Αστυνομικού Διευθυντή Λάρνακος ν. Λεύκιος Δημητρίου, Αριθμό Υπόθεσης: 13600/07, 29.02.2008 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2008:B17 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. A. Παντελή, Ε.Δ. Αριθμό Υπόθεσης: 13600/07 Αστυνομικού Διευθυντή Λάρνακος Κατηγορούσας Αρχής ν. Λεύκιος Δημητρίου Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 29.02.2008 Εμφανίσεις: Για την κατηγορούσα αρχή: κα Στ. Πίπη Για τον κατηγορούμενο: κος Α. Φράγκος Κατηγορούμενος: Παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Μετά το κλείσιμο της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή και αφότου ο συνήγορος του κατηγορουμένου υπέβαλε αίτημα για μη εκ πρώτης όψεως απόδειξη της δεύτερης κατηγορίας, η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ανέστειλε τούτη. Ως εκ τούτου, αντικείμενο της παρούσης είναι πλέον μόνο η κατηγορία αμελούς οδήγησης. Σύμφωνα με την έκθεση του αδικήματος η εν λόγω κατηγορία εδράζεται στα άρθρα 8, 19 και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου, Ν.86/
- Περαιτέρω, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της μοναδικής πλέον κατηγορίας, ο κατηγορούμενος στις 25.04.07 στη Λάρνακα της επαρχίας Λάρνακας, οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμό εγγραφής ΚΜΚ307, χωρίς να καταβάλλει προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή. Για την κατηγορούσα αρχή παρουσιάστηκαν στο δικαστήριο τρεις μάρτυρες ενώ για την υπεράσπιση ο κατηγορούμενος προέβη σε ένορκο μαρτυρία και τούτο αφότου κλήθηκε σε απολογία. Εξαρχής αναφέρω ότι η μαρτυρία του Χαράλαμπου Ευαγγέλου (ΜΚ3) δεν εξυπηρετεί το υπό διερεύνηση αδίκημα εφόσον τούτη η μαρτυρία στόχευε σε απόδειξη της κατηγορίας που ανεστάλη. Ως εκ τούτου, αυτή η πτυχή του μαρτυρικού υλικού δεν θα απασχολήσει το δικαστήριο. Σύνοψη του μαρτυρικού υλικού αποκαλύπτει ότι ενώπιον του δικαστηρίου ευρίσκονται δύο διιστάμενες θέσεις. Η μία είναι η θέση του Λούκα Καρεκλά (ΜΚ2) ότι στις 25.04.07 οδηγούσε το όχημα με αριθμό εγγραφής AAL071 στην οδό Τουζ Χανέ με κατεύθυνση από κρατικές αποθήκες προς λεωφόρο Αρτέμιδος. Στο σημείο όπου η εν λόγω οδός παρεμβάλλεται στα αριστερά από την οδό Φιλοπάππου, το όχημα με αριθμό εγγραφής ΚΜΚ307 το οποίο οδηγείτο από τον κατηγορούμενο, παραλείποντας να συμμορφωθεί στο σήμα αλτ της πορείας του εισήλθε στην οδό Τουζ Χανέ και ανέκοψε την ελεύθερη πορεία του ΜΚ
- Ο αστ. 2933 Γ. Γεωργίου (ΜΚ1) είναι ο εξεταστής του δυστυχήματος. Όπως ανέφερε μετέβη στη σκηνή του δυστυχήματος αμέσως μετά τη διάπραξη τούτου, έλαβε διάφορες μετρήσεις και ετοίμασε τόσο πρόχειρο όσο και τελικό σχέδιο σκηνής τα οποία παρουσίασε στο δικαστήριο (βλ. τεκμήρια 2 και 3 αντίστοιχα). Στον αντίποδα ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι συμμορφώθηκε στο σήμα αλτ της πορείας του, ήλεγξε το δρόμο τόσο αριστερά όσο και δεξιά και ότι αφότου βεβαιώθηκε πως ο δρόμος ήταν καθαρός εισήλθε στην οδό Τουζ Χανέ από την οδό Φιλοπάππου. Αφότου κατέλαβε την αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας, το εξ αντιθέτου διερχόμενο όχημα οδηγούμενο από το ΜΚ2 με μεγάλη ταχύτητα, προσέκρουσε στο όχημά του. Κρίνω ορθό σε αυτό το στάδιο της απόφασης να εντοπίσω και να παραθέσω εκείνη τη πτυχή του μαρτυρικού υλικού που δυνατό να θεωρηθεί ως πραγματική μαρτυρία. Άλλωστε ο εντοπισμός αυτού του είδους της μαρτυρίας σε αυτό το στάδιο της απόφασης κρίνεται αναγκαίος εφόσον θα συνδράμει στην αξιολόγηση του μαρτυρικού υλικού διά των αντικειμενικών συμπερασμάτων που δυνατό να προκύπτουν από την αντιδιαστολή των εκατέρωθεν θέσεων με την πραγματική μαρτυρία (βλ. Knell ν. Αστυνομίας
(1993)2 ΑΑΔ 51). Σημειώνω ότι ως πραγματική μαρτυρία αποδέχομαι τα μορφολογικά χαρακτηριστικά του χώρου όπου επεσυνέβη το δυστύχημα. Η οδός Τουζ Χανέ είναι δρόμος δύο κατευθύνσεων με μια λωρίδα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση. Οι δύο λωρίδες κυκλοφορίας δεν διακρίνονται μεταξύ τους με άσπρη διαχωριστική γραμμή. Με κατεύθυνση από κρατικές αποθήκες προς λεωφόρο Αρτέμιδος η οδός Τουζ Χανέ παρεμβάλλεται από την οδό Φιλοπάππου. Η οδός Φιλοπάππου στο σημείο όπου ενώνεται με την οδό Τουζ Χανέ έχει τρεις λωρίδες κυκλοφορίας. Η μία εξυπηρετεί την κατεύθυνση από την οδό Τουζ Χανέ προς την οδό Φιλοπάππου, ενώ οι άλλες δύο από την οδό Φιλοπάππου προς τις δύο αντίθετες κατευθύνσεις της οδού Τουζ Χανέ. Πέραν όμως των πιο πάνω μορφολογικών χαρακτηριστικών του χώρου όπου διενεργήθηκε το δυστύχημα, ως πραγματική μαρτυρία εκλαμβάνω και τις ζημίες που προκλήθηκαν στα δύο ενεχόμενα οχήματα. Το μεν όχημα με αριθμό εγγραφής ΚΜΚ307 υπέστη ζημίες στο πίσω δεξιό μέρος του, δηλαδή στο φτερό, στο γυαλί, στα φανάρια, στον προφυλακτήρα, στη θύρα του οδηγού, ενώ ζάβωσε ο τροχός και άνοιξαν και οι αερόσακοι του οχήματος. Επίσης, στο πίσω αριστερό μέρος υπέστησαν ζημίες το φτερό, ο τροχός, η ζάντα και το πατίδι κάτω από τις θύρες. Το δε όχημα με αριθμό εγγραφής AAL071 ζημίες υπέστη στο μπροστινό δεξιό φτερό, στα φανάρια, στον προφυλακτήρα, στο καπό, στη γρίλια και στον τροχό. Ως πραγματική μαρτυρία εκλαμβάνω και τις τελικές θέσεις των δύο ενεχόμενων στο δυστύχημα οχημάτων, ως τούτες υποδεικνύονται στο τεκμήριο 3, δηλαδή για το όχημα ΚΜΚ307 το ψηφίο Α1 και για το όχημα AAL071 το ψηφίο Β1. Τέλος, ως πραγματική μαρτυρία αποδέχομαι και τα ίχνη πλάγιας ολίσθησης του οχήματος ΚΜΚ307 τα οποία στο τεκμήριο 3 υποδεικνύονται με το γράμμα Γ. Παρακολούθησα τους μάρτυρες κατά τη διάρκεια της ζωντανής ατμόσφαιρας της διαδικασίας και αποτίμησα τη συνολική τους παρουσία κατά την εξιστόρηση των γεγονότων, στη βάση των εγγενών της μαρτυρίας τους χαρακτηριστικών (πηγή γνώσεων, ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, ακεραιότητα και προκατάληψη, ανιδιοτέλεια, αληθοφάνεια-βλ. Phipson on Evidence, 16th edition, σελ. 333). Στην εν λόγω ενέργεια προέβηκα έχοντας επίγνωση ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός εκάστου των μαρτύρων δεν περιορίζεται στην ατομική κρίση του καθενός ξεχωριστά, αλλά επεκτείνεται και στα συμπεράσματα που προκύπτουν από το συσχετισμό, αντιπαραβολή και διερεύνηση της αντικειμενικής υπόστασης των εκατέρωθεν θέσεων (βλ. Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρας
(1992)1 Α.Α.Δ. 1056). Καθ' όλη τη διάρκεια αυτής της έκφανσης της διαδικασίας είχα κατά νου ότι η αποτίμηση της αξιοπιστίας μάρτυρα είναι έργο διακριτό και εντελώς αποσυναρτημένο από οποιοδήποτε βάρος απόδειξης (βλ. Αγαθοκλέους κ.α. ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 316 και Αθανασίου κ.α. ν. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. 614). Ο ΜΚ1 δεν έτυχε αμφισβήτησης από την υπεράσπιση αναφορικά με τις διαπιστώσεις του στη σκηνή του δυστυχήματος. Πέραν τούτου κατά την εξιστόρηση της μαρτυρίας του ήταν σταθερός, αυθόρμητος και δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις. Ένεκα όλων των ανωτέρω και συνεκτιμώντας ότι η εμπλοκή του μάρτυρα στην όλη υπόθεση ήταν περιορισμένη στη διερεύνηση τούτης, δεν έχω καμία αμφιβολία ότι η μαρτυρία του είναι ειλικρινής και αξιόπιστη και ως τέτοια την αποδέχομαι. Εξίσου ειλικρινή κρίνω και τη μαρτυρία του ΜΚ2. Η ειλικρίνεια του μάρτυρα μετουσιώθηκε διά του λαϊκού και απλοϊκού ύφους του κατά την εξιστόρηση των γεγονότων. Πέραν του αυθορμητισμού που τον διακατείχε διαπιστώνω ότι δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις. Για λόγους που παραθέτω πιο κάτω κρίνω ότι η μαρτυρία του υποστηρίζεται τόσο από την πραγματική μαρτυρία όσο και από τη μαρτυρία του κατηγορουμένου. Ο κατηγορούμενος δεν με έπεισε για την ειλικρίνειά του. Κρίνω τη θέση του επιτηδευμένη και στοχευμένη όχι στην αναζήτηση της αλήθειας για την ανάπλαση των περασμένων, αλλά στην απαλλαγή οιασδήποτε ευθύνης. Προκύπτουν τούτες οι διαπιστώσεις όχι μόνο από το περιεχόμενο της μαρτυρίας του, περιεχόμενο που δεν μπορεί να ανταπεξέλθει τη βάσανο της λογικής, αλλά και από τη φυσική παρουσία του στο δικαστήριο κατά την εξιστόρηση τούτης, εξιστόρηση η οποία παρατηρώ ότι διαπνεέτο από ασάφεια και αοριστία. Κατ΄ αρχάς, διαπιστώνω ότι η θέση του κατηγορουμένου πως σταμάτησε στο αλτ της πορείας του και ήλεγξε τις δύο αντίθετες κατευθύνσεις της οδού Τουζ Χανέ και ότι τούτες ήταν ελεύθερες οχημάτων, δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Σύμφωνα με την αξιόπιστη μαρτυρία του ΜΚ1, το σημείο σύγκρουσης μεταξύ των ενεχόμενων οχημάτων εντοπίζεται μόλις 19μ. από τη γωνία που σχηματίζουν επί της ασφάλτου οι γραμμές του αλτ στην οδό Φιλοπάππου. Περαιτέρω, σύμφωνα με το ΜΚ1 και πάλιν η γραμμή ορατότητας του κατηγορουμένου προς την κατεύθυνση του σημείου σύγκρουσης, έφθανε μέχρι 200μ. Είναι αναπόδραστο γεγονός ότι ο ΜΚ2 την ώρα της σύγκρουσης ευρίσκετο στο σημείο σύγκρουσης, εξ ου και το δυστύχημα. Πως λοιπόν η θέση του κατηγορουμένου υπερπηδά τη βάσανο της λογικής η οποία επιτάσσει ότι εάν ο κατηγορούμενος πρόβαινε σε τέτοια ενέργεια, δηλαδή έλεγχο των δύο αντίθετων κατευθύνσεων, αδύνατο θα ήταν να μην εντοπίσει το ΜΚ2 σε όποια απόσταση εντός των 200μ. Η θέση του κατηγορουμένου λοιπόν ότι ο δρόμος ήταν καθαρός, δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Παρεμβάλλω εδώ ότι η άλλη θέση που πρόβαλε ο κατηγορούμενος, δηλαδή ότι ο ΜΚ2 οδηγούσε το όχημά του με υπερβολική ταχύτητα, παρέμεινε μετέωρη εφόσον δεν υποστηρίχθηκε από οποιαδήποτε επιστημονική μαρτυρία. Η εκτίμηση και μόνο του κατηγορουμένου δεν μπορεί να αποτελέσει βάση ευρήματος. Περαιτέρω, σημασία δεν έχει εάν ο ΜΚ2 οδηγούσε το όχημά του με υπερβολική ταχύτητα. Τέτοιος ισχυρισμός θα είχε σημασία εάν η εν λόγω υπερβολική ταχύτητα, που ούτως ή άλλως δεν αποδείχθηκε, ήταν τέτοια που εξ αντικειμένου αναιρούσε τη γενεσιουργό αιτία της σύγκρουσης, δηλαδή την ανακοπή πορείας στην οποία προέβη ο κατηγορούμενος (βλ. Κυριάκου ν. Κανάρη
(1997)1 ΑΑΔ 1436). Ως εκ τούτου, τίποτα δεν επεξηγεί γιατί ο κατηγορούμενος δεν αντιλήφθηκε την παρουσία του ΜΚ2 στο δρόμο. Περαιτέρω, η πραγματική μαρτυρία δεν είναι η μόνη πτυχή του μαρτυρικού υλικού η οποία απορρίπτει τη θέση του κατηγορουμένου. Η αντίφαση που αναφύεται μέσα από το ίδιο το περιεχόμενο της μαρτυρίας του κατηγορουμένου εκθεμελιώνει την όποια δυνατότητα θετικής αντιμετώπισης της αναφερόμενης μαρτυρίας. Σημειώνω επί τούτου ότι στη γραπτή κατάθεση που ο κατηγορούμενος έδωσε στην αστυνομία (βλ. τεκμήριο 4), κατάθεση την οποία υιοθέτησε ενόρκως ενώπιον του δικαστηρίου, παραδέχεται ότι στη σκηνή του δυστυχήματος επεξηγώντας στο ΜΚ1 πως επεσυνέβη το δυστύχημα του ανέφερε "μπήκα στο δρόμο που συγκρουστήκαμε ολόϊσια". Στην ίδια γραπτή κατάθεση ο κατηγορούμενος προσπάθησε να επεξηγήσει τι ακριβώς εννοούσε με αυτή την αναφορά του. Κρίνω τις επεξηγήσεις του κατηγορουμένου, δηλαδή ότι έκανε αλτ στην οδό Φιλοπάππου, ότι στη συνέχεια εισήλθε στη λωρίδα κυκλοφορίας της οδού Τουζ Χανέ και ότι ενώ κινείτο ευθεία έγινε το δυστύχημα, ανίκανες να αναιρέσουν ότι αντικειμενικά προκύπτει από τη δήλωση. Είναι ηλίου φαεινότερον ότι η δήλωση "μπήκα ολόϊσια" δεν ενέχει ούτε συμμόρφωση σε σήμα αλτ αλλά ούτε και στροφή δεξιά, ως κατά την επεξήγηση στο τεκμήριο 4 διατείνεται ο κατηγορούμενος ότι εννοούσε. Λογική και αντικειμενική θεώρηση των όσων ο κατηγορούμενος ανέφερε υποστηρίζει τη θέση του ΜΚ2, δηλαδή ότι ο κατηγορούμενος δεν σταμάτησε στο αλτ της πορείας του, ενώ περαιτέρω, δεν εισήλθε στην οδό Τουζ Χανέ από το αλτ της οδού Φιλοπάππου αλλά οδηγώντας το όχημα του λοξός δεξιά. Όλα τα πιο πάνω είναι οι λόγοι για τους οποίους απορρίπτω τη μαρτυρία του κατηγορουμένου ως αναξιόπιστη. Συνοψίζοντας λοιπόν τα συμπεράσματα που προκύπτουν από το σύνολο της αξιόπιστης μαρτυρίας διαπιστώνω ότι ο κατηγορούμενος δεν σταμάτησε στο αλτ της οδού Φιλοπάππου αλλά οδήγησε το όχημα του λοξός δεξιά προς την οδό Τουζ Χανέ τη στιγμή που το όχημα του ΜΚ2 ευρίσκετο περί τα 19μ. μακριά. Θέση της κατηγορούσας αρχής είναι ότι τούτες οι ενέργειες του κατηγορουμένου συνιστούν ανακοπή πορείας. Τι εστί ανακοπή πορείας είμαι της γνώμης ότι με γλαφυρότητα επεξηγείται στην απόφαση Κυριάκου ν. Κανάρης
(1997)1 ΑΑΔ 1436. Στην ίδια απόφαση αναφέρεται ότι τέτοια ενέργεια, δηλαδή ανακοπή πορείας, συνιστά αμελή οδήγηση. Στη δοσμένη περίπτωση οι ενέργειες του κατηγορουμένου, δηλαδή η παράλειψη του να συμμορφωθεί στο σήμα αλτ της πορείας του αλλά και η εγγύτητα που κατά τον ίδιο χρόνο είχε με το όχημα του ΜΚ2, συνιστούν ανακοπή της ελεύθερης πορείας του τελευταίου. Δυνάμει όλων των ανωτέρω διαπιστώνω ότι η κατηγορούσα αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο κατηγορούμενος οδηγούσε αμελώς και ως εκ τούτου ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος της κατηγορίας που αντιμετωπίζει. (Υπ.) .......... Λ. Α. Παντελή, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο