Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Φειδίας Αχιλλέως, Αρ. Υπόθεσης: 15647/07, 21 Ιουλίου, 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2008:B106 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕYΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Παπαδοπούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 15647/07 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας Κατηγορούσα Αρχή - ν - Φειδίας Αχιλλέως Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 21 Ιουλίου, 2008. Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Γιάλλουρου Για τον Κατηγορούμενο: κα Ερωτοκρίτου Κατηγορούμενος παρών. ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κατηγορία αμελούς οδήγησης κατά παράβαση των άρθρων 8, 19 και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου Ν. 86/72όπως τροποποιήθηκε. Ο μοναδικός μάρτυρας κατηγορίας Αστ. 4847 Ευάγγελος Πατσαλίδης ανέφερε ότι την 10.9.2006 επισκέφτηκε την σκηνή ατυχήματος που επεσυνέβη η ώρα 00.25 της ίδιας μέρας στην διασταύρωση των Λεωφόρων Λάρνακος και Αμμοχώστου. Ενεχόμενα ήσαν το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΕΡΡ 660 που οδηγείτο από τον Κατηγορούμενο και η μοτοσικλέτα με αριθμούς εγγραφής ΕΥΜ 538 που οδηγείτο από τον Farah Waheed. Δεν είχε καθόλου ευρήματα σε σχέση με το σημείο σύγκρουσης των δύο οχημάτων. Η διασταύρωση των δύο Λεωφόρων ελέγχεται από φώτα τροχαίας τα οποία λειτουργούσαν ορθά, το πράσινο βέλος, όμως, κατά τον χρόνο του ατυχήματος δεν ήταν σε λειτουργία. Ο Μ.Κ.1 δεν θυμόταν να αναφέρει από που ερχόταν η μοτοσικλέτα. Μετά που ο Κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία με βάση τις διατάξεις του άρθρου 74
(1)(β) της Ποινικής Δικονομίας Κεφ. 155 και του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, επέλεξε να κάνει δήλωση από την θέση στην οποία βρισκόταν, και συγκεκριμένα υιοθέτησε την κατάθεση του Τεκμήριο
- Στην κατάθεση αυτή ο Κατηγορούμενος αναφέρει ότι την 10.9.2006 και περί ώρα 00.25 οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΕΡΡ 660 στην Λεωφόρο Λάρνακος με κατεύθυνση προς Λευκωσία. Πέρασε έξω από μίαν ταβέρνα που βρισκόταν στα δεξιά του λίγα μέτρα πριν την συμβολή της Λεωφόρου Λάρνακος με την Λεωφόρο Αμμοχώστου, και αφού είδε ότι αυτή ήταν κλειστή, προχώρησε προς τα φώτα τροχαίας και άναψε τον δεξιό του δείχτη. Τα φώτα τροχαίας σε σχέση με την πορεία του ήταν πράσινα και δεν είδε να έρχεται οποιοδήποτε όχημα από απέναντι του. Εισήλθε ακολούθως στην διασταύρωση και έστριψε δεξιά. Ενώ έστριβε ένοιωσε ένα δυνατό χτύπημα στην αριστερή πλευρά του αυτοκινήτου του. Κατέβηκε και είδε μία μοτοσικλέτα στην άσφαλτο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Ο μοναδικός Μάρτυρας Κατηγορίας Αστ. 4847 Ευάγγελος Πατσαλίδης δεν μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Αντιδικούσε με την συνήγορο Υπεράσπισης κατά την αντεξέταση του, και την αντιμετώπιζε με ειρωνεία και αναίδεια, ενώ απέφευγε να απαντά σε ερωτήσεις που αυτή του έθετε κατά την αντεξέταση. Ενώ αρχικά άνέφερε ότι δεν γνώριζε κατά πόσο η μοτοσικλέτα ήταν αγωνιστικού τύπου, αφού ρωτήθηκε την ίδια ερώτηση 4 φορές, δέχθηκε ότι όντως είναι τέτοιου τύπου. Με τον ίδιο τρόπο αντιμετώπισε και ερωτήματα ως προς το σε ποίον αναφέρεται το «Μ1» σε σχέση με την φωτογραφία
- Όσον αφορά στο συμμετρικό σχέδιο που ο Μ.Κ.1 κατέθεσε ως Τεκμήριο 3, αυτό αποτελεί την πραγματική μαρτυρία, η σημασία της οποίας έχει αποτελέσει αντικείμενο Νομολογίας. Το σχέδιο, ως έχει Νομολογηθεί, αποτελεί στοιχείο κρίσης της αξιοπιστίας των μαρτύρων και του ελέγχου των λεπτομερειών της μαρτυρίας. Αποτελεί περαιτέρω σταθερό οδηγό για τον καθορισμό των γεγονότων που συνέτειναν στην πρόκληση του δυστυχήματος (βλ. Αντώνη Σωτηρίου ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 7167, ημερ. 28.6.2002, Θεοφάνους ν. Αστυνομίας
(1990)2 ΑΑΔ 160, Κονναρή ν. Κυριάκου, ΠΕ 8551, ημερ. 19.3.96, Κυριάκου ν. Δημητρίου, Π. Ε. 9571, ημερ. 27.10.1997 Α/φοι Παπαλαζάρου Λτδ ν. Σοφοκλή Μιχαήλ, Π.Ε. 9198, ημερ. 30.10.1997). Η ανώμοτη δήλωση στην οποία προέβη ο Κατηγορούμενος λαμβάνεται υπ' όψιν ως αναφέρεται και σε αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Δημοσθένους ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 129, Στέλιος Σοφοκλέους ν. Ανδριανής Μ. Καλογήρου
(1997)1 Α.Α.Δ. 369). Εάν και δεν αξιολογείται, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει καμία αποδεικτική αξία. Λαμβάνεται υπ' όψιν ώστε να δώσει μία άλλη υφή στα γεγονότα εάν και εφ' όσον αυτό επιτρέπεται από την δοθείσα μαρτυρία. Από την επιλογή αυτή του Κατηγορουμένου δεν πρέπει να εξαχθούν οιαδήποτε συμπεράσματα ενοχής (Themistocleous v. Police
(1981)2 C.L.R. 200). ΕΥΡΗΜΑΤΑ Της πιο πάνω αξιολόγησης δεδομένης, αποτελεί εύρημα μου ότι την 10.9.2006 και περί ώρα 00.25 ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΕΡΡ 660 στην Λεωφόρο Λάρνακος με κατεύθυνση προς Λευκωσία. Πλησιάζοντας τα φώτα τροχαία της προαναφερόμενης Λεωφόρου με την Λεωφόρο Λάρνακος, και ενώ το φως στην πορεία του ήταν πράσινο, εισήλθε σε αυτήν και έστριψε δεξιά. Ενώ έστριβε συγκρούστηκε με την μοτοσικλέτα με αριθμούς εγγραφής ΕΥΜ 538 που οδηγείτο από τον κ. Farah Waheed. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 αναφέρει τα ακόλουθα: «Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα επί τίνος οδού μη καταβάλλον την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή ή μη επιδεικνύων εύλογο μέριμνα για έτερα πρόσωπα, χρησιμοποιούντα την οδό, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν δια διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματική ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας χιλίας λίρας ή εις αμφότερας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης». Στην Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 6279, ημερ. 27.3.98 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η οδήγηση εξυπακούει την εξάσκηση προσήκουσας προσοχής. Το ερώτημα που εγείρεται σε περιπτώσεις αμελούς οδήγησης κατά παράβαση του άρθρου 8 του Νόμου 86/72 είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση εξάσκησης λογικής φροντίδας και προσοχής για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το κριτήριο που εφαρμόζεται σε μια τέτοια περίπτωση είναι αντικειμενικό και οι παράμετροι του αναφέρονται στη συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα και όχι του τέλειου οδηγού. (Ιδε Παναγιώτου ν. Αστυνομίας
(1982)1 Α.Α.Δ. 585, Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 1 και Βασιλείου ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 202)». Το καθήκον φροντίδας και μέριμνας (duty of care) οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού. Τα συστατικά στοιχεία της αμέλειας είναι τα ίδια στο αστικό και ποινικό δίκαιο ό,τι διαφέρει είναι το βάρος της αποδείξεως (βλ. Σωκράτης Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 1). Όπως αναφέρεται στην απόφαση αυτή: «Το απρόσωπα προσδιοριζόμενο καθήκο προς κάθε ένα που είναι λογικά δυνατό να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού, συγκεκριμενοποιείται στα πλαίσια των γεγονότων της υποθέσεως για να αποφασισθεί - (α) η φύση του καθήκοντος και (β) όπου διαπιστώνεται η ύπαρξη του κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει. Το κριτήριο για τη διαπίστωση αμέλειας είναι αντικειμενικό, και μέτρο ο προσεκτικός και όχι ο τέλειος οδηγός. Τέλος, η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια». (βλ. επίσης Παλαιομυλίτης ν. Τροχαίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 300 Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 1. Βίττη ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 31, στη σελ. 37. Θεοφάνους ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 160. Derek Knell v. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 51, Ioannis Charalambous v. Police
(1982)1 C.L.R. 134, Portokallides v. Police
(1987)2 C.L.R. 86). Στην συγκεκριμένη περίπτωση, ελλείπει οιαδήποτε θετική μαρτυρία ως προς τον τρόπο με τον οποίο επεσυνέβη το επίδικο ατύχημα και από που ερχόταν η μοτοσικλέτα, ή ποία ήταν η αμέλεια του Κατηγορούμενου, ενώ δεν υπάρχει καμία απολύτως μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου ως προς το τι έπραττε ο άλλος οδηγός προ του ατυχήματος. Μοναδική αναφορά περί τούτου είναι αυτή που αναφέρεται στην ανακριτική κατάθεση του Κατηγορούμενου, ο οποίος απλά λέει ότι ένοιωσε ένα χτύπημα επί του αυτοκινήτου του. Είναι καλά νομολογημένο ότι δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι αυτές οι υποθέσεις. Όπως αναφέρθηκε και στην υπόθεση Λοϊζου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363, «κενά αναφορικά με την ύπαρξη των πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη» (βλ. Επίσης Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέας Σαζός (πιο πάνω)). Η μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου δεν δικαιολογεί συμπέρασμα σε σχέση με τις συνθήκες υπό τις οποίες επεσυνέβη το ατύχημα, και άρα δεν έχει αποδεικτεί και στον βαθμό που απαιτείται σε ποινικές υποθέσεις η αμέλεια του Κατηγορούμενου. Των πιο πάνω δεδομένων, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την υπόθεση της, και ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από την Κατηγορία που αντιμετωπίζει. Έξοδα €110,00 να καταβληθούν από την Κ.Δ. ........................................... Μαρίνα Παπαδοπούλου Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο