάτων από ανασφάλιστη χρήση οχήματος καθιστούν το αδίκημα σοβαρό. Σε μια εποχή μάλιστα που τα ατυχήματα αυτά βρίσκονται σε συνεχή άνοδο. Σε περίπτωση που δεν υπάρχουν ειδικοί λόγοι περί του αντιθέτου, πράγμα που αποτελεί υποχρέωση του Κατηγορουμένου να φέρει εις προσοχήν του Δικαστηρίου, επιβάλλεται η στέρηση της άδειας οδήγησης για περίοδο όχι μικρότερη των έξι μηνών. Τα όσα ανέφερε ο συνήγορος ως λόγους για την μη στέρηση της άδειας οδήγησης του Κατηγορούμενου, και πάλι μπορούν να επηρεάσουν απλά το εύρος της στέρησης αλλά όχι την επιβολή της. Στην 2η Κατηγορία επιβάλλεται στον Κατηγορούμενο ποινή προστίμου € 250,00. Ο Κατηγορούμενος αποστερείται του δικαιώματος να κατέχει ή λαμβάνει άδεια οδήγησης για περίοδο 45 ημερών από σήμερα. Έχοντας αποφασίσει την επιβολή των πιο πάνω ποινών θα εξετάσω στο στάδιο αυτό κατά πόσο συντρέχουν λόγοι για αναστολή της ποινής φυλακίσεως που επιβλήθηκε στην 4η Κατηγορία. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3 του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε, και το οποίο αναφέρει ότι, όποτε Δικαστήριο επιβάλλει ποινή φυλακίσεως η οποία δεν υπερβαίνει τα τρία έτη, δύναται να διατάξει όπως η ποινή μη εκτελεστεί εκτός αν, διαρκούσης της περιόδου εφαρμογής του διατάγματος, ο καταδικασθείς διαπράξει άλλο αδίκημα το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση, και, μετά από την διάπραξη αυτή, Δικαστήριο διατάξει όπως η αρχική ποινή εκτελεστεί. Το εδάφιο
(2)του εν λόγω άρθρου αναφέρει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου». Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκιας, αλλά το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής, και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Περατικού
(1997)2 Α.Α.Δ. 373). Οι αρχές για αναστολή ποινής φυλακίσεως έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Παραπέμπω ενδεικτικά στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Μελέγκου
(1994)2 Α.Α.Δ. 1, Δημοκρατία ν. Δημητρίου Παντελή
(1974)2 C.L.R. 45, Athanasiou v. Republic
(1978)2 C.L.R. 17, Koukos v. Police
(1986)2 C.L.R. 1, Republic v. Georgiou
(1989)2 Α.Α.Δ. 31, Δημοκρατία ν. Πέπη
(1990)2 Α.Α.Δ. 24, Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος
(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Σάββας Παπαευσταθίου ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 39. Στο μητρώο του Κατηγορουμένου έχει ήδη γίνει αναφορά, όπως και στην σοβαρότητα της Κατηγορίας. Ιδιαίτερα σημαντικό θεωρώ το γεγονός ότ ο Κατηγορούμενος έχει αποστερηθεί της πατρικής παρουσίας από τρυφερή ηλικία. Λαμβάνω επίσης υπ' όψιν μου την άσχημη οικονομική κατάσταση της οικογένειας του Κατηγορούμενου σε συνδυασμό με τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει η μητέρα του καθώς και το νεαρό της ηλικίας του. Των πιο πάνω δεδομένων η επιβληθείσα ποινή φυλακίσεως αναστέλλεται για περίοδο 2 ετών από σήμερα. ....................................... Μαρίνα Παπαδοπούλου Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο