Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ευαγγελία Μιχαήλ, Αρ. Υπόθεσης: 7774/07, 2 Ιουλίου, 2008

(1)(β) της Ποινικής Δικονομίας Κεφ. 155 και της εξηγήθηκαν τα δικαιώματα της, επέλεξε να δώσει Ένορκη μαρτυρία. Στην μαρτυρία της η Κατηγορούμενη ανέφερε ότι την 5.12.2005 βρισκόταν στο ΑΛΤ με σκοπό να στρίψει δεξιά. Είδε 2 κυρίες στο πεζοδρόμιο, η μία εκ των οποίων άρχισε να κατεβαίνει. Η ίδια κινείτο με πολύ χαμηλή ταχύτητα, και είδε την προαναφερόμενη κυρία να χάνει τον βηματισμό της και να πέφτει. Το αυτοκίνητο της Κατηγορούμενης σταμάτησε μπροστά από την Μ.Κ.1 χωρίς να υπάρξει επαφή μεταξύ τους. Στην σκηνή υπήρχε και ένας κύριος ο οποίος την διαβεβαίωσε ότι όντως δεν είχε γίνει σύγκρουση. Ο κ. Στέλιος Πέτρου ανέφερε ότι την 5.12.2005 ερχόταν με Βόρεια κατεύθυνση στην οδό Πεδιαίου. Πρόσεξε το αυτοκίνητο της Κατηγορούμενης που ερχόταν από την πάροδο. Μόλις αυτό βγήκε από την πάροδο στον κύριο δρόμο, είδε τις 2 κυρίες που διασταύρωναν τον δρόμο. Η μία εξ' αυτών ή στραβοπάτησε ή σκουντούφλησε και έπεσε χάμω, και το αυτοκίνητο σταμάτησε μόλις την αντιλήφθηκε. Δεν υπήρξε επαφή μεταξύ των δύο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η Μ.Κ.1 Μαρούλλα Παντελή μου έκανε γενικά καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Σημειώνω ότι η μάρτυρας αυτή δεν υποβλήθηκε σε οιανδήποτε αντεξέταση από τον ευπαίδευτο συνήγορο για την Κατηγορούμενη, πράγμα που υποδηλοί ότι τα όσα ανέφερε δεν αμφισβητούνται. Μεταξύ των λεχθέντων της Μ.Κ.1 είναι και ο ισχυρισμός αυτής ότι το αυτοκίνητο την χτύπησε. Η Μ.Κ.2 Γεωργία Χιώτη ήταν σταθερή και σαφής στην μαρτυρία της, και έδωσε μίαν γενικά αξιόπιστη εικόνα στο Δικαστήριο. Ο Αστ. 1718 Κωνσταντίνος Χαραλάμπους έδωσε μίαν τυπική και αντικειμενική μαρτυρία, επί της οποίας ούτε αυτός αντεξετάστηκε. Τούτου δεδομένου, την μαρτυρία του αποδέχομαι εξ'΄ολοκλήρου. Η Κατηγορούμενη δεν μου έκανε καθόλου καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Φλυαρούσε σε σημείο που καθίστατο δυσνόητη, και υπερέβαλλε σε αρκετά σημεία της μαρτυρίας της. Ο ισχυρισμός της ότι την ώρα που είδε την Μ.Κ.1 να πέφτει στο πάτωμα η ίδια μόλις έβγαινε από το ΑΛΤ με υπερβολικά χαμηλή ταχύτητα, δεν συνάδει με τον ισχυρισμό της ότι, ενώ εφάρμοσε άμεσα τα φρένα της, έφτασε και εισήλθε εντός της αντίθετης λωρίδας μέχρι να σταματήσει. Πέραν τούτου, η Κατηγορούμενη δεν έδωσε καμία λογική εξήγηση ως προς το γιατί συνέχισε να εξέρχεται από το ΑΛΤ αφού είχε δει την Μ.Κ.1 να κατεβαίνει από το πεζοδρόμιο και να προσπαθεί να διασταυρώσει. Ο δε Μ.Υ.1 ανέφερε ότι η Κατηγορούμενη σταμάτησε και μετά έπεσε η Μ.Κ.1, ενώ η Κατηγορούμενη ισχυρίστηκε ότι η Μ.Κ.1 έπεσε χάμω προτού αυτή προλάβει να σταματήσει. Ο κ. Στέλιος Πέτρου πιστεύω ότι προσπάθησε να πει στο Δικαστήριο την αλήθεια. Σημειώνω, όμως, ότι αυτός βρισκόταν σε αρκετή απόσταση από το ατύχημα και έβλεπε αυτό από την αντίθετη κατεύθυνση, με αποτέλεσμα να μην μπορούσε να δει το τι συνέβη στην μεριά μεταξύ αυτοκινήτου και πεζής. Τούτου δεδομένου, θεωρώ ότι δεν μπορώ να στηριχθώ με ασφάλεια επί της μαρτυρίας του συγκεκριμένου μάρτυρα για την περιγραφή λεπτομερειών ή για το κατά πόσο όντως υπήρξε επαφή μεταξύ αυτοκινήτου και πεζής. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Της πιο πάνω αξιολόγησης δεδομένης, αποτελεί εύρημα μου ότι, κατά την 5.12.2005 και περί ώρα 09.00 η Κατηγορούμενη οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΗΗΜ 294 στην οδό Ακαδημίας με κατεύθυνση προς οδό Πεδιαίου. Την ίδια μέρα και ώρα η Μ.Κ.1 περπατούσε με την Μ.Κ.2 στο πεζοδρόμιο της οδού Πεδιαίου, και αποφάσισαν να διασταυρώσουν από Ανατολή προς Δύση. Η Κατηγορούμενη εξήλθε από το ΑΛΤ της οδού Ακαδημίας και έστριψε δεξιά ως η πορεία της στην οδό Πεδαίου, αντιλήφθηκε τις πεζές, αλλά μέχρι να καταφέρει να σταματήσει το αυτοκίνητο της, χτύπησε την πεζή Μ.Κ.1 η οποία και έπεσε στο έδαφος. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 αναφέρει τα ακόλουθα: «Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα επί τίνος οδού μη καταβάλλον την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή ή μη επιδεικνύων εύλογο μέριμνα για έτερα πρόσωπα, χρησιμοποιούντα την οδό, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν δια διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματική ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας χιλίας λίρας ή εις αμφότερας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης». Στην Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 6279, ημερ. 27.3.98 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η οδήγηση εξυπακούει την εξάσκηση προσήκουσας προσοχής. Το ερώτημα που εγείρεται σε περιπτώσεις αμελούς οδήγησης κατά παράβαση του άρθρου 8 του Νόμου 86/72 είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση εξάσκησης λογικής φροντίδας και προσοχής για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το κριτήριο που εφαρμόζεται σε μια τέτοια περίπτωση είναι αντικειμενικό και οι παράμετροι του αναφέρονται στη συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα και όχι του τέλειου οδηγού. (Ιδε Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(1982)1 Α.Α.Δ. 585, Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1 και Βασιλείου ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 202)». Το καθήκον φροντίδας και μέριμνας (duty of care) οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού. Τα συστατικά στοιχεία της αμέλειας είναι τα ίδια στο αστικό και ποινικό δίκαιο ό,τι διαφέρει είναι το βάρος της αποδείξεως (βλ. Σωκράτης Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1). Όπως αναφέρεται στην απόφαση αυτή: «Το απρόσωπα προσδιοριζόμενο καθήκο προς κάθε ένα που είναι λογικά δυνατό να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού, συγκεκριμενοποιείται στα πλαίσια των γεγονότων της υποθέσεως για να αποφασισθεί - (α) η φύση του καθήκοντος και (β) όπου διαπιστώνεται η ύπαρξη του κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει. Το κριτήριο για τη διαπίστωση αμέλειας είναι αντικειμενικό, και μέτρο ο προσεκτικός και όχι ο τέλειος οδηγός. Τέλος, η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια». (βλ. επίσης Παλαιομυλίτης ν. Τροχαίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 300 Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1. Βίττη ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 31, στη σελ. 37. Θεοφάνους ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 160. Derek Knell v. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 51, Ioannis Charalambous v. Police

(1982)1 C.L.R. 134, Portokallides v. Police

(1987)2 C.L.R. 86). Όπως έχει αναφερθεί, όταν η πιθανότητα κινδύνου είναι εύλογα αντιληπτή, παράλειψη προφύλαξης συνιστά αμέλεια (βλ. Κυριάκος Αργυρού ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 7175, ημερ. 24.7.2002). Στην υπό εξέταση περίπτωση, η Κατηγορούμενη είδε την πεζή που προσπαθούσε να διασταυρώσει τον κύριο δρόμο. Αντί, όμως, να αναμένει μέχρι αυτό να είναι ασφαλές, εξήλθε από το ΑΛΤ της οδού Ακαδημίας και έστριψε δεξιά προς το μέρος που η πεζή διασταύρωνε. Των πιο πάνω δεδομένων, καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η Κατηγορούμενη κρίνεται ένοχη στην Κατηγορία που αντιμετωπίζει. ........................................... Μαρίνα Παπαδοπούλου Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο