ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. Γιώργου Χαραλάμπους, Αρ. Υπόθεσης: 3809/06, 15 Απριλίου 2008

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. Γιώργου Χαραλάμπους, Αρ. Υπόθεσης: 3809/06, 15 Απριλίου 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2008:B73 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αμπίζα, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 3809/06 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ - εναντίον - Γιώργου Χαραλάμπους Κατηγορούμενου Ημερομηνία: 15 Απριλίου 2008 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Στ. Χατζηκωνσταντή Για τον Κατηγορούμενο: κος Στ. Στυλιανού Κατηγορούμενος: παρών Π Ο Ι Ν Η Κατόπιν δικής του παραδοχής ο κατηγορούμενος έχει βρεθεί ένοχος, στην προσαπτόμενη κατηγορία, ήτοι της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α΄, δηλαδή 4,8447 γραμμαρίων διαμορφίνης (ηρωίνης). Κατόπιν σχετικού αιτήματος της υπεράσπισης και συγκατάθεσης της κατηγορούσας αρχής στην παρούσα υπόθεση λαμβάνεται υπόψη για σκοπούς επιβολής ποινής και η υπόθεση αρ. 151/07, που αφορά κατηγορία κατοχής 0,1329 γραμμαρίων κάνναβης και κατοχή κοκαΐνης. Περαιτέρω έχει ετοιμαστεί, αναφορικά με τον κατηγορούμενο, κοινωνικοοικονομική έκθεση του γραφείου ευημερίας. Στο Δικαστήριο αναφέρθηκαν τα γεγονότα που αφορούν το υπό κρίση αδίκημα. Συναφώς εξηγήθηκε το πώς βρέθηκε η αναφερόμενη ποσότητα ηρωίνης, το πώς ο κατηγορούμενος επιχείρησε να διαφύγει ανεπιτυχώς για να συλληφθεί και να παραδεχτεί το υπό κρίση αδίκημα. Ο κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Ακούστηκαν επίσης τα γεγονότα της 151/07. Ο κύριος Στυλιανού αναφέρθηκε τόσο στις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου, υιοθετώντας το περιεχόμενο της έκθεσης του γραφείου ευημερίας, εξηγώντας περαιτέρω ότι από δική του προσπάθεια και άλλων προσώπων ο κατηγορούμενος κατάφερε να απεξαρτηθεί από τη χρήση ναρκωτικών. Υπέδειξε περαιτέρω την ημερομηνία τέλεσης του υπό κρίση αδικήματος (έτος 2004) με τις συνθήκες της ζωής του να έχουν σήμερα διαφοροποιηθεί. Τέλος ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος από τις 18/2/2008 εκτίει ποινή φυλάκισης 2½ ετών για άλλο αδίκημα, με εισήγηση όπως η ποινή στην παρούσα ξεκινά από την ημερομηνία επιβολής της και όχι μετά τη λήξη της ήδη επιβληθείσας ποινής. Δεν χρειάζονται πολλά να λεχθούν ως προς τη σοβαρότητα του αδικήματος, σοβαρότητα η οποία αντικατοπτρίζεται και από την προβλεπόμενη ποινή αλλά επίσης και από τη νομολογία και τη φύση του αδικήματος. Ενδεικτικά και μόνο αναφέρομαι στην υπόθεση Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας Π. Ε. 6560 ημερ. 7/8/1998 στην οποία αναφέρεται η ύπαρξη ανάγκης για αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου όταν συγκεκριμένη κατηγορία εγκλημάτων προσλαμβάνει ανησυχητικές διαστάσεις. Η χρήση ναρκωτικών έχει προσλάβει ανησυχητικές διαστάσεις ώστε κατά κανόνα να επιβάλλει την υιοθέτηση αποτρεπτικών ποινών από τα Δικαστήριο. Έχει λεχθεί ότι: «.η χρήση ναρκωτικών έχει ποικιλόμορφα χαρακτηρισθεί ως κοινωνική μάστιγα και ως νάρκη στο θεμέλιο της κοινωνίας. Αποτελούν τα ναρκωτικά κίνδυνο τόσο για τη φυσική όσο και την κοινωνική ευημερία του κοινού. Η έξαρση η οποία παρατηρείται στη χρήση ναρκωτικών καθιστά την αποτροπή κυρίαρχο στοιχείο στον καθορισμό της φύσης της ποινής γεγονός που καθιστά τη φυλάκιση εμφανή επιλογή». Από την άλλη πλευρά όμως έχει τονιστεί ότι ακόμα και όταν επιβάλλεται η πρόσδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή, δεν ατονεί η υποχρέωση για εξατομίκευση της τιμωρίας ώστε να αρμόζει στις συνθήκες του παραβάτη, νοουμένου ότι η εξατομίκευση δεν οδηγεί στην εξουδετέρωση του στοιχείου της αποτροπής που επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά του αδικήματος. (Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Στυλιανού,