Αστυνομία ν. Λούκα Μηνά, Αρ. Υποθ.: 19393/06, 14 Ιανουαρίου, 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2008:B3 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου - Αντωνίου, Ε.Δ., Αρ. Υποθ.: 19393/06 Αστυνομία, ν. Λούκα Μηνά, Kατηγορούμενου Ημερομηνία: 14 Ιανουαρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Παπανικολάου. Για τον Κατηγορούμενο: κος Ταμπούρλας. Κατηγορούμενος παρών. Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της κλοπής κατά παράβαση των άρθρων 255 και 262 του Ποινικού Κώδικα. Συγκεκριμένα κατηγορείται ότι, μεταξύ των ημερομηνιών 1.3.06-2.4.06, έκλεψε από την μάντρα μηχανημάτων του Ακόπ Καραογλανιάν στο Κίτι διάφορα μηχανήματα και εξαρτήματα συνολικής αξίας Λ.Κ.5.
- Στις 28.11.07, ημερομηνία που η υπόθεση είχε οριστεί για ακρόαση, ο Κατηγορούμενος ζήτησε ν΄ αλλάξει απάντηση και να παραδεχθεί την κατηγορία πλην όμως δεν συμφωνούσε με την καθορισθείσα, στο κατηγορητήριο, αξία των κλαπέντων. Διεξήχθηκε ακρόαση για την διαπίστωση των γεγονότων και ως πρώτος μάρτυρας κλήθηκε ο ιδιοκτήτης της κλαπείσας περιουσίας ο κος Ακόπ Καραογλανιάν (Μ.Κ.1), ο οποίος αντεξετασθείς από τον συνήγορο του Κατηγορουμένου παραδέχθηκε ότι την αξία των αντικειμένων (Λ.Κ. 5.500) την είχε καθορίσει ο ίδιος με βάση δικές του εκτιμήσει και πόσα του είχαν στοιχίσει όταν τ΄ αγόρασε και όχι με βάση τις σημερινές τιμές πώλησης. Επίσης αποκάλυψε ότι στην τιμή αυτή είχε συμπεριλάβει και την συναισθηματική αξία που είχαν γι΄ αυτόν τα εξαρτήματα που κλάπηκαν, παρά την ηλικία τους. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του κου Καραογλανιάν και την μη προσέλευση του Παναγιώτη Χριστοφόρου, Μ.Κ.4 στο Κατηγορητήριο, για να καθορίσει την αξία των όσων κλάπηκαν, η Κατηγορούσα Αρχή συμφώνησε με την Υπεράσπιση ότι η αξία των κλαπέντων ήταν Λ.Κ. 1.
- Στην συνέχεια παρατέθηκαν εξ΄ αρχής τα γεγονότα τ΄ οποία ήταν σε συντομία τ΄ ακόλουθα: Στις 29.3.06 υπάλληλος του Παραπονούμενου (Μ.Κ.1) που οδηγούσε κοντά στην μάντρα του στο Κίτι είδε ένα αυτοκίνητο τύπου Panjero με καρότσα κοντά στην μάντρα τ΄ οποίο είχε φορτωμένους δύο τροχούς τους οποίους αναγνώρισε ότι ανήκαν στον Παραπονούμενο. Ενημέρωσε τότε τον Παραπονούμενο (Μ.Κ.1) για το τι είχε δει. Στις 2.4.06 ο Παραπονούμενος κατάγγειλε ότι από την μάντρα του είχαν κλαπεί μηχανήματα και εξαρτήματα όπως τροχοί, σωλήνες τουρπινών, διάφορες τουρπίνες και πολλά άλλα εξαρτήματα. Στην συνέχεια η μάντρα του Παραπονούμενου τέθηκε υπό παρακολούθηση από τον υπάλληλό του. Στις 3.4.06 οι ΜΚ2 και ΜΚ3 επί του Κατηγορητηρίου, οι οποίοι βρίσκονταν στην περιοχή, είδαν να περνά ένα Panjero με καρότσα όμως δεν κατάφεραν να το πλησιάσουν γιατί είχε απομακρυνθεί. Στις 5.4.06 το Panjero ανακόπηκε και στην καρότσα του ο Παραπονούμενος αναγνώρισε την βάση της πόμπας του νερού, η οποία του ανήκε. Ειδοποιήθηκε η αστυνομία και ο Κατηγορούμενος συνελήφθηκε. Στην θεληματική κατάθεση που έδωσε παραδέχθηκε ότι έκλεβε τα σιδερικά από την μάντρα του παραπονούμενου. Ο Κατηγορούμενος βαρύνεται με μια άλλη καταδίκη στην Υπ. Αρ. 1385/05 στην οποία καταδικάσθηκε σε 3μηνη ποινή φυλάκισης για το αδίκημα της επίθεσης με πραγματική σωματική βλάβη. Ο ευπαίδευτος συνήγορός του αγορεύοντας προς μετριασμό της ποινής του υιοθέτησε το περιεχόμενο της Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας και επέσυρε την προσοχή του Δικαστηρίου στην άμεση παραδοχή του τόσο στις Αστυνομικές Αρχές καθώς και στο Δικαστήριο. Επίσης αναφέρθηκε στις σοβαρές προσπάθειες του Κατηγορούμενου για απεξάρτησή του από τα ναρκωτικά και τον αλκοολισμό. Όσον αφορά την απεξάρτησή του από τα ναρκωτικά αυτή την έχει επιτύχει. Όσον αφορά την εξάρτησή του από το αλκοόλ έχει κάνει σοβαρές προσπάθειες όμως, δεν έχει ανεξαρτητοποιηθεί πλήρως. Λόγω αυτού του προβλήματός του δεν μπορεί ν΄ εργαστεί και λαμβάνει δημόσιο βοήθημα ύψους Λ.Κ.
- Διατηρούσε μάντρα δίπλα από αυτήν του Παραπονούμενου και λόγω του ότι έβλεπε τα συγκεκριμένα αντικείμενα αφημένα εκεί χωρίς να τ΄ αξιοποιεί οποιοσδήποτε, πεταμένα, αποφάσισε να δώσει λύση στο οικονομικό του πρόβλημα πωλώντας τα στο Βασιλικό ως παλιοσίδερα. Παρά το γεγονός ότι βρέθηκε στην κατοχή του μόνο ένα κομμάτι σίδερο παραδέχθηκε ότι έκλεψε και τ΄ υπόλοιπα αντικείμενα φορτώνοντάς τα, μέρα μεσημέρι, στ΄ αυτοκίνητό του. Αυτό ενισχύει και την θέση του, δηλαδή ότι θεωρούσε τ΄ αντικείμενα πεταμένα γι΄ αυτό και τα πήρε χωρίς προφυλάξεις. Μ΄ αναφορά στις προσωπικές του συνθήκες ζήτησε από το Δικαστήριο όπως αν προσανατολίζεται σε ποινή φυλάκισης την αναστείλει. Η Έκθεση της Κοινωνικής Λειτουργού αποκαλύπτει ότι ο Κατηγορούμενος ηλικίας 42 ετών. Από τα 15 του χρόνια ήταν χρήσης ναρκωτικών. Στην ηλικία των 19 ετών νυμφεύτηκε και απέκτησε από τον γάμο του 3 παιδιά ηλικίας σήμερα 20,18 και 14 ετών. Παράλληλα όμως με την χρήση ναρκωτικών, ο Κατηγορούμενος, έκανε και κατάχρηση αλκοολούχων ποτών μ΄ αποτέλεσμα να επέλθει διάσταση μεταξύ του και της συζύγου του λόγω αυτών των καταχρήσεων, και να καταστρέψει την υγεία του έτσι που να μην μπορεί ν΄ εργαστεί. Κατάφερε ν΄ απεξαρτηθεί από την χρήση ναρκωτικών αλλά όχι από την χρήση αλκοόλ. Όμως, βρίσκεται σε συνεχή συνεργασία με τον θεράποντα ιατρό του για το θέμα αυτό. Αναγνωρίζει το λάθος του για το αδίκημα για τ΄ οποίο κατηγορείται όμως, λόγω του ότι τα αντικείμενα ήταν για χρόνια εγκαταλειμμένα εκεί ο ίδιος τα θεώρησε ως άχρηστα είδη γι΄ αυτό και τα πήρε. Τ΄ αδίκημα τ΄ οποίο αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος επισύρει ποινή φυλάκισης μέχρι και 3 χρόνια και αυτό αντικατοπτρίζει και την σοβαρότητά του. Όμως, η σοβαρότητα του συγκεκριμένου αδικήματος δεν αντικατοπτρίζεται μόνο από την προβλεπόμενη ποινή αλλά και από το γεγονός ότι τέτοια αδικήματα διαπράττονται με ιδιαίτερα ανησυχητική συχνότητα. Οι κλοπές έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια καθημερινό φαινόμενο και διαπιστώνεται η καθημερινή ενασχόληση των Δικαστηρίων μας με την εκδίκαση τέτοιου είδους αδικημάτων. Εφόσον πρόκειται για φαινόμενο που παρουσιάζεται με έξαρση στην κοινωνία μας θα πρέπει να επιβάλλονται αποτρεπτικές ποινές έτσι ώστε να περιοριστεί. Τα Δικαστήρια έχουν καθήκον να βοηθήσουν στην πάταξη του φαινομένου αυτού με το μόνο τους όπλο, την επιβολή αποτρεπτικών ποινών βλ. Φραντζίδης ν. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. Στην υπόθεση Αντάρτης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 138 το Εφετείο προσέγγισε το θέμα ως ακολούθως: «Η ανάγκη για την αυστηρή αντιμετώπιση των πιο πάνω αδικημάτων λόγω κυρίως της συχνότητός τους έχει τονιστεί επανειλημμένα από το Ανώτατο Δικαστήριο (Βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ανδρέου
(1994)2 Α.Α.Δ. 194, Dirazo ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 197, Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 113, AI - Awar κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 160). Μάλιστα πολύ πρόσφατα (βλ. Παναγίδης ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 6239/18.4.97), η απόφαση του Εφετείου αρχίζει με τη θλιβερή διαπίστωση πως τα τελευταία χρόνια το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Καταλήγει δε με τη διακήρυξη της υποστήριξης του Εφετείου σε αυστηρές ποινές για τέτοιου είδους συμπεριφορά. Στην ίδια απόφαση επισημαίνονται τα πιο κάτω: "οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται αντίθετα έξαρση. Τα δικαστήρια αντιμετώπισαν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη.» Όμως, η κάθε ποινή πρέπει ν΄ εξατομικεύεται. Αυτό, αποτελεί και μέρος της διαδικασίας που έχει ως αποτέλεσμα τη δίκαιη μεταχείριση των ενόχων κάθε εγκληματικής πράξης. Ποτέ όμως η εξατομίκευση δεν μπορεί να υποβαθμίσει τη σοβαρότητα του συγκεκριμένου αδικήματος και την ανάγκη πρόσδοσης αποτρεπτικού χαρακτήρα στην τιμωρία αυτής της κατηγορίας των αδικημάτων. Όπως έχει τονιστεί στην απόφαση στην υπόθεση Αθανασιάδης ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 121: «Η ανάγκη για επιβολή ποινών ανάλογων με τη σοβαρότητα των αδικημάτων πρέπει σε κάθε περίπτωση να σταθμίζεται με την ανάγκη για την εξατομίκευση της ποινής ώστε η ποινή που τελικά θα επιβληθεί να αρμόζει στις προσωπικές περιστάσεις του αδικοπραγούντος, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που μπορεί να υπάρχουν. Τα Δικαστήρια όμως θα πρέπει να είναι προσεκτικά ώστε στην προσπάθεια που καταβάλλουν για εξατομίκευση της ποινής να μην εξουδετερώνουν τα στοιχεία εκείνα που σχετίζονται με τη σοβαρότητα του αδικήματος και την ανάγκη για προστασία της κοινωνίας. (Ιδε Ιωάννου άλλως Μουσικός ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 286.» Βλ. επίσης Περικλέους ν. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 397. Χαρακτηριστικό απόσπασμα για την αποτροπή, η οποία θα πρέπει να διαφαίνεται μέσα από την επιβολή ποινής, είναι το ακόλουθο από την απόφαση Πισκόπου ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 342: «Η αποτροπή, ως παράγοντας ο οποίος επενεργεί στον καθορισμό της ποινής, έχει δύο παραμέτρους. Η μία έχει ως λόγο την αποτροπή του ίδιου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος ή παρομοίων εγκλημάτων στο μέλλον. Η άλλη αφορά την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση, η αποτροπή έχει δύο συνισταμένες: Πρώτο, την αποτροπή η οποία είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος, που αντανακλάται στο απόσπασμα και παρατίθεται στην απόφαση του Κακουργιοδικείου από το σύγγραμμα του Thomas "Principles of Sentencing", και δεύτερο, την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που ευρίσκονται σε έξαρση. Στην περίπτωση σοβαρών εγκλημάτων το στοιχείο της αποτροπής είναι αλληλένδετο με τη σοβαρότητα της κατηγορίας εγκλημάτων, στην οποία ανήκει το υπό τιμωρία έγκλημα, και με την εγγενή ανάγκη για την αποτροπή τους.» Θα παραπέμψω σε δύο σχετικά πρόσφατες αποφάσεις, των οποίων τα περιστατικά προσομοιάζουν με τα περιστατικά της υπό κρίση υπόθεσης, απλά και μόνο για να καταδείξω ότι έχουν επικυρωθεί ποινές φυλάκισης για τέτοιου είδους αδικήματα. Στην υπόθεση Nobokov v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 381, ο κατηγορούμενος ήταν 18 ετών, φοιτητής, με ρόλο στο αδίκημα ήσσονος σημασίας, άμεση παραδοχή και συνδρομή στη διαλεύκανση του αδικήματος. Η επιβληθείσα ποινή μειώθηκε από 4 σε 2 μήνες από το Ανώτατο Δικαστήριο. Ενώ στην Lungo v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 548 οι κατηγορούμενοι ηλικίας 22 και 20 ετών διέρρηξαν αποθήκη και έκλεψαν εμπορεύματα αξίας £280. Παραδέχθηκαν ενοχή. Το Ανώτατο Δικαστήριο μείωσε την ποινή τους από 6 μήνες σε 4 μήνες λόγω των προσωπικών περιστατικών των κατηγορουμένων. Έχοντας κατά νου την μέχρι σήμερα νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, λαμβάνω υπόψη, μεταξύ άλλων ελαφρυντικών παραγόντων, για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής τους ακόλουθους: (α) την άμεση παραδοχή του στις Αστυνομικές αρχές, (β) την παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, (γ) την κατάσταση της υγείας του, (δ) την προσπάθειά του για απεξάρτηση από το αλκοόλ, (ε) όσες από τις οικογενειακές, προσωπικές και οικονομικές του συνθήκες, οι οποίες καταγράφονται στην Έκθεση της Κοινωνικής Λειτουργού και μπορούν να ληφθούν υπόψη ως μετριαστικοί παράγοντες. Οι προηγούμενες καταδίκες δεν πρέπει να δικαιολογούν επιβολή ποινής τέτοιας ώστε να δημιουργείται η εντύπωση ότι τιμωρείται για δεύτερη φορά ένας παραβάτης. Ωστόσο, είναι δυνατό η προηγούμενη εγκληματική συμπεριφορά να επηρεάσει το βαθμό επιείκειας που το Δικαστήριο θα ήταν διατεθειμένο να επιδείξει (βλ. Κυπριανίδης κ.ά ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 246, 250, 251, Περικλέους ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 5977/22.2.96). Περαιτέρω, έχει νομολογηθεί ότι οι προηγούμενες καταδίκες είναι στοιχείο το οποίο έχει σημασία και λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο στην επιμέτρηση της ποινής γιατί αποτελούν ένδειξη της στάσης και του σεβασμού του Κατηγορούμενου προς τους Νόμους της Πολιτείας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ματθαίου άλλως Μαλέγκου
(1994)2 Α.Α.Δ. 1, 8, 9, Stratos and Another v. Police 17 C.L.R. 73 και Χατζηνικολάου ν. Αστυνομίας
(1976)2 Α.Α.Δ. 63). (βλέπετε σχετικά απόφαση Αντάρτης, ανωτέρω). Συνυπολογίζοντας και σταθμίζοντας όλους τους πιο πάνω παράγοντες κατέληξα στο συμπέρασμα ότι η αρμόζουσα ποινή για τον Κατηγορούμενο είναι αυτή της φυλάκισης, οποιαδήποτε άλλη ποινή δεν θα εξυπηρετούσε το σκοπό της. Συνεπακόλουθα επιβάλλω στον Κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης έξι μηνών. Σύμφωνα με τον Περί Υφ΄ ΄Ορων Αναστολής Εκτέλεσης της Ποινής Φυλάκισης Νόμο 95/72, όπως αυτός τροποποιήθηκε από το Ν.41
(1)/97 και τον Ν.186
(1)/03, θα πρέπει, λόγω του ότι η επιβληθείσα ποινή είναι μικρότερη από τρία χρόνια, ν΄ εξετάσω το ενδεχόμενο αναστολής της, βλ. Παπαευσταθίου ν. Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 39, Γενικός Εισαγγελέας ν. Τζαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161. Έχω εξετάσει όλα τα ενώπιόν μου στοιχεία, τ΄ οποία παράθεσα συνοπτικά πιο πάνω και καταλήγω ότι ενδείκνυεται η αναστολή της ποινής. Τα στοιχεία που έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου από τον συνήγορο της Υπεράσπισης λήφθηκαν σοβαρά υπόψη από το Δικαστήριο γι΄ αυτό και αποφάσισε ν΄ αναστείλει την ποινή που του επέβαλε. Δίδεται, στον Κατηγορούμενο, μια τελευταία ευκαιρία ν΄ αναμορφωθεί. Ως εκ τούτου η ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στον Κατηγορούμενο αναστέλλεται για περίοδο 2 ετών. Επίσης, επιδικάζονται £90 έξοδα υπέρ της Κατηγορούσας Αρχής και εναντίον του Κατηγορούμενου. (Υπ. ............) Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. / ΓΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο