Ταμείο Προνοίας των Εργατοϋπαλλήλων της Οικοδομικής Βιομηχανίας και Συναφών Κλάδων Κύπρου ν. Εργοληπτικής Εταιρείας Α. Ν. Κυρατζής Σία Λτδ κ.α., Αρ. Υ

(2)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 αναφέρει τα ακόλουθα: «

(2)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του εδαφίου

(1)ανωτέρω, πρόσωπο το οποίο, χωρίς εύλογη αιτία προκαλεί με οποιαδήποτε πράξη τη μη εξόφληση επιταγής που εκδόθηκε απ'΄αυτό καθ' οιονδήποτε χρόνο προ ή κατά την ημερομηνία που αυτή κατέστη πληρωτέα, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία χρόνια ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες ή και στις δύο ποινές. Νοείται ότι για τους σκοπούς του εδαφίου αυτού επίκληση της υπεράσπισης της εύλογης αιτίας, δυνατό να γίνει από τον Κατηγορούμενο εφόσον κατά ή πριν από την παρουσίαση της επιταγής για πληρωμή της ο Κατηγορούμενος ως εκδότης παρέθεσε γραπτώς στην Τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε η επιταγή το λόγο ή τους λόγους για τους οποίους δόθηκε εντολή της μη πληρωμής της». Όπως έχει επανειλημμένα αναφερθεί σε αποφάσεις, η πληθώρα υποθέσεων σε σχέση με αδικήματα για επιταγές καταδεικνύει ότι το θέμα κατέστη οικονομική μάστιγα. Παραπέμπω στην απόφαση Νικολάου ν. Rolandos Enterprises Ltd, Ποιν. Εφ. 7853 ημερ. 26.10.2004, όπου αναφέρθησαν τα ακόλουθα: «Δεν θα επαναλάβουμε αυτά που κατά κόρον έχουν ειπωθεί. Να σημειώσουμε μόνο πως για την αντιμετώπιση της πλημμυρίδας των ποινικών υποθέσεων, με κατηγορίες που αφορούν την έκδοση επιταγών χωρίς αντίκρισμα, έχει γίνει ειδικό πρόγραμμα εργασίας των δικαστών ώστε αυτές να εκδικάζονται κατά αποκλειστικότητα από συγκεκριμένο δικαστή κατά επαρχία. Τούτο από μόνο του δεν περιποιεί τιμή στη χώρα μας. Η συνεχιζόμενη παρανομία, που πλήττει άμεσα στις καθημερινές συναλλαγές των ανθρώπων, που αναμένεται να διεξάγονται στη βάση της νομιμότητας και τιμιότητας, πρέπει να σταματήσει, ιδιαίτερα τώρα που η χώρα μας έγινε μέλος της μεγάλης οικογένειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αν συνεχιστεί η συγκεκριμένη παρανομία, τότε βεβαίως και τα Δικαστήρια θα την αντιμετωπίσουν με πιο αυστηρές ποινές. Ενόψει δε της φύσης του αδικήματος και της συχνότητας, που ακόμη παρατηρείται στη διάπραξη του, δεν θα υπάρχει άλλη επιλογή». (βλ. επίσης Σιδέρης Ισιδώρου ν. G.M. Christofi Enterprises Ltd κ.α., Ποιν. Εφ. 6375, ημερ. 16.2.1999). Ιδιαίτερα επιβαρυντικό είναι το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος μέχρι σήμερα έχει καταβάλει μόνο το ποσό των Λ.Κ.250,00 έναντι της επιταγής. Κατά την αγόρευση του προς μετριασμό της ποινής ανέφερε ότι θα ήταν διατεθιμένος να καταβάλλει κάποιο μικρό ποσό μηνιαίως, πράγμα το οποίο φυσικά δεν μπορεί να τύχει εξέτασης στα πλαίσια της παρούσης διαδικασίας. Δεν μπορώ, όμως, να παραγνωρίσω τις ιδιαίτερες προσωπικές συνθήκες του Κατηγορούμενου, τα πενιχρά του εισοδήματα, το ότι είναι πατέρας τεσσάρων μικρών παιδιών, αλλά ειδικότερα τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει τόσο αυτός όσο και η σύζυγος του. Λαμβάνω, επίσης, υπ' όψιν μου τον χρόνο που έχει παρέλθει από την διάπραξη του αδικήματος μέχρι σήμερα. Των πιο πάνω δεδομένων θεωρώ ότι η διακριτική μου ευχέρεια μπορεί να ασκηθεί ώστε να μην επιβληθεί στον Κατηγορούμενο ποινή στερητική της ελευθερίας του. Η εξατομίκευση όμως, αυτή της ποινής δεν πρέπει να οδηγήσει και στην εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος. Συναφώς επιβάλλεται στον Κατηγορούμενο ποινή προστίμου Λ.Κ.700,00. Επιδικάζονται επίσης εναντίον του Κατηγορουμένου τα έξοδα της διαδικασίας όπως αυτά έχουν συμφωνηθεί και δηλωθεί στο Δικαστήριο Λ.Κ.500,00. ....................................... Μαρίνα Παπαδοπούλου Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο