← Κύπρος

Α Σ Τ Υ Ν Ο Μ Ι Α ν. Πανίκου Χριστοφή κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 15199/07, 27 Φεβρουαρίου, 2008

Α Σ Τ Υ Ν Ο Μ Ι Α ν. Πανίκου Χριστοφή κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 15199/07, 27 Φεβρουαρίου, 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2008:B14 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Γεωργίου - Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 15199/07 Α Σ Τ Υ Ν Ο Μ Ι Α, ν.

  1. Πανίκου Χριστοφή,
  2. Κώστα Κουφού,
  3. Πανίκου Σωτηρίου, Κατηγορουμένων. Ημερομηνία: 27 Φεβρουαρίου,
  4. Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κος Θ. Παπανικολάου. Για τον Κατηγορούμενο 3: κος Καπελάκης. Κατηγορούμενος 3 παρών. ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Κατηγορούμενος 3 αντιμετωπίζει μια κατηγορία αυτή της κλεπταποδοχής, ήτοι αποδοχή περιουσίας, του φλοπέρ μάρκας Angelo Zoli με αριθμό εγγραφής L6139, η οποία ανήκε στον Μαρίνο Κωνσταντίνου γνωρίζοντας ότι ήταν κλοπιμαίο κατά παράβαση του άρθρου 306(α) του Ποινικού Κώδικα. Θα πρέπει ν΄ αναφερθεί ότι έχει παραδεχθεί την κατηγορία της παράνομης κατοχής όπλου Κατηγορίας Δ, την οποία αντιμετωπίζει. Η Κατηγορούσα Αρχή για ν΄ υποστηρίξει την υπόθεσή της κάλεσε ένα μάρτυρα, τον ιδιοκτήτη του φλοπέρ, τον κο Μαρίνο Κωνσταντίνου. Ο κος Κωνσταντίνου είχε δώσει τρεις

(3)καταθέσεις στην Αστυνομία των οποίων το περιεχόμενο υιοθέτησε και ενώπιον του Δικαστηρίου. Τις κατάθεσε ως Τεκμήρια 1, 2 και
  1. Συνοπτικά σ΄ αυτές αναφέρει τ΄ ακόλουθα: Στις 30.1.07 έβαλε το φλοπέρ του, μάρκας Angelo Zoli, τ΄ οποίο είναι εγγεγραμμένο με αριθμό L6139 στ΄ αυτοκίνητό του με αριθμούς εγγραφής BAF 434 και πήγε για κυνήγι στην περιοχή Μαζωτού. Στην επιστροφή του στην Λάρνακα πήγε πρώτα από την αποθήκη του στην παλιά Τουρκοκυπριακή συνοικία στην Λάρνακα. Εκεί στάθμευσε τ΄ αυτοκίνητό του έξω από την αποθήκη του αλλά δεν το κλείδωσε. Καθώς έφευγε από εκεί του φώναξε αυτός που έχει το μαγαζί δίπλα από την δική του αποθήκη για να πιούν καφέ. Τ΄ αυτοκίνητο, ενώ αυτός έπινε καφέ, έμεινε ξεκλείδωτο και εκτός του οπτικού του πεδίου για 1 περίπου ώρα. Όταν επέστρεψε στο σπίτι και πήγε να βγάλει από τ΄ αυτοκίνητο το όπλο αντιλήφθηκε ότι αυτό είχε κλαπεί. Καθόρισε την αξία του στις £
  2. Στις 21.2.07 έδωσε δεύτερη κατάθεση στην οποία αναγνώρισε τ΄ όπλο του, στο ΤΑΕ Λάρνακας, τ΄ οποίο κάτω από το κοντάκι γράφει τον αριθμό του L6139 - Τεκμήριο
  3. Παρέλαβε τ΄ όπλο του στις 27.2.07 σύμφωνα με την κατάθεσή του Τεκμήριο
  4. Αναγνώρισε επίσης τ΄ όπλο του στις φωτογραφίες που του υποδείχθηκαν, τις οποίες στην συνέχεια κατέθεσε ως Τεκμήριο
  5. Ήταν η θέση του ότι το όπλο ήταν αλλοιωμένο, όταν το παρέλαβε από την Αστυνομία. Ήταν σκουριασμένο και ο οπλουργός του ζήτησε £222 για να το επαναφέρει στην παλιά του κατάσταση. Ο παραπονούμενος δεν αντεξετάστηκε από τον συνήγορο του Κατηγορούμενου. Στην συνέχεια κατατέθηκαν εκ συμφώνου η κατάθεση του Αστ. 1706 Κ. Κωνσταντίνου, ως Τεκμήριο 5, η κατάθεση του Αστ. 2196 Ν. Θεοδοσίου ως Τεκμήριο 6 και η κατάθεση του Κατηγορούμενου ως Τεκμήριο
  6. Εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο. Το Δικαστήριο μ΄ ενδιάμεση απόφασή του κάλεσε τον Κατηγορούμενο σ΄ απολογία. Σ΄ ανώμοτη δήλωση που έκανε ο Κατηγορούμενος υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσής του, Τεκμήριο
  7. Στην κατάθεσή του αναφέρει ότι αγόρασε το όπλο από έναν φίλο του για £
  8. Όταν τ΄ αγόραζε γνώριζε ότι το συγκεκριμένο όπλο δεν είχε οποιαδήποτε χαρτιά αλλά ο ίδιος δεν είχε πρόβλημα να τ΄ αγοράσει χωρίς χαρτιά. Όμως, ήταν η θέση του, ότι δε γνώριζε ότι ήταν κλεμμένο. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας οι δύο συνήγοροι αγόρευσαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο κος Καπελλάκης ισχυρίστηκε ότι κατά την ημέρα παραλαβής του όπλου, από τον νόμιμο ιδιοκτήτη του, τ΄ όπλο είχε ζημιές ύψους Λ.Κ. 220 αφού και ο ίδιος ο Κατηγορούμενος όταν είχε πάρει τ΄ όπλο σε οπλουργό του είχε ζητήσει το ίδιο ποσό για να το φτιάξει. Όμως, ισχυρίστηκε ότι δεν αποδείχθηκε ποιος επέφερε την ζημιά στο όπλο. Εισηγήθηκε, ότι ο Κατηγορούμενος αγόρασε τ΄ όπλο σε σχετικά «ψηλή τιμή» αφού τ΄ αγόρασε £60, ενώ είχε αξία £100 και χρειαζόταν άλλες £220 για να το φτιάξει. Γι΄ αυτό, ήταν η θέση του, η χαμηλή τιμή δεν αποτελεί τεκμήριο γνώσης. Παραδέχθηκε όμως ότι σύμφωνα με τον Νόμο 112
(1)/04 - Περί Κατοχής Πυροβόλων Όπλων - αυτός που κατέχει όπλο χωρίς άδεια διαπράττει αδίκημα. Οπόταν ήταν η εισήγησή του ότι ο Κατηγορούμενος 3 διέπραξε το αδίκημα της παράνομης κατοχής πυροβόλου όπλου, κατηγορίας Δ, χωρίς άδεια. Εισηγήθηκε ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν έχει αποδείξει την κλοπή του όπλου και ότι προβαίνει σ΄ επιλεκτική προσαγωγή των ενόχων ενώπιον της δικαιοσύνης. Κατέληξε ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν απέδειξε την υπόθεσή της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής απέρριψε έντονα την εισήγηση ότι η Κατηγορούσα Αρχή ενεργεί με αλλότριους σκοπούς. Ήταν η δική του θέση ότι τ΄ αδίκημα για τ΄ οποίο κατηγορείται ο Κατηγορούμενος έχει αποδειχθεί με θετική μαρτυρία. Η κλοπή αποδείχθηκε με την μαρτυρία του παραπονούμενου, ο οποίος δεν αντεξετάστηκε αναφορικά με την θέση του ότι τ΄ όπλο του είχε κλαπεί. Αποδείχθηκε με την μαρτυρία αυτή ότι τ΄ όπλο ανήκε στον παραπονούμενο. Όσον αφορά την «γνώση» του Κατηγορούμενου, ότι το όπλο ήταν κλεμμένο, ήταν η εισήγησή του, ότι αυτή μπορεί να συναχθεί από τις περιβάλλουσες συνθήκες όπως το περιεχόμενο της κατάθεσής του τ΄ οποίο υιοθέτησε κατά την ανώμοτη δήλωσή του και από το γεγονός ότι κανένας λογικός άνθρωπος δεν θ΄ αγόραζε όπλο χωρίς χαρτιά εκτός αν ήθελε να κυνηγά παράνομα ή ανήκει στον υπόκοσμο. Έχοντας αναφερθεί στις θέσεις των δύο πλευρών έρχομαι τώρα στην μαρτυρία που προσκομίστηκε. Η μαρτυρία του παραπονούμενου, του μοναδικού μάρτυρα, έμεινε αναντίλεκτη αφού δεν αντεξετάστηκε μ΄ αποτέλεσμα να μην υπάρχει περιθώριο αμφιβολίας ως προς την αλήθεια των γεγονότων που επιμαρτυρούσε. Την αποδέχομαι στην ολότητάς της. Όσον αφορά τον Κατηγορούμενο αυτός επέλεξε να προβεί σ΄ ανώμοτη δήλωση. Σύμφωνα με την νομολογία η αξία της ανώμοτης δήλωσης είναι περιορισμένη αφού είναι περισσότερο πειστική παρά αποδεικτική βλ. Μαυρίκιος ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 89/06, ημερ. 4.7.06, Σίφουνας ν. Αστυνομίας, Πολ. Έφ. 115/06 και 125/06, ημερ. 21.2.
  1. Λόγω του ότι ο Κατηγορούμενος δεν υποβάλλεται στην βάσανο της αντεξέτασης. Στην ανώμοτη δήλωσή του ο Κατηγορούμενος υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσής του - Τεκμήριο 7 - στην οποία ανέφερε ότι τ΄ όπλο το αγόρασε από ένα φίλο του στην τιμή των £60 γνωρίζοντας και μη νοιαζόμενος ότι δεν υπήρχαν οποιαδήποτε χαρτιά δηλαδή, τίτλος ιδιοκτησίας για το συγκεκριμένο όπλο. Με βάση την πιο πάνω μαρτυρία, όπως την έχω αποδεχθεί, καταλήγω στ΄ ακόλουθα συμπεράσματα: Ο παραπονούμενος είχε αφήσει τ΄ όπλο του στ΄ αυτοκίνητό του, τ΄ οποίο είχε σταθμεύσει έξω από την αποθήκη του στην οδό Κοτσιαπέ στην Λάρνακα. Το όπλο κλάπηκε και βρέθηκε τελικά στην κατοχή του Κατηγορούμενου 3, ο οποίος το είχε αγοράσει για το ποσό των £60 γνωρίζοντας ότι δεν υπήρχαν οποιαδήποτε χαρτιά ιδιοκτησίας και χωρίς να νοιάζεται κατά πόσο υπήρχαν τα χαρτιά αυτά. Ο Κατηγορούμενος 3 κατηγορείται για τ΄ αδίκημα της κλεπταποδοχής δυνάμει του άρθρου 306(α) του Ποινικού Κώδικα. Το συγκεκριμένο άρθρο προνοεί ως ακολούθως: «Όποιος αποδέχεται ή κατακρατεί περιουσία, που γνωρίζει ότι αυτή εκλάπη ή αποκτήθηκε με οποιονδήποτε τρόπο κάτω από περιστάσεις που συνιστούν κακούργημα ή πλημμέλημα, είναι ένοχος ποινικού αδικήματος του ίδιου βαθμού (κακουργήματος ή πλημμελήματος) και υπόκειται - (α) στην περίπτωση κακουργήματος, σε φυλάκιση 5 χρόνων.» Το πρώτο συστατικό στοιχείο του αδικήματος είναι η αποδοχή ή η κατακράτηση του αντικειμένου. Σύμφωνα με την κατάθεση του Κατηγορούμενου 3 - Τεκμήριο 7 - περί τις 10 Φεβρουαρίου 2007 αποδέχθηκε το φλοπέρ τ΄ οποίο και κατακράτησε με αριθμό L
  2. Το δεύτερο στοιχείο που απαιτείται είναι η γνώση του Κατηγορούμενου ότι τ΄ αντικείμενο που αποδέχθηκε κλάπηκε ή αποκτήθηκε μ΄ οποιονδήποτε τρόπο μη αποδεκτό. Στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις Ποιν. Έφ. 185/06 και 210/06 Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας, ημερ. 21.1.08 αναφέρθηκαν τ΄ ακόλουθα αναφορικά με το θέμα της γνώσης: «Η παρατήρηση του Κακουργιοδικείου ότι η γνώση δεν είναι κάτι που μπορεί ν΄ αποδεικνύεται πάντοτε μ΄ άμεση μαρτυρία αλλά εξυπακούεται από τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης υποστηρίζεται από τη νομολογία.» Βλ. επίσης Ιακώβου ν. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ.
  1. Επίσης, στο σύγγραμμα του Archbold Criminal Pleadings, Evidence and Practice στην παράγραφο 21-295 αναφέρονται τ΄ ακόλουθα: «What the accused was told about the origin of the goods, while inadmissible for the purpose of proving the goods to be stolen, will of course be relevant to the question of dishonesty and whether or not the accused believed the goods to be stolen.» Βλ. R. v. Kormiak, 76 Cr. App. R. 145 CA. Στην υπό κρίση υπόθεση αναφέρθηκε στον Κατηγορούμενο 3 από το άτομο που του πώλησε τ΄ όπλο ότι τ΄ όπλο εισήχθηκε από την Αγγλία και δεν είχε οποιαδήποτε χαρτιά. Ένας λογικός άνθρωπος θα υποψιαζόταν ότι για να μεταφερθεί τ΄ όπλο από την μια χώρα στην άλλη χωρίς τ΄ απαιτούμενα χαρτιά σίγουρα θα πρέπει ν΄ υπάρχει κάτι ύποπτο ή/και παράνομο. Το σύγγραμμα του Blackstone΄s Criminal Practice 2003 στην παρά Β.4.141, σελ. 323 αναφέρονται τ΄ ακόλουθα αναφορικά με το συγκεκριμένο θέμα: «The Court suggested that a person "knows" that the goods are stolen .. whereas he "believes" that fact if the does not know it for certain, but realizes that there is no reasonable conclusion to be drown in the light of all the circumstances.» Ο Κατηγορούμενος 3 αγόρασε τ΄ όπλο σε χαμηλή τιμή και χωρίς χαρτιά που ν΄ αποκαλύπτουν το ιδιοκτησιακό του καθεστώς γνωρίζοντας ότι αυτό είχε ταξιδέψει από την Αγγλία. Η σωρευτική σημασία αυτών των δύο γεγονότων, τ΄ οποία ο ίδιος ο Κατηγορούμενος επιμαρτύρησε, δεν μπορεί να οδηγήσει σ΄ άλλο συμπέρασμα από το ότι ο Κατηγορούμενος πίστευε ότι τ΄ όπλο αποκτήθηκε κάτω από ύποπτες περιστάσεις. Δεν υπάρχει άλλη λογική κατάληξη στην οποία θα μπορούσε ν΄ οδηγηθεί οποιοσδήποτε λογικός άνθρωπος εκτός από το ότι τ΄ όπλο αποκτήθηκε κάτω από περιστάσεις οι οποίες δεν περιβάλλονταν από το στοιχείο της νομιμότητας. Με τα πιο πάνω κατά νου και εκλαμβάνοντας ως δεδομένο ότι τ΄ όπλο κλάπηκε, αφού η μαρτυρία του παραπονούμενου επί του συγκεκριμένου σημείου δεν αμφισβητήθηκε, καταλήγω ότι έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος
  2. Δεν μπορώ ν΄ αντιπαρέλθω το θέμα που τέθηκε και αφορά την κατ΄ ισχυρισμό, του συνηγόρου του Κατηγορούμενου 3, άνιση μεταχείριση μεταξύ παραβατών. Θα πρέπει ν΄ αναφερθεί ότι όσον αφορά τον Κατηγορούμενο 2 η υπόθεση δεν αποσύρθηκε αλλά λήφθηκε υπόψη κατά την επιβολή της ποινής στην Υπ. Αρ. 17412/07 του Ε.Δ. Λάρνακος. Όσον αφορά τον Κατηγορούμενο 1 η υπόθεση είχε οριστεί πέντε
(5)φορές για επίδοση όμως δεν κατέστη δυνατή η επίδοσή της στον Κατηγορούμενο 1 και απεσύρθη ως ανεπίδοτη. Οπόταν, είναι αβάσιμος και άτοπος ο συγκεκριμένος ισχυρισμός του συνηγόρου του Κατηγορουμένου 3, ο οποίος όφειλε να πληροφορηθεί για την ολότητα των γεγονότων προτού επικαλεστεί σκοπιμότητα στην συμπεριφορά της Κατηγορούσας Αρχής. Έχοντας αναφέρει όλα τα πιο πάνω καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει την υπόθεσή της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και κρίνω τον Κατηγορούμενο 3 ένοχο στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ............................................ Ε. Γεωργίου - Αντωνίου, Ε.Δ. /ΓΓ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.