Διευθύντρια Τμήματος Τελωνείων ν. Θωμά Κυριάκου Σία Λτδ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 16728/06, 5 Φεβρουαρίου, 2008

(1)και 3

(3)(β) του περί Ελέγχου της Διακίνησης Εμπορευμάτων που Παραβιάζουν Δικαιώματα Πνευματικής Ιδιοκτησίας Νόμου (Ν.31

(1)/02) σε συνδυασμό με το Άρθρο 192

(3)του περί Τελωνείων και Φόρων Καταναλώσεως Νόμου (Ν.82/67)και το Άρθρο 126 του περί Τελωνιακού Κώδικα Νόμου (Ν.94

(1)/04). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος κατά ή περί τις 8.4.03 στη Λεμεσό οι Κατηγορούμενοι εισήγαγαν εμπορεύματα, 360 μπλούζες με κωδικό RLI 11j, τα οποία τελώνισαν και κατά τον φυσικό έλεγχο που διενεργήθηκε σ΄ αυτά διαπιστώθηκε ότι έφεραν το εμπορικό σήμα της εταιρείας ΝΙΚΕ International Ltd, το οποίο παραβίαζε το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας που είναι εγγεγραμμένο επ΄ ονόματι της εν λόγω εταιρείας. Η Κατηγορούσα Αρχή προς υποστήριξη της υπόθεσής της κάλεσε επτά μάρτυρες. Πρώτη κατέθεσε η κα Χριστοδουλίδου (Μ.Κ.1) η οποία εργάζεται στο Τελωνείο Λάρνακας στο Κλάδο Διερευνήσεως Εγκλημάτων. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσής της, την οποία και κατέθεσε ως Τεκμήριο

1. Στην κατάθεση αυτή κατέγραψε τις ενέργειές της αναφορικά με την υπό εκδίκαση υπόθεση. Συγκεκριμένα κατέγραψε ότι πήρε κατάθεση από τον Κατηγορούμενο 2, κο Θωμά Κυριάκου αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, την οποία και κατέθεσε ως Τεκμήριο
2. Κράτησε υπό την φύλαξή της τα τεκμήρια, δηλαδή 199 γυναικείες ζακέτες με κωδικό RLI 11j, τα οποία κατέθεσε ως Τεκμήρια 3Α, 3Β, 3Γ και 3Δ. Επεξήγησε ότι τα Τεκμήρια αυτά περιήλθαν στην φύλαξή της όταν της τα παρέδωσε ο κος Χριστόφορος Παπαδημητρίου, ο οποίος τα είχε παρακρατήσει. Στη συνέχεια πήρε τα στοιχεία της Κατηγορούμενης εταιρείας από τον Έφορο Εταιρειών και έστειλε διπλοσυστημένη επιστολή, την οποία όμως δεν είχε γράψει η ίδια, για την κατάσχεση των εμπορευμάτων. Κατέθεσε την επιστολή αυτή ως Τεκμήριο
3. Κατά την αντεξέταση ήταν η θέση της ότι η ίδια δεν ασχολήθηκε με τον φυσικό έλεγχο των εμπορευμάτων και ότι απλά της παραδόθηκαν τα έγγραφα και τα τεκμήρια μετά που διενεργήθηκε ο έλεγχος από άλλους συναδέλφους της. Η επιστολή, Τεκμήριο 5, παραδόθηκε στον Κατηγορούμενο 2 δια χειρός ως Διευθυντή της εταιρείας και δεν στάληκε άλλη επιστολή. Δεύτερος κατέθεσε ο κ. Χριστόφορος Παπαδημητρίου (Μ.Κ.2), ο οποίος εργάζεται στο Τελωνείο Λάρνακος. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του τον Κατηγορούμενο 2 τον γνώριζε από τις σχέσεις του με το Τελωνείο και είχε επισκεφθεί τα υποστατικά του αρκετές φορές για έλεγχο εμπορευμάτων. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσής του και την κατέθεσε ως Τεκμήριο
4. Στην κατάθεσή του καταγράφει ότι επισκέφθηκε τα υποστατικά του Κατηγορούμενου 2 στις 10.4.03 όπου και έλεγξε το εμπορευματοκιβώτιο με αριθμό KLTU 10770/0 το οποίο περιείχε ρουχισμό, έφερε σφραγίδα με αριθμό 014003 και ανήχθηκε στην παρουσία του. Κατά τον φυσικό έλεγχο διαπίστωσε ότι στα 7 κιβώτια με κωδικό RLI 11j υπήρχαν μπλούζες στις οποίες ήταν τυπωμένο το σήμα NIKE. Του δημιουργήθηκαν, εκ πρώτης όψεως, υποψίες ότι ήταν απομιμήσεις. Δήμευσε τα εμπορεύματα αλλά ο Κατηγορούμενος 2 αρνείτο να υπογράψει το έντυπο δέσμευσης μέχρι να αλλαχθεί το λεκτικό του εντύπου της δέσμευσης έτσι ώστε να καταγράφει ότι «να διερευνηθεί κατά πόσο το σήμα που είναι τυπωμένο στις μπλούζες είναι το ίδιο με το εμπορικό σήμα «NIKE»» αντί του λεκτικού «τα εμπορεύματα πιθανόν να παραβιάζουν τον περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας Νόμο.» Την επόμενη μέρα και μετά από συνεννόηση με την κα Χριστοδουλίδου (Μ.Κ.1) ο ίδιος πήγε στα υποστατικά της Κατηγορούμενης εταιρείας 1 για να παραλάβει τα δεσμευθέντα εμπορεύματα. Εκεί βρήκε 4 κιβώτια αντί 7 στα οποία υπήρχαν μόνο 199 μπλούζες. Όταν το ανέφερε του Κατηγορούμενου 2 ο Κατηγορούμενος 2 του είπε ότι θα τα είχαν πάρει οι πελάτες του και ότι δεν προτίθετο να τους τηλεφωνήσει για να τα επιστρέψουν. Παραλήφθησαν τα 4 κιβώτια και εξεδόθηκε το ΤΕΛ 71Α, αρ. Β 26741 και οι μπλούζες μεταφέρθηκαν στο Τελωνείο. Κατέθεσε το έντυπο δήμευσης ως Τεκμήριο 7 και το Τελωνειακό Έντυπο ΤΕΛ 71Α ως Τεκμήριο
5. Αναγνώρισε επίσης στα Τεκμήριο 3Α μέχρι Δ τα εμπορεύματα τα οποία είχε δεσμεύσει την ημέρα που πήγε για έλεγχο και τ΄ οποία μετέφερε στο Τελωνείο Λάρνακος. Κατά την αντεξέταση ερωτηθείς απάντησε ότι ο ίδιος θεώρησε σωστό να κάμει αναφορά στις άλλες υποθέσεις που ο Κατηγορούμενος είχε αντιμετωπίσει παλαιότερα και αφορούσαν υποθέσεις του Τελωνείου όμως ισχυρίστηκε ότι δεν ήταν αρνητικά διατεθειμένος προς τους Κατηγορούμενους. Από τι στιγμή που εντόπισε το γεγονός ότι είχε γίνει εισαγωγή απομιμήσεων ο ίδιος θεώρησε σωστό, με βάση το Νόμο 82/67, να δημεύσει τα προϊόντα. Τα δημευθέντα εμπορεύματα ήταν άσπρες και μαύρες μπλούζες τις οποίες αναγνώρισε από τους κωδικούς που υπήρχαν πάνω στα κιβώτια, οι οποίοι κωδικοί ήταν οι ίδιοι με αυτούς των τιμολογίων και αυτούς που είχαν απάνω τους οι μπλούζες. Ο συγκεκριμένος κωδικός καταγράφηκε επίσης και στην αναφορά του μάρτυρα τον οποίο έλεγε γιατί δεν τον θυμόταν λόγω και της παρόδου αρκετού χρόνου. Τρίτος κατέθεσε ο κ. Κυριάκος Χριστοφή (Μ.Κ.3) ο οποίος υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής του δήλωσης η οποία έγινε Τεκμήριο
6. Σύμφωνα με την δήλωσή του, είναι Τελωνιακός Πράκτορας δυνάμει σχετικής άδειας που εκδόθηκε σ΄ αυτόν, η οποία είναι ετήσια και ανανεώνεται. Κατά τον επίδικο χρόνο ήταν κάτοχος της άδειας με αριθμό
7. Μεταξύ των πελατών του συμπεριλαμβάνεται και η Κατηγορούμενη εταιρεία 1, για την οποία στις 8.4.2003 κατέθεσε στο Τελωνείο Λεμεσού την διασάφηση εισαγωγής με αριθμό ΙΜ2 ΤΙ/10617 η οποία αφορούσε την εισαγωγή του εμπορευματοκιβωτίου με αριθμό KLTU 1077770 με 221 κιβώτια έτοιμου ρουχισμού, με προέλευση την Κίνα, τα οποία προορίζονταν για επιτόπια κατανάλωση. Μαζί με την διασάφηση κατέθεσε το τιμολόγιο με αριθμό 203ΗΥ127D-031, ημερ. 10.3.03, καθώς επίσης και το τιμολόγιο με αριθμό J03J259109, ημερ. 11.3.
8. Όλα επ΄ ονόματι της Κατηγορούμενης εταιρείας
9. Επίσης κατατέθηκε το διατακτικό παραλαβής με αριθμό S7504 και ημερ. 3.4.03 σε σχέση με την παραλαβή του συγκεκριμένου εμπορευματοκιβωτίου. Επιπλέον κατατέθηκε τιμολόγιο της Αρχής Λιμένων για την πληρωμή των τελών της Αρχής Λιμένων για την φύλαξη του εμπορευματοκιβωτίου, το Φύλλο Εργασίας Διασάφησης ημερ. 7.4.03, το τελωνιακό έντυπο ΤΕΛ 5Α για δήλωση των στοιχείων που αφορούσαν την τελωνιακή αξία των εμπορευμάτων τ΄ οποίο κατέγραφε ως πωλητές τις εταιρείες HANGSHOU YUHANG INTERNATIONAL TRADING INC και ΖHEJIANG MACHINERY & EQUIPMENT I/E CO LTD. Κατέθεσε ως δέσμη εγγράφων, τα έγγραφα στα οποία αναφέρθηκε, ως Τεκμήριο
10. Τα έγγραφα αυτά εξετάστηκαν από τον εξεταστή τελωνείων κ. Παπαθεοδούλου ο οποίος διαπίστωσε ότι η διασάφηση με αριθμό IM2 TI/10617 και τα λοιπά έγγραφα συμφωνούσαν με την δήλωση του εισαγωγέα και την υπέγραψε στο σημείο όπου αναφέρεται «έλεγχος από το Τελωνείο». Την επόμενη μέρα 9.4.03 και αφού ο ίδιος ο μάρτυρας παρουσίασε τα έγγραφα στον Τελωνιακό Λειτουργό Αντρέα Καϊττάνη, ο ίδιος ο λειτουργός επέλεξε να διενεργήσει φυσικό έλεγχο των εμπορευμάτων και τοποθέτησε την σχετική σφραγίδα στη διασάφηση. Λόγω αυτής της εξέλιξης ο μάρτυρας (Μ.Κ.3) αιτήθηκε μεταφορά των εμπορευμάτων στο υποστατικό της Κατηγορούμενης εταιρείας 1, στην οδό Μεσολογγίτη 4, στην Λάρνακα. Την συγκεκριμένη αίτηση για μεταφορά την κατέθεσε ως Τεκμήριο
11. Κατά την αντεξέταση εξήγησε ότι τα έγγραφα κατατίθενται στο Τελωνείο, ελέγχονται και μετά σου επιστρέφονται για να πληρώσεις τα οποιαδήποτε τέλη. Ο ίδιος δεν είδε ποιος έκανε τον φυσικό έλεγχο και ποιος έλεγξε τα συγκεκριμένα έγγραφα. Στη συνέχεια κατέθεσε ο κ. Κύπρος Παπαθεοδούλου (Μ.Κ.4) ο οποίος υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσής του και την κατέθεσε ως Τεκμήριο
12. Σύμφωνα με το περιεχόμενό της, είναι Εξεταστής Τελωνείων και από τις 31.1.2000 μέχρι τις 30.4.04 ήταν τοποθετημένος στον Κλάδο Ελέγχου Διασαφήσεων Εισαγωγής. Στις 8.4.03 κατατέθηκε από τον κ. Κυριάκο Χριστοφή, εκτελωνιστή, η διασάφηση εισαγωγής ΙΜ2-10617 η οποία αφορούσε το εμπορευματοκιβώτιο KLTU10777/0 το οποίο περιείχε 221 κιβώτια με ρουχισμό και κατέγραφε ως εισαγωγέα την Κατηγορούμενη εταιρεία
13. Ήταν η θέση του ότι έλεγξε την διασάφηση και τα συνοδευτικά έγγραφα τα οποία συμφωνούσαν με την δήλωση του εισαγωγέα και υπέγραψε την διασάφηση στο σημείο «έλεγχος από το Τελωνείο». Εξήγησε ότι η διασάφηση εισαγωγής εμπεριέχει όλα τα συνοδευτικά έγγραφα τα οποία προσκομίζονται από τον εισαγωγέα και αφορούν την συγκεκριμένη εισαγωγή. Κατατίθεται από τον εξουσιοδοτημένο πράκτορα του εισαγωγέα στο Τελωνείο. Ο ίδιος τα έλεγξε, ότι συμφωνούσαν αναφορικά με την ποσότητα και τον εισαγωγέα και τα υπέγραψε όπως φαίνεται και στο Τεκμήριο 11 το οποίο αναγνώρισε ως την διασάφηση που αναφέρει στην κατάθεσή του. Κατά την αντεξέταση, ήταν η θέση του, ότι η διασάφηση μετά από τον έλεγχο που διενεργεί ο εξεταστής τελωνείων, διαβιβάζεται σε άλλο Τελωνιακό Λειτουργό, ο οποίος αποφασίζει κατά πόσο στο εμπορευματοκιβώτιο θα διεξαχθεί φυσικός έλεγχος ή θα παραδοθεί χωρίς έλεγχο. Η κάθε διασάφηση έχει το δικό της αριθμό και το ίδιο ισχύει και για το εμπορευματοκιβώτιο. Όλα τα έγγραφα παραμένουν στο Τελωνείο, το οποίο τηρεί αρχείο. Ο κ. Α. Καϊττάνης ήταν ο επόμενος μάρτυρας (Μ.Κ.5). Ανέφερε ότι μεταξύ των καθηκόντων του είναι να εξετάζει τα χαρτιά και τα έγγραφα που κατατίθονται για να αποφασίσει κατά πόσο θα γίνει φυσικός έλεγχος. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσής του την οποία κατάθεσε ως Τεκμήριο
14. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 11 ως τα έγγραφα εισαγωγής τα οποία ετοίμασε ο Εκτελωνιστής και παρουσίασε στο Τελωνείο για να πληρωθούν οι δασμοί των εμπορευμάτων. Αναγνώρισε την διασάφηση, η οποία έφερε τον αριθμό IM/2/T-
15. Ο ίδιος τοποθέτησε την σφραγίδα του στο πίσω μέρος της και κατέγραψε την απόφασή του ότι τα εμπορεύματα θα έπρεπε να υποστούν φυσικό έλεγχο. Στη συνέχεια έγκρινε την αίτηση μεταφοράς των εμπορευμάτων, στην οδό Μεσολογγίου 4, που είχε κατατεθεί από τον εκτελωνιστή, την οποία αίτηση αναγνώρισε ως Τεκμήριο
16. Ο κ. Α. Ιακώβου (Μ.Κ.6), με την σειρά του, υιοθέτησε το περιεχόμενο της δήλωσής του την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο
17. Κατά τον επίδικο χρόνο ήταν τοποθετημένος στην Μονάδα Πάταξης Λαθρεμπορίου και μεταξύ των καθηκόντων του ήταν και η διερεύνηση παραβιάσεων δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας από εισαγωγείς εμπορευμάτων και η κατάσχεση εμπορευμάτων τα οποία παραβίαζαν τέτοια δικαιώματα. Μετά από την δήμευση των εμπορευμάτων που εισήχθηκαν από την Κατηγορούμενη εταιρεία 1, ο ίδιος σύνταξε επιστολή την οποία έστειλε μαζί με δείγμα μιας μπλούζας απ΄ αυτές που είχαν δημευθεί στους δικηγόρους που εκπροσωπούσαν το εμπορικό σήμα, το οποίο πιθανόν να είχε παραβιαστεί από τα εισαγόμενα προϊόντα, τους κους Αιμιλιανίδη και Κυριακίδη. Ένα μήνα αργότερα, τον Μάϊο του 2003, σε απαντητική επιστολή το συγκεκριμένο δικηγορικό γραφείο κατέγραφε την γνώμη ότι εμπορεύματα ταυτόσημα με το δείγμα που τους είχε σταλεί, παραβίαζαν τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας. Επακόλουθο ήταν η σύνταξη της επιστολής, ημερομηνίας 21.8.03, την οποία αναγνώρισε στο Τεκμήριο 5, η οποία στάληκε στον Κατηγορούμενο 2, ως Διευθυντή της Κατηγορούμενης 1, με την οποία του γνωστοποιείτο η κατάσχεση των εμπορευμάτων. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 16 το αποδεικτικό της αποστολής της επιστολής στους δικηγόρους Αιμιλιανίδη και Κυριακίδη και ως Τεκμήριο 17 την απαντητική επιστολή. Κατά την αντεξέταση συμφώνησε ότι η επιστολή καθώς και ο φάκελος, το Τεκμήριο 5, καταγράφει τον Κατηγορούμενο 2 ως τον παραλήπτη. Ισχυρίστηκε ότι η διεύθυνση αποστολής ήταν της εταιρείας, όμως παραδέχθηκε ότι ήταν παράλειψή του η μη αναγραφή του ονόματος της εταιρείας στην επιστολή. Ο ίδιος δεν ήταν σε θέση να απαντήσει κατά πόσο στην συγκεκριμένη διεύθυνση, 1ης Απριλίου, βρισκόταν το εγγεγραμμένο γραφείο της Κατηγορούμενης εταιρείας
18. Τελευταίος κατέθεσε ο κ. Πέτρος Χαραλάμπους (Μ.Κ.7) ο οποίος εργάζεται στην εταιρεία NIKE Hellas International και είναι υπεύθυνος της εταιρείας ΝΙΚΕ στην Κύπρο. Εξετάζοντας το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 3Α-Δ ανέφερε ότι πρόκειται για απομιμήσεις οι οποίες δεν έχουν οποιαδήποτε σχέση με τα προϊόντα της ΝΙΚΕ. Κατά την αντεξέταση ανέφερε ότι εργάζεται στην εταιρεία ΝΙΚΕ εδώ και 19 χρόνια και τα τελευταία 2 ½ στην εταιρεία NIKE International. Τα συγκεκριμένα εμπορεύματα τα είχε δει για πρώτη φορά σε φωτογραφίες που του έστειλε ο δικηγόρος της εταιρείας ΝΙΚΕ. Έκτοτε δεν τα ξαναείδε. Συμφώνησε ότι η εταιρεία ΝΙΚΕ κάνει συμφωνίες για την κατασκευή εμπορευμάτων της με διάφορα εργοστάσια στην Κίνα, Μαλαισία, Ταϊλάνδη και γενικά στην Ανατολή, τα οποία όμως είναι όλα εγγεγραμμένα και ελέγχονται από την ίδιαν την εταιρεία. Ήταν η θέση του ότι το ίδιο μοντέλο βγαίνει σε μια και μόνο ποιότητα σε όλο τον κόσμο και ότι καμιά χώρα δεν μπορεί να έχει όλα τα εμπορεύματα της ΝΙΚΕ γιατί είναι πάρα πολλά. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφασή του κάλεσε σ΄ απολογία τους Κατηγορούμενους 1 και
19. Ο Κατηγορούμενος 2 επέλεξε να μείνει σιωπηλός. Αγορεύοντας ενώπιον του Δικαστηρίου ο συνήγορος των Κατηγορουμένων εισηγήθηκε ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει υποχρέωση ν΄ αποδείξει όλα τα στοιχεία που καταγράφονται στις λεπτομέρειες του αδικήματος. Ήταν η θέση του ότι λόγω του ότι παρεισέρφρησε παρανομία στην δέσμευση των εμπορευμάτων δεν μπορεί το Τελωνείο να τα παρουσιάσει ως Τεκμήρια. Επίσης, εισηγήθηκε ότι υπήρξε παρανομία λόγω του ότι θα έπρεπε να γίνει αίτηση, σύμφωνα με το άρθρο 5, ότι παραβιάστηκαν τα δικαιώματα αυτά, της ΝΙΚΕ, προτού εφαρμοστεί το άρθρο 3

(1)του Ν.3

(1)/02. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι ο εισαγωγέας, δηλαδή η Κατηγορούμενη εταιρεία 1, ουδέποτε ειδοποιήθηκε για την αναστολή του τελωνισμού των εμπορευμάτων και κατακρατήθηκαν τα προϊόντα για 5 χρόνια αντί για 10 ημέρες που προβλέπεται από το Νόμο παραβιάζοντας έτσι το δικαίωμα της ιδιοκτησίας. Με αναφορά στην μαρτυρία εισηγήθηκε ότι οι μάρτυρες έδωσαν διαφορετικό αριθμό διασάφησης ο καθένας και ότι δεν είδαν όλα τ΄ εμπορεύματα, δεν εξέτασαν τους κωδικούς για να τα ταυτοποιήσουν μ΄ αυτά που εισήχθηκαν. Για να καταλήξει ότι τα εμπορεύματα που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο - Τεκμήρια 3Α - 3Δ, δεν είναι 360 μπλούζες αφού σύμφωνα με την μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής ήταν 199 μάλλινα ενδύματα. Ο δικηγόρος του Τελωνείου με αναφορά στο αδίκημα τ΄ οποίο προβλέπεται από το άρθρο 3

(1)του περί Ελέγχου Διακίνησης Εμπορευμάτων που Παραβιάζουν Δικαιώματα Πνευματικής Ιδιοκτησίας Νόμου (Ν. 3

(1)/02) εισηγήθηκε ότι δεν απαιτείται η ύπαρξη πρόθεσης ή ένοχης διάνοιας - mens rea - για την διάπραξη του συγκεκριμένου αδικήματος. Αρκεί ν΄ αποδειχθεί ότι οι Κατηγορούμενοι τελώνισαν ή προκάλεσαν τον τελωνισμό εμπορευμάτων που παραβίαζαν το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας της εταιρείας NIKE INTERNATIONAL LTD. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι έχει προσκομισθεί μαρτυρία με την οποία συνδέθηκαν οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 με την εισαγωγή των εμπορευμάτων και τον τελωνισμό τους, τ΄ οποία εμπορεύματα, σύμφωνα με την μαρτυρία του Μ.Κ.7 κου Πέτρου Χαραλάμπους, αποτελούν απομιμήσεις που παραβιάζουν το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας της εταιρείας NIKE INTERNATIONAL LTD. Κατέληξε ότι ο Κατηγορούμενος 2, λόγω του ότι είναι ο μοναδικός διευθυντής της Κατηγορούμενης 1, ευθύνεται μαζί με την Κατηγορούμενη 1 σύμφωνα με το άρθρο 192

(3)του Ν.82/67. Σύμφωνα με το άρθρο 3

(1)του περί Ελέγχου της Διακίνησης Εμπορευμάτων που Παραβιάζουν Δικαιώματα Πνευματικής Ιδιοκτησίας Νόμου υπάρχει απαγόρευση του τελωνισμού των εμπορευμάτων που παραβιάζουν δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας. Πράγματι, δεν απαιτείται οποιοδήποτε στοιχείο ενοχής γνώσης - mens rea - για την διάπραξη του συγκεκριμένου αδικήματος. Ο συγκεκριμένος Νόμος, το άρθρο 15

(1)(β) δίνει εξουσία στο Τμήμα Τελωνείων, κατά την διαδικασία τελωνειακού ελέγχου, να δεσμεύσει τα εμπορεύματα αν ικανοποιηθεί ότι, εκ πρώτης όψεως, έχει παραβιαστεί ή ενδέχεται να παραβιαστεί δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας. Αυτή η δέσμευση των εμπορευμάτων υπόκειται σε χρονικούς περιορισμούς που τίθενται από το άρθρο 15

(2)και το άρθρο 11

(5)του ίδιου του Νόμου. Απαιτείται μετά την δέσμευση η υποβολή αίτησης παρέμβασης. Εάν δεν υποβληθεί αίτηση για παρέμβαση από την εταιρεία στην οποία είναι εγγεγραμμένο το δικαίωμα, εντός 3 ημέρων από την γνωστοποίηση σ΄ αυτήν της αναστολής του τελωνισμού, και δεν αποδειχθεί στο Τμήμα Τελωνείων ότι ο αιτητής έχει προσφύγει στην αρμόδια δικαστική αρχή ή έχει εξασφαλίσει την έκδοση συντηρητικού διατάγματος εντός 10 εργάσιμων ημερών, τότε τα εμπορεύματα απελευθερώνονται. Σύμφωνα με την μαρτυρία που τέθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή τα εμπορεύματα εξετάστηκαν στις 11.4.03 από τον κο Καιττάνη (Μ.Κ.5), ο οποίος αποφάσισε να τα δεσμεύσει. Την ίδια μέρα ο κος Ιακώβου (Μ.Κ.6) έστειλε σχετική ειδοποίηση προς τους δικηγόρους της εταιρείας Nike - Τεκμήριο 16. Πλην όμως η απάντηση των δικηγόρων της εταιρείας Nike, παρά την γραπτή προειδοποίηση ότι έπρεπε να συμμορφωθεί με την καταχώρηση αίτησης παρέμβασης εντός 3 ημερών από την γνωστοποίηση, φέρει ημερομηνία 12 Μαϊου, 2003. Δηλαδή, υπήρξε καθυστέρηση περίπου 25 ημερών. Μέχρι και σήμερα δεν φαίνεται ν΄ υπάρχει αίτηση παρέμβασης ή συντηρητικό διάταγμα. Και αν υπάρχει δεν έχει προσκομιστεί οποιαδήποτε μαρτυρία προς τούτο. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 15

(2)το Τμήμα Τελωνείων θ΄ έπρεπε ν΄ είχε απελευθερώσει τα δεσμευθέντα εμπορεύματα εντός 10 ημερών. Αντ΄ αυτού τα εμπορεύματα κατακρατήθηκαν μέχρι την ημερομηνία έναρξης της ακρόασης όπου και κατατέθηκαν ως τεκμήρια, κατά παράβαση των προνοιών του άρθρου 11

(5)του Νόμου. Επίσης, κατασχέθηκαν στις 21.8.03 ως υποκείμενα σε δήμευση κατά παράβαση του Παραρτήματος που αφορά τα της Δηλοποίησης της Κατάσχεσης, δυνάμει του περί Τελωνείων και Φόρων Καταναλώσεως Νόμου (Ν. 82/67), αφού σύμφωνα με την ταχυδρομική καρτέλα που συνοδεύει το Τεκμήριο 5 αυτό ουδέποτε επεδόθηκε στην Κατηγορούμενη εταιρεία 1 ή ακόμα και στον Κατηγορούμενο 2 όπως απαιτείται. Και ενώ η μάρτυρας Κατηγορίας δήλωνε ότι έλεγξε από τον Έφορο Εταιρειών την διεύθυνση της Κατηγορουμένης 1 απέστειλε το γράμμα, τ΄ οποίο επεστράφη αζήτητο, στην οδό 1ης Απριλίου. Ενώ, στο Τεκμήριο 4 το Πιστοποιητικό εγγραφής της εταιρείας που η ίδια κατέθεσε καταγράφεται ως διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της Κατηγορούμενης εταιρείας 1 η Κλεάνθη Μεσολογγίτη 4, Λάρνακα. Μ΄ όλες αυτές τις παραβιάσεις της νομοθεσίας, εκ μέρους του Τμήματος Τελωνείων, διερωτάται κάποιος κατά πόσο οι Κατηγορούμενοι έχουν διαπράξει οποιοδήποτε αδίκημα. Ιδιαίτερα λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι δεν προσκομίστηκε μαρτυρία αναφορικά με το γιατί τα συγκεκριμένα εμπορεύματα συνιστούσαν απομιμήσεις. Ο Μ.Κ.7 δεν παρέθεσε στο Δικαστήριο οποιαδήποτε επιστημονικά κριτήρια ή συμπεράσματα τα οποία να μπορούν να βοηθήσουν το Δικαστήριο να καταλήξει σε οποιαδήποτε δικά του ανεξάρτητα συμπεράσματα αναφορικά με την μη αυθεντικότητα των εμπορευμάτων. Απλά ανέφερε ότι δεν είναι προϊόντα της ΝΙΚΕ παρά το ότι ο ίδιος παραδέχθηκε ότι τα προϊόντα της ΝΙΚΕ είναι τόσα πολλά που δεν μπορεί κάποιος να τα γνωρίζει. Οπόταν, το Δικαστήριο παρέμεινε στο σκοτάδι αναφορικά με το κατά πόσο τα εισαχθέντα εμπορεύματα παραβίαζαν τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, όπως ο συγκεκριμένος όρος ερμηνεύεται από το άρθρο 2 του Ν.31

(1)/02. Έχοντας αναφέρει τα πιο πάνω έχω καταλήξει ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποτύχει ν΄ αποδείξει την υπόθεσή της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Συνεπακόλουθα, οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 αθωώνονται και απαλλάσσονται από την κατηγορία που αντιμετωπίζουν. Δυνάμει όμως των εξουσιών που μου παρέχει το άρθρο 3

(4)του Ν.31

(1)/02 διατάσσω την καταστροφή των εμπορευμάτων. (Υπ.) ........................................ Ε. Γεωργίου - Αντωνίου, Ε.Δ. /ΓΓ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο