Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Κώστα Ρωσταντή, Αρ. Υπόθεσης: 603/07, 6 Μαΐου 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2008:B80 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αμπίζα, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 603/07 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας - εναντίον - Κώστα Ρωσταντή Κατηγορούμενου Ημερομηνία: 6 Μαΐου 2008 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Στ. Ναθαναήλ Για τον Κατηγορούμενο: κος Βρυωνίδης Κατηγορούμενος: παρών Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Ex Tempore Με βάση το κατηγορητήριο, ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της κοινής επίθεσης κατά παράβαση του άρθρου 242 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της προσαπτόμενης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος την 28 Αυγούστου 2006, στο ξενοδοχείο Hilton στη Λευκωσία παράνομα επιτέθηκε κατά του Πόλυ Παναγιώτου από τη Λεμεσό. Ο κατηγορούμενος δεν παραδέχθηκε ενοχή στην προσαπτόμενη κατηγορία. Προς απόδειξη της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής κατέθεσαν δύο ΜΚ, ο Αστ. 3022 Ι. Παπαϊωάννου και ο Αστ. 2176 Ι. Μιχαηλίδης. Κατατέθηκαν επίσης ενώπιον του Δικαστηρίου τα Τεκμήρια 1 και 2 (γραπτή κατηγορία και κατάθεση του κατηγορουμένου αντιστοίχως). Μετά από αυτούς τους ΜΚ τέθηκε από πλευράς κατηγορούσας αρχής αίτημα αναβολής στο οποίο η υπεράσπιση έφερε ένσταση. Για τους λόγους που ανέλυσε το Δικαστήριο στην ενδιάμεσή του απόφαση επί του αιτήματος, το αίτημα απερρίφθη και κατόπιν τούτου η κατηγορούσα αρχή έκλεισε την υπόθεσή της. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή ο συνήγορος του κατηγορούμενου εισηγήθηκε στο Δικαστήριο ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου, και ζήτησε την απόρριψη της προσαπτόμενης κατηγορίας. Παρουσίασε προς τούτο την επιχειρηματολογία του σε συντομία. Σύντομη αλλά προς την αντίθετη εισήγηση ήταν και η λακωνική αναφορά της κυρίας Ναθαναήλ. Για την οριοθέτηση του πλαισίου της διαπίστωσης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης υιοθετήθηκε στην Κύπρο η Αγγλική Πρακτική του 1962 (Practice Direction
(1962)1 All E.R. 448) (Βλέπε Azinas & Another v. The Police
(1981)2 CLR 9, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Στέφανου Χριστοδούλου
(1990)2 ΑΑΔ 133 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Κόκου Αριστοτέλους & άλλων
(1992)2 ΑΑΔ 356). Η απαλλαγή ενός κατηγορούμενου με βάση την έλλειψη στοιχειοθετήσεως εκ πρώτης όψεως υπόθεσης δικαιολογείται μόνο όταν: (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και (β) οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ΄ αυτήν την καταδίκη του κατηγορουμένου. Ο Δικαστής δεν προβαίνει στο στάδιο της δίκης κατά το οποίο κλείνει η υπόθεση για την Κατηγορούσα Αρχή σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας. Η απόφαση για απαλλαγή και αθώωση σ΄ αυτό το στάδιο της δίκης πρέπει να έχει αντικειμενικό έρεισμα και το κριτήριο ότι κάθε λογικό Δικαστήριο θα κατέληγε, ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας στο ίδιο συμπέρασμα. (Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Κόκου Αριστοτέλους & άλλων, ανωτέρω). Είχα την ευκαιρία, κατά το διάλειμμα, να μελετήσω το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Δεν κρίνω σκόπιμη την επανάληψη της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Από την ανάλυση όμως που ακολουθεί μπορεί να αποκαλυφθεί το σκεπτικό του Δικαστηρίου. Η κατηγορία που αποδίδεται στον κατηγορούμενο είναι ότι επιτέθηκε κατά του Πόλυ Παναγιώτου στον συγκεκριμένο χώρο και κατά τον συγκεκριμένο χρόνο. Στο Τεκμήριο 1 (γραπτή κατηγορία) αποδίδεται στον κατηγορούμενο η εν λόγω επίθεση «. κολλώντας το κορμί σου στο κορμί του, σπρώχνοντας τον προς τα πίσω». Από την προσκομισθείσα μαρτυρία διαπιστώνεται, η παντελής απουσία μαρτυρίας αναφορικά με το προσαπτόμενο αδίκημα. Η παρούσα υπόθεση είναι ποινική και η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που τη συνιστά, βαρύνει εξ ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή. Κατά συνέπεια δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι. Κενά αναφορικά με την ύπαρξη των πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη (βλέπε Λοίζου ν. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 363). Ελλείψει συνεπώς μαρτυρίας ως ανωτέρω αναλύεται θεωρώ ότι παρέλκει η αναγκαιότητα εξέτασης οποιουδήποτε άλλου θέματος που αφορά την παρούσα, αφού με βάση τα όσα ανέφερα καθίσταται εμφανές ότι το να κληθεί ο κατηγορούμενος να παρουσιάσει την υπεράσπισή του στην προσαπτόμενη κατηγορία, υπό τας περιστάσεις, με μόνο σκοπό την επιβεβαίωση του κενού της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής, δεν θα εξυπηρετούσε οποιαδήποτε αρχή δικαίου. Κρίνοντας ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου επαρκώς ώστε να υποχρεούται να προβάλει την υπεράσπισή του στην προσαπτόμενη κατηγορία, η κατηγορία απορρίπτεται και ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από αυτή. (Υπ) .......... Μ. Αμπίζας, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΧΡΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο