Δημοκρατία ν. Γιάννη Στυλιανού κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 34762/07, 4 Ιουλίου, 2008

(3)του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, όπως αυτός έχει τροποποιηθεί. Με το ίδιο κατηγορητήριο κατηγορούνται και άλλα δύο πρόσωπα, ήτοι ο Γεώργιος Φλεριάνου, ο δεύτερος κατηγορούμενος και ο Τόμας Χάρρις, ο τρίτος κατηγορούμενος. Αντιμετωπίζουν και οι τρεις διάφορες κατηγορίες σε σχέση με ναρκωτικά, κατά παράβαση συγκεκριμένων προνοιών του προαναφερθέντος Νόμου. Κάποιες δε από τις κατηγορίες αυτές, οι κατηγορούμενοι τις αντιμετωπίζουν από κοινού. Στο μεταξύ, οι κατηγορούμενοι 2 και 3 έχουν παραδεχθεί σε όλες τις κατηγορίες που τους αφορούν. Το ίδιο και ο πρώτος κατηγορούμενος, με εξαίρεση την έβδομη κατηγορία που αναφέραμε προηγουμένως. Αποτελεί κοινώς παραδεκτό γεγονός ότι η προαναφερθείσα ποσότητα χαπιών έκσταση βρέθηκε στο αυτοκίνητο υπ' αριθμό εγγραφής ΕΒΖ795 το οποίο οδηγούσε το βράδυ της 14.10.2007 στην περιοχή Λατσιών ο κατηγορούμενος. Ως εκ του γεγονότος αυτού ο τελευταίος έχει παραδεχθεί ότι τα εν λόγω χάπια ήσαν στην κατοχή του. Εξού δε και η παραδοχή του στην έκτη κατηγορία στην οποία κατηγορείται μόνο για την κατοχή τους. Κατά τον ίδιο χρόνο επέβαιναν στο εν λόγω αυτοκίνητο και οι άλλοι δύο κατηγορούμενοι. Επίσης, είναι κοινώς παραδεκτό γεγονός ότι η πιο πάνω ποσότητα χαπιών έκσταση αποτελεί ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α και έχει βάρος 20,0529 γραμμάρια. Κατατέθηκαν ενώπιον μας εκ συμφώνου και σημειώθηκαν τεκμήριο

1. Σύμφωνα με το άρθρο 30Α του Νόμου 29/77 η κατοχή 20 γραμμαρίων και άνω τέτοιου είδους ελεγχόμενου φαρμάκου, όπως είναι το υπό αναφορά, δημιουργεί μαχητό τεκμήριο ότι αυτό κατέχεται με σκοπό την προμήθεια του σε τρίτο πρόσωπο. Το ίδιο άρθρο παρέχει, επίσης, τη δυνατότητα σε κατηγορούμενο ο οποίος αντιμετωπίζει τέτοια κατηγορία να ανατρέψει το εν λόγω τεκμήριο «αν ικανοποιήσει το Δικαστήριο για το αντίθετο». Όπως επισημαίνεται στην υπόθεση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Hurbanek v. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 111/2007 και 112/2007, ημερομηνίας 18.12.2007, από τον Πρόεδρο Αρτεμίδη, ο κατηγορούμενος, για να επιτύχει, «δέον να δείξει, με το βάρος βέβαια απόδειξης την πιθανολόγηση ή την εύλογη αμφιβολία, πως δεν τα κατέχει με σκοπό να τα προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα». Για το σκοπό αυτό θα πρέπει να προσκομίσει σχετική μαρτυρία. Βασιζόμενη στο τεκμήριο του άρθρου 30Α η συνήγορος για την κατηγορούσα αρχή, αρκέστηκε στα προαναφερθέντα κοινώς αποδεκτά γεγονότα και δεν προσκόμισε άλλη μαρτυρία, ολοκληρώνοντας έτσι με αυτά την υπόθεση της. Κρίναμε ότι αποκάλυπταν επαρκή μαρτυρία για ικανοποίηση του εκ πρώτης όψεως σταδίου και έτσι καλέσαμε τον κατηγορούμενο να προβάλει την υπεράσπιση του. Προς ανατροπή του προαναφερθέντος τεκμηρίου ο κατηγορούμενος κατάθεσε ο ίδιος και επίσης πρόσφερε τη μαρτυρία των δύο συγκατηγορουμένων του, Γεώργιου Φλεριάνου και Τόμας Χάρρις. Καταθέτοντας πρώτος ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι τα χάπια έκσταση του τα είχε δώσει ως δώρο το πρόσωπο που του είχε πωλήσει την κάνναβη καθ' ότι γνώριζε ότι ήταν χρήστης. Ο ίδιος δε υπολόγιζε ότι η συγκεκριμένη ποσότητα θα τον αρκούσε περί τον ενάμιση μήνα, ισχυριζόμενος, συναφώς, ότι κάθε φορά που έβγαινε έξω Παρασκευή και Σάββατο, λάμβανε περί τα 15 τέτοια χάπια. Όπως ισχυρίστηκε περαιτέρω, άρχιζε παίρνοντας πρώτα τρία χάπια και στη συνέχεια άλλα τέσσερα ή πέντε. Επειδή δε τον κρατούσαν ξύπνιο, και μπορούσε για δύο μέρες να μην κοιμηθεί, έκαμνε συνεχώς χρήση. Αναγνώρισε ότι επρόκειτο για μεγάλη ποσότητα η οποία ήταν και επικίνδυνη αλλά, όπως είπε, τα έπαιρνε διότι τον έκαναν να νιώθει, γενικά, πολύ καλύτερα και ευχάριστα. Κατά την αντεξέταση του ο κατηγορούμενος επέμενε ότι τα χάπια έκσταση του τα είχε δώσει το πρόσωπο που του πώλησε την κάνναβη ως δώρο. Την εκδοχή αυτή αναφέρει ο κατηγορούμενος και στην κατάθεση του προς την αστυνομία ημερομηνίας 15.10.2007 η οποία με πρωτοβουλία της κατηγορούσας αρχής κατατέθηκε εκ συμφώνου ως μαρτυρία και σημειώθηκε τεκμήριο
2. Ο λόγος τον οποίο ο κατηγορούμενος έδωσε γι' αυτή τη χειρονομία του προμηθευτή, δηλαδή να του δώσει τα χάπια έκσταση δωρεάν ήταν, όπως είπε, επειδή είχε αγοράσει κάνναβη από αυτόν ύψους £8.000, περίπου. Διευκρινίζοντας στη συνέχεια ότι το εν λόγω ποσό που ήταν το τίμημα για την ποσότητα των 834 γραμμαρίων κάνναβης, δε θα το πλήρωνε την ημέρα που πραγματοποιήθηκε η αγοραπωλησία αλλά την επομένη και αφού θα πωλούσε πρώτα την κάνναβη που είχε ήδη αγοράσει. Ισχυρίστηκε δε ότι αυτός ήταν και ο λόγος για το ύψος στην προκειμένη περίπτωση του τιμήματος, ότι δηλαδή επειδή δε θα πλήρωνε τοις μετρητοίς με την παραλαβή των ναρκωτικών. Για να προσθέσει σε άλλο σημείο της μαρτυρίας του ότι αυτή ήταν η αξία ενός κιλού κάνναβης, με βάση τα όσα γνώριζε, αν και, όπως διευκρίνισε, δεν ασχολείτο πολύ με την εμπορία ναρκωτικών. Αντεξεταζόμενος περαιτέρω ο κατηγορούμενος, απέρριψε τη θέση της κατηγορούσας αρχής ότι ένα κιλό κάνναβη πωλείται προς £4.
3. Στο ποσό αυτό ή και για £5.000 θα πωλούσε, όπως είπε, το μισό κιλό, και επιπλέον ποσό £500 που θα ήταν το κέρδος του. Την υπόλοιπη ποσότητα των 340 γραμμαρίων θα την πωλούσε ο Τόμας σε κάποιο φίλο του, όμως ο ίδιος δε γνώριζε κάτι περισσότερο για το θέμα αυτό. Τέλος, ο κατηγορούμενος απέρριψε τη θέση της κατηγορίας ότι είχε σκοπό να προμηθεύσει τα χάπια σε άλλο πρόσωπο ενώ διαφώνησε και με τη θέση ότι η ποσότητα χαπιών που λάμβανε για κάθε δόση ήταν υπερβολική, με την έννοια ότι θα έπρεπε να τον είχε σκοτώσει. Καταθέτοντας τη δική τους μαρτυρία οι Φλεριάνου και Χάρρις, ισχυρίστηκαν και οι δύο ότι είχαν δει τον κατηγορούμενο σε κάποιες περιπτώσεις στη διάρκεια κοινών νυκτερινών εξόδων που είχαν πραγματοποιήσει σε κλαπ, να κάνει χρήση χαπιών έκσταση. Όπως είπαν, τον είδαν να παίρνει 3 έως 4 χάπια κάθε φορά. Ο Χάρρις ανάφερε, επίσης, ότι ήταν αυτός που είχε ζητήσει από τον κατηγορούμενο να τον προμηθεύσει με 340 έως 360 γραμμάρια κάνναβη επειδή είχε κάποιον αγοραστή. Συμφώνησε δε ότι ο ίδιος θα πωλούσε την ποσότητα αυτή προς £2.000, περίπου. Όμως, δεν γνώριζε σε ποια αξία την είχε αγοράσει ο κατηγορούμενος και ποιο θα ήταν το κέρδος που αυτός θα πραγματοποιούσε. Τέλος, ανάφερε ότι δεν γνώριζε αν ο κατηγορούμενος θα πωλούσε τα χάπια έκσταση και ούτε του ανάφερε ποτέ τι θα τα έκανε. Ο κ. Μηχανικός αγορεύοντας πρώτος, μας κάλεσε να δεχθούμε την εκδοχή του κατηγορούμενου πελάτη του, ότι η συγκεκριμένη ποσότητα χαπιών έκσταση προοριζόταν για δική του χρήση, και στη βάση αυτή να διαπιστώσουμε ανατροπή του σε βάρους του τεκμηρίου το οποίο δημιουργείται με βάση το άρθρο 30Α. Απαντώντας η κα Παπαγαπίου εισηγήθηκε ότι η συγκεκριμένη ποσότητα χαπιών έκσταση είναι μεγάλη ενώ η χρήση που ισχυρίστηκε ο κατηγορούμενος ότι έκανε είναι υπερβολική για να είναι αληθινή. Όσον αφορά την αξιοπιστία του κατηγορούμενου, παρέπεμψε στις διαφορές που υπάρχουν στη μαρτυρία της υπεράσπισης όσον αφορά την τιμή αγοράς της κάνναβης από τον κατηγορούμενο και την προτιθέμενη τιμή πώλησης της από τον τελευταίο και το Χάρρις. Αρχίζοντας από το τελευταίο θέμα, διαπιστώνουμε, κατ' αρχάς, ότι δεν προκύπτει μία σαφής και αντικειμενική εικόνα όσον αφορά το ύψος του τιμήματος που θα κατέβαλλε ο κατηγορούμενος για την αγορά των 834 γραμμαρίων κάνναβης. Ο ισχυρισμός του ότι θα πλήρωνε £8.000 για την ποσότητα αυτή που, όπως είπε, είναι η τιμή για ένα κιλό, δε συνάδει με το ότι μετά αυτός θα πωλούσε τα 500 γραμμάρια για £4.000 έως £5.000 και ο Χάρρις την υπόλοιπη ποσότητα για £2.000 και όμως θα πραγματοποιούσαν και οι δύο κέρδος. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να επισημάνουμε ότι ο λόγος που η κατηγορούσα αρχή προσπάθησε να αναδείξει την πιο πάνω αντίφαση, είναι για να αντικρούσει τον ισχυρισμό του κατηγορούμενου ότι τη συγκεκριμένη ποσότητα χαπιών έκσταση του την είχε δώσει ο προμηθευτής της κάνναβης ως δώρο για δική του χρήση. Η πρώτη μας παρατήρηση σε σχέση με το πιο πάνω θέμα είναι ότι τόσο ο κατηγορούμενος όσο και ο Χάρρις, αλλά προπαντός ο πρώτος, μίλησαν στο περίπου για τα χρηματικά ποσά που σχετίζοντο τόσο με την αγορά της κάνναβης όσο και με την πώληση της μετά σε ξεχωριστές ποσότητες. Εν ολίγοις δεν ήσαν απόλυτα βέβαιοι για τα ποσά που θα καταβάλλονταν για τις διάφορες συναλλαγές, τις οποίες ευτυχώς ματαίωσε η επέμβαση της αστυνομίας. Ενώ συγχρόνως, η μαρτυρία δείχνει ότι δεν γνώριζε ο ένας για τη συμφωνία που έκανε ο άλλος. Έπειτα, δεν υπάρχει και μαρτυρία ότι οι δύο αυτοί εμπλέκονται σε κάποιο σημαντικό βαθμό στην εμπορία ναρκωτικών. Οι ίδιοι ισχυρίστηκαν ότι δεν είχαν ασχοληθεί πολύ στο συγκεκριμένο τομέα προκειμένου να γνωρίζουν καλύτερα για τις τιμές και η εκδοχή τους αυτή δεν έχει αμφισβητηθεί. Η υποβολή δε της ευπαιδεύτου συνηγόρου της κατηγορούσας αρχής όσον αφορά την τιμή της κάνναβης παρέμεινε και αυτή στο πεδίο της εικασίας. Είναι δε κατανοητό ότι δεν είναι εύκολη η προσαγωγή μαρτυρίας για τις τιμές στην συγκεκριμένη αγορά, λόγω της φύσης της. Επομένως, παρά τις αδυναμίες που εμπεριέχει η πιο πάνω μαρτυρία, δεν είμαστε έτοιμοι να διαπιστώσουμε ως γεγονός ότι η εκδοχή του κατηγορούμενου για το συγκεκριμένο θέμα δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Έπειτα, και αν ακόμα ο κατηγορούμενος είχε αγοράσει τη συγκεκριμένη ποσότητα χαπιών έκσταση και δεν την είχε πάρει δωρεάν, όπως αντίθετα ισχυρίστηκε, δεν έπεται ότι είχε και την πρόθεση να την προμηθεύσει σε άλλο πρόσωπο. Τόσο ο κατηγορούμενος όσο και οι δύο συγκατηγορούμενοι και φίλοι του ισχυρίστηκαν ότι, κατά τον ουσιώδη χρόνο, δηλαδή αμέσως πριν από την 14.10.2007, αυτός έκανε χρήση χαπιών έκσταση. Οι ισχυρισμοί αυτοί δεν έχουν αντικρουστεί με οποιοδήποτε τρόπο. Αντίθετα, είναι η αντίληψη μας ότι η κατηγορούσα αρχή δεν αμφισβητεί πως κατά τον εν λόγω ουσιώδη χρόνο ο κατηγορούμενος έκανε χρήση χαπιών έκσταση. Αμφισβήτησε μόνο ότι λάμβανε για κάθε δόση τον αριθμό των χαπιών που ισχυρίστηκε ο ίδιος και ο Χάρρις, δηλαδή 3 με 4 χάπια κάθε φορά ή δεκαπέντε χάπια ανά διήμερο, όπως ήταν επίσης ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου. Όμως, δεν αμφισβήτησε τον παρόμοιο ισχυρισμό που πρόβαλε ο Φλεριάνου. Ενώ συγχρόνως, η θέση της κατηγορούσας αρχής ότι η ποσότητα αυτή ήταν υπερβολική, και πως δε θα μπορούσε να την είχε λάβει ο κατηγορούμενος χωρίς σοβαρές συνέπειες για την υγεία του, δεν υπήρξε αντικείμενο οποιασδήποτε μαρτυρίας. Επομένως, ενώπιον μας έχουμε μόνο την εκδοχή της υπεράσπισης ότι ο κατηγορούμενος έκανε κατά τον ουσιώδη χρόνο χρήση χαπιών έκσταση την οποία και αποδεχόμαστε ως αληθινή. Επίσης, υπάρχει ενώπιον μας μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος μπορούσε να λάβει σε διάστημα δύο ημερών μέχρι και δεκαπέντε τέτοια χάπια χωρίς σοβαρές δυσμενείς επιπτώσεις για την υγεία του, και η εκδοχή αυτή δεν έχει με οποιονδήποτε τρόπο τρωθεί ώστε να δικαιολογείται η μη αποδοχή της. Τέλος, δεν μπορεί να αγνοηθεί και το γεγονός ότι η συγκεκριμένη ποσότητα που αναφέρεται στην έβδομη κατηγορία, οριακά είναι που εμπίπτει στην ποσότητα που ορίζει ο Νόμος ότι πρέπει να κατέχει κάποιος για να τεκμαίρεται ότι την κατέχει για να την προμηθεύσει σε τρίτο πρόσωπο, ήτοι κατά 0,0529 γραμμάρια, μόνο. Αυτό το αναφέρουμε για να επισημάνουμε ότι πρόκειται για σχετικά μικρή ποσότητα, και όχι μεγάλη όπως εισηγήθηκε η κατηγορούσα αρχή, πλην σε σχέση με το κατώτατο όριο που θέτει ο Νόμος για σκοπούς δημιουργίας του τεκμηρίου. Με δεδομένο και αυτό το στοιχείο, καταλήγουμε ότι η μαρτυρία της υπεράσπισης την οποία έχουμε αποδεχθεί ως αληθινή, δημιουργεί εύλογη αμφιβολία ως προς το ότι ο κατηγορούμενος προόριζε τη συγκεκριμένη ποσότητα χαπιών έκσταση που κατείχε, για προμήθεια της σε άλλο πρόσωπο. Με τη διαπίστωση αυτή ανατρέπεται το τεκμήριο που δημιουργεί το άρθρο 30Α και ελλείψει άλλης μαρτυρίας κρίνεται ότι η κατηγορούσα αρχή δεν έχει αποδείξει την υπόθεση της, όσον αφορά την έβδομη κατηγορία, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ως εκ τούτου ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από την κατηγορία αυτή. (Υπ.) ................... Γ. Ν. Γιασεμής, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................... Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ................... Ε. Εφραίμ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /κ.π. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο