← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Παντελής Παντελή, Αρ. Υπόθεσης: 22826/06, 13 Μαρτίου, 2008

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Παντελής Παντελή, Αρ. Υπόθεσης: 22826/06, 13 Μαρτίου, 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2008:B41 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Παπαδοπούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 22826/06 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν Παντελής Παντελή Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 13 Μαρτίου,

  1. Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Έλενα Θεοδότου Για τον Κατηγορούμενο: κα Χρύσω Παπανδρέου Κατηγορούμενος παρών. ΠΟΙΝΗ Ο Κατηγορούμενος μετά από παραδοχή βρέθηκε ένοχος στις ακόλουθες κατηγορίες: 1η Κατηγορία: Χρήση μηχανοκίνητου οχήματος χωρίς ασφαλιστήριο υπέρ τρίτου 2η Κατηγορία: Πλαστογραφία πιστοποιητικού ασφάλειας μηχανοκίνητου οχήματος 3η Κατηγορία: Χρήση πλαστογραφημένου πιστοποιητικού ασφάλισης μηχανοκίνητου οχήματος. Τα γεγονότα, όπως εκτέθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή και δεν αμφισβητήθηκαν από την Υπεράσπιση, έχουν ως ακολούθως: Κατά την 27.5.2004 και περί ώρα 12.55 ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΥΗ 764 στην Λεωφ. Αρχ. Μακαρίου Γ' στα Λατσιά, και ενεπλάκη σε ατύχημα. Κατά την διερεύνηση του ατυχήματος προέκυψε ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε χωρίς ασφάλεια. Αυτός, όμως, ισχυρίστηκε στην Αστυνομία ότι είχε ασφάλεια. Σε μεταγενέστερο στάδιο, ο Αστυφύλακας 814 Α. Σιαλής τον αναζήτησε ώστε να προσκομίσει το ασφαλιστικό συμβόλαιο. Στις 4.6.2004 ο Κατηγορούμενος προσκόμισε στον Αστυνομικό Σταθμό φωτοτυπία καλυπτικού σημειώματος (cover note) σε σχέση με την περίοδο που έλαβε χώρα το ατύχημα. Λόγω του ότι ο Μ.1 είχε αμφιβολίες περί της αυθεντικότητας του σημειώματος αυτού, διερεύνησε το θέμα μέσω της ασφαλιστικής εταιρείας, η οποία και προσκόμισε στην Αστυνομία αντίγραφο του πραγματικού σημειώματος. Σε αυτό, όμως, αναφερόταν ότι η ημερομηνία έναρξης της κάλυψης ήταν η 3.6.2004 και όχι η 3.5.2004 που αναφερόταν επί της φωτοτυπίας που είχε προσκομίσει ο Κατηγορούμενος. Από περαιτέρω έρευνες προέκυψε ότι ο Κατηγορούμενος, την 30.5.2004, είχε αποταθεί στην ασφαλιστική εταιρεία για έκδοση καλυπτικού σημειώματος, το οποίο και εξεδόθη στις 3.6.
  2. Στις 4.6.2004 παρουσίασε το αλλοιωμένο φωτοαντίγραφο στην Αστυνομία. Ο Κατηγορούμενος κατηγορήθηκε γραπτώς και παραδέχθηκε ενοχή. Δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες, ενώ έχει 3 βαθμούς ποινής. Η κα Παπανδρέου στην αγόρευση της προς μετριασμό της ποινής υιοθέτησε το περιεχόμενο της Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας, και ανέφερε ότι πρόκειται για μία ιδιόρυθμη κατάσταση, αφού ο Κατηγορούμενος είναι διαζευγμένος και πατέρας ενός ανηλίκου παιδιού. Σε σχέση με τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, η ευπαίδευτος συνήγορος ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος είναι μηχανικός αυτοκινήτων στο γκαράζ του πατέρα του, και συνήθως καλύπτονται από ασφάλεια όλα τα αυτοκίνητα. Είχε τρία αυτοκίνητα που ήταν ασφαλισμένα, αλλά εκ παραδρομής η ασφαλιστική κάλυψη σε σχέση με το ΥΗ 764 δεν είχε ανανεωθεί. Κάποιος πελάτης του Κατηγορούμενου τον ειδοποίησε να προσέλθει προς βοήθεια του, και ο Κατηγορούμενος πήρε το συγκεκριμένο αυτοκίνητο. Αφού ενεπλάκη σε ένα μικρό ατύχημα, ο ίδιος ο Κατηγορούμενος τηλεφώνησε στην Αστυνομία, και μετά διαπιστώθηκε ότι δεν είχε ασφάλεια. Κατά τον επίδικο χρόνο ο Κατηγορούμενος βρισκόταν κάτω από συναισθηματική φόρτιση, αφού πάσχει από κατάθλιψη, είχε αφαιρέσει το ένα του μάτι και αντιμετώπιζε προβλήματα τόσο στον γάμο του όσο και σε άλλους τομείς της ζωής του. Από φόβο μήπως δημιουργηθεί «Δικαστηριακό πρόβλημα», όπως το ανέφερε η συνήγορος, ο Κατηγορούμενος προχώρησε στην διάπραξη των αδικημάτων. Πίστευε, εισηγήθηκε, ότι με αυτόν τον τρόπο θα γλύτωνε από την ταλαιπωρία του να δικαστεί για την έλλειψη ασφάλειας. Η δε πλαστογραφία της ασφαλιστικής κάλυψης ήταν άνευ πρακτικής σημασίας, αφού θα πλήρωνε ούτως ή άλλως τις ζημιές, αλλά εν πάση περιπτώσει δεν έφερε ευθύνη για το ατύχημα. Η συνήγορος προσκόμισε ιατρικές βεβαιώσεις των Δρων Όξινου και Μικελλίδη, σύμφωνα με τις οποίες παρουσιάζει κατάθλιψη και άλλα ψυχολογικά προβλήματα. Αναφορά έκανε η ευπαίδευτος συνήγορος και στον χρόνο που έχει παρέλθει από την διάπραξη των αδικημάτων, αφού, όπως επεσήμανε, παρά το γεγονός ότι τα αδικήματα διαπράχθησαν τον Μαΐο 2004, εν' τούτοις η πρώτη φορά που ο Κατηγορούμενος κλήθηκε να παρουσιάστεί στο Δικαστήριο ήταν η 18.4.2007, ήτοι τρία χρόνια αργότερα. Επεσήμανε το λευκό του ποινικό μητρώο, την μεταμέλεια του καθώς και την άμεση παραδοχή του. Τελειώνοντας, η κα Παπανδρέου εισηγήθηκε ότι σε περίπτωση που το Δικαστήριο κρίνει ότι η πρέπουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης, αυτή θα πρέπει να ανασταλεί λόγω των προσωπικών του συνθηκών. Ζήτησε, περαιτέρω, όπως μην επιβληθεί στέρηση της άδειας οδήγησης του Κατηγορούμενου, λόγω του ότι ως μηχανικός αυτοκινήτων χρειάζεται αυτήν για την εργασία του. Το Γραφείο Ευημερίας ετοίμασε Έκθεση σε σχέση με τον Κατηγορούμενο στην οποία γίνεται εκτενής αναφορά στις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συνθήκες του. Όπως αναφέρεται σε αυτήν ο Κατηγορούμενος είναι ηλικίας 38 ετών και είναι παντρεμένος, ενώ έχει και μία θυγατέρα 15 ετών από τον πρώτο του γάμο, με την οποία διατηρεί στενή επικοινωνία. Είναι απόφοιτος της Α' Τάξης Τεχνικής Σχολής, και λόγω προβλημάτων υγείας δεν υπηρέτησε στην Εθνική Φρουρά. Συγκεκριμένα ο Κατηγορούμενος παρουσιάζει πρόβλημα όρασης από 13 ετών, ενώ προ 4 ετών απώλεσε το αριστερό του μάτι σε καβγά, και τοποθετήθηκε πλαστικό στην θέση αυτού. Έκτοτε, παρουσίασε κατάθλιψη με αποτέλεσμα να εισαχθεί 4 φορές στην Ψυχιατρική Πτέρυγα του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Σήμερα αναφέρει ότι παρουσιάζει βελτίωση, ενώ αναγκάστηκε να αναλάβει εξ' ολοκλήρου την επιχείρηση του πατέρα του λόγω ασθένειας αυτού, πράγμα το οποίο τον ανάγκασε να συνέλθει. Λόγω του ότι δεν μπορεί να οδηγεί, η κοινωνική του ζωή είναι πολύ ήρεμη. Θα εξετάσω πρώτα την 2η Κατηγορία. Το άρθρο 37

(2)(α) του περί Υποχρεωτικής Ασφάλισης Νόμου 96
(1)/00 αναφέρει τα ακόλουθα: «
(2)Πρόσωπο το οποίο με πρόθεση να εξαπατήσει (α) Πλαστογραφεί, αλλάζει, παραποιεί ή καταστρέφει οποιοδήποτε πιστοποιητικό ασφάλισης ή οποιοδήποτε άλλο πιστοποιητικό ή έγγραφο που εκδόθηκε βάσει του Νόμου αυτού είναι ένοχο αδικήματος και υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα τρία έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τα € 5.125,00 ή και τις δύο ποινές της φυλάκισης και χρηματικής ποινής». Το αδίκημα είναι ιδιαίτερα σοβαρό, αφού εμπεριέχει το στοιχείο του δόλου. Δεν μπορώ να παραγνωρίσω το ότι ο Κατηγορούμενος, ενσυνείδητα, και με σκοπό την παραπλάνηση της Αστυνομίας και την αποφυγή Δικαστικής υπόθεσης, προχώρησε στην αλλοίωση ασφαλιστικού σημειώματος. Η όλη διάπραξη του αδικήματος καταδεικνύει δε προγραμματισμό, αφού ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι υπήρχε σε ισχύ ασφαλιστική κάλυψη από την 27.5.2004 όταν επεσυνέβη το ατύχημα, αποτάθηκε στην ασφαλιστική εταιρεία για έκδοση του σημειώματος στις 30.5.2004, και αφού αυτό εξεδόθη στις 3.6.2004, το αλλοίωσε και το παρουσίασε στην Αστυνομία στις 4.6.2004. Δεν πρόκειται, συνεπώς για την αυθόρμητη και άσκεφτη πράξη της στιγμής, αλλά για το αποτέλεσμα ενός συνειδητού προγραμματισμού. Ούτε και μπορώ να συμφωνήσω με την ευπαίδευτο συνήγορο για τον Κατηγορούμενο ότι η αλλοίωση και πλαστογραφία του καλυπτικού σημειώματος ήταν άνευ πρακτικής σημασίας, αφού ο Κατηγορούμενος είχε εμπλακεί σε ατύχημα με τρίτο πρόσωπο, το οποίο επίσης θα επηρεάζετο από την ύπαρξη ή μη ασφαλιστικής κάλυψης. Σε σχέση δε με την 1η Κατηγορία και την ανυπαρξία ασφαλιστικής κάλυψης παραπέμπω στην απόφαση Ηλίας Σ. Πουλλής ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 6835, ημερ. 25.1.2000, όπου αναφέρθηκε ότι οι σοβαρές επιπτώσεις για τα θύματα δυστυχημάτων από ανασφάλιστη χρήση οχήματος καθιστούν το αδίκημα σοβαρό. Σε μια εποχή μάλιστα που τα ατυχήματα αυτά βρίσκονται σε συνεχή άνοδο. Σε περίπτωση που δεν υπάρχουν ειδικοί λόγοι περί του αντιθέτου, πράγμα που αποτελεί υποχρέωση του Κατηγορουμένου να φέρει εις προσοχήν του Δικαστηρίου, επιβάλλεται η στέρηση της άδειας οδήγησης για περίοδο όχι μικρότερη των έξι μηνών. Η επιβολή ποινής είναι ένα πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου αφού απαιτείται η εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης από την μία, και η εξατομίκευση της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη από την άλλη. Στα πλαίσια αυτά, θα συμφωνήσω ότι οι προσωπικές συνθήκες του Κατηγορούμενου καθιστούν την περίπτωση του ιδιάζουσα. Δεν μπορώ να παραγνωρίσω το γεγονός ότι αυτός, λίγο χρόνο πριν από την διάπραξη των αδικημάτων, είχε χάσει το αριστερό του μάτι, και υποβλήθηκε σε διαδικασία τοποθέτησης πλαστικού, πράγμα το οποίο και τον επηρέασε πολύ ψυχολογικά. Στην υπόθεση Ιωάννου ν. Δημοκρατίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 200 αναφέρεται ότι η Νομολογία μας αναγνωρίζει ότι η συναισθηματική φόρτιση μπορεί να αποτελέσει μετριαστικό παράγοντα. Υπ' όψιν μου λαμβάνω επίσης το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου, καθώς και το ότι αυτός παραδέχθηκε άμεσα όταν κατηγορήθηκε. Ιδιαίτερη βαρύτητα, όμως, έχει η καθυστέρηση της Κατηγορούσας Αρχής να προωθήσει την παρούσα υπόθεση. Συγκεκριμένα, ο Κατηγορούμενος κλήθηκε για πρώτη φορά να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο την 18.4.2007, σχεδόν τρία χρόνια μετά από την διάπραξη των αδικημάτων. Σημειώνω ότι δεν αναφέρθηκε κανένα λόγος εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής για την καθυστέρηση αυτή. Παραπέμπω σε απόσπασμα από την απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδη
(1993)2 Α.Α.Δ. 355: «Έχει νομολογηθεί ότι η πάροδος αρκετού χρόνου από τη διάπραξη του αδικήματος είναι στοιχείο ουσιώδες που λαμβάνεται υπόψη στην επιβολή της ποινής, δηλαδή αν θα επιβληθεί ποινή φυλάκισης. Εκτός στις περιπτώσεις που θεωρείται απόλυτα αναγκαίο, είναι ανεπιθύμητη η επιβολή ποινής φυλάκισης μετά από παρέλευση μακρού χρόνου από την ημέρα της διάπραξης του αδικήματος - (βλ. Μεταξύ άλλων, Γενικός Εισαγγελέας ν. Νεοφύτου
(1991)2 Α.Α.Δ. 5, σελ. 10 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Τέλλα
(1991)2 Α.Α.Δ. 71, σελ. 77)». Των όσων αναφέρονται πιο πάνω, αλλά ιδιαίτερα λόγω της καθυστέρησης στην προώθηση της υπόθεσης, κρίνω ότι η διακριτική μου ευχέρεια πρέπει να ασκηθεί ώστε να μην επιβληθεί ποινή στερητική της ελευθερίας του Κατηγορούμενου. Δεν μπορεί όμως η εξατομίκευση της ποινής αυτή να οδηγήσει σε παραγνώριση της σοβαρότητας των αδικημάτων, και της ανάγκης για αποτροπή τους. Τούτων δεδομένων, επιβάλλεται στον Κατηγορούμενο στην 1η Κατηγορία ποινή προστίμου €350,
  1. Σημειώνω ότι, στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε η ευπαίδευτος συνήγορος, αναφέρεται ότι ο Κατηγορούμενος δεν μπορεί να οδηγήσει, και συνεπώς δεν μπορώ να δεχθώ την εισήγηση της ευπαιδεύτου συνηγόρου για τον Κατηγορούμενο ότι η άδεια οδήγησης αυτού είναι απαραίτητη. Συναφώς, ο Κατηγορούμενος αποστερείται του δικαιώματος να κατέχει ή λαμβάνει άδεια οδήγησης για περίοδο 6 μηνών από σήμερα. Στην 2η Κατηγορία επιβάλλεται ποινή προστίμου €1.200,
  2. Στην 3η Κατηγορία δεν επιβάλλεται καμία ποινή δεδομένου ότι απορρέει από τα ίδια γεγονότα με την 2η Κατηγορία. €57,00 έξοδα να καταβληθούν από τον Κατηγορούμενο. ....................................... Μαρίνα Παπαδοπούλου Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.