Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Μιχάλης Χαραλάμπους, Αρ. Υπόθεσης: 28124/06, 14 Ιουλίου, 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2008:B103 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕYΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Παπαδοπούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 28124/06 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας Κατηγορούσα Αρχή - ν - Μιχάλης Χαραλάμπους Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 14 Ιουλίου,
- Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Δημητρίου με κα Κακούρη Για τον Κατηγορούμενο: κ. Κ. Δημητριάδης με κ. Καζαντζή Κατηγορούμενος παρών. ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κατηγορία αμελούς οδήγησης κατά παράβαση των άρθρων 8, 19 και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου Ν. 86/72όπως τροποποιήθηκε. Προ της έναρξης της ακροαματικής διαδικασίας δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός το περιεχόμενο των καταθέσεων των Αστ. 843 και
- Ο Αστ. 843 Μάριος Αντωνίου στην κατάθεση του αναφέρει ουσιαστικά ότι εξέτασε μηχανικά τα ενεχόμενα οχήματα και διαπίστωσε ότι σε σχέση με το μοτοποδήλατο με αριθμούς εγγραφής ΗΖΜ 858 το χτύπημα εντοπίστηκε στην μπροστινή πλευρά, ενώ σε σχέση με το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΑΒΝ 713 το πρώτο χτύπημα εντοπίστηκε στην αριστερή πλευρά, και το δεύτερο στην δεξιά πλευρά. Και τα δύο οχήματα ήσαν σε καλή κατάσταση προ του ατυχήματος και οι ζημιές τους ταίριαζαν. Ο Αστ. 516 Ν. Απέητος αναφέρει στην δική του κατάθεση ότι την 15.6.2005 επισκέφτηκε την σκηνή ατυχήματος που επεσυνέβη στην Λεωφόρο Λυκαβητού και έλαβε αριθμό φωτογραφιών. Η Γ/Αστ. 4787 Θεονίτσα Χριστοδούλου ανέφερε ότι την 15.6.2005 επισκέφτηκε την σκηνή ατυχήματος που επεσυνέβη στην Λεωφόρο Λυκαβητού με ενεχόμενα το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΑΒΝ 713 που οδηγείτο από τον Μ.Κ.2 και το μοτοποδήλατο με αριθμούς εγγραφής ΗΖΜ 858 που οδηγείτο από τον Κατηγορούμενο. Η άσφαλτος ήταν στεγνή και η ορατότητα και των δύο πολύ καλή. Από αναπαράσταση του ατυχήματος που έγινε η ταχύτητα του Μ.Κ.2 υπολογίστηκε στα 64 χ.α.ω. Ο Κατηγορούμενος υπέδειξε ως σημείο σύγκρουσης το Χ3 ενώ ο Μ.Κ.2 ανέφερε ότι δεν ήταν σε θέση να συμφωνήσει με το σχεδιάγραμμα γιατί δεν είχε οπτικό πεδίο κατά την ώρα του ατυχήματος. Ήταν η θέση της Μ.Κ.1 ότι το Χ3 δεν μπορεί να είναι ορθό λόγω του ότι βρίσκεται στην μέση των ιχνών τροχοπέδισης. Στο Χ κατέληξε λόγω του ότι εκεί υπήρχαν μαυρίσματα ελαστικών. Ο κ. Χρίστος Καραγιώργης ανέφερε ότι την 15.6.2005 και περί ώρα 10.15 οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΑΒΝ 713 στην Λεωφόρο Λυκαβητού με κατεύθυνση την Λεωφόρο Μακαρίου Σταδίου. Στο ύψος της οδού Ηλία Βενέζη είδε ξαφνικά σε απόσταση 10 - 15μ από αυτόν ένα μοτοποδήλατο από απέναντι να βρίσκεται στην δική του λωρίδα και να προσπαθεί να στρίψει στην προαναφερόμενη οδό. Έστριψε το τιμόνι του δεξιά και ένοιωσε γυαλιά να έρχονται πάνω του. Από το σημείο αυτό δεν θυμάται πως χτύπησε με το μοτοποδήλατο ή που αλλού χτύπησε γιατί «διέκοψε» το οπτικό του πεδίο την ώρα που έστριψε. Μετά που ο Κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία με βάση τις διατάξεις του άρθρου 74
(1)(β) της Ποινικής Δικονομίας Κεφ. 155 και του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, επέλεξε να κάνει δήλωση από την θέση στην οποία βρισκόταν, και συγκεκριμένα υιοθέτησε την κατάθεση του Τεκμήριο 7. Στην κατάθεση αυτή ο Κατηγορούμενος αναφέρει ότι την 15.6.2005 και περί ώρα 10.15 οδηγούσε το μοτοποδήλατο με αριθμούς εγγραφής ΗΖΜ 858 στην Λεωφόρο Λυκαβητού με κατεύθυνση προς Λεωφόρο Μόρφου και ταχύτητα 40 χ.α.ω. και είχε πρόθεση να στρίψει δεξιά στην οδό Βενέζη. Πλησιάζοντας την οδό αυτή σταμάτησε περίπου 30εκ εντός της δικής του λωρίδας και περίμενε να καθαρίσει η άλλη λωρίδα. Όπως περίμενε είδε ένα αυτοκίνητο από απέναντι του να στρίβει το τιμόνι του δεξιά ως η πορεία του και να τον χτυπά. Από την ώρα που είδε το αυτοκίνητο αυτό μέχρι και που τον χτύπησε ο ίδιος δεν κινήθηκε. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η Γ/Αστ. 4787 Θεονίτσα Χριστοδούλου μου έκανε γενικά καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Δεν με έπεισε, όμως, ως προς την απόλυτη απόρριψη εκ μέρους της του Χ3 ως του ορθού σημείου συγκρούσεως. Σημειώνω ότι η ίδια καθόρισε το Χ ως το σημείο σύγκρουσης στηριζόμενη απλά στα μαυρίσματα που βρήκε, όπως είπε, στο σημείο αυτό. Όταν της ζητήθηκε να υποδείξει στο Δικαστήριο τα μαυρίσματα αυτά αναφέρθηκε σε αριθμό φωτογραφιών. Στις φωτογραφίες που ανέφερε, όμως, δεν είναι εμφανή οποιαδήποτε τέτοια μαυρίσματα. Πέραν τούτου, η Μ.Κ.1 δέχτηκε ότι το σημείο σύγκρουσης έχει κάποια διάμετρο, και ότι η τοποθέτηση του στο κέντρο του δρόμου από την ίδια έγινε απλά βάσει συμπεράσματος. Επίσης η ίδια μάρτυρας δέχτηκε ότι δεν μπορούσε να αποκλείσει το ενδεχόμενο το μαύρισμα που εντόπισε να οφείλετο σε φρένα. Ο κ. Χρίστος Καραγιώργης δεν μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Είχε επιλεκτική μνήμη, ενώ δεν έδιδε σαφείς απαντήσεις σε ερωτήματα που του τίθοντο κατά την αντεξέταση του. Συγκεκριμένα, ο Μ.Κ.2 δεν έδωσε καθαρή απάντηση ως προς το γιατί δεν αντιλήφθηκε το μοτοποδήλατο από μεγαλύτερη απόσταση. Ο ισχυρισμός του ότι το μοτοποδήλατο βρισκόταν στην δική του λωρίδα δεν συνάδει με κανένα εκ των δύο σημείων συγκρούσεως που σημειώνονται επί του σχεδιαγράμματος. Ενώ αρχικά ο Μ.Κ.2 ισχυρίστηκε ότι το μοτοποδήλατο ήταν σε κίνηση, σε άλλο στάδιο της μαρτυρίας του ανέφερε ότι δεν μπορεί να πει ούτε αν αυτό ήταν ήταν σε κίνηση αλλά ούτε και αν ήταν σταματημένο. Η ανώμοτη δήλωση στην οποία προέβη ο Κατηγορούμενος λαμβάνεται υπ' όψιν ως αναφέρεται και σε αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Δημοσθένους ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 129, Στέλιος Σοφοκλέους ν. Ανδριανής Μ. Καλογήρου
(1997)1 Α.Α.Δ. 369). Εάν και δεν αξιολογείται, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει καμία αποδεικτική αξία. Λαμβάνεται υπ' όψιν ώστε να δώσει μία άλλη υφή στα γεγονότα εάν και εφ' όσον αυτό επιτρέπεται από την δοθείσα μαρτυρία. Από την επιλογή αυτή του Κατηγορουμένου δεν πρέπει να εξαχθούν οιαδήποτε συμπεράσματα ενοχής (Themistocleous v. Police
(1981)2 C.L.R. 200). ΕΥΡΗΜΑΤΑ Της πιο πάνω αξιολόγησης δεδομένης, αποτελεί εύρημα μου ότι την 15.6.2005 και περί ώρα 10.15 ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το μοτοποδήλατο με αριθμό εγγραφής ΗΧΜ 858 στην Λεωφόρο Λυκαβητού με Νότια κατεύθυνση και είχε πρόθεση να στρίψει δεξιά στην οδό Ηλία Βενέζη. Την ίδια μέρα και ώρα ο Μ.Κ.2 οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΑΒΝ 713 στην ίδια Λεωφόρο με Βόρεια κατεύθυνση. Φτάνοντας στο ύψος της οδού Ηλία Βενέζη ο Κατηγορούμενος σταμάτησε και ανέμενε να καθαρίσει η λωρίδα από απέναντι ώστε να στρίψει. Ο Μ.Κ.2 έστριψε το τιμόνι του δεξιά, έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου του, και χτύπησε πάνω στο μοτοποδήλατο που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 αναφέρει τα ακόλουθα: «Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα επί τίνος οδού μη καταβάλλον την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή ή μη επιδεικνύων εύλογο μέριμνα για έτερα πρόσωπα, χρησιμοποιούντα την οδό, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν δια διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματική ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας χιλίας λίρας ή εις αμφότερας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης». Στην Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 6279, ημερ. 27.3.98 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η οδήγηση εξυπακούει την εξάσκηση προσήκουσας προσοχής. Το ερώτημα που εγείρεται σε περιπτώσεις αμελούς οδήγησης κατά παράβαση του άρθρου 8 του Νόμου 86/72 είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση εξάσκησης λογικής φροντίδας και προσοχής για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το κριτήριο που εφαρμόζεται σε μια τέτοια περίπτωση είναι αντικειμενικό και οι παράμετροι του αναφέρονται στη συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα και όχι του τέλειου οδηγού. (Ιδε Παναγιώτου ν. Αστυνομίας
(1982)1 Α.Α.Δ. 585, Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 1 και Βασιλείου ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 202)». Το καθήκον φροντίδας και μέριμνας (duty of care) οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού. Τα συστατικά στοιχεία της αμέλειας είναι τα ίδια στο αστικό και ποινικό δίκαιο ό,τι διαφέρει είναι το βάρος της αποδείξεως (βλ. Σωκράτης Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 1). Όπως αναφέρεται στην απόφαση αυτή: «Το απρόσωπα προσδιοριζόμενο καθήκο προς κάθε ένα που είναι λογικά δυνατό να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού, συγκεκριμενοποιείται στα πλαίσια των γεγονότων της υποθέσεως για να αποφασισθεί - (α) η φύση του καθήκοντος και (β) όπου διαπιστώνεται η ύπαρξη του κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει. Το κριτήριο για τη διαπίστωση αμέλειας είναι αντικειμενικό, και μέτρο ο προσεκτικός και όχι ο τέλειος οδηγός. Τέλος, η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια». (βλ. επίσης Παλαιομυλίτης ν. Τροχαίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 300 Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 1. Βίττη ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 31, στη σελ. 37. Θεοφάνους ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 160. Derek Knell v. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 51, Ioannis Charalambous v. Police
(1982)1 C.L.R. 134, Portokallides v. Police
(1987)2 C.L.R. 86). Στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν έχει καταδειχθεί με αξιόπιστη μαρτυρία ποία ήταν η αμέλεια του Κατηγορούμενου. Των πιο πάνω δεδομένων, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την υπόθεση της, και ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από την Κατηγορία που αντιμετωπίζει. Έξοδα € 75,00 να καταβληθούν από την Κ.Δ. ........................................... Μαρίνα Παπαδοπούλου Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο