Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Αχιλλέας Θεοδότου, Αρ. Υπόθεσης: 26961/06, 7 Απριλίου, 2008

(5)και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 όπως τροποποιήθηκαν και του αρ. 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72, όπως τροποποιήθηκε. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε ένα μάρτυρα, τον Ε/ Αστ 5661 Χαράλαμπο Χαραλάμπους. Ο Ε/Αστ. Χαραλάμπους ανέφερε ότι την 22.5.2005 και περί ώρα 18.05 κατήγγειλε τον Κατηγορούμενο για το ότι αυτός οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής KKG 802 στην οδό Αφροδίτης και έκανε χρήση κινητού με τα χέρια. Συγκεκριμένα, ήταν η θέση του Μ.Κ.1 ότι είδε το προαναφερόμενο αυτοκίνητο να έρχεται προς το μέρος του και τον Κατηγορούμενο να κρατά τηλέφωνο στο χέρι του καθώς οδηγούσε. Όταν ο Κατηγορούμενος πληροφορήθηκε ότι θα καταγγελθεί απάντησε «θα πάμε Δικαστήριο». Ο Μ.Κ.1 δεν θυμόταν να αναφέρει τι αυτοκίνητο οδηγούσε ο Κατηγορούμενος, ή πόσοι επέβαιναν επί αυτού. Μετά που ο Κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία με βάση τις διατάξεις του άρθρου 74

(1)(β) του Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 και του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία. Στην μαρτυρία του ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι, κατά τον ουσιώδη χρόνο βρισκόταν σταματημένος σε κόκκινο φανάρι στην οδό Αφροδίτης, και άρα ήταν η θέση του ότι εκείνη την ώρα δεν οδηγούσε. Μιλούσε, όμως, στο κινητό, αλλά κρατούσε αυτό με τον ώμο του και τα χέρια του ήταν στο τιμόνι. Ο Μ.Κ.1 τον είδε που μιλούσε στο τηλέφωνο, και του είπε ότι θα τον καταγγείλει. Εξέφρασε την λύπη του για την Αστυνομία μας. Σε υποβολή που του τέθηκε ότι ενώ οδηγούσε μιλούσε στο τηλέφωνο, ο Κατηγορούμενος απάντησε ότι, αν θεωρείται ότι όταν κάποιος είναι σταματημένος σε φανάρι οδηγεί, τότε συμφωνεί. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η μαρτυρία του Μ.Κ.1 ήταν αυτή ενός ανεξάρτητου μάρτυρα. Παρά το γεγονός ότι υπήρχαν κάποια κενά στην μνήμη αυτού, εν' τούτοις, όπως προέκυψε από την μαρτυρία του Κατηγορούμενου, όντως έλαβε χώρα καταγγελία εκείνη την μέρα και ώρα. Σε σχέση, όμως, με τις λεπτομέρειες διάπραξης του αδικήματος ο Μ.Κ.1 δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί, και συνεπώς θεωρώ ότι οι λεπτομέρειες αυτές έχουν ως τις ανέφερε ο Κατηγορούμενος. Ο Κατηγορούμενος πιστεύω ότι, παρά τον υπερβολικό τρόπο που έδωσε μαρτυρία, ανέφερε τα γεγονότα όπως όντως επεσυνέβησαν. Εν πάση περιπτώσει, η ουσία της υπεράσπισης, όπως προέκυψε, δεν έγκειται στο κατά πόσο ο Κατηγορούμενος έκανε χρήση κινητού, αλλά στο κατά πόσο στον όρο «οδήγηση» περιλαμβάνεται και ο χρόνος που κάποιος είναι σταματημένος σε κόκκινο φανάρι, καθώς και το κατά πόσο όταν κάποιος κρατά το κινητό τηλέφωνο με τον ώμο του, αυτό θεωρείται ότι είναι χρήση τηλεφώνου με τα χέρια, η οποία έχει ως αποτέλεσμα τα χέρια να μην είναι ελεύθερα κατά την οδήγηση. Της πιο πάνω αξιολόγησης δεδομένης αποτελεί εύρημα μου ότι την 22.5.2005 και περί ώρα 18.05 ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής KKG 802 στην οδό Αφροδίτης. Ήταν σταματημένος σε κόκκινο φανάρι και έκανε χρήση κινητού τηλεφώνου, το οποίο και κρατούσε στο αφτί με τον ώμο του, ενώ τα χέρια του ήσαν στο τιμόνι. Όταν πληροφορήθηκε από τον Μ.Κ.1 ότι θα καταγγελθεί ο Κατηγορούμενος απάντησε «Θα πάμε Δικαστήριο». ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Ο Κανονισμός 58

(5)των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 αναφέρει τα ακόλουθα: «Κατά την οδήγηση οι οδηγοί μηχανοκινήτων οχημάτων οφείλουν να λαμβάνουν κάθε αναγκαίο μέτρο ώστε τα χέρια τους να είναι ελεύθερα σε οποιαδήποτε δεδομένη στιγμή για άμεσο, πλήρη και ασφαλή έλεγχο του οχήματος. Ειδικότερα απαγορεύεται η χρήση τηλεφώνου με τα χέρια». Όπως προκύπτει και από την σχετική με το θέμα Νομολογία, υπάρχουν περιπτώσεις όπου ο Νομοθέτης έχει δημιουργήσει αδίκημα αυστηρής ευθύνης. Σε τέτοια αδικήματα η συγκεκριμένη ενέργεια ή παράλειψη αποτελεί το αδίκημα χωρίς να καθίσταται αναγκαία η νοητική κατάσταση του αδικοπραγούντα κατά την τέλεση της ενέργειας ή παράλειψης. Το κατά πόσο δημιουργείται τέτοιας φύσεως αδίκημα, όμως, πρέπει να προκύπτει ξεκάθαρα από το λεκτικό της σχετικής νομοθετικής διάταξης, χωρίς να παραμένει οποιοδήποτε περιθώριο αμφιβολίας σε σχέση με το ποία ενέργεια ή παράλειψη συνιστά το αδίκημα (βλ. Yiannakis Shistris v. Cyprus Tourism Organization,

(1982)2 C.L.R. Criminal Appeal 4307, ημερ. 21.12.1982, Sewage Board v. Anastasia Demosthenous

(1982)2 C.L.R. 252, Ακκελίδου ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 7897 ημερ. 28.4.2005). Στην περίπτωση του Κανονισμού 58

(5)προκύπτει ότι το αδίκημα είναι η χρήση τηλεφώνου με τα χέρια. Είναι δε ενδεικτικό ότι το θέμα διασαφηνίζεται πλήρως με την τελευταία πρόταση του σχετικού Κανονισμού. Συνεπώς, από το λεκτικό της πιο πάνω διάταξης εξάγεται ως συμπέρασμα ότι το αδίκημα διαπράττεται όταν γίνεται χρήση τηλεφώνου με τα χέρια κατά την οδήγηση. Με όλο το σέβας προς τον ευπαίδευτο συνήγορο για τον Κατηγορούμενο, δεν μπορώ να συμφωνήσω με τις εισηγήσεις του. Η οδήγηση περιλαμβάνει όλα τα στάδια κατά τα οποία ο οδηγός αυτοκινήτου, το οποίο έχει αναμμένη την μηχανή του, έχει τον έλεγχο αυτού, και σαφέστατα περιλαμβάνει και τον χρόνο κατά τον οποίο αυτό είναι σε αναμονή σε κόκκινο φανάρι. Επίσης, ο Νομοθέτης θέσπισε τον επίδικο Κανονισμό με σκοπό την προώθηση της ασφαλούς οδήγησης, γι' αυτό και ο σχετικός Κανονισμός κάνει αναφορά στο να είναι ελεύθερα τα χέρια. Όπου οδηγός στερεώνει το τηλέφωνο στο αφτί του χρησιμοποιώντας τον ώμο του, επηρεάζεται σαφώς και η ελεύθερη κίνηση των χεριών του, ανεξαρτήτως εάν αυτά βρίσκονται πάνω στο τιμόνι ή αλλού. Οποιαδήποτε άλλη ερμηνεία του Κανονισμού από τις πιο πάνω, θα οδηγούσε πιστεύω, ουσιαστικά σε καταστρατήγηση των σκοπών του Κανονισμού. Τα ευρήματα του Δικαστηρίου παρατίθενται πιο πάνω, και ακολούθως καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος. ........................................... Μαρίνα Παπαδοπούλου Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο