← Κύπρος

Δημοκρατία ν. AYKUT CAKMAK κ.α., Αρ. Υποθ.: 18372/2007, 15 Φεβρουαρίου, 2008

Δημοκρατία ν. AYKUT CAKMAK κ.α., Αρ. Υποθ.: 18372/2007, 15 Φεβρουαρίου, 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEF:2008:2 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ, ΛΕΥΚΩΣΙΑ Σύνθεση: Γ. Ν. Γιασεμής, Π.Ε.Δ. Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Α.Ε.Δ. Ε. Εφραίμ, Ε.Δ. Αρ. Υποθ.: 18372/2007 Δημοκρατία - v -

  1. AYKUT CAKMAK
  2. MUSTAFA CED Ημερομηνία: 15 Φεβρουαρίου,
  3. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τη Δημοκρατία: Η κα Ε. Κλεόπα. Για τους Κατηγορούμενους 1 και 2: Ο κ. K. Katrin. Κατηγορούμενοι 1 και 2 παρόντες. ------------------------------------------ Π Ο Ι Ν Η Οι κατηγορούμενοι, κατόπιν παραδοχής τους, κρίνονται ένοχοι σε δύο κατηγορίες για τα αδικήματα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια τούτου σε άλλο πρόσωπο και της κατοχής του ιδίου ελεγχόμενου φαρμάκου, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3 (Πρώτος Πίνακας Μέρος ΙΙ), 5

(1)(β), 6
(1)
(2)
(3), 30
(1)
(2)
(3), 30Α, 31, 31Α και των άρθρων 6
(2)Β και
(3)Β του Τρίτου Πίνακα του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου, Ν. 29/77, (ΚΔΠ 139/79), όπως τροποποιήθηκε, και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
  1. Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, όπως έχουν εκτεθεί από τη συνήγορο της κατηγορούσας αρχής, έχουν ως ακολούθως: Ο κατηγορούμενος 1 είναι τουρκοκύπριος, διαμένει στην κατεχόμενη Μόρφου, είναι εργάτης και ηλικίας 20 ετών. Ο κατηγορούμενος 2 είναι επίσης τουρκοκύπριος, διαμένει στην κατεχόμενη Λευκωσία, είναι γεωργός και ηλικίας 25 ετών. Στις 11.9.2007 και περί ώρα 10:30, κατόπιν πληροφορίας στην ΥΚΑΝ, περιπολικά της υπηρεσίας εντόπισαν και έθεσαν υπό παρακολούθηση το όχημα με τουρκοκυπριακούς αριθμούς εγγραφής FA751, στο οποίο επέβαιναν δύο νεαρά άτομα και το οποίο κινείτο ύποπτα στην περιοχή του παλαιού νοσοκομείου Λευκωσίας. Στις 11:40 το εν λόγω όχημα σταμάτησε έξω από το περίπτερο που βρίσκεται στην είσοδο των Πρώτων Βοηθειών του παλαιού νοσοκομείου Λευκωσίας και από αυτό κατέβηκε ο συνοδηγός, που ήταν ο δεύτερος κατηγορούμενος, και κατευθύνθηκε προς το δημόσιο κήπο που βρίσκεται απέναντι. Κατόπιν οδηγιών, μέλη της ΥΚΑΝ προχώρησαν σε έρευνα των δύο υπόπτων. Από την έρευνα που έγινε στον πρώτο κατηγορούμενο, οδηγό του οχήματος, και στο όχημά του, βρέθηκαν 1,451.99 γραμμάρια κάνναβης. Από περαιτέρω έρευνα που έγινε στο εν λόγω αυτοκίνητο βρέθηκαν ακόμα 89.63 γραμμάρια κάνναβης. Ο πρώτος κατηγορούμενος συνελήφθη για αυτόφωρο αδίκημα. Από την έρευνα που έγινε στο δεύτερο κατηγορούμενο δεν προέκυψε οτιδήποτε το ενοχοποιητικό και αυτός κλήθηκε στα γραφεία της ΥΚΑΝ για περαιτέρω ανακρίσεις. Ανακρινόμενος προφορικά ο δεύτερος κατηγορούμενος ανέφερε ότι τα ναρκωτικά ήταν δικά του και ότι χρησιμοποίησε το αυτοκίνητο του πρώτου κατηγορουμένου για να τα μεταφέρει στις ελεύθερες περιοχές και ως αντάλλαγμα θα έδινε στον πρώτο κατηγορούμενο ποσό 1.000.000 τουρκικών λιρών, ισόποσο σε Λ.Κ.
  2. Επίσης ανέφερε ότι ο ίδιος έφερε τα ναρκωτικά από την Τουρκία πριν λίγες μέρες. Ακολούθως, ανακρινόμενος προφορικά ο πρώτος κατηγορούμενος επιβεβαίωσε τα όσα ανέφερε ο δεύτερος κατηγορούμενος κατά τη δική του προφορική ανάκριση. Ακολούθησε η σύλληψη των δύο κατηγορουμένων, η παραλαβή και σφράγιση των τεκμηρίων και η αποστολή τους στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου για επιστημονικές εξετάσεις. Στις 13.9.2007 οι δύο κατηγορούμενοι παρουσιάστηκαν ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας το οποίο διέταξε την 6ήμερη κράτηση τους. Την ίδια μέρα λήφθηκαν ανακριτικές καταθέσεις και από τους δύο κατηγορούμενους στις οποίες ανέφεραν ότι, ό,τι έχουν να πουν θα το πουν στο Δικαστήριο. Επίσης, κατόπιν εξετάσεων στο Γενικό Χημείο διαπιστώθηκε ότι η φυτική ύλη που ανευρέθηκε στο αυτοκίνητο του πρώτου κατηγορουμένου είναι συνολικού βάρους 1,541.62 γραμμαρίων κάνναβης από την οποία δεν έχει εξαχθεί η ρητίνη. Τέλος, η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε ότι οι κατηγορούμενοι δεν βαρύνονται με προηγούμενες καταδίκες. Κατά την αγόρευση του για μετριασμό της ποινής ο συνήγορος των κατηγορουμένων αρχικά αναφέρθηκε στο νεαρό της ηλικίας τους και στις προσωπικές τους συνθήκες. Ειδικότερα, ανέφερε ότι ο πρώτος κατηγορούμενος είναι ηλικίας 20 ετών, πριν την προφυλάκιση του εργαζόταν ως εργάτης στις ελεύθερες περιοχές με εβδομαδιαίο εισόδημα Λ.Κ.120 και ότι ουσιαστικά ο ίδιος και ο πατέρας του συντηρούν την οικογένεια, εφόσον η μητέρα του δεν εργάζεται, ενώ η αδελφή του εργάζεται ως νοσοκόμα. Ο δεύτερος κατηγορούμενος είναι ηλικίας 25 ετών, αρραβωνιασμένος και γεωργός στο επάγγελμα. Πέρασε πολύ δύσκολη παιδική ηλικία και αντιμετωπίζει δύσκολες συνθήκες εργασίας, ενώ η οικογένεια του στηρίζεται σε αυτόν για οικονομική στήριξη. Επίσης, ο κ. Katrin ανέφερε ότι και οι δύο κατηγορούμενοι είναι φτωχά παιδιά του χωριού και αντιμετωπίζουν δύσκολες συνθήκες διαβίωσης. Σύμφωνα με το συνήγορο των κατηγορουμένων, και οι δύο αντιλαμβάνονται πλήρως το λάθος στο οποίο περιέπεσαν με τη διάπραξη των εν λόγω αδικημάτων και έχουν έμπρακτα μεταμεληθεί γι' αυτό, κάτι το οποίο φαίνεται και από την παραδοχή τους. Ο κ. Katrin τόνισε εκ νέου το νεαρό της ηλικίας τους και το λευκό ποινικό μητρώο τους καλώντας το δικαστήριο να εξατομικεύσει την ποινή επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια. Τέλος, ο κ. Katrin ανέφερε ότι οι δύο κατηγορούμενοι συνεργάστηκαν με την αστυνομία, κάτι το οποίο πρέπει να ληφθεί υπόψη από το δικαστήριο, και κατονόμασαν τρίτο πρόσωπο ως ενεχόμενο στα εν λόγω αδικήματα, για το οποίο όμως οι αρμόδιες αρχές δεν προέβησαν σε οποιαδήποτε έρευνα. Τα αδικήματα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β και της κατοχής του ιδίου ελεγχόμενου φαρμάκου με σκοπό την προμήθεια είναι από τα πλέον σοβαρά λόγω της φύσεως τους και αυτό αντανακλάται από τη μέγιστη ποινή που προνοείται για το καθένα από το σχετικό νόμο. Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει από καιρό τονίσει τη σοβαρότητα των αδικημάτων της εμπορίας ναρκωτικών και το καθήκον που έχουν τα δικαστήρια να πατάξουν αμείλικτα τα εγκλήματα αυτού του τύπου, αναλογιζόμενα την ευθύνη έναντι της κοινωνίας της Κύπρου και των άλλων χωρών προς τις οποίες συνήθως προορίζεται το εμπόρευμα του λευκού θανάτου, με την επιβολή αυστηρότερων ποινών. Σχετικά παραπέμπουμε στην υπόθεση Malah ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 520. Από τότε, βέβαια, παρατηρείται συνεχής και ανησυχητική έξαρση στη διάπραξη τέτοιων αδικημάτων, κάτι το οποίο συνηγορεί υπέρ της επιβολής αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών. Χαρακτηριστικά παραπέμπουμε στο ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Gholi ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 30: "Τα δικαστήρια της Κύπρου, όπως και σχεδόν κάθε πολιτισμένης χώρας, επιβάλλουν ποινές προορισμένες να αποθαρρύνουν την εισαγωγή, κατοχή και διάθεση ναρκωτικών. Τα ναρκωτικά πλήττουν και συχνά ανεπανόρθωτα είναι μάλιστα που πλήττουν την υλική και ηθική ευημερία του ανθρώπου. Ο αποτρεπτικός χαρακτήρας των ποινών, ο οποίος πρέπει να αντανακλάται και από το ύψος τους, αποτελεί το κύριο γνώρισμα τους. Οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων σε αυτού του είδους των υποθέσεων λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη. Και η εξατομίκευση έχει τη θέση της. Αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή να αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας: βλ. Παυλίδης και Άλλος ν. Αστυνομίας Ποινικές Εφέσεις 6161 και 6162, ημερομηνίας 15 Ιουλίου 1996." Οι ίδιες νομικές αρχές υιοθετήθηκαν στην υπόθεση Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 577. Πιο πρόσφατα, στην υπόθεση Τουμάζου ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 63, αναγνωρίστηκε ότι, παρά τις αυστηρές ποινές φυλάκισης που τα δικαστήρια κατά κανόνα επιβάλλουν στους ενόχους εγκλημάτων κατοχής ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια σε τρίτους, το έγκλημα δυστυχώς δεν έχει αναχαιτιστεί και οι έμποροι του είδους απτόητοι συνεχίζουν τη διάδοση των ναρκωτικών για το δικό τους οικονομικό όφελος. Στην υπόθεση Berne ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 437 τονίστηκε ότι το είδος και η ποσότητα των ναρκωτικών, καθώς επίσης ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται, είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της ποινής, η οποία πρέπει να είναι ιδιαίτερα σοβαρή σε περιπτώσεις όπου η κατοχή συνοδεύεται με πρόθεση εμπορίας των ναρκωτικών. Θεώρηση της νομολογίας δείχνει ότι για παρόμοια αδικήματα επιβάλλεται ποινή φυλάκισης το ύψος της οποίας κυμαίνεται ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Ενδεικτικά αναφέρουμε τις υποθέσεις Gholi ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω), Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 466, Soleimani ν. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 476 και την πιο πρόσφατη υπόθεση Ανδρέας Γεωργίου Χρίστου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. Αρ. 23/2007, ημερ. 20.11.2007 (η οποία βέβαια αφορούσε πολύ μεγαλύτερη ποσότητα ναρκωτικών), στις οποίες διαφαίνεται ότι για τέτοιας φύσης αδικήματα με περίπου την ίδια ποσότητα ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, και συγκεκριμένα κάνναβη, επιβάλλονται ποινές φυλάκισης που κυμαίνονται μεταξύ 4 και 8 ετών. Εν όψει της επιτακτικής ανάγκης για επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών σε τέτοιας φύσης υποθέσεις, είναι νομολογιακά αναγνωρισμένο ότι οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου και ειδικότερα κάποιοι ελαφρυντικοί παράγοντες δεν πρέπει να εξουδετερώνουν την προσπάθεια των δικαστηρίων που καταβάλλεται για την προστασία της κοινωνίας από τη σύγχρονη μάστιγα των ναρκωτικών, έτσι ώστε παρόλο που αυτοί δεν παραγνωρίζονται, εντούτοις, περιορισμένη βαρύτητα μπορεί να αποδοθεί σε αυτούς. Ενδεικτικά, παραπέμπουμε στις υποθέσεις Σίμκαση ν. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 22, Χατζηπέτρου ν. Δημοκρατίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 123 και Redjep ν. Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 217. Αναφορικά με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης είναι σημαντικό να διαχωρίσουμε το ρόλο του κάθε κατηγορουμένου στη διάπραξη των εν λόγω αδικημάτων. Είναι εμφανές ότι ο κατηγορούμενος 2 είναι κατά κύριο λόγο ο έμπορας της επίδικης ποσότητας ναρκωτικών και ο ιθύνων νους για τη διάπραξη των εν λόγω αδικημάτων, εφόσον, σύμφωνα με τους δικούς του ισχυρισμούς, ο ίδιος έδρασε με οργανωμένο σχέδιο εισαγωγής των ναρκωτικών από την Τουρκία, μεταφοράς τους στις ελεύθερες περιοχές με πρόθεση την εμπορία τους και έτσι τη διοχέτευση και κατ' επέκταση χρήση τους έναντι οικονομικού κέρδους. Ο κατηγορούμενος 1 διαδραμάτισε πολύ πιο περιορισμένο ρόλο, όσο αφορά την ανάμιξη του στην εμπορία των ναρκωτικών, και αυτός ουσιαστικά χρησιμοποιήθηκε από τον κατηγορούμενο 2 για την απλή διακίνηση των ναρκωτικών έναντι κάποιου χρηματικού ανταλλάγματος. Ως εκ τούτου, θεωρούμε ότι ο βαθμός συμμετοχής του κάθε κατηγορουμένου στη διάπραξη των αδικημάτων δικαιολογεί τη διαφοροποίηση της ποινής με την επιβολή σημαντικά αυστηρότερης ποινής στον κατηγορούμενο 2 που ήταν βασικά ο έμπορας των ναρκωτικών. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Χατζημάρκου ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 482 και Τουμάζου ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω). Περαιτέρω, λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη την ποσότητα των ναρκωτικών που αφορούν την παρούσα υπόθεση. Αναφορικά με τον ισχυρισμό του κ. Katrin σε σχέση με τρίτο πρόσωπο που ενέχεται στα επίδικα αδικήματα, θεωρούμε ότι δεν έχουν τεθεί ενώπιον του δικαστηρίου τέτοια στοιχεία που να οδηγούν σε οποιοδήποτε συμπέρασμα το οποίο να επηρεάζει την κρίση του δικαστηρίου για την αρμόζουσα ποινή που θα επιβληθεί στους δύο κατηγορούμενους. Ως ελαφρυντικούς παράγοντες και για τους δύο κατηγορούμενους λαμβάνουμε υπόψη την άμεση παραδοχή τους στην αστυνομία και τη συνεργασία τους με αυτή. Τονίζουμε εδώ ότι η παραδοχή του κατηγορουμένου 1 είναι πιο περιορισμένης σημασίας εφόσον η επίδικη ποσότητα των ναρκωτικών βρέθηκε στο όχημα που οδηγούσε και συνελήφθη για αυτόφωρο αδίκημα [βλ. Σίμκαση ν. Αστυνομίας, (ανωτέρω)], ενώ ο κατηγορούμενος 2 από μόνος του παρέθεσε το ιστορικό και τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, εμπλέκοντας τον εαυτό του σ' αυτά χωρίς να έχει ανευρεθεί οτιδήποτε το ενοχοποιητικό εναντίον του κατά την αρχική έρευνα της αστυνομίας. Λαμβάνουμε, επίσης, υπόψη το λευκό ποινικό μητρώο και των δύο κατηγορουμένων καθώς επίσης τις προσωπικές τους συνθήκες όπως εκτέθηκαν από το συνήγορο τους. Ειδικότερα, λαμβάνουμε υπόψη το νεαρό της ηλικίας και των δύο κατηγορουμένων, τις δύσκολες συνθήκες διαβίωσης τους, το γεγονός ότι οι οικογένειες τους στηρίζονται σ' αυτούς για τη συντήρηση τους και τέλος, ότι ο κατηγορούμενος 2 είναι αρραβωνιασμένος. Με βάση όλα όσα αναφέρονται πιο πάνω, καταλήγουμε ότι η σοβαρότητα των αδικημάτων συνηγορεί υπέρ της επιβολής αυστηρής και αποτρεπτικής ποινής που δε μπορεί να είναι άλλη από την ποινή φυλάκισης. Το ύψος αυτής θα αντικατοπτρίζει, βέβαια, όλους τους παράγοντες που επισημαίνουμε πιο πάνω. Ως εκ τούτου επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές: 1η κατηγορία: § Στον κατηγορούμενο 1 ποινή φυλάκισης 3 ετών. § Στον κατηγορούμενο 2 ποινή φυλάκισης 6 ετών. 2η κατηγορία: § Στον κατηγορούμενο 1 ποινή φυλάκισης 2 ετών. § Στον κατηγορούμενο 2 ποινή φυλάκισης 4 ετών. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. (Υπ.) ................... Γ. Ν. Γιασεμής, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................... Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ................... Ε. Εφραίμ, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /κ.π. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.