Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ιωάννη Χαραλάμπους κ.α., Αρ.Υπόθεσης: 3993/06, 30 Μαΐου, 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2008:B90 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Ν. Σταύρου, Ε.Δ. Αρ.Υπόθεσης: 3993/06 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν.
- Ιωάννη Χαραλάμπους
- Ιωάννη Πισσούριου
- Πάρη X"Γεωργίου
- Νικόλα Κωνσταντινίδη Κατηγορουμένων ____________ 30 Μαΐου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Μ. Αβρααμίδου. Για τον κατηγορούμενο 2: κ. Ν. Παπαμιλτιάδους. (Ο κατηγορούμενος 2 είναι παρών). Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η παρούσα απόφαση αφορά αποκλειστικά τον κατηγορούμενο 2 και συγκεκριμένα κατά πόσο θα πρέπει να κληθεί σε απολογία στις κατηγορίες 5, 6, 7 και
- Ο κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει επίσης και την κατηγορία 9 αλλά αυτή την έχει παραδεχθεί σε προγενέστερο στάδιο της διαδικασίας. Η 5η κατηγορία αφορά το αδίκημα της κατοχής ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Β και συγκεκριμένα 188,763 γρ. κάνναβης. Η 6η κατηγορία αφορά την κατοχή των εν λόγω ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια και η 7η κατηγορία την προμήθεια των ναρκωτικών. Η 8η κατηγορία αφορά το αδίκημα του μεσάζοντος στο να προμηθεύσει ο πρώην κατηγορούμενος 1 τους πρώην κατηγορουμένους 3 και 4 με ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β του οποίου όμως δεν διευκρινίζεται ούτε το είδος, ούτε η ποσότητα. Η εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής μπορεί να συνοψισθεί ως εξής: Στις 4.3.2004 ο κατηγορούμενος 2 είχε στην κατοχή του την επίμαχη ποσότητα (188,763 γρ καννάβεως). Την ίδια ημέρα και περί ώρα 19.00 κατόπιν συνεννόησης με τον Μ.Κ.3 (πρώην κατηγορούμενο 1) ο οποίος τότε ήταν χρήστης ναρκωτικών, επισκέφθηκε το φυλάκιο όπου ο τελευταίος υπηρετούσε ως στρατιώτης και τον προμήθευσε το σύνολο της επίμαχης ποσότητας. Ο Μ.Κ.3 διαπίστωσε ότι η προμηθευθείσα ποσότητα υπερέβαινε κατά πολύ τις προσωπικές του ανάγκες και έτσι κάλεσε τον κατηγορούμενο 2 να επιστρέψει για να την παραλάβει. Αντ' αυτού ο κατηγορούμενος 2 του είπε ότι θα τον επισκεπτόταν ο πρώην κατηγορούμενος 3 Πάρης Χατζηγεωργίου και του ζήτησε να παραδώσει στον τελευταίο συγκεκριμένη ποσότητα ναρκωτικών έναντι ποσού £
- Ο Μ.Κ.3 εισάκουσε στην υπόδειξη και πράγματι κατόπιν που τον επισκέφθηκε ο πρώην κατηγορούμενος 3, του παρέδωσε συγκεκριμένη ποσότητα ναρκωτικών, η οποία προερχόταν από την μεγαλύτερη ποσότητα που του είχε προμηθεύσει προηγουμένως ο κατηγορούμενος
- Ως αντάλλαγμα ο πρώην κατηγορούμενος 3 του έδωσε όχι £50 αλλά £
- Κατά την αποχώρηση όμως του τελευταίου από το φυλάκιο, ανακόπηκε από την αστυνομία η οποία στη συνέχεια επέδραμε και στο φυλάκιο όπου βρήκε σε όρυγμα, μεταξύ άλλων, και την εναπομείνασαν ποσότητα των ναρκωτικών. Ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει η μαρτυρία τριών προσώπων. Του αρχιαστυφύλακα 1795 Μ. Μιλτιάδους (Μ.Κ.1), του αστυφύλακα 100 Γ. Λουκαΐδη (Μ.Κ.2) και του Ιωάννη Χαραλάμπους (Μ.Κ.3 πρώην κατηγορούμενου 1). Ο Μ.Κ.1 υιοθετώντας τη γραπτή του κατάθεση (Έγγραφο 1), αναφέρθηκε σε όλο το φάσμα των γεγονότων καταθέτοντας και τα οκτώ τεκμήρια της υπόθεσης, άλλα συναινετικά και άλλα κατόπιν ενστάσεως από την Υπεράσπιση. Τα τεκμήρια αυτά είναι τα εξής: Τεκμήριο 1: Καφέ σφραγισμένος φάκελος ο οποίος, σύμφωνα με τα αναγραφόμενα περιέχει ξηρή φυτική ύλη που βρέθηκε στην κατοχή του Πάρη Χατζηγεωργίου, μαζί με το περιεχόμενο του. Τεκμήριο 2: Καφέ σφραγισμένος φάκελος ο οποίος, σύμφωνα με τα αναγραφόμενα περιέχει ένα τεμάχιο αλουμινόχαρτου που έχει μέσα ξηρή φυτική ύλη, μαζί με το περιεχόμενο του. Τεκμήριο 3: Καφέ σφραγισμένος φάκελος ο οποίος, σύμφωνα με τα αναγραφόμενα περιέχει ζυγαριά ακριβείας μάρκας Τάνιτα χρώματος μαύρου. Τεκμήριο 4: Έντυπο Αστ.161 με αριθμό εργαστηρίου 849/
- Τεκμήριο 5: Έκθεση Εξέτασης Κρατικού Χημείου ημερ. 17.3.05 συνταχθείσα από τη Μαρία Αυξεντίου. Τεκμήριο 6: Έντυπο Δήλωσης Επιστροφής Αστυνομικών Τεκμηρίων ημερ. 31.3.
- Τεκμήριο 7: Ανακριτική κατάθεση του κατηγορουμένου
- Τεκμήριο 8: Γραπτή κατηγορία του κατηγορουμένου
- Ο Μ.Κ.2 υιοθετώντας και αυτός τη γραπτή του κατάθεση (Έγγραφο 2) αναφέρθηκε στα περί ανακοπής και σύλληψης του Πάρη Χατζηγεωργίου τη στιγμή που ο τελευταίος αναχωρούσε από το φυλάκιο. Ο Μ.Κ.3 περίγραψε την εμπλοκή του στην όλη υπόθεση και τον τρόπο που κατά τον ίδιο διαδραματίσθηκαν τα γεγονότα. Η δική του εκδοχή ταυτίζεται εν πολλοίς με τη γενικότερη εκδοχή της Κατηγορούσα Αρχής ως την έχω καταγράψει ανωτέρω. Μετά το πέρας της μαρτυρίας του Μ.Κ.3 η Κατηγορούσα Αρχή έκλεισε την υπόθεση της. Κατόπιν τούτου, ο συνήγορος Υπεράσπισης κ. Παπαμιλτιάδους χαρακτήρισε τη μαρτυρία του Μ.Κ.3 μολυσμένη με αλλότρια κίνητρα καλώντας το Δικαστήριο ως εκ τούτου να την απορρίψει συλλήβδην και να μη καλέσει τον κατηγορούμενο 2 σε απολογία. Στον αντίποδα η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής κα Αβρααμίδου απέρριψε τα όσα καταλογίστηκαν στον Μ.Κ.
- Τουναντίον στη βάση ακριβώς αυτής της μαρτυρίας αλλά και της υπόλοιπης, η οποία υπενθύμισε, δεν αξιολογείται σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας, ζήτησε όπως ο κατηγορούμενος 2 κληθεί σε απολογία. Σύμφωνα με το άρθρο 74
(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, ο κατηγορούμενος σ΄ αυτό το ενδιάμεσο στάδιο της διαδικασίας καλείται σε απολογία μόνο όταν η προσαχθείσα από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής μαρτυρία, κρινόμενη αντικειμενικά στο απόλυτο απόγειο της, δημιουργεί εκ πρώτης όψεως ενοχή του κατηγορουμένου. Αν όμως από την αντικειμενική θεώρηση της μαρτυρίας προκύψει (α) ότι δεν στοιχειοθετούνται τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος ή (β) ότι η μαρτυρία έχει κλονισθεί σε τέτοιο μεγάλο βαθμό ως αποτέλεσμα της αντεξετάσεις ή είναι τόσο έκδηλα αβάσιμη ή αντινομική που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να καταλήξει σε εύρημα ενοχής στηριζόμενη σ' αυτή, η δίκη διακόπτεται και ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου
(1992)2 Α.Α.Δ. 133, Γενικός Εισαγγελέας ν. Χρίστου
(2001)2 Α.Α.Δ. 456, Αποστόλου ν. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 614 και Νικολαΐδης ν. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 271). Σε ότι αφορά την ποιότητα της προσκομισθείσας μαρτυρίας υπό την έννοια της αξιοπιστίας των μαρτύρων, που είναι βασικά και το ζήτημα που ήγειρε η Υπεράσπιση ειδικά σε σχέση με τον Μ.Κ.3, έχω την άποψη πως δεν προκύπτει οτιδήποτε το επιλήψιμο. Οι χαρακτηρισμοί και γενικά τα θέματα που ήγειρε ο συνήγορος Υπεράσπισης προαπαιτούν υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα, εγχείρημα το οποίο γίνεται στο τέλος της δικαστικής διαδικασίας και όχι σ' αυτό το ενδιάμεσο στάδιο. Αντικρίζοντας αντικειμενικά και μόνο τη δοθείσα μαρτυρία, δεν βρίσκω να υπάρχουν στους κόλπους της τέτοιες αντιφάσεις και/ή αντινομίες που να καθιστούν επιβεβλημένη τη διακοπή της δίκης γι' αυτόν και μόνο τον λόγο. Επομένως η εισήγηση σε αυτό το πλαίσιο απορρίπτεται. Παρόλα ταύτα το θέμα δεν τελειώνει εκεί. Το Δικαστήριο έχει την αυτεπάγγελτη υποχρέωση να προχωρήσει και να εξετάσει και την άλλη προϋπόθεση που αφορά τα συστατικά στοιχεία των υπό εξέταση αδικημάτων. Ιδιαιτέρως δε χρήζει εξέτασης το κατά πόσο υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου συμπαγής και στέρεα μαρτυρία που να αφορά το κορυφαίο συστατικό στοιχείο όλων των κατηγοριών, αν δηλαδή τα τεκμήρια 1 και 2 είναι πράγματι φάρμακα τάξεως Β, αν η ποσότητα είναι αυτή που αναγράφεται στο κατηγορητήριο και αν πρόκειται για τα σκευάσματα, που στη μεν περίπτωση των κατηγοριών 5, 6 και 7 βρέθηκαν στην κατοχή του Μ.Κ.3 και στη δε περίπτωση της κατηγορίας 8 βρέθηκαν στην κατοχή του Πάρη Χατζηγεωργίου. Γενικά ομιλούντες αν το προαναφερθέν συστατικό στοιχείο δεν γίνει παραδεκτό, τότε η Κατηγορούσα Αρχή έχει την απόλυτη υποχρέωση να παρουσιάσει συνεκτική μαρτυρία που να αφορά τη διακίνηση των κατ' ισχυρισμό ναρκωτικών από την αρχή μέχρι το τέλος, δηλαδή από τη στιγμή που ανευρίσκονται μέχρι τη στιγμή που κατατίθενται ως τεκμήριο ενώπιον του Δικαστηρίου. Με άλλα λόγια δεν πρέπει να υπάρχει κενό στον κρίκο της αλυσίδας των μαρτύρων που ήρθαν σε επαφή με αυτά από την αρχή μέχρι το τέλος (βλ. Αστυνομία v. Λοϊζου
(1984)2 Α.Α.Δ 363 και Πέγκερος v. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 143). Θα πρέπει να σημειώσω ότι στην εδώ περίπτωση, το Δικαστήριο εκ του περισσού ίσως, έθεσε το ζήτημα προς την Κατηγορούσα Αρχή ζητώντας από την εκπρόσωπο της να σχολιάσει (αν επιθυμούσε) κατά την αγόρευση της την επάρκεια της μαρτυρίας σε ότι αφορά ειδικά τη φύση και την ποσότητα της κατατεθείσας ενώπιον του Δικαστηρίου, ύλης. Η απάντηση που δόθηκε ήταν ότι η Κατηγορούσα Αρχή στηριζόταν στο τεκμήριο 5 το οποίο η εκπρόσωπος της χαρακτήρισε ως "παραδεκτό γεγονός". Παρά την εξ αρχής εντύπωση του Δικαστηρίου πως δεν έγιναν παραδεκτά γεγονότα στην υπόθεση αυτή, διεξήλθα εκ νέου και με πάσα προσοχή και σχολαστικότητα τα πρακτικά της δίκης για να εξετάσω τον ισχυρισμό της εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής. Μετά τη διαδικασία αυτή επιβεβαιώθηκε η αρχική εντύπωση του Δικαστηρίου πως δεν έγιναν σε καμία στιγμή παραδεκτά γεγονότα. Ειδικά σε σχέση με το τεκμήριο 5 τα πρακτικά αποκαλύπτουν ότι το αίτημα να κατατεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, συνοδεύτηκε με διαβεβαίωση ότι θα καλείτο στη συνέχεια και η κα Αυξεντίου. Κατόπιν τούτου δεν υπήρξε και ένσταση από την Υπεράσπιση. Με αυτά τα δεδομένα προκύπτει πως υφίσταται τεράστιο κενό στον κρίκο της αλυσίδας που περίγραψα προηγουμένως. Δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία πως τα τεκμήρια 1 και 2 είναι πράγματι αυτά που εξετάστηκαν από το Κρατικό Χημείο με τη διαπίστωση ότι πρόκειται για φάρμακα τάξεως Β και μάλιστα της ποσότητας που φέρεται να διακίνησε ο κατηγορούμενος
- Ομοίως τα τεκμήρια 1 και 2 δεν μπορεί να συνδεθούν με αυτά που βρέθηκαν στην κατοχή του Χατζηγεωργίου και του Μ.Κ.3 αντίστοιχα. Η μαρτυρία του Μ.Κ.1 καλύπτει το χρονικό σημείο μέχρι που παρέδωσε τα τεκμήρια στην κα Αυξεντίου του Κρατικού Χημείου στις 12.3.2005 και συνεχίζει από το χρονικό σημείο που φέρεται να τα παρέλαβε στις 31.3.2005 από το ίδιο πρόσωπο. Για το τι απέγιναν εν τω μεταξύ και για το ότι αυτά που παραδόθηκαν ήταν όντως αυτά που εξετάστηκαν και αυτά που τελικώς επιστράφηκαν στον Μ.Κ.1, δεν υπάρχει μαρτυρία. Δεν επιτρέπεται βεβαίως να συναχθούν τα πιο πάνω είτε από τα τεκμήρια 4, 5 και 6 είτε από οποιανδήποτε άλλη μαρτυρία. Στη Λοΐζου (πιο πάνω) ο εφεσείων καταδικάστηκε για κατοχή ρητίνης καννάβεως. Η αστυνομία παρέλαβε αποτσίγαρα από το σπίτι του και τα τοποθέτησε σε πλαστικό φακελάκι το οποίο περικλείστηκε σε ενσφράγιστο σακουλάκι στην παρουσία του εφεσείοντος. Η χημικός Πόπη Κανάρη κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι ανέλυσε εννέα αποτσίγαρα που περιέχοντο σε πλαστικό σακουλάκι που της παρέδωσε ο αστυνομικός (Μ.Κ.2) και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι περιείχαν ρητίνη καννάβεως. Ο Μ.Κ.2 ανέφερε ότι είχε παραδώσει στην κα Κανάρη τον ενσφράγιστο φάκελο μαζί με το περιεχόμενο του και ότι μετά την ανάλυση αυτός επεστράφη σε άλλο αστυνομικό τον Μ.Κ.5, ο οποίος κλήθηκε αλλά δεν αντεξετάστηκε από την Υπεράσπιση. Η κα Κανάρη όμως στη δική της μαρτυρία δεν έκαμε αναφορά σε ενσφράγιστο φάκελο ούτε στις συνθήκες του ανοίγματος του. Στη βάση αυτής της μαρτυρίας, το Εφετείο ανατρέποντας την πρωτόδικη απόφαση έκρινε πως υπήρχε εμφανές κενό στον προσδιορισμό της ταυτότητας των αντικειμένων που βρέθηκαν ότι περιείχαν την απαγορευμένη ουσία. Δεν αποδείχθηκε δηλαδή ότι τα αποτσίγαρα που εξέτασε η κα Κανάρη ήταν εκείνα που παρέλαβε η αστυνομία από το διαμέρισμα του εφεσείοντος. Χαρακτήρισε δε ανεπίτρεπτο να υποτεθεί ότι το φακελάκι που εξέτασε η χημικός περιείχετο στον ενσφράγιστο φάκελο και ότι κατ' επέκταση είναι αυτό το φακελάκι που επεστράφη στον αστυνομικό Μ.Κ.
- Στην παρούσα υπόθεση, ενόψει της πλήρους απουσίας μαρτυρίας προερχόμενης από το Κρατικό Χημείο, αναδεικνύεται με πολλαπλάσια ένταση και επίταση το δημιουργθέν κενό. Το κενό ενυπάρχει βεβαία εξίσου σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 2 και δεν αφήνει κανένα απολύτως περιθώριο να διασωθεί καμία εξ αυτών, έστω και για σκοπούς κλήσης σε απολογία. Βρίσκω δηλαδή ότι ελλείπει μαρτυρία για το ότι τα τεκμήρια 1 και 2 είναι πράγματι αυτά που αναφέρονται στις λεπτομέρειες αδικήματος όλων των κατηγοριών και συνεπώς δεν είναι δυνατό να δοθεί συνέχεια στη δίκη. Παρενθετικά αξίζει να σημειωθεί ότι η 8η κατηγορία πάσχει για ακόμα ένα λόγο. Στην κατηγορία αυτή υπενθυμίζω, καταλογίζεται στον κατηγορούμενο 2 ότι ενήργησε ως μεσάζων έτσι ώστε ο Μ.Κ.3 (πρώην κατηγορούμενος 1) να προμηθεύσει με ναρκωτικά (άγνωστης φύσης και ποσότητας) τους πρώην κατηγορουμένους 3 και
- Η μαρτυρία κατέδειξε ότι η προμήθεια έγινε μόνο προς τον κατηγορούμενο
- Πέραν τούτου όμως, και πολύ σημαντικότερα, η μαρτυρία κατέδειξε επίσης ότι αν υπήρξε μεσάζων, αυτός ήταν ο Μ.Κ.3 και όχι ο κατηγορούμενος
- Είναι ο Μ.Κ.3 που ήταν ο συνδετικός κρίκος και μεσολαβητής έτσι ώστε μέρος των κατ' ισχυρισμό ναρκωτικών που του προμήθευσε προηγουμένως ο κατηγορούμενος 2, να καταλήξουν στον κατηγορούμενο 3 και όχι το αντίστροφο. Στη βάση της μαρτυρίας ο κατηγορούμενος 2 ήταν ο αρχικός προμηθευτής και όχι ο μεσάζων. Όπως και να έχουν τα πράγματα στη βάση της αρχικής και ουσιαστικής μου κατάληξης η υπόθεση απορρίπτεται. Ο κατηγορούμενος 2 αθωώνεται και απαλλάσσεται σε κάθε μία από τις κατηγορίες 5, 6, 7 και
- (Υπ.) ........... Στ. Ν. Σταύρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο