Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ανδρέα Παπαδόπουλου Γιάγκου, Αρ. Υπόθεσης: 918/07, 30 Μαΐου 2008

(1962)1 All E.R. 448) (Βλέπε Azinas & Another v. The Police

(1981)2 CLR 9, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Στέφανου Χριστοδούλου

(1990)2 ΑΑΔ 133 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Κόκου Αριστοτέλους & άλλων

(1992)2 ΑΑΔ 356). Η απαλλαγή ενός κατηγορούμενου με βάση την έλλειψη στοιχειοθετήσεως εκ πρώτης όψεως υπόθεσης δικαιολογείται μόνο όταν: (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και (β) οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ΄ αυτήν την καταδίκη του κατηγορουμένου. Ο Δικαστής δεν προβαίνει στο στάδιο της δίκης κατά το οποίο κλείνει η υπόθεση για την Κατηγορούσα Αρχή σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας. Η απόφαση για απαλλαγή και αθώωση σ΄ αυτό το στάδιο της δίκης πρέπει να έχει αντικειμενικό έρεισμα και το κριτήριο ότι κάθε λογικό Δικαστήριο θα κατέληγε, ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας στο ίδιο συμπέρασμα. (Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Κόκου Αριστοτέλους & άλλων, ανωτέρω). Είχα την ευκαιρία να μελετήσω το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Μια σκιαγράφηση της μαρτυρίας φανερώνει την τοποθέτηση του κάθε ενός από τους ΜΚ αναφορικά με τα γεγονότα και τις ενέργειές του σε σχέση με την παρούσα υπόθεση. Δεν θεωρώ απαραίτητη την παράθεση της μαρτυρίας και ο λόγος θα διαφανεί κατωτέρω. Η κατηγορία που αποδίδεται στον κατηγορούμενο είναι ότι αποπειράθηκε να χορηγήσει βλαβερή ουσία σε ζώο, δηλαδή τοποθετώντας εντός του χωραφιού του κομμάτια από κρέας και τυρί με την ουσία Methomyl, αποπειράθηκε να χορηγήσει την προαναφερθείσα ουσία σε ζώο, με σκοπό να το υποβάλει σε κακομεταχείριση και άσκοπη υπερακαταπόνηση και να επέλθει ο φρικτός θάνατός του. Και ενώ αυτή είναι η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, από την προσκομισθείσα μαρτυρία διαπιστώνεται, η παντελής απουσία μαρτυρίας αναφορικά με τις επιπτώσεις από τυχόν κατανάλωση από ζώο της ουσίας Methomyl. Στο Τεκμήριο 5, το οποίο εκ συμφώνου κατατέθηκε και με την έγκριση του Δικαστηρίου δηλώθηκε ότι το περιεχόμενό του αποτελεί παραδεκτό γεγονός, απλά αναφέρεται η διαπίστωση ύπαρξης τέτοιας ουσίας στο υπό κρίση δείγμα. Όμως αυτό και το ότι αναφέρει επίσης ότι η εν λόγω ουσία είναι καρβαμιδικό φυτοφάρμακο και είναι το δραστικό συστατικό των εμπορικών σκευασμάτων Lannate, Metharin, Lanex κ.α. ουδόλως θέτει σε μαρτυρία τις επιπτώσεις που η προσαπτόμενη κατηγορία αποδίδει ή τις οποιεσδήποτε επιπτώσεις από κατανάλωσή οποιασδήποτε ποσότητάς του. Η δε εισήγηση ότι οι επιπτώσεις κατανάλωσης του σκευάσματος Lannate αποτελούν αντικείμενο δικαστικής γνώσης, με όλο το σέβας, στερείται ερείσματος. Διαπιστώνεται συνεπώς η απουσία συστατικού στοιχείου του αδικήματος. Πέραν και ανεξάρτητα των ως άνω, δεν μου διαφεύγει το γεγονός ότι η περιγραφή από τον ΜΚ3 των γεγονότων απέχει σημαντικά από την αναφορά αυτών στο Δικαστήριο. Πέραν της ανακρίβειας στη σειρά των γεγονότων, στην κατάθεση του ΜΚ3 επισημαίνεται ότι κατά το χρόνο που κρύφτηκε για να παρακολουθήσει, ο κατηγορούμενος έλειπε. Και είναι τότε που κοίταξε και βρήκε το αναφερόμενο κρέας. Στο Δικαστήριο επιχείρησε να ισχυριστεί ότι είδε τον κατηγορούμενο να τοποθετεί το κρέας. Ας σημειωθεί ότι την απουσία του κατηγορουμένου κατά τη διαπίστωση ύπαρξης του κρέατος αναφέρει και ο ΜΚ6 ανατρέποντας τα στο Δικαστήριο λεγόμενα του πατέρα του (ΜΚ3). Ασφαλώς, δεν αξιολογείται η μαρτυρία σε αυτό το στάδιο, όμως, η παρούσα αντίφαση με τον τρόπο που τίθεται καθιστά τη μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής επί του σημείου τόσο αντινομική και στερούμενη πειστικότητας επί του σημείου που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ΄ αυτή την καταδίκη του κατηγορουμένου. Παραμένει η υποψία των ΜΚ3 και 6 αναφορικά με εμπλοκή του κατηγορουμένου. Όμως η παρούσα υπόθεση είναι ποινική και η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που τη συνιστά, βαρύνει εξ ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή. Κατά συνέπεια δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι. Κενά αναφορικά με την ύπαρξη των πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη (βλέπε Λοίζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 363). Ελλείψει συνεπώς μαρτυρίας ως ανωτέρω αναλύεται καθώς επίσης και για τον ανεξάρτητο δεύτερο λόγο που αναλύω ανωτέρω, θεωρώ ότι παρέλκει η αναγκαιότητα εξέτασης οποιουδήποτε άλλου θέματος που αφορά την παρούσα, αφού με βάση τα όσα ανέφερα καθίσταται εμφανές ότι το να κληθεί ο κατηγορούμενος να παρουσιάσει την υπεράσπισή του στην προσαπτόμενη κατηγορία, υπό τας περιστάσεις, με μόνο σκοπό την επιβεβαίωση του κενού της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής, δεν θα εξυπηρετούσε οποιαδήποτε αρχή δικαίου. Κρίνοντας ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου επαρκώς ώστε να υποχρεούται να προβάλει την υπεράσπισή του στην προσαπτόμενη κατηγορία, η κατηγορία απορρίπτεται και ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από αυτή. (Υπ) .......... Μ. Αμπίζας, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΧΡΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο