Δημοκρατία ν. Nicolae Marian κ.α., Αρ. Υποθ.: 14258/2008, 31 Ιουλίου, 2008

Δημοκρατία ν. Nicolae Marian κ.α., Αρ. Υποθ.: 14258/2008, 31 Ιουλίου, 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEF:2008:10 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ, ΛΕΥΚΩΣΙΑ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ, ΛΕΥΚΩΣΙΑ Σύνθεση: Γ. Ν. Γιασεμής, Π.Ε.Δ. Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Α.Ε.Δ. Ε. Εφραίμ, Ε.Δ. Αρ. Υποθ.: 14258/2008 Δημοκρατία - v -

1. Nicolae Marian
2. Stefan Rosca Ημερομηνία: 31 Ιουλίου,
3. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τη Δημοκρατία: Η κα Π. Ευθυβούλου (Η κα Παπαγαπίου κατά την εκφώνηση της Απόφασης) Για τον Κατηγορούμενο 2: Ο κ. Μ. Ξ. Ιωάννου. Κατηγορούμενος 2 παρών. ------------------------------------------ Π Ο Ι Ν Η Η παρούσα υπόθεση καταχωρήθηκε εναντίον δύο κατηγορουμένων. Ο 2ος κατηγορούμενος - που στη συνέχεια θα αναφέρεται ως ο κατηγορούμενος - παραδέκτηκε ενοχή σε όλες τις κατηγορίες που του προσάπτονται ενώ ο 1ος κατηγορούμενος αρνήθηκε ενοχή και η υπόθεση γι' αυτό ορίστηκε για ακρόαση. Οι κατηγορίες στην παρούσα υπόθεση αφορούν τα ακόλουθα αδικήματα: - Μία κατηγορία για συνωμοσία προς διάπραξη του κακουργήματος της ληστείας, κατά παράβαση του Άρθρου 371 του Ποινικού Κώδικα (1η κατηγορία). - Μία κατηγορία για ληστεία κατά παράβαση των Άρθρων 282 και 283 του Ποινικού Κώδικα (2η κατηγορία). - Δύο κατηγορίες για διάρρηξη κτιρίου και κλοπή κατά παράβαση των Άρθρων 291, 294(α) και 255 του Ποινικού Κώδικα (3η και 5η κατηγορία). - Τρεις κατηγορίες για διάρρηξη υπεραγορά και κλοπή κατά παράβαση των Άρθρων 291, 294(α) και 255 (4η, 6η και 8η κατηγορία). - Μία κατηγορία για κλοπή κατά παράβαση των άρθρων 255 και 262 του Ποινικού Κώδικα (7η κατηγορία). Προχωρούμε στη συνέχεια να αναφερθούμε στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης όπως εκτέθηκαν από την ευπαίδευτη εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής. Όσον αφορά την 1η και 2η κατηγορία τα γεγονότα έχουν ως εξής: Την 8.6.2008 και ώρα 02:30 ο ΜΚ1 έκλεισε το περίπτερο του στη λεωφόρο Ναυαρίνου 24(Δ) στη Λευκωσία και κατευθύνθηκε πεζός προς την πολυκατοικία που διαμένει η οποία είναι 20 μέτρα από το περίπτερό του. Μαζί του είχε σε νάϋλον τσάντα τα αντικείμενα - περιουσία - που περιγράφονται στον κατάλογο κλοπιμαίων της υπόθεσης ΛΕΥ/ΤΑΕ Σ600/08, όλα συνολικής αξίας 2.515 ευρώ. Όταν ο ΜΚ1 εισήλθε εντός του προθάλαμου της πολυκατοικίας άγνωστο πρόσωπο τον έσπρωξε με δύναμη στο πρόσωπο με τα χέρια και ο ΜΚ1 έπεσε κάτω κτυπώντας το κεφάλι του στον τοίχο. Το άγνωστο πρόσωπο κατάφερε και άρπαξε τη τσάντα που ο ΜΚ1 είχε μαζί του και τράπηκε σε φυγή. Ο ΜΚ1 προσπάθησε να τον ακολουθήσει ανεπιτυχώς και άρχισε να καλεί σε βοήθεια. Στο μέρος μετέβησαν στη συνέχεια η Αστυνομία και εντόπισαν ένα αυτοκίνητο όπου στη θέση του συνοδηγού καθόταν ένα πρόσωπο. Μετά πάροδο λίγων λεπτών εμφανίστηκε ο κατηγορούμενος ο οποίος, ανακρινόμενος προφορικά, ανέφερε ότι πήγε να συναντήσει κάποιο φίλο του, τον ΜΚ
4. Την ίδια ημέρα και μεταξύ των ωρών 10:15-11:30 η Αστυνομία διενήργησε έρευνα στην οικία του κατηγορούμενου όπου και ανευρέθηκε μεγάλη ποσότητα αντικειμένων από αυτά που περιλαμβάνονταν στον πιο πάνω αναφερόμενο κατάλογο κλοπιμαίων. Ως εκ τούτου ο κατηγορούμενος συνελήφθη για το αυτόφωρο αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας. Αργότερα την ίδια ημέρα ο κατηγορούμενος έδωσε θεληματική κατάθεση στην οποία ενέπλεξε τόσο τον εαυτό του όσο και τρίτο άτομο. Σύμφωνα με την κατάθεση του είχε συνωμοτήσει με το άλλο πρόσωπο να ληστέψουν τον παραπονούμενο (ΜΚ1) την ώρα που θα έκλεινε το περίπτερο και για το σκοπό αυτό μετέβησαν στο μέρος, ο κατηγορούμενος κατέβηκε από το αυτοκίνητο ενώ το τρίτο άτομο έμεινε μέσα σε αυτό και τον περίμενε. Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος κρύφτηκε στην είσοδο της πολυκατοικίας και μόλις έφθασε εκεί ο παραπονούμενος τον κτύπησε και του πήρε τη τσάντα που κρατούσε τρεπόμενος σε φυγή. Κατά τη διαφυγή του έπεσαν στο έδαφος αντικείμενα από τη τσάντα. Όταν έφτασε στο αυτοκίνητο διαπίστωσε ότι δεν ήταν ξεκινημένο και γι' αυτό έφυγε από το μέρος τρέχοντας και έκρυψε τη σακούλα που κρατούσε. Μετά επέστρεψε στη σκηνή όπου συνάντησε την Αστυνομία. Ο παραπονούμενος αναγνώρισε την κλοπιμαία περιουσία η οποία ανευρέθηκε στο σύνολό της. Στα πλαίσια της πιο πάνω θεληματικής κατάθεσης που έδωσε ο κατηγορούμενος παραδέκτηκε και τις υποθέσεις που αφορούν οι κατηγορίες 3 μέχρι 8, αμφοτέρων συμπεριλαμβανομένων, τα γεγονότα των οποίων, συνοπτικά, έχουν ως εξής: Σε σχέση με την 3η κατηγορία ο κατηγορούμενος μαζί με άλλο πρόσωπο στις 30.5.08 διέρρηξαν το ΛΟΥΝΑ ΠΑΡΚ «Ακρόπολη» πετυχαίνοντας είσοδο από το αλουμινένιο παράθυρο αφαιρώντας το γυαλί και αποκόπτοντας τις κλειδωνιές και έκλεψαν εμπορεύματα αξίας €3.286,
5. Από την περιουσία αυτή ανευρέθηκε περιουσία αξίας €
6. Όσον αφορά την 4η κατηγορία ο κατηγορούμενος μαζί με άλλο πρόσωπο μεταξύ της 29ης προς 30ης Μαϊου του 2008 διέρρηξαν Υπεραγορά που βρίσκεται στην οδό Γιαννιτσών 15 και έκλεψαν διάφορα αντικείμενα που καθορίζονται αξίας €4.
7. Από τα κλαπέντα αντικείμενα ανευρέθηκαν αντικείμενα αξίας €381,
8. Η 5η κατηγορία αφορά διάρρηξη που έγινε στις 27 προς 28.5.2008 του Πρατηρίου EΚO στην οδό Σπύρου Χριστοδούλου από τον κατηγορούμενο και τρίτο πρόσωπο όπου έκλεψαν διάφορα εμπορεύματα αξίας €4.610,02 και ανευρέθηκαν από αυτά εμπορεύματα αξίας €
9. Η 6η κατηγορία αφορά διάρρηξη Υπεραγοράς που βρίσκεται στην οδό Ομήρου όπου ο κατηγορούμενος μαζί με τρίτο άτομο εισερχόμενος εντός αυτής έκλεψαν εμπορεύματα αξίας €1.292 ενώ ανευρέθηκαν εμπορεύματα αξίας €1.046,
10. Η 7η κατηγορία αφορά κλοπή δύο χαλιών από το στεγνοκαθαριστήριο «ΑΝΘΗ» αξίας €2.000 τα οποία δεν ανευρέθηκαν. Τέλος, η 8η κατηγορία αφορά διάρρηξη αποθήκης όπου κλάπηκαν βιβλία αξίας €1.000 και μία φρουτιέρα αξίας €100 χωρίς να ανευρεθεί οτιδήποτε. Η συνολική αξία της μη ανευρεθείσας περιουσίας ανέρχεται σε €12.361,
11. Ο κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Ο συνήγορος Υπεράσπισης αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής τόνισε από την αρχή ότι η περίπτωση του κατηγορούμενου αποτελεί μια πραγματικά ιδιότυπη περίπτωση που αγγίζει τα όρια της τραγικότητας. Εξήγησε ότι πρόκειται για άτομο μόλις 23 ετών ο οποίος ήλθε στην Κύπρο πριν μερικούς μήνες για να εξοικονομήσει λεφτά και να μπορέσει να συντηρήσει την εγκυμονούσα γυναίκα του όπως, επίσης, για να μπορέσει να δώσει τις εξετάσεις του στη Νομική έχοντας συμπληρώσει τις σπουδές του στο Βουκουρέστι. Πρόσθεσε ότι στην Κύπρο ο κατηγορούμενος εργάστηκε σε διάφορες επιχειρήσεις όπως εστιατόρια, σταθμούς βενζίνης κλπ. Η τελευταία δε εργασία του σε σταθμό βενζίνης τερματίστηκε λόγω απόλυσης με αποτέλεσμα να μείνει χωρίς δουλειά και χωρίς στέγη, εφόσον δεν είχε χρήματα για να εξασφαλίσει κάπου μόνιμη διαμονή. Περιπλανείτο δε στο ύπαιθρο όταν συνάντησε συμπατριώτη του ο οποίος του πρόσφερε στέγη, τροφή και αμοιβή €1.000 το μήνα για να οδηγεί το αυτοκίνητο του, επειδή, όπως του είπε, ο ίδιος δεν είχε άδεια οδηγού. Η πραγματικότητα, όμως, ήταν διαφορετική, όπως επεξήγησε περαιτέρω ο συνήγορος Υπεράσπισης, εφόσον λίγες μέρες αργότερα ο συμπατριώτης του κατηγορούμενου του αποκάλυψε ότι ο λόγος που τον εργοδοτούσε ήταν γιατί χρειαζόταν κάποιο να οδηγεί το αυτοκίνητό του για να διενεργούν κλοπές και διαρρήξεις από σπίτια και περίπτερα. Ο συνήγορος τόνισε ότι ο κατηγορούμενος ευρισκόμενος σε κατάσταση απελπισίας υπέκυψε στον πειρασμό να εμπλακεί στην παραβατικότητα. Δεν παρέλειψε να επισημάνει, περαιτέρω, ότι ο κατηγορούμενος έχει μεταμεληθεί για το πιο πάνω τρομερό, όπως το χαρακτήρισε, λάθος του δίδοντας, από το στάδιο της σύλληψής του και μετέπειτα, κάθε βοήθεια στην Αστυνομία και συνεργαζόμενος πλήρως για τους σκοπούς εξιχνίασης της υπόθεσης. Τόνισε δε εμφαντικά ότι ο κατηγορούμενος ουδέποτε αρνήθηκε και ούτε προσπάθησε να αποποιηθεί των ευθυνών του για την εμπλοκή του στα επίδικα αδικήματα. Αφού ο συνήγορος Υπεράσπισης αναφέρθηκε σε σχετική νομολογία και συγγράμματα όπου αναλύονται εκείνα τα ελαφρυντικά στοιχεία που λαμβάνονται υπόψη στο στάδιο επιβολής της ποινής κάλεσε το Δικαστήριο να αντιμετωπίσει τον κατηγορούμενο με κάθε δυνατή κατανόηση και συμπάθεια και να επιδείξει κάθε επιείκεια ούτως ώστε η επιβληθεισόμενη ποινή να μην είναι τέτοια που να οδηγήσει στην εξόντωση του αλλά τέτοια που να του επιτρέψει να επανέλθει καλύτερος στην κοινωνία. Όσον αφορά το αδίκημα της ληστείας σημειώνουμε ότι τιμωρείται με φυλάκιση 14 ετών αλλά προνοείται ισόβια φυλάκιση όταν ο παραβάτης συνοδεύεται από ένα ή περισσότερα πρόσωπα ή όταν κατά τη διάρκεια της ληστείας τραυματίζει, κτυπά ή χρησιμοποιεί οποιαδήποτε άλλη βία εναντίον οποιουδήποτε προσώπου. Ισόβια φυλάκιση κατά μέγιστο όριο προβλέπεται, επίσης, και στην περίπτωση που ο παραβάτης είναι οπλισμένος με οποιοδήποτε επικίνδυνο ή επιθετικό όπλο ή εργαλείο[1]. Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει κατ' επανάληψη τονίσει τη σοβαρότητα του αδικήματος, κάτι το οποίο αντανακλάται στη φυλάκιση διά βίου που ο νομοθέτης θεώρησε σκόπιμο να προνοήσει ως ανώτατο όριο ποινής[2]. Θεωρούμε δε αναγκαίο να επισημάνουμε εδώ ότι εγκλήματα αυτού του είδους, άσχετα από την επακριβή μορφή που παίρνει η κάθε περίπτωση, βρίσκονται, δυστυχώς, σε έξαρση και παρουσιάζουν μια αυξητική τάση[3]. Ο βαθμός βίας που χρησιμοποιείται και η έκθεση ή μη σε κίνδυνο ανθρώπινης ζωής είναι παράγοντες που, ανάλογα με την περίπτωση, συντείνουν στον καθορισμό του ύψους της ποινής η οποία, εν πάσει περιπτώσει, θα πρέπει να έχει αποτρεπτικό χαρακτήρα[4]. Όπως ήδη αναφέρθηκε ανωτέρω, το Ανώτατο Δικαστήριο έχει κατ' επανάληψη τονίσει την σοβαρότητα του αδικήματος χαρακτηρίζοντας το μάλιστα ως δεσπόζουσας βαρύτητας στην επιμέτρηση της ποινής. Μάλιστα, σε πολύ πρόσφατη απόφαση του στην υπόθεση Τalal Faeg Mahmoud Abed v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 299/05, ημερομηνίας 26.2.2007, ο Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου Χρ. Αρτεμίδης, αφού εκδήλωσε την έντονη αγωνία των κατοίκων της χώρας μας και την άκρως ανησυχητική κατάσταση που επικρατεί σήμερα στον τόπο μας, τόνισε και τα ακόλουθα σχετικά: «Το έγκλημα έχει, δυστυχώς, προσλάβει νέα μορφή. Εν πολλοίς, εξελίχτηκε, σε επάγγελμα. Μισθοφόροι διαπράττουν εγκλήματα, ενώ σε πολλές περιπτώσεις εγκληματίες αποσπούν με τη χρήση βίας, ενίοτε σκληρής και άγριας, περιουσιακά στοιχεία που ανήκουν σε φιλήσυχους και ανυποψίαστους πολίτες, όπως στην περίπτωση που είναι ενώπιον μας. Η ποινή που επέβαλε στον εφεσείοντα το κακουργιοδικείο είναι αυστηρή. Επικροτούμε όμως και την αυστηρότητα και το ύψος της. Οι προσωπικές περιστάσεις, με τα γνωστά στοιχεία που αφορούν στις οικογενειακές, κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες του κατηγορούμενου αποτελούν μετριαστικούς παράγοντες όταν το έγκλημα και οι περιστάσεις που διεπράχθη δεν είναι του είδους που περιγράφουμε πιο πάνω. Σε εγκλήματα προσχεδιασμένα και όπου ο σκοπός είναι η παράνομη απόσπαση οικονομικού οφέλους, χωρίς σεβασμό στην προσωπικότητα και ακεραιότητα των θυμάτων, μόνο η παραδοχή και απολογία αποτελούν σοβαρό παράγοντα που λαμβάνεται ευνοϊκά υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής. Οι υπόλοιποι παράγοντες είναι πράγματι περιθωριακοί.» Στην πιο πάνω απόφαση επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 9 ετών που επεβλήθη πρωτόδικα. Όσον αφορά τα γεγονότα της υπόθεσης αυτής, τα οποία επισημαίνουμε είναι σοβαρότερα από αυτά της παρούσας, ο Εφεσείων μαζί με άγνωστο συνεργό του είχαν στήσει καρτέρι το βράδυ στον παραπονούμενο ο οποίος, συνοδευόμενος από την αλλοδαπή φίλη του, πήγαινε σε διαμέρισμα πολυκατοικίας. Χρησιμοποίησαν τον ανελκυστήρα για να ανεβούν στο δεύτερο όροφο. Μόλις άνοιξε η πόρτα του ανελκυστήρα ο Εφεσείων και ο συνεργός του επιτέθηκαν εναντίον του παραπονούμενου με ρόπαλο και τον χτύπησαν επανειλημμένα στο κεφάλι και άλλα μέρη του σώματός του προκαλώντας του βαθύ τραύμα στο κεφάλι, χείλη και αριστερό ώμο. Σκοπός τους, και τον πέτυχαν, ήταν να του αποσπάσουν χαρτοφύλακα ο οποίος περιείχε ένα αρκετά σεβαστό χρηματικό ποσό. Αφού άρπαξαν το χαρτοφύλακα άρχισαν να τρέχουν. Τους καταδίωξε η φίλη του παραπονούμενου σε μια προσπάθεια να τους προλάβει. Ωστόσο, ο Εφεσείων και ο συνεργός του κατόρθωσαν να διαφύγουν και εξαφανίστηκαν. Κατά τη φυγή τους μέρος των χρημάτων, που περιείχε ο χαρτοφύλακας, έπεσε στο δρόμο. Το υπόλοιπο ποσό που παρέμεινε στο χαρτοφύλακα και οικειοποιήθηκαν ο Εφεσείων με το συνεργό του ήταν περίπου Λ.Κ.6.
12. Αυτό το ποσό δεν ανευρέθη ούτε επεστράφη. Σε ό,τι αφορά τα αδικήματα της διάρρηξης και κλοπής η σοβαρότητά τους υπογραμμίζεται σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου οι οποίες απολήγουν στην επιβολή ποινών φυλάκισης. Στην υπόθεση Nabokov v. Αστυνομίας