← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Χρίστος Φωκά, Αρ. Υπόθεσης:15558/07, 27 Φεβρουαρίου, 2008

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Χρίστος Φωκά, Αρ. Υπόθεσης:15558/07, 27 Φεβρουαρίου, 2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2008:B15 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον:- Χρήστου Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης:15558/07 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας - ν - Χρίστος Φωκά Κατηγορουμένου ------- Ημερομηνία: 27 Φεβρουαρίου, 2008 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Α. Μιχαήλ Για τον κατηγορούμενο καμιά εμφάνιση Κατηγορούμενος παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η ΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ: Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τρεις κατηγορίες για αδικήματα τα οποία φέρεται ότι προκάλεσε στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας στη Λάρνακα στις 27.06.

  1. Στις κατηγορίες 1 και 2 αντιμετωπίζει το ίδιο αδίκημα, αυτό της απειλής βιαιοπραγίας κατά παράβαση του Άρθρου 91(γ) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 όταν στις 27.06.2007 στο Γενικό Νοσοκομείο στη Λάρνακα με σκοπό υποκίνησης του Ανδρέα Θεοδώρου στην κατηγορία 1 και του Νικόλα Θεοδώρου στην κατηγορία 2 από την Αθηένου για να παραλείψουν πράξη την οποία αυτοί είχαν νομικό δικαίωμα να διενεργήσουν δηλαδή να μην του δώσουν τα κλειδιά του αυτοκινήτου, τους απείλησε με τη φράση: ¨Αν δεν μου δώσεις τα κλειδιά θα σε σύρω κάτω εσένα και τον πατέρα σου από τον 4ο όροφο¨. Η 3η κατηγορία αφορά το αδίκημα της κακόβουλης βλάβης όταν στον ίδιο τόπο και κατά τον ίδιο χρόνο όπως στην κατηγορία 1, εσκεμμένα και παράνομα προξένησε ζημιά αξίας Λ.Κ.200,00 στο όχημα με αριθμούς εγγραφής NU 335, ιδιοκτησίας του Ανδρέα Θεοδώρου από την Αθηένου. Η παρούσα υπόθεση είναι μια από τις πολλές παρόμοιας φύσης υποθέσεις τις οποίες καλούνται τα δικαστήρια μας καθημερινά να εκδικάζουν. Πολλές από αυτές έχουν ως αιτία προγενέστερες παρεξηγήσεις μεταξύ των κατηγορουμένων και παραπονουμένων προσώπων οι οποίες σε κάποια στιγμή αποκορυφώνονται και καταλήγουν σε εξυβρίσεις και επιθέσεις κάθε είδους, απειλές βιαιοπραγίας και κακόβουλων πράξεων. Πρόκειται για φαινόμενο το οποίο δυστυχώς ακόμα και στις μέρες μας, που το μορφωτικό επίπεδο του λαού μας έχει ανέβει σε σχέση με κάποιες δεκαετίες στο παρελθόν, εξακολουθεί να απασχολεί τόσο την κοινωνία όσο και τα δικαστήρια. Πρόκειται για φαινόμενο που τελικά πέραν των όσων ανέφερα προηγουμένως οφείλεται στην έλλειψη παιδείας, εφόσον δεν προσπαθούν με τον διάλογο να επιλύσουν τις όποιες διαφορές τους. Πέραν αυτού ελλείπει το μέτρο και ο αλληλοσεβασμός. Στοιχεία τα οποία θα πρέπει να χαρακτηρίζουν το κάθε πολιτισμένο άνθρωπο στις σχέσεις του με τους συνανθρώπους του. Οφείλεται επιπλέον στην επίδειξη παλληκαρισμού από τη μια και μη αυτοσυγκράτησης και ανεκτικότητας στην διαφορετικότητα και στις αδυναμίες που ο καθένας μπορεί να έχει. Τέτοιο ήταν και το επεισόδιο από το οποίο προήλθαν τα αδικήματα που αφορούν τη παρούσα υπόθεση. Συνήθως σε τέτοιες υποθέσεις ενώπιον του δικαστηρίου αναπτύσσονται δύο εκδοχές, η κάθε πλευρά προβάλλει τη δική της. Στη προκείμενη περίπτωση δεν έχουμε δεύτερη εκδοχή εκ μέρους του κατηγορουμένου. Υπήρξε απλώς άρνηση των όσων περιέγραψαν οι μάρτυρες κατηγορίας τους οποίους δεν αντεξέτασε όταν κατέθεσαν ενώπιον του δικαστηρίου αλλά πρόβαλε τον ισχυρισμό για πρώτη φορά κατά τη δική του κατάθεση ενώπιον του δικαστηρίου ότι τα όσα του καταλογίζουν οι Μ.Κ. είναι σκευωρία η οποία εκπονήθηκε από τον Μ.Κ.
  2. Πρόβαλε παράλληλα άλλοθι το οποίο υποστηρίχθηκε από τον Μ.Υ.
  3. Εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής κατέθεσαν ως μάρτυρες κατηγορίας (Μ.Κ.) οι δύο παραπονούμενοι και κατατέθηκε εκ συμφώνου η γραπτή κατηγορία του κατηγορουμένου. Ο κατηγορούμενος όταν κλήθηκε σε απολογία κατέθεσε ενόρκως και κάλεσε ακόμα ένα μάρτυρα υπεράσπισης (Μ.Υ.). Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ: Ο παραπονούμενος στην κατηγορία 1 Ανδρέας Θεοδώρου κατέθεσε ως Μ.Κ.
  4. Στην κατάθεση του που είχε δώσει λίγη ώρα μετά τα επεισόδια κατά τα οποία προκλήθηκαν τα αδικήματα στις 27.06.2007, την οποία αναγνώρισε και υιοθέτησε ενώπιον του δικαστηρίου και σημειώθηκε ως Τεκμήριο 1, αναφέρει ότι γύρω στις 01:00 της ίδιας ημέρας ενώ βρισκόταν στο Νοσοκομείο Λάρνακας όπου είχε μεταβεί για να δει τον γιο του Κωνσταντίνο που ήταν άρρωστος και βρισκόταν σε δωμάτιο του 4ου ορόφου, είχαν μπει στο δωμάτιο πέντε άτομα. Ήταν η πρώην σύζυγος του η Ισαβέλλα, με κάποιο Τζίμη με τον οποίο συζούσε, τον κατηγορούμενο, τον αδελφό του και κάποιο φίλο του κατηγορουμένου. Ο κατηγορούμενος ρώτησε τον γιο του Νικόλα ο οποίος επίσης ήταν στο δωμάτιο να του πει που είναι τα κλειδιά του αυτοκινήτου που έπιασε προηγουμένως σε επεισόδιο που έγινε στο δρόμο Καλαβασού - Μαρί και κατά το οποίο ο κατηγορούμενος είχε κτυπήσει τον μάρτυρα. Ο Νικόλας του απάντησε ότι τα κλειδιά του αυτοκινήτου τα έχει η αστυνομία του Ζυγίου. Τότε ο κατηγορούμενος τον απείλησε λέγοντας του: ¨Αν δεν μου δώσεις τα κλειδιά θα σε σύρω εσένα και τον πατέρα σου κάτω από τον 4ο όροφο¨ και γυρνώντας προς τον μάρτυρα του είπε ότι ο σκοπός της παρουσίας τους στο μέρος ήταν αυτός και ότι αργότερα στις 03:00 θα μετέβαιναν και στο σπίτι του στην Αθηένου. Στη συνέχεια έφυγαν από το δωμάτιο και κατέβηκαν στο χώρο στάθμευσης του νοσοκομείου όπου όπως τους είχε δει από το παράθυρο του δωματίου, προσπάθησαν να σηκώσουν πάνω το όχημα του με αριθμούς εγγραφής NU 335 χωρίς όμως να τα καταφέρουν. Στη συνέχεια είδε τον κατηγορούμενο να κτυπά με τα χέρια του πάνω στο αυτοκίνητο του. Ενημέρωσε τηλεφωνικά την αστυνομία για το επεισόδιο και σε δέκα περίπου λεπτά είχαν μεταβεί εκεί αστυνομικοί στους οποίους κατάγγειλε τα επεισόδια. Από έλεγχο που διενήργησε στο αυτοκίνητο του διαπίστωσε ζημιές σε διάφορα σημεία συνολικής αξίας Λ.Κ.200,00 περίπου. Σε διευκρινιστικές ερωτήσεις αναφέρθηκε σε κάποιο επεισόδιο που έλαβε χώρα κατά την διαδρομή από το Μαρί προς τη Λάρνακα για το νοσοκομείο, λίγη ώρα πριν, όταν ο κατηγορούμενος ανέκοψε το αυτοκίνητο του στο οποίο επέβαινε και ο γιος του Νικόλας και τον χτύπησε, επεισόδιο για το οποίο καταχωρήθηκε άλλη υπόθεση από την αστυνομία. Σε εκείνο το επεισόδιο ο γιος του Νικόλας έπιασε τα κλειδιά του αυτοκινήτου στο οποίο βρισκόταν ο κατηγορούμενος και το οποίο ανήκε στην πρώην σύζυγο του μάρτυρος. Ο μάρτυρας όπως ανέφερα δεν αντεξετάστηκε. Ο Μ.Κ.2 ήταν ο Νικόλας Θεοδώρου δεκαπέντε χρονών. Είχε δώσει κατάθεση στην αστυνομία στις 29.08.2007 δηλαδή μεγάλο χρονικό διάστημα αργότερα την οποία αναγνώρισε ενώπιον του δικαστηρίου και υιοθέτησε το περιεχόμενο της και σημειώθηκε ως Τεκμήριο
  5. Σε αυτή περιγράφει τα επεισόδια που έλαβαν χώρα το βράδυ της 27.06.2007 κατά τον ίδιο τρόπο όπως και ο Μ.Κ.
  6. Σε διευκρινιστικές ερωτήσεις αναφέρθηκε και αυτός στο επεισόδιο που προηγήθηκε στο δρόμο από το Μαρί προς τη Λάρνακα κατά παρόμοιο τρόπο όπως και ο Μ.Κ.
  7. Στην αντεξέταση του επέμενε ότι έγινε το επεισόδιο στη διαδρομή τους προς τη Λάρνακα. Η γραπτή κατηγορία του κατηγορουμένου σημειώθηκε ως Τεκμήριο
  8. Σε αυτή ο κατηγορούμενος απάντησε ότι, ό,τι είχε να πει θα το έλεγε στο δικαστήριο. Ο κατηγορούμενος όταν κλήθηκε σε απολογία, κατέθεσε ενόρκως και πρόβαλε άλλοθι ότι όταν κατ΄ ισχυρισμό των Μ.Κ. 1 και 2 έλαβε χώρα το πρώτο επεισόδιο στο δρόμο από το Μαρί προς τη Λάρνακα το οποίο του καταλόγισαν αυτός βρισκόταν στο πάρκο στο Μαρί και έπινε το φραπέ του. Ανέφερε ακόμα ότι είχε πάει στο Νοσοκομείο εκείνο το βράδυ αλλά δεν είχε απειλήσει τους Μ.Κ. Ο σκοπός που είχαν πάει στο νοσοκομείο μαζί με τη Ισαβέλλα και τον Τζίμη ήταν για να δουν το μωρό, όπως το αποκάλεσε. Ήταν επίσης και ο αδελφός του εκεί αλλά δεν απείλησε τους μάρτυρες και ούτε προκάλεσε ζημιά στο αυτοκίνητο του Μ.Κ.
  9. Αντεξεταζόμενος αρνήθηκε υποβολή ότι είχε απειλήσει τους Μ.Κ. με τη φράση του κατηγορητηρίου. Αρνήθηκε ότι είχε ιδέα για τα κλειδιά που ανέφεραν οι Μ.Κ. και δεν προκάλεσε ζημιά στο αυτοκίνητο του Μ.Κ.
  10. Αρνήθηκε ότι είχε εμπλακεί σε οποιοδήποτε επεισόδιο κατά τη διαδρομή των Μ.Κ. από το Μαρί προς τη Λάρνακα καθώς ήταν στο πάρκο στο Μαρί και έπινε το φραπέ του. Ο Μ.Υ. Τζίμης Ξενοφώντος ανέφερε ότι συζεί με την Ισαβέλλα που είναι η πρώην σύζυγος του Μ.Κ.1 και μητέρα του Μ.Κ.
  11. Είχαν προσέξει από παλιά ότι τα κλειδιά του αυτοκινήτου της συμβίας του είχαν χαθεί. Ο Μ.Κ.2 διέμενε τότε μαζί τους και δεν δημιούργησαν θέμα, πιστεύοντας ότι ήταν αυτός που τα είχε πάρει. Το βράδυ του επεισοδίου ο Μ.Κ. 2 είχε τηλεφωνήσει στον πατέρα του τον Μ.Κ.1 να πάει να τον πάρει για κάποιο λόγο. Όταν ο Μ.Κ. 1 μετέβη στο πάρκο στο Μαρί όπου διατηρεί καντίνα για να παραλάβει τον Μ.Κ.2, εκεί βρίσκονταν και ο κατηγορούμενος μαζί με τον αδελφό του και έπιναν το φραπέ τους. Ο Μ.Κ.1 πληροφόρησε τη σύζυγο του ότι ο άλλος τους γιος βρισκόταν στο νοσοκομείο και ότι θα μετέβαινε εκεί για να τον δει. Μετά πάροδο κάποιας ώρας ο ίδιος, η Ισαβέλλα και ο κατηγορούμενος με τον αδελφό του μετέβησαν στο νοσοκομείο για να δουν και αυτοί το παιδί. Παρόλο ότι η υπεύθυνη νοσοκόμα αρχικά δεν τους επέτρεπε να μπουν στο δωμάτιο του ασθενούς πλην της μητέρας του παιδιού, μετά από επιμονή τους στη συνέχεια τους άφησε για λίγο. Αφού είδαν το μωρό ο ίδιος με τον κατηγορούμενο και τον αδελφό του απεχώρησαν από το δωμάτιο και περίμεναν την Ισαβέλλα για 5-10 λεπτά και στη συνέχεια έφυγαν από το νοσοκομείο χωρίς να προκληθεί κανένα επεισόδιο. Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι με τον κατηγορούμενο δεν είχαν ιδιαίτερες σχέσεις ή ήταν φίλοι πριν τα επίδικα γεγονότα, τον γνώριζε απλώς γιατί σύχναζε στο πάρκο όπου διατηρούσε καντίνα μαζί με τη συμβία του. Δεν είχε ακούσει τον κατηγορούμενο στο δωμάτιο του νοσοκομείου να λέγει τη φράση που του αποδίδουν οι Μ.Κ. Όταν τέλειωσε η επίσκεψη τους στο νοσοκομείο πήγαν απευθείας στο χώρο στάθμευσης και αναχώρησαν χωρίς να προσπαθήσουν να αναποδογυρίσουν το αυτοκίνητο του Μ.Κ.1 το οποίο ούτε καν είδαν στο χώρο στάθμευσης και δεν είχε δει τον κατηγορούμενο να προκαλεί ζημιές σε αυτό. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Η ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε ότι το θέμα θα αποφασιστεί σύμφωνα με την αξιολόγηση της μαρτυρίας ως θέμα αξιοπιστίας των μαρτύρων. Εισηγήθηκε όμως ότι η θέση των Μ.Κ. θα πρέπει να γίνει πιστευτή εφόσον δεν είχαν κανένα λόγο να κατασκευάσουν μια ιστορία με την οποία να ενοχοποιούσαν τον κατηγορούμενο. Ο κατηγορούμενος για πρώτη φορά, όταν του δόθηκε ο λόγος, ανέφερε ότι ο Μ.Κ.2 είχε λόγο να κατασκευάσει αυτή την ιστορία εφόσον σε κάποιο προγενέστερο χρόνο του επεισοδίου τον είχε απειλήσει ότι θα τον ¨σάσει¨ όπως ανέφερε. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ: Είχα την ευκαιρία στα πλαίσια της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης να δω τους μάρτυρες και τον κατηγορούμενο να καταθέτουν ενόρκως, να ακούσω τους ισχυρισμούς τους και να παρατηρήσω τις κινήσεις και τις αντιδράσεις τους. Έχοντας μεταξύ άλλων υπόψη την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος που είχαν οι μάρτυρες στην υπόθεση, τις ευκαιρίες που είχαν να γνωρίζουν ή να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, τη γενική συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, την ακεραιότητα τους, την ειλικρίνεια τους, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν και την αμεσότητα των απαντήσεων τους, θα προχωρήσω στη συνέχεια στην αξιολόγηση της ενώπιον μου μαρτυρίας (βλ. Ζερβού v. Χαραλάμπους,

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους,
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Η αξιολόγηση είναι έργο λεπτό και δύσκολο αφού το δικαστήριο υφαίνοντας τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα, τις αντιδράσεις και τη συμπεριφορά του στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, καλείται να αναδείξει υπό το πρίσμα της πείρας του και της ανθρώπινης φύσης, το αξιόπιστο ή μη μιας εκδοχής. Η προσπάθεια αυτή γίνεται μικροσκοπικά υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το ευρύτερο πλαίσιο της δίκης. Ναι μεν η αξιολόγηση είναι ατομική, όμως, θα πρέπει τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα να συναρτώνται και να αντιπαραβάλλονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και τελικά να διερευνάται η αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (βλ. Moustafa v. Καυκαρή κ.ά.,
(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. σελ. 165), Ομήρου v. Δημοκρατίας,
(2001)2 Α.Α.Δ. σελ. 506). Είναι επιθυμητό η μαρτυρία να συσχετίζεται, να αντιπαραβάλλεται και να διερευνάται με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων, προσέγγιση η οποία επαυξάνει το κύρος των ευρημάτων του δικαστηρίου και ενισχύει την πίστη του κοινού στη δικαστική αποστολή (βλ. Στυλιανίδης v. Χ¨Πιέρα,
(1992)1 Α.Α.Δ. 1056). Έχοντας λοιπόν υπόψη τις πιο πάνω αρχές ως προς την αξιολόγηση της μαρτυρίας που τίθεται ενώπιον του δικαστηρίου οι οποίες αναδύονται από την νομολογία μας και αφορούν κατά τα άλλα παραδεκτή μαρτυρία και αντικρίζοντας τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου κάτω από το φακό αυτών των αρχών, θα προβώ στη συνέχεια στην αξιολόγηση της για την εξαγωγή των συμπερασμάτων μου. Η μαρτυρία του Μ.Κ.1 ο οποίος περιέγραψε τα επεισόδια όπως τα αντιλήφθηκε και έζησε το βράδυ της 27.06.2007 παρέμεινε αναντίλεκτη εφόσον ο μάρτυρας αυτός δεν αντεξετάστηκε. Πρόκειται για ένα ώριμο άνδρα ο οποίος κατέθεσε με συνοχή, ήρεμο και πειστικό τρόπο. Μου προκάλεσε καλή εντύπωση και τον πιστώνω με ειλικρίνεια, δεν θέλησε να χρωματίσει περαιτέρω κάποια γεγονότα και περιορίστηκε σε όσα αφορούσαν τα υπό εκδίκαση επεισόδια και όσα ανέφερε για το επεισόδιο που προηγήθηκε ήταν για να δώσει κάποια συνοχή και εξήγηση γι΄αυτά που επακολούθησαν. Κρίνω ότι όσα ανέφερε είναι η αλήθεια για το πως έλαβαν χώρα τα επεισόδια συνεπεία των οποίων προκλήθηκαν τα αδικήματα του κατηγορητηρίου. Ούτε και ο Μ.Κ.2 στην ουσία αντεξετάστηκε. Είναι γεγονός ότι λόγω του νεαρού της ηλικίας του και της ανωριμότητας που τον χαρακτήριζε όταν κατέθετε ήταν διστακτικός στο να απαντά ευθέως τις διευκρινιστικές ερωτήσεις που του υπέβαλε η ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, εντούτοις στα ουσιώδη θέματα επέμενε και έδειξε αποφασιστικότητα στο ερώτημα που του υπέβαλε ο κατηγορούμενος και επέμενε ότι τα επεισόδια έλαβαν χώρα όπως τα περιέγραψε τόσο στη γραπτή του κατάθεση όσο και κατά την κυρίως εξέταση του. Κρίνω ότι και αυτός ήταν ειλικρινής μάρτυρας στην μαρτυρία του οποίου μπορώ να βασιστώ και να εξαγάγω τα ορθά συμπεράσματα. Από την άλλη ο κατηγορούμενος δεν μου προκάλεσε καλή εντύπωση εφόσον το μόνο που έκαμε ήταν να προβάλει άλλοθι ότι τάχα κατά τη διάρκεια του επεισοδίου, και εννοούσε αυτό που προηγήθηκε των υπό εκδίκαση, βρισκόταν στο πάρκο στο Μαρί και έπινε το φραπέ του. Δεν αρνήθηκε όμως ότι είχε μεταβεί στο νοσοκομείο και εκεί είχε συναντηθεί με τους Μ.Κ. Απέδωσε τις κατηγορίες σε σκευωρία του Μ.Κ.2 ο οποίος τον είχε απειλήσει σε ανύποπτο χρόνο ότι θα τον ¨σάσει¨, όμως κάτι τέτοιο δεν του υπέβαλε όταν αυτός βρισκόταν στο εδώλιο. Η όλη του συμπεριφορά και στάση στο εδώλιο δεν μου προκάλεσε εντύπωση ειλικρινούς μάρτυρα. Θα απορρίψω το άλλοθι που προέβαλε όπως επίσης και την εκδοχή του για σκευωρία του Μ.Κ.2 εναντίον του. Έχοντας κατά νουν την παρουσία του Μ.Κ.2 στο εδώλιο και την εντύπωση που μου προκάλεσε για την οποία αναφέρθηκα πιο πάνω, δεν τον κρίνω ως ικανό να είχε απειλήσει τον κατηγορούμενο και λόγω χαρακτήρα εφόσον τον αντιλήφθηκα σαν ένα πολύ συνεσταλμένο παιδί αλλά και ούτε η σωματική του διάπλαση θα του επέτρεπε να απειλήσει τον κατηγορούμενο ο οποίος εμφανώς είναι κατά πολύ πιο γεροδεμένος από αυτόν. Δεν αποκάλυψε τον λόγο για τον οποίο ο Μ.Κ. 2 τον απείλησε σύμφωνα με τον ισχυρισμό του. Θα απορρίψω όπως ανέφερα την μαρτυρία του ως εκ των υστέρων κατασκευασμένη με σκοπό να απεκδυθεί των ευθυνών του που προκύπτουν από τα επεισόδια που προκάλεσε. Ο Μ.Υ. ανέφερε ότι όταν ο Μ.Κ.1 μετέβη στο Μαρί για να παραλάβει τον Μ.Κ.2 στο πάρκο εκεί ευρίσκονταν και ο κατηγορούμενος με τον αδελφό του. Απόφυγε να αναφέρει για οτιδήποτε μεσολάβησε στο μεταξύ και έκαμε ακολούθως αναφορά ότι είχε μεταβεί μαζί με την Ισαβέλλα που ήταν η μητέρα του ασθενούς στο νοσοκομείο Λάρνακας παίρνοντας μαζί του τους τρεις νεαρούς δηλαδή τον κατηγορούμενο, τον αδελφό του και τον φίλο τους. Φτάνοντας στο νοσοκομείο επέμεναν στην υπεύθυνη νοσοκόμο να εισέλθουν στο δωμάτιο του παιδιού δήθεν για να το δουν. Ξενίζει οποιονδήποτε τρίτο το τόσο ενδιαφέρον για το παιδί κυρίως από τον κατηγορούμενο και τον αδελφό του. Να μεταβούν δηλαδή περασμένα μεσάνυκτα από το Μαρί στο Νοσοκομείο στη Λάρνακα για να δουν ένα ξένο παιδί δεκατεσσάρων ετών, ένα ¨μωρό¨ όπως το αποκαλούσε ο κατηγορούμενος ηλικίας και αυτός 17 ετών, για το οποίο δεν ανέφεραν εάν ήταν φίλοι, ποια η σχέση τους ή έστω που οφειλόταν αυτό το μεγάλο τους ενδιαφέρον. Το ότι δεν άκουσε τον κατηγορούμενο να λέγει τη φράση που αναφέρεται στο κατηγορητήριο δεν έχει οποιαδήποτε σημασία εφόσον αυτή θα μπορούσε να είχε ειπωθεί χωρίς κατά ανάγκη να την είχε ακούσει και αυτός. Δεν υπήρξε οποιαδήποτε αντεξέταση των Μ.Κ. πάνω σε αυτή τη πτυχή της υπόθεσης. Επομένως τα όσα ανέφερε ο Μ.Υ. θα μπορούσαν πολύ καλά να αποδοθούν σε κάποιο συμφέρον που είχε ο ίδιος προς τον κατηγορούμενο τον οποίο θέλησε να βοηθήσει σε αυτή την υπόθεση. Η ιστορία και πάλι με το χάσιμο των κλειδιών γεγονός που είχαν αντιληφθεί σε προγενέστερο χρόνο, όπως ανέφερε, δεν φαντάζει να είναι αληθινή. Απλώς θέλησε να καλύψει τον κατηγορούμενο και για το επεισόδιο που προηγήθηκε αυτών που αφορούν την παρούσα υπόθεση. Καταλήγω ότι η μαρτυρία του Μ.Υ. δεν μπορεί να κριθεί ότι ανταποκρίνεται στην αλήθεια αλλά ελαύνεται από ελατήρια τα οποία μόνο ο ίδιος μάρτυρας και ο κατηγορούμενος γνωρίζουν. Αποσκοπούσε κατά την άποψη μου στο να κάμει πειστικό το άλλοθι που πρόβαλε ο κατηγορούμενος. Δεν αρνήθηκε ότι σήμερα είναι γνωστοί σε βαθμό που να βοηθά τον κατηγορούμενο ακόμα και για τη μετάβαση του στο δικαστήριο, ενώ κατά τον χρόνο του επεισοδίου ήταν απλά γνώριμος του επειδή σύχναζε στο πάρκο όπου ο ίδιος με τη συμβία του διατηρούν καντίνα. Διερωτάται κάποιος πως ένας ώριμος άνδρας όπως ο Μ.Υ. μαζί με τη συμβία του βάζουν τρεις νεαρούς μέσα στο αυτοκίνητο τους στις 01:00 π.μ. στο Μαρί και όλοι μαζί μεταβαίνουν στο νοσοκομείο στη Λάρνακα για να δουν το άρρωστο παιδί της συμβίας του. Είναι κάτι που δεν συνάδει με την κοινή λογική. Καταλήγω ότι ο Μ.Υ. θέλησε να παρουσιάσει στο δικαστήριο μια κατασκευασμένη ιστορία καλύπτοντας τις ενέργειες του κατηγορουμένου ίσως και για το δικό του συμφέρον εφόσον για το επεισόδιο με το αυτοκίνητο φάνηκε ότι αρχικά είχε και αυτός κάποια συμμετοχή χωρίς όμως να πετύχουν το σκοπό τους. ΕΥΡΗΜΑΤΑ: Έχοντας υπόψη την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας θα καταγράψω στη συνέχεια τα ευρήματα μου: Περί ώρα 01:00 της 27.06.2007 οι Μ.Κ. ευρίσκονταν σε δωμάτιο του 4ου ορόφου του Νοσοκομείου Λάρνακας όπου είχαν επισκεφθεί το γιο και αδελφό τους αντίστοιχα. Κάποια στιγμή ο κατηγορούμενος με άλλα πρόσωπα εισήλθαν στο δωμάτιο μαζί με τη μητέρα του άρρωστου παιδιού και ακολούθως ο κατηγορούμενος ρώτησε τον Μ.Κ.2 που ήταν τα κλειδιά του αυτοκινήτου τα οποία όπως φάνηκε από τη μαρτυρία τα είχε αποσπάσει ο Μ.Κ.2 από το αυτοκίνητο της μητέρας του το οποίο κατ΄ ισχυρισμό τους οδηγούσε ο κατηγορούμενος και τους είχε ανακόψει στο δρόμο προς τη Λάρνακα. Όταν ο Μ.Κ.2 του είπε ότι ευρίσκονταν στα χέρια της αστυνομίας όπου είχαν μεταβεί και καταγγείλει το πρώτο επεισόδιο, αυτός τους είπε τη φράση: ¨Αν δεν μου δώσεις τα κλειδιά θα σε σύρω εσένα και τον πατέρα σου κάτω από τον 4ο όροφο¨. Στη συνέχεια και ενώ αποχωρούσαν από το νοσοκομείο στο χώρο στάθμευσης του νοσοκομείου όπου ήταν σταθμευμένο το όχημα του Μ.Κ.1 με αριθμό εγγραφής NU 335, προκάλεσε σε αυτό ζημιές ύψους Λ.Κ.200,00. ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΠΡΟΒΛΕΨΗ ΤΩΝ ΑΔΙΚΗΜΑΤΩΝ : Το Άρθρο 91(γ) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 στο οποίο βασίζονται τα αδικήματα των κατηγοριών 1 και 2 διαλαμβάνει τα ακόλουθα: ¨Όποιος με σκοπό υποκίνησης οποιουδήποτε προσώπου για να διενεργήσει πράξη την οποία αυτό δεν έχει νομική υποχρέωση να διενεργήσει ή για να παραλείψει πράξη την οποία αυτό έχει νομικό δικαίωμα να διενεργήσει, απειλεί άλλον ότι δυνατόν να προξενήσει βλάβη στο πρόσωπο, την υπόληψη, ή την περιουσία του ή στο πρόσωπο ή την υπόληψη οποιουδήποτε για τον οποίο ενδιαφέρεται εναντίον του οποίου γίνονται οι απειλές είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση τριών χρόνων¨. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι η φράση την οποία αποδέχθηκα ότι την είπε ο κατηγορούμενος στο νοσοκομείο το βράδυ της 27.06.2007 απευθυνόμενος στον Μ.Κ.2 αλλά και στη παρουσία του Μ.Κ.1 τους οποίους αφορούσε, ότι δηλαδή: ¨Αν δεν μου δώσεις τα κλειδιά θα σε σύρω εσένα και τον πατέρα σου κάτω από τον 4ο όροφο¨, εμπεριέχει όλα τα πιο πάνω στοιχεία που συνιστούν το αδίκημα καθώς εμπεριείχε το στοιχείο της απειλής υποκινώντας τους να διενεργήσουν πράξη δηλαδή να του δώσουν τα κλειδιά του αυτοκινήτου διαφορετικά θα τους προξενούσε βλάβη. Το Άρθρο 324
(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 στο οποίο βασίζεται το αδίκημα της κατηγορίας 3 διαλαμβάνει τα ακόλουθα: ¨Όποιος εσκεμμένα και παράνομα καταστρέφει ή προξενεί ζημιά σε περιουσία, είναι ένοχος ποινικού αδικήματος, το οποίο εκτός αν προνοείται διαφορετικά είναι πλημμέλημα, αυτός αν δεν προβλέπεται κάποια άλλη ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες πεντακόσιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές¨. Η μαρτυρία των Μ.Κ.1 και 2 ήταν σαφής επί του προκειμένου είχαν προσέξει τον κατηγορούμενο από το παράθυρο του νοσοκομείου όπου ευρίσκονταν τον κατηγορούμενο να χτυπά πάνω στο αυτοκίνητο του Μ.Κ.1 μετά από το φραστικό επεισόδιο που προηγήθηκε στο δωμάτιο του νοσοκομείου και την απειλή που απηύθυνε προς τους Μ.Κ.1 και 2. Καταλόγισαν τις ζημιές που προκλήθηκαν στο αυτοκίνητο του Μ.Κ.1 αξίας Λ.Κ.200= σε αυτόν συνεπεία αυτής της πράξης του. Κρίνω ότι έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος εφόσον η μαρτυρία των πιο πάνω επί αυτού του σημείου παρέμεινε μεταξύ άλλων και αναντίλεκτη. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ: 'Έχοντας καταλήξει στα πιο πάνω ευρήματα μετά από αξιολόγηση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον μου και έχοντας υπόψη μου τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε και τις τρεις κατηγορίες πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας στις οποίες βρίσκω τον κατηγορούμενο ένοχο. (Υπ.) .......................................... Χρ. Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.