Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ανδρέας Πίππος κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 3972/06, 21 Μαρτίου, 2008

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ανδρέας Πίππος κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 3972/06, 21 Μαρτίου, 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2008:B48 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Ν. Σταύρου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 3972/06 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. 1.Ανδρέας Πίππος 2.Πανίκος Κυλίλης Κατηγορουμένων _______________ 21 Μαρτίου,

1. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Μ. Αβρααμίδου. Για τους Κατηγορούμενους 1 και 2: κ. Χρ.Νεοφύτου Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 είναι παρόντες. Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι κατηγορούμενοι κατηγορούνται ότι στις 30.11.2005 εξύβρισαν τον Κύπρο Σωτηρίου από το Τσέρι, ο μεν κατηγορούμενος 1 με τη φράση "κωλόπαννο" (1η κατηγορία) και ο δε κατηγορούμενος 2 με τη φράση "θα σε γαμήσω" (3η κατηγορία). Επιπλέον ο κατηγορούμενος 2 κατηγορείται ότι στα πλαίσια του ιδίου επεισοδίου επιτέθηκε και προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη στον Σωτηρίου (2η κατηγορία). Τέλος αμφότεροι οι κατηγορούμενοι, πάλι στα πλαίσια του ιδίου επεισοδίου, κατηγορούνται ότι προκάλεσαν ανησυχία (4η κατηγορία). Οι κατηγορούμενοι αρνήθηκαν ενοχή σε όλες τις κατηγορίες και η υπόθεση προσχώρησε σε ακρόαση. Προς απόδειξη της υπόθεσης κατάθεσαν εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής οι Αστ.2438 Μάριος Ξενοφώντος (Μ.Κ.1), Γ/Αστ 3454 Ιωάννα Ανδρέου (Μ.Κ.2), Κύπρος Σωτηρίου (Μ.Κ.3) και Δρ. Ελίνα Ιωάννου (Μ.Κ.4). Από πλευράς Υπεράσπισης έδωσαν ένορκη μαρτυρία οι δύο κατηγορούμενοι. Η εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής είναι ότι στις 30.11.2005 και περί ώρα 19:30 ο Μ.Κ.3 βρισκόταν στο σπίτι του στο Τσέρι όπου είχε μια συζήτηση με τη σύζυγο του Μαρία Πίππου, που είχε ως αντικείμενο τη διαχείριση της περιουσίας τους, ζήτημα ιδιαιτέρως επίκαιρο ενόψει του επικείμενου διαζυγίου τους. Σε κάποια στιγμή και ενώ ο ίδιος είχε αποσυρθεί στο δωμάτιο του χωρίς να δημιουργήσει οποιονδήποτε πρόβλημα, άκουσε τη σύζυγο του να μιλά με κάποιο στο τηλέφωνο και να ζητά βοήθεια. Μετά πάροδο πέντε λεπτών εξήλθε της οικίας και κάθισε στο αυτοκίνητο του το οποίο ήταν σταθμευμένο ακριβώς απ' έξω. Τότε είδε τον κατηγορούμενο 1 αδελφό της συζύγου του, να καταφθάνει στο μέρος, να τον πλησιάζει και να ανοίγει την πόρτα του αυτοκινήτου. Ο κατηγορούμενος 1 άρχισε να φωνάζει, να τον απειλεί και να τον βρίζει, μεταξύ άλλων και με τη φράση "κωλόπαννο". Τότε ο ίδιος εξήλθε του αυτοκινήτου και κατευθύνθηκε προς το κάγκελο της οικίας του με σκοπό να απαγορεύσει την είσοδο στον κατηγορούμενο
2. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, χωρίς καλά - καλά να καταλάβει τι γινόταν, από το πλάι όπως στεκόταν, ήρθε ο σύγαμπρος του κατηγορούμενος 2 και του κατάφερε ένα δυνατό κτύπημα (γροθιά) στο λαιμό. Ο ίδιος τότε άρπαξε τα χέρια του κατηγορούμενου 2 και ο τελευταίος τον εξύβρισε με τη φράση "θα σε γαμήσω". Έπειτα επενέβη και τους χώρισε ο κατηγορούμενος
3. Ο ίδιος μη θέλοντας να δώσει συνέχεια στο επεισόδιο, μπήκε στο αυτοκίνητο του και αναχώρησε. Κατευθύνθηκε προς τον αστυνομικό σταθμό Λακατάμειας όπου κατήγγειλε το όλον περιστατικό. Η Αστυνομία με τη σειρά της τον παρέπεμψε στο Νοσοκομείο όπου τον εξέτασε η ιατρός Μ.Κ.4 και διέγνωσε "εκδορές στην τραχηλική χώρα". Η εκδοχή της Υπεράσπισης ως εξεφράσθη δια στόματος των δύο κατηγορουμένων είναι πως όντως συνάντησαν τον Μ.Κ.3 κατά τον αναφερθέντα χρόνο και στον αναφερθέντα τόπο, αλλά σε καμία περίπτωση δεν προκάλεσαν ανησυχία, ούτε και εξύβρισαν τον Μ.Κ.3, ούτε και τον κτύπησε ο κατηγορούμενος
4. Αυτό που πραγματικά συνέβη είναι πως ο Μ.Κ.3 μόλις τους αντίκρισε τους ρώτησε τι γυρεύουν εκεί. Ο ίδιος του απάντησε ότι ήρθε να δει την αδελφή του και ο κατηγορούμενος 2 (ο οποίος συνοδευόταν από τον γιο του), του απάντησε ότι ήρθε να παραλάβει την κόρη του η οποία βρισκόταν εντός του σπιτιού, μαζί με την ξαδέλφη της, κόρη της Μαρίας Πίππου. Ο ίδιος τότε αντέδρασε λέγοντας τους ότι δεν θα επέτρεπε σε κανένα να εισέλθει εντός του σπιτιού. Έπειτα όρμισε στον κατηγορούμενο 2 με αποτέλεσμα οι δύο άντρες να πιαστούν στα χέρια. Ο κατηγορούμενος 1 επενέβη και τους χώρισε. Αυτό ήταν το όλο περιστατικό και τίποτε πέραν τούτου. Αναχωρώντας δε από το μέρος ο Μ.Κ.3 τους απείλησε ότι θα τους κανονίσει. Ως γίνεται κατανοητό από την προαναφερθείσα καταγραφή των εκατέρωθεν εκδοχών, η υπόθεση δεν παρουσιάζει σπουδαία νομικά ζητήματα προς επίλυση αλλά αποτελεί απλώς περίπτωση που θα κριθεί στην αξιοπιστία των μαρτύρων. Έτσι χωρίς περαιτέρω χρονοτριβή έρχομαι απευθείας στο ζητούμενο. Οι αστυνομικοί Μ.Κ.1 και 2 σε γενικές γραμμές μου προξένησαν καλή εντύπωση και έτσι αποδέχομαι τη μαρτυρία τους. Τούτου λεχθέντος δεν είμαι διατεθειμένος να προσδώσω οποιαδήποτε βαρύτητα ή αποδεικτική αξία στην αναφορά του Μ.Κ.1 ότι συνομίλησε με δύο γειτόνισσες, οι οποίες φέρονται να αναγνώρισαν τον κατηγορούμενο 2 και να είπαν στον μάρτυρα ότι τόσο αυτός όσο και το άλλο πρόσωπο που ήταν στη σκηνή, φώναζαν, απειλούσαν και εξύβριζαν τον Μ.Κ.
5. Ο μάρτυρας ανέφερε πως οι εν λόγω γειτόνισσες δεν ήθελαν να δώσουν μαρτυρία "για ευνόητους λόγους". Κατ' αρχάς θεωρώ πως η Αστυνομία όφειλε να προσπαθήσει να τις μεταπείσει αφού φέρονται ως αυτήκοοι μάρτυρες ενός αρκετά σοβαρού περιστατικό και η μαρτυρία τους σαφώς θα βοηθούσε στην σφαιρική εξιχνίαση της υπόθεσης. Από τη στιγμή όμως που δεν το έπραξε ή εν πάση περιπτώσει δεν το κατάφερε, θεωρώ πως η αναφορά στα λεγόμενα τους, μολονότι κάποιος θα μπορούσε να ισχυρισθεί πως νόμιμα εμφιλοχώρησε στη δίκη ενόψει της αποδοχής πλέον εξ ακοής μαρτυρίας, δεν θα πρέπει να ληφθεί υπόψη καθ' ότι κάτι τέτοιο θα ήταν άκρως επιβαρυντικό και άδικο για τους δύο κατηγορούμενους, οι οποίοι θα βρεθούν κατ' ουσία προ τετελεσμένων γεγονότων, χωρίς να είχαν το δικαίωμα αντίκρουσης, δικαίωμα συνταγματικό και αναφαίρετο. Ούτε βεβαίως είναι περίπτωση που θα αναμένετο από την πλευρά της Υπεράσπισης να ζητήσει την παρουσία τους για σκοπούς αντεξέτασης, αφού ο ίδιος ο Μ.Κ.1 προεξόφλησε πως πρόκειται για πρόσωπα που δεν ήθελαν να αναμειχθούν στην υπόθεση. Σχετικά παραπέμπω στο άρθρο 27 του Περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ.
6. Ο Μ.Κ.3 δεν μου προξένησε καθόλου καλή εντύπωση. Η μαρτυρία του χαρακτηρίζεται από αλαζονεία και υποτίμηση των θέσεων της Υπεράσπισης σε σημείο που έφτασε να αποκαλεί "γελοίες" κάποιες υποβολές που του έγιναν. Πέραν της εν γένει κακής εντύπωσης που μου προξένησε, η μαρτυρία του παρουσιάζει και σημαντικές, εγγενείς αδυναμίες. Συγκεκριμένα ο μάρτυρας αυτός ούτε λίγο ούτε πολύ "εξαφάνισε" ένα πρόσωπο από τη σκηνή του επεισοδίου και δύο πρόσωπα από το σπίτι όπου βρισκόταν αμέσως προηγουμένως. Στην κυρίως εξέταση ανάφερε πως στη σκηνή του επεισοδίου βρίσκονταν μόνο οι δύο κατηγορούμενοι και ο ίδιος ενώ στην αντεξέταση παραδέχθηκε πως παρών στη σκηνή ήταν και ο γιος του κατηγορούμενου
7. Την παρουσία του γιου του κατηγορούμενου 2, ως ο ίδιος ανέφερε, δεν την αποκάλυψε διότι ήθελε να τον προστατέψει ένεκα του ότι ήταν ανήλικος. Φρονώ πως πρόκειται περί περίεργης αντίληψης για το πώς προστατεύονται οι ανήλικοι. Το επιλήψιμο όμως δεν είναι αυτό. Είναι πως ο μάρτυρας ενσυνείδητα και με πλήρη επίγνωση του ψεύδους απέκρυψε την παρουσία ενός ατόμου από τη σκηνή του επεισοδίου. Διερωτώμαι πραγματικά πως είναι δυνατό να αναμένεται από το Δικαστήριο να παραγνωρίσει αυτό το ψεύδος και σαν να μη συνέβη τίποτε, να δώσει πίστη στα όσα άλλα ανέφερε ο μάρτυρας και στηριζόμενο σ' αυτά, να καταδικάσει τους δύο κατηγορούμενους. Φρονώ πως κάτι τέτοιο δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να γίνει. Πέραν των πιο πάνω ο Μ.Κ.3, ίσως για να αποσιωπήσει ή για να αποπροσανατολίσει από τα όσα προηγήθηκαν, δεν αποκάλυψε την παρουσία στο σπίτι της κόρης της γυναίκας του και της κόρης του κατηγορούμενου
8. Αντιθέτως ανέφερε πως στο σπίτι βρισκόταν μόνο ο εξάχρονος γιος τους. Η αναφορά αυτή αποτελεί επιπλέον ένδειξη της ευκολίας με την οποία ήταν διατεθειμένος να καταφύγει στο ψεύδος. Προκύπτει και μια σημαντική ανακολουθία σε σχέση και με τις σωματικές βλάβες του μάρτυρος. Ο ίδιος ανέφερε ότι είναι γροθιά που δέχθηκε στο λαιμό από τον κατηγορούμενο 2 η οποία μάλιστα είχε ως αποτέλεσμα να υποστεί και μωλωπισμό. Η ιατρός Μ.Κ.4 όμως δεν κάνει καμία αναφορά σε μωλωπισμό στην ιατρική της έκθεση ενώ ήταν σαφής στο ότι οι εκδορές που βρήκε στον λαιμό του Μ.Κ.3 δεν μπορεί να προκλήθηκαν από γροθιά. Η φιλότιμη προσπάθεια της Κατηγορούσας Αρχής να καταδείξει ότι ο μωλωπισμός προκλήθηκε την επόμενη του συμβάντος δεν περισώζει την κατάσταση αφού αφενός παραμένει η αναφορά της ιατρού ότι οι εκδορές δεν μπορεί να προκλήθηκαν από γροθιά και αφετέρου ο ίδιος ο μάρτυρας πριν τη διευκρίνιση, εξέφρασε απορία γιατί η ιατρός δεν καταγράφει στην έκθεση της την παρουσία των μωλώπων. Δεν ανέφερε, ότι τούτο ήταν απολύτως λογικό, αφού την επαύριον εμφανίστηκαν οι μώλωπες. Για όλους τους πιο πάνω λόγους απορρίπτω τη μαρτυρία του Μ.Κ.
9. Η ιατρός Μ.Κ.4 μου προξένησε καλή εντύπωση. Η μαρτυρία της όμως αποκομμένη και ασύνδετη με οποιαδήποτε αξιόπιστη μαρτυρία για επίθεση, καθίσταται εκ των πραγμάτων άνευ ουσιαστικής αξίας. Η μέχρι στιγμής αξιολόγηση σφραγίζει την τύχη της υπόθεσης αφού δεν απομένει μαρτυρία προς απόδειξη των κατηγοριών που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι. Υπό αυτή την έννοια παρέλκει η ενδελεχής ενασχόληση με την εκδοχή των κατηγορούμενων. Ωστόσο για σκοπούς πληρότητας και χωρίς πρόθεση να ενδιατρίψει ιδιαίτερα στο ζήτημα, οφείλω νομίζω να αποκαλύψω πως δεν με έπεισε η εκδοχή των κατηγορουμένων. Αυτού λεχθέντος δεν ήταν για τους κατηγορούμενους να αποδείξουν την αθωότητα τους αλλά για την Κατηγορούσα Αρχή να αποδείξει την ενοχή τους. Για τους λόγους που ήδη εξήγησα φρονώ πως απέτυχε να το πράξει και ως εκ τούτου οι κατηγορούμενοι αθωώνονται και απαλλάσσονται σε όλες τις κατηγορίες. (Υπ.) ........... Στ. Ν. Σταύρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο