Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Νίκος Μάρκου, Αρ. Υπόθεσης: 20233/07, 15 Σεπτεμβρίου, 2008

(1)(β) της Ποινικής Δικονομίας Κεφ. 155 και του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία. Στην μαρτυρία αυτή ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι την 21.9.2006 και περί ώρα 22.10 οδηγουσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΕΤΝ 335 στην Λεωφόρο Ιωσήφ Χατζηιωσήφ με κατεύθυνση προς την οδό Α. Αβρααμίδη. Σε ένα σημείο του δρόμου αποφάσισε να εισέλθει σε στάση λεωφορείου η οποία βρισκόταν απέναντι, παρά την ύπραξη άσπρης συνεχόμενης γραμμής. Έλεγξε τον δρόμο, έβαλε δείκτη και, αφού ήταν σίγουρος ότι δεν υπήρχε όχημα στον δρόμο, μπήκε με κλίση δεξιά. Μόλις εισήλθε στην αντίθετη λωρίδα είδε ένα φως από το παράθυρο του, και πριν προφτάσει να κάνει οτιδήποτε, δέχθηκε χτύπημα στην δεξιά του πόρτα. Δεν είδε τι τον χτύπησε, ούτε κατάλαβε τι έγινε. Ο κ. Κώστας Λουλλουδής ανέφερε ότι την 21.9.2006 και περί ώρα 22.10 βρισκόταν στην αυλή του σπιτιού του και έβλεπε προς την Λεωφόρο Ιωσήφ Χατζηιωσήφ. Είδε μία μοτοσικλέτα να έρχεται από τα φώτα τροχαίας στον πισινό τροχό, να οδηγείται όπως είπε «σούζα», τρόπο με τον οποίο συνέχισε μέχρι που ο ίδιος έχασε οπτική επαφή μαζί της λόγω του ότι περιόριζε την ορατότητα του ο τοίχος του σπιτιού του. Λίγα δευτερόλεπτα μετά άκουσε θόρυβο από ατύχημα. Ήταν η θέση του Μ.Υ. 1 ότι ο ίδιος είχε ορατότητα 150μ, απόσταση για την οποία η μοτοσικλέτα οδηγείτο συνεχώς στον 1 τροχό. Ανέφερε, επίσης ότι υπάρχουν λαμπτήρες που φωτίζουν επαρκώς την Λεωφόρο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Ο Αστ. 37 Γιώργος Παπαδόπουλος μου έκανε καλή εντύπωση και υπήρξε ένας αντικειμενικός μάρτυρας. Σε σχέση, όμως, με μαρτυρία που έδωσε για την ταχύτητα της μοτοσικλέτας η μαρτυρία του ειναι σαφώς περιορισμένης βαρύτητας αφού δεν τέθηκε οποιοδήποτε υπόβαθρο ότι αυτός είναι εμπειρογνώμονας ή μπορεί να καθορίσει αυτήν, ενώ και ο ίδιος είπε ότι δεν ήταν σε θέση να την προσδιορίσει επακριβώς. Ο κ. Χάρης Μιχαήλ με έπεισε ότι είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια. Σημειώνω ότι ο Μ.Κ.2 στην κατάθεση του αρνείται ότι σήκωσε την μοτοσικλέτα στον ένα τροχό, αλλά στο Δικαστήριο παραδέχτηκε ότι το έπραξε χωρίς να ερωτηθεί και προτού υιοθετήσει την κατάθεση του. Μοναδικό σημείο στο οποίο δεν με έπεισε είναι στους ισχυρισμούς του ότι είναι δυνατόν μία μοτοσικλέτα 10 αλόγων να σηκωθεί στον ένα τροχό με ταχύτητα 10 χ.α.ω. Ο Κατηγορούμενος επίσης πιστεύω ότι σε γενικές γραμμές είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια ως προς τα γεγονότα. Περιορισμένη βαρύτητα θα δώσω, όμως, στα όσα αυτός ανέφερε ως εικασίες περί του πως έγινε το ατύχημα. Ουσιαστικά ο Κατηγορούμενος ενήργησε με τον τρόπο που αυτός ανέφερε, αλλά παρέλειψε να δει την μοτοσικλέτα πίσω του προτού κινηθεί διαγώνια δεξιά. Ο ισχυρισμός του ότι αυτό ήταν λόγω του ότι τα φώτα της έφεγγαν στον ουρανό δεν ευσταθεί, αφού ο Μ.Υ.1 που βρισκόταν στην αυλή του είδε την μοτοσικλέτα από 100 - 150μ απόσταση. Ο κ. Κώστας Λουλλουδής υπήρξε ένας εξαιρετικός μάρτυρας, αντικειμενικός και σταθερός. Σημειώνω ότι ο μάρτυρας αυτός είδε την μοτοσικλέτα από 100 - 150μ, πράγμα που καταδεικνύει ότι αυτή ήταν ορατή στον δρόμο. Σε σχέση με τα όσα ανέφερε για την ταχύτητα της μοτοσικλέτας, όμως, σημειώνω ότι ο Μ.Υ.1 ανέφερε ότι επρόκειτο απλά για υπολογισμούς του. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Της πιο πάνω αξιολόγησης δεδομένης, αποτελεί εύρημα μου ότι την 21.9.2006 και περί ώρα 22.10 ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΕΤΝ 335 στην Λεωφόρο Ιωσήφ Χατζηιωσήφ με Βόρεια κατεύθυνση. Την ίδια μέρα και ώρα ο Μ.Κ.2 οδηγούσε την μοτοσικλέτα μεγάλου κυβισμού με αριθμούς εγγραφής ΚΗΥ 807 στην ίδια Λεωφόρο με την ίδια κατεύθυνση, έχοντας σηκώσει αυτήν στον ένα τροχό. Σε ένα σημείο του δρόμου ο Κατηγορούμενος αποφάσισε να εισέλθει σε στάση λεωφορείου που υπήρχε στην αντίθετη άκρια του δρόμου, κινήθηκε αριστερότερα και ακολουθως εισήλθε στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας με κλίση διαγώνια δεξιά. Ο Μ.Κ.2 εισήλθε και αυτός στην δεξιά λωρίδα στην προσπάθεια του να αποφύγει τον Κατηγορούμενο και τα 2 οχήματα συγκρούστηκαν. Η Λεωφόρος Ιωσήφ Χατζηιωσήφ χωρίζεται με άσπρη συνεχόμενη γραμμή, ενώ φωτίζεται επαρκώς από λαμπτήρες υψηλής τάσεως. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 αναφέρει τα ακόλουθα: «Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα επί τίνος οδού μη καταβάλλον την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή ή μη επιδεικνύων εύλογο μέριμνα για έτερα πρόσωπα, χρησιμοποιούντα την οδό, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν δια διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματική ποινήν μη υπερβαίνουσαν τα € 1.708,00 ή εις αμφότερας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης». Στην Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 6279, ημερ. 27.3.98 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η οδήγηση εξυπακούει την εξάσκηση προσήκουσας προσοχής. Το ερώτημα που εγείρεται σε περιπτώσεις αμελούς οδήγησης κατά παράβαση του άρθρου 8 του Νόμου 86/72 είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση εξάσκησης λογικής φροντίδας και προσοχής για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το κριτήριο που εφαρμόζεται σε μια τέτοια περίπτωση είναι αντικειμενικό και οι παράμετροι του αναφέρονται στη συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα και όχι του τέλειου οδηγού. (Ιδε Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(1982)1 Α.Α.Δ. 585, Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1 και Βασιλείου ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 202)». Το καθήκον φροντίδας και μέριμνας (duty of care) οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού. Τα συστατικά στοιχεία της αμέλειας είναι τα ίδια στο αστικό και ποινικό δίκαιο ό,τι διαφέρει είναι το βάρος της αποδείξεως (βλ. Σωκράτης Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1). Όπως αναφέρεται στην απόφαση αυτή: «Το απρόσωπα προσδιοριζόμενο καθήκο προς κάθε ένα που είναι λογικά δυνατό να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού, συγκεκριμενοποιείται στα πλαίσια των γεγονότων της υποθέσεως για να αποφασισθεί - (α) η φύση του καθήκοντος και (β) όπου διαπιστώνεται η ύπαρξη του κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει. Το κριτήριο για τη διαπίστωση αμέλειας είναι αντικειμενικό, και μέτρο ο προσεκτικός και όχι ο τέλειος οδηγός. Τέλος, η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια». (βλ. επίσης Παλαιομυλίτης ν. Τροχαίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 300 Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1. Βίττη ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 31, στη σελ. 37. Θεοφάνους ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 160. Derek Knell v. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 51, Ioannis Charalambous v. Police

(1982)1 C.L.R. 134, Portokallides v. Police

(1987)2 C.L.R. 86). Όπως προκύπτει και από την σχετική με το θέμα Νομολογία, ένας οδηγός έχει καθήκον τήρησης της δέουσας παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από όλες τις περιστάσεις (βλ. Κωνσταντίνου ν. Κατσούρη

(1975)1 C.L.R. 188). Η αμέλεια είναι συνυφασμένη με το χρόνο, τόπο και άλλες συνθήκες, και παράλειψη να δει κανείς ότι είναι απλά ορατό αποτελεί αμέλεια (Νικολαϊδης ν. Οικονομίδης

(1963)2 C.L.R. 78). Στην προκειμένη περίπτωση ο Κατηγορούμενος αποφάσισε να εισέλθει σε στάση λεωφορείου που υπήρχε στην απέναντι άκρια του δρόμου. Παρά την ύπαρξη άσπρης συνεχόμενης γραμμής κινήθηκε αριστερότερα στην δική του λωρίδα, και μετά με διαγώνια δεξιά κλήση εισήλθε στην αντίθετη λωρίδα όπου συγκρούστηκε με τον Μ.Κ.2. Η μοτοσικλέτα του Μ.Κ.2 ήταν ορατή, αλλά ο Κατηγορούμενος δεν την είδε. Παρά το γεγονός ότι και ο Μ.Κ.2 σίγουρα φέρει και αυτός μερίδιο ευθύνης για το επίδικο ατύχημα, εν' τούτοις και ο Κατηγορούμενος δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι δεν φέρει καμία ευθύνη. Τούτων δεδομένων, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, και ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην 1η Κατηγορία. ........................................... Μαρίνα Παπαδοπούλου Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο