← Κύπρος

Μαρία Γεωργιάδου ν. Προκόπης Έλληνας, Αρ. Αγωγής: 5013/06, 30 Σεπτεμβρίου, 2008

Μαρία Γεωργιάδου ν. Προκόπης Έλληνας, Αρ. Αγωγής: 5013/06, 30 Σεπτεμβρίου, 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2008:B119 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5013/06 Μεταξύ: Μαρία Γεωργιάδου Ενάγουσα - και -

  1. Προκόπης Έλληνας
  2. Αναστασία Σαμαρά Εναγομένων - και - Χρίστος Γεωργιάδης Τριτοδιάδικος ---------------------------------------------- Αρ. Αγωγής: 7450/06 Μεταξύ:
  3. Αναστασία Σαμαρά
  4. Παρασκευάς Σαμαρά Ενάγοντες - και -
  5. Χρίστος Γεωργιάδης
  6. Προκόπης Έλληνας Εναγομένων ---------------------------------------------- Αρ. Αγωγής: 701/08 Μεταξύ: Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ως εκπρόσωπος του Διευθυντή του Τμήματος Δημοσίων Έργων, Υπουργείου Συγκοινωνιών και Έργων. Ενάγοντας - και -
  7. Χρίστος Γεωργιάδης
  8. Προκόπης Έλληνας Εναγομένων ---------------------------------------------- Ημερομηνία: 30 Σεπτεμβρίου,
  9. Αίτηση δια κλήσεως ημερομηνίας 22/5/08 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή-Εναγόμενο 1 στην αγωγή 5013/06, Εναγόμενο 2 στην αγωγή 7450/06 και Εναγόμενο 2 στην αγωγή 701/08: Η κα Στ. Ερωτοκρίτου Για την Καθ' ης η αίτηση-Εναγόμενη 2 στην αγωγή 5013/06, Ενάγουσα στην αγωγή 7450/06: Η κα Παναγιώτου για Χάρη Κυριακίδη Δ.Ε.Π.Ε. Για την Ενάγουσα στην αγωγή 5013/06, Ενάγοντα 1 στην αγωγή 7450/06 και Ενάγοντα 1 στην αγωγή 701/08: Ο κ. Δ. Ιωαννίδης. Για τον Ενάγοντα στην αγωγή 701/08: Η κα Αλεξάνδρου για Καλής και Καλλής. ----------------------------------- Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 26.2.2005 έγινε δυστύχημα στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας-Λεμεσού στο οποίο ενεπλάκησαν τα οχήματα ΗΑΒ014 ιδιοκτησίας της Μαρίας Γεωργιάδου και το οποίο οδηγείτο από το Χρήστο Γεωργιάδη, του οχήματος ΒΑΧ625 το οποίο οδηγείτο από τον Προκόπη Έλληνα και του οχήματος DAT787 ιδιοκτησίας του Παρασκευά Σαμαρά το οποίο οδηγείτο από την Αναστασία Σαμαρά. Αναφορικά με το πιο πάνω δυστύχημα καταχωρήθηκαν στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας τρεις αγωγές. Η αγωγή υπ' αριθμό 5013/06 η οποία καταχωρήθηκε στις 26.7.2006 και στην οποία Ενάγουσα είναι η ιδιοκτήτρια του οχήματος ΗΑΒ014 Μαρία Γεωργιάδου η οποία αξιώνει αποζημιώσεις ύψους Λ.Κ.7.365 με νόμιμο τόκο, έξοδα και ΦΠΑ που αντιπροσωπεύουν τις ζημιές του εν λόγω οχήματος. Η αξίωση της στρέφεται κατά των Προκόπη Έλληνα και Αναστασίας Σαμαρά οδηγών των αυτοκινήτων ΒΑΧ625 και DAT787, αντίστοιχα. Στην εν λόγω αγωγή έγινε ειδοποίηση προς συνεναγόμενο από τον εναγόμενο 1 προς τον Εναγόμενο 2 και επίσης μετά από άδεια του Δικαστηρίου προστέθηκε ως τριτοδιάδικος κατόπιν αίτησης του Εναγόμενου 1 ο Χρήστος Γεωργιάδης οδηγός του οχήματος ΗΑΒ
  10. Η αγωγή 7450/06 καταχωρήθηκε από τους Αναστασία και Παρασκευά Σαμαρά εναντίον των Χρήστου Γεωργιάδη και Προκόπη Έλληνα στις 15.11.2006 και η αξίωση της Ενάγουσας 1 είναι γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για πόνους και ταλαιπωρία που υπέστη μετά από ισχυριζόμενο τραυματισμό της στο εν λόγω δυστύχημα και η αξίωση του Ενάγοντα 2 είναι ειδικές αποζημιώσεις για τις ζημιές που υπέστη το όχημα του συνεπεία του εν λόγω δυστυχήματος. Στις 12.2.2008 κατεχωρήθη υπό του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ως Ενάγοντα η υπ' αριθμό 701/2008 αγωγή εναντίον των Χρήστου Γεωργιάδη και Προκόπη Έλληνα και αφορά ειδικές αποζημιώσεις ύψους €669,16 πλέον νόμιμο τόκο, έξοδα και ΦΠΑ που αφορούν τις ζημιές που προκλήθηκαν στο στηθαίο ασφάλειας του δρόμου συνεπεία του εν λόγω δυστυχήματος το οποίο και αποκαταστάθηκε από το Τμήμα Δημοσίων Έργων. Στις 22.5.2008 καταχωρήθηκε η υπό εξέταση αίτηση με την οποία οι συνήγοροι του Εναγόμενου, Προκόπη Έλληνα, ζητούν συνεκδίκαση των τριών πιο πάνω αγωγών σύμφωνα με τη Δ.14 θ2 και 3 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Είναι η θέση τους ότι υπάρχουν κοινά νομικά και/ή πραγματικά ζητήματα τέτοιας σημασίας ούτως ώστε να καθίσταται αναγκαία ή επιθυμητή η συνένωση των εν λόγω αγωγών αφού αφορούν το ίδιο δυστύχημα. Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση των συνηγόρων της Εναγόμενης, Αναστασίας Σαμαρά, σύμφωνα με την οποία δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του διατάγματος, δεν θα υπάρξει σημαντικό όφελος από την συνεκδίκαση αφού οι διάδικοι εκπροσωπούνται από διαφορετικούς δικηγόρους, υπάρχει σύγκρουση ιδιοτήτων Ενάγοντα/Εναγόμενου/ Τριτοδιάδικου στα ίδια πρόσωπα, θα δημιουργηθούν ανυπέρβλητα δικονομικά προβλήματα κατά τη διαδικασία όπως και ότι υπάρχουν σημαντικά επίδικα θέματα που δεν είναι κοινά σε όλες τις υποθέσεις. Οι υπόλοιποι συνήγοροι δεν έφεραν ένσταση στο αίτημα συνένωσης και έτσι η αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση μεταξύ των αιτούντων και της ενισταμένης Αναστασίας Σαμαρά. Ήταν η θέση της ευπαίδευτου συνηγόρου για τους αιτητές ότι το θέμα της ευθύνης για το εν λόγω δυστύχημα είναι το κύριο θέμα το οποίο είναι κοινό και στις τρεις αγωγές και ότι θα πρέπει να αποφασιστεί από ένα Δικαστήριο. Εισηγήθηκε, δε, ότι θα πρέπει να ηγείται η αγωγή 5013/06 η οποία είναι και η πρώτη υπόθεση που καταχωρήθηκε χρονολογικά και στην οποία υπάρχουν όλα τα εμπλεκόμενα μέρη ως διάδικοι. Ήταν σχετικά η εισήγηση της ότι θα πρέπει οι αγωγές να συνενωθούν σε σχέση με το θέμα της ευθύνης και το αποτέλεσμα σε σχέση με την αγωγή 5013/06 σε περίπτωση έγκρισης του αιτήματος για συνένωση να δεσμεύει και τις άλλες αγωγές. Επιχειρηματολόγησε, επίσης, παραπέμποντας σε νομολογία ότι και αγωγές οι οποίες είναι διασταυρούμενες (vise versa) μπορούν να συνενωθούν και επεσήμανε ότι σύμφωνα με τις πρόνοιες των κυπριακών θεσμών Πολιτικής Δικονομίας σε αντίθεση με αυτές της Αγγλικής Νομολογίας μπορεί να γίνει συνένωση αγωγών ακόμα και αν δεν υπάρχει η ίδια ταυτότητα διαδίκων. Ήταν η εισήγηση της ότι αν εγκριθεί το αίτημα συνένωσης θα εξοικονομηθούν χρήματα και πολύτιμος δικαστικός χρόνος. Αντίθετη ήταν η θέση του συνηγόρου της Αναστασίας Σαμαρά ο οποίος, επίσης, με εμπεριστατωμένα αγόρευση και με παραπομπή σε νομολογία εισηγήθηκε ότι η παρούσα υπόθεση δεν είναι κατάλληλη για να εγκριθεί τέτοιο αίτημα αφού υπάρχει σύγκρουση ιδιοτήτων Ενάγοντα/Εναγόμενου/Τριτοδιάδικου στα ίδια πρόσωπα, οι Ενάγοντες είναι διαφορετικά πρόσωπα των οποίων τα συμφέροντα δεν είναι κοινά και ότι προκύπτουν στις εν λόγω αγωγές θέματα τα οποία είναι διαφορετικά μεταξύ των διαδίκων π.χ. ζημιές, απόδειξη των αποζημιώσεων, μάρτυρες που τυχόν θα κληθούν από τους διάδικους. Η Δ.14 θ2 προνοεί τα εξής σε μετάφραση: «Όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο είτε από τον ίδιο ή από διαφορετικούς ενάγοντες εναντίον του ιδίου ή διαφορετικών εναγομένων, και οι αξιώσεις σε αυτές τις αγωγές περιέχουν κοινό ζήτημα νόμου ή πραγματικού γεγονότος τέτοιας σημασίας σε σχέση με τα υπόλοιπα επίδικα ζητήματα που εγείρονται στις αγωγές αυτές, έτσι που να καθίσταται επιθυμητό οι αγωγές να πρέπει να συνενωθούν, το Δικαστήριο ή ο δικαστής, δύναται να διατάξει τη συνένωση τους.» Από τη Νομολογία προκύπτει ότι η έκδοση ή όχι διατάγματος συνένωσης αφορά την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου η οποία ασκείται κατά τρόπο που να εξυπηρετεί και τα συμφέροντα των διαδίκων αλλά και η ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Παραπέμπω σχετικά στις αποφάσεις Georghios Hadjiathanassiou v. Loizos Parperides and others

(1975)1 C.L.R. 401, Healey & Others v. A. Waddington & Sons Ltd and Others
(1954)1 All E.R. 861 και Medcon Construction Limited v. Χρ. Μαρνέρος και Σια Λίμιτεδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 546. Παράγοντες που επηρεάζουν την κρίση του Δικαστηρίου για την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας είναι η σχετικότητα των θεμάτων που εγείρονται στις υπό κρίση αγωγές, η σημασία των κοινών νομικών σημείων, αποφυγή πολλαπλότητας διαδικασιών, περιορισμός εξόδων και εξοικονόμηση του δικαστικού χρόνου. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Hadjiathanassiou v. Parperides (ανωτέρω) και Healey v. A. Waddington, (ανωτέρω). Το ουσιαστικό κριτήριο για την συνένωση αγωγών είναι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος στις αγωγές. Στην υπόθεση Medcon Construction Limited v. Χρ. Μαρνέρος και Σια Λίμιτεδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 546 έχουν λεχθεί τα ακόλουθα: «Γενικά εκδίδεται διάταγμα συνένωσης όπου προκύπτει όφελος από τη συνεκδίκαση (Μακρίδης ν. Μιχαηλίδου Π.Ε. 7901, ημερ. 30.5.90). Το Δικαστήριο έχει διακριτική εξουσία επί του προκειμένου, η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης και ασκείται κατά τρόπο που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των διαδίκων, περιορίζοντας τα έξοδα και επιταχύνοντας την απονομή της δικαιοσύνης, όπως ορθά τόνισε ο πρωτόδικος Δικαστής (Georghios Hadjiathanassiou v. Loizos Parperides and Others
(1975)1 C.L.R. 401, και Healey & A. Waddington & Sons Ltd and Others
(1954)1 All E.R. 861). Στην υπόθεση Hadjiathanassiou v. Parperides and Others
(1975)1 C.L.R. 401 γίνεται μια ανάλυση του θέματος με αναφορά στη νομολογία και εξηγούνται οι προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες επεμβαίνει το Εφετείο στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου που περιλαμβάνουν και παράλειψη του να δώσει την πρέπουσα βαρύτητα στους παράγοντες που διέπουν το ζήτημα.» Στην υπόθεση Samata Enterprises Ltd v. Γεώργιου Σταύρου
(1998)1 Α.Α.Δ. 1896 το Εφετείο υιοθέτησε την ερμηνεία του Πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι το ουσιώδες κριτήριο για τη συνένωση αγωγών είναι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος όπως αυτά διαπιστώνονται αποκλειστικά από την έκθεση απαίτησης των αγωγών και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των υπερασπίσεων. Εφαρμόζοντας τις πιο πάνω αρχές στην παρούσα υπόθεση προκύπτει ότι η αγωγή 5013/06 αφορά αξίωση για αποζημιώσεις εναντίον των Προκόπη Έλληνα και Αναστασίας Σαμαρά στους οποίους η Ενάγουσα αποδίδει την ευθύνη για την πρόκληση του δυστυχήματος που έγινε στις 26.2.
  1. Η αγωγή 7450/06 αποδίδει ευθύνη για την πρόκληση του ίδιου δυστυχήματος στους Χρήστο Γεωργιάδη και Προκόπη Έλληνα. Από τα ίδια πρόσωπα ως υπαίτια για την πρόκληση του δυστυχήματος αξιώνει αποζημιώσεις και ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας στα πλαίσια της αγωγής 701/
  2. Καθίσταται σαφές ότι η ευθύνη για την πρόκληση του δυστυχήματος είναι το πρωταρχικό ερώτημα το οποίο καλείται το Δικαστήριο να αντιμετωπίσει και στις τρεις αγωγές και σε δεύτερο στάδιο η απόδοση αποζημιώσεων στους Ενάγοντες εάν και εφόσον ήθελε αποδειχτεί ότι η ευθύνη βαρύνει τους Εναγόμενους. Η αγωγή 5013/06 που έχει καταχωριστεί πρώτη και η οποία σύμφωνα με τη Δ.14 θ4 θα πρέπει να ηγηθεί της διαδικασίας σε περίπτωση συνένωσης, εκτός αν άλλοι λόγοι αποδειχτούν, αφορά ειδικές αποζημιώσεις για τις ζημιές που υπέστη το όχημα ΗΑΒ
  3. Ειδικές αποζημιώσεις για τις ζημιές που έπαθε το στηθαίο του δρόμου αφορά, επίσης, η αγωγή 701/08, αντίθετα η αγωγή 7450/06 αφορά και ειδικές αποζημιώσεις για τις ζημιές του οχήματος DAT787 αλλά και αξίωση για γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για τους τραυματισμούς που υπέστη η Ενάγουσα Αναστασία Σαμαρά συνεπεία του δυστυχήματος. Καθίσταται δηλαδή σαφές ότι η εκδίκαση της αγωγής 7450/06 εξυπακούει να κληθούν περισσότεροι μάρτυρες ειδικά για το θέμα των σωματικών βλαβών και τραυματισμών της Ενάγουσας απ' ότι στις άλλες αγωγές. Θεωρώ, έτσι, ότι εκ των πραγμάτων, ακόμα και να μπορούσε να εγκριθεί το αίτημα για συνένωση η αγωγή 5013/06 δεν θα μπορούσε να είναι ο οδηγός της δικαστικής διαδικασίας. Ήταν εισήγηση της ευπαίδευτης συνηγόρου για τους Αιτητές όπως το διάταγμα συνένωσης αφορά μόνο την ευθύνη κάτι το οποίο πρέπει να αναφέρω ότι παρατηρείται συχνά σε πολλές διαδικασίες. Έχω τη θέση ότι κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό αφού οι σχετικές πρόνοιες των Διαδικαστικών Κανονισμών μιλούν για συνένωση αγωγών και όχι επίδικων θεμάτων. Τους ενδοιασμούς του για την ορθότητα της διαδικασίας αυτής εξέφρασε και το Ανώτατο Δικαστήριο όπου στην υπόθεση Πάφος Στόουν Σ. Εστέιτς Λτδ κ.α. ν. Ευθυμίου Βαλαωρίτη κ.α. [1997] 1 Α.Α.Δ. σελ. 220 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «. ενώ παρέχεται ευρεία διακριτική ευχέρεια για την έκδοση αναγκαίων οδηγιών για την παρουσίαση των ιδιαιτεροτήτων της κάθε συνεκδικαζόμενης υπόθεσης, διατηρούμε επιφυλάξεις κατά πόσο παρέχεται η δυνατότητα τυπικής (formal) αποσυνένωσης συνεκδικαζομένων αγωγών, μετά την επίλυση ενός ή περισσοτέρων επιδίκων θεμάτων». Σοβαρό κώλυμα για τη συνένωση των αγωγών αποτελεί και το γεγονός ότι η ενάγουσα στην αγωγή 5013/06 και οι Ενάγοντες στην αγωγή 7450/06 εκπροσωπούνται από διαφορετικούς δικηγόρους και δεν έχουν συμφωνήσει στο ποιος θα μπορούσε να έχει το χειρισμό των υποθέσεων (βλ. υπόθεση Lewis v. Daily Telegraph Ltd (No. 2)
(1964)1 All E.R. 705 και Heeley v. A. Waddington & Sons Ltd
(1954)1 All E.R. 861). Συνεπώς ακόμα και αν συνέτρεχαν όλες οι άλλες προϋποθέσεις το γεγονός ότι δεν υπάρχει συμφωνία μεταξύ των συνηγόρων ως προς το χειρισμό των συνενωμένων αγωγών θα ήταν σημαντικός ανασταλτικός παράγοντας ως προς τη συνένωση αφού θα προκαλούσε προβλήματα στη διαδικασία και εμπόδια στην προώθηση της υπόθεσης του κάθε διαδίκου. Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, όπως και το γεγονός ότι ενόψει των ιδιοτήτων που παρουσιάζονται στους διάδικους στις αγωγές 5013/06 και 7450/06 δεν θα μπορούσε η μια αγωγή να υπέχει θέση ανταπαίτησης έναντι της άλλης παράγοντας ο οποίος επίσης συνηγορεί εναντίον της έγκρισης του αιτούμενου διατάγματος, θεωρώ ότι η παρούσα περίπτωση δεν είναι η κατάλληλη για έκδοση διατάγματος συνένωσης αφού τυχόν συνένωση των αγωγών μάλλον πολυπλοκότητα και δυσκολία στη διαδικασία θα επιφέρει παρά να εξοικονομηθεί χρόνος ή χρήμα. Ενόψει των ανωτέρω έχω τη θέση ότι το αίτημα δεν μπορεί να εγκριθεί και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Επιδικάζονται υπέρ της Εναγόμενης 2 στην αγωγή 5013/06 και εναντίον του Εναγόμενου 1 Προκόπη Έλληνα τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. Θα είναι, όμως, πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ................... Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /κ.π. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.