Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Τάσου Αποστόλου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 647/07, 26 Φεβρουαρίου, 2008

(1962)1 All E.R. 448) (Βλέπε Azinas & Another v. The Police

(1981)2 CLR 9, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Στέφανου Χριστοδούλου

(1990)2 ΑΑΔ 133 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Κόκου Αριστοτέλους & άλλων

(1992)2 ΑΑΔ 356). Η απαλλαγή ενός κατηγορούμενου με βάση την έλλειψη στοιχειοθετήσεως εκ πρώτης όψεως υπόθεσης δικαιολογείται μόνο όταν: (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και (β) οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ΄ αυτήν την καταδίκη του κατηγορουμένου. Ο Δικαστής δεν προβαίνει στο στάδιο της δίκης κατά το οποίο κλείνει η υπόθεση για την Κατηγορούσα Αρχή σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας. Η απόφαση για απαλλαγή και αθώωση σ΄ αυτό το στάδιο της δίκης πρέπει να έχει αντικειμενικό έρεισμα και το κριτήριο ότι κάθε λογικό Δικαστήριο θα κατέληγε, ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας στο ίδιο συμπέρασμα. (Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Κόκου Αριστοτέλους & άλλων, ανωτέρω). Είχα την ευκαιρία, κατά το διάλειμμα, να μελετήσω το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Δεν κρίνω σκόπιμη την επανάληψη της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου αφού θεωρώ ότι το σημείο στο οποίο κρίνεται το υπό συζήτηση θέμα είναι τόσο ξεκάθαρο που καθιστά άξιο απορίας όχι μόνο το γεγονός της προώθησης της παρούσας σε ακρόαση αλλά και το γεγονός ακόμη της καταχώρησης τέτοιας δίωξης. Από την προσκομισθείσα μαρτυρία διαπιστώνεται η παντελής απουσία μαρτυρίας αναφορικά με συστατικό στοιχείο του υπό κρίση αδικήματος και συγκεκριμένα της μη ύπαρξης συναίνεσης του ιδιοκτήτη. Η απόκτηση κατοχής αντικειμένου χωρίς τη συναίνεση του ιδιοκτήτη αποτελεί βασικό συστατικό στοιχείο του αδικήματος. Ελλείψει γνώσης περί του ιδιοκτήτη των επιδίκων καλωδίων πως, διερωτάται κανείς, μπορεί να συναχθεί μη ύπαρξη συναίνεσης από αυτόν. Αξίζει να σημειώσει κανείς ότι ακόμη και στην κλοπή με ανεύρεση ο νόμος απαιτεί ότι κατά το χρόνο της ανεύρεσης αυτός που βρήκε το αντικείμενο πρέπει να πιστεύει ότι ο ιδιοκτήτης μπορεί να ανακαλυφθεί με εύλογα διαβήματα. Ούτε κάτι τέτοιο θα μπορούσε να ισχύσει στην παρούσα περίπτωση. Η παρούσα υπόθεση είναι ποινική και η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που τη συνιστά, βαρύνει εξ ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή. Κατά συνέπεια δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι. Κενά αναφορικά με την ύπαρξη των πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη (βλέπε Λοίζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 363). Στην παρούσα δε περίπτωση, αξιοπρόσεχτο είναι το ότι όχι μόνο δεν υφίσταται τέτοια μαρτυρία αλλά το άγνωστο του ιδιοκτήτη (με καταλυτικές για την υπόθεση συνέπειες) τίθεται στις λεπτομέρειες του αδικήματος. Δηλαδή από μόνη της η κατηγορούσα αρχή ουσιαστικά δέχεται το αβάσιμο της κατηγορίας. Ελλείψει συνεπώς μαρτυρίας ως ανωτέρω αναλύεται θεωρώ ότι παρέλκει η αναγκαιότητα εξέτασης οποιουδήποτε άλλου θέματος που αφορά την παρούσα, αφού με βάση τα όσα ανέφερα καθίσταται εμφανές ότι το να κληθούν οι κατηγορούμενοι να παρουσιάσουν την υπεράσπισή τους στην προσαπτόμενη κατηγορία, υπό τας περιστάσεις, με μόνο σκοπό την επιβεβαίωση των κενών της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής, δεν θα εξυπηρετούσε οποιαδήποτε αρχή δικαίου. Κρίνοντας ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων επαρκώς ώστε να υποχρεούνται να προβάλουν την υπεράσπισή τους στην προσαπτόμενη κατηγορία, η κατηγορία απορρίπτεται και οι κατηγορούμενοι αθωώνονται και απαλλάσσονται από αυτή. (Υπ) .......... Μ. Αμπίζας, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΧΡΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο