Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Δημήτρης Κρύφτης, Αρ. Υπόθεσης: 1830/07, 27 Μαϊου, 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2008:B85 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Παπαδοπούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 1830/07 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν Δημήτρης Κρύφτης Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 27 Μαϊου,
- Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Κακούρη Για τον Κατηγορούμενο: κ. Βαρκάρης Κατηγορούμενος παρών. ΠΟΙΝΗ Ο Κατηγορούμενος μετά από παραδοχή βρέθηκε ένοχος στις ακόλουθες Κατηγορίες: 2η Κατηγορία: Χρήση μηχανοκινήτου οχήματος χωρίς ασφαλιστήριο υπέρ τρίτου 3η Κατηγορία: Οδήγηση μηχανοκινήτου οχήματος χωρίς να λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα ώστε τα χέρια του να είναι ελεύθερα, ήτοι χρησιμοποιούσε τηλέφωνο με τα χέρια 4η Κατηγορία: Χρήση μηχανοκινήτου οχήματος χωρίς άδεια κυκλοφορίας 5η Κατηγορία: Απείθεια κατά νομίμων διαταγών, και συγκεκριμένα ότι απείθησε σε διάταγμα που εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στην υπόθεση 14223/05 το οποίο του στερούσε το δικαίωμα της οδήγησης μηχανοκινήτου οχήματος για περίοδο 3 μηνών από 14.4.2006 λόγω συσσώρευσης βαθμών ποινής. Τα γεγονότα, όπως αναφέρθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή και δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση, έχουν ως οι λεπτομέρειες των αδικημάτων. Ο Κατηγορούμενος βαρύνεται με μία προηγούμενη καταδίκη στην υπόθεση 14223/05 ημερομηνίας 14.4.2006 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας για το αδίκημα της χρήσης κινητού τηλεφώνου κατά την οδήγηση, υπόθεση στην οποία του επιβλήθηκε και στέρηση άδειας οδήγησης για περίοδο 3 μηνών λόγω συσσώρευσης βαθμών ποινής. Ο κ. Βαρκάρης, σε μία εμπεριστατωμένη αγόρευση προς μετριασμό της ποινής ανέφερε ότι, η πράξη του Κατηγορούμενου ήταν επιπόλαια, απερίσκεπτη και σοβαρή. Ο Κατηγορούμενος είναι Ανώτερος Υγειονομικός Επιθεωρητής στον Δήμο Αγίου Δομετίου, και πατέρας 2 παιδιών τα οποία σπουδάζουν στο εξωτερικό, τα έξοδα των οποίων και καλύπτει. Τυχόν φυλάκιση του θα έχει ολέθριες συνέπειες τόσο για τον ίδιο τον Κατηγορούμενο, όσο και για τα παιδιά του, αφού υπάρχει πιθανότητα να τον απολύσουν. Επεσήμανε το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορούμενου, και ζήτησε όπως του δοθεί ακόμα μία ευκαιρία. Τελειώνοντας, ο συνήγορος εισηγήθηκε όπως, σε περίπτωση που επιβληθεί ποινή φυλακίσεως, αυτή ανασταλεί. Αναφορά έγινε, επίσης, και στο γεγονός ότι έχουν παρέλθει 2 χρόνια από την διάπραξη του αδικήματος. Στο παρόν στάδιο κρίνω σκόπιμο όπως γίνει αναφορά στα όσα αναφέρονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, και τα οποία θα ληφθούν υπ' όψιν από το Δικαστήριο. Ο Κατηγορούμενος είναι ηλικίας 52 ετών και εργάζεται ως Γεωνομικός Επιθεωρητής στο Δημαρχείο Αγίου Δομετίου. Είναι πατέρας 2 ενήλικων παιδιών τα οποία είναι φοιτητές, και έχει χρέη συνολικού ποσού €210,184.
- Σε σχέση με το αδίκημα εκφράζει ντροπή και μεταμέλεια. Από τις Κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος πιο σοβαρή είναι η 5η Κατηγορία, την οποία και θα εξετάσω πρώτη: Το άρθρο 137 του Ποινικού Κώδικα αναφέρει τα ακόλουθα: «Όποιος ανυπακούει σε διάταγμα, ένταλμα, ή διαταγή που εκδόθηκε από Δικαστήριο, λειτουργό ή πρόσωπο που ενεργεί με οποιαδήποτε επίσημη ιδιότητα και κανονικά εξουσιοδοτημένο για αυτό, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων, εκτός όταν καθορίζεται ρητά κάποια άλλη ποινή ή διαδικασία σε συνάφεια με τέτοια ανυπακοή». Στην υπόθεση Διευθυντή Τμήματος Υπηρεσίας Κοινωνικής Ευημερίας, Έφεση 140, ημερ. 8.2.2002, αναφέρθηκε ότι πρόσωπο εναντίον του οποίου έχει εκδοθεί Δικαστικό διάταγμα οφείλει να συμμορφώνεται με τις πρόνοιες του διατάγματος αυτού. Το αδίκημα της ανυπακοής είναι ιδιαίτερα σοβαρό, αφού πλήττει το θεμέλιο της έννομης τάξης, και η συμμόρφωση σε Δικαστικά διατάγματα είναι αναγκαία προϋπόθεση για την ύπαρξη του κράτους δικαίου. Τούτων δεδομένων, η ποινή που θα επιβληθεί πρέπει να είναι ανάλογη της σοβαρότητας της ανυπακοής. Παραπέμπω περαιτέρω σε απόσπασμα από την υπόθεση Λοϊζου ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 227, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Παρακοή σε διαταγή του Δικαστηρίου πλήττει το θεμέλιο της έννομης τάξης. Η συνέχιση της (παρακοής) τείνει να το ανατρέψει. Ανάλογη με την σοβαρότητα της ανυπακοής είναι και η τιμωρία η οποία επιβάλλεται. Η τιμωρία για τη συνεχιζόμενη παρακοή σε διαταγή του δικαστηρίου είναι κατά κανόνα η φυλάκιση. Όταν επέλθει συμμόρφωση παρέχεται η δυνατότητα για επιεικέστερη αντιμετώπιση του παραβάτη, χωρίς όμως να διαγράφεται η σοβαρότητα του αδικήματος». Η επιβολή ποινής είναι ένα πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου αφού απαιτείται η εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης από την μία, και η εξατομίκευση της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη από την άλλη. Η έκδοση διατάγματος στέρησης της άδειας οδηγήσεως αποτελεί μία ύστατη προσπάθεια του Δικαστηρίου να αλλάξει την οδική συμπεριφορά Κατηγορουμένου, και τα Δικαστήρια οφείλουν να δώσουν ξεκάθαρο μήνυμα ότι ανυπακοή σε διάταγματα τέτοια θα αντιμετωπίζεται σοβαρά. Ο Κατηγορούμενος, με την όλη συμπεριφορά του, επέδειξε πλήρη αδιαφορία για την ύπαρξη Δικαστικού διατάγματος. Οδηγούσε ενώ βρισκόταν σε ισχύ στέρηση, χωρίς ασφάλεια υπέρ κινδύνου τρίτου μέρους, και μάλιστα χρησιμοποιούσε και πάλι τηλέφωνο με τα χέρια, αδίκημα για το οποίο είχε τιμωρηθεί μόλις πριν ενός μηνός από Δικαστήριο, υπόθεση στην οποία του επιβλήθηκε και η σχετική στέρηση άδειας οδήγησης. Τούτων δεδομένων, το είδος της ποινής που θα επιβληθεί δεν μπορεί να είναι άλλο από ποινή στερητική της ελευθερίας. Οι μετριαστικοί παράγοντες στους οποίους αναφέρθηκε ο ευπαίδευτος συνήγορος για τον Κατηγορούμενο, θα ληφθούν υπ' όψιν. Λαμβάνω επίσης υπ' όψιν μου τον χρόνο που παρήλθε από την διάπραξη του αδικήματος μέχρι και σήμερα, αφού τονίσω ότι μεγάλο μέρος της καθυστέρησης προκλήθηκε και από το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος δεν εμφανιζόταν στο Δικαστήριο, με αποτέλεσμα την έκδοση ενταλμάτων συλλήψεως του. Σημειώνω, ειδικά ότι δεν αναφέρθηκε οτιδήποτε ως λόγος για τον οποίο ο Κατηγορούμενος διέπραξε τα υπό αναφορά αδικήματα. Συνεπώς, τα πιο πάνω, δεν μπορούν να επηρεάσουν το είδος της ποινής αλλά απλά το εύρος της. Επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκια, επιβάλλω στον Κατηγορούμενο στην 5η Κατηγορία ποινή φυλάκισης 1 μηνός. Στην 2η Κατηγορία ο Κατηγορούμενος αποστερείται του δικαιώματος να κατέχει ή λαμβάνει άδεια οδήγησης για περίοδο 6 μηνών απο σήμερα, αφού δεν αναφέρθηκαν οποιοιδήποτε ειδικοί λόγοι για να μην στερηθεί η άδεια οδήγησης του. Στις Κατηγορίες 3 και 4 δεν επιβάλλεται καμία ποινή δεδομένης της ποινής φυλακίσεως που επιβλήθηκε στην 5η Κατηγορία. Έχοντας αποφασίσει την επιβολή των πιο πάνω ποινών θα εξετάσω στο στάδιο αυτό κατά πόσο συντρέχουν λόγοι για αναστολή της ποινής φυλακίσεως ως η σχετική εισήγηση του κ. Βαρκάρη. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3 του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε, και το οποίο αναφέρει ότι, όποτε Δικαστήριο επιβάλλει ποινή φυλακίσεως η οποία δεν υπερβαίνει τα τρία έτη, δύναται να διατάξει όπως η ποινή μην εκτελεστεί εκτός αν, διαρκούσης της περιόδου εφαρμογής του διατάγματος, ο καταδικασθείς διαπράξει άλλο αδίκημα το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση, και, μετά από την διάπραξη αυτή, Δικαστήριο διατάξει όπως η αρχική ποινή εκτελεστεί. Το εδάφιο
(2)του εν λόγω άρθρου αναφέρει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου». Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκιας, αλλά το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής, και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Περατικού
(1997)2 Α.Α.Δ. 373). Οι αρχές για αναστολή ποινής φυλακίσεως έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Παραπέμπω ενδεικτικά στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Μελέγκου
(1994)2 Α.Α.Δ. 1, Δημοκρατία ν. Δημητρίου Παντελή
(1974)2 C.L.R. 45, Athanasiou v. Republic
(1978)2 C.L.R. 17, Koukos v. Police
(1986)2 C.L.R. 1, Republic v. Georgiou
(1989)2 Α.Α.Δ. 31, Δημοκρατία ν. Πέπη
(1990)2 Α.Α.Δ. 24, Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος
(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Σάββας Παπαευσταθίου ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 39. Στο μητρώο του Κατηγορουμένου έχει ήδη γίνει αναφορά, όπως και στην σοβαρότητα της Κατηγορίας. Θεωρώ ότι δεν έχει αναφερθεί οτιδήποτε σε σχέση με τις προσωπικές συνθήκες αυτού, το οποίο να δικαιολογεί την αναστολή της ποινής φυλακίσεως, τα όσα δε αναφέρθησαν έχουν ήδη ληφθεί υπ' όψιν στην επιμέτρηση της ποινής. Το ποσό της εγγύησης που κατατέθηκε να επιστραφεί στον Κατηγορούμενο. ....................................... Μαρίνα Παπαδοπούλου Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο